As-Saffat

الصافات

Those Ranged in Ranks • 182 ayahs • Meccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

وَٱلصَّٰٓفَّٰتِ صَفّٗا﴿١﴾

1ვფიცავ [მე[ალლაჰი)] მათ [ანგელოზებს], რომლებიც (თავიანთი უფლის თაყვანისცემაში) დგანან მწკრივებად

فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجۡرٗا﴿٢﴾

2და ვფიცავ [ანგელოზებს], რომლებიც მტკიცედ დევნიან ღრუბლებს

فَٱلتَّٰلِيَٰتِ ذِكۡرًا﴿٣﴾

3და ვფიცავ მათით, ვინც კითხულობს შეგონებას [ვინც ახსენებს ალლაჰს და კითხულობს მის სიტყვას]

إِنَّ إِلَٰهَكُمۡ لَوَٰحِدٞ﴿٤﴾

4ჭეშმარიტად, თქვენი ღმერთი, არის ერთი [არ არსებობს სხვა ღმერთი გარდა მისი],

رَّبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا وَرَبُّ ٱلۡمَشَٰرِقِ﴿٥﴾

5ის არის უფალი [შვიდი]ცისა და მიწის და იმისა, რაც მათ შორისაა და აღმოსავლეთების უფალი [მზისა და სხვა ციური სხეულების მბრძანებელი]!

إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنۡيَا بِزِينَةٍ ٱلۡكَوَاكِبِ﴿٦﴾

6ჭეშმარიტად, ჩვენ შევამკეთ უახლოესი ზეცა [სამყარო] ვარსკვლავების სილამაზით.

وَحِفۡظٗا مِّن كُلِّ شَيۡطَٰنٖ مَّارِدٖ﴿٧﴾

7და დასაცავად ყოველი მეამბოხე/ურჩი სატანისგან

لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلۡمَلَإِ ٱلۡأَعۡلَىٰ وَيُقۡذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٖ﴿٨﴾

8ვერ ისმენენ ისინი [ეშმაკები] უმაღლესი საზოგადოების [ანგელოზთა] საუბარს, და თავს ესხმიან მათ [ეშმაკებს] [ელვებით] ყოველი მხრიდან.

دُحُورٗاۖ وَلَهُمۡ عَذَابٞ وَاصِبٌ﴿٩﴾

9რათა განიდევნონ ისინი [ეშმაკები] (ზეციური მოსმენისგან), და მათთვის მომზადებულია მარადიული სასჯელი ჯოჯოხეთში

إِلَّا مَنۡ خَطِفَ ٱلۡخَطۡفَةَ فَأَتۡبَعَهُۥ شِهَابٞ ثَاقِبٞ﴿١٠﴾

10(ეშმაკები ვერ ისმენენ უმაღლეს საზოგადოებას) გარდა იმათგან [ეშმაკთაგან], ვინც სწრაფად მოიპარავს სიტყვას [ანგელოზთა ნათქვამს], და მას მყისვე მისდევს მბზინავი, მფრქვეველი ალმური

فَٱسۡتَفۡتِهِمۡ أَهُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَم مَّنۡ خَلَقۡنَآۚ إِنَّا خَلَقۡنَٰهُم مِّن طِينٖ لَّازِبِۭ﴿١١﴾

11ჰკითხე მათ [ო, მოციქულო] [აღდგომის უარმყოფლებს]: ნუთუ ისინი უფრო ძნელად შესაქმნელნი არიან, თუ ის, რასაც ჩვენ შევქმენით [ყველა სხვა ქმნილება]? ჭეშმარიტად, ჩვენ შევქმენით ისინი [მათი მამა ადამი] წებოვანი თიხისგან

بَلۡ عَجِبۡتَ وَيَسۡخَرُونَ﴿١٢﴾

12მაგრამ შენ [ო, მოციქულო] გაოცებული ხარ იმით, [თუ როგორ უარყოფენ ისინი აღდგომის რწმენას] და ამასთანავე დასცინიან კიდეც

وَإِذَا ذُكِّرُواْ لَا يَذۡكُرُونَ﴿١٣﴾

13და როცა მათ შეაგონებენ, არ შეიგონებენ[ურწმუნოები]

وَإِذَا رَأَوۡاْ ءَايَةٗ يَسۡتَسۡخِرُونَ﴿١٤﴾

14და როცა ისინი ხედავენ ნიშანს [სასწაულს], [რომელიც მოწმობს, რომ შენ ალლაჰის მოციქული ხარ] დასცინიან

وَقَالُوٓاْ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرٞ مُّبِينٌ﴿١٥﴾

15და თქვეს მათ [ურწმუნოებმა]: «ეს [რაც შენ მოიტანე] მხოლოდ აშკარა ჯადოქრობაა!»

أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ﴿١٦﴾

16ნუთუ შესაძლებელია, რომ როდესაც მოვკვდებით და მიწად და ძვლებად ვიქცევით, მართლა აღვდგებით?

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ﴿١٧﴾

17ან (ნუთუ) აღდგებიან ჩვენი პირვანდელი მამებიც [ჩვენი ყველა წინაპარი]?

قُلۡ نَعَمۡ وَأَنتُمۡ دَٰخِرُونَ﴿١٨﴾

18უთხარი მათ [ო, მოციქულო]: «დიახ, (ყველანი აღდგებიან სამსჯავროს დღეს) და თქვენ, [ო მრავალღმერთიანებო] იმ დღეს იქნებით დამცირებულნი!»

فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةٞ وَٰحِدَةٞ فَإِذَا هُمۡ يَنظُرُونَ﴿١٩﴾

19ეს იქნება მხოლოდ ერთი ხმა [მეორე შებერვა], და აი – ისინი უკვე ხედავენ [სამსჯავროს დღის მოვლენებს]

وَقَالُواْ يَٰوَيۡلَنَا هَٰذَا يَوۡمُ ٱلدِّينِ﴿٢٠﴾

20და იტყვიან ისინი: «ვაი ჩვენ! ეს არის სამსჯავროს დღე!»

هَٰذَا يَوۡمُ ٱلۡفَصۡلِ ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ﴿٢١﴾

21(მათ ეტყვიან): «ეს არის სასამართლოს დღე [როდესაც ალლაჰი სამართლიანად გადაწყვეტს ყველას საქმეებს], რომელიც თქვენ სიცრუედ მიიჩნიეთ!»

۞ ٱحۡشُرُواْ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ وَأَزۡوَٰجَهُمۡ وَمَا كَانُواْ يَعۡبُدُونَ﴿٢٢﴾

22۞(უზენაესი უბრძანებს ანგელოზებს): «შეკრიბეთ ყველა ის, ვინც უსამართლობას სჩადიოდა, მათთან ერთად მათი მსგავსებიც და ისინიც, ვისაც ისინი თაყვანს სცემდნენ

مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهۡدُوهُمۡ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلۡجَحِيمِ﴿٢٣﴾

23ალლაჰის გარდა, და წაიყვანეთ ისინი ჯოჯოხეთის გზისკენ[ანუ კერპთაყვანისმცემლები]

وَقِفُوهُمۡۖ إِنَّهُم مَّسۡـُٔولُونَ﴿٢٤﴾

24და შეაჩერეთ ისინი (ვიდრე ჯოჯოხეთს მიაღწევენ), – ჭეშმარიტად, ისინი გამოიკითხებიან [თითოეულ სიტყვასა და საქმეზე]

مَا لَكُمۡ لَا تَنَاصَرُونَ﴿٢٥﴾

25(მათ ეტყვიან): «რა დაგემართათ, რომ არ ეხმარებით ერთმანეთს?»

بَلۡ هُمُ ٱلۡيَوۡمَ مُسۡتَسۡلِمُونَ﴿٢٦﴾

26არა! ისინი დღეს სრულიად დამორჩილებულნი იქნებიან

وَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖ يَتَسَآءَلُونَ﴿٢٧﴾

27და მიუახლოვდებიან ისინი [ურწმუნონი] ერთმანეთს, და გამოკითხავენ[ერთმანეთს დაადანაშაულებენ] ერთმანეთს

قَالُوٓاْ إِنَّكُمۡ كُنتُمۡ تَأۡتُونَنَا عَنِ ٱلۡيَمِينِ﴿٢٨﴾

28ისინი ეუბნებიან (თავიანთ წინამძღოლებს): "ჭეშმარიტად, თქვენ მოდიოდით ჩვენთან მარჯვნიდან [რწმენისა და ჭეშმარიტების მხრიდან] (და წარმოგვიდგენდით რწმენასა და მორჩილებას ალლაჰისადმი როგორც უმნიშვნელოს, გვიჩენდით ზიზღს ჭეშმარიტების მიმართ და ცთომილებას გვიჩვენებდით ლამაზად)“.

قَالُواْ بَل لَّمۡ تَكُونُواْ مُؤۡمِنِينَ﴿٢٩﴾

29(მათი წინამძღოლები) უპასუხებენ მათ: "პირიქით, თქვენ თვითონ არ იყავით მორწმუნენი".

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيۡكُم مِّن سُلۡطَٰنِۭۖ بَلۡ كُنتُمۡ قَوۡمٗا طَٰغِينَ﴿٣٠﴾

30და ჩვენ არ გვქონდა თქვენზე ძალაუფლება. მაგრამ თქვენ (ო, მრავალღმერთიანნო) (თვითონვე) იყავით ხალხი, გადამეტებული [ზღვარს გადასული ცოდვებში].

فَحَقَّ عَلَيۡنَا قَوۡلُ رَبِّنَآۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ﴿٣١﴾

31და ახდა ჩვენზე ჩვენი უფლის სიტყვა [მისი მუქარა], (ამიტომ) ჩვენ (თქვენთან ერთად) უეჭველად ვიგემებთ (სასჯელს)!

فَأَغۡوَيۡنَٰكُمۡ إِنَّا كُنَّا غَٰوِينَ﴿٣٢﴾

32და ჩვენ დაგაბნიეთ თქვენ [გაგაშორეთ ჭეშმარიტ რწმენას], რადგან, ჭეშმარიტად, ჩვენ (თვითონვე) ვიყავით დაბნეულნი.

فَإِنَّهُمۡ يَوۡمَئِذٖ فِي ٱلۡعَذَابِ مُشۡتَرِكُونَ﴿٣٣﴾

33და იმ დღეს ისინი [როგორც წინამძღოლები, ასევე მათი მიმდევრები] თანამონაწილენი იქნებიან სასჯელში (ზუსტად ისე, როგორც ამ ქვეყნაში იყვნენ თანამონაწილენი ალლაჰის ურჩობაში).

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفۡعَلُ بِٱلۡمُجۡرِمِينَ﴿٣٤﴾

34ჭეშმარიტად, ასე ვიქცევით დამნაშავეებთან [თან, ვინც ურწმუნოება და ცოდვები აირჩია]!

إِنَّهُمۡ كَانُوٓاْ إِذَا قِيلَ لَهُمۡ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسۡتَكۡبِرُونَ﴿٣٥﴾

35რადგან ჭეშმარიტად, ისინი, როცა მათ ეუბნებოდნენ: «არ არსებობს ღმერთი [ღირსი თაყვანისცემისა], გარდა ალლაჰისა!» – ამპარტავნობდნენ.

وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓاْ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرٖ مَّجۡنُونِۭ﴿٣٦﴾

36და ამბობდნენ: "ნუთუ მართლა დავტოვებთ ჩვენს ღმერთებს (ვიღაც) პოეტის გამო, რომელიც შეპყრობილია?"

بَلۡ جَآءَ بِٱلۡحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ﴿٣٧﴾

37ოჰ, არა! ის (მუჰამმადი) მოვიდა ჭეშმარიტებით და დაადასტურა მოციქულების სიმართლე.

إِنَّكُمۡ لَذَآئِقُواْ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡأَلِيمِ﴿٣٨﴾

38ჭეშმარიტად, თქვენ (ო, მრავალღმერთიანნო), უეჭველად იგემებთ მტანჯველ სასჯელს!

وَمَا تُجۡزَوۡنَ إِلَّا مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ﴿٣٩﴾

39და მოგეგებათ თქვენ მხოლოდ ის [ის ცოდვები], რასაც თქვენ ჩადიოდით (ქვეყნიურ ცხოვრებაში).

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ﴿٤٠﴾

40გარდა ალლაჰის რჩეული მსახურებისა

أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمۡ رِزۡقٞ مَّعۡلُومٞ﴿٤١﴾

41ისინი მიიღებენ მათთვის აღთქმულ ცნობილ სარჩოს (სამოთხეში)

فَوَٰكِهُ وَهُم مُّكۡرَمُونَ﴿٤٢﴾

42(მრავალფეროვან, გემრიელ) ნაყოფებს, და ისინი იქნებიან პატივში.

فِي جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ﴿٤٣﴾

43კურთხეულ (მარადიულ) ბაღებში

عَلَىٰ سُرُرٖ مُّتَقَٰبِلِينَ﴿٤٤﴾

44(მჯდარნი) ნაქარგ საწოლებზე (და მოსაუბრენი) ერთმანეთისკენ მიბრუნებული სახით.

يُطَافُ عَلَيۡهِم بِكَأۡسٖ مِّن مَّعِينِۭ﴿٤٥﴾

45მათ [სამოთხის მკვიდრთ] შემოივლიან (სამოთხის მსახურნი) თასებით (სამოთხის ღვინისა), რომელიც (გამოდის) წყაროდან.

بَيۡضَآءَ لَذَّةٖ لِّلشَّٰرِبِينَ﴿٤٦﴾

46თეთრი (ფერით) და სასიამოვნო მსმელთათვის.

لَا فِيهَا غَوۡلٞ وَلَا هُمۡ عَنۡهَا يُنزَفُونَ﴿٤٧﴾

47არ არის მასში [სამოთხის ღვინოში] სიგიჟე [გონებას არ აბნელებს] (განსხვავებით ამქვეყნიური ღვინისგან), და ისინი არ თვრებიან მისგან.

وَعِندَهُمۡ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرۡفِ عِينٞ﴿٤٨﴾

48და მათ (სამოთხეში) ეყოლებათ მზერადახრილნი [ჰურიები, რომლებიც არავის უყურებენ თავიანთი მეუღლეების გარდა], დიდი და ლამაზი თვალებით.

كَأَنَّهُنَّ بَيۡضٞ مَّكۡنُونٞ﴿٤٩﴾

49მსგავსნი ხელუხლებელი კვერცხებისა[თეთრი ფერისანი რომელთაც მოყვითალო ფერიც შერევიათ].

فَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖ يَتَسَآءَلُونَ﴿٥٠﴾

50და მათგან ზოგი ახლოვდება სხვებთან, და იკითხავენ (ერთმანეთს, როგორ ცხოვრობდნენ მიწიერ ცხოვრებაში).

قَالَ قَآئِلٞ مِّنۡهُمۡ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٞ﴿٥١﴾

51მათგან ერთ-ერთი [სამოთხის მკვიდრთაგან] იტყვის: "მყავდა მე (მიწიერ ცხოვრებაში) (ერთი) მეგობარი".

يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلۡمُصَدِّقِينَ﴿٥٢﴾

52ამბობდა [ის მეგობარი დაცინვით და უარყოფით]: "ნუთუ შენ იმათ შორის ხარ, ვინც ჭეშმარიტად მიიჩნევს (აღდგომას)?!"

أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ﴿٥٣﴾

53ნუთუ (შესაძლებელია, რომ) როცა მოვკვდებით და მიწად და ძვლებად ვიქცევით, მაშინ ნამდვილად გავსამართლდებით[და მოგვეზღვება იმის სამაგიერო რასაც ვაკეთებდით]?

قَالَ هَلۡ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ﴿٥٤﴾

54იტყვის იგი [მორწმუნე] (იმათ, ვისთანაც ის საუბრობს სამოთხეში): "ნუთუ არ შეხედავთ (სად არის ახლა ის მეგობარი)?"

فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِي سَوَآءِ ٱلۡجَحِيمِ﴿٥٥﴾

55და მან შეხედა და იხილა იგი ჯოჯოხეთის შუაგულში.

قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرۡدِينِ﴿٥٦﴾

56იტყვის იგი [მორწმუნე] (თავის ურწმუნო მეგობარს): "ვფიცავ ალლაჰს! შენ კინაღამ მეც დამღუპე".

وَلَوۡلَا نِعۡمَةُ رَبِّي لَكُنتُ مِنَ ٱلۡمُحۡضَرِينَ﴿٥٧﴾

57და რომ არა ჩემი უფლის წყალობა (იმით, რომ მან მაჩუქა რწმენა და გამამტკიცა მასში), უეჭველად, ვიქნებოდი დასჯილთა შორის (შენთან ერთად).

أَفَمَا نَحۡنُ بِمَيِّتِينَ﴿٥٨﴾

58(და იტყვის მორწმუნე): "ნუთუ ჩვენ (უკვე) (აღარასოდეს) აღარ მოვკვდებით"?![სიხარულის შედეგად ამბობს ამას].

إِلَّا مَوۡتَتَنَا ٱلۡأُولَىٰ وَمَا نَحۡنُ بِمُعَذَّبِينَ﴿٥٩﴾

59გარდა ჩვენი პირველი სიკვდილისა, და ჩვენ აღარ ვიქნებით დასჯილნი.

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ﴿٦٠﴾

60ჭეშმარიტად, ეს არის დიადი გამარჯვება.

لِمِثۡلِ هَٰذَا فَلۡيَعۡمَلِ ٱلۡعَٰمِلُونَ﴿٦١﴾

61ამგვარი [დიდი სიკეთის] მისაღწევად იშრომონ [ეცადონ] მომუშავენი [მიწიერ ცხოვრებაში].

أَذَٰلِكَ خَيۡرٞ نُّزُلًا أَمۡ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ﴿٦٢﴾

62ნუთუ ეს [სამოთხის ნეტარება] უმჯობესია, როგორც ნუგეში [ალლაჰის მონიჭებული საჩუქარი], თუ ზაყუმის ხე?

إِنَّا جَعَلۡنَٰهَا فِتۡنَةٗ لِّلظَّٰلِمِينَ﴿٦٣﴾

63ჭეშმარიტად, ჩვენ გავხადეთ იგი [ზაყუმის ხე] გამოსაცდელად უსამართლოთა [ურწმუნოთათვის]. [ურწმუნოები ამბობდნენ: თქვენი მეგობარი ამტკიცებს, რომ ჯოჯოხეთში ხე იზრდება მაგრამ ხომ ხე ცეცხლში იწვის]

إِنَّهَا شَجَرَةٞ تَخۡرُجُ فِيٓ أَصۡلِ ٱلۡجَحِيمِ﴿٦٤﴾

64ჭეშმარიტად, ეს არის ხე, რომელიც გამოდის [იზრდება] ჯოჯოხეთის ძირში.

طَلۡعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَٰطِينِ﴿٦٥﴾

65მისი ნაყოფი [იმდენად მახინჯია], რომ ჰგავს ეშმაკების თავებს.

فَإِنَّهُمۡ لَأٓكِلُونَ مِنۡهَا فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ﴿٦٦﴾

66ხოლო ისინი სინამდვილეში [მრავალღმერთიანები] ჭამენ მათ [ზაყუმის ნაყოფს] და ივსებენ მისით თავიანთ მუცლებს.

ثُمَّ إِنَّ لَهُمۡ عَلَيۡهَا لَشَوۡبٗا مِّنۡ حَمِيمٖ﴿٦٧﴾

67შემდეგ კი, ჭეშმარიტად, მათთვის [იქ] არის სასმელი, ცხელშერეული დასალევი.

ثُمَّ إِنَّ مَرۡجِعَهُمۡ لَإِلَى ٱلۡجَحِيمِ﴿٦٨﴾

68შემდეგ კი, ჭეშმარიტად, მათი დაბრუნება აუცილებლად ჯოჯოხეთში იქნება.

إِنَّهُمۡ أَلۡفَوۡاْ ءَابَآءَهُمۡ ضَآلِّينَ﴿٦٩﴾

69რადგან ჭეშმარიტად, მათ ნახეს თავიანთი მამები [წინაპრები] გზააბნეულობაში.

فَهُمۡ عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِمۡ يُهۡرَعُونَ﴿٧٠﴾

70და ისინი მათ კვალს სწრაფად გაჰყვნენ [გაუფიქრებლად მიჰყვნენ].

وَلَقَدۡ ضَلَّ قَبۡلَهُمۡ أَكۡثَرُ ٱلۡأَوَّلِينَ﴿٧١﴾

71და უკვე მათამდე [შენს ხალხამდე, ო მუჰამმად] წინა [თობის] უმეტესობა გზას ასცდა.

وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ﴿٧٢﴾

72ჩვენ ხომ მივავლინეთ მათთან [იმ საზოგადოებებთან] შემგონებელი [რომლებიც აფრთხილებდნენ მათ სასჯელის შესახებ მაგრამ მათ უარყვეს ისინი]

فَٱنظُرۡ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلۡمُنذَرِينَ﴿٧٣﴾

73და შეხედე, როგორი იყო შეგონებულთა აღსასრული

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ﴿٧٤﴾

74ალლაჰის გულწრფელ მსახურთა გარდა

وَلَقَدۡ نَادَىٰنَا نُوحٞ فَلَنِعۡمَ ٱلۡمُجِيبُونَ﴿٧٥﴾

75და აი, უკვე მოგვმართა [ვედრებით] [წინასწარმეტყველმა] ნუჰმა და რა შესანიშნავად [ჩვენ] ვუპასუხეთ მის ვედრებას

وَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥ مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ﴿٧٦﴾

76და ჩვენ გადავარჩინეთ იგი [წინასწარმეტყველი ნუჰი] და მისი ოჯახი [გარდა მისი ცოლისა და ერთი შვილისა] დიდი მწუხარებისგან [დიდი წარღვნისგან ალლაჰის სასჯელისგან].

وَجَعَلۡنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلۡبَاقِينَ﴿٧٧﴾

77და ჩვენ ისე მოვაწყვეთ, რომ მისი შთამომავლობა დარჩენილიყო [მას შემდეგ, რაც მისი ხალხი დაიხრჩვენ].

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ﴿٧٨﴾

78და ჩვენ დავტოვეთ მასზე [წინასწარმეტყველ ნუჰზე] [კარგი ხსენება] უკანასკნელ თაობებში [მათ შორის, ვინც მას შემდეგ იცხოვრებს]

سَلَٰمٌ عَلَىٰ نُوحٖ فِي ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿٧٩﴾

79მშვიდობა [წინასწარმეტყველ] ნუჰს ყველა სამყაროში [ყველა ანგელოზს, ჯინსა და ადამიანს შორის]! [წინასწარმეტყველ ნუჰზე ქმნილებებში მხოლოდ კარგი ხსენებაა]

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ﴿٨٠﴾

80ჭეშმარიტად, ზუსტად ასე [როგორც მივაგეთ წინასწარმეტყველ ნუჰს], ვაჯილდოვებთ ჩვენ კეთილისმოქმედთ [ალლაჰის მორჩილებაში].

إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ﴿٨١﴾

81ჭეშმარიტად, იგი ჩვენი მორწმუნე მსახურთაგანი იყო

ثُمَّ أَغۡرَقۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ﴿٨٢﴾

82შემდეგ კი ჩვენ დავახრჩეთ სხვები.

۞ وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبۡرَٰهِيمَ﴿٨٣﴾

83და ჭეშმარიტად, მისივე თემიდან [იგივე რწმენისა და გზის, როგორც წინასწარმეტყველ ნუჰი] იყო [შუამავალი] იბრაჰიმი.

إِذۡ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلۡبٖ سَلِيمٍ﴿٨٤﴾

84აი, იგი [შუამავალი იბრაჰიმი] მივიდა თავის უფალთან უბიწო გულით [სულით, რომელიც თავისუფალი იყო ყოველგვარი ცრუ რწმენისა და ცუდი ზნეობისგან].

إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَاذَا تَعۡبُدُونَ﴿٨٥﴾

85აი, მან [წინასწარმეტყველმა იბრაჰიმმა] უთხრა თავის მამას და თავის ხალხს: რას სცემთ თაყვანს?

أَئِفۡكًا ءَالِهَةٗ دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ﴿٨٦﴾

86ნუთუ, ცრუს იგონებთ [ცრუ ღმერთებს აღიარებთ] და გსურთ თაყვანი სცეთ, ალლაჰის გარდა, [გამოგონილ] ღმერთებს?

فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿٨٧﴾

87აბა რას ფიქრობთ სამყაროთა უფალზე?

فَنَظَرَ نَظۡرَةٗ فِي ٱلنُّجُومِ﴿٨٨﴾

88და მან [იბრაჰიმმა] შეხედა ვარსკვლავებს [ფიქრით, როგორ დარჩენილიყო ქალაქში, როცა ხალხი წავიდოდა საკუთარ დღესასწაულზე, რათა დაემტვრია კერპები].

فَقَالَ إِنِّي سَقِيمٞ﴿٨٩﴾

89და თქვა: ჭეშმარიტად, მე ავად ვარ!

فَتَوَلَّوۡاْ عَنۡهُ مُدۡبِرِينَ﴿٩٠﴾

90და მათ [მისმა ხალხმა] ზურგი აქციეს მას [შუამავალ იბრაჰიმს] [მის სიტყვების დაიჯერეს] [და წავიდნენ დღესასწაულზე].

فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمۡ فَقَالَ أَلَا تَأۡكُلُونَ﴿٩١﴾

91და [ფარულად] შეიპარა იგი [წინასწარმეტყველ იბრაჰიმი] მათ ღვთაებებთან [მისი ხალხის კერპებთან] და უთხრა [დაცინვით]: «ნუთუ თქვენ არ ჭამთ [იმ საკვებს, რასაც თქვენი თაყვანისმცემლები გთავაზობენ]?

مَا لَكُمۡ لَا تَنطِقُونَ﴿٩٢﴾

92რა გჭირთ თქვენ, რატომ არ ლაპარაკობთ [არ პასუხობთ ჩემს კითხვას]?

فَرَاغَ عَلَيۡهِمۡ ضَرۡبَۢا بِٱلۡيَمِينِ﴿٩٣﴾

93და მიუახლოვდა იგი [იბრაჰიმი] მათ [კერპებს], ურტყამდა მათ მარჯვენა ხელით (ამტვრევდა მათ),

فَأَقۡبَلُوٓاْ إِلَيۡهِ يَزِفُّونَ﴿٩٤﴾

94და მივიდნენ ისინი [მისი ხალხი] მასთან [იბრაჰიმთან] აჩქარებულნი.

قَالَ أَتَعۡبُدُونَ مَا تَنۡحِتُونَ﴿٩٥﴾

95უთხრა: «ნუთუ თაყვანს სცემთ იმას, რასაც თავადვე გამოჩიჩქნით [ხისგან და ქვისგან]?»

وَٱللَّهُ خَلَقَكُمۡ وَمَا تَعۡمَلُونَ﴿٩٦﴾

96ხოლო ალლაჰმა შეგქმნათ თქვენ და ის, რასაც აკეთებთ».

قَالُواْ ٱبۡنُواْ لَهُۥ بُنۡيَٰنٗا فَأَلۡقُوهُ فِي ٱلۡجَحِيمِ﴿٩٧﴾

97(მრავალღმერთოვნებმა) თქვეს: «აუშენეთ მისთვის [იბრაჰიმისთვის] ნაგებობა, (ამოავსეთ ის შეშით, დაანთეთ) და ჩააგდეთ ცეცხლში!»

فَأَرَادُواْ بِهِۦ كَيۡدٗا فَجَعَلۡنَٰهُمُ ٱلۡأَسۡفَلِينَ﴿٩٨﴾

98და განიზრახეს მის წინააღმდეგ მზაკვრობა (მისი მოკვლის მიზნით), ხოლო ჩვენ დავაქვეითეთ ისინი [დავამარცხეთ]

وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهۡدِينِ﴿٩٩﴾

99და თქვა მან [მოციქულმა იბრაჰიმმა]: «მე მივდივარ ჩემს უფალთან (იქ, სადაც თავისუფლად შევძლებ მის მსახურებას), და ის დამადგენს [სწორ] გზას». (და ასე გადასახლდა იგი შამში).

رَبِّ هَبۡ لِي مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ﴿١٠٠﴾

100(შემდეგ მან ალლაჰს მიმართა): «უფალო ჩემო! მომმადლე შთამომავლობა, (რომელიც იქნება) მართალთაგანი!»

فَبَشَّرۡنَٰهُ بِغُلَٰمٍ حَلِيمٖ﴿١٠١﴾

101და გავახარეთ იგი მომთმენი ვაჟით (ისმაილით)

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعۡيَ قَالَ يَٰبُنَيَّ إِنِّيٓ أَرَىٰ فِي ٱلۡمَنَامِ أَنِّيٓ أَذۡبَحُكَ فَٱنظُرۡ مَاذَا تَرَىٰۚ قَالَ يَٰٓأَبَتِ ٱفۡعَلۡ مَا تُؤۡمَرُۖ سَتَجِدُنِيٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّٰبِرِينَ﴿١٠٢﴾

102და როცა მან [ისმაილმა] მიაღწია (ასეთ ასაკს), რომ (უკვე) შეეძლო სიარული და შრომა მასთან ერთად, უთხრა მან [მოციქულმა იბრაჰიმმა]: «ო, შვილო ჩემო! ჭეშმარიტად, მე ვხედავ სიზმარში (გამოცხადებას), რომ გწირავ შენ მსხვერპლად [ალლაჰისთვის], მაშ, შეხედე, რას ფიქრობ ამაზე». [ასე სურდა მოციქულ იბრაჰიმს გაეგო, როგორ შეხვდებოდა ამას მისი შვილი.] მან [ისმაილმა] თქვა: «ო, მამაჩემო! გააკეთე, რაც შენ გიბრაძანა (ალლაჰმა); (და) აღმომაჩენ, თუ ალლაჰი ინებებს, მომთმენთაგან». (და ისინი გავიდნენ მინას ველზე და მივიდნენ იმ ადგილამდე, სადაც უნდა მოხდეს მსხვერპლშეწირვა უზენაესისთვის).

فَلَمَّآ أَسۡلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلۡجَبِينِ﴿١٠٣﴾

103და როდესაც ორივენი [წინასწარმეტყველი იბრაჰიმი და მისი ვაჟი ისმაილი] დაემორჩილნენ [ალლაჰს] [სრულიად დაემორჩილნენ მას] და [მაშინ იბრაჰიმმა] დააწვინა იგი [მისი ვაჟი] შუბლით მიწაზე [იმისთვის, რომ შესაწირავად შეეწირა]

وَنَٰدَيۡنَٰهُ أَن يَٰٓإِبۡرَٰهِيمُ﴿١٠٤﴾

104და [ამ მომენტში) ჩვენ მივმართეთ მას [მივუწოდეთ მას] [იმ მძიმე დროს, როცა უკვე მიახლოებული იყო დანა მისი ვაჟის ყელს]: ო, იბრაჰიმ, [შეჩერდი]

قَدۡ صَدَّقۡتَ ٱلرُّءۡيَآۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ﴿١٠٥﴾

105შენ უკვე დაადასტურე [საქმით] სიზმარი [წინასწარმეტყველური ხილვა]. ნამდვილად, ასე ვაჯილდოებთ კეთილის მოქმედთ

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ ٱلۡبَلَٰٓؤُاْ ٱلۡمُبِينُ﴿١٠٦﴾

106ჭეშმარიტად, ეს იყო აშკარა გამოცდა

وَفَدَيۡنَٰهُ بِذِبۡحٍ عَظِيمٖ﴿١٠٧﴾

107და ჩვენ შევცვალეთ იგი [ისმაილი] დიდ შესაწირავი მსხვერპლით [ვერძით]

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ﴿١٠٨﴾

108და ჩვენ დავტოვეთ მის შესახებ [კეთილი სახელი] მომდევნო თაობებში.

سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِبۡرَٰهِيمَ﴿١٠٩﴾

109მშვიდობა [წინასწარმეტყველ] იბრაჰიმს [ალლაჰისგან]

كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ﴿١١٠﴾

110ჭეშმარიტად, სწორედ ასე [როგორც მივაგეთ წინასწარმეტყველ იბრაჰიმს] ვაჯილდოებთ ჩვენ გულწრფელ კეთილისქმნელთ [ალლაჰისადმი მორჩილებაში]

إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ﴿١١١﴾

111ჭეშმარიტად, იგი [წინასწარმეტყველი იბრაჰიმი] ჩვენ მორწმუნე მორჩილთა [მსახურთა] შორის იყო

وَبَشَّرۡنَٰهُ بِإِسۡحَٰقَ نَبِيّٗا مِّنَ ٱلصَّٰلِحِينَ﴿١١٢﴾

112და გავახარეთ იგი [იბრაჰიმი] ისჰაყით, შუამავლად და [ვაქციეთ იგი] მართალთაგან.

وَبَٰرَكۡنَا عَلَيۡهِ وَعَلَىٰٓ إِسۡحَٰقَۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحۡسِنٞ وَظَالِمٞ لِّنَفۡسِهِۦ مُبِينٞ﴿١١٣﴾

113და ჩვენ დავლოცეთ [კურთხევა მოვავლინეთ] მასზე [იბრაჰიმს] და ისჰაყს. მაგრამ მათი შთამომავლობიდან არიან კეთილის მოქმედნიც და ასევე აშკარად საკუთარ თავს უსამართლოდ მომქცევნიც.

وَلَقَدۡ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ﴿١١٤﴾

114და [ასევე] ჩვენ მოვუვლინეთ წყალობა მუსას და ჰარუნს [მივანიჭეთ მათ წინასწარმეტყველება]

وَنَجَّيۡنَٰهُمَا وَقَوۡمَهُمَا مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ﴿١١٥﴾

115და ჩვენ გადავარჩინეთ ისინი ორივენი და მათი ხალხიც დიდი მწუხარებისგან [დამცირებისგან, მონობისგან და წითელ ზღვაში დახრჩობისგან]

وَنَصَرۡنَٰهُمۡ فَكَانُواْ هُمُ ٱلۡغَٰلِبِينَ﴿١١٦﴾

116და ჩვენ დავეხმარეთ მათ [მივანიჭეთ სიდიადე, დახმარება და გამარჯვება], და ისინი გახდნენ გამარჯვებულნი [ფარაონსა და მისი ხალხზე]

وَءَاتَيۡنَٰهُمَا ٱلۡكِتَٰبَ ٱلۡمُسۡتَبِينَ﴿١١٧﴾

117და ჩვენ მივანიჭეთ მათ ორს [წინასწარმეტყველ მუსას და ჰარუნს] ნათელი წიგნი [თორა]

وَهَدَيۡنَٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلۡمُسۡتَقِيمَ﴿١١٨﴾

118და ჩვენ წარვმართეთ ისინი ორივენი [მუსა და ჰარუნი] სწორ გზაზე

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِمَا فِي ٱلۡأٓخِرِينَ﴿١١٩﴾

119და ჩვენ დავტოვეთ მათ შესახებ [კეთილი სახელი] მომდევნო თაობებში

سَلَٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ﴿١٢٠﴾

120მშვიდობა [წინასწარმეტყველებს] მუსას და ჰარუნს [ალლაჰისგან].

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ﴿١٢١﴾

121ჭეშმარიტად, სწორედ ასე ვაჯილდოვებთ კეთილისქმნელთ

إِنَّهُمَا مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ﴿١٢٢﴾

122ჭეშმარიტად, ისინი ორივენი ჩვენი მორწმუნე მორჩილთა შორის იყვნენ.

وَإِنَّ إِلۡيَاسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ﴿١٢٣﴾

123და ჭეშმარიტად, ილიასი [ასევე] იყო გამოგზავნილთაგან [წინასწარმეტყველთაგან].

إِذۡ قَالَ لِقَوۡمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ﴿١٢٤﴾

124აი, [ერთხელ] უთხრა მან თავის ხალხს [ისრაილის შთამომავლებს]: «ნუთუ არ შეგეშინდებათ [ალლაჰის სასჯელის]?

أَتَدۡعُونَ بَعۡلٗا وَتَذَرُونَ أَحۡسَنَ ٱلۡخَٰلِقِينَ﴿١٢٥﴾

125ნუთუ თქვენ მიმართავთ [ვედრებით] ბა'ლას[ბა'ლუნ, მათი კერპის სახელია] და ტოვებთ [თაყვანისცემას] შემოქმედთაგან საუკეთესოს,

ٱللَّهَ رَبَّكُمۡ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ﴿١٢٦﴾

126[ტოვებთ]ალლაჰს, თქვენს უფალს და თქვენს მამათა პირველთა უფალს [ რომელმაც შეგქმნათ თქვენ და თქვენი წინაპრები და შესაძლებელი გახადა თქვენი არსებობა]?

فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمۡ لَمُحۡضَرُونَ﴿١٢٧﴾

127და მათ უარყვეს იგი [ილიას შუამავალი] [არ აღიარეს ალლაჰის წინასწარმეტყველად]. და ჭეშმარიტად, ისინი უეჭველად მოყვანილ იქნებიან [ალლაჰის მიერ] [სასამართლო დღეზე] [ანგარიშის ჩასაბარებლად და საზრაურის მისაღებად].

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ﴿١٢٨﴾

128გარდა ალლაჰის რჩეული მორჩილებისა [ვინც ალლაჰმა თავისი წყალობით გამოარჩია იმის გამო, რომ მხოლოდ მას აღიარებდნენ უფლად და ღმერთად]

وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِ فِي ٱلۡأٓخِرِينَ﴿١٢٩﴾

129და ჩვენ დავტოვეთ მის შესახებ [კეთილი სახელი] მომდევნო თაობებში.

سَلَٰمٌ عَلَىٰٓ إِلۡ يَاسِينَ﴿١٣٠﴾

130მშვიდობა [შუამავალ] ილ იასინს [ილიასს]

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلۡمُحۡسِنِينَ﴿١٣١﴾

131ჭეშმარიტად, სწორედ ასე [როგორც მივაგეთ შუამავალ ილიასს] ვაჯილდოებთ ჩვენ გულწრფელ კეთილისქმნელთ [ალლაჰისადმი მორჩილებაში]

إِنَّهُۥ مِنۡ عِبَادِنَا ٱلۡمُؤۡمِنِينَ﴿١٣٢﴾

132ჭეშმარიტად, იგი [შუამავალი ილიასი] ჩვენი მორწმუნე მორჩილთაგან იყო.

وَإِنَّ لُوطٗا لَّمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ﴿١٣٣﴾

133და ჭეშმარიტად, ლუტი იყო გამოგზავნილთაგან [შუამავალთაგან]

إِذۡ نَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥٓ أَجۡمَعِينَ﴿١٣٤﴾

134აი, ჩვენ გადავარჩინეთ იგი [შუამავალი ლუტი] და მისი მთელი ოჯახი [ალლაჰის სასჯელისგან]

إِلَّا عَجُوزٗا فِي ٱلۡغَٰبِرِينَ﴿١٣٥﴾

135გარდა მოხუცი ქალისა [მისი ცოლი], რომელიც დარჩენილთა შორის აღმოჩნდა [თავის ხალხთან ერთად დაიღუპა თავისი ურწმუნოების გამო]

ثُمَّ دَمَّرۡنَا ٱلۡأٓخَرِينَ﴿١٣٦﴾

136შემდეგ ჩვენ გავანადგურეთ სხვები

وَإِنَّكُمۡ لَتَمُرُّونَ عَلَيۡهِم مُّصۡبِحِينَ﴿١٣٧﴾

137რადგან თქვენ [ო, მექქელნო], ჭეშმარიტად, გადიხართ [თქვენს სავაჭრო მოგზაურობებში] მათ გვერდით [იმ სოფლის გვერდით, სადაც ცხოვრობდა ხალხი, რომელსაც შუამავალი ლუტი აფრთხილებდა] დილით

وَبِٱلَّيۡلِۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ﴿١٣٨﴾

138და ღამითაც: ნუთუ ვერ აცნობიერებთ [რომ იგივე შეიძლება თქვენც დაგემართოთ]?

وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلۡمُرۡسَلِينَ﴿١٣٩﴾

139და ჭეშმარიტად, იუნუსიც იყო გამოგზავნილთაგან [შუამავალთაგან].

إِذۡ أَبَقَ إِلَى ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ﴿١٤٠﴾

140აი, [ერთხელ] იგი [შუამავალი იუნუსი] გაიქცა [თავისი ხალხისგან ღმერთის ნებართვის გარეშე] [გაბრაზებული მათზე] გადატვირთული (ხალხითა და ტვირთით სავსე] გემისკენ.

فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلۡمُدۡحَضِينَ﴿١٤١﴾

141და მან წილი ყარა [სხვა ადამიანებთან ერთად] და დამარცხებულთა შორის აღმოჩნდა[კენჭისყრის შედეგად გემიდან ზღვაში გადააგდეს

فَٱلۡتَقَمَهُ ٱلۡحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٞ﴿١٤٢﴾

142და ის ჩაყლაპა ვეშაპმა, და იგი იყო გაკიცხულთაგანი

فَلَوۡلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلۡمُسَبِّحِينَ﴿١٤٣﴾

143და რომ არა ის, რომ იგი [მანამ, სანამ ვეშაპის მუცელში აღმოჩნდებოდა] იყო ალლაჰის გამდიდებელთა შორის [ გულმოდგინე თაყვანისმცემელი თავისი უფლისადმი და მრავალ კეთილ საქმის მქნელი],

لَلَبِثَ فِي بَطۡنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوۡمِ يُبۡعَثُونَ﴿١٤٤﴾

144უსათუოდ დარჩებოდა მის[ვეშაპის] მუცელში იმ დღემდე, ვიდრე არ აღსდგებოდნენ.

۞ فَنَبَذۡنَٰهُ بِٱلۡعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٞ﴿١٤٥﴾

145და ჩვენ კი გამოვაგდეთ იგი [მოციქული იუნუსი] ცარიელ უდაბნოში [იქ, სადაც არც ადამიანი ცხოვრობს და არც რამე იზრდება], და ის იყო ძალაგამოცლილი.

وَأَنۢبَتۡنَا عَلَيۡهِ شَجَرَةٗ مِّن يَقۡطِينٖ﴿١٤٦﴾

146და აღმოვაცენეთ ჩვენ მასზე გოგრის ხე [მოციქულ იუნუსისთვის ჩრდილად და საკვებად].

وَأَرۡسَلۡنَٰهُ إِلَىٰ مِاْئَةِ أَلۡفٍ أَوۡ يَزِيدُونَ﴿١٤٧﴾

147და გავგზავნეთ ჩვენ იგი [მოციქული იუნუსი] ასი ათასთან, და უფრო მეტნიც იყვნენ .[ანუ სადაც ის იქნა გაგზავნილი, ის მოსახლეობა ასი ათასს აღემატებოდნენ ]

فَـَٔامَنُواْ فَمَتَّعۡنَٰهُمۡ إِلَىٰ حِينٖ﴿١٤٨﴾

148და ირწმუნეს მათ [ალლაჰი და ის ჭეშმარიტება, რითაც მოვიდა მათთან და რწმენისკენ მოუწოდა] [იმ მომენტში, როცა თითქმის უკვე უნდა მოსულიყო მათზე ალლაჰის სასჯელი]. და გადავუვადეთ ჩვენ მათ [სასჯელი] გარკვეულ დრომდე [ანუ მათი სიცოცხლის ვადის ამოწურვამდე] [აღარ მოვუვლინეთ სასჯელი].

فَٱسۡتَفۡتِهِمۡ أَلِرَبِّكَ ٱلۡبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلۡبَنُونَ﴿١٤٩﴾

149ჰკითხე მათ [ო, მოციქულო] [შენს ხალხს]: ნუთუ [ფიქრობენ, რომ] შენს უფალს ჰყავს ქალიშვილები, ხოლო მათ კი ვაჟები?! [როგორ მიაწერენ ალლაჰს ქალიშვილებს, რომელთა დაბადების თვითონ ეშინიათ და ერიდებათ?!]

أَمۡ خَلَقۡنَا ٱلۡمَلَٰٓئِكَةَ إِنَٰثٗا وَهُمۡ شَٰهِدُونَ﴿١٥٠﴾

150[და ჰკითხე მათ]: ნუთუ ჩვენ ქალებად შევქმენით ანგელოზები, და ისინი [ეს ადამიანები] იყვნენ ამის მოწმენი [ესწრობოდნენ იქ ყოფნას]?

أَلَآ إِنَّهُم مِّنۡ إِفۡكِهِمۡ لَيَقُولُونَ﴿١٥١﴾

151ო, დიახ! ჭეშმარიტად, ისინი თავიანთი მოგონილი სიცრუისგან უეჭველად ამბობენ:

وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ﴿١٥٢﴾

152ალლლაჰმა შვა!» – და [ხოლო] ისინი ჭეშმარიტად მატყუარები არიან [როდესაც ამბობენ იმას, რაც თვითონვე არ იციან].

أَصۡطَفَى ٱلۡبَنَاتِ عَلَى ٱلۡبَنِينَ﴿١٥٣﴾

153ნუთუ [ეს ასეა, რომ] მან აირჩია [თავისთვის] ქალიშვილები, ხოლო ვაჟები დატოვა?

مَا لَكُمۡ كَيۡفَ تَحۡكُمُونَ﴿١٥٤﴾

154რა გჭირთ თქვენ [ო, ხალხო], როგორ განსჯით? [როგორ შეგიძლიათ ალლაჰს მიაწეროთ ქალიშვილები, რომელთა ყოლაც თვითონვე გერიდებათ თქვენთვის?]

أَفَلَا تَذَكَّرُونَ﴿١٥٥﴾

155ნუთუ არ შეიგონებთ [რომ ალლაჰს არ შეშვენის შვილების აყვანა] [ვინაიდან იგი ამაზე უზენაესია]?

أَمۡ لَكُمۡ سُلۡطَٰنٞ مُّبِينٞ﴿١٥٦﴾

156ან იქნებ თქვენ გაქვთ ნათელი მტკიცებულება [თქვენი სიტყვებისა და მოგონილის დასამტკიცებლად]?

فَأۡتُواْ بِكِتَٰبِكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ﴿١٥٧﴾

157მოიტანეთ მაშინ თქვენი წიგნი (რომელშიცაა ალლაჰისგან მტკიცებულება), თუ სიმართლეს ამბობთ.

وَجَعَلُواْ بَيۡنَهُۥ وَبَيۡنَ ٱلۡجِنَّةِ نَسَبٗاۚ وَلَقَدۡ عَلِمَتِ ٱلۡجِنَّةُ إِنَّهُمۡ لَمُحۡضَرُونَ﴿١٥٨﴾

158და დაადგინეს [მოიგონეს] მათ [მრავალღმერთიანებმა] ნათესაობა მის [ალლაჰის] და ჯინებს შორის. ხოლო ჯინებმა კი კარგად იციან, რომ ისინი [ვინც ამას ამბობს] წარდგენილნი იქნებიან [სასჯელისათვის].

سُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ﴿١٥٩﴾

159წმინდაა ალლაჰი [წმინდაა იგი და აღმატებულია] იმისგან, რასაც ისინი [ურწმუნონი] მიაწერენ მას.

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ﴿١٦٠﴾

160გარდა ალლაჰის რჩეულ მორჩილთა [ისინი, ვისაც ალლაჰმა თავისი მოწყალებით შეარჩია იმისთვის, რომ მხოლოდ მას აღიარებდნენ უფლად და ღმერთად, და არ მიაწერდნენ მას არაფერს, რაც მას არ შეშვენის]

فَإِنَّكُمۡ وَمَا تَعۡبُدُونَ﴿١٦١﴾

161ჭეშმარიტად, თქვენ [ო, მრავალღმერთიანნო] და ის, რასაც თაყვანს სცემთ [თქვენი ცრუ ღმერთები],

مَآ أَنتُمۡ عَلَيۡهِ بِفَٰتِنِينَ﴿١٦٢﴾

162ვერც ერთს თქვენგანს ვერ შეიყვანთ ცდუნებაში [ვერ შეიყვანთ შეცდომაში] მის წინააღმდეგ [ალლაჰის ნებით საწინააღმდეგოდ],

إِلَّا مَنۡ هُوَ صَالِ ٱلۡجَحِيمِ﴿١٦٣﴾

163გარდა მხოლოდ იმათისა, ვისთვისაც [უკვე განსაზღვრულია] ჯოჯოხეთში შესვლა.

وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامٞ مَّعۡلُومٞ﴿١٦٤﴾

164და [ანგელოზებმა თქვეს]: არ არის ჩვენ შორის არცერთი, ვისაც არ ჰქონდეს განსაზღვრული ადგილი [ზეცაში].

وَإِنَّا لَنَحۡنُ ٱلصَّآفُّونَ﴿١٦٥﴾

165და ჭეშმარიტად, ჩვენ [ვდგავართ] რიგებად [ალლაჰის თაყვანისცემასა და მორჩილებაში],

وَإِنَّا لَنَحۡنُ ٱلۡمُسَبِّحُونَ﴿١٦٦﴾

166და ჭეშმარიტად, ჩვენ უეჭველად ვადიდებთ [ალლაჰს] [ვამბობთ, რომ იგი აღმატებულია თვით სრულყოფილებაზეც].

وَإِن كَانُواْ لَيَقُولُونَ﴿١٦٧﴾

167ხოლო ისინი [მექქელი მრავალღმერთიანები] [მანამდე, სანამ ალლაჰი მათთან მოციქულს მოავლენდა] ჯიუტად ამბობდნენ:

لَوۡ أَنَّ عِندَنَا ذِكۡرٗا مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ﴿١٦٨﴾

168ნეტავ ჩვენ გვქონოდა შეგონება წინა [თაობათგან] [ალლაჰის წიგნი ან მისი მოციქული],

لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلۡمُخۡلَصِينَ﴿١٦٩﴾

169მაშინ ჩვენ უეჭველად ვიქნებოდით ალლაჰის რჩეული მორჩილნი [ერთღმერთის აღმსარებლები].

فَكَفَرُواْ بِهِۦۖ فَسَوۡفَ يَعۡلَمُونَ﴿١٧٠﴾

170მაგრამ [როცა მათ მოუვიდათ იგივე შეგონება, რაც წინა თაობებს მოსდიოდათ] [მუჰამმადი მოვიდა ალლაჰის წიგნით ყურანით], მათ უარყვეს იგი. და მალე ისინი შეიტყობენ [რა სასჯელიც ელის მათ]

وَلَقَدۡ سَبَقَتۡ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلۡمُرۡسَلِينَ﴿١٧١﴾

171და [უკვე] შეუცვლელია ჩვენი სიტყვა [თქმული] ჩვენი მოვლინებული გზავნილთათვის [იმის შესახებ, რომ]

إِنَّهُمۡ لَهُمُ ٱلۡمَنصُورُونَ﴿١٧٢﴾

172ჭეშმარიტად, მათ მიენიჭებათ დახმარება [როგორც მტკიცებულებით, ისე ძალით] [მათი მტრების წინააღმდეგ ბრძოლაში]

وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلۡغَٰلِبُونَ﴿١٧٣﴾

173და ჭეშმარიტად, ჩვენი ლაშქარი უსათუოდ ისინი გაიმარჯვებენ.

فَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ حَتَّىٰ حِينٖ﴿١٧٤﴾

174და გაერიდე [ო, მოციქულო] მათ [ვინც არ იღებს სიმართლეს] გარკვეული ვადის ბოლომდე [სანამ არ ამოიწურება გადავადების დრო] [და მოვა ალლაჰის სასჯელი]

وَأَبۡصِرۡهُمۡ فَسَوۡفَ يُبۡصِرُونَ﴿١٧٥﴾

175და შეხედე მათ [და დაელოდე], და ისინი იხილავენ [რა სასჯელი დაატყდებათ].

أَفَبِعَذَابِنَا يَسۡتَعۡجِلُونَ﴿١٧٦﴾

176ნუთუ ისინი ჩქარობენ ჩვენს სასჯელს?

فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمۡ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلۡمُنذَرِينَ﴿١٧٧﴾

177ხოლო როცა იგი [ჩვენი სასჯელი] ჩამოვა მათ მოედანზე [მათი ეზოებზე], საშინელი იქნება დილა მათი, გაფრთხილებულთათვის

وَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ حَتَّىٰ حِينٖ﴿١٧٨﴾

178და ზურგი იქციე [ო, მოციქულო] მათგან გარკვეული ვადის ბოლომდე [სანამ არ ამოიწურება გადავადების დრო] [და მოვა ალლაჰის სასჯელი]

وَأَبۡصِرۡ فَسَوۡفَ يُبۡصِرُونَ﴿١٧٩﴾

179და შეხედე [და დაელოდე], და ისინი იხილავენ [რა სასჯელიც დაატყდებათ]!

سُبۡحَٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلۡعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ﴿١٨٠﴾

180დიდებულია შენი ღმერთი, ღმერთი ძლევამოსილი იმაზე, რასაც მიაწერენ მას

وَسَلَٰمٌ عَلَى ٱلۡمُرۡسَلِينَ﴿١٨١﴾

181მშვიდობა გზავნილებს [შუამავლებს].

وَٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿١٨٢﴾

182ქება დიდება ალლაჰს სამყაროთა ღმერთს

← Ya-SinSad→

RELATED SURAHS

2

Al-Baqarah

The Cow

3

Ali 'Imran

Family of Imran

6

Al-An'am

The Cattle

1

Al-Fatiha

The Opening

Browse all 114 surahs