At-Tawbah

التوبة

The Repentance • 129 ayahs • Medinan

بَرَآءَةٞ مِّنَ ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦٓ إِلَى ٱلَّذِينَ عَٰهَدتُّم مِّنَ ٱلۡمُشۡرِكِينَ﴿١﴾

1უარყოფა ალლაჰისგან და მისი შუამავლისგან იმ წარმართთათვის, რომლებთანაც შეთანხმება გქონდათ დადებული (და რომლებმაც თავად დაარღვიეს იგი).

فَسِيحُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ أَرۡبَعَةَ أَشۡهُرٖ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّكُمۡ غَيۡرُ مُعۡجِزِي ٱللَّهِ وَأَنَّ ٱللَّهَ مُخۡزِي ٱلۡكَٰفِرِينَ﴿٢﴾

2იმოგზაურეთ (ო მრავალღმერთიანნო) მიწაზე ოთხი თვის განმავლობაში (როდესაც უსაფრთხოდ იქნებით მორწმუნეთაგან) და იცოდეთ, რომ თქვენ ვერ დაასუსტებთ ალლაჰს (ვერ გადაურჩებით მის სასჯელს) და აგრეთვე იცოდეთ, რომ ალლაჰი შეარცხვენს ურწმუნოებს (ტყვეობითა და მოკვლით ამქვეყნად, და მარადიულ ცხოვრებაში — ჯოჯოხეთის მკვიდრებად აქცევს მათ)

وَأَذَٰنٞ مِّنَ ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦٓ إِلَى ٱلنَّاسِ يَوۡمَ ٱلۡحَجِّ ٱلۡأَكۡبَرِ أَنَّ ٱللَّهَ بَرِيٓءٞ مِّنَ ٱلۡمُشۡرِكِينَ وَرَسُولُهُۥۚ فَإِن تُبۡتُمۡ فَهُوَ خَيۡرٞ لَّكُمۡۖ وَإِن تَوَلَّيۡتُمۡ فَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّكُمۡ غَيۡرُ مُعۡجِزِي ٱللَّهِۗ وَبَشِّرِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ﴿٣﴾

3მოწოდება ალლაჰისა მისი შუამავლისგან ხალხისადმი დიდი ჰაჯის დღეს იმის თაობაზე, რომ ალლაჰი ემიჯნება მრავალღმერთიანებს და მისი შუამავალიც. და თუ მოინანიებთ, უკეთესია თქვენთვის, ხოლო თუ ზურგს შეაქცევთ, მაშინ იცოდეთ, რომ თქვენ ვერ დაასუსტებთ ალლაჰს (ვერ აიცილებთ მის სასჯელს). აუწყე (ო, მოციქულო) იმათ, ვინც ურწმუნო გახდა (ისლამს ზურგი აქცია), მტანჯველი სასჯელის შესახებ.

إِلَّا ٱلَّذِينَ عَٰهَدتُّم مِّنَ ٱلۡمُشۡرِكِينَ ثُمَّ لَمۡ يَنقُصُوكُمۡ شَيۡـٔٗا وَلَمۡ يُظَٰهِرُواْ عَلَيۡكُمۡ أَحَدٗا فَأَتِمُّوٓاْ إِلَيۡهِمۡ عَهۡدَهُمۡ إِلَىٰ مُدَّتِهِمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلۡمُتَّقِينَ﴿٤﴾

4(ეს დადგენილება) არ ეხება იმ მრავალღმერთიანებს, რომლებთანაც თქვენ, მორწმუნეებო, დადეთ შეთანხმება (განსაზღვრული ვადით), და შემდეგ მათ არაფერში არ დაარღვიეს ის (შეთანხმება) თქვენს წინაშე და არც არავის (თქვენი მტრებიდან) გაუწიეს დახმარება თქვენ წინააღმდეგ ბრძოლაში. ამიტომ შეასრულეთ შეთანხმება მათთან მათი ვადის ამოწურვამდე, ჭეშმარიტად ალლაჰს უყვარს ღვთის მოშიშნი (რომელნიც უფლისგან განრისხების შიშით იცავენ თავს) (ვინც ასრულებს მის ბრძანებებს და ერიდება იმას, რაც მან აუკრძალა)

فَإِذَا ٱنسَلَخَ ٱلۡأَشۡهُرُ ٱلۡحُرُمُ فَٱقۡتُلُواْ ٱلۡمُشۡرِكِينَ حَيۡثُ وَجَدتُّمُوهُمۡ وَخُذُوهُمۡ وَٱحۡصُرُوهُمۡ وَٱقۡعُدُواْ لَهُمۡ كُلَّ مَرۡصَدٖۚ فَإِن تَابُواْ وَأَقَامُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتَوُاْ ٱلزَّكَوٰةَ فَخَلُّواْ سَبِيلَهُمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٞ﴿٥﴾

5ხოლო როცა აკრძალული თვეები გავა, დახოცეთ მრავალღმერთიანნი, სადაც კი ნახოთ ისინი, შეიპყარით ისინი და ალყაში მოაქციეთ, და ჩაუსაფრდით მათ ყველა საფარში. ხოლო თუ მოინანიებენ, აღასრულებენ ლოცვას და გაიღებენ ზექათს, მაშინ გაუშვით ისინი თავიანთ გზაზე. ჭეშმარიტად, ალლაჰი მიმტევებელია, შემწყალებელია.

وَإِنۡ أَحَدٞ مِّنَ ٱلۡمُشۡرِكِينَ ٱسۡتَجَارَكَ فَأَجِرۡهُ حَتَّىٰ يَسۡمَعَ كَلَٰمَ ٱللَّهِ ثُمَّ أَبۡلِغۡهُ مَأۡمَنَهُۥۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ قَوۡمٞ لَّا يَعۡلَمُونَ﴿٦﴾

6ხოლო თუ ვინმე მრავალღმერთთაგან თავშესაფარს გთხოვს, შეიფარე იგი, რათა მოისმინოს ალლაჰის სიტყვა. შემდეგ მიიყვანე იგი თავის უსაფრთხო ადგილას. იმიტომ, რომ ისინი [მრავალღმერთიანები] არიან ადამიანები, რომლებიც არ იცნობენ (ისლამის ნამდვილ არსს) (და შესაძლოა ირწმუნონ, როცა მოისმენენ მის ჭეშმარიტებას)

كَيۡفَ يَكُونُ لِلۡمُشۡرِكِينَ عَهۡدٌ عِندَ ٱللَّهِ وَعِندَ رَسُولِهِۦٓ إِلَّا ٱلَّذِينَ عَٰهَدتُّمۡ عِندَ ٱلۡمَسۡجِدِ ٱلۡحَرَامِۖ فَمَا ٱسۡتَقَٰمُواْ لَكُمۡ فَٱسۡتَقِيمُواْ لَهُمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلۡمُتَّقِينَ﴿٧﴾

7როგორ შეიძლება ჰქონდეთ აღთქმა წარმართებს ალლაჰთან და მის შუამავალთან, გარდა იმათი, რომელთაც აღთქმა დაუდეთ აკრძალულ მეჩეთთან? და ვიდრე ისინი თქვენს წინაშე პირდაპირნი იქნებიან, თქვენც პირდაპირნი იყავით მათ წინაშე[ნუ დაარღვევთ აღთქმას ]. უეჭველად, ალლაჰს უყვარს ღვთისმოშიშნი.

كَيۡفَ وَإِن يَظۡهَرُواْ عَلَيۡكُمۡ لَا يَرۡقُبُواْ فِيكُمۡ إِلّٗا وَلَا ذِمَّةٗۚ يُرۡضُونَكُم بِأَفۡوَٰهِهِمۡ وَتَأۡبَىٰ قُلُوبُهُمۡ وَأَكۡثَرُهُمۡ فَٰسِقُونَ﴿٨﴾

8როგორ შეიძლება ამ მრავალღმერთიანებს შეთანხმება ჰქონდეთ ალლაჰთან და მისი მოციქულთან, როცა ისინი თუკი თქვენზე იმარჯვებენ (ო, მორწმუნეებო) არც თქვენს ნათესაურ ვალდებულებებს იცავენ და არც შეთანხმების პირობებს? ამიტომ ნუ მოტყუვდებით მათი მიმართვით, როცა ეშინიათ თქვენგან. ისინი ცდილობენ დაგაკმაყოფილონ თავიანთი სიტყვებით [ლამაზი საუბრით], ხოლო მათი გულები გრძნობენ ზიზღს (ამის მიმართ) და მათი უმრავლესობა ურჩია [არღვევს შეთანხმებებს და გამოდიან ალლაჰის მორჩილებიდან]

ٱشۡتَرَوۡاْ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ ثَمَنٗا قَلِيلٗا فَصَدُّواْ عَن سَبِيلِهِۦٓۚ إِنَّهُمۡ سَآءَ مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ﴿٩﴾

9მათ გაყიდეს ალლაჰის სასწაულები უმნიშვნელო ფასად [გადაცვალეს ალლაჰის სიტყვა ამქვეყნიურ დროებით სარგებელზე] და აცდენდნენ (ხალხს) მის გზას [ისლამის გზას]. ჭეშმარიტად ამაზრზენია ის, რასაც ისინი სჩადიოდნენ!

لَا يَرۡقُبُونَ فِي مُؤۡمِنٍ إِلّٗا وَلَا ذِمَّةٗۚ وَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُعۡتَدُونَ﴿١٠﴾

10ეს [მრავალღმერთიანები] არც ერთი მორწმუნის მიმართ არ იცავენ არც ნათესაურ ვალდებულებებს და არც შეთანხმების პირობებს. და ასეთნი არიან ზღვარგადასულნი (არღვევს საკუთარ შეთანხმებებს)

فَإِن تَابُواْ وَأَقَامُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتَوُاْ ٱلزَّكَوٰةَ فَإِخۡوَٰنُكُمۡ فِي ٱلدِّينِۗ وَنُفَصِّلُ ٱلۡأٓيَٰتِ لِقَوۡمٖ يَعۡلَمُونَ﴿١١﴾

11ხოლო თუ ისინი მოინანიებენ და აღასრულებენ ლოცვას და გაიღებენ ზექათს, მაშინ ისინი თქვენი ძმები არიან სარწმუნოებაში, და ჩვენ განვმარტავთ აიათებს მცოდნე ხალხისთვის.

وَإِن نَّكَثُوٓاْ أَيۡمَٰنَهُم مِّنۢ بَعۡدِ عَهۡدِهِمۡ وَطَعَنُواْ فِي دِينِكُمۡ فَقَٰتِلُوٓاْ أَئِمَّةَ ٱلۡكُفۡرِ إِنَّهُمۡ لَآ أَيۡمَٰنَ لَهُمۡ لَعَلَّهُمۡ يَنتَهُونَ﴿١٢﴾

12ხოლო თუ დაარღვევენ თავიანთ ფიცს თავიანთი აღთქმის შემდეგ და შეურაცხყოფენ თქვენს სარწმუნოებას, მაშინ ებრძოლეთ ურწმუნოების წინამძღოლებს. რამეთუ მათთვის არ არსებობს ფიცი, ეგების შეწყვიტონ.

أَلَا تُقَٰتِلُونَ قَوۡمٗا نَّكَثُوٓاْ أَيۡمَٰنَهُمۡ وَهَمُّواْ بِإِخۡرَاجِ ٱلرَّسُولِ وَهُم بَدَءُوكُمۡ أَوَّلَ مَرَّةٍۚ أَتَخۡشَوۡنَهُمۡۚ فَٱللَّهُ أَحَقُّ أَن تَخۡشَوۡهُ إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِينَ﴿١٣﴾

13ნუთუ არ შეებრძოლებით ხალხს, რომელთაც დაარღვიეს თავიანთი ფიცი და განიზრახეს შუამავლის გაძევება, და მათ პირველად დაგიწყეს თქვენ (ბრძოლა)? ნუთუ მათი გეშინიათ? ალლაჰი უფრო ღირსია, რომ მისი გეშინოდეთ, თუკი მორწმუნენი ხართ.

قَٰتِلُوهُمۡ يُعَذِّبۡهُمُ ٱللَّهُ بِأَيۡدِيكُمۡ وَيُخۡزِهِمۡ وَيَنصُرۡكُمۡ عَلَيۡهِمۡ وَيَشۡفِ صُدُورَ قَوۡمٖ مُّؤۡمِنِينَ﴿١٤﴾

14ებრძოლეთ მათ! ალლაჰი დასჯის მათ თქვენი ხელებით, დაამცირებს მათ და გამარჯვებას მოგცემთ მათზე, და განკურნავს მორწმუნე ხალხის გულებს.

وَيُذۡهِبۡ غَيۡظَ قُلُوبِهِمۡۗ وَيَتُوبُ ٱللَّهُ عَلَىٰ مَن يَشَآءُۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ﴿١٥﴾

15და განდევნის მათ გულთაგან რისხვას. და ალლაჰი მიუტევებს, ინებებს ვისაც. და ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა, ბრძენია.

أَمۡ حَسِبۡتُمۡ أَن تُتۡرَكُواْ وَلَمَّا يَعۡلَمِ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ جَٰهَدُواْ مِنكُمۡ وَلَمۡ يَتَّخِذُواْ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَلَا رَسُولِهِۦ وَلَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ وَلِيجَةٗۚ وَٱللَّهُ خَبِيرُۢ بِمَا تَعۡمَلُونَ﴿١٦﴾

16ნუთუ თქვენ (მორწმუნეებო) ფიქრობთ, რომ იქნებით მიტოვებულნი (გამოცდის გარეშე), როცა ალლჰმა ჯერ არ გამოავლინა თქვენგანი ისინი, ვინც იბრძვის მის გზაზე და არ იღებს ახლო მეგობრებად არავის, გარდა ალლაჰისა, მისი მოციქულისა და მორწმუნეთა. ნამდვილად, ალლაჰი სრულად უწყის ყველაფერს, რასაც თქვენ აკეთებთ (და მოგაგებთ ამის მიხედვით)

مَا كَانَ لِلۡمُشۡرِكِينَ أَن يَعۡمُرُواْ مَسَٰجِدَ ٱللَّهِ شَٰهِدِينَ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِم بِٱلۡكُفۡرِۚ أُوْلَٰٓئِكَ حَبِطَتۡ أَعۡمَٰلُهُمۡ وَفِي ٱلنَّارِ هُمۡ خَٰلِدُونَ﴿١٧﴾

17არ ეკადრებათ მრავალღმერთიანებს, რომ ააშენონ ალლაჰის მეჩეთები[და თაყვანისცემის რიტუალები აკეთონ], როცა თავადვე მოწმობენ საკუთარ ურწმუნოებას. ამათი საქმეები ფუჭი გახდა და ცეცხლში იქნებიან ისინი სამუდამოდ.

إِنَّمَا يَعۡمُرُ مَسَٰجِدَ ٱللَّهِ مَنۡ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ وَأَقَامَ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتَى ٱلزَّكَوٰةَ وَلَمۡ يَخۡشَ إِلَّا ٱللَّهَۖ فَعَسَىٰٓ أُوْلَٰٓئِكَ أَن يَكُونُواْ مِنَ ٱلۡمُهۡتَدِينَ﴿١٨﴾

18უეჭველად, ალლაჰის მეჩეთებს მხოლოდ ის ააშენებს, ვისაც სწამს ალლაჰი და დღე უკანასკნელი, და აღავლენს ლოცვას, გასცემს ზექათს და არავისი ეშინია, გარდა ალლაჰისა. სწორედ ისინი არიან ჭეშმარიტ გზაზე მდგარნი.

۞ أَجَعَلۡتُمۡ سِقَايَةَ ٱلۡحَآجِّ وَعِمَارَةَ ٱلۡمَسۡجِدِ ٱلۡحَرَامِ كَمَنۡ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ وَجَٰهَدَ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِۚ لَا يَسۡتَوُۥنَ عِندَ ٱللَّهِۗ وَٱللَّهُ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّٰلِمِينَ﴿١٩﴾

19ნუთუ თქვენ, მრავალღმერთოვნებო ფიქრობთ, რომ მლოცველთა წყლით დარწყლულება და აკრძალული მეჩეთის მოვლა უდრის იმას, ვინც ირწმუნა ალლაჰი და დღე უკანასკნელი და იბრძვის ალლაჰის გზაზე? ისინი არ არიან თანასწორნი ალლაჰის წინაშე. და ალლაჰი არ დაადგენს ჭეშმარიტ გზაზე უსამართლო ხალხს.

ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَهَاجَرُواْ وَجَٰهَدُواْ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ بِأَمۡوَٰلِهِمۡ وَأَنفُسِهِمۡ أَعۡظَمُ دَرَجَةً عِندَ ٱللَّهِۚ وَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡفَآئِزُونَ﴿٢٠﴾

20ისინი, რომელთაც ირწმუნეს, გადასახლდნენ და იბრძოდნენ ალლაჰის გზაზე თავიანთი ქონებითა და სულებით, უდიდესი ხარისხი აქვთ ალლაჰთან. და სწორედ ისინი არიან გამარჯვებულნი.

يُبَشِّرُهُمۡ رَبُّهُم بِرَحۡمَةٖ مِّنۡهُ وَرِضۡوَٰنٖ وَجَنَّٰتٖ لَّهُمۡ فِيهَا نَعِيمٞ مُّقِيمٌ﴿٢١﴾

21ახარებს მათ მათი ღმერთი თავისი წყალობითა და კმაყოფილებით, და სამოთხეებით, სადაც მათთვის მარადიული ნეტარებაა.

خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدًاۚ إِنَّ ٱللَّهَ عِندَهُۥٓ أَجۡرٌ عَظِيمٞ﴿٢٢﴾

22სამუდამოდ დარჩებიან იქ. ჭეშმარიტად, ალლაჰთანაა დიადი საზღაური.

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَتَّخِذُوٓاْ ءَابَآءَكُمۡ وَإِخۡوَٰنَكُمۡ أَوۡلِيَآءَ إِنِ ٱسۡتَحَبُّواْ ٱلۡكُفۡرَ عَلَى ٱلۡإِيمَٰنِۚ وَمَن يَتَوَلَّهُم مِّنكُمۡ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلظَّٰلِمُونَ﴿٢٣﴾

23ჰეი თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! არ აიყვანოთ თქვენი მამები და ძმები მეგობრებად, თუკი მათ ურწმუნოება არჩიეს რწმენას. და ვინც მათ აიყვანს მეგობრებად თქვენგან, სწორედ ისინი არიან უსამართლონი.

قُلۡ إِن كَانَ ءَابَآؤُكُمۡ وَأَبۡنَآؤُكُمۡ وَإِخۡوَٰنُكُمۡ وَأَزۡوَٰجُكُمۡ وَعَشِيرَتُكُمۡ وَأَمۡوَٰلٌ ٱقۡتَرَفۡتُمُوهَا وَتِجَٰرَةٞ تَخۡشَوۡنَ كَسَادَهَا وَمَسَٰكِنُ تَرۡضَوۡنَهَآ أَحَبَّ إِلَيۡكُم مِّنَ ٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَجِهَادٖ فِي سَبِيلِهِۦ فَتَرَبَّصُواْ حَتَّىٰ يَأۡتِيَ ٱللَّهُ بِأَمۡرِهِۦۗ وَٱللَّهُ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلۡفَٰسِقِينَ﴿٢٤﴾

24უთხარი: თუ თქვენი მამები, თქვენი შვილები, თქვენი ძმები, თქვენი მეუღლეები, თქვენი საგვარეულო, ქონება, რომელიც მოიპოვეთ, ვაჭრობა, რომლის დაკარგვის გეშინიათ და საცხოვრებლები, რომლებიც მოგწონთ, უფრო საყვარელია თქვენთვის, ვიდრე ალლაჰი, მისი შუამავალი და ბრძოლა მის გზაზე, მაშინ დაელოდეთ, სანამ ალლაჰი არ მოავლენს თავის ბრძანებას. და ალლაჰი არ დაადგენს სწორ გზაზე ურჩ ხალხს

لَقَدۡ نَصَرَكُمُ ٱللَّهُ فِي مَوَاطِنَ كَثِيرَةٖ وَيَوۡمَ حُنَيۡنٍ إِذۡ أَعۡجَبَتۡكُمۡ كَثۡرَتُكُمۡ فَلَمۡ تُغۡنِ عَنكُمۡ شَيۡـٔٗا وَضَاقَتۡ عَلَيۡكُمُ ٱلۡأَرۡضُ بِمَا رَحُبَتۡ ثُمَّ وَلَّيۡتُم مُّدۡبِرِينَ﴿٢٥﴾

25უეჭველად, ალლაჰმა გამარჯვება გიბოძათ მრავალ ადგილას და ჰუნაინის დღეს, როცა თქვენი სიმრავლე გაოცებდათ, მაგრამ ვერაფრით დაგეხმარათ[თქვენი სიმრავლე] და დედამიწა, მიუხედავად თავისი სივრცისა, ვიწროდ გეჩვენათ, შემდეგ კი ზურგი აქციეთ და გაიქეცით.

ثُمَّ أَنزَلَ ٱللَّهُ سَكِينَتَهُۥ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ وَعَلَى ٱلۡمُؤۡمِنِينَ وَأَنزَلَ جُنُودٗا لَّمۡ تَرَوۡهَا وَعَذَّبَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْۚ وَذَٰلِكَ جَزَآءُ ٱلۡكَٰفِرِينَ﴿٢٦﴾

26შემდეგ გარდმოავლინა ალლაჰმა თავისი სიმშვიდე თავის შუამავალზე და მორწმუნეებზე, და გარდმოავლინა ლაშქარი, რომელსაც თქვენ ვერ ხედავდით, და დასაჯა ისინი, რომელნიც გახდნენ ურწმუნონი. და ეს არის ურწმუნოთა საზღაური.

ثُمَّ يَتُوبُ ٱللَّهُ مِنۢ بَعۡدِ ذَٰلِكَ عَلَىٰ مَن يَشَآءُۗ وَٱللَّهُ غَفُورٞ رَّحِيمٞ﴿٢٧﴾

27შემდეგ, (ამის მერე), ალლაჰი მიუტევებს, ვისაც ინებებს. და ალლაჰი მიმტევებელი, შემწყალებელია.

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِنَّمَا ٱلۡمُشۡرِكُونَ نَجَسٞ فَلَا يَقۡرَبُواْ ٱلۡمَسۡجِدَ ٱلۡحَرَامَ بَعۡدَ عَامِهِمۡ هَٰذَاۚ وَإِنۡ خِفۡتُمۡ عَيۡلَةٗ فَسَوۡفَ يُغۡنِيكُمُ ٱللَّهُ مِن فَضۡلِهِۦٓ إِن شَآءَۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَلِيمٌ حَكِيمٞ﴿٢٨﴾

28ჰეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! ჭეშმარიტად, მრავალთმერთიანები ბილწნი არიან. ამიტომ ნუ მიუახლოვდებიან წმინდა მეჩეთს ამ წლის შემდეგ. და თუ სიღარიბის გეშინიათ, ალლაჰი გაგამდიდრებთ თავისი გულუხვობით, თუ ინებებს. ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა, ბრძენია.

قَٰتِلُواْ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِ وَلَا بِٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ وَلَا يُحَرِّمُونَ مَا حَرَّمَ ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥ وَلَا يَدِينُونَ دِينَ ٱلۡحَقِّ مِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ حَتَّىٰ يُعۡطُواْ ٱلۡجِزۡيَةَ عَن يَدٖ وَهُمۡ صَٰغِرُونَ﴿٢٩﴾

29ებრძოლეთ მათ (ო, მორწმუნენო) რომელთაც არ სწამთ ალლაჰი და დღე უკანასკნელი, და არ თვლიან აკრძალულად იმას, რაც აკრძალა ალაჰმა და მისმა შუამავალმა, და არ იცავენ ჭეშმარიტ სარწმუნოებას [ისლამის კანონებს] იმათგან, ვისაც მიეცა წიგნი {იუდეველნი და ქრისტიანნი], სანამ ისინი არ გადაიხდიან ხარკს საკუთარი ხელით, დამცირებულნი და მორჩილნი (როგორც დამარცხებულნი)

وَقَالَتِ ٱلۡيَهُودُ عُزَيۡرٌ ٱبۡنُ ٱللَّهِ وَقَالَتِ ٱلنَّصَٰرَى ٱلۡمَسِيحُ ٱبۡنُ ٱللَّهِۖ ذَٰلِكَ قَوۡلُهُم بِأَفۡوَٰهِهِمۡۖ يُضَٰهِـُٔونَ قَوۡلَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِن قَبۡلُۚ قَٰتَلَهُمُ ٱللَّهُۖ أَنَّىٰ يُؤۡفَكُونَ﴿٣٠﴾

30და თქვეს იუდეველებმა: უზაირი ღვთის ძეაო და თქვეს ქრისტიანებმა: მესია (იესო) ღვთის ძეაო. ეს მათი სიტყვებია, მათი ბაგეებიდან წარმოთქმული[არგუმენტის გარეშე]. ისინი იმეორებენ იმათ სიტყვებს, რომელნიც გახდნენ ურწმუნონი უწინ[უწინდელი მრავალღმერთიანები ამბობდნენ რომ ანგელოზები ალლაჰის ქალიშვილები არიანო ]. ალლაჰმა დაღუპოს ისინი (ყველა მრავალთმერთიანი)! რამდენად არიან ისინი მოშორებულნი (სიმართლისგან)

ٱتَّخَذُوٓاْ أَحۡبَارَهُمۡ وَرُهۡبَٰنَهُمۡ أَرۡبَابٗا مِّن دُونِ ٱللَّهِ وَٱلۡمَسِيحَ ٱبۡنَ مَرۡيَمَ وَمَآ أُمِرُوٓاْ إِلَّا لِيَعۡبُدُوٓاْ إِلَٰهٗا وَٰحِدٗاۖ لَّآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۚ سُبۡحَٰنَهُۥ عَمَّا يُشۡرِكُونَ﴿٣١﴾

31(მათ) [იუდეველებმა და ქრისტიანებმა] აიყვანეს თავიანთი მწიგნობრები [თავიანთი რჯულის სწავლულნი] და ბერები თავიანთ ღმერთად (როგორც ისეთნი, ვინც მათთვის ადგენენ რწმენისა და შარიათის კანონებს) ალლაჰის გარდა და აგრეთვე მესია [შუამავალი იესო], მარიამის ძე (აიყვანეს როგორც ღმერთი და თაყვანს სცემენ მას). (ისინი იღვწიან ადამიანების მიერ მოგონილ წესებში და ტოვებენ იმას, რაც ალლაჰმა დაუდგინა მათ.) თუმცა მათ ებრძანათ (ალლაჰისგან), რომ თაყვანი ეცათ და ემსახურათ მხოლოდ ერთად-ერთი ჭეშმარიტი ღმერთისთვის [ალლაჰისთვის], რომლის გარდა არ არსებობს სხვა ღმერთი. ის [ალლაჰი] წმინდაა და დიდებული იმაზე, რაც [მრავალღმერთიანებმა და ურწმუნოებმა] დაუდგინეს მას თანამოზიარედ

يُرِيدُونَ أَن يُطۡفِـُٔواْ نُورَ ٱللَّهِ بِأَفۡوَٰهِهِمۡ وَيَأۡبَى ٱللَّهُ إِلَّآ أَن يُتِمَّ نُورَهُۥ وَلَوۡ كَرِهَ ٱلۡكَٰفِرُونَ﴿٣٢﴾

32ისინი [მრავალღმერთიანები და წიგნის ხალხი] ყველანაირად ცდილობენ ჩააქრონ ალლაჰის ნათელი [დაფარონ ან უარყონ ის ჭეშმარიტება, რომელსაც ალლაჰი აძლევს მათ] თავიანთი პირებით, მაგრამ ალლაჰი არ დაუშვებს არაფერს, გარდა იმისა, რომ თავისი ნათელი სრულყოს [ის ისე მოაწყობს, რომ ისლამი შეიქმნას სრულყოფილად და მისი სიტყვა იყოს უმაღლესი], თუნდაც ურწმუნოებს ეს სძულდეთ

هُوَ ٱلَّذِيٓ أَرۡسَلَ رَسُولَهُۥ بِٱلۡهُدَىٰ وَدِينِ ٱلۡحَقِّ لِيُظۡهِرَهُۥ عَلَى ٱلدِّينِ كُلِّهِۦ وَلَوۡ كَرِهَ ٱلۡمُشۡرِكُونَ﴿٣٣﴾

33ისაა (ალლაჰი), ვინც წარმოგზავნა თავისი შუამავალი ჭეშმარიტი გზითა და ჭეშმარიტი სარწმუნოებით, რათა აღმატებულ ჰქმნას იგი ყველა რწმენაზე, თუნდაც ეს მოუწონარი იყოს მრავალღმერთიანთათვის

۞ يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِنَّ كَثِيرٗا مِّنَ ٱلۡأَحۡبَارِ وَٱلرُّهۡبَانِ لَيَأۡكُلُونَ أَمۡوَٰلَ ٱلنَّاسِ بِٱلۡبَٰطِلِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِۗ وَٱلَّذِينَ يَكۡنِزُونَ ٱلذَّهَبَ وَٱلۡفِضَّةَ وَلَا يُنفِقُونَهَا فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ فَبَشِّرۡهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٖ﴿٣٤﴾

34ჰეი თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! ჭეშმარიტად, წიგნის ხალხიდან ბევრი სწავლული და ბერი უსამართლოდ ჭამს ადამიანთა ქონებას [იღებენ იმას, რაც არ არის მათთვის ნებადართული], და აცდენენ ადამიანებს ალლაჰის გზიდან. ხოლო ისინი, რომელნიც აგროვებენ ოქროსა და ვერცხლს და არ ხარჯავენ მას ალლაჰის გზაზე, ახარე მათ მტანჯველი სასჯელი.

يَوۡمَ يُحۡمَىٰ عَلَيۡهَا فِي نَارِ جَهَنَّمَ فَتُكۡوَىٰ بِهَا جِبَاهُهُمۡ وَجُنُوبُهُمۡ وَظُهُورُهُمۡۖ هَٰذَا مَا كَنَزۡتُمۡ لِأَنفُسِكُمۡ فَذُوقُواْ مَا كُنتُمۡ تَكۡنِزُونَ﴿٣٥﴾

35იმ დღეს [განკითხვის დღეს], როდესაც ჯოჯოხეთის ცეცხლში გააცხელებენ მათ [ოქროსა და ვერცხლს], და ამით ამოიწვება მათი შუბლები, გვერდები და ზურგები! და მათ ეთქმებათ: აი, ეს არის ის, რასაც თქვენ აგროვებდით საკუთარი თავებისთვის (ამქვეყნიურ ცხოვრებაში). ახლა იგემეთ სასჯელი იმის გამო, რასაც აგროვებდით!

إِنَّ عِدَّةَ ٱلشُّهُورِ عِندَ ٱللَّهِ ٱثۡنَا عَشَرَ شَهۡرٗا فِي كِتَٰبِ ٱللَّهِ يَوۡمَ خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ مِنۡهَآ أَرۡبَعَةٌ حُرُمٞۚ ذَٰلِكَ ٱلدِّينُ ٱلۡقَيِّمُۚ فَلَا تَظۡلِمُواْ فِيهِنَّ أَنفُسَكُمۡۚ وَقَٰتِلُواْ ٱلۡمُشۡرِكِينَ كَآفَّةٗ كَمَا يُقَٰتِلُونَكُمۡ كَآفَّةٗۚ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ مَعَ ٱلۡمُتَّقِينَ﴿٣٦﴾

36ჭეშმარიტად, თვეთა რიცხვი ალლაჰთან თორმეტია ალლაჰის წიგნში, იმ დღიდან, როცა მან შექმნა ცანი და მიწა. მათგან ოთხი აკრძალულია. ესაა სწორი სარწმუნოება. მაშ, ნუ იზამთ უსამართლობას თქვენი თავის მიმართ [ამ აკრძალულ თვეებში]. და ებრძოლეთ მრავალღმერთიანებს ერთიანად, როგორც ისინი გებრძვიან თქვენ ერთიანად. და იცოდეთ, რომ ალლაჰი ღვთისმოშიშებთანაა.

إِنَّمَا ٱلنَّسِيٓءُ زِيَادَةٞ فِي ٱلۡكُفۡرِۖ يُضَلُّ بِهِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ يُحِلُّونَهُۥ عَامٗا وَيُحَرِّمُونَهُۥ عَامٗا لِّيُوَاطِـُٔواْ عِدَّةَ مَا حَرَّمَ ٱللَّهُ فَيُحِلُّواْ مَا حَرَّمَ ٱللَّهُۚ زُيِّنَ لَهُمۡ سُوٓءُ أَعۡمَٰلِهِمۡۗ وَٱللَّهُ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلۡكَٰفِرِينَ﴿٣٧﴾

37წელიწადის თვეების გადადება [აკრძალული თვის გადატანა სხვა დროს] —არ არის არაფერი, გარდა ურწმუნოების გაზრდისა. (სატანა ამით აცდუნებს მათ, ვინც ურწმუნო გახდა) ისინი ერთ წელს ხდიან მას ნებადართულად, ხოლო მეორე წელს კრძალავენ, რათა თითქოსდა შეესაბამებოდეს (თავიანთი კალენდარი) იმ თვეების რაოდენობას, რაც ალლაჰმა აკრძალა. ამრიგად, ისინი ნებადართულად ხდიან იმას, რაც ალლაჰმა აკრძალა. შეალამაზა მათთვის (სატანამ) მათი ბოროტი საქმეები, ხოლო ალლაჰი არ წარმართავს მართალ გზაზე ურწმუნო ხალხს [ ვინც ჯიუტად რჩება ურწმუნოებაში].

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَا لَكُمۡ إِذَا قِيلَ لَكُمُ ٱنفِرُواْ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ ٱثَّاقَلۡتُمۡ إِلَى ٱلۡأَرۡضِۚ أَرَضِيتُم بِٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا مِنَ ٱلۡأٓخِرَةِۚ فَمَا مَتَٰعُ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا فِي ٱلۡأٓخِرَةِ إِلَّا قَلِيلٌ﴿٣٨﴾

38ჰეი თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! რა გემართებათ, როცა გეუბნებიან: გამოდით ალლაჰის გზაზე [წადით ბრძოლაში თქვენი მტრების წინააღმდეგ] რატო ეკვრებით მიწას? ნუთუ ამქვეყნიური ცხოვრება არჩიეთ იმქვეყნიურს? ამქვეყნიური ცხოვრების სიამე ხომ მცირედია იმქვეყნიურთან შედარებით.

إِلَّا تَنفِرُواْ يُعَذِّبۡكُمۡ عَذَابًا أَلِيمٗا وَيَسۡتَبۡدِلۡ قَوۡمًا غَيۡرَكُمۡ وَلَا تَضُرُّوهُ شَيۡـٔٗاۗ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٌ﴿٣٩﴾

39თუ არ გაილაშქრებთ (თქვენი მტრების წინააღმდეგ), იგი დაგტანჯავთ მტანჯველი სასჯელით (ამ ქვეყნადაც და მარადიულ ცხოვრებაში) და შეგცვლით თქვენ სხვა ხალხით (რომელნიც იქნებიან მისი და მისი შუამავლის მორჩილნი), და ვერაფერს ავნებთ მას. და ალლაჰი ყოვლისშემძლეა.

إِلَّا تَنصُرُوهُ فَقَدۡ نَصَرَهُ ٱللَّهُ إِذۡ أَخۡرَجَهُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ ثَانِيَ ٱثۡنَيۡنِ إِذۡ هُمَا فِي ٱلۡغَارِ إِذۡ يَقُولُ لِصَٰحِبِهِۦ لَا تَحۡزَنۡ إِنَّ ٱللَّهَ مَعَنَاۖ فَأَنزَلَ ٱللَّهُ سَكِينَتَهُۥ عَلَيۡهِ وَأَيَّدَهُۥ بِجُنُودٖ لَّمۡ تَرَوۡهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ ٱلسُّفۡلَىٰۗ وَكَلِمَةُ ٱللَّهِ هِيَ ٱلۡعُلۡيَاۗ وَٱللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ﴿٤٠﴾

40თუ თქვენ, (ო საჰაბებო), არ დაეხმარებით მას [მოციქულ მუჰამმადს], ალლაჰმა ხომ უკვე შეეწია მას, როცა ურწმუნოებმა [მრავალღმერთიანებმა] განდევნეს იგი (მექქადან), როცა ორნი იყვნენ, როდესაც ისინი გამოქვაბულში იყვნენ, და როდესაც თავის მეგობარს[აბუუ ბაქრს] უთხრა: არ დამწუხრდე, ალლაჰი ჩვენთანაა. მაშინ ალლაჰმა გარდმოავლინა თავისი სიმშვიდე მასზე [მოციქულ მუჰამმადზე] და გააძლიერა იგი იმ ჯარებით [ანგელოზებით], რომლებიც თქვენ არ გინახავთ. და ალლაჰმა განაქარვა ურწმუნოთა სიტყვა [მრავალღმერთიანობის სიტყვა] გააქრო იგი და დაამდაბლა, ხოლო ალლაჰის სიტყვა [ერთღმერთიანობის სიტყვა] ამაღლებულია და უმაღლესი დარჩა. ვინაიდან ალლაჰი ძლევამოსილია და ბრძენია (თავის ბატონობაში) (ბრძანებებსა და გადაწყვეტილებებში).

ٱنفِرُواْ خِفَافٗا وَثِقَالٗا وَجَٰهِدُواْ بِأَمۡوَٰلِكُمۡ وَأَنفُسِكُمۡ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِۚ ذَٰلِكُمۡ خَيۡرٞ لَّكُمۡ إِن كُنتُمۡ تَعۡلَمُونَ﴿٤١﴾

41გაილაშქრეთ (ო, მორწმუნენო) მსუბუქად [ახალგაზრდებო და ღარიბებო] და მძიმედ (ხანდაზმულებო და შეძლებულებო), და იბრძოლეთ თქვენი ქონებითა და თქვენი სულებით ალლაჰის გზაზე. ეს უკეთესია თქვენთვის, რომ იცოდეთ თქვენ.

لَوۡ كَانَ عَرَضٗا قَرِيبٗا وَسَفَرٗا قَاصِدٗا لَّٱتَّبَعُوكَ وَلَٰكِنۢ بَعُدَتۡ عَلَيۡهِمُ ٱلشُّقَّةُۚ وَسَيَحۡلِفُونَ بِٱللَّهِ لَوِ ٱسۡتَطَعۡنَا لَخَرَجۡنَا مَعَكُمۡ يُهۡلِكُونَ أَنفُسَهُمۡ وَٱللَّهُ يَعۡلَمُ إِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ﴿٤٢﴾

42თუ ის ლაშქრობა, რომელზეც შენ მოუწოდებ მათ, ახლო იქნებოდა და ნადავლი — ადვილად მისაღწევი, მაშინ ისინი [ორპირები] უეჭველად გამოგყვებოდნენ შენ (ო, მოციქულო), [თუმცა მათი გამოსვლა არ იქნებოდა ალლაჰის კმაყოფილებისთვის, არამედ მხოლოდ ნადავლის მიღების მიზნით.] მაგრამ მათ ეს გზა შორად მოეჩვენათ, და როცა თქვენ დაბრუნდებით ამ ლაშქრობიდან, ისინი ალლაჰით დაიფიცებენ, და იტყვიან: თუ შეგვეძლებოდა, აუცილებლად გამოვიდოდით თქვენთან ერთად! თუმცა ისინი თვითონვე ღუპავენ საკუთარ თავს [თავიანთი სიცრუითა და ორპირობით], და ალლაჰი უწყის, რომ ისინი ნამდვილად მატყუარნი არიან

عَفَا ٱللَّهُ عَنكَ لِمَ أَذِنتَ لَهُمۡ حَتَّىٰ يَتَبَيَّنَ لَكَ ٱلَّذِينَ صَدَقُواْ وَتَعۡلَمَ ٱلۡكَٰذِبِينَ﴿٤٣﴾

43ალლაჰმა გაპატია შენ! რატომ მიეცი მათ ნება, სანამ შენთვის ცხადი გახდებოდა, ვინც მართალი იყო და გეცნო მატყუარები.

لَا يَسۡتَـٔۡذِنُكَ ٱلَّذِينَ يُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ أَن يُجَٰهِدُواْ بِأَمۡوَٰلِهِمۡ وَأَنفُسِهِمۡۗ وَٱللَّهُ عَلِيمُۢ بِٱلۡمُتَّقِينَ﴿٤٤﴾

44ისინი, რომელთაც სწამთ ალლაჰისა და უკანასკნელი დღის, არ გთხოვენ ნებართვას, რომ იბრძოლონ თავიანთი ქონებითა და სულებით (ალლაჰის გზაზე) და ალლაჰი მცოდნეა ღვთისმოშიშთა[ანუ ესენი შინ დასარჩენად მიზეზს არ ეძებენ და ნებას არ გთხოვენ].

إِنَّمَا يَسۡتَـٔۡذِنُكَ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ وَٱرۡتَابَتۡ قُلُوبُهُمۡ فَهُمۡ فِي رَيۡبِهِمۡ يَتَرَدَّدُونَ﴿٤٥﴾

45ჭეშმარიტად, ნებართვას გთხოვენ ისინი, რომელთაც არ სწამთ ალაჰის და უკანასკნელი დღის, და ვისი გულებიც შეიპყრო ეჭვმა [ისლამის ჭეშმარიტებაში, რომლითაც შენ მოხვედი მათთან] და ისინი თავიანთ ეჭვებში მერყეობენ.

۞ وَلَوۡ أَرَادُواْ ٱلۡخُرُوجَ لَأَعَدُّواْ لَهُۥ عُدَّةٗ وَلَٰكِن كَرِهَ ٱللَّهُ ٱنۢبِعَاثَهُمۡ فَثَبَّطَهُمۡ وَقِيلَ ٱقۡعُدُواْ مَعَ ٱلۡقَٰعِدِينَ﴿٤٦﴾

46და რომ გასვლა ნდომებოდათ, უთუოდ, მოემზადებოდნენ ამისთვის, მაგრამ ალლაჰმა არ ისურვა მათი წასვლა და შეაჩერა ისინი, და ეთქვათ: დაჯექით მჯდომიარებთან ერთად!

لَوۡ خَرَجُواْ فِيكُم مَّا زَادُوكُمۡ إِلَّا خَبَالٗا وَلَأَوۡضَعُواْ خِلَٰلَكُمۡ يَبۡغُونَكُمُ ٱلۡفِتۡنَةَ وَفِيكُمۡ سَمَّٰعُونَ لَهُمۡۗ وَٱللَّهُ عَلِيمُۢ بِٱلظَّٰلِمِينَ﴿٤٧﴾

47რომ ისინი [ორპირები] თქვენთან ერთად გამოსულიყვნენ (ო, მორწმუნენო), არაფერს შეგმატებდნენ, გარდა არეულობისა, და ისინი იმოძრავებდნენ თქვენს შორის, რათა დაეთესათ შუღლი და განხეთქილება თქვენს შორის. და თქვენს შორის არიან ისეთებიც, ვინც უსმენენ მათ. მაგრამ ალლაჰი უწყის ამ უსამართლოთა [ორპირთა] ვინაობას [და ის მიუზღავს მათ მათი ქმედებების შესაბამისად]

لَقَدِ ٱبۡتَغَوُاْ ٱلۡفِتۡنَةَ مِن قَبۡلُ وَقَلَّبُواْ لَكَ ٱلۡأُمُورَ حَتَّىٰ جَآءَ ٱلۡحَقُّ وَظَهَرَ أَمۡرُ ٱللَّهِ وَهُمۡ كَٰرِهُونَ﴿٤٨﴾

48ისინი მანამდეც ცდილობდნენ განხეთქილების ჩამოგდებას და შენს წინააღმდეგ ატრიალებდნენ საქმეებს, სანამ არ მოვიდა ჭეშმარიტება და არ გაცხადდა ალლაჰის ბრძანება, თუმცა მათ ეს სძულდათ.

وَمِنۡهُم مَّن يَقُولُ ٱئۡذَن لِّي وَلَا تَفۡتِنِّيٓۚ أَلَا فِي ٱلۡفِتۡنَةِ سَقَطُواْۗ وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيطَةُۢ بِٱلۡكَٰفِرِينَ﴿٤٩﴾

49და მათ შორის არიან ისეთებიც, რომლებიც ამბობენ: ნება მომეცი[შინ დარჩენისა] და ნუ გამომცდი. იცოდეთ, რომ ისინი უკვე ჩავარდდნენ ცდუნებაში. და უეჭველად, ჯოჯოხეთი გარს შემოერტყმება ურწმუნოებს.

إِن تُصِبۡكَ حَسَنَةٞ تَسُؤۡهُمۡۖ وَإِن تُصِبۡكَ مُصِيبَةٞ يَقُولُواْ قَدۡ أَخَذۡنَآ أَمۡرَنَا مِن قَبۡلُ وَيَتَوَلَّواْ وَّهُمۡ فَرِحُونَ﴿٥٠﴾

50თუ შენს (ო, მოციქულო) (ლაშქრობებში) რაიმე კარგი გეწევა [მოგება ან ნადავლი], ეს მათ [ორპირებს] წყენთ ხოლო თუ უბედურება გეწევა [მარცხი ან ზარალი], ისინი ამბობენ: „ჩვენ წინასწარ ვიზრუნეთ საკუთარ საქმეებზე [რომ ეს უბედურება არ შეგვეხო] და მიდიან, ბედნიერად (იმით, რაც ჩაიდინეს და რაც შენ დაგემართა)

قُل لَّن يُصِيبَنَآ إِلَّا مَا كَتَبَ ٱللَّهُ لَنَا هُوَ مَوۡلَىٰنَاۚ وَعَلَى ٱللَّهِ فَلۡيَتَوَكَّلِ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ﴿٥١﴾

51თქვი (ო, შუამავალო): არასდროს შეგვემთხვევა ჩვენ, გარდა იმისა, რაც ალლაჰმა დაგვიწერა. ის არის ჩვენი მფარველია, და დაე ალლაჰს, მიენდონ მორწმუნენი.

قُلۡ هَلۡ تَرَبَّصُونَ بِنَآ إِلَّآ إِحۡدَى ٱلۡحُسۡنَيَيۡنِۖ وَنَحۡنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمۡ أَن يُصِيبَكُمُ ٱللَّهُ بِعَذَابٖ مِّنۡ عِندِهِۦٓ أَوۡ بِأَيۡدِينَاۖ فَتَرَبَّصُوٓاْ إِنَّا مَعَكُم مُّتَرَبِّصُونَ﴿٥٢﴾

52უთხარი (ო, მოციქულო) (ამ ორპირებს): ნუთუ თქვენ ელით, რომ ჩვენზე მოხდება მხოლოდ ორი სიკეთეთაგან (ერთ-ერთი ან ალლაჰის დახმარება, ან სიკვდილი ალლაჰის გზაზე?) ხოლო ჩვენ ველით, (რომ თქვენ ორპირებს) ალლაჰის დაგსჯით თვითონ, ან ჩვენი ხელებით [გაგსჯით]. დაელოდეთ, და ჩვენც თქვენთან ერთად დაველოდებით

قُلۡ أَنفِقُواْ طَوۡعًا أَوۡ كَرۡهٗا لَّن يُتَقَبَّلَ مِنكُمۡ إِنَّكُمۡ كُنتُمۡ قَوۡمٗا فَٰسِقِينَ﴿٥٣﴾

53უთხარი (ო, შუამავალო) (ამ ორპირებს): გაიღებთ (თქვენი ქონებიდან) ნებით თუ იძულებით, მაინც არ იქნება მიღებული თქვენგან, რამეთუ თქვენ ხართ ხალხი ურჩნი.

وَمَا مَنَعَهُمۡ أَن تُقۡبَلَ مِنۡهُمۡ نَفَقَٰتُهُمۡ إِلَّآ أَنَّهُمۡ كَفَرُواْ بِٱللَّهِ وَبِرَسُولِهِۦ وَلَا يَأۡتُونَ ٱلصَّلَوٰةَ إِلَّا وَهُمۡ كُسَالَىٰ وَلَا يُنفِقُونَ إِلَّا وَهُمۡ كَٰرِهُونَ﴿٥٤﴾

54და რა უშლით ხელს, რომ მიღებულ იქნას მათგან მათი შესაწირი, გარდა იმისა, რომ მათ უარყვეს ალლაჰი და მისი შუამავალი, და არ მიდიან ლოცვაზე, თუ არა ზანტად, და არ ხარჯავენ, თუ არა იძულებით.

فَلَا تُعۡجِبۡكَ أَمۡوَٰلُهُمۡ وَلَآ أَوۡلَٰدُهُمۡۚ إِنَّمَا يُرِيدُ ٱللَّهُ لِيُعَذِّبَهُم بِهَا فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا وَتَزۡهَقَ أَنفُسُهُمۡ وَهُمۡ كَٰفِرُونَ﴿٥٥﴾

55დაე, ნუ გაგაოცებს მათი ქონება და შვილები. ალლაჰს სურს, რომ ამით დასაჯოს ისინი ამქვეყნიურ ცხოვრებაში და ამოხდეს მათი სულნი ურწმუნოების მდგომარეობაში.

وَيَحۡلِفُونَ بِٱللَّهِ إِنَّهُمۡ لَمِنكُمۡ وَمَا هُم مِّنكُمۡ وَلَٰكِنَّهُمۡ قَوۡمٞ يَفۡرَقُونَ﴿٥٦﴾

56და ისინი (ორპირნი) ალლაჰს იფიცებენ, რომ ნამდვილად თქვენგანნი არიან, მაგრამ ისინი თქვენგანნი არ არიან, არამედ ხალხი რომელთაც ეშიანიათ (რომ თქვენ მათ დახოცავთ, ისე როგორც მრავალღმერთიანებს ხოცავთ) (და სწორედ ამიტომ ისინი გარეგნობით თავს წარმოაჩენენ მორწმუნეებად).

لَوۡ يَجِدُونَ مَلۡجَـًٔا أَوۡ مَغَٰرَٰتٍ أَوۡ مُدَّخَلٗا لَّوَلَّوۡاْ إِلَيۡهِ وَهُمۡ يَجۡمَحُونَ﴿٥٧﴾

57რომ (თვალთმაქცებს) ეპოვათ თავშესაფარი, ან გამოქვაბულები, ან შესაძრომი, მისკენ გაეშურებოდნენ თავქუდმოგლეჯილები.

وَمِنۡهُم مَّن يَلۡمِزُكَ فِي ٱلصَّدَقَٰتِ فَإِنۡ أُعۡطُواْ مِنۡهَا رَضُواْ وَإِن لَّمۡ يُعۡطَوۡاْ مِنۡهَآ إِذَا هُمۡ يَسۡخَطُونَ﴿٥٨﴾

58და მათ შორის არიან ისეთნი, რომლებიც გაკრიტიკებენ შენ მოწყალების გამო თუ მათ მისგან წილი მიეცემათ, კმაყოფილნი არიან, ხოლო თუ არ მიეცემათ მისგან, მაშინ ისინი ბრაზდებიან.

وَلَوۡ أَنَّهُمۡ رَضُواْ مَآ ءَاتَىٰهُمُ ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥ وَقَالُواْ حَسۡبُنَا ٱللَّهُ سَيُؤۡتِينَا ٱللَّهُ مِن فَضۡلِهِۦ وَرَسُولُهُۥٓ إِنَّآ إِلَى ٱللَّهِ رَٰغِبُونَ﴿٥٩﴾

59და კმაყოფილნი რომ ყოფილიყვნენ იმით, რაც უბოძა მათ ალაჰმა და მისმა შუამავალმა, და ეთქვათ: საკმარისია ჩვენთვის ალაჰი! გვიბოძებს ჩვენ ალლაჰი თავისი წყალობით და მისი შუამავალიც ჭეშმარიტად, ჩვენ ალლაჰისკენ მსწრაფველნი ვართ

۞ إِنَّمَا ٱلصَّدَقَٰتُ لِلۡفُقَرَآءِ وَٱلۡمَسَٰكِينِ وَٱلۡعَٰمِلِينَ عَلَيۡهَا وَٱلۡمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمۡ وَفِي ٱلرِّقَابِ وَٱلۡغَٰرِمِينَ وَفِي سَبِيلِ ٱللَّهِ وَٱبۡنِ ٱلسَّبِيلِۖ فَرِيضَةٗ مِّنَ ٱللَّهِۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٞ﴿٦٠﴾

60უეჭველად, მოწყალებანი ღარიბთათვისაა და უპოვართათვის, და მისი შემგროვებლებისთვის, და მათთვის, ვის გულებიც მიიზიდება ისლამისკენ [იმ იმედით, რომ ისინი მიიღებენ ისლამს, ან მოუტანენ სარგებელს მორწმუნეებს, ან ამ გზით მოიშორება მორწმუნეთაგან ზიანი], და მონების გასათავისუფლებლად, და მოვალეთათვის, და ალლაჰის გზაზე, და მგზავრთათვის. ეს ალლაჰის მიერ დადგენილი ვალდებულებაა. და ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა, ბრძენია.

وَمِنۡهُمُ ٱلَّذِينَ يُؤۡذُونَ ٱلنَّبِيَّ وَيَقُولُونَ هُوَ أُذُنٞۚ قُلۡ أُذُنُ خَيۡرٖ لَّكُمۡ يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ وَيُؤۡمِنُ لِلۡمُؤۡمِنِينَ وَرَحۡمَةٞ لِّلَّذِينَ ءَامَنُواْ مِنكُمۡۚ وَٱلَّذِينَ يُؤۡذُونَ رَسُولَ ٱللَّهِ لَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ﴿٦١﴾

61და მათ (ორპირთა) შორის არიან ისეთებიც, რომლებიც (თავიანთი სიტყვებით) აყენებენ ტკივილს შუამავალს და ამბობენ: „ის ყურია! [ვინც ყველაფერს იჯერებს, რაც მას ეუბნებიან] უთხარი [მათ]: ის თქვენთვის სასიკეთო ყურია, სწამს მას ალლაჰი და ენდობა მორწმუნეებს და წყალობაა თქვენგან მორწმუნეთათვის. ხოლო მათ, რომლებიც ტკივილს აყენებელ (თავიანთი ენით) ალლაჰის შუამავალს, მათთვისაა მწარე სასჯელი.

يَحۡلِفُونَ بِٱللَّهِ لَكُمۡ لِيُرۡضُوكُمۡ وَٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥٓ أَحَقُّ أَن يُرۡضُوهُ إِن كَانُواْ مُؤۡمِنِينَ﴿٦٢﴾

62ისინი (ორპირნი) ალლაჰს გეფიცებიან, რათა თქვენ იყოთ მათით კმაყოფილი. არადა, ალლაჰი და მისი შუამავალი უფრო ღირსნი არიან, რომ მათი კმაყოფილებისთვის ისწრაფოდნენ, თუკი მორწმუნენი არიან.

أَلَمۡ يَعۡلَمُوٓاْ أَنَّهُۥ مَن يُحَادِدِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ فَأَنَّ لَهُۥ نَارَ جَهَنَّمَ خَٰلِدٗا فِيهَاۚ ذَٰلِكَ ٱلۡخِزۡيُ ٱلۡعَظِيمُ﴿٦٣﴾

63ნუთუ (ორპირებმა) არ იციან , რომ ვინც ეწინააღმდეგება ალლაჰსა და მის შუამავალს, მისთვისაა ჯოჯოხეთის ცეცხლი, რომელშიც სამუდამოდ დარჩებიან? ესაა უდიდესი დამცირება.

يَحۡذَرُ ٱلۡمُنَٰفِقُونَ أَن تُنَزَّلَ عَلَيۡهِمۡ سُورَةٞ تُنَبِّئُهُم بِمَا فِي قُلُوبِهِمۡۚ قُلِ ٱسۡتَهۡزِءُوٓاْ إِنَّ ٱللَّهَ مُخۡرِجٞ مَّا تَحۡذَرُونَ﴿٦٤﴾

64თვალთმაქცნი (ორპირნი) შიშობენ, რომ მათზე სურა არ გადმოვიდეს, რომელიც მათ გულებში არსებულს გამოავლენს. უთხარი: დასცინეთ, მაგრამ ალლაჰი გამოავლენს იმას, რასაც შიშობთ.

وَلَئِن سَأَلۡتَهُمۡ لَيَقُولُنَّ إِنَّمَا كُنَّا نَخُوضُ وَنَلۡعَبُۚ قُلۡ أَبِٱللَّهِ وَءَايَٰتِهِۦ وَرَسُولِهِۦ كُنتُمۡ تَسۡتَهۡزِءُونَ﴿٦٥﴾

65და თუ ჰკითხავ მათ (თვალთმაქცთ), უთუოდ გეტყვიან: ჩვენ უბრალოდ ვსაუბრობდით და ვერთობოდით [ეს მხოლოდ სიტყვები იყო, და ჩვენ არაფერს ბოროტს არ ვგულისხმობდით] უთხარი: „განა ალლაჰს და მის აიათებს და მის შუამავალს დასცინოდით?!

لَا تَعۡتَذِرُواْ قَدۡ كَفَرۡتُم بَعۡدَ إِيمَٰنِكُمۡۚ إِن نَّعۡفُ عَن طَآئِفَةٖ مِّنكُمۡ نُعَذِّبۡ طَآئِفَةَۢ بِأَنَّهُمۡ كَانُواْ مُجۡرِمِينَ﴿٦٦﴾

66ნუ მოიბოდიშებთ! თქვენ უკვე უარყავით თქვენი რწმენის შემდეგ. თუკი შევუნდობთ თქვენგან ერთ ჯგუფს, დავსჯით მეორე ჯგუფს, რადგან ისინი ცოდვილნი იყვნენ.

ٱلۡمُنَٰفِقُونَ وَٱلۡمُنَٰفِقَٰتُ بَعۡضُهُم مِّنۢ بَعۡضٖۚ يَأۡمُرُونَ بِٱلۡمُنكَرِ وَيَنۡهَوۡنَ عَنِ ٱلۡمَعۡرُوفِ وَيَقۡبِضُونَ أَيۡدِيَهُمۡۚ نَسُواْ ٱللَّهَ فَنَسِيَهُمۡۚ إِنَّ ٱلۡمُنَٰفِقِينَ هُمُ ٱلۡفَٰسِقُونَ﴿٦٧﴾

67თვალთმაქცი კაცები და თვალთმაქცი ქალები ერთმანეთისგან არიან [და ისინი არ ეკუთვნიან მორწმუნეთა რიცხვს], ისინი ბრძანებენ ბოროტებას და კრძალავენ სიკეთეს, და ხელმოჭერილნი არიან. მათ დაივიწყეს ალლაჰი, ამიტომ მანაც დაივიწყა ისინი. უეჭველად, თვალთმაქცები არიან ურჩნი.

وَعَدَ ٱللَّهُ ٱلۡمُنَٰفِقِينَ وَٱلۡمُنَٰفِقَٰتِ وَٱلۡكُفَّارَ نَارَ جَهَنَّمَ خَٰلِدِينَ فِيهَاۚ هِيَ حَسۡبُهُمۡۚ وَلَعَنَهُمُ ٱللَّهُۖ وَلَهُمۡ عَذَابٞ مُّقِيمٞ﴿٦٨﴾

68ალლაჰმა აღუთქვა თვალთმაქც კაცებსა და ქალებს და ურწმუნოებს ჯოჯოხეთის ცეცხლი, სადაც მარადიულად დარჩებიან. იგი საკმარისი იქნება მათთვის. დაწყევლა ალლაჰმა ისინი და მათთვისაა მუდმივი სასჯელი.

كَٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِكُمۡ كَانُوٓاْ أَشَدَّ مِنكُمۡ قُوَّةٗ وَأَكۡثَرَ أَمۡوَٰلٗا وَأَوۡلَٰدٗا فَٱسۡتَمۡتَعُواْ بِخَلَٰقِهِمۡ فَٱسۡتَمۡتَعۡتُم بِخَلَٰقِكُمۡ كَمَا ٱسۡتَمۡتَعَ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِكُم بِخَلَٰقِهِمۡ وَخُضۡتُمۡ كَٱلَّذِي خَاضُوٓاْۚ أُوْلَٰٓئِكَ حَبِطَتۡ أَعۡمَٰلُهُمۡ فِي ٱلدُّنۡيَا وَٱلۡأٓخِرَةِۖ وَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡخَٰسِرُونَ﴿٦٩﴾

69(და თქვენც, ო ორპიროებო), თქვენი საქმეებითა და მდგომარეობით ჰგავხართ იმათ (ურწმუნოებს), რომლებიც იყვნენ თქვენამდე! ისინი უფრო ძლიერები იყვნენ თქვენზე (სხეულის) ძალით და მდიდარნი (მეტად) ქონებითა და შვილებით, და მათაც ისევე ისარგებლეს თავიანთი წილით (ამქვეყნიური სარგებლისაგან). თქვენც ისარგებლეთ თქვენი წილით, როგორც ისარგებლეს მათ, რომლებიც იყვნენ თქვენამდე, თავიანთი წილით და თქვენც ისევე ჩაეფალით ამაოებაში, როგორც ისინი ჩაეფლნენ. აი, მათ, რომელთა საქმეებიც ამქვეყნადაც და იმქვეყნადაც ფუჭი გახდა. და აი, ისინი არიან წაგებულნი.

أَلَمۡ يَأۡتِهِمۡ نَبَأُ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ قَوۡمِ نُوحٖ وَعَادٖ وَثَمُودَ وَقَوۡمِ إِبۡرَٰهِيمَ وَأَصۡحَٰبِ مَدۡيَنَ وَٱلۡمُؤۡتَفِكَٰتِۚ أَتَتۡهُمۡ رُسُلُهُم بِٱلۡبَيِّنَٰتِۖ فَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِيَظۡلِمَهُمۡ وَلَٰكِن كَانُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ يَظۡلِمُونَ﴿٧٠﴾

70განა არ მოსულა მათთან ამბავი იმათი, ვინც მათზე უწინ იყვნენ – ნუჰის ხალხისა, ადისა და სემუდისა, და იბრაჰიმის ხალხისა, და მადიანელებისა და ამოტრიალებულთა (დასახლებისა)? მათთან მივიდნენ მათი შუამავლები ცხადი სასწაულებით.და არაა ალლაჰი ისეთი, რომ უსამართლოდ მოექცეს მათ, არამედ ისინი თავად მოექცნენ თავიანთ თავს უსამართლოდ [ურწმუნოებითა და ბოროტმოქმედებით].

وَٱلۡمُؤۡمِنُونَ وَٱلۡمُؤۡمِنَٰتُ بَعۡضُهُمۡ أَوۡلِيَآءُ بَعۡضٖۚ يَأۡمُرُونَ بِٱلۡمَعۡرُوفِ وَيَنۡهَوۡنَ عَنِ ٱلۡمُنكَرِ وَيُقِيمُونَ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُؤۡتُونَ ٱلزَّكَوٰةَ وَيُطِيعُونَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥٓۚ أُوْلَٰٓئِكَ سَيَرۡحَمُهُمُ ٱللَّهُۗ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٞ﴿٧١﴾

71მორწმუნე კაცები და მორწმუნე ქალები ერთმანეთის მეგობრები და მფარველები არიან. ისინი ბრძანებენ იმას, რაც სიკეთეა და კრძალავენ იმას, რაც ბოროტებაა, აღასრულებენ ლოცვას და გასცემენ ზექათს, ემორჩილებიან ალლაჰსა და მის შუამავალს. სწორედ მათ შეიწყალებს ალლაჰი. ჭეშამარიტად, ალლაჰი ძლევამოსილი, ბრძენია.

وَعَدَ ٱللَّهُ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ وَٱلۡمُؤۡمِنَٰتِ جَنَّٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَا وَمَسَٰكِنَ طَيِّبَةٗ فِي جَنَّٰتِ عَدۡنٖۚ وَرِضۡوَٰنٞ مِّنَ ٱللَّهِ أَكۡبَرُۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ﴿٧٢﴾

72ალლაჰმა აღუთქვა მორწმუნე კაცებსა და მორწმუნე ქალებს სამოთხის ბაღები, რომელთა ძირსაც მდინარეები ჩამოედინება, სადაც ისინი სამუდამოდ დარჩებიან, და მშვენიერ სადგომებს ედემის ბაღებში. მაგრამ ალაჰის კმაყოფილება ყველაზე დიდია. სწორედ ესაა დიადი წარმატება.

يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِيُّ جَٰهِدِ ٱلۡكُفَّارَ وَٱلۡمُنَٰفِقِينَ وَٱغۡلُظۡ عَلَيۡهِمۡۚ وَمَأۡوَىٰهُمۡ جَهَنَّمُۖ وَبِئۡسَ ٱلۡمَصِيرُ﴿٧٣﴾

73ო, მოციქულო! იბრძოლე ურწმუნოთა (მახვილით) და ორპირთა (დასაბუთებით) წინააღმდეგ და იყავი მკაცრი მათთან [როგორც ურწმუნოებთან, ისე ორპირებთან]. მათი (სამუდამო) სამყოფელი იქნება ჯოჯოხეთი, და რა საშინელია ეს დაბრუნება!

يَحۡلِفُونَ بِٱللَّهِ مَا قَالُواْ وَلَقَدۡ قَالُواْ كَلِمَةَ ٱلۡكُفۡرِ وَكَفَرُواْ بَعۡدَ إِسۡلَٰمِهِمۡ وَهَمُّواْ بِمَا لَمۡ يَنَالُواْۚ وَمَا نَقَمُوٓاْ إِلَّآ أَنۡ أَغۡنَىٰهُمُ ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥ مِن فَضۡلِهِۦۚ فَإِن يَتُوبُواْ يَكُ خَيۡرٗا لَّهُمۡۖ وَإِن يَتَوَلَّوۡاْ يُعَذِّبۡهُمُ ٱللَّهُ عَذَابًا أَلِيمٗا فِي ٱلدُّنۡيَا وَٱلۡأٓخِرَةِۚ وَمَا لَهُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ مِن وَلِيّٖ وَلَا نَصِيرٖ﴿٧٤﴾

74იფიცებენ ალლაჰს, რომ არ უთქვამთ, მაგრამ მათ ნამდვილად თქვეს ურწმუნოების სიტყვა და უარყვეს ისლამის მიღების შემდეგ, და განიზრახეს ის, რასაც ვერ მიაღწიეს (მათ სურდათ მოციქული მუჰამმადის მკვლელობა ან მასზე ზიანის მიყენება). და ისინი (ორპირები) შურს იძიებენ მხოლოდ იმის გამო, რომ ალლაჰმა და მისი მოციქულმა (მუჰამმადმა) თავიანთი უხვი წყალობით გაამდიდრეს ისინი. თუ ისინი მოინანიებენ, ეს უკეთესი იქნება მათთვის, მაგრამ თუ ზურგს შეაქცევენ, ალლაჰი დასჯის მათ მტანჯველი სასჯელით ამქვეყნად და იმქვეყნად. და არ ეყოლებათ მათ დედამიწაზე არც მფარველი და არც შემწე.

۞ وَمِنۡهُم مَّنۡ عَٰهَدَ ٱللَّهَ لَئِنۡ ءَاتَىٰنَا مِن فَضۡلِهِۦ لَنَصَّدَّقَنَّ وَلَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ﴿٧٥﴾

75მათ (თვალთმაქცთა) შორის არიან ისეთნიც, რომელთაც აღთქმა დაუდეს ალლაჰს: თუკი ის თავისი მადლით მოგვმადლის, უთუოდ მოწყალებას გავცემთ და უთუოდ ვიქნებით მართალთა შორის.

فَلَمَّآ ءَاتَىٰهُم مِّن فَضۡلِهِۦ بَخِلُواْ بِهِۦ وَتَوَلَّواْ وَّهُم مُّعۡرِضُونَ﴿٧٦﴾

76ხოლო როცა უბოძა მათ თავისი მადლით, იძუნწეს და ზურგი აქციეს, და ზურგი აქციეს მათ, განერიდნენ (მორჩილებას ალლაჰისადმი).

فَأَعۡقَبَهُمۡ نِفَاقٗا فِي قُلُوبِهِمۡ إِلَىٰ يَوۡمِ يَلۡقَوۡنَهُۥ بِمَآ أَخۡلَفُواْ ٱللَّهَ مَا وَعَدُوهُ وَبِمَا كَانُواْ يَكۡذِبُونَ﴿٧٧﴾

77და შედეგად, მან მათ გულებში თვალთმაქცობა ჩაუნერგა იმ დღემდე, ვიდრე მას შეხვდებიან, იმის გამო, რომ დაარღვიეს ალლაჰისთვის მიცემული აღთქმა და იმის გამო, რომ ცრუობდნენ.

أَلَمۡ يَعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ يَعۡلَمُ سِرَّهُمۡ وَنَجۡوَىٰهُمۡ وَأَنَّ ٱللَّهَ عَلَّٰمُ ٱلۡغُيُوبِ﴿٧٨﴾

78ნუთუ არ იციან, რომ ალლაჰმა იცის მათი საიდუმლო და მათი ფარული საუბარი, და რომ ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა დაფარულისა?

ٱلَّذِينَ يَلۡمِزُونَ ٱلۡمُطَّوِّعِينَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ فِي ٱلصَّدَقَٰتِ وَٱلَّذِينَ لَا يَجِدُونَ إِلَّا جُهۡدَهُمۡ فَيَسۡخَرُونَ مِنۡهُمۡ سَخِرَ ٱللَّهُ مِنۡهُمۡ وَلَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٌ﴿٧٩﴾

79ისინი (ორპირები), რომლებიც აკრიტიკებენ მორწმუნეთაგან მათ, ვინც ნებაყოფლობით აკეთებს შესაწირს (ამბობენ, რომ ისინი ბევრს გასცემენ მოჩვენებით), და (ასევე აკრიტიკებენ) მათ, ვისაც მხოლოდ საკუთარი ძალისხმევით [ძალით პოულობენ, რასაც შესწირავდნენ] შეუძლია რამე შესწიროს, და დასცინიან მათ [ღარიბ მორწმუნეებს], (ამბობენ, თითქოს ისინი მხოლოდ ხალხის ყურადღების მოსაპოვებლად აკეთებენ ამას) ალლაჰი დასცინებს მათ [ორპირებს], და მათთვის გამზადებულია მტანჯველი სასჯელი!

ٱسۡتَغۡفِرۡ لَهُمۡ أَوۡ لَا تَسۡتَغۡفِرۡ لَهُمۡ إِن تَسۡتَغۡفِرۡ لَهُمۡ سَبۡعِينَ مَرَّةٗ فَلَن يَغۡفِرَ ٱللَّهُ لَهُمۡۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ كَفَرُواْ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦۗ وَٱللَّهُ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلۡفَٰسِقِينَ﴿٨٠﴾

80შენდობა სთხოვე მათთვის (თვალთმაქცთათვის), ან ნუ სთხოვ, სამოცდაათჯერაც რომ სთხოვო მათთვის შენდობა, ალლაჰი მაინც არ მიუტევებს მათ, ეს იმიტომ, რომ მათ უარყვეს ალლაჰი და მისი შუამავალი და ალლაჰი არ დაადგენს ჭეშმარიტ გზაზე ურჩ ხალხს.

فَرِحَ ٱلۡمُخَلَّفُونَ بِمَقۡعَدِهِمۡ خِلَٰفَ رَسُولِ ٱللَّهِ وَكَرِهُوٓاْ أَن يُجَٰهِدُواْ بِأَمۡوَٰلِهِمۡ وَأَنفُسِهِمۡ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ وَقَالُواْ لَا تَنفِرُواْ فِي ٱلۡحَرِّۗ قُلۡ نَارُ جَهَنَّمَ أَشَدُّ حَرّٗاۚ لَّوۡ كَانُواْ يَفۡقَهُونَ﴿٨١﴾

81უხაროდათ შინ დარჩენილთ, რომ ალლაჰის შუამავლის ზურგს უკან დასხდნენ და სძულდათ, ებრძოლათ თავიანთი ქონებითა და სულებით ალლაჰის გზაზე და თქვეს: სიცხეში ნუ გაილაშქრებთ! უთხარი: ჯოჯოხეთის ცეცხლი უფრო ცხელია! რომ ხვდებოდნენ

فَلۡيَضۡحَكُواْ قَلِيلٗا وَلۡيَبۡكُواْ كَثِيرٗا جَزَآءَۢ بِمَا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ﴿٨٢﴾

82დაე, ისინი (უკან დარჩენილი ორპირები) ცოტახანი იცინონ (ამ ცხოვრებაში) და (ჯოჯოხეთის ცეცხლში) მრავალად იტირონ, სანაცვლოდ იმისა, რაც მოიპოვეს (ურწმუნოებითა და ორპირობით).

فَإِن رَّجَعَكَ ٱللَّهُ إِلَىٰ طَآئِفَةٖ مِّنۡهُمۡ فَٱسۡتَـٔۡذَنُوكَ لِلۡخُرُوجِ فَقُل لَّن تَخۡرُجُواْ مَعِيَ أَبَدٗا وَلَن تُقَٰتِلُواْ مَعِيَ عَدُوًّاۖ إِنَّكُمۡ رَضِيتُم بِٱلۡقُعُودِ أَوَّلَ مَرَّةٖ فَٱقۡعُدُواْ مَعَ ٱلۡخَٰلِفِينَ﴿٨٣﴾

83თუ ალლაჰი დაგაბრუნებს მათგან რომელიმე ჯგუფთან და ისინი გთხოვენ ნებართვას (სალაშქროდ) წასასვლელად, უთხარი: ვერასდროს წამოხვალთ ჩემთან ერთად და ვერასდროს იბრძოლებთ ჩემთან ერთად მტრის წინააღმდეგ, რადგან თქვენ პირველ ჯერზე სახლში დარჩენა არჩიეთ, ამიტომ დარჩით უკან დარჩენილებთან ერთად.

وَلَا تُصَلِّ عَلَىٰٓ أَحَدٖ مِّنۡهُم مَّاتَ أَبَدٗا وَلَا تَقُمۡ عَلَىٰ قَبۡرِهِۦٓۖ إِنَّهُمۡ كَفَرُواْ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَمَاتُواْ وَهُمۡ فَٰسِقُونَ﴿٨٤﴾

84და არასდროს ილოცო (ო, მოციქულო) მათგან რომელიმე გარდაცვლილზე და არ დადგე მის საფლავთან, რამეთუ მათ უარყვეს ალლაჰი და მისი შუამავალი და გარდაიცვალნენ, როცა ისინი ურჩნი იყვნენ.

وَلَا تُعۡجِبۡكَ أَمۡوَٰلُهُمۡ وَأَوۡلَٰدُهُمۡۚ إِنَّمَا يُرِيدُ ٱللَّهُ أَن يُعَذِّبَهُم بِهَا فِي ٱلدُّنۡيَا وَتَزۡهَقَ أَنفُسُهُمۡ وَهُمۡ كَٰفِرُونَ﴿٨٥﴾

85და ნუ მოგხიბლავს შენ (ო, მოციქულო) მათი ქონება და მათი შვილები, ალლაჰს მხოლოდ ის სურს, მათი ამით დასჯა ამქვეყნად (ისინი იღლებიან ამ ქონების შეგროვებით და ამის გამო მათ უჩნდებათ სირთულეები) და რომ მათი სულები ამოვიდეს (გარდაიცვალონ) ურწმუნოდ.

وَإِذَآ أُنزِلَتۡ سُورَةٌ أَنۡ ءَامِنُواْ بِٱللَّهِ وَجَٰهِدُواْ مَعَ رَسُولِهِ ٱسۡتَـٔۡذَنَكَ أُوْلُواْ ٱلطَّوۡلِ مِنۡهُمۡ وَقَالُواْ ذَرۡنَا نَكُن مَّعَ ٱلۡقَٰعِدِينَ﴿٨٦﴾

86და როცა გარდმოევლინება სურა, რომ ირწმუნოთ ალლაჰი და იბრძოლოთ მის შუამავალთან ერთად, ნებართვას გთხოვენ მათგან მდიდარნი და თქვეს: დაგვტოვე, რათა ვიყოთ შინ მსხდომთა შორის!

رَضُواْ بِأَن يَكُونُواْ مَعَ ٱلۡخَوَالِفِ وَطُبِعَ عَلَىٰ قُلُوبِهِمۡ فَهُمۡ لَا يَفۡقَهُونَ﴿٨٧﴾

87ისინი (ეს ორპირნი) დასჯერდნენ, რომ დარჩენილებთან ერთად ყოფილიყვნენ. და იქნა დაბეჭდილი მათ გულები, ასე რომ, ისინი ვერაფერს ხვდებიან.

لَٰكِنِ ٱلرَّسُولُ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُۥ جَٰهَدُواْ بِأَمۡوَٰلِهِمۡ وَأَنفُسِهِمۡۚ وَأُوْلَٰٓئِكَ لَهُمُ ٱلۡخَيۡرَٰتُۖ وَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ﴿٨٨﴾

88მაგრამ შუამავალი და რომელთაც ირწმუნეს მასთან ერთად, იბრძოდნენ თავიანთი ქონებითა და სულებით. სწორედ მათთვისაა სიკეთენი და სწორედ ისინი არიან ნეტარნი.

أَعَدَّ ٱللَّهُ لَهُمۡ جَنَّٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَاۚ ذَٰلِكَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ﴿٨٩﴾

89ალლაჰმა მოუმზადა მათ სამოთხის ბაღები, რომელთა ქვეშაც მდინარეები მოედინება, სადაც მარადიულად დარჩებიან. აი, ესაა დიადი წარმატება.

وَجَآءَ ٱلۡمُعَذِّرُونَ مِنَ ٱلۡأَعۡرَابِ لِيُؤۡذَنَ لَهُمۡ وَقَعَدَ ٱلَّذِينَ كَذَبُواْ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥۚ سَيُصِيبُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ﴿٩٠﴾

90და მოვიდნენ (ალლაჰის მოციქულთან) ბოდიშის მომხდელთაგანი ბედიუნთაგან (რომლებიც მედინას მახლობლად ცხოვრობდნენ), რათა მათ ნებადართული ჰქონოდათ დარჩენა. ხოლო ისინი, ვინც ალლაჰსა და მის მოციქულს ტყუილი უთხრეს [ვისაც არ ჰქონდათ არც ერთი ნამდვილი მიზეზი], დარჩნენ მჯდომარედ [არც კი მოვიდნენ თავიანთი გამართლების სათქმელად] [ამით აჩვენეს თავიანთი თავხედობა ალლაჰის მოციქულის წინაშე] მალე მოიწვევს მათ, ვინც ურწმუნონი გახდნენ, მტკივნეული სასჯელი [ამქვეყნადაც და მომავალ ცხოვრებაშიც]

لَّيۡسَ عَلَى ٱلضُّعَفَآءِ وَلَا عَلَى ٱلۡمَرۡضَىٰ وَلَا عَلَى ٱلَّذِينَ لَا يَجِدُونَ مَا يُنفِقُونَ حَرَجٌ إِذَا نَصَحُواْ لِلَّهِ وَرَسُولِهِۦۚ مَا عَلَى ٱلۡمُحۡسِنِينَ مِن سَبِيلٖۚ وَٱللَّهُ غَفُورٞ رَّحِيمٞ﴿٩١﴾

91არ არის ცოდვა უძლურთათვის, არც სნეულთათვის და არც მათთვის, ვინც ვერ პოულობს, რაიმე დახარჯოს, თუ ისინი გულწრფელნი არიან ალლაჰისა და მისი შუამავლის მიმართ. კეთილისმქმნელთა წინააღმდეგ არ არსებობს გზა. და ალლაჰი მიმტევებელი, შემწყალებელია.

وَلَا عَلَى ٱلَّذِينَ إِذَا مَآ أَتَوۡكَ لِتَحۡمِلَهُمۡ قُلۡتَ لَآ أَجِدُ مَآ أَحۡمِلُكُمۡ عَلَيۡهِ تَوَلَّواْ وَّأَعۡيُنُهُمۡ تَفِيضُ مِنَ ٱلدَّمۡعِ حَزَنًا أَلَّا يَجِدُواْ مَا يُنفِقُونَ﴿٩٢﴾

92და არც იმათზე, რომლებიც შენთან მოვიდნენ, რათა ომში წასაყვანად პირუტყვი მიგეცა მათთვის, და შენ უთხარი: არაფერი გამაჩნია, რომ წაგიყვანოთ და მათი თვალები სავსე იყო ცრემლით სევდისაგან რადგან ვერ იპოვეს, რომ დაეხარჯათ (რომ მიეღოთ მონაწილეობა ამ ღირსეულ საქმეში, რათა მოეპოვებინათ დიდი ჯილდო).

۞ إِنَّمَا ٱلسَّبِيلُ عَلَى ٱلَّذِينَ يَسۡتَـٔۡذِنُونَكَ وَهُمۡ أَغۡنِيَآءُۚ رَضُواْ بِأَن يَكُونُواْ مَعَ ٱلۡخَوَالِفِ وَطَبَعَ ٱللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمۡ فَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ﴿٩٣﴾

93საყვედური [ცოდვა და დასაძრახი] მხოლოდ იმათზეა, ვინც ითხოვს შენგან (ო, მოციქულო) ნებართვას დარჩენისთვის, მაშინ როცა თვითონ მდიდარნი არიან. ისინი [ეს მდიდარი ორპირები] კმაყოფილნი დარჩნენ იმით, რომ დარჩნენ მათთან ერთად, ვინც დარჩა [ქალებთან, ბავშვებთან და მათთან, ვისაც ჰქონდათ გამართლება], და მათ გულებზე დაიდო ბეჭედი (ორპირობისა), ამიტომაც არ იციან (რა მძიმე სასჯელი ელით ალლაჰის გზის მიტოვების მცდელობის გამო).

يَعۡتَذِرُونَ إِلَيۡكُمۡ إِذَا رَجَعۡتُمۡ إِلَيۡهِمۡۚ قُل لَّا تَعۡتَذِرُواْ لَن نُّؤۡمِنَ لَكُمۡ قَدۡ نَبَّأَنَا ٱللَّهُ مِنۡ أَخۡبَارِكُمۡۚ وَسَيَرَى ٱللَّهُ عَمَلَكُمۡ وَرَسُولُهُۥ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلَىٰ عَٰلِمِ ٱلۡغَيۡبِ وَٱلشَّهَٰدَةِ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ﴿٩٤﴾

94ისინი მოგიბოდიშებენ, როცა მათთან დაბრუნდებით. უთხარი: ნუ მოიბოდიშებთ, ჩვენ არასდროს დაგიჯერებთ. ალლაჰმა უკვე გვამცნო თქვენი ამბები და ალლაჰი და მისი შუამავალი იხილავენ თქვენს საქმეებს, შემდეგ დაუბრუნდებით უხილავისა და ხილულის მცოდნეს, და ის გამცნობთ, რასაც სჩადიოდით.

سَيَحۡلِفُونَ بِٱللَّهِ لَكُمۡ إِذَا ٱنقَلَبۡتُمۡ إِلَيۡهِمۡ لِتُعۡرِضُواْ عَنۡهُمۡۖ فَأَعۡرِضُواْ عَنۡهُمۡۖ إِنَّهُمۡ رِجۡسٞۖ وَمَأۡوَىٰهُمۡ جَهَنَّمُ جَزَآءَۢ بِمَا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ﴿٩٥﴾

95ისინი (ორპირნი) ალლაჰს დაიფიცებენ, როცა მათთან დაბრუნდებით, რათა თავი დაანებოთ მათ. მაშ, თავი დაანებეთ მათ! უეჭველად, ისინი ბილწნი არიან და მათი თავშესაფარი ჯოჯოხეთია, იმის საზღაურად, რაც მოიპოვეს [თავიანთი ურწმუნოებითა და ორპირობით]!

يَحۡلِفُونَ لَكُمۡ لِتَرۡضَوۡاْ عَنۡهُمۡۖ فَإِن تَرۡضَوۡاْ عَنۡهُمۡ فَإِنَّ ٱللَّهَ لَا يَرۡضَىٰ عَنِ ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡفَٰسِقِينَ﴿٩٦﴾

96გეფიცებიან თქვენ (ეს ორპირნი), რათა კმაყოფილნი დარჩეთ მათგან. ხოლო თუ კმაყოფილნი დარჩებით მათგან, უეჭველად, ალლაჰი არ იქნება კმაყოფილი ურჩი ხალხით.

ٱلۡأَعۡرَابُ أَشَدُّ كُفۡرٗا وَنِفَاقٗا وَأَجۡدَرُ أَلَّا يَعۡلَمُواْ حُدُودَ مَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِۦۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٞ﴿٩٧﴾

97ბედიუნები [უდაბნოს მომთაბარეები] უფრო ძლიერ არიან ურწმუნოებასა და ორპირობაში (ვიდრე ქალაქში მცხოვრები ხალხი), (რადგან ისინი უფრო მკაცრნი და უხეშნი არიან და შორს არიან მცოდნე ადამიანებისგან), და ისინი ყველაზე ნაკლებად იცნობენ იმ საზღვრებს, რაც ალლაჰმა დაუდგინა თავის მოციქულს [შარიათის კანონებსა და დადგენილებებს]. რადგან ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა და ბრძენია (თავის საქმეებში).

وَمِنَ ٱلۡأَعۡرَابِ مَن يَتَّخِذُ مَا يُنفِقُ مَغۡرَمٗا وَيَتَرَبَّصُ بِكُمُ ٱلدَّوَآئِرَۚ عَلَيۡهِمۡ دَآئِرَةُ ٱلسَّوۡءِۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٞ﴿٩٨﴾

98და ბედუინთაგან ზოგიერთი ისეთია, რომ რასაც ხარჯავს, ზარალად მიიჩნევს და თქვენთვის უბედურებას მოელის, მათზე იყოს ბოროტების წრე! და ალლაჰი ყოვლისმსმენია, ყოვლისმცოდნეა.

وَمِنَ ٱلۡأَعۡرَابِ مَن يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ وَٱلۡيَوۡمِ ٱلۡأٓخِرِ وَيَتَّخِذُ مَا يُنفِقُ قُرُبَٰتٍ عِندَ ٱللَّهِ وَصَلَوَٰتِ ٱلرَّسُولِۚ أَلَآ إِنَّهَا قُرۡبَةٞ لَّهُمۡۚ سَيُدۡخِلُهُمُ ٱللَّهُ فِي رَحۡمَتِهِۦٓۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٞ﴿٩٩﴾

99და არიან ბედუინთაგან, რომელთაც სწამთ ალლაჰი და დღე უკანასკნელი, და რასაც ხარჯავენ, მიიჩნევენ ალლაჰთან დაახლოების საშუალებად და მოციქულის ვედრება [რომ მოციქულმა ალლაჰს შესთხოვოს მათთვის] ჭეშმარიტად, ეს მათთვის დაახლოებაა. ალლაჰი მათ შეიყვანს თავის წყალობაში. ჭეშმარიტად, ალლაჰი მიმტევებელია, მწყალობელია.

وَٱلسَّٰبِقُونَ ٱلۡأَوَّلُونَ مِنَ ٱلۡمُهَٰجِرِينَ وَٱلۡأَنصَارِ وَٱلَّذِينَ ٱتَّبَعُوهُم بِإِحۡسَٰنٖ رَّضِيَ ٱللَّهُ عَنۡهُمۡ وَرَضُواْ عَنۡهُ وَأَعَدَّ لَهُمۡ جَنَّٰتٖ تَجۡرِي تَحۡتَهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدٗاۚ ذَٰلِكَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ﴿١٠٠﴾

100ხოლო ისინი, ვინც სხვებს გაუსწრეს (რწმენაში) და იყვნენ პირველნი მუჰაჯირებიდან (რომლებიც გადასახლდნენ რწმენისთვის მედინაში) და ანსარებიდან [მედინის მობინადრეებიდან, რომლებმაც დაეხმარნენ ალლაჰის მოციქულ მუჰამმადს], და ასევე ისინი, ვინც სანდო გულწრფელობით (რწმენით, სიტყვითა და ქმედებით) გაჰყვნენ მათ ალლაჰი კმაყოფილია მათით, და ისინიც კმაყოფილნი არიან ალლაჰით და მათთვის მოამზადა მან (სამოთხის) ბაღები, სადაც მათ ქვეშ (მათ სასახლეებს ქვემოთ) მიედინება მდინარეები, და იქ მარადიულად დამკვიდრდებიან. ეს არის უდიდესი წარმატება!

وَمِمَّنۡ حَوۡلَكُم مِّنَ ٱلۡأَعۡرَابِ مُنَٰفِقُونَۖ وَمِنۡ أَهۡلِ ٱلۡمَدِينَةِ مَرَدُواْ عَلَى ٱلنِّفَاقِ لَا تَعۡلَمُهُمۡۖ نَحۡنُ نَعۡلَمُهُمۡۚ سَنُعَذِّبُهُم مَّرَّتَيۡنِ ثُمَّ يُرَدُّونَ إِلَىٰ عَذَابٍ عَظِيمٖ﴿١٠١﴾

101და მათ შორის, ვინც თქვენს გარშემოა ბედუინთაგან, არიან თვალთმაქცნი და მედინელთაგანაც არიან ისეთნი, რომელნიც გაჯიუტდნენ თვალთმაქცობაში შენ არ იცნობ მათ, ჩვენ ვიცნობთ მათ. ჩვენ მათ ორჯერ დავსჯით, შემდეგ კი დაბრუნებულნი იქნებიან დიად სასჯელთან.

وَءَاخَرُونَ ٱعۡتَرَفُواْ بِذُنُوبِهِمۡ خَلَطُواْ عَمَلٗا صَٰلِحٗا وَءَاخَرَ سَيِّئًا عَسَى ٱللَّهُ أَن يَتُوبَ عَلَيۡهِمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٞ رَّحِيمٌ﴿١٠٢﴾

102და სხვებმაც აღიარეს თავიანთი ცოდვები. მათ კეთილი საქმე ცუდს შეურიეს. იმედია, ალლაჰი აპატიებს მათ. უეჭველად, ალლაჰი მიმტევებელია, მწყალობელია.

خُذۡ مِنۡ أَمۡوَٰلِهِمۡ صَدَقَةٗ تُطَهِّرُهُمۡ وَتُزَكِّيهِم بِهَا وَصَلِّ عَلَيۡهِمۡۖ إِنَّ صَلَوٰتَكَ سَكَنٞ لَّهُمۡۗ وَٱللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ﴿١٠٣﴾

103აიღე მათი ქონებიდან მოწყალება, რათა ამით განწმინდო ისინი (ცოდვის ბილწებისგან) და გამოასწორებ მათ [ორპირობის მდგომარეობიდან გულწრფელ რწმენამდე მიიყვან] და ილოცე მათთვის. უეჭველად, შენი ლოცვა სიმშვიდეა მათთვის. და ალლაჰი ყოვლისმსმენია, ყოვლისმცოდნეა.

أَلَمۡ يَعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ هُوَ يَقۡبَلُ ٱلتَّوۡبَةَ عَنۡ عِبَادِهِۦ وَيَأۡخُذُ ٱلصَّدَقَٰتِ وَأَنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ﴿١٠٤﴾

104ნუთუ არ იციან, რომ ალლაჰი ღებულობს მონანიებას თავის მსახურთაგან და იღებს მოწყალებას, და რომ ალლაჰი არის შემნდობი, შემწყალებელი?

وَقُلِ ٱعۡمَلُواْ فَسَيَرَى ٱللَّهُ عَمَلَكُمۡ وَرَسُولُهُۥ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَۖ وَسَتُرَدُّونَ إِلَىٰ عَٰلِمِ ٱلۡغَيۡبِ وَٱلشَّهَٰدَةِ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ﴿١٠٥﴾

105და უთხარი (ო, მოციქულო) მათ [ვინც დარჩნენ და არ გავიდნენ ლაშქრობაზე]: აკეთეთ (საქმეები), რომლებიც ალლაჰის კმაყოფილებამდე მიგიყვანთ და ალლაჰი, მისი მოციქული და მორწმუნენი იხილავენ თქვენს ქმედებებს! და მალე (სასჯელის დღეს) დაბრუნდებით მისთან, ვინც იცის დაფარული და აშკარა [ალლაჰთან], და ის შეგატყობინებთ იმას, რასაც აკეთებდით (და მიიღებთ საზღაურს თქვენი საქმეების მიხედვით)

وَءَاخَرُونَ مُرۡجَوۡنَ لِأَمۡرِ ٱللَّهِ إِمَّا يُعَذِّبُهُمۡ وَإِمَّا يَتُوبُ عَلَيۡهِمۡۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٞ﴿١٠٦﴾

106და (ლაშქრობაზე არგამოსულთაგან) არიან სხვანიც, რომელთაც ალლაჰმა მისცა ვადა [მანამდე, სანამ მასზე გადაწყვეტილებას გამოიტანს]: ან დასჯის მათ, ან მიიღებს მათ მონანიებას. ნამდვილად, ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა და ბრძენია

وَٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُواْ مَسۡجِدٗا ضِرَارٗا وَكُفۡرٗا وَتَفۡرِيقَۢا بَيۡنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ وَإِرۡصَادٗا لِّمَنۡ حَارَبَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ مِن قَبۡلُۚ وَلَيَحۡلِفُنَّ إِنۡ أَرَدۡنَآ إِلَّا ٱلۡحُسۡنَىٰۖ وَٱللَّهُ يَشۡهَدُ إِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ﴿١٠٧﴾

107ხოლო ისინი (ორპირები), რომლებმაც ააგეს მეჩეთი იმისთვის, რომ ზიანი მიეყენებინათ მორწმუნეთათვის, გაეძლიერებინათ ურწმუნოება, განხეთქილება შეეტანათ მორწმუნეთა შორის და გაეხადათ იგი თავშესაფრად იმ ადამიანისთვის, ვინც ადრე ებრძოდა ალლაჰსა და მის მოციქულს ისინი აუცილებლად დაიფიცებენ: ჩვენ მხოლოდ სიკეთე გვინდოდა! თუმცა ალლაჰი მოწმობს, რომ უეჭველად ისინი მატყუარები არიან.

لَا تَقُمۡ فِيهِ أَبَدٗاۚ لَّمَسۡجِدٌ أُسِّسَ عَلَى ٱلتَّقۡوَىٰ مِنۡ أَوَّلِ يَوۡمٍ أَحَقُّ أَن تَقُومَ فِيهِۚ فِيهِ رِجَالٞ يُحِبُّونَ أَن يَتَطَهَّرُواْۚ وَٱللَّهُ يُحِبُّ ٱلۡمُطَّهِّرِينَ﴿١٠٨﴾

108(ო, შუამავალო) არასოდეს არ დადგე იქ სალოცავად! მეჩეთი (ყუბა), რომელიც დაფუძნებულია ღვთისმოშიშობაზე პირველივე დღიდან, უფრო ღირსია, რომ იქ იდგე სალოცავად. იქ არიან კაცები, რომელთაც უყვართ განწმენდა. ალლაჰს კი უყვარს განმწმენდელნი.

أَفَمَنۡ أَسَّسَ بُنۡيَٰنَهُۥ عَلَىٰ تَقۡوَىٰ مِنَ ٱللَّهِ وَرِضۡوَٰنٍ خَيۡرٌ أَم مَّنۡ أَسَّسَ بُنۡيَٰنَهُۥ عَلَىٰ شَفَا جُرُفٍ هَارٖ فَٱنۡهَارَ بِهِۦ فِي نَارِ جَهَنَّمَۗ وَٱللَّهُ لَا يَهۡدِي ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّٰلِمِينَ﴿١٠٩﴾

109ნუთუ უკეთესია ის, ვინც თავისი ნაგებობა ააშენა ალლაჰის შიშსა და მის კმაყოფილებაზე, თუ ის, ვინც თავისი ნაგებობა დააფუძნა ჩამოშლილი ფერდობის ნაპირას და მასთან ერთად ჩავარდა ჯოჯოხეთის ცეცხლში? ალლაჰი არ წარმართავს სწორ გზაზე უსამართლო ხალხს

لَا يَزَالُ بُنۡيَٰنُهُمُ ٱلَّذِي بَنَوۡاْ رِيبَةٗ فِي قُلُوبِهِمۡ إِلَّآ أَن تَقَطَّعَ قُلُوبُهُمۡۗ وَٱللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ﴿١١٠﴾

110მათი ნაგებობა, რომელიც მათ [ორპირებმა] ააგეს, არ შეწყვეტს ეჭვში ყოფნას მათ გულებში, სანამ მათი გულები არ ჩაიფშვნება [სანამ არ მოკვდებიან ან არ დაიღუპებიან]. რადგან ალლაჰი ყოვლისმცოდნე და ბრძენია

۞ إِنَّ ٱللَّهَ ٱشۡتَرَىٰ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ أَنفُسَهُمۡ وَأَمۡوَٰلَهُم بِأَنَّ لَهُمُ ٱلۡجَنَّةَۚ يُقَٰتِلُونَ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ فَيَقۡتُلُونَ وَيُقۡتَلُونَۖ وَعۡدًا عَلَيۡهِ حَقّٗا فِي ٱلتَّوۡرَىٰةِ وَٱلۡإِنجِيلِ وَٱلۡقُرۡءَانِۚ وَمَنۡ أَوۡفَىٰ بِعَهۡدِهِۦ مِنَ ٱللَّهِۚ فَٱسۡتَبۡشِرُواْ بِبَيۡعِكُمُ ٱلَّذِي بَايَعۡتُم بِهِۦۚ وَذَٰلِكَ هُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ﴿١١١﴾

111ჭეშმარიტად, ალლაჰმა მორწმუნეთაგან იყიდა მათი სიცოცხლე და ქონება იმ სანაცვლოდ, რომ მათთვის განკუთვნილია სამოთხე. ისინი იბრძვიან ალლაჰის გზაზე ხოცავენ და თავადაც იხოცებიან. ეს არის ჭეშმარიტი აღთქმა, დადასტურებული თორაში, ინჯილში და ყურანში და ვინ არის უფრო სანდო თავისი აღთქმის შესრულებაში, ვიდრე ალლაჰი? გიხაროდეთ, მორწმუნენო, იმ ვაჭრობისა, რომელიც ალლაჰთან დადეთ, რადგან სწორედ ეს არის უდიდესი წარმატება!

ٱلتَّٰٓئِبُونَ ٱلۡعَٰبِدُونَ ٱلۡحَٰمِدُونَ ٱلسَّٰٓئِحُونَ ٱلرَّٰكِعُونَ ٱلسَّٰجِدُونَ ٱلۡأٓمِرُونَ بِٱلۡمَعۡرُوفِ وَٱلنَّاهُونَ عَنِ ٱلۡمُنكَرِ وَٱلۡحَٰفِظُونَ لِحُدُودِ ٱللَّهِۗ وَبَشِّرِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ﴿١١٢﴾

112მომნანიებელნი, თაყვანისმცემელნი, მაქებარნი, მმარხველნი, ქედისმომხრელნი, საჯდას ამღსრულებელნი, კეთილის მბრძანებელნი და უკეთურების ამკრძალავნი, და ალლაჰის საზღვრების დამცველნი. და ახარე მორწმუნეებს

مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَن يَسۡتَغۡفِرُواْ لِلۡمُشۡرِكِينَ وَلَوۡ كَانُوٓاْ أُوْلِي قُرۡبَىٰ مِنۢ بَعۡدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمۡ أَنَّهُمۡ أَصۡحَٰبُ ٱلۡجَحِيمِ﴿١١٣﴾

113არ ეკადრება შუამავალსა და მორწმუნეებს, პატიება ითხოვონ წარმართთათვის, თუნდაც ისინი ახლო ნათესავები იყვნენ, მას შემდეგ, რაც მათთვის ცხადი გახდა, რომ ისინი ჯოჯოხეთის ბინადარნი არიან.

وَمَا كَانَ ٱسۡتِغۡفَارُ إِبۡرَٰهِيمَ لِأَبِيهِ إِلَّا عَن مَّوۡعِدَةٖ وَعَدَهَآ إِيَّاهُ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُۥٓ أَنَّهُۥ عَدُوّٞ لِّلَّهِ تَبَرَّأَ مِنۡهُۚ إِنَّ إِبۡرَٰهِيمَ لَأَوَّٰهٌ حَلِيمٞ﴿١١٤﴾

114და იბრაჰიმის მიერ მამამისისთვის პატიების თხოვნა მხოლოდ დაპირების გამო იყო, რომელიც მას მისცა. მაგრამ როცა მისთვის ცხადი გახდა, რომ იგი ალლაჰის მტერი იყო, იგი განუდგა მას. ჭეშმარიტად, იბრაჰიმი მლოცველი და შემწყნარებელი იყო.

وَمَا كَانَ ٱللَّهُ لِيُضِلَّ قَوۡمَۢا بَعۡدَ إِذۡ هَدَىٰهُمۡ حَتَّىٰ يُبَيِّنَ لَهُم مَّا يَتَّقُونَۚ إِنَّ ٱللَّهَ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٌ﴿١١٥﴾

115ალლაჰი არ არის ისეთი, რომ ხალხი გზააბნევაში შეიყვანოს მას შემდეგ, რაც მართალ გზაზე დააყენა ისინი, სანამ არ განუმარტავს მათ, რისგან უნდა იფრთხილონ. ჭეშმარიტად, ალლაჰმა ყველაფერი იცის!

إِنَّ ٱللَّهَ لَهُۥ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ يُحۡيِۦ وَيُمِيتُۚ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ مِن وَلِيّٖ وَلَا نَصِيرٖ﴿١١٦﴾

116ჭეშმარიტად, ალლაჰს ეკუთვნის ცათა და მიწის მეუფება. იგი აცოცხლებს და აკვდინებს. და თქვენ არ გყავთ ალლაჰის გარდა არც მფარველი და არც შემწე.

لَّقَد تَّابَ ٱللَّهُ عَلَى ٱلنَّبِيِّ وَٱلۡمُهَٰجِرِينَ وَٱلۡأَنصَارِ ٱلَّذِينَ ٱتَّبَعُوهُ فِي سَاعَةِ ٱلۡعُسۡرَةِ مِنۢ بَعۡدِ مَا كَادَ يَزِيغُ قُلُوبُ فَرِيقٖ مِّنۡهُمۡ ثُمَّ تَابَ عَلَيۡهِمۡۚ إِنَّهُۥ بِهِمۡ رَءُوفٞ رَّحِيمٞ﴿١١٧﴾

117ალლაჰმა უკვე მიიღო შუამავალის მონანიება (იმის გამო, რომ მან ორპირებს ნება დართო დარჩენილიყვნენ და არ მიეღოთ მონაწილეობა ლაშქრობაში), ასევე მუჰაჯირებისა [მორწმუნეთა, რომლებიც გადმოსახლდნენ მედინაში] და ანსარების [მედინის მუსლიმთა], რომლებიც მიჰყვნენ მას (შუამავალს) (თაბუქის ლაშქრობაში) სიძნელის ჟამს [სიცხეში, საკვების და სატრანსპორტო საშუალებების ნაკლებობის დროს], მას შემდეგ, რაც მათგან ზოგიერთთა გულებმა თითქმის გადაუხვიეს (რომ არ გავიდნენ ლაშქრობაში). შემდეგ მან მიიღო მათი მონანიება, რადგან ნამდვილად, იგი მათ მიმართ მოწყალე და შემბრალებელია.

وَعَلَى ٱلثَّلَٰثَةِ ٱلَّذِينَ خُلِّفُواْ حَتَّىٰٓ إِذَا ضَاقَتۡ عَلَيۡهِمُ ٱلۡأَرۡضُ بِمَا رَحُبَتۡ وَضَاقَتۡ عَلَيۡهِمۡ أَنفُسُهُمۡ وَظَنُّوٓاْ أَن لَّا مَلۡجَأَ مِنَ ٱللَّهِ إِلَّآ إِلَيۡهِ ثُمَّ تَابَ عَلَيۡهِمۡ لِيَتُوبُوٓاْۚ إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ﴿١١٨﴾

118(ალლაჰმა მიიღო მონანიება და მიუტევა) იმ სამ კაცსაც, რომლებიც დარჩნენ [ვინც დროებით დარჩნენ ალლაჰის გადაწყვეტილების მოლოდინში]. როცა მათთვის მიწა შევიწროვდა, მიუხედავად თავისი სიგანისა, და მათი სულებიც შეიკუმშნენ [გულში მძიმე წუხილი იგრძნეს], და მიხვდნენ, რომ ალლაჰისგან თავშესაფარი არაა, გარდა იმისა, რომ მასვე დაუბრუნდნენ (მონანიებით), შემდეგ ალლაჰმა მიიღო მათი მონანიებაც, რათა მათ შეძლეს გულწრფელი მონანიება. ჭეშამრიტად, ალლაჰი მპატიებელი და შემწყალებელია!

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَكُونُواْ مَعَ ٱلصَّٰدِقِينَ﴿١١٩﴾

119ჰეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! გეშინოდეთ ალლაჰისა და იყავით მართალთა ერთად

مَا كَانَ لِأَهۡلِ ٱلۡمَدِينَةِ وَمَنۡ حَوۡلَهُم مِّنَ ٱلۡأَعۡرَابِ أَن يَتَخَلَّفُواْ عَن رَّسُولِ ٱللَّهِ وَلَا يَرۡغَبُواْ بِأَنفُسِهِمۡ عَن نَّفۡسِهِۦۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ لَا يُصِيبُهُمۡ ظَمَأٞ وَلَا نَصَبٞ وَلَا مَخۡمَصَةٞ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ وَلَا يَطَـُٔونَ مَوۡطِئٗا يَغِيظُ ٱلۡكُفَّارَ وَلَا يَنَالُونَ مِنۡ عَدُوّٖ نَّيۡلًا إِلَّا كُتِبَ لَهُم بِهِۦ عَمَلٞ صَٰلِحٌۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجۡرَ ٱلۡمُحۡسِنِينَ﴿١٢٠﴾

120მედინის მაცხოვრებლებსა და მათ, ვინც მათ გარშემო ცხოვრობენ ბედიუნთაგან, არ შეჰფერის ალლაჰის მოციქულისგან ჩამორჩენა [ლაშქრობიდან დარჩენა] და საკუთარი თავის მჯობინება მასზე [როცა თავად მშვიდად არიან, ხოლო მოციქული იტანს სიძნელეს]. რადგან როცა მათ მოიცავთ წყურვილი, დაღლილობა ან შიმშილი ალლაჰის გზაზე, ან გადადგამენ ნაბიჯს, რომელიც გააღიზიანებს ურწმუნოებს, და ყოველი ზიანი, რომელსაც ისინი მიაყენებენ მტერს ჩაიწერება მათთვის კეთილსაქმედ. ჭეშმარიტად, ალლაჰი არ დაუკარგავს საზღაურს კეთილისმქმნელთ!

وَلَا يُنفِقُونَ نَفَقَةٗ صَغِيرَةٗ وَلَا كَبِيرَةٗ وَلَا يَقۡطَعُونَ وَادِيًا إِلَّا كُتِبَ لَهُمۡ لِيَجۡزِيَهُمُ ٱللَّهُ أَحۡسَنَ مَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ﴿١٢١﴾

121და რაც არ უნდა მცირე თუ დიდი შესაწირი გაიღონ მათ ალლაჰის გზაზე, და რომელი ხეობაც არ უნდა გადაკვეთონ (ლაშქრობისას) ყველაფერი ეს ჩაიწერება მათთვის, რათა ალლაჰმა მიუზღოს მათ იმაზე უკეთესით, ვიდრე ისინი აკეთებდნენ.

۞ وَمَا كَانَ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ لِيَنفِرُواْ كَآفَّةٗۚ فَلَوۡلَا نَفَرَ مِن كُلِّ فِرۡقَةٖ مِّنۡهُمۡ طَآئِفَةٞ لِّيَتَفَقَّهُواْ فِي ٱلدِّينِ وَلِيُنذِرُواْ قَوۡمَهُمۡ إِذَا رَجَعُوٓاْ إِلَيۡهِمۡ لَعَلَّهُمۡ يَحۡذَرُونَ﴿١٢٢﴾

122მორწმუნეებს არ შეჰფერის ყველას ერთად გასვლა (ომში მტერთან), ისევე როგორც ყველას ერთად დარჩენა და უქმად ყოფნა ალლაჰის გზაზე, ნეტავ რატომ არ გამოვა მათი ყოველი ჯგუფიდან ერთი ნაწილი, რათა შეისწავლონ რელიგია (და ალლაჰის შარიათი), და როცა დაბრუნდებიან თავიანთ ხალხთან, ასწავლონ და შეაგონონ ისინი (რათა მათ შიში ჰქონდეთ ალლაჰის სასჯელის მისი ბრძანებების შესრულებით და აკრძალულთაგან განრიდებით)

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ قَٰتِلُواْ ٱلَّذِينَ يَلُونَكُم مِّنَ ٱلۡكُفَّارِ وَلۡيَجِدُواْ فِيكُمۡ غِلۡظَةٗۚ وَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ مَعَ ٱلۡمُتَّقِينَ﴿١٢٣﴾

123ჰეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! იბრძოლეთ იმ ურწმუნოთა წინააღმდეგ, რომლებიც თქვენს ახლოს არიან, და აჩვენეთ მათ თქვენი სიმკაცრე. და იცოდეთ, რომ ალლაჰი ღვთისმოშიშებთანაა

وَإِذَا مَآ أُنزِلَتۡ سُورَةٞ فَمِنۡهُم مَّن يَقُولُ أَيُّكُمۡ زَادَتۡهُ هَٰذِهِۦٓ إِيمَٰنٗاۚ فَأَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ فَزَادَتۡهُمۡ إِيمَٰنٗا وَهُمۡ يَسۡتَبۡشِرُونَ﴿١٢٤﴾

124და როცა რომელიმე სურა გარდმოევლინება (ალლაჰისგან), მათ შორის არიან ისეთებიც, რომლებიც ამბობენ: რომელ თქვენგანს შეჰმატა ამან რწმენა? ხოლო მათ, რომელთაც ირწმუნეს, შეჰმატა მათ რწმენა და ისინი ხარობენ.

وَأَمَّا ٱلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٞ فَزَادَتۡهُمۡ رِجۡسًا إِلَىٰ رِجۡسِهِمۡ وَمَاتُواْ وَهُمۡ كَٰفِرُونَ﴿١٢٥﴾

125რაც შეეხება მათ, ვისი გულებიც სნეულებითაა შეპყრობილი (ეჭვით ან ორპირობით), ეს [გარდმოვლენილი სურა] მხოლოდ მათ შეჰმატებს ბოროტებას [ეჭვსა თუ ორპირობას] მათ უკვე არსებულ ბოროტებასთან ერთად, და ისინი გარდაიცვალნენ ურწმუნოებად.

أَوَلَا يَرَوۡنَ أَنَّهُمۡ يُفۡتَنُونَ فِي كُلِّ عَامٖ مَّرَّةً أَوۡ مَرَّتَيۡنِ ثُمَّ لَا يَتُوبُونَ وَلَا هُمۡ يَذَّكَّرُونَ﴿١٢٦﴾

126ნუთუ ვერ ხედავენ, რომ ისინი გამოიცდებიან ყოველ წელს ერთხელ ან ორჯერ, შემდეგ მათ აღარ მოინანიეს და აღარ შეიგონებენ (მოწოდებებს) [და აღარ იღებენ სარგებელს ალლაჰის იმ სასწაულებიდან, რომლებიც საკუთარი თვალით ნახეს].

وَإِذَا مَآ أُنزِلَتۡ سُورَةٞ نَّظَرَ بَعۡضُهُمۡ إِلَىٰ بَعۡضٍ هَلۡ يَرَىٰكُم مِّنۡ أَحَدٖ ثُمَّ ٱنصَرَفُواْۚ صَرَفَ ٱللَّهُ قُلُوبَهُم بِأَنَّهُمۡ قَوۡمٞ لَّا يَفۡقَهُونَ﴿١٢٧﴾

127როდესაც გარდმოევლინება რაიმე სურა (რომელშიც გამომჟღავნებულია ორპირთა საქმეები), ზოგიერთნი მათგან [ორპირთაგან, ვინც მოციქულის შეკრებაში ზის] ერთმანეთს შეხედავენ და იტყვიან: გხედავთ ვინმე (მორწმუნეთაგან)? შემდეგ კი ზურგს აქცევენ [დგებიან და მიდიან]. ალლაჰმა განაშოროს მათი გულები (რწმენასა და სწორ გზას) იმის გამო, რომ ისინი არიან ადამიანები, რომლებიც ვერ ხვდებიან (სიმართლეს და არ ფიქრობენ მასზე)

لَقَدۡ جَآءَكُمۡ رَسُولٞ مِّنۡ أَنفُسِكُمۡ عَزِيزٌ عَلَيۡهِ مَا عَنِتُّمۡ حَرِيصٌ عَلَيۡكُم بِٱلۡمُؤۡمِنِينَ رَءُوفٞ رَّحِيمٞ﴿١٢٨﴾

128უეჭველად, მოგივიდათ თქვენ შუამავალი თქვენგანვე. მძიმეა მისთვის თქვენი ტანჯვა, ზრუნავს თქვენზე, მორწმუნეთა მიმართ კი თანამგრძნობი, მოწყალეა.

فَإِن تَوَلَّوۡاْ فَقُلۡ حَسۡبِيَ ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ عَلَيۡهِ تَوَكَّلۡتُۖ وَهُوَ رَبُّ ٱلۡعَرۡشِ ٱلۡعَظِيمِ﴿١٢٩﴾

129ხოლო თუ ისინი [ორპირები და მრავალღმერთიანები] ზურგს იქცევენ, შენ უთხარი: ჩემთვის ალლაჰი კმარა! არ არსებობს ღვთაება მის გარდა. მას მივენდე და იგია დიადი ტახტის უფალი

← Al-AnfalYunus→

RELATED SURAHS

47

Muhammad

Muhammad

63

Al-Munafiqun

The Hypocrites

1

Al-Fatiha

The Opening

36

Ya-Sin

Ya-Sin

Browse all 114 surahs