Al-Ma'arij

المعارج

The Ascending Stairways • 44 ayahs • Meccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

سَأَلَ سَآئِلُۢ بِعَذَابٖ وَاقِعٖ﴿١﴾

1يو غوښتونكي د (هرومرو) پېښېدونكي عذاب غوښتنه وكړه.

لِّلۡكَٰفِرِينَ لَيۡسَ لَهُۥ دَافِعٞ﴿٢﴾

2چې هغه د كافرانو لپاره دى (او) هيڅوك يې ايساروونکی نشته.

مِّنَ ٱللَّهِ ذِي ٱلۡمَعَارِجِ﴿٣﴾

3د مرتبو څښتن الله له لوري.

تَعۡرُجُ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيۡهِ فِي يَوۡمٖ كَانَ مِقۡدَارُهُۥ خَمۡسِينَ أَلۡفَ سَنَةٖ﴿٤﴾

4هغه ته پرېښتې او روح ورخېژي په هغه ورځ چې اندازه يې پنځوس زره كاله ده.

فَٱصۡبِرۡ صَبۡرٗا جَمِيلًا﴿٥﴾

5نو ته صبر كوه، ښه صبر.

إِنَّهُمۡ يَرَوۡنَهُۥ بَعِيدٗا﴿٦﴾

6هغوى خو يې لېرې انګېري.

وَنَرَىٰهُ قَرِيبٗا﴿٧﴾

7خو موږ يې نېږدې وينو.

يَوۡمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلۡمُهۡلِ﴿٨﴾

8هغه ورځ چې اسمان ويلې شوې كلايي غوندې شي.

وَتَكُونُ ٱلۡجِبَالُ كَٱلۡعِهۡنِ﴿٩﴾

9او غرونه به د ټكول شوې وړۍ غوندې وي.

وَلَا يَسۡـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمٗا﴿١٠﴾

10او پوښتنه به نشې کولی یو دوست له بل دوست نه.

يُبَصَّرُونَهُمۡۚ يَوَدُّ ٱلۡمُجۡرِمُ لَوۡ يَفۡتَدِي مِنۡ عَذَابِ يَوۡمِئِذِۭ بِبَنِيهِ﴿١١﴾

11ټول به ښودلی کیږي دوی ته، ارمان به کوي مجرم چې د هغې ورځې له عذابه د خلاصیدو په موخه خپل زامن په فدیه كې وركړي.

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ﴿١٢﴾

12او مېرمن او وروڼه يې.

وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِي تُـٔۡوِيهِ﴿١٣﴾

13او خپله هغه كورنۍ چې هغه ته يې ځاى وركولو.

وَمَن فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعٗا ثُمَّ يُنجِيهِ﴿١٤﴾

14او څوك چې په ځمكه كې دي هغه ټول، چې هغه وژغوري.

كَلَّآۖ إِنَّهَا لَظَىٰ﴿١٥﴾

15هيڅكله [نه شي کیدای چې مجرم دي په فدیه خلاص شي]، هغه (اور) خو لمبې وهونكی دى.

نَزَّاعَةٗ لِّلشَّوَىٰ﴿١٦﴾

16ویستونکی د اندامونو پوستکي لره.

تَدۡعُواْ مَنۡ أَدۡبَرَ وَتَوَلَّىٰ﴿١٧﴾

17هر هغه څوك رابولي چې شايې ګرځولې او مخ يې اړولى.

وَجَمَعَ فَأَوۡعَىٰٓ﴿١٨﴾

18او مال يې راټول كړى او زېرمه كړى دى.

۞ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا﴿١٩﴾

19په رېښتيا انسان بې حوصلې حرصناک پيدا شوى.

إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعٗا﴿٢٠﴾

20چې بدي ور ورسي فرياد كوونكى وي.

وَإِذَا مَسَّهُ ٱلۡخَيۡرُ مَنُوعًا﴿٢١﴾

21او چې ښېګڼه ورته ورسيږي نو بخيلي كوونكى شي.

إِلَّا ٱلۡمُصَلِّينَ﴿٢٢﴾

22پرته له لمونځ كوونكو.

ٱلَّذِينَ هُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ دَآئِمُونَ﴿٢٣﴾

23هغوى چې پر خپلو لمونځونو تل كلك وي.

وَٱلَّذِينَ فِيٓ أَمۡوَٰلِهِمۡ حَقّٞ مَّعۡلُومٞ﴿٢٤﴾

24او چې په مالونو كې يې ټاكلې برخه وي

لِّلسَّآئِلِ وَٱلۡمَحۡرُومِ﴿٢٥﴾

25د سوالګر او بې وزله لپاره.

وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ﴿٢٦﴾

26او هغه کسان چې ریښتونې ګڼي ورځ د جزا.

وَٱلَّذِينَ هُم مِّنۡ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشۡفِقُونَ﴿٢٧﴾

27او هغوى چې د خپل پالونکي له عذابه وېرېدونكي وي.

إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمۡ غَيۡرُ مَأۡمُونٖ﴿٢٨﴾

28بېشكه چې د خپل پالونکي عذاب يې د بې غمۍ شى نه دى.

وَٱلَّذِينَ هُمۡ لِفُرُوجِهِمۡ حَٰفِظُونَ﴿٢٩﴾

29او هغوى چې د خپلو عورتونو ساتونكي وي.

إِلَّا عَلَىٰٓ أَزۡوَٰجِهِمۡ أَوۡ مَا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُهُمۡ فَإِنَّهُمۡ غَيۡرُ مَلُومِينَ﴿٣٠﴾

30پرته له خپلو مېرمنو او مينځو يې چې دوى پكې ملامتېدونكي نه دي.

فَمَنِ ٱبۡتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡعَادُونَ﴿٣١﴾

31نو چا چې ولټاوه پرته لدې نه نو دغه کسان دوی له حد نه تېریدونکي دي.

وَٱلَّذِينَ هُمۡ لِأَمَٰنَٰتِهِمۡ وَعَهۡدِهِمۡ رَٰعُونَ﴿٣٢﴾

32او هغوى چې د خپلو امانتونو او ژمنو خيال ساتونكي دي.

وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَٰدَٰتِهِمۡ قَآئِمُونَ﴿٣٣﴾

33او هغوى چې پر خپلو شاهديو ټينګ ولاړ دي.

وَٱلَّذِينَ هُمۡ عَلَىٰ صَلَاتِهِمۡ يُحَافِظُونَ﴿٣٤﴾

34او هغوى چې د خپل لمانځه ساتنه كوي.

أُوْلَٰٓئِكَ فِي جَنَّٰتٖ مُّكۡرَمُونَ﴿٣٥﴾

35دغه كسان به په جنتونو كې عزتمن اوسېدونكي وي.

فَمَالِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ قِبَلَكَ مُهۡطِعِينَ﴿٣٦﴾

36نو دا كافران له څه امله ستا په لور ځغلېدونكي دي.

عَنِ ٱلۡيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ عِزِينَ﴿٣٧﴾

37چې له ښي او كيڼ لورې ډلې ډلې ناست دي.

أَيَطۡمَعُ كُلُّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ أَن يُدۡخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٖ﴿٣٨﴾

38آيا د هغوى هر كس هيله لري چې نعمتونو والا جنت ته به ننه اېستل شي؟

كَلَّآۖ إِنَّا خَلَقۡنَٰهُم مِّمَّا يَعۡلَمُونَ﴿٣٩﴾

39هيڅكله نه، بېشكه هغوى مو له يو داسې شي پيدا كړي چې هغوى پرې پوهيږي.

فَلَآ أُقۡسِمُ بِرَبِّ ٱلۡمَشَٰرِقِ وَٱلۡمَغَٰرِبِ إِنَّا لَقَٰدِرُونَ﴿٤٠﴾

40نو نه، زه قسم كوم د ختيځونو او لوېديځونو پر رب چې موږ بالكل قادر يو.

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ خَيۡرٗا مِّنۡهُمۡ وَمَا نَحۡنُ بِمَسۡبُوقِينَ﴿٤١﴾

41په دې كار چې د هغوى په بدل كې ترې غوره خلك راولو او موږ بايلونكي (عاجز) نه يو.

فَذَرۡهُمۡ يَخُوضُواْ وَيَلۡعَبُواْ حَتَّىٰ يُلَٰقُواْ يَوۡمَهُمُ ٱلَّذِي يُوعَدُونَ﴿٤٢﴾

42نو پرېږده يې چې خپلې ناندرۍ او لوبې كوي تر دې چې خپلې هغې ورځې سره مخامخ شي، چې لوظ يې ورسره كيږي.

يَوۡمَ يَخۡرُجُونَ مِنَ ٱلۡأَجۡدَاثِ سِرَاعٗا كَأَنَّهُمۡ إِلَىٰ نُصُبٖ يُوفِضُونَ﴿٤٣﴾

43هغه ورځ چې په منډه به (له قبرونو) راوځي، لكه د بتانو درشلو ته چې ورځغلي.

خَٰشِعَةً أَبۡصَٰرُهُمۡ تَرۡهَقُهُمۡ ذِلَّةٞۚ ذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلَّذِي كَانُواْ يُوعَدُونَ﴿٤٤﴾

44سترګې به يې ټيټې او ذلت به پرې راخپور وي، دا همغه ورځ ده چې هغوى سره يې ژمنه كېدله.

← Al-HaqqahNuh→

RELATED SURAHS

23

Al-Mu'minun

The Believers

35

Fatir

The Originator

37

As-Saffat

Those Ranged in Ranks

1

Al-Fatiha

The Opening

Browse all 114 surahs