Ash-Shams

¹Sumpa man sa araw at sa kaliwanagan nito,[1]

²sumpa man sa buwan kapag sumunod ito roon,

³sumpa man sa maghapon kapag naglantad ito [ng tanglaw] doon,

⁴sumpa man sa gabi kapag bumalot ito [ng kadiliman] doon,

⁵sumpa man sa langit at sa pagpapatayo Niya nito,

⁶sumpa man sa lupa at sa pagkalatag nito,

⁷sumpa man sa isang kaluluwa at sa pagkahubog nito,

⁸saka nagpatalos Siya rito ng kasamaang-loob nito at pangingilag magkasala nito;

⁹nagtagumpay nga ang sinumang nagbusilak nito

¹⁰at nabigo nga ang sinumang nagparumi nito.

¹¹Nagpasinungaling ang [liping] Thamūd [kay Propeta Ṣāliḥ] dahil sa pagmamalabis nito

¹²nang sumugod ang pinakamalumbay nito.

¹³Kaya nagsabi sa kanila [si Ṣāliḥ,] ang sugo ni Allāh: “[Magpaubaya] sa dumalagang kamelyo ni Allāh at pag-inom nito [sa araw nito].”

¹⁴Ngunit nagpasinungaling sila sa kanya saka kinatay nila ito kaya nagsaklob [ng parusa] sa kanila ang Panginoon nila dahil sa pagkakasala nila saka nagpantay-pantay Siya rito [sa parusa].

¹⁵Hindi Siya nangangamba sa pinakakahihinatnan nito.