Sad

ص

Sad • 88 ayahs • Meccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

صٓۚ وَٱلۡقُرۡءَانِ ذِي ٱلذِّكۡرِ﴿١﴾

1საად. «მე, ალლაჰი ﷻ, ვფიცავ ყურანს, რომელიც შეიცავს შეხსენებას (ხალხისთვის) [ჭეშმარიტებას].

بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ فِي عِزَّةٖ وَشِقَاقٖ﴿٢﴾

2ხოლო ისინი, ვინც გახდნენ ურწმუნონი, იმყოფებიან ამპარტავნებაში და განხეთქილებაში [ჭეშმარიტებასთან წინააღმდეგობაში].

كَمۡ أَهۡلَكۡنَا مِن قَبۡلِهِم مِّن قَرۡنٖ فَنَادَواْ وَّلَاتَ حِينَ مَنَاصٖ﴿٣﴾

3რამდენი თაობა გავანადგურეთ მათამდე [ამ მრავალღმერთიანებამდე]! და მაშინ, როცა სასჯელი მოვიდა, მათ შეჰღაღადეს [მიმართეს მონანიებას], მაგრამ უკვე ძალიან გვიანი იყო, რომ თავიდან აეცილებინათ იგი.

وَعَجِبُوٓاْ أَن جَآءَهُم مُّنذِرٞ مِّنۡهُمۡۖ وَقَالَ ٱلۡكَٰفِرُونَ هَٰذَا سَٰحِرٞ كَذَّابٌ﴿٤﴾

4და გაუკვირდათ მათ [ამ ურწმუნოებს], რომ მოვიდა მათთან [გამაფრთხილებელი] შემგონებელი [მოციქული მუჰამმედი ﷺ] მათგანვე [მათი საკუთარი ხალხიდან]. და თქვეს ურწმუნოებმა: ეს [იგულისხმეს შუამავალი] მატყუარა ჯადოქარია!

أَجَعَلَ ٱلۡأٓلِهَةَ إِلَٰهٗا وَٰحِدًاۖ إِنَّ هَٰذَا لَشَيۡءٌ عُجَابٞ﴿٥﴾

5ნუთუ მან ღმერთები ერთ ღმერთად აქცია? [ნუთუ ამტკიცებს, რომ არ შეიძლება თაყვანისცემა ვინმესთვის, გარდა ერთისა ალლაჰის ﷻ?] ნამდვილად, ეს [რისკენაც ის მოუწოდებს] — ჭეშმარიტად საოცარი საქმეა!

وَٱنطَلَقَ ٱلۡمَلَأُ مِنۡهُمۡ أَنِ ٱمۡشُواْ وَٱصۡبِرُواْ عَلَىٰٓ ءَالِهَتِكُمۡۖ إِنَّ هَٰذَا لَشَيۡءٞ يُرَادُ﴿٦﴾

6და წავიდნენ მათგან დიდებულნი [ყურაიშებთაგან] [ერთი შეკრებიდან, სადაცშუამავალი ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას მოუწოდებდა მათ ერთღმერთიანობისკენ], ერთმანეთთან საუბრისას: წადით [თქვენი გზით და თქვენი რწმენით] და მოითმინეთ თქვენი ღმერთების გულისთვის! [გააგრძელეთ მრავალღმერთიანობა და მოითმინეთ მრავალი ღმერთის არსებობა.] ნამდვილად, ეს [რისკენაც მუჰამმადი ﷺ მოუწოდებს] არის რაღაც, რასაც სურს [სურს ამით გახდეს პატივცემული და მოიპოვოს მიმდევრები]

مَا سَمِعۡنَا بِهَٰذَا فِي ٱلۡمِلَّةِ ٱلۡأٓخِرَةِ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا ٱخۡتِلَٰقٌ﴿٧﴾

7ჩვენ არ გვსმენია ამის შესახებ [იმის შესახებ, რისკენაც მოუწოდებს მუჰამმადი ﷺ] ბოლო სწავლებაში [ქრისტიანობაში]. ეს არაფერია, გარდა გამოგონილისა

أَءُنزِلَ عَلَيۡهِ ٱلذِّكۡرُ مِنۢ بَيۡنِنَاۚ بَلۡ هُمۡ فِي شَكّٖ مِّن ذِكۡرِيۚ بَل لَّمَّا يَذُوقُواْ عَذَابِ﴿٨﴾

8ნუთუ [ეს] მას [მუჰამმედს ﷺ] [და არა ვინმე სხვას] ჩვენს შორის ვინმეს მოეუვლინა შეხსენება [ყურანი]? არა! ისინი არიან ეჭვში ჩემს შეხსენებაზე! არა! მათ ჯერ არ გაუსინჯავთ ჩემი სასჯელი!

أَمۡ عِندَهُمۡ خَزَآئِنُ رَحۡمَةِ رَبِّكَ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡوَهَّابِ﴿٩﴾

9ან ნუთუ მათ ხელთ აქვთ შენი ღმერთის წყალობის საუნჯეები უზენაესისა და უხვად მიმნიჭებელის?

أَمۡ لَهُم مُّلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَاۖ فَلۡيَرۡتَقُواْ فِي ٱلۡأَسۡبَٰبِ﴿١٠﴾

10ან ნუთუ მათ [ამ მრავალღმერთიანებს] ეკუთვნით ძალაუფლება ცათა, მიწის და იმ ყველაფრის მიმართ, რაც მათ შორისაა [იმისათვის, რომ ვისმეს რამე მიანიჭონ ან წაართვან]? მაშ, ავიდნენ ისინი თოკებით [აიჭრან მაღალ ცაზე], [რათა იქიდან განაგონ, ვის რა მისცენ და ვის რისი წართმევა მოუნდეთ!]

جُندٞ مَّا هُنَالِكَ مَهۡزُومٞ مِّنَ ٱلۡأَحۡزَابِ﴿١١﴾

11ეს ჯარი [ეს მატყუარათა ჯარი] ერთხელ განადგურდება, და ისინი არიან [იმავე რიცხვის] დაჯგუფებებიდან [ეს მრავალღმერთიანები ისეთივე მტრობაში არიან როგორც წინა თემების მრავალღმერთიანები, რომლებიც საკუთარი შუამავლების წინააღმდეგ აღიმართნენ].

كَذَّبَتۡ قَبۡلَهُمۡ قَوۡمُ نُوحٖ وَعَادٞ وَفِرۡعَوۡنُ ذُو ٱلۡأَوۡتَادِ﴿١٢﴾

12მათამდე [მექქის ურწმუნოებამდე და სხვა არაბებამდე] უარყვეს [თავიანთი მოციქულები] ნუჰის ხალხმა, ადიელებმა [შუამავალი ჰუდის ხალხმა] და ფარაონმა ბოძების [პირამიდებისა და ძლიერი ლაშქრის] მფლობელმა.

وَثَمُودُ وَقَوۡمُ لُوطٖ وَأَصۡحَٰبُ لۡـَٔيۡكَةِۚ أُوْلَٰٓئِكَ ٱلۡأَحۡزَابُ﴿١٣﴾

13და სამუდეველები [შუამავალი სალიჰის ხალხი], და ლუტის ხალხი, და ალ-აიქის მკვიდრნი [შუამავალი შუა'იბის ხალხი] ეს [ხალხები] იყვნენ დაჯგუფებანი.

إِن كُلٌّ إِلَّا كَذَّبَ ٱلرُّسُلَ فَحَقَّ عِقَابِ﴿١٤﴾

14თითოეულმა მათგანმა [იმ ხალხთაგან] უარყო [ალლაჰის მოციქულები], და დაატყდა მათ ჩემი სასჯელი!

وَمَا يَنظُرُ هَٰٓؤُلَآءِ إِلَّا صَيۡحَةٗ وَٰحِدَةٗ مَّا لَهَا مِن فَوَاقٖ﴿١٥﴾

15და არაფერს ელიან ისინი [მრავალღმერთიანები], გარდა ერთი გამანადგურებელი ხმაურისა [საყვირის ხმაურისა, რომელშიც ჩაბერავს ანგელოზი ისრაფილი], [როდესაც დასრულდება ეს წუთისოფელი]. ამის შემდეგ კი უკვე არ იქნება დაბრუნება [ყველაფერი იქნება შეუქცევადი]

وَقَالُواْ رَبَّنَا عَجِّل لَّنَا قِطَّنَا قَبۡلَ يَوۡمِ ٱلۡحِسَابِ﴿١٦﴾

16და თქვეს მათ [დაცინვით]: ღმერთო ჩვენო! დააჩქარე ჩვენთვის ჩვენი წილი [სასჯელისა] ანგარიშსწორების დღის წინ[ამ ქვეყნადვე სიცოცხლეშივე]!

ٱصۡبِرۡ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَٱذۡكُرۡ عَبۡدَنَا دَاوُۥدَ ذَا ٱلۡأَيۡدِۖ إِنَّهُۥٓ أَوَّابٌ﴿١٧﴾

17მოითმინე [ო, შუამავალო] ის, რასაც ამბობენ ისინი [მრავალღმერთიანები], და გაიხსენე ჩვენი მონა, [შუამავალი] დავუდი ძალის მქონე [რომელსაც ჰქონდა ძალა ალლაჰის მტრების წინააღმდეგ] [და რომელიც იყო მორჩილებაში მოთმინების მქონე თავის ღმერთის წინაშე]. ჭეშმარიტად, ის იყო მობრუნებული [მომნანიებელი ალლაჰისაკენ], [რათა მოიპოვოს მისი კმაყოფილება]

إِنَّا سَخَّرۡنَا ٱلۡجِبَالَ مَعَهُۥ يُسَبِّحۡنَ بِٱلۡعَشِيِّ وَٱلۡإِشۡرَاقِ﴿١٨﴾

18ჭეშმარიტად, ჩვენ დავუქვემდებარეთ მას [შუამავალ დავუდს] მთები, რომლებიც მასთან ერთად ადიდებდნენ ალლაჰს საღამოობითა და მზის ამოსვლისას.

وَٱلطَّيۡرَ مَحۡشُورَةٗۖ كُلّٞ لَّهُۥٓ أَوَّابٞ﴿١٩﴾

19და [დავუმორჩილეთ მას] ფრინველებიც, [ჰაერში] შეკავებულნი. ყველა ისინი [მთებიც და ფრინველებიც] ყველანი მის[დავუდის] გამო მორჩილნი არიან[ალლაჰისა]

وَشَدَدۡنَا مُلۡكَهُۥ وَءَاتَيۡنَٰهُ ٱلۡحِكۡمَةَ وَفَصۡلَ ٱلۡخِطَابِ﴿٢٠﴾

20და გავამყარეთ მისი მმართველობა, და მივანიჭეთ მას სიბრძნე [შუამავლობა, სიტყვებსა და საქმეებში სიმართლე] და გამჭრიახობა [უნარი სწორად გამოიტანოს გადაწყვეტილება და გამჭრიახობა მასში]

۞ وَهَلۡ أَتَىٰكَ نَبَؤُاْ ٱلۡخَصۡمِ إِذۡ تَسَوَّرُواْ ٱلۡمِحۡرَابَ﴿٢١﴾

21და ხომ მოვიდა შენამდე [ო, შუამავალო] ამბავი მჩხუბართა [ორი ერთმანეთში მოკამათის], როგორ გადაძვრნენ ისინი კედელზე [და არა კარიდან] და აღმოჩნდნენ სალოცავში [იმ დროს, როცა წინასწარმეტყველი დავუდი ალლაჰს მორჩილებაში იყო დაკავებული?]

إِذۡ دَخَلُواْ عَلَىٰ دَاوُۥدَ فَفَزِعَ مِنۡهُمۡۖ قَالُواْ لَا تَخَفۡۖ خَصۡمَانِ بَغَىٰ بَعۡضُنَا عَلَىٰ بَعۡضٖ فَٱحۡكُم بَيۡنَنَا بِٱلۡحَقِّ وَلَا تُشۡطِطۡ وَٱهۡدِنَآ إِلَىٰ سَوَآءِ ٱلصِّرَٰطِ﴿٢٢﴾

22როცა შევიდნენ დავუდთან, და მას შეშინდა მათგან, უთხრეს: ნუ გეშინია! ჩვენ ორი მოკამათე ვართ, და ერთმანეთს უსამართლოდ მოვექეცით. განსაჯე ჩვენს შორის ჭეშმარიტებით!და ნუ იქნები უსამართლო და გვიჩვენე სწორი გზა! [სწორი გადაწყვეტილება]

إِنَّ هَٰذَآ أَخِي لَهُۥ تِسۡعٞ وَتِسۡعُونَ نَعۡجَةٗ وَلِيَ نَعۡجَةٞ وَٰحِدَةٞ فَقَالَ أَكۡفِلۡنِيهَا وَعَزَّنِي فِي ٱلۡخِطَابِ﴿٢٣﴾

23(ერთმა მათგანმა) თქვა: «ეს ჩემი ძმაა: მას ყავს ოთხმოცდაცხრამეტი ცხვარი, ხოლო მე მყავს მხოლოდ ერთი ცხვარი. და მან თქვა: მომანდე[მომეცი] იგი მე! და საუბარში ძალაც დამატანა

قَالَ لَقَدۡ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعۡجَتِكَ إِلَىٰ نِعَاجِهِۦۖ وَإِنَّ كَثِيرٗا مِّنَ ٱلۡخُلَطَآءِ لَيَبۡغِي بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٍ إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَقَلِيلٞ مَّا هُمۡۗ وَظَنَّ دَاوُۥدُ أَنَّمَا فَتَنَّٰهُ فَٱسۡتَغۡفَرَ رَبَّهُۥ وَخَرَّۤ رَاكِعٗاۤ وَأَنَابَ۩﴿٢٤﴾

24მან თქვა [შუამავალმა დაუდმა]: ის ნამდვილად უსამართლოდ მოგექცა, როცა მოითხოვა შენი ცხვრის მიერთება თავის ცხვრებზე. და ჭეშმარიტად, ბევრ თანამონაწილეს ერთმანეთის მიმართ გადამეტება სჩვევია, გარდა მათისა, ვინც ირწმუნა და აღასრულა კეთილი საქმეები და ისინი ცოტანი არიან. და მიხვდა დავუდი, რომ ჩვენ მას ვცდიდით და ითხოვა მან პატიება თავისი უფლისაგან, დაემხო მუხლმოდრეკით და დაბრუნდა [მონანიებით მასთან]

فَغَفَرۡنَا لَهُۥ ذَٰلِكَۖ وَإِنَّ لَهُۥ عِندَنَا لَزُلۡفَىٰ وَحُسۡنَ مَـَٔابٖ﴿٢٥﴾

25და მივუტევეთ მას ეს [საქმე]. და ნამდვილად, მას აქვს ჩვენთან სიახლოვე და საუკეთესო დაბრუნება [განკითხვის დღეს]

يَٰدَاوُۥدُ إِنَّا جَعَلۡنَٰكَ خَلِيفَةٗ فِي ٱلۡأَرۡضِ فَٱحۡكُم بَيۡنَ ٱلنَّاسِ بِٱلۡحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ ٱلۡهَوَىٰ فَيُضِلَّكَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱلَّذِينَ يَضِلُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ لَهُمۡ عَذَابٞ شَدِيدُۢ بِمَا نَسُواْ يَوۡمَ ٱلۡحِسَابِ﴿٢٦﴾

26ო, დავუდ! ჭეშმარიტად, ჩვენ დაგადგინეთ მმართველად დედამიწაზე [მოგანიჭეთ ძალაუფლება]. მაშ, განსაჯე ადამიანებს შორის ჭეშმარიტებით [სამართლიანად] და ნუ მიჰყვები სურვილს [გადაწყვეტილების გამოტანისას], თორემ ის გადაგახვევინებს ალლაჰის გზიდან! ჭეშმარიტად, მათთვის, ვინც გადაუხვევს ალლაჰის გზას, მძიმე სასჯელია [ჯოჯოხეთში] იმის გამო, რომ დაივიწყეს ანგარიშის დღე [გახდნენ უყურადღებონი]

وَمَا خَلَقۡنَا ٱلسَّمَآءَ وَٱلۡأَرۡضَ وَمَا بَيۡنَهُمَا بَٰطِلٗاۚ ذَٰلِكَ ظَنُّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْۚ فَوَيۡلٞ لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنَ ٱلنَّارِ﴿٢٧﴾

27და ჩვენ არ შეგვიქმნია ცა, მიწა და ის, რაც მათ შორისაა, ამაოდ. ეს არის მხოლოდ იმათ ვარაუდი, ვინც ურწმუნო გახდა. ხოლო ვაი ურწმუნოებს ცეცხლისაგან [მძიმე სასჯელი]

أَمۡ نَجۡعَلُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ كَٱلۡمُفۡسِدِينَ فِي ٱلۡأَرۡضِ أَمۡ نَجۡعَلُ ٱلۡمُتَّقِينَ كَٱلۡفُجَّارِ﴿٢٨﴾

28ნუთუ გავათანაბრებთ მათ, ვინც ირწმუნა და აღასრულა კეთილი საქმეები, მათთან, ვინც ბოროტებას ავრცელებს მიწაზე? ან ნუთუ გავათანაბრებთ ღვთისმოსავებს ცოდვილებთან?

كِتَٰبٌ أَنزَلۡنَٰهُ إِلَيۡكَ مُبَٰرَكٞ لِّيَدَّبَّرُوٓاْ ءَايَٰتِهِۦ وَلِيَتَذَكَّرَ أُوْلُواْ ٱلۡأَلۡبَٰبِ﴿٢٩﴾

29წიგნი [ყურანი], რომელიც ჩვენ გარდმოგივლინეთ შენ, [ო, შუამავალო] კურთხეულია [მასში არის დიდი სიკეთე], რათა ადამიანები დაფიქრდნენ მის აიათებზე და გაიხსენონ გონიერნმა [ის მოვალეობები, რომლებსაც ალლაჰი დააკისრებს მათ]

وَوَهَبۡنَا لِدَاوُۥدَ سُلَيۡمَٰنَۚ نِعۡمَ ٱلۡعَبۡدُ إِنَّهُۥٓ أَوَّابٌ﴿٣٠﴾

30და ვუბოძთ ჩვენ [შუამავალ] დავუდს [შვილი] სულაიმანი. როგორი მშვენიერი მონაა ის [სულაიმანი]! ჭეშმარიტად, იგი [ხშირად] მიმართავდა [ალლაჰს]

إِذۡ عُرِضَ عَلَيۡهِ بِٱلۡعَشِيِّ ٱلصَّٰفِنَٰتُ ٱلۡجِيَادُ﴿٣١﴾

31და [ერთხელ] წარუდგინეს მას [სულაიმანს] დღის მეორე ნახევარში მსუბუქად მდგარი ცხენები[სამ ფეხზე დგანან, და მეოთხე ფეხის მხოლოდ ჩლიქის წინამხარე ეხება მიწას]

فَقَالَ إِنِّيٓ أَحۡبَبۡتُ حُبَّ ٱلۡخَيۡرِ عَن ذِكۡرِ رَبِّي حَتَّىٰ تَوَارَتۡ بِٱلۡحِجَابِ﴿٣٢﴾

32და თქვა (სულაიმანმა): «შემიყვარდა [ამქვეყნიური] სიკეთე სიყვარულით ალლაჰის ხსენებაზე მეტად, ვიდრე ის ფარდით არ დაიფარა[ცხენების ყურებისას მზეც ჩავიდა და ლოცვაც გამომრჩა]

رُدُّوهَا عَلَيَّۖ فَطَفِقَ مَسۡحَۢا بِٱلسُّوقِ وَٱلۡأَعۡنَاقِ﴿٣٣﴾

33დამიბრუნეთ ისინი [ცხენები] ჩემთან!“ და დაიწყო მათი [ცხენების] წვივებსა და კისრებზე ხმლის გადასმა.[არსებობს ის აზრიც, რომ მან ხელი გადაუსვა მოფერებით და არა ხმალი.]

وَلَقَدۡ فَتَنَّا سُلَيۡمَٰنَ وَأَلۡقَيۡنَا عَلَىٰ كُرۡسِيِّهِۦ جَسَدٗا ثُمَّ أَنَابَ﴿٣٤﴾

34და უკვე გამოვცადეთ [შუამავალი] სულეიმანი. და დავაგდეთ მის ტახტზე სხეული, მერე მოინანია

قَالَ رَبِّ ٱغۡفِرۡ لِي وَهَبۡ لِي مُلۡكٗا لَّا يَنۢبَغِي لِأَحَدٖ مِّنۢ بَعۡدِيٓۖ إِنَّكَ أَنتَ ٱلۡوَهَّابُ﴿٣٥﴾

35მან [სულაიმანმა] თქვა: «ღმერთო ჩემო! მაპატიე მე და მომანიჭე მეფობა [ძალაუფლება], რომელიც არ შეეფერება არავის ჩემს შემდეგ. ჭეშმარიტად, შენ ხარ მომმადლებელი

فَسَخَّرۡنَا لَهُ ٱلرِّيحَ تَجۡرِي بِأَمۡرِهِۦ رُخَآءً حَيۡثُ أَصَابَ﴿٣٦﴾

36და [ჩვენ ვუპასუხეთ მის ვედრებას და] დავუმორჩილეთ მას ქარი, რომელიც მისი ბრძანებით მსუბუქად [მორჩილად] ქროდა იქ, სადაც მას სურდა

وَٱلشَّيَٰطِينَ كُلَّ بَنَّآءٖ وَغَوَّاصٖ﴿٣٧﴾

37და [ასევე დავუმორჩილეთ მას] სატანები ყოველი მშენებელი და მყვინთავი

وَءَاخَرِينَ مُقَرَّنِينَ فِي ٱلۡأَصۡفَادِ﴿٣٨﴾

38და [ასევე დავუმორჩილეთ მას] სხვები [ამბოხებული შაიათანები], ბორკილებით შეკრულნი [რათა მათ ზიანი არ მიეყენებინათ სხვებისთვის]

هَٰذَا عَطَآؤُنَا فَٱمۡنُنۡ أَوۡ أَمۡسِكۡ بِغَيۡرِ حِسَابٖ﴿٣٩﴾

39ეს [დიდებილი ძალაუფლება და ასეთი მორჩილება] ჩვენ მოგანიჭეთ [შენ] [ო, სულაიმან]. მაშ, უბოძე (ვისაც ინებებ) ან ნუ მისცემ [იმას ვისთვისაც არ გინდა], ანგარიშის გარეშე [შენ სრულიად თავისუფალი ხარ შენთვის მინიჭებულის განაწილებაში]

وَإِنَّ لَهُۥ عِندَنَا لَزُلۡفَىٰ وَحُسۡنَ مَـَٔابٖ﴿٤٠﴾

40და ჭეშმარიტად, მისთვის ჩვენს წინაშე არის სიახლოვე [ვქმენით ის ჩვენთან დაახლოებულთაგანი] და მშვენიერი დაბრუნების ადგილი [განსჯის დღეს]

وَٱذۡكُرۡ عَبۡدَنَآ أَيُّوبَ إِذۡ نَادَىٰ رَبَّهُۥٓ أَنِّي مَسَّنِيَ ٱلشَّيۡطَٰنُ بِنُصۡبٖ وَعَذَابٍ﴿٤١﴾

41და გაიხსენე ჩვენი მორჩილი — აიუბი. აი, როცა მან შეჰღაღადა თავის ღმერთს: ჭეშმარიტად, შემეხო მე სატანა ტანჯვითა და სასჯელით

ٱرۡكُضۡ بِرِجۡلِكَۖ هَٰذَا مُغۡتَسَلُۢ بَارِدٞ وَشَرَابٞ﴿٤٢﴾

42დაარტყი ფეხი შენი [დედამიწაზე] და ამოხეთქავს შენთვის წყარო! ეს არის ცივი წყალი ბანაობისა და სასმელად[რითაც შენ განიკურნები]

وَوَهَبۡنَا لَهُۥٓ أَهۡلَهُۥ وَمِثۡلَهُم مَّعَهُمۡ رَحۡمَةٗ مِّنَّا وَذِكۡرَىٰ لِأُوْلِي ٱلۡأَلۡبَٰبِ﴿٤٣﴾

43და ჩვენ ვუბოძეთ მას [აიუბს] მისი ოჯახი და იმდენივე მათ მსგავსიც მათთან ერთად, ჩვენი წყალობისაგან, და როგორც შეგონება გონიერთათვის [რათა იცოდნენ, რომ მოთმინებას ბედნიერი შედეგი მოაქვს]

وَخُذۡ بِيَدِكَ ضِغۡثٗا فَٱضۡرِب بِّهِۦ وَلَا تَحۡنَثۡۗ إِنَّا وَجَدۡنَٰهُ صَابِرٗاۚ نِّعۡمَ ٱلۡعَبۡدُ إِنَّهُۥٓ أَوَّابٞ﴿٤٤﴾

44და [ჩვენ ვუთხარით მას]: აიღე ხელში მუჭა [ხმელი ბალახი] და დაარტყი მას [შენი ცოლს] და ნუ დაარღვევ [შენს მიერ დადებულ ფიცს]! ჭეშმარიტად, ჩვენ ვიპოვეთ იგი მოთმინებით აღსრულებულად. რა მშვენიერი მორჩილია იგი [აიუბი] ჭეშმარიტად, იგი იყო [ხშირად] ალლაჰისაკენ მობრუნებული [მთხოვნელი]

وَٱذۡكُرۡ عِبَٰدَنَآ إِبۡرَٰهِيمَ وَإِسۡحَٰقَ وَيَعۡقُوبَ أُوْلِي ٱلۡأَيۡدِي وَٱلۡأَبۡصَٰرِ﴿٤٥﴾

45და გაიხსენე (ო, მოციქულო) ჩვენი მორჩილნი – იბრაჰიმი, ისჰაყი და იაყუბი, (რომლებიც იყვნენ) მტკიცენი (ალლაჰის მორჩილებაში) და გამჭრიახნი.

إِنَّآ أَخۡلَصۡنَٰهُم بِخَالِصَةٖ ذِكۡرَى ٱلدَّارِ﴿٤٦﴾

46ჭეშმარიტად, ჩვენ ავირჩიეთ ისინი, (გაგვიმყარებინა მათ გულებში) ხსოვნა სამყოფელისა (მარადისობისა).

وَإِنَّهُمۡ عِندَنَا لَمِنَ ٱلۡمُصۡطَفَيۡنَ ٱلۡأَخۡيَارِ﴿٤٧﴾

47და ჭეშმარიტად, ისინი ჩვენთან, უდავოდ, არიან რჩეულთა და საუკეთესოთა შორის.

وَٱذۡكُرۡ إِسۡمَٰعِيلَ وَٱلۡيَسَعَ وَذَا ٱلۡكِفۡلِۖ وَكُلّٞ مِّنَ ٱلۡأَخۡيَارِ﴿٤٨﴾

48და გაიხსენე (ო, მოციქულო) ისმაილი, და ალ-იასა‘ა, და ზულ-ქიფლი. ყველანი (ისინი) საუკეთესოთა შორის არიან.

هَٰذَا ذِكۡرٞۚ وَإِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ لَحُسۡنَ مَـَٔابٖ﴿٤٩﴾

49ეს [ყურანი] არის შეგონება (შენთვის, ო მოციქულო, და შენი საზოგადოებისათვის). და ჭეშმარიტად, მათთვის, ვინც ღვთისმოშიშნი არიან, უეჭველად, იქნება მშვენიერი დაბრუნების ადგილი.

جَنَّٰتِ عَدۡنٖ مُّفَتَّحَةٗ لَّهُمُ ٱلۡأَبۡوَٰبُ﴿٥٠﴾

50(სამოთხის) მარადიულობის ბაღები, რომელთა კარიბჭეები მათთვის გახსნილია.

مُتَّكِـِٔينَ فِيهَا يَدۡعُونَ فِيهَا بِفَٰكِهَةٖ كَثِيرَةٖ وَشَرَابٖ﴿٥١﴾

51იქ, მყოფნი (სამოთხის სარეცელებზე), მოითხოვენ მრავალნაირ ნაყოფებსა და სასმელს..

۞ وَعِندَهُمۡ قَٰصِرَٰتُ ٱلطَّرۡفِ أَتۡرَابٌ﴿٥٢﴾

52და მათთვის (სამოთხეში) იქნებიან თავიანთი მზერების დამცავნი [ჰურიები, რომლებიც არ უყურებენ არავის, გარდა თავიანთი ქმრებისა], თანატოლნი.

هَٰذَا مَا تُوعَدُونَ لِيَوۡمِ ٱلۡحِسَابِ﴿٥٣﴾

53ეს არის ის, რაც შეგპირდათ თქვენ ანგარიშის დღისათვის!

إِنَّ هَٰذَا لَرِزۡقُنَا مَا لَهُۥ مِن نَّفَادٍ﴿٥٤﴾

54ჭეშმარიტად, ეს – უეჭველად ჩვენი სარჩოა, (რომელსაც) არ აქვს ამოწურვა [რომელიც არ დაიცლება]!

هَٰذَاۚ وَإِنَّ لِلطَّٰغِينَ لَشَرَّ مَـَٔابٖ﴿٥٥﴾

55ეს [ყველაფერი, რაც იყო ჩამოთვლილი] — (ალლაჰის მოშიშთათვის)! ხოლო უსაზღვროდ დაუმორჩილებლობაში მყოფთათვის, რა თქმა უნდა, ყველაზე საშინელი დაბრუნების ადგილია.

جَهَنَّمَ يَصۡلَوۡنَهَا فَبِئۡسَ ٱلۡمِهَادُ﴿٥٦﴾

56ჯოჯოხეთი, სადაც ისინი დაიწვებიან, და (რა) საშინელია ეს (ცეცხლის) სარეცელი!

هَٰذَا فَلۡيَذُوقُوهُ حَمِيمٞ وَغَسَّاقٞ﴿٥٧﴾

57ესაა — დაე, დააგემოვნონ იგი — ადუღებული წყალი და ჩირქი (ჯოჯოხეთის მკვიდრთა სხეულებიდან გამომავალი),

وَءَاخَرُ مِن شَكۡلِهِۦٓ أَزۡوَٰجٌ﴿٥٨﴾

58და (მათთვის იქნება) (ასევე) სხვა (სასჯელი) ამგვარისაგან და (სხვადასხვა) სახეობის.

هَٰذَا فَوۡجٞ مُّقۡتَحِمٞ مَّعَكُمۡ لَا مَرۡحَبَۢا بِهِمۡۚ إِنَّهُمۡ صَالُواْ ٱلنَّارِ﴿٥٩﴾

59(ჯოჯოხეთის მკვიდრნი ერთმანეთზე გაბრაზებულნი დასწყევლავენ და იტყვიან): «ეს არის ბრბო, რომელიც (თქვენთან ერთად) იყრება (ჯოჯოხეთში)». (მათ უპასუხებენ): «არ არის მათთვის კეთილი მისალმება [ეტყვიან წყევლის მიზნით], ჭეშმარიტად, ისინი დაიწვებიან ცეცხლში!»

قَالُواْ بَلۡ أَنتُمۡ لَا مَرۡحَبَۢا بِكُمۡۖ أَنتُمۡ قَدَّمۡتُمُوهُ لَنَاۖ فَبِئۡسَ ٱلۡقَرَارُ﴿٦٠﴾

60იტყვიან (ალლაჰის დაუმორჩილებლობაში მყოფთ) (მათი მიმდევარნი): «პირიქით, თქვენთვის ნუ იყოს კეთილი მისალმება! თქვენ დაგვიდგინეთ ეს [სიბნელეში შეყვანა], და რა საშინელია ეს სამყოფელი!»

قَالُواْ رَبَّنَا مَن قَدَّمَ لَنَا هَٰذَا فَزِدۡهُ عَذَابٗا ضِعۡفٗا فِي ٱلنَّارِ﴿٦١﴾

61იტყვიან (ისინი, ვინც მიჰყვებოდნენ ურჩებს): «(ო,) უფალო ჩვენო! ვინც მოგვიჩინა ეს [ცდუნება და შეცდომაში შეყვანა], გაუორმაგე მას სასჯელი ცეცხლში!»

وَقَالُواْ مَا لَنَا لَا نَرَىٰ رِجَالٗا كُنَّا نَعُدُّهُم مِّنَ ٱلۡأَشۡرَارِ﴿٦٢﴾

62იტყვიან (უღვთონი): «რა ხდება ჩვენს თავს? რატომ ვერ ვხედავთ ადამიანებს, რომლებსაც (მიწიერ ცხოვრებაში) ცუდებად (და უბედურებად) ვთვლიდით [იგულისხმებენ ღარიბ მორწმუნეებს]».

أَتَّخَذۡنَٰهُمۡ سِخۡرِيًّا أَمۡ زَاغَتۡ عَنۡهُمُ ٱلۡأَبۡصَٰرُ﴿٦٣﴾

63ნუთუ დავცინოდით მათ (შეცდომით)? თუ (ისინიც ჩვენთან ერთად არიან), (მაგრამ) ჩვენი თვალები მათგან მიბრუნებულია [უბრალოდ ვერ ვხედავთ მათ]?»

إِنَّ ذَٰلِكَ لَحَقّٞ تَخَاصُمُ أَهۡلِ ٱلنَّارِ﴿٦٤﴾

64ჭეშმარიტად, ეს — უეჭველად, სინამდვილეა [ეს აუცილებლად იქნება] — ჯოჯოხეთის მკვიდრთა დავობა.

قُلۡ إِنَّمَآ أَنَا۠ مُنذِرٞۖ وَمَا مِنۡ إِلَٰهٍ إِلَّا ٱللَّهُ ٱلۡوَٰحِدُ ٱلۡقَهَّارُ﴿٦٥﴾

65უთხარი (ო, მოციქულო) (შენს ხალხს): «ჭეშმარიტად, მე მხოლოდ შემგონებელი ვარ თქვენთვის, და არ არსებობს არავითარი ღმერთი (თაყვანისცემის ღირსი), გარდა ალლაჰისა, ერთადერთისა, ყოვლისმძლევისა.

رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡغَفَّٰرُ﴿٦٦﴾

66უფალი ზეცებისა და მიწის, და იმისა, რაც მათ შორისაა, დიდებულისა, მრავალმიმტევებლისა.

قُلۡ هُوَ نَبَؤٌاْ عَظِيمٌ﴿٦٧﴾

67უთხარი (ო, მოციქულო) (შენს ხალხს): «ეს [ყურანი] — დიადი უწყებაა,

أَنتُمۡ عَنۡهُ مُعۡرِضُونَ﴿٦٨﴾

68(რისგანაც) თქვენ განერიდებით.

مَا كَانَ لِيَ مِنۡ عِلۡمِۭ بِٱلۡمَلَإِ ٱلۡأَعۡلَىٰٓ إِذۡ يَخۡتَصِمُونَ﴿٦٩﴾

69არ მქონდა ცოდნა უმაღლესი კრების [ზეციური ანგელოზების] შესახებ — თუ როგორ დავობდნენ ისინი (ადამის შექმნასთან დაკავშირებით), (სანამ ალლაჰმა არ მაცნობა ამის შესახებ).

إِن يُوحَىٰٓ إِلَيَّ إِلَّآ أَنَّمَآ أَنَا۠ نَذِيرٞ مُّبِينٌ﴿٧٠﴾

70ჭეშმარიტად, ჩემთვის შთაგონებულია მხოლოდ ის, რომ მე (თქვენთვის) ვარ ნათელი შეგონების მომცემი».

إِذۡ قَالَ رَبُّكَ لِلۡمَلَٰٓئِكَةِ إِنِّي خَٰلِقُۢ بَشَرٗا مِّن طِينٖ﴿٧١﴾

71(და მოუყევი მათ, ო, მოციქულო, ის ამბავი) როცა უთხრა შენმა უფალმა ანგელოზებს: «ჭეშმარიტად, მე შევქმნი ადამიანს თიხისგან.

فَإِذَا سَوَّيۡتُهُۥ وَنَفَخۡتُ فِيهِ مِن رُّوحِي فَقَعُواْ لَهُۥ سَٰجِدِينَ﴿٧٢﴾

72ხოლო როდესაც მე მას სრულყოფილ სახეს მივცემ და ჩავბერავ მასში ჩემი სულიდან, მაშინ დაემხეთ მის წინაშე [პატივისცემის ნიშნად] მუხლმოყრილნი»

فَسَجَدَ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ كُلُّهُمۡ أَجۡمَعُونَ﴿٧٣﴾

73და დაემხნენ ანგელოზნი პირქვე, ყველანი ერთად.

إِلَّآ إِبۡلِيسَ ٱسۡتَكۡبَرَ وَكَانَ مِنَ ٱلۡكَٰفِرِينَ﴿٧٤﴾

74გარდა იბლისისა — მან გამოავლინა ამპარტავნება და აღმოჩნდა ურწმუნოთა შორის (ალლაჰის დაუმორჩილებლობის გამო).

قَالَ يَٰٓإِبۡلِيسُ مَا مَنَعَكَ أَن تَسۡجُدَ لِمَا خَلَقۡتُ بِيَدَيَّۖ أَسۡتَكۡبَرۡتَ أَمۡ كُنتَ مِنَ ٱلۡعَالِينَ﴿٧٥﴾

75უთხრა [ალლაჰმა]: «ო, იბლის! რამ შეგიშალა ხელი, რომ დამხობილიყავი მის წინაშე, ვინც მე ჩემი ხელებით შევქმენი? ნუთუ ამპარტავნებით აივსე (ო, იბლის) (ადამის წინაშე) თუ იყავი ამაღლებულთაგანი (შენი უფლის წინაშე)?!»

قَالَ أَنَا۠ خَيۡرٞ مِّنۡهُ خَلَقۡتَنِي مِن نَّارٖ وَخَلَقۡتَهُۥ مِن طِينٖ﴿٧٦﴾

76თქვა [იბლისმა]: «მე უკეთესი ვარ მასზე [ადამზე]: შენ ხომ ცეცხლისგან შემქმენი, ხოლო ის - თიხისგან შექმენი».

قَالَ فَٱخۡرُجۡ مِنۡهَا فَإِنَّكَ رَجِيمٞ﴿٧٧﴾

77(ალლაჰმა) უთხრა: «მაშ, გადი იქიდან! [სამოთხიდან] უეჭველად, შენ ქვებით ჩასაქოლი ხარ (წყეული ხარ).

وَإِنَّ عَلَيۡكَ لَعۡنَتِيٓ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلدِّينِ﴿٧٨﴾

78და, ნამდვილად, შენზე იქნება ჩემი წყევლა განკითხვის დღემდე».

قَالَ رَبِّ فَأَنظِرۡنِيٓ إِلَىٰ يَوۡمِ يُبۡعَثُونَ﴿٧٩﴾

79თქვა (იბლისმა): «ო, ჩემო უფალო! მომანიჭე გადავადება იმ დღემდე, როდესაც ისინი აღდგებიან [სასამართლო დღისათვის]!»

قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ ٱلۡمُنظَرِينَ﴿٨٠﴾

80უთხრა (ალლაჰმა): «ჭეშმარიტად, შენ იმათგან ხარ, ვისაც გადავადება მიეცა.

إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡوَقۡتِ ٱلۡمَعۡلُومِ﴿٨١﴾

81იმ დღემდე, რომლის დრო (მოსვლა) ცნობილია (მხოლოდ ალლაჰისთვის)!»

قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَأُغۡوِيَنَّهُمۡ أَجۡمَعِينَ﴿٨٢﴾

82(იბლისმა) თქვა: «შენს დიდებას ვფიცავ! უეჭველად, გზას ავაცდენ მათ ყველას (ადამის შთამომავლობას),

إِلَّا عِبَادَكَ مِنۡهُمُ ٱلۡمُخۡلَصِينَ﴿٨٣﴾

83გარდა მხოლოდ შენი იმ მონებისა, რომლებიც შენ მიერ არიან რჩეულნი!»

قَالَ فَٱلۡحَقُّ وَٱلۡحَقَّ أَقُولُ﴿٨٤﴾

84(უზენაესმა) თქვა: «ეს არის ჭეშმარიტება (ჩემგან), და მე მხოლოდ ჭეშმარიტებას ვამბობ,

لَأَمۡلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنكَ وَمِمَّن تَبِعَكَ مِنۡهُمۡ أَجۡمَعِينَ﴿٨٥﴾

85უეჭველად, მე ავავსებ ჯოჯოხეთს შენით (ო, იბლის) და იმათით, ვინც შენ გაგყვება — ყველანით!»

قُلۡ مَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٖ وَمَآ أَنَا۠ مِنَ ٱلۡمُتَكَلِّفِينَ﴿٨٦﴾

86თქვი (ო, მოციქულო) (ამ ურწმუნოებს): «მე არ გთხოვთ თქვენგან ამისათვის [იმისთვის, რომ ჭეშმარიტებას გაძლევთ] არავითარ ჯილდოს, და (თქვენ იცით, რომ) მე არ ვარ იმათგან, ვინც თავს სხვად ასაღებს».

إِنۡ هُوَ إِلَّا ذِكۡرٞ لِّلۡعَٰلَمِينَ﴿٨٧﴾

87ეს [ყურანი] — მხოლოდ შეგონებაა სამყაროებისთვის [ჯინთათვის და ადამიანთათვის].

وَلَتَعۡلَمُنَّ نَبَأَهُۥ بَعۡدَ حِينِۭ﴿٨٨﴾

88და, უეჭველად, თქვენ (ო, მრავალღმერთიანებო) შეიტყობთ მის ამბავს [იმას, რომ ყურანი ჭეშმარიტებაა] გარკვეული დროის შემდეგ [ისლამის გამარჯვების შემდეგ, როცა ადამიანები ჯგუფ-ჯგუფად მიიღებენ ამ სარწმუნოებას, და ასევე მალე გაიგებთ როდესაც მოკვდებით]!

← As-SaffatAz-Zumar→

RELATED SURAHS

34

Saba

Sheba

15

Al-Hijr

The Rocky Tract

27

An-Naml

The Ant

1

Al-Fatiha

The Opening

Browse all 114 surahs