الشمس
The Sun • 15 ayahs • Meccan
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
1ვფიცავ მზეს და მის ნათების დროს[1] ,
2ასევე მთვარეს, როდესაც მას თანჰდევს
3და დღეს, როცა ამოჰყავს იგი[1] ,
4ასევე ღამეს, როცა მას ბურავს,
5ასევე(ვფიცავ) ზეცას და რაც კი(ალლაჰმა) ააგო,
6ასევე (ვფიცავ) დედამიწას და იმას რაც მან(ალლაჰმა) დაფინა,
7ასევე სულსა და რაც(ალლაჰმა) სრულყო
8შემდეგ მას (სულს) თავისი უკეთურება და ღვთისმოშიშობა შთააგონა,
9მართლაც გადარჩა ის, ვინც განწმინდა იგი,[1]
10ხოლო, ნამდვილად წააგო იმან, ვინც (უკეთურობებში) ჩააფლო იგი.
11ცრუდ შერაცხა სამუდის ხალხმა, მისი უსაზღვრო თვითნებობით.[1]
12როდესაც მათ შორის ყველაზე უბედური (აქლემის დასაკლავად) წამოდგა.
13მაშინ მათ უთხრა ალლაჰის შუამავალმა (სალიჰმა): ეს ალლაჰის ფურაქლემია და ნუ შეზღუდავთ წყურვილი მოიკლას.
14მაგრამ მათ ცრუდ შერაცხეს იგი, ხოლო აქლემი დაკლეს, ამიტომაც მათმა ღმერთმა ისინი თავიანთი ცოდვების გამო თანასწორად გაანადგურა.
15და შიში არ აქვს შედეგისა.[1]