Al-Muddaththir

المدثر

The Cloaked One56 ayahsMeccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

يَٰٓأَيُّهَا ٱلۡمُدَّثِّرُ﴿١

1Эй ҷомабарсаркашида!

قُمۡ فَأَنذِرۡ﴿٢

2Бархез ва бим деҳ!

وَرَبَّكَ فَكَبِّرۡ﴿٣

3Ва Парвардигоратро бузург шумор!

وَثِيَابَكَ فَطَهِّرۡ﴿٤

4Ва ҷомаро покиза бидор!

وَٱلرُّجۡزَ فَٱهۡجُرۡ﴿٥

5Ва аз палидӣ дурӣ кун!

وَلَا تَمۡنُن تَسۡتَكۡثِرُ﴿٦

6Барои ин базлу бахшиш макун, ки афзунталабӣ кунӣ

وَلِرَبِّكَ فَٱصۡبِرۡ﴿٧

7Ва барои [хушнудии] Парвардигорат шикебо бош

فَإِذَا نُقِرَ فِي ٱلنَّاقُورِ﴿٨

8Пас, ҳангоме ки дар «сур» дамида шавад

فَذَٰلِكَ يَوۡمَئِذٖ يَوۡمٌ عَسِيرٌ﴿٩

9Он рӯз рӯзи сахт [ва душворе] аст

عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ غَيۡرُ يَسِيرٖ﴿١٠

10Бар кофирон осон нест

ذَرۡنِي وَمَنۡ خَلَقۡتُ وَحِيدٗا﴿١١

11[Эй Паёмбар] Маро бо касе, ки ӯро танҳо [ва бидуни амволу авлод] офаридаам, вогузор

وَجَعَلۡتُ لَهُۥ مَالٗا مَّمۡدُودٗا﴿١٢

12[Ҳамон касе, ки] моли фаровоне барояш қарор додам

وَبَنِينَ شُهُودٗا﴿١٣

13Ва фарзандоне, ки ҳамеша [дар хидмати ӯ ва] бо ӯ ҳастанд

وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمۡهِيدٗا﴿١٤

14Ва ҳамаи васоил [ва имконоти] зиндагиро дар ихтиёраш қарор додам

ثُمَّ يَطۡمَعُ أَنۡ أَزِيدَ﴿١٥

15Боз [ҳам] тамаъ дорад, ки [бар он] биафзоям

كَلَّآۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِأٓيَٰتِنَا عَنِيدٗا﴿١٦

16Ҳаргиз [чунин нахоҳад шуд]! Бе гумон, ӯ нисбат ба оёти Мо душманӣ дорад

سَأُرۡهِقُهُۥ صَعُودًا﴿١٧

17Ва ба зудӣ ӯро ба машаққату сахтӣ меандозам

إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ﴿١٨

18Зеро ӯ [барои мубориза бо Қуръон] андешид ва муҳосиба кард

فَقُتِلَ كَيۡفَ قَدَّرَ﴿١٩

19Пас, марг бар ӯ бод! Чи гуна андоза [ва муҳосиба] кард?

ثُمَّ قُتِلَ كَيۡفَ قَدَّرَ﴿٢٠

20Боз [ҳам] марг бар ӯ бод! Чи гуна андоза [ва муҳосиба] кард?

ثُمَّ نَظَرَ﴿٢١

21Сипас назар афканд

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ﴿٢٢

22Он гоҳ чеҳра дар ҳам кашид ва рӯ турш кард

ثُمَّ أَدۡبَرَ وَٱسۡتَكۡبَرَ﴿٢٣

23Сипас [ба ҳақ] пушт намуд ва такаббур варзид

فَقَالَ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرٞ يُؤۡثَرُ﴿٢٤

24Он гоҳ гуфт: «Ин [Қуръон] чизе ҷуз ҷодуе, ки [аз дигарон] омӯхта шуда, нест

إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا قَوۡلُ ٱلۡبَشَرِ﴿٢٥

25Ва ин [чизе] ҷуз гуфтори башар нест»

سَأُصۡلِيهِ سَقَرَ﴿٢٦

26Ба зудӣ ӯро ба дузах дархоҳам овард

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا سَقَرُ﴿٢٧

27Ва ту чи донӣ, ки дузах чи гуна аст?

لَا تُبۡقِي وَلَا تَذَرُ﴿٢٨

28[Оташи сӯзонест, ки] На [чизеро] боқӣ мегузорад ва на [чизеро] раҳо мекунад

لَوَّاحَةٞ لِّلۡبَشَرِ﴿٢٩

29Пӯстро [дигаргун карда] месӯзонад

عَلَيۡهَا تِسۡعَةَ عَشَرَ﴿٣٠

30Бар он [оташ] нуздаҳ [фаришта] гуморида шудааст.

وَمَا جَعَلۡنَآ أَصۡحَٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَٰٓئِكَةٗۖ وَمَا جَعَلۡنَا عِدَّتَهُمۡ إِلَّا فِتۡنَةٗ لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ لِيَسۡتَيۡقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ وَيَزۡدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِيمَٰنٗا وَلَا يَرۡتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٞ وَٱلۡكَٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَٰذَا مَثَلٗاۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهۡدِي مَن يَشَآءُۚ وَمَا يَعۡلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَۚ وَمَا هِيَ إِلَّا ذِكۡرَىٰ لِلۡبَشَرِ﴿٣١

31Мо маъмурони дузахро фақат аз фариштагон қарор додем ва шумори онҳоро танҳо барои озмоиши кофирон муайян кардаем, то аҳли китоб яқин кунанд ва касоне, ки имон овардаанд, бар имони худ бияфзоянд ва аҳли китоб ва муъминон гирифтори шакку тардид нашаванд ва то касоне, ки дар дилҳояшон мараз аст ва [низ] кофирон бигӯянд: «Аллоҳ таоло аз ин масал [ва тавсиф] чи хостааст?». Бад-ин гуна, Аллоҳ таоло ҳар касро бихоҳад, гумроҳ месозад ва ҳар касро бихоҳад, ҳидоят мекунад ва [шумори] лашкариёни Парвардигоратро [касе] ҷуз Ӯ намедонад ва ин ҷуз панду андарзе барои инсонҳо нест

كَلَّا وَٱلۡقَمَرِ﴿٣٢

32Оре, савганд ба моҳ [ки ҳаргиз чунин нест, ки онон тасаввур мекунанд]

وَٱلَّيۡلِ إِذۡ أَدۡبَرَ﴿٣٣

33Ва [савганд ба] шаб ҳангоме ки пушт кунад

وَٱلصُّبۡحِ إِذَآ أَسۡفَرَ﴿٣٤

34Ва ба субҳ ҳангоме ки равшан шавад

إِنَّهَا لَإِحۡدَى ٱلۡكُبَرِ﴿٣٥

35Ки он [оташи дузах] яке аз [азобҳои] бузург [ва ҳавлнок] аст

نَذِيرٗا لِّلۡبَشَرِ﴿٣٦

36Барои инсон бимдиҳанда аст

لِمَن شَآءَ مِنكُمۡ أَن يَتَقَدَّمَ أَوۡ يَتَأَخَّرَ﴿٣٧

37Барои касе аз шумо, ки бихоҳад [бо корҳои наку] пеш афтад, ё [бо гуноҳ кардан] ақиб бимонад

كُلُّ نَفۡسِۭ بِمَا كَسَبَتۡ رَهِينَةٌ﴿٣٨

38Ҳар кас дар гарави аъмоли хеш аст

إِلَّآ أَصۡحَٰبَ ٱلۡيَمِينِ﴿٣٩

39Магар асҳоби ямин [муъминон]

فِي جَنَّٰتٖ يَتَسَآءَلُونَ﴿٤٠

40Ки дар боғҳо [-и биҳишт] ҳастанд ва мепурсанд

عَنِ ٱلۡمُجۡرِمِينَ﴿٤١

41аз гунаҳгорон:

مَا سَلَكَكُمۡ فِي سَقَرَ﴿٤٢

42«Чӣ чиз шуморо ба дузах даровард?

قَالُواْ لَمۡ نَكُ مِنَ ٱلۡمُصَلِّينَ﴿٤٣

43[Дузахиён] Мегӯянд: «Мо аз намозгузорон набудем

وَلَمۡ نَكُ نُطۡعِمُ ٱلۡمِسۡكِينَ﴿٤٤

44Ва бенаво[-ён]-ро итъом намекардем

وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلۡخَآئِضِينَ﴿٤٥

45Ва пайваста ҳамроҳи ёвагӯён [ва аҳли ботил] ҳамсадо мешудем

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوۡمِ ٱلدِّينِ﴿٤٦

46Ва ҳамвора рӯзи ҷазоро такзиб мекардем

حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلۡيَقِينُ﴿٤٧

47То замоне, ки марг ба суроғамон омад

فَمَا تَنفَعُهُمۡ شَفَٰعَةُ ٱلشَّٰفِعِينَ﴿٤٨

48Пас, шафоати шафоаткунандагон ба онҳо суде намебахшад

فَمَا لَهُمۡ عَنِ ٱلتَّذۡكِرَةِ مُعۡرِضِينَ﴿٤٩

49Пас, онҳоро чи шудааст, ки аз панд [-у тазаккур] рӯй гардондаанд?

كَأَنَّهُمۡ حُمُرٞ مُّسۡتَنفِرَةٞ﴿٥٠

50Гӯӣ, ки гӯрхароне рамидаанд

فَرَّتۡ مِن قَسۡوَرَةِۭ﴿٥١

51Ки аз [муқобили] шер гурехтаанд

بَلۡ يُرِيدُ كُلُّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ أَن يُؤۡتَىٰ صُحُفٗا مُّنَشَّرَةٗ﴿٥٢

52Балки ҳар кадом аз онҳо [таваққуъ дорад ва] мехоҳад, ки [ба ӯ] номае кушода [ва ҷудогона аз сӯйи Аллоҳ таоло] дода шавад

كَلَّاۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ﴿٥٣

53Ҳаргиз, чунин нест [ки онон мепиндоранд]! Балки онҳо аз [азоби] охират наметарсанд

كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذۡكِرَةٞ﴿٥٤

54На, чунин нест, ки онҳо мегӯянд, он [Қуръон] як тазаккур ва ёдоварӣ аст

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ﴿٥٥

55Пас, ҳар касе, ки бихоҳад аз он панд гирад

وَمَا يَذۡكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُۚ هُوَ أَهۡلُ ٱلتَّقۡوَىٰ وَأَهۡلُ ٱلۡمَغۡفِرَةِ﴿٥٦

56Ва ёд намекунанд [ва панд намегиранд], магар ин ки Аллоҳ таоло бихоҳад. Ӯст, ки сазовори парво кардан ва омурзидан аст.

RELATED SURAHS