Ya-Sin

يس

Ya-Sin • 83 ayahs • Meccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

يسٓ﴿١﴾

1ია სიინ

وَٱلۡقُرۡءَانِ ٱلۡحَكِيمِ﴿٢﴾

2[მე, ალლაჰი] ვფიცავ ბრძენ ქურანს.

إِنَّكَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ﴿٣﴾

3რომ შენ [ო, მუჰამმედ], უეჭველად, ხარ მოციქულთაგანი [ვისაც ალლაჰმა გაუგზავნა თავისი ზეშთაგონება მის მორჩილთაგან].

عَلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ﴿٤﴾

4სწორ გზაზე [ზუსტად ისეთზე, როგორსაც მისდევდნენ წინასწარმეტყველნი შენამდე].

تَنزِيلَ ٱلۡعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ﴿٥﴾

5ზემოვლინებულია ძლევამოსილი, შემწყალებლისა.

لِتُنذِرَ قَوۡمٗا مَّآ أُنذِرَ ءَابَآؤُهُمۡ فَهُمۡ غَٰفِلُونَ﴿٦﴾

6რათა შეაგონო ხალხს, რომელთა მამებიც არ შეგონებულან, რამეთუ ისინი იყვნენ უგულისხმონი

لَقَدۡ حَقَّ ٱلۡقَوۡلُ عَلَىٰٓ أَكۡثَرِهِمۡ فَهُمۡ لَا يُؤۡمِنُونَ﴿٧﴾

7და მე [ალლაჰი] ვფიცავ, რომ უკვე შესრულდა [დადასტურდა] სიტყვა [სასჯელის დაპირება] მათ უმრავლესობაზე [ვინც მთელი ცხოვრება ურწმუნოებაში იცხოვრა და ურწმუნოდვე მოკვდა], ისე, რომ ისინი არ ირწმუნებენ

إِنَّا جَعَلۡنَا فِيٓ أَعۡنَٰقِهِمۡ أَغۡلَٰلٗا فَهِيَ إِلَى ٱلۡأَذۡقَانِ فَهُم مُّقۡمَحُونَ﴿٨﴾

8ჭეშმარიტად, ჩვენ დავადეთ მათ [ურწმუნოთა] კისრებზე ბორკილები, და ისინი [ეს ბორკილები] [მათ ხელებს] ]ყბებამდე უჭერენ, და ისინი იძულებულნი არიან ზევით ასწიონ თავები [და ვერაფერს ხედავენ].

وَجَعَلۡنَا مِنۢ بَيۡنِ أَيۡدِيهِمۡ سَدّٗا وَمِنۡ خَلۡفِهِمۡ سَدّٗا فَأَغۡشَيۡنَٰهُمۡ فَهُمۡ لَا يُبۡصِرُونَ﴿٩﴾

9და ჩვენ დავადგინეთ მათ [ურწმუნოთა] წინ ბარიერი და მათ უკან ბარიერი [ისე, რომ ვერ გამოდიან ურწმუნოებიდან რწმენისკენ], და დავფარეთ ისინი, და [ამიტომ] ვერ ხედავენ [თავის ურწმუნოების და ქედმაღლობის გამო].

وَسَوَآءٌ عَلَيۡهِمۡ ءَأَنذَرۡتَهُمۡ أَمۡ لَمۡ تُنذِرۡهُمۡ لَا يُؤۡمِنُونَ﴿١٠﴾

10და მათთვის ერთია, შეაგონებ თუ არა ისინი არ ირწმუნებენ. [თუ ალლაჰი დაუშვებს ადამიანის შეცდომაში ჩავარდნას, მისთვის უვარგისი იქნება ყოველი შეგონება და დარიგება]

إِنَّمَا تُنذِرُ مَنِ ٱتَّبَعَ ٱلذِّكۡرَ وَخَشِيَ ٱلرَّحۡمَٰنَ بِٱلۡغَيۡبِۖ فَبَشِّرۡهُ بِمَغۡفِرَةٖ وَأَجۡرٖ كَرِيمٍ﴿١١﴾

11შენ [ო, მუჰამმედ] შეაგონებ მხოლოდ მათ, ვინც მიჰყვა შეხსენებას [ყურანს] და ფარულად შიშობს მოწყალეს [როდესაც არავინაა, გარდა ალლაჰისა, და მას არ ხედავს ადამიანი, მას მაინც ალლაჰის რიდი აქვს]. მაშ, ახარე მას მიტევებით [ალლაჰისგან მისი ცოდვებისა] და უხვი საზღაურით [სამოთხეში შესვლით].

إِنَّا نَحۡنُ نُحۡيِ ٱلۡمَوۡتَىٰ وَنَكۡتُبُ مَا قَدَّمُواْ وَءَاثَٰرَهُمۡۚ وَكُلَّ شَيۡءٍ أَحۡصَيۡنَٰهُ فِيٓ إِمَامٖ مُّبِينٖ﴿١٢﴾

12ჭეშმარიტად, ჩვენ აღვადგენთ [ყველა] მიცვალებულს [აღდგომის დღეს] და ვწერთ იმას, რაც მათ [ადამიანებმა] წინასწარ მოიმზადეს [რასაც ჩაიდენდნენ], და მათ კვალს [კეთილ საქმეებსა თუ ბოროტ საქმეებს, რომლებიც ადამიანისთვის იწერება მის სიკვდილის შემდეგაც], და ყოველი ჩვენ აღვნუსხეთ ცხად გზამკვლევში [დაცულ დაფაში].

وَٱضۡرِبۡ لَهُم مَّثَلًا أَصۡحَٰبَ ٱلۡقَرۡيَةِ إِذۡ جَآءَهَا ٱلۡمُرۡسَلُونَ﴿١٣﴾

13მოუყვანე მათ [ვინც უარყოფს შენს მოწოდებას] მაგალითი სოფლის მცხოვრებზედ [რათა ამით დარიგება მიიღონ]: როცა მივიდნენ მათთან მოციქულნი

إِذۡ أَرۡسَلۡنَآ إِلَيۡهِمُ ٱثۡنَيۡنِ فَكَذَّبُوهُمَا فَعَزَّزۡنَا بِثَالِثٖ فَقَالُوٓاْ إِنَّآ إِلَيۡكُم مُّرۡسَلُونَ﴿١٤﴾

14აჰა, [ჯერ] ჩვენ გავუგზავნეთ მათ ორნი [შემგონებლები] [რომლებიც მოუწოდებდნენ მათ ერთღმერთობისაკენ, უყვებოდნენ სამსჯავროს დღეზე და სამუდამო ცხოვრებაზე], და მათ [იმ სოფლის ბინადრებმა] უარყვეს ისინი [ორივე მოციქული] და ჩვენ გავამტკიცეთ [გავამაგრეთ] [ის ორნი] [კიდევ] მესამით [მოციქულით], და მათ [სამივემ ერთად] უთხრეს [სოფლის ბინადართ]: ჭეშმარიტად, ჩვენ თქვენთან გამოგზავნილნი ვართ

قَالُواْ مَآ أَنتُمۡ إِلَّا بَشَرٞ مِّثۡلُنَا وَمَآ أَنزَلَ ٱلرَّحۡمَٰنُ مِن شَيۡءٍ إِنۡ أَنتُمۡ إِلَّا تَكۡذِبُونَ﴿١٥﴾

15[სოფლის ბინადრებმა] თქვეს: თქვენ მხოლოდ ადამიანები ხართ, ჩვენსავით. და არაფერიც არ გარდმოუვლენია მოწყალეს [ალლაჰს]. თქვენ მხოლოდ ტყუილს ლაპარაკობთ!

قَالُواْ رَبُّنَا يَعۡلَمُ إِنَّآ إِلَيۡكُمۡ لَمُرۡسَلُونَ﴿١٦﴾

16[მოციქულებმა] თქვეს: ჩვენმა უფალმა [რომელმაც გამოგგვგზავნა] იცის, რომ ჩვენ თქვენთან უეჭველად გამოგზავნილნი ვართ.

وَمَا عَلَيۡنَآ إِلَّا ٱلۡبَلَٰغُ ٱلۡمُبِينُ﴿١٧﴾

17და ჩვენზე [ალლაჰმა დააკისრა მოვალეობა] მხოლოდ [მოგაწოდოთ] ნათელი [გასაგები] უწყება.

قَالُوٓاْ إِنَّا تَطَيَّرۡنَا بِكُمۡۖ لَئِن لَّمۡ تَنتَهُواْ لَنَرۡجُمَنَّكُمۡ وَلَيَمَسَّنَّكُم مِّنَّا عَذَابٌ أَلِيمٞ﴿١٨﴾

18[სოფლის ბინადარნი] თქვეს: ჭეშმარიტად, ჩვენ დავინახეთ თქვენში ცუდი ნიშანი [ბოროტი წინათგრძნობა]! თუ არ შეიკავებთ თავს [თქვენი მოწოდებისგან] [არ დატოვებთ თქვენს მოწოდებას], მაშინ ჩვენ აუცილებლად ჩაგქოლავთ ქვებით და აუცილებლად შეგეხებათ [მოგიწევთ] ჩვენგან მტანჯველი სასჯელი

قَالُواْ طَٰٓئِرُكُم مَّعَكُمۡ أَئِن ذُكِّرۡتُمۚ بَلۡ أَنتُمۡ قَوۡمٞ مُّسۡرِفُونَ﴿١٩﴾

19[მოციქულებმა] თქვეს: თქვენი ცუდი ნიშნები [ბოროტი წინათგრძნობა] თქვენთანვეა [ეს თქვენი საქმეებია] [და არა ჩვენგან]. ნუთუ, შეგაგონებენ [იმით, რაც თქვენთვის სიკეთეა], [ქვებით ჩაქოლვით] იმუქრებით?... დიახ, თქვენ ხართ ხალხი, რომლებიც გადამეტებულნი ხართ [ურწმუნოებაში და ურჩობაში]

وَجَآءَ مِنۡ أَقۡصَا ٱلۡمَدِينَةِ رَجُلٞ يَسۡعَىٰ قَالَ يَٰقَوۡمِ ٱتَّبِعُواْ ٱلۡمُرۡسَلِينَ﴿٢٠﴾

20და მოვიდა ქალაქის ბოლოდან [ერთი] კაცი აჩქარებული. [მან გაიგო, რომ სოფლის ბინადართ სურდათ დაესაჯათ ან მოეკლათ მოციქულნი]. მან თქვა: ჰეი, ჩემო ხალხო! მიჰყევით მოციქულთ [რომლებიც ალლაჰმა გამოგზავნა თქვენთან].

ٱتَّبِعُواْ مَن لَّا يَسۡـَٔلُكُمۡ أَجۡرٗا وَهُم مُّهۡتَدُونَ﴿٢١﴾

21მიჰყევით მათ, ვინც არ გთხოვთ თქვენ საზღაურს [ჭეშმარიტებისკენ მოწოდებისთვის გადახდას] და ვინც მიდის ჭეშმარიტი გზით [რადგან ისინი მხოლოდ ალლაჰისადმი თაყვანისცემასა და მსახურებას მოგიწოდებენ]

وَمَالِيَ لَآ أَعۡبُدُ ٱلَّذِي فَطَرَنِي وَإِلَيۡهِ تُرۡجَعُونَ﴿٢٢﴾

22და რატომ არ უნდა ვეთაყვანო [და ვემსახურო] იმას, ვინც შემქმნა მე და ვისთანაც თქვენ [ყველანი] დაბრუნდებით?

ءَأَتَّخِذُ مِن دُونِهِۦٓ ءَالِهَةً إِن يُرِدۡنِ ٱلرَّحۡمَٰنُ بِضُرّٖ لَّا تُغۡنِ عَنِّي شَفَٰعَتُهُمۡ شَيۡـٔٗا وَلَا يُنقِذُونِ﴿٢٣﴾

23ნუთუ მის გარდა [ალლაჰის გარდა] სხვებს ღმერთებად მივიღებ [რომლებსაც არაფრის ძალა არ აქვთ]? თუ მოწყალე [ალლაჰი] ინებებს ჩემთვის ბოროტებას [ზიანის მოყენებას], ვერაფერი მათი შუამდგომლობა [გამოგონილი ღმერთებისა] ვერ დამიხსნის [ვერ დამიცავს ზიანისგან], და ვერ გადამარჩენენ ისინი მე.

إِنِّيٓ إِذٗا لَّفِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٍ﴿٢٤﴾

24ვინაიდან მე მაშინ ვიქნები აშკარა გზააბნევაში

إِنِّيٓ ءَامَنتُ بِرَبِّكُمۡ فَٱسۡمَعُونِ﴿٢٥﴾

25ჭეშმარიტად, მე ვირწმუნე თქვენი უფალი, მაშ მომისმინეთ მე. [ამის შემდეგ მასთან მიცვივდნენ ადამიანები, რომელთაც ის შეაგონებდა, და მოკლეს იგი]

قِيلَ ٱدۡخُلِ ٱلۡجَنَّةَۖ قَالَ يَٰلَيۡتَ قَوۡمِي يَعۡلَمُونَ﴿٢٦﴾

26[მას შემდეგ, რაც ის მოკვდა] მას ეთქვა: შედი სამოთხეში! [და] მან თქვა [უკვე ნეტარებაში მყოფმა]: ო, ნეტავ ჩემმა ხალხმა იცოდეს

بِمَا غَفَرَ لِي رَبِّي وَجَعَلَنِي مِنَ ٱلۡمُكۡرَمِينَ﴿٢٧﴾

27ის, რომ მაპატია მე ჩემმა უფალმა და გამხადა მე პატივცემულთაგან.

۞ وَمَآ أَنزَلۡنَا عَلَىٰ قَوۡمِهِۦ مِنۢ بَعۡدِهِۦ مِن جُندٖ مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَمَا كُنَّا مُنزِلِينَ﴿٢٨﴾

28۞ და ჩვენ არ წარმოგვიგზავნია მის ხალხთან (რომლებმაც მოკლეს იგი და არ მიიღეს ჭეშმარიტება) მის შემდეგ [მისი სიკვდილის შემდეგ] ზეციდან [ანგელოზთა] ჯარი, და არ ვიყავით ჩვენ გამომგზავნელნი (ანგელოზების).

إِن كَانَتۡ إِلَّا صَيۡحَةٗ وَٰحِدَةٗ فَإِذَا هُمۡ خَٰمِدُونَ﴿٢٩﴾

29და იგი იყო მხოლოდ ერთი საშინელი ხმა და ისინი გაცამტვერდნენ [დაიღუპნენ].

يَٰحَسۡرَةً عَلَى ٱلۡعِبَادِۚ مَا يَأۡتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ﴿٣٠﴾

30ვაი იმ მონებს! არ მოსულა მათთან არც ერთი მოციქული, ვისზეც ისინი არ დასცინოდნენ.

أَلَمۡ يَرَوۡاْ كَمۡ أَهۡلَكۡنَا قَبۡلَهُم مِّنَ ٱلۡقُرُونِ أَنَّهُمۡ إِلَيۡهِمۡ لَا يَرۡجِعُونَ﴿٣١﴾

31ნუთუ ისინი [რომლებიც დასცინიან] ვერ ხედავდნენ, რამდენი თაობა (მათამდე) ჩვენ (უკვე) დავღუპეთ და რომ ისინი მათთან აღარ დაბრუნდებიან?

وَإِن كُلّٞ لَّمَّا جَمِيعٞ لَّدَيۡنَا مُحۡضَرُونَ﴿٣٢﴾

32და ჭეშმარიტად, ყველა [სასჯელის დღეს] ერთად შეიკრიბებიან ჩვენთან [ანგარიშისა და საზღაურისათვის].

وَءَايَةٞ لَّهُمُ ٱلۡأَرۡضُ ٱلۡمَيۡتَةُ أَحۡيَيۡنَٰهَا وَأَخۡرَجۡنَا مِنۡهَا حَبّٗا فَمِنۡهُ يَأۡكُلُونَ﴿٣٣﴾

33და სასწაულია მათთვის [ურწმუნოთათვის] მკვდარი მიწა (რომელზეც არ იყო არავითარი მცენარე); ჩვენ გავაცოცხლეთ იგი და გამოვიყვანეთ იქიდან მარცვალი, რომლიდანაც მიირთმევენ ისინი.

وَجَعَلۡنَا فِيهَا جَنَّٰتٖ مِّن نَّخِيلٖ وَأَعۡنَٰبٖ وَفَجَّرۡنَا فِيهَا مِنَ ٱلۡعُيُونِ﴿٣٤﴾

34და ჩვენ მოვაწყეთ მასზე [ამ მიწაზე, რომელიც მკვდარი იყო] ბაღები ფინიკებისა და ვაზისა [ვენახები] და გამოვუშვით მასზე [მიწაზე] წყარონი (რომლითაც ირწყვება ბაღები),

لِيَأۡكُلُواْ مِن ثَمَرِهِۦ وَمَا عَمِلَتۡهُ أَيۡدِيهِمۡۚ أَفَلَا يَشۡكُرُونَ﴿٣٥﴾

35რათა მიირთვან მათ [ჩემმა მონებმა] მათი [ბაღების] ნაყოფიდან და ის, რაც გაამზადეს მათმა ხელებმა. ნუთუ ისინი არ იქნებიან მადლიერნი (ამ უსასრულო წყალობათა გამო)?

سُبۡحَٰنَ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلۡأَزۡوَٰجَ كُلَّهَا مِمَّا تُنۢبِتُ ٱلۡأَرۡضُ وَمِنۡ أَنفُسِهِمۡ وَمِمَّا لَا يَعۡلَمُونَ﴿٣٦﴾

36ყოვლად დიდებულია ის, რომელმაც შექმნა ყველა წყვილი [კლასები და სახეობები] იმათგან, რასაც მიწა ამოზრდის [მცენარეთაგან], და მათთაგან თვითონვე [მამაკაცები და ქალები], და იმათგან, რაც მათ არ უწყიან [ალლაჰის სხვა ქმნილებანი].

وَءَايَةٞ لَّهُمُ ٱلَّيۡلُ نَسۡلَخُ مِنۡهُ ٱلنَّهَارَ فَإِذَا هُم مُّظۡلِمُونَ﴿٣٧﴾

37და ნიშანია მათთვის ღამე. ჩვენ ვხსნით [ვაშორებთ] მისგან დღეს, და აი – ისინი [ხალხი] უმალ აღმოჩნდებიან სიბნელეში.

وَٱلشَّمۡسُ تَجۡرِي لِمُسۡتَقَرّٖ لَّهَاۚ ذَٰلِكَ تَقۡدِيرُ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡعَلِيمِ﴿٣٨﴾

38და (ასევე ნიშანია მათთვის ის, რომ) მზე მიედინება თავისი საცხოვრისისკენ. ასეთი არის დადგენილება (ალლაჰის) ყოვლდაძლიერისა, ყოვლისმცოდნისა.

وَٱلۡقَمَرَ قَدَّرۡنَٰهُ مَنَازِلَ حَتَّىٰ عَادَ كَٱلۡعُرۡجُونِ ٱلۡقَدِيمِ﴿٣٩﴾

39და (ასევე ნიშანია ის, რომ) მთვარე ჩვენ განვსაზღვრეთ მისი ფაზებით, ვიდრე ის (ახლიდან) არ დაბრუნდება (იმ სახით), როგორც (გამოიყურება) ძველი ფინიკის ტოტი [როგორც ჩანს ახალი მთვარე].

لَا ٱلشَّمۡسُ يَنۢبَغِي لَهَآ أَن تُدۡرِكَ ٱلۡقَمَرَ وَلَا ٱلَّيۡلُ سَابِقُ ٱلنَّهَارِۚ وَكُلّٞ فِي فَلَكٖ يَسۡبَحُونَ﴿٤٠﴾

40მზეს არ შეშვენის[არ შეუძლია] რომ დაეწიოს მთვარეს, და ვერც ღამე დაასწრებს დღეს, და ყოველი [მზე, მთვარე და ვარსკვლავები] დაცურავენ [მოძრაობენ] ცის თაღზე.

وَءَايَةٞ لَّهُمۡ أَنَّا حَمَلۡنَا ذُرِّيَّتَهُمۡ فِي ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ﴿٤١﴾

41და სასწაულია მათთვის ის, რომ ჩვენ გადავიყვანეთ მათი შთამომავლობა დატვირთული კიდობანით [მოციქული ნუჰის/ნოეს].

وَخَلَقۡنَا لَهُم مِّن مِّثۡلِهِۦ مَا يَرۡكَبُونَ﴿٤٢﴾

42და ჩვენ შევქმენით მათთვის [ალლაჰის მონებისათვის] მისი მსგავსიდან [კიდობნის მსგავსიდან] ის, რაზეც ისინი სხედან (გადაადგილებისთვის) [მოგზაურობისათვის].

وَإِن نَّشَأۡ نُغۡرِقۡهُمۡ فَلَا صَرِيخَ لَهُمۡ وَلَا هُمۡ يُنقَذُونَ﴿٤٣﴾

43და თუ ვისურვებთ, დავახრჩობთ მათ და არავინ ეყოლებათ შემწე, და ისინი არ იქნებიან გადარჩენილნი.

إِلَّا رَحۡمَةٗ مِّنَّا وَمَتَٰعًا إِلَىٰ حِينٖ﴿٤٤﴾

44გარდა ჩვენი მოწყალებითა და სარგებლად განსაზღვრულ ჟამამდე [სიკვდილამდე].

وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱتَّقُواْ مَا بَيۡنَ أَيۡدِيكُمۡ وَمَا خَلۡفَكُمۡ لَعَلَّكُمۡ تُرۡحَمُونَ﴿٤٥﴾

45და როდესაც ეთქმებათ მათ [იმათ, ვინც არ იღებს ჭეშმარიტებას]: «გეშინოდეთ იმისა, რაც იყო თქვენამდე, და იმისა, რაც იქნება თქვენ შემდეგ [სასჯელის დღეს], რათა ეგების შეწყალებულ იქნეთ!»

وَمَا تَأۡتِيهِم مِّنۡ ءَايَةٖ مِّنۡ ءَايَٰتِ رَبِّهِمۡ إِلَّا كَانُواْ عَنۡهَا مُعۡرِضِينَ﴿٤٦﴾

46და არ მოსდით მათ [ურწმუნოებს] არც ერთი ნიშანი [სასწაული] მათი უფლის ნიშნებიდან, რომ ისინი არ მიბრუნებულიყვნენ მათგან [ზურგი აქციეს ალლაჰის ნიშნებს/აიათებს].

وَإِذَا قِيلَ لَهُمۡ أَنفِقُواْ مِمَّا رَزَقَكُمُ ٱللَّهُ قَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لِلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَنُطۡعِمُ مَن لَّوۡ يَشَآءُ ٱللَّهُ أَطۡعَمَهُۥٓ إِنۡ أَنتُمۡ إِلَّا فِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٖ﴿٤٧﴾

47და როდესაც ეუბნებიან მათ [იუდეველთ ან მრავალღმერთიანთ]: «გაიღეთ იქიდან (ქონებიდან), რომელიც ალლაჰმა მოგანიჭათ თქვენ [მიეცით ღარიბებს]!» – ისინი, რომლებიც გახდნენ ურწმუნონი, ეუბნებიან მორწმუნეთ: «ნუთუ ჩვენ დავაპუროთ ისინი, ვისაც ალლაჰს, რომ ესურვა, თვითონ დააპურებდა (ან ქონებას მისცემდა)? თქვენ (მორწმუნენი) (როცა ამას გვიქადაგებთ) იმყოფებით მხოლოდ აშკარა გზააბნევაში».

وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَٰذَا ٱلۡوَعۡدُ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ﴿٤٨﴾

48და ამბობენ [ურწმუნოები]: როდის დადგება ეს აღთქმა [განკითხვის დღე] თუკი მართალნი ხართ?

مَا يَنظُرُونَ إِلَّا صَيۡحَةٗ وَٰحِدَةٗ تَأۡخُذُهُمۡ وَهُمۡ يَخِصِّمُونَ﴿٤٩﴾

49ისინი არაფერს არ ელიან, გარდა ერთი შემაძრწუნებელი ხმისა [იმ საყვირის ხმა, სადაც ჩაბერავს ანგელოზი ისრაფილი], (როდესაც დასრულდება ეს სამყარო). ის (მოულოდნელად) მოადგება მათ, მაშინ, როცა ისინი ერთმანეთთან დავობენ [საერო საქმეებზე კამათობენ როგორც სჩვევიათ].

فَلَا يَسۡتَطِيعُونَ تَوۡصِيَةٗ وَلَآ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِمۡ يَرۡجِعُونَ﴿٥٠﴾

50და ვერ შეძლებენ ისინი (როდესაც დადგება სასჯელის დღე) (თუნდაც) (დატოვონ) ანდერძი (ვინმესთვის) და ვერ დაბრუნდებიან თავიანთ ოჯახებში (რადგან საკუთარ ადგილზევე დაიღუპებიან).

وَنُفِخَ فِي ٱلصُّورِ فَإِذَا هُم مِّنَ ٱلۡأَجۡدَاثِ إِلَىٰ رَبِّهِمۡ يَنسِلُونَ﴿٥١﴾

51და (შემდეგ) (მეორედ) ჩაბერავენ საყვირში (და ყველა სული დაუბრუნდება თავის სხეულს), და აი – ისინი გამოვლენ საფლავებიდან და თავიანთი უფლისკენ გაეშურებიან (რომ მის წინაშე წარსდგნენ).

قَالُواْ يَٰوَيۡلَنَا مَنۢ بَعَثَنَا مِن مَّرۡقَدِنَاۜۗ هَٰذَا مَا وَعَدَ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَصَدَقَ ٱلۡمُرۡسَلُونَ﴿٥٢﴾

52ისინი იტყვიან: «ჰოი, უბედურებავ ჩვენო! ვინ აღგვადგინა ჩვენ ჩვენი განსვენების ადგილიდან [საფლავიდან]?» (მათ პასუხად ეთქმათ): «ეს არის ის, რაც მწყალობელი დაჰპირდა (თავის მონებს), და ჭეშმარიტებას ამბობდნენ მოციქულები».

إِن كَانَتۡ إِلَّا صَيۡحَةٗ وَٰحِدَةٗ فَإِذَا هُمۡ جَمِيعٞ لَّدَيۡنَا مُحۡضَرُونَ﴿٥٣﴾

53(და) საკმარისი იყო მხოლოდ ერთი (ძლიერი) ხმა [საყვირში მეორე ჩაბერვა], და აი – ისინი [შექმნილნი] ჩვენ წინაშე წარსდგნენ.

فَٱلۡيَوۡمَ لَا تُظۡلَمُ نَفۡسٞ شَيۡـٔٗا وَلَا تُجۡزَوۡنَ إِلَّا مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ﴿٥٤﴾

54და დღეს [სასჯელის დღეს] არცერთი სული არ იქნება დაჩაგრული არაფრით [ჩატარდება სამართლიანი ანგარიში]. და არაფერი მოგეზღვებათ იმის გარდა, რასაც აკეთებდით.

إِنَّ أَصۡحَٰبَ ٱلۡجَنَّةِ ٱلۡيَوۡمَ فِي شُغُلٖ فَٰكِهُونَ﴿٥٥﴾

55ჭეშმარიტად, სამოთხის მკვიდრნი დღეს [სასჯელის დღეს] (მოხარულნი, ბედნიერნი) დაკავებულნი იქნებიან საქმეებით (სამოთხის ნეტარებების მიღებით)

هُمۡ وَأَزۡوَٰجُهُمۡ فِي ظِلَٰلٍ عَلَى ٱلۡأَرَآئِكِ مُتَّكِـُٔونَ﴿٥٦﴾

56ისინი და მათი მეუღლეები სამოთხის (ხეების) ჩრდილებში ისხდებიან საწოლებზე.

لَهُمۡ فِيهَا فَٰكِهَةٞ وَلَهُم مَّا يَدَّعُونَ﴿٥٧﴾

57მათთვის იქ [სამოთხეში] (ბევრგვარი სამოთხის) ხილია და ყველაფერი, რასაც კი მოისურვებენ.

سَلَٰمٞ قَوۡلٗا مِّن رَّبّٖ رَّحِيمٖ﴿٥٨﴾

58(და ეთქმებათ მათ): «მშვიდობა თქვენ!» — ეს იქნება სიტყვა მწყალობელი უფლისგან.

وَٱمۡتَٰزُواْ ٱلۡيَوۡمَ أَيُّهَا ٱلۡمُجۡرِمُونَ﴿٥٩﴾

59(და ურწმუნოებს ეთქმებათ სასჯელის დღეს): «გამოეყავით დღეს (მორწმუნეთაგან), ჰეი, დამნაშავენო (ურწმუნენო)!»

۞ أَلَمۡ أَعۡهَدۡ إِلَيۡكُمۡ يَٰبَنِيٓ ءَادَمَ أَن لَّا تَعۡبُدُواْ ٱلشَّيۡطَٰنَۖ إِنَّهُۥ لَكُمۡ عَدُوّٞ مُّبِينٞ﴿٦٠﴾

60۞ (და ალლაჰი ეტყვის ურწმუნოებს): «ნუთუ მე არ გამცნეთ მცნება თქვენ (ჩემი მოციქულების მეშვეობით), ჰეი, ადამის შვილებო, რომ არ გეცათ თაყვანი შაიტანისთვის? და რომ ჭეშმარიტად, ის თქვენთვის აშკარა მტერია!»

وَأَنِ ٱعۡبُدُونِيۚ هَٰذَا صِرَٰطٞ مُّسۡتَقِيمٞ﴿٦١﴾

61(და მე გიბრძანებდით,) რომ (მხოლოდ) ჩემთვის გეცათ თაყვანი, ეს არის მართალი გზა.

وَلَقَدۡ أَضَلَّ مِنكُمۡ جِبِلّٗا كَثِيرًاۖ أَفَلَمۡ تَكُونُواْ تَعۡقِلُونَ﴿٦٢﴾

62და მან უკვე [შაიტანმა] აცდუნა [ცდომილებაში შეიყვანა] თქვენგან მრავალი. ნუთუ არ დაფიქრდით [რომ არ მიჰყოლოდით შაითანს?]

هَٰذِهِۦ جَهَنَّمُ ٱلَّتِي كُنتُمۡ تُوعَدُونَ﴿٦٣﴾

63აი — ჯოჯოხეთი, რომელიც თქვენთვის იყო აღთქმული.

ٱصۡلَوۡهَا ٱلۡيَوۡمَ بِمَا كُنتُمۡ تَكۡفُرُونَ﴿٦٤﴾

64«შედით მასში დღეს — იმის გამო, რომ ურწმუნოება ჩაიდინეთ!»

ٱلۡيَوۡمَ نَخۡتِمُ عَلَىٰٓ أَفۡوَٰهِهِمۡ وَتُكَلِّمُنَآ أَيۡدِيهِمۡ وَتَشۡهَدُ أَرۡجُلُهُم بِمَا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ﴿٦٥﴾

65დღეს დავუდებთ ჩვენ ბეჭედს მათ ბაგეებს, და ილაპარაკებენ ჩვენთან მათი ხელები (იმის შესახებ, რასაც ადამიანი მათით აკეთებდა) და დაამოწმებენ მათი ფეხები, იმაზე რაც მოიპოვეს [ცოდვებზე].

وَلَوۡ نَشَآءُ لَطَمَسۡنَا عَلَىٰٓ أَعۡيُنِهِمۡ فَٱسۡتَبَقُواْ ٱلصِّرَٰطَ فَأَنَّىٰ يُبۡصِرُونَ﴿٦٦﴾

66და რომ გვენება, თვალის ჩინს წავართმევდით. და გაიქცეოდნენ გზისკენ, მაგრამ როგორ დაინახავდნენ?

وَلَوۡ نَشَآءُ لَمَسَخۡنَٰهُمۡ عَلَىٰ مَكَانَتِهِمۡ فَمَا ٱسۡتَطَٰعُواْ مُضِيّٗا وَلَا يَرۡجِعُونَ﴿٦٧﴾

67და ჩვენ რომ გვენება, გადავაქცევდით მათ [სხვა ქმნილებად, მაგალითად ქვა ან ცხოველები] იმავე ადგილზე (სადაც ისინი იმყოფებიან), და ისინი ვერ შეძლებდნენ წასვლას (წინ) და ვერც დაბრუნებას (უკან).

وَمَن نُّعَمِّرۡهُ نُنَكِّسۡهُ فِي ٱلۡخَلۡقِۚ أَفَلَا يَعۡقِلُونَ﴿٦٨﴾

68ვისაც ჩვენ გავუხანგრძლივებთ სიცოცხლეს (სიბერემდე მიყვანით), მას ჩვენ (კვლავ) ვაბრუნებთ მის ბუნებრივ მდგომარეობაში [როდესაც სუსტდება მისი გონებაც და სხეულიც]. ნუთუ ვერ მიხვდებიან ისინი (რომ ის, ვინც ამას აკეთებს, ძალამოსილია მათი აღდგომისათვისაც, და ვერ ხვდებიან, რომ ეს ქვეყანა წარმავალია და საიქიო მარადიული)?

وَمَا عَلَّمۡنَٰهُ ٱلشِّعۡرَ وَمَا يَنۢبَغِي لَهُۥٓۚ إِنۡ هُوَ إِلَّا ذِكۡرٞ وَقُرۡءَانٞ مُّبِينٞ﴿٦٩﴾

69და ჩვენ არ გვისწავლია მისთვის [მუჰამმადისთვის(ალლაჰმა დალოცოს იგი)] ლექსები, და არც შეეფერება მას ეს [პოეზია]. ეს არის მხოლოდ შეგონება და ნათელი ყურანი.

لِّيُنذِرَ مَن كَانَ حَيّٗا وَيَحِقَّ ٱلۡقَوۡلُ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ﴿٧٠﴾

70იმისათვის, რომ გააფრთხილოს (ყურანით) ცოცხლები, და რომ აღსრულდეს სიტყვა [სასჯელის დაპირება] ურწმუნოებზე.

أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ أَنَّا خَلَقۡنَا لَهُم مِّمَّا عَمِلَتۡ أَيۡدِينَآ أَنۡعَٰمٗا فَهُمۡ لَهَا مَٰلِكُونَ﴿٧١﴾

71ნუთუ ვერ დაინახეს [ვერ დაფიქრდნენ], რომ ჩვენ შევქმენით მათთვის პირუტყვი იმისგან, რასაც ჩვენმა ხელებმა შემქნეს [თვითონ ალლაჰმა], და ისინი არიან მათი მფლობელნი [ამით სარგებლობენ]?

وَذَلَّلۡنَٰهَا لَهُمۡ فَمِنۡهَا رَكُوبُهُمۡ وَمِنۡهَا يَأۡكُلُونَ﴿٧٢﴾

72ჩვენ დავუმორჩილეთ მათ პირუტყვი: ზოგიერთზე ისინი სხდებიან [სატრანსპორტოდ იყენებენ], ხოლო სხვებს ჭამენ.

وَلَهُمۡ فِيهَا مَنَٰفِعُ وَمَشَارِبُۚ أَفَلَا يَشۡكُرُونَ﴿٧٣﴾

73და მათთვის [ადამიანებისთვის] პირუტყვში არის სხვა სარგებელიც და სასმელიც [რძე]. ნუთუ არ იქნებიან მადლიერნი?

وَٱتَّخَذُواْ مِن دُونِ ٱللَّهِ ءَالِهَةٗ لَّعَلَّهُمۡ يُنصَرُونَ﴿٧٤﴾

74და დაიდგინეს მათ ღვთაებები ალლაჰის გარდა, იმ იმედით, რომ ისინი [კერპები]დაეხმარებოდნენ.

لَا يَسۡتَطِيعُونَ نَصۡرَهُمۡ وَهُمۡ لَهُمۡ جُندٞ مُّحۡضَرُونَ﴿٧٥﴾

75ვერ შეძლებენ ისინი [ცრუ ღვთაებები] მათ [თაყვანისმცემლების] დახმარებას, და თვითონ ისინი [მრავალღმერთიანები] მათთვის [ცრუ ღვთაებებისთვის] გამზადებული ლაშქარია.

فَلَا يَحۡزُنكَ قَوۡلُهُمۡۘ إِنَّا نَعۡلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعۡلِنُونَ﴿٧٦﴾

76ნუ გაღონებს შენ [ო, მუჰამმად] მათი სიტყვები (როდესაც ისინი არ აღიარებენ შენს წინასწარმეტყველებას და ამბობენ, თითქოს ხარ ჯადოქარი, პოეტი ან შეშლილი). ჩვენ ვიცით, რას მალავენ ისინი თავიანთ გულებში და რას ავლენენ [ღიად]

أَوَلَمۡ يَرَ ٱلۡإِنسَٰنُ أَنَّا خَلَقۡنَٰهُ مِن نُّطۡفَةٖ فَإِذَا هُوَ خَصِيمٞ مُّبِينٞ﴿٧٧﴾

77ნუთუ არ დაუნახავს ადამიანს, რომ ჩვენ შევქმენით იგი წვეთისაგან [სათესლე სითხისაგან], [შემდეგ კი განსაზღვრული ეტაპების გავლის შემდეგ სრულყოფილ ადამიანად იქცა?!] და აი, იგი – აშკარად კამათობს [ჯიუტად ედავება], [ამტკიცებს, რომ აღდგომა შეუძლებელია!]

وَضَرَبَ لَنَا مَثَلٗا وَنَسِيَ خَلۡقَهُۥۖ قَالَ مَن يُحۡيِ ٱلۡعِظَٰمَ وَهِيَ رَمِيمٞ﴿٧٨﴾

78და მოჰყავს მას [აღდგომის უარმყოფელს] ჩვენთვის მაგალითები (ანუ ადარებს შემოქმედს ქმნილებას) და ავიწყდება საკუთარი შექმნა [როგორ შეიქმნა თავად წვეთისაგან]. ამბობს: «ვინ გააცოცხლებს ძვლებს, რომლებიც უკვე დამპალი და ჩამოშლილია?»

قُلۡ يُحۡيِيهَا ٱلَّذِيٓ أَنشَأَهَآ أَوَّلَ مَرَّةٖۖ وَهُوَ بِكُلِّ خَلۡقٍ عَلِيمٌ﴿٧٩﴾

79უთხარი (მას): «გააცოცხლებს მათ ის [ალლაჰი], ვინც პირველად შექმნა ისინი (არაფრიდან), [და ამიტომ მისთვის მეორედ მათი შექმნა კიდევ უფრო ადვილია] და იგი ყოველი ქმნილების მცოდნეა.

ٱلَّذِي جَعَلَ لَكُم مِّنَ ٱلشَّجَرِ ٱلۡأَخۡضَرِ نَارٗا فَإِذَآ أَنتُم مِّنۡهُ تُوقِدُونَ﴿٨٠﴾

80რომელმაც შექმნა თქვენთვის მწვანე ხიდან ცეცხლი, და აი – თქვენ მისგან [ამ შეშისგან] ანთებთ ცეცხლს.

أَوَلَيۡسَ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يَخۡلُقَ مِثۡلَهُمۚ بَلَىٰ وَهُوَ ٱلۡخَلَّٰقُ ٱلۡعَلِيمُ﴿٨١﴾

81ნუთუ ის, ვინც შექმნა ცანი და მიწა არაფრიდან, ვერ შეძლებს მათ მსგავსის [ადამიანთა] შექმნას?! დიახ, რა თქმა უნდა შეძლებს, და ის არის ყოვლის შემოქმედი, ყოვლისმცოდნე!

إِنَّمَآ أَمۡرُهُۥٓ إِذَآ أَرَادَ شَيۡـًٔا أَن يَقُولَ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ﴿٨٢﴾

82და მისი [ალლაჰის] ბრძანებაა, როცა მას სურს რაიმეს [შექმნა], მხოლოდ იმას ეუბნება: «იყავ!» – და ის ხდება. (ზუსტად ასე, მხოლოდ ერთი მისი სიტყვით მოხდება ყველა მკვდრის აღდგომა და ალლაჰის სამსჯავროზე შეკრება)

فَسُبۡحَٰنَ ٱلَّذِي بِيَدِهِۦ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيۡءٖ وَإِلَيۡهِ تُرۡجَعُونَ﴿٨٣﴾

83და უზენაესია ის[ ყოვლად უწმინდესი და უნაკლო], რომლის ხელშია უფლობა ყველაფერზე, და მისკენვე დაბრუნდებით თქვენ სამსჯავროს დღეს!

← FatirAs-Saffat→

RELATED SURAHS

2

Al-Baqarah

The Cow

3

Ali 'Imran

Family of Imran

6

Al-An'am

The Cattle

1

Al-Fatiha

The Opening

Browse all 114 surahs