Az-Zumar

الزمر

The Groups • 75 ayahs • Meccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

تَنزِيلُ ٱلۡكِتَٰبِ مِنَ ٱللَّهِ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡحَكِيمِ﴿١﴾

1ამ წიგნის [ყურანის] გარდამოსვლა არის ალლაჰისგან, დიდებულის და ბრძენის.

إِنَّآ أَنزَلۡنَآ إِلَيۡكَ ٱلۡكِتَٰبَ بِٱلۡحَقِّ فَٱعۡبُدِ ٱللَّهَ مُخۡلِصٗا لَّهُ ٱلدِّينَ﴿٢﴾

2ჭეშმარიტად, ჩვენ გარდმოვავლინეთ შენთვის (ო, მოციქულო) ეს წიგნი [ყურანი] ჭეშმარიტებით; ამიტომ ეთაყვანე (მხოლოდ) ალლაჰს, შენი რწმენა მთლიანად მხოლოდ მას მიუძღვენი!

أَلَا لِلَّهِ ٱلدِّينُ ٱلۡخَالِصُۚ وَٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُواْ مِن دُونِهِۦٓ أَوۡلِيَآءَ مَا نَعۡبُدُهُمۡ إِلَّا لِيُقَرِّبُونَآ إِلَى ٱللَّهِ زُلۡفَىٰٓ إِنَّ ٱللَّهَ يَحۡكُمُ بَيۡنَهُمۡ فِي مَا هُمۡ فِيهِ يَخۡتَلِفُونَۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَهۡدِي مَنۡ هُوَ كَٰذِبٞ كَفَّارٞ﴿٣﴾

3ჭეშმარიტად, სუფთა(მრავალღმერთიანობისგან თავისუფალი) რწმენა ალლაჰისაა! ისინი კი, რომელთაც აიყვანეს მის გარდა მფარველები (ამბობენ): «არ ვეთაყვანებით მათ, თუ არა მხოლოდ იმიტომ, რომ დაგვაახლოონ ალლაჰთან უფრო მეტად». ჭეშმარიტად, ალლაჰი განსჯის მათ შორის იმას, რაშიც ვერ თანხმდებოდნენ. ალლაჰი არ დაადგენს სწორ გზაზე იმას, ვინც მატყუარა, უმადურია.

لَّوۡ أَرَادَ ٱللَّهُ أَن يَتَّخِذَ وَلَدٗا لَّٱصۡطَفَىٰ مِمَّا يَخۡلُقُ مَا يَشَآءُۚ سُبۡحَٰنَهُۥۖ هُوَ ٱللَّهُ ٱلۡوَٰحِدُ ٱلۡقَهَّارُ﴿٤﴾

4ალლაჰს რომ ენებებინა დაედგინა შვილი, უსათუოდ, აირჩევდა იმისაგან, რასაც ქმნის, როგორც ნებავს. დიდება მას, იგია ალლაჰი ერთადერთი, ძლევამოსილი.

خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ بِٱلۡحَقِّۖ يُكَوِّرُ ٱلَّيۡلَ عَلَى ٱلنَّهَارِ وَيُكَوِّرُ ٱلنَّهَارَ عَلَى ٱلَّيۡلِۖ وَسَخَّرَ ٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَۖ كُلّٞ يَجۡرِي لِأَجَلٖ مُّسَمًّىۗ أَلَا هُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡغَفَّٰرُ﴿٥﴾

5მან გააჩინა ცანი და დედამიწა ჭეშმარიტებით. მოსავს ღამეს დღეში და მოსავს დღეს ღამეში. დაიმორჩილა მზე და მთვარე [ქმნილებებისთვის სასარგებლოდ]. ყველა დაცურავს განსაზღვრულ ვადამდე. ნუთუ ის არ არის ძლევამოსილი, ყოვლისმიმტევებელი.

خَلَقَكُم مِّن نَّفۡسٖ وَٰحِدَةٖ ثُمَّ جَعَلَ مِنۡهَا زَوۡجَهَا وَأَنزَلَ لَكُم مِّنَ ٱلۡأَنۡعَٰمِ ثَمَٰنِيَةَ أَزۡوَٰجٖۚ يَخۡلُقُكُمۡ فِي بُطُونِ أُمَّهَٰتِكُمۡ خَلۡقٗا مِّنۢ بَعۡدِ خَلۡقٖ فِي ظُلُمَٰتٖ ثَلَٰثٖۚ ذَٰلِكُمُ ٱللَّهُ رَبُّكُمۡ لَهُ ٱلۡمُلۡكُۖ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ فَأَنَّىٰ تُصۡرَفُونَ﴿٦﴾

6მან შეგქმნათ თქვენ (ო, ადამიანებო) ერთი ადამიანიდან [ადამიდან], შემდეგ კი მისგან შექმნა მისი ცოლი [ევა] და მოავლინა თქვენთვის რვა წყვილი საქონელი [პატარა და დიდი რქოსანი წყვილები: აქლემი, ხარი, ვერძი, თხა]. იგი [ალლაჰი] გაჩენთ დედათქვენის საშვილისნოში, ერთ ქმნილებას მეორის შემდეგ [განსაზღვრული განვითარების ეტაპებით] სამ სიბნელეში [სამ შრეში: მუცელში, საშვილისნოში და პლაცენტაში/მომყოლი]. აი, ის არის ალლაჰი[ამ ყველაფრის შემქმნელი] თქვენი უფალი; მას ეკუთვნის მეუფება. არ არის სხვა ღმერთი [თაყვანისცემის ღირსი], გარდა მისი; და როგორ ხართ (ჭეშმარიტებისაგან) გადახრილნი?!

إِن تَكۡفُرُواْ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَنِيٌّ عَنكُمۡۖ وَلَا يَرۡضَىٰ لِعِبَادِهِ ٱلۡكُفۡرَۖ وَإِن تَشۡكُرُواْ يَرۡضَهُ لَكُمۡۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٞ وِزۡرَ أُخۡرَىٰۚ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّكُم مَّرۡجِعُكُمۡ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَۚ إِنَّهُۥ عَلِيمُۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ﴿٧﴾

7თუ თქვენ (ო, ადამიანებო) იქნებით ურწმუნონი, ალლაჰს არ სჭირდება თქვენგან არაფერი, და არ იწონებს იგი ურწმუნოებას თავისი მონებისთვის. ხოლო თუ თქვენ მადლიერნი იქნებით, მას ეს მოეწონება თქვენთვის. და ერთი მატარებელი (ცოდვისა) არ დაიტვირთება სხვისი ტვირთით [არავის დაეკისრება სხვისი ცოდვა]. შემდეგ კი თქვენი დაბრუნება თქვენს უფალთან იქნება. და ის გაგიცხადებთ იმას, რასაც აკეთებდით. ჭეშმარიტად, მან უწყის ის, რაც მკერდებშია [სულის სიღრმეშია] (მისი ქმნილებებისა)!

۞ وَإِذَا مَسَّ ٱلۡإِنسَٰنَ ضُرّٞ دَعَا رَبَّهُۥ مُنِيبًا إِلَيۡهِ ثُمَّ إِذَا خَوَّلَهُۥ نِعۡمَةٗ مِّنۡهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدۡعُوٓاْ إِلَيۡهِ مِن قَبۡلُ وَجَعَلَ لِلَّهِ أَندَادٗا لِّيُضِلَّ عَن سَبِيلِهِۦۚ قُلۡ تَمَتَّعۡ بِكُفۡرِكَ قَلِيلًا إِنَّكَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلنَّارِ﴿٨﴾

8۞ როდესაც ადამიანს შეემთხვევა გასაჭირი, იგი მოუხმობს თავის უფალს (სთხოვს დახმარებას), მიმართავს მხოლოდ მას. ხოლო როდესაც იგი (ალლაჰი) მისგან ააცილებს გასაჭირს და მისცემს წყალობას, იგი ივიწყებს იმას, რომ ადრე მას მოუხმობდა, და ალლაჰს გაუტოლებს სხვებს, რათა სხვებიც შეაცდინოს (ჭეშმარიტი) გზიდან. უთხარი მას (ო, მოციქულო): «ისარგებლე შენი ურწმუნოებით მხოლოდ ცოტა ხნით [სანამ შენი სიცოცხლის ვადა დასრულდება], რადგან შენ (შემდეგ) იქნები ცეცხლის [ჯოჯოხეთის] მკვიდრთაგან ერთ-ერთი!»

أَمَّنۡ هُوَ قَٰنِتٌ ءَانَآءَ ٱلَّيۡلِ سَاجِدٗا وَقَآئِمٗا يَحۡذَرُ ٱلۡأٓخِرَةَ وَيَرۡجُواْ رَحۡمَةَ رَبِّهِۦۗ قُلۡ هَلۡ يَسۡتَوِي ٱلَّذِينَ يَعۡلَمُونَ وَٱلَّذِينَ لَا يَعۡلَمُونَۗ إِنَّمَا يَتَذَكَّرُ أُوْلُواْ ٱلۡأَلۡبَٰبِ﴿٩﴾

9(ეს ურწმუნო უკეთესია) თუ ის, ვინც სრულად უძღვნის თავს (ალლაჰის თაყვანისცემას) ღამის საათებში, დამხობილი და ლოცვაში მდგომი, მორჩილი, შიშით მარადიული ცხოვრებისა და იმედით თავისი უფლის წყალობისა? უთხარი (ო, მოციქულო): «განა თანასწორნი არისნ ისინი, ვინც იციან (თავიანთი უფალი და ჭეშმარიტი სარწმუნოება) და ისინი, ვინც არ იციან?» მაგრამ (ამ) შეგონებას ისმენენ მხოლოდ გონიერები.

قُلۡ يَٰعِبَادِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱتَّقُواْ رَبَّكُمۡۚ لِلَّذِينَ أَحۡسَنُواْ فِي هَٰذِهِ ٱلدُّنۡيَا حَسَنَةٞۗ وَأَرۡضُ ٱللَّهِ وَٰسِعَةٌۗ إِنَّمَا يُوَفَّى ٱلصَّٰبِرُونَ أَجۡرَهُم بِغَيۡرِ حِسَابٖ﴿١٠﴾

10თქვი (ო, მოციქულო): «ო, ჩემო მონებო, რომლებმაც ირწმუნეთ, გეშინოდეთ თქვენი უფლის (სასჯელის)! მათ, ვინც ამ წუთისოფელში სიკეთეს აკეთებდნენ, სიკეთე ექნებათ (ასევე მომავალ ცხოვრებაშიც). და (ჭეშმარიტად) ალლაჰის მიწა განიერია (და შესაძლებელია გადასახლება იქ, სადაც თავისუფლად შეიძლება ალლაჰზე თაყვანისცემა). ჭეშმარიტად, მომთმენთ მიეცემათ მათი საზღაური უსაზღვროდ!»

قُلۡ إِنِّيٓ أُمِرۡتُ أَنۡ أَعۡبُدَ ٱللَّهَ مُخۡلِصٗا لَّهُ ٱلدِّينَ﴿١١﴾

11უთხარი (ო, მოციქულო) (ხალხს): «ჭეშმარიტად, მე მებრძანა ალლაჰის თაყვანისცემა, რწმენის სრულად მხოლოდ მისთვის მიძღვნა,

وَأُمِرۡتُ لِأَنۡ أَكُونَ أَوَّلَ ٱلۡمُسۡلِمِينَ﴿١٢﴾

12და მებრძანა მე, რომ ვყოფილიყავი პირველი მუსლიმთაგანი ჩემს საზოგადოებაში [ვინც ალლაჰს დაემორჩლება]».

قُلۡ إِنِّيٓ أَخَافُ إِنۡ عَصَيۡتُ رَبِّي عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمٖ﴿١٣﴾

13უთხარი (ო, მოციქულო) (ხალხს): «მეშინია, რომ თუ მე ჩემს უფალს ვეურჩები, დამეწევა დიდ დღეს [სასამართლო დღეს] სასჯელი».

قُلِ ٱللَّهَ أَعۡبُدُ مُخۡلِصٗا لَّهُۥ دِينِي﴿١٤﴾

14თქვი (ო, მოციქულო): «(მხოლოდ) ალლაჰს ვეთაყვანები, ჩემი რწმენა [ჩემი თაყვანისცემა] მხოლოდ მისთვისაა».

فَٱعۡبُدُواْ مَا شِئۡتُم مِّن دُونِهِۦۗ قُلۡ إِنَّ ٱلۡخَٰسِرِينَ ٱلَّذِينَ خَسِرُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ وَأَهۡلِيهِمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۗ أَلَا ذَٰلِكَ هُوَ ٱلۡخُسۡرَانُ ٱلۡمُبِينُ﴿١٥﴾

15მაშ, ეთაყვანეთ (ო, მრავალღმერთიანებო) ვისაც გინდათ მის გარდა (და შემდეგ მიხვდებით, როგორი უბედურება დაგატყდებათ იმ დღეს, როცა თქვენს უფალს შეხვდებით) უთხარი მათ (ო, მოციქულო): «ჭეშმარიტად, ნამდვილ დანაკარგში მყოფნი ისინი არიან, ვინც საკუთარი თავები და ოჯახები წააგეს აღდგომის დღეს. დიახ! აი, ეს არის ნათელი დანაკარგი!»

لَهُم مِّن فَوۡقِهِمۡ ظُلَلٞ مِّنَ ٱلنَّارِ وَمِن تَحۡتِهِمۡ ظُلَلٞۚ ذَٰلِكَ يُخَوِّفُ ٱللَّهُ بِهِۦ عِبَادَهُۥۚ يَٰعِبَادِ فَٱتَّقُونِ﴿١٦﴾

16მათთვის მათ ზემოდან ცეცხლის ჩრდილები იქნება და ქვეშაც ცეცხლის ჩრდილებები იქნება. ამით ალლაჰი აშინებს თავის მონებს. ო, ჩემო მონებო, გეშინოდეთ ჩემი [სასჯელის] (შეასრულეთ ჩემი ბრძანებები და განერიდეთ ჩემს დაუმორჩილებლობას)!

وَٱلَّذِينَ ٱجۡتَنَبُواْ ٱلطَّٰغُوتَ أَن يَعۡبُدُوهَا وَأَنَابُوٓاْ إِلَى ٱللَّهِ لَهُمُ ٱلۡبُشۡرَىٰۚ فَبَشِّرۡ عِبَادِ﴿١٧﴾

17ხოლო ისინი, ვინც განერიდნენ ცრუ ღვთაებას, რომ არ ეთაყვანებინათ მას, და მიუბრუნდნენ ალლაჰს, მათთვის არის სასიხარულო ამბავი. ამცნე კი (ო, მოციქულო) ჩემს მონებს კეთილი ცნობა.

ٱلَّذِينَ يَسۡتَمِعُونَ ٱلۡقَوۡلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحۡسَنَهُۥٓۚ أُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ هَدَىٰهُمُ ٱللَّهُۖ وَأُوْلَٰٓئِكَ هُمۡ أُوْلُواْ ٱلۡأَلۡبَٰبِ﴿١٨﴾

18ვინც ისმენს სიტყვას და მიჰყვება მის საუკეთესოს [საუკეთესო სიტყვას — ალლაჰის სიტყვას და შემდეგ მისი მოციქულის სიტყვას]! ასეთნი არიან ისინი, ვინც ალლაჰმა წარუძღვა (ჭეშმარიტ გზაზე), და ასეთნი არიან — გონების მქონენი.

أَفَمَنۡ حَقَّ عَلَيۡهِ كَلِمَةُ ٱلۡعَذَابِ أَفَأَنتَ تُنقِذُ مَن فِي ٱلنَّارِ﴿١٩﴾

19ნუთუ ის, ვისთვისაც გარდაუვალია სასჯელის სიტყვა [ვინც ჯიუტად დგას ცდომილებაში და ჭეშმარიტებას ერიდება]... ნუთუ შენ (ო, მოციქულო) გადაარჩენ იმათ, ვინც ცეცხლშია?

لَٰكِنِ ٱلَّذِينَ ٱتَّقَوۡاْ رَبَّهُمۡ لَهُمۡ غُرَفٞ مِّن فَوۡقِهَا غُرَفٞ مَّبۡنِيَّةٞ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُۖ وَعۡدَ ٱللَّهِ لَا يُخۡلِفُ ٱللَّهُ ٱلۡمِيعَادَ﴿٢٠﴾

20ხოლო ისინი, რომელთაც ეშინოდათ თავიანთი ღმერთის, მათთვისაა ოთახები, რომელთა ზემოთაც სხვა ოთახები იქნება მოწყობილი. მათ[იმ ოთახების] ძირს მდინარეები მიედინებიან, თანახმად ალლაჰის აღთქმისა. ალლაჰი კი არ ცვლის თავის აღთქმას.

أَلَمۡ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ أَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءٗ فَسَلَكَهُۥ يَنَٰبِيعَ فِي ٱلۡأَرۡضِ ثُمَّ يُخۡرِجُ بِهِۦ زَرۡعٗا مُّخۡتَلِفًا أَلۡوَٰنُهُۥ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَرَىٰهُ مُصۡفَرّٗا ثُمَّ يَجۡعَلُهُۥ حُطَٰمًاۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَذِكۡرَىٰ لِأُوْلِي ٱلۡأَلۡبَٰبِ﴿٢١﴾

21განა არ გინახავს, რომ ალლაჰმა ზეგარდმოავლინა ციდან წყალი და მოჰფინა წყაროებად დედამიწაზე? მერე ამოიყვანა მისით მიწიდან ნათესი ფერად-ფერადი. მერე ჭკნება იგი და ხედავ მას გაყვითლებულად. შემდეგ აქცევს იგი მას ნატეხებად. ჭეშმარიტად, ამაში შეხსენებაა გონების მქონეთათვის.

أَفَمَن شَرَحَ ٱللَّهُ صَدۡرَهُۥ لِلۡإِسۡلَٰمِ فَهُوَ عَلَىٰ نُورٖ مِّن رَّبِّهِۦۚ فَوَيۡلٞ لِّلۡقَٰسِيَةِ قُلُوبُهُم مِّن ذِكۡرِ ٱللَّهِۚ أُوْلَٰٓئِكَ فِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٍ﴿٢٢﴾

22ნუთუ ის, ვისი გულიც ალლაჰმა გაუფართოვა ისლამისათვის და ვისაც აქვს სინათლე თავისი უფლისაგან, [თანასწორია იმისა, ვისაც ალლაჰმა რწმენა არ მისცა?] ვაი მათ, რომელთა გულებიც გაქვავებულია ალლაჰის ხსენებისათვის! ასეთნი აშკარა ცდომილებაში იმყოფებიან.

ٱللَّهُ نَزَّلَ أَحۡسَنَ ٱلۡحَدِيثِ كِتَٰبٗا مُّتَشَٰبِهٗا مَّثَانِيَ تَقۡشَعِرُّ مِنۡهُ جُلُودُ ٱلَّذِينَ يَخۡشَوۡنَ رَبَّهُمۡ ثُمَّ تَلِينُ جُلُودُهُمۡ وَقُلُوبُهُمۡ إِلَىٰ ذِكۡرِ ٱللَّهِۚ ذَٰلِكَ هُدَى ٱللَّهِ يَهۡدِي بِهِۦ مَن يَشَآءُۚ وَمَن يُضۡلِلِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُۥ مِنۡ هَادٍ﴿٢٣﴾

23ალლაჰმა გარდამოავლინა საუკეთესო ამბავი [ყურანი] — წიგნი, რომლის ნაწილები მსგავსია, და განმეორებადი [სადაც განმეორებით არის მოყვანილი მტკიცებულებები და განმარტებები, ისტორიები და დებულებები]. მისგან ჟრუანტელი უვლით იმათ კანს, რომელთაც ეშინიათ თავიანთი ღმერთისა. შემდეგ კი მათი კანი და გულები რბილდება ალლაჰის ხსენებისათვის (როცა ისმენენ სამოთხის დაპირებას). ეს არის გზა ალლაჰისა. ალლაჰი ამით [ყურანით] წარუძღვის, ვისაც ისურვებს. ხოლო იმას, ვისაც ალლაჰი გზას აუბნევს, არავინ ეყოლება სწორ გზაზე დამდგენი.

أَفَمَن يَتَّقِي بِوَجۡهِهِۦ سُوٓءَ ٱلۡعَذَابِ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۚ وَقِيلَ لِلظَّٰلِمِينَ ذُوقُواْ مَا كُنتُمۡ تَكۡسِبُونَ﴿٢٤﴾

24ნუთუ თანასწორია ის, ვინც თავისი სახით იგერიებს ყველაზე მძიმე სასჯელს აღდგომის დღეს, და ის, ვინც სამოთხეში იმყოფება სიხარულში? და (იმ დღეს) ბოროტებს [მრავალღმერთიანებს] ეთქმებათ: «გემო გაუსინჯეთ იმ [ცოდვათა] შედეგებს, რაც შეიძინეთ (წუთისოფლის ცხოვრებაში)!»

كَذَّبَ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ فَأَتَىٰهُمُ ٱلۡعَذَابُ مِنۡ حَيۡثُ لَا يَشۡعُرُونَ﴿٢٥﴾

25წინათ მათამდე მყოფნი უარყოფდნენ (მოციქულებს), და მოვიდოდა მათთან სასჯელი იქიდან, საიდანაც ისინი არც გრძნობდნენ [საიდანაც არც ელოდნენ].

فَأَذَاقَهُمُ ٱللَّهُ ٱلۡخِزۡيَ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۖ وَلَعَذَابُ ٱلۡأٓخِرَةِ أَكۡبَرُۚ لَوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ﴿٢٦﴾

26ალლაჰმა აგემა მათ დამცირება მიწიერ ცხოვრებაში; ხოლო იმქვეყნის სასჯელი უფრო დიდია, ნეტავ იცოდნენ!

وَلَقَدۡ ضَرَبۡنَا لِلنَّاسِ فِي هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانِ مِن كُلِّ مَثَلٖ لَّعَلَّهُمۡ يَتَذَكَّرُونَ﴿٢٧﴾

27და აი, ჩვენ მოვიყვანეთ ადამიანებისთვის ამ ყურანში სხვადასხვაგვარი მაგალითები, რათა დაფიქრდნენ.

قُرۡءَانًا عَرَبِيًّا غَيۡرَ ذِي عِوَجٖ لَّعَلَّهُمۡ يَتَّقُونَ﴿٢٨﴾

28(და მოვავლინეთ იგი) ყურანი არაბულ ენაზე, ყოველგვარი ნაკლის გარეშე [არ არის მასში სიმრუდე და ბუნდოვანება], ეგების ალლაჰის სასჯელის შიში ჰქონოდეთ!

ضَرَبَ ٱللَّهُ مَثَلٗا رَّجُلٗا فِيهِ شُرَكَآءُ مُتَشَٰكِسُونَ وَرَجُلٗا سَلَمٗا لِّرَجُلٍ هَلۡ يَسۡتَوِيَانِ مَثَلًاۚ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِۚ بَلۡ أَكۡثَرُهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ﴿٢٩﴾

29ალლაჰს მოჰყავს მაგალითი: კაცისა [მონა], რომელსაც ერთდროულად რამდენიმე ბატონი ჰყავს და რომელზეც ეს თანამფლობელები ერთმანეთს ედავებიან (და ეს მონა დაბნეულია, როგორ დააკმაყოფილოს ისინი ყველანი), და კაცი [მონა], რომელიც ეკუთვნის მხოლოდ ერთ ადამიანს (და ზუსტად იცის, რა სურს მის ბატონს). თანასწორნი არიან ისინი მაგალითით? დიდება ალლაჰს! მაგრამ მათ [მრავალღმერთიანთა] უმრავლესობამ არ იცის!

إِنَّكَ مَيِّتٞ وَإِنَّهُم مَّيِّتُونَ﴿٣٠﴾

30ჭეშმარიტად, შენ (ო, მოციქულო) მომაკვდავი ხარ [მოკვდები], და ჭეშმარიტად, ისინი (აგრეთვე) მომაკვდავნი არიან [ისინიც მოკვდებიან].

ثُمَّ إِنَّكُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ عِندَ رَبِّكُمۡ تَخۡتَصِمُونَ﴿٣١﴾

31შემდეგ თქვენ (ო, ადამიანებო) აღდგომის დღეს თქვენი უფლის წინაშე იდავებთ[და იქ გაირკვევა სიმართლე].

۞ فَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّن كَذَبَ عَلَى ٱللَّهِ وَكَذَّبَ بِٱلصِّدۡقِ إِذۡ جَآءَهُۥٓۚ أَلَيۡسَ فِي جَهَنَّمَ مَثۡوٗى لِّلۡكَٰفِرِينَ﴿٣٢﴾

32და ვინ არის უფრო უსამართლო [ყველაზე ცუდი ადამიანი], ვიდრე ის, ვინც ალლაჰზე ცრუოდა [ტყუილს თხზავდა] და ჭეშმარიტებას სიცრუედ თვლიდა, როცა ის მოვიდა [არ ირწმუნა ჭეშმარიტება, რომელიც მოციქულ მუჰამმედზე ﷺ იქნა მოვლენილი]. ნუთუ ჯოჯოხეთი არ არის ურწმუნოთა სასუფეველი?

وَٱلَّذِي جَآءَ بِٱلصِّدۡقِ وَصَدَّقَ بِهِۦٓ أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُتَّقُونَ﴿٣٣﴾

33ხოლო ის, ვინც ჭეშმარიტებით მოვიდა (სიტყვებსა და საქმეებში) [მოციქულთაგან და მათ მიმდევართაგან] და აღიარა იგი (რწმენით მიიღო და საქმეებით განახორციელა) — სწორედ ისინი არიან მოშიშნი (ალლაჰის სასჯელის შიშის მქონენი).

لَهُم مَّا يَشَآءُونَ عِندَ رَبِّهِمۡۚ ذَٰلِكَ جَزَآءُ ٱلۡمُحۡسِنِينَ﴿٣٤﴾

34მათ ექნებათ, რასაც ინებებენ თავიანთ უფალთან. ესაა საზღაური კეთილისმქმნელთა.

لِيُكَفِّرَ ٱللَّهُ عَنۡهُمۡ أَسۡوَأَ ٱلَّذِي عَمِلُواْ وَيَجۡزِيَهُمۡ أَجۡرَهُم بِأَحۡسَنِ ٱلَّذِي كَانُواْ يَعۡمَلُونَ﴿٣٥﴾

35რომ ალლაჰმა აპატიოს მათ ყველაზე ცუდი, რაც (ამ ქვეყნად) ჩაიდინეს (მათი სინანულისა და ცოდვებისგან განრიდების გამო), და დააჯილდოვოს ისინი უკეთესით, ვიდრე რასაც ჩადიოდნენ [რათა მიანიჭოს მათ სამოთხე].

أَلَيۡسَ ٱللَّهُ بِكَافٍ عَبۡدَهُۥۖ وَيُخَوِّفُونَكَ بِٱلَّذِينَ مِن دُونِهِۦۚ وَمَن يُضۡلِلِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُۥ مِنۡ هَادٖ﴿٣٦﴾

36განა ალლაჰი არ არის საკმარისი თავისი მსახურისთვის (როგორც მფარველი და მცველი)? და ისინი [მრავალღმერთიანები] შენ გაშინებენ მის [ალლაჰის] გარდა სხვებით(კერპებით). ვისაც ალლაჰი გზას ააცდენს [ტოვებს თავისი ხემძღვანელობის გარეშე], (მაშინ) არ არსებობს მისი სწორ გზაზე დამდგენი [რომელიც მას ჭეშმარიტ გზაზე დააყენებს].

وَمَن يَهۡدِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُۥ مِن مُّضِلٍّۗ أَلَيۡسَ ٱللَّهُ بِعَزِيزٖ ذِي ٱنتِقَامٖ﴿٣٧﴾

37და ვისაც ალლაჰი ჭეშმარიტ გზაზე დაადგენს, მას ვერავინ ააბნევს [ვერავინ შეძლებს მის შეცდენას]. განა ალლაჰი არ არის დიდებული (და) არ არის შურისმგებელი? [განა ალლაჰი ვერ იძიებს შურს თავისი ქმნილებებიდან მათზე, ვინც ურწმუნოებას სჩადის და არ ემორჩილება მას?]

وَلَئِن سَأَلۡتَهُم مَّنۡ خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ لَيَقُولُنَّ ٱللَّهُۚ قُلۡ أَفَرَءَيۡتُم مَّا تَدۡعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ إِنۡ أَرَادَنِيَ ٱللَّهُ بِضُرٍّ هَلۡ هُنَّ كَٰشِفَٰتُ ضُرِّهِۦٓ أَوۡ أَرَادَنِي بِرَحۡمَةٍ هَلۡ هُنَّ مُمۡسِكَٰتُ رَحۡمَتِهِۦۚ قُلۡ حَسۡبِيَ ٱللَّهُۖ عَلَيۡهِ يَتَوَكَّلُ ٱلۡمُتَوَكِّلُونَ﴿٣٨﴾

38და თუ შენ (ო, შუამავალო) ჰკითხავ მათ [ამ მრავალღმერთიანებს]: "ვინ შექმნა ცანი და მიწა?" ისინი უეჭველად იტყვიან: "ალლაჰმა". უთხარი (მათ): "განა დაფიქრებულხართ იმათზე, რომლებსაც ალლაჰის გარდა (მოუხმობთ) ევედრებით [თქვენს ღვთაებებს] თუ ალლაჰს ჩემთვის (რამე) ზიანის მოყენება მოესურვება, შეძლებენ კი (მე) მისი (ამ) ზიანისგან მიხსნან? ან თუ ის თავის წყალობას ინებებს ჩემთვის, შეაკავებენ კი (ამ) მის წყალობას? (ისინი აუცილებლად იტყვიან: არა, ღვთაებებს ამის გაკეთება არ შეუძლიათ) უთხარი: "ჩემთვის საკმარისია ალლაჰი, მას მიენდობიან მინდობილები

قُلۡ يَٰقَوۡمِ ٱعۡمَلُواْ عَلَىٰ مَكَانَتِكُمۡ إِنِّي عَٰمِلٞۖ فَسَوۡفَ تَعۡلَمُونَ﴿٣٩﴾

39უთხარი (ო, შუამავალო) (ამ მრავალღმერთიანებს): "ო, ჩემო ხალხო! იმოქმედეთ (როგორც გინდათ) თქვენი უნარისამებრ [რამდენსაც შეძლებთ], (და) ჭეშმარიტად მეც (ასე) ვიმოქმედებ (როგორც ჩემმა უფალმა მიბრძანა). და მალე გაიგებთ,

مَن يَأۡتِيهِ عَذَابٞ يُخۡزِيهِ وَيَحِلُّ عَلَيۡهِ عَذَابٞ مُّقِيمٌ﴿٤٠﴾

40ვის (ჩვენ შორის) მოუვა დამამცირებელი სასჯელი [სასჯელი ამქვეყნად], და ვისზეც დარჩება მარადიული სასჯელი [სასჯელი საიქიო ცხოვრებაში]?

إِنَّآ أَنزَلۡنَا عَلَيۡكَ ٱلۡكِتَٰبَ لِلنَّاسِ بِٱلۡحَقِّۖ فَمَنِ ٱهۡتَدَىٰ فَلِنَفۡسِهِۦۖ وَمَن ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيۡهَاۖ وَمَآ أَنتَ عَلَيۡهِم بِوَكِيلٍ﴿٤١﴾

41ჭეშმარიტად, ჩვენ გარდმოგივლინეთ შენ (ო, შუამავალო) წიგნი (ყურანი) ხალხისთვის ჭეშმარიტებით. ვინც სწორ გზას დაადგება, თავისთვისვე დაადგება, ხოლო ვინც გზას ასცდება, თავისდა საზიანოდ ასცდება. და შენ (ო, შუამავალო) არ ხარ მათზე პასუხისმგებელი [შენ არ ხარ პასუხისმგებელი მათ მორწმუნეებად ქცევაზე] (შენ მხოლოდ ალლაჰის შუამავალი ხარ და შენ მათ გადასცემ იმას, რაც მან გიბრძანა)

ٱللَّهُ يَتَوَفَّى ٱلۡأَنفُسَ حِينَ مَوۡتِهَا وَٱلَّتِي لَمۡ تَمُتۡ فِي مَنَامِهَاۖ فَيُمۡسِكُ ٱلَّتِي قَضَىٰ عَلَيۡهَا ٱلۡمَوۡتَ وَيُرۡسِلُ ٱلۡأُخۡرَىٰٓ إِلَىٰٓ أَجَلٖ مُّسَمًّىۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّقَوۡمٖ يَتَفَكَّرُونَ﴿٤٢﴾

42ალლაჰი იღებს სულებს მათი სიკვდილის ჟამს და მათ, რომლებიც არ მომკვდარან, ძილში [ძილის დროს სული ასევე ტოვებს სხეულს.]. შემდეგ ის იტოვებს იმას, ვისთვისაც სიკვდილი განუსაზღვრა და აბრუნებს სხვებს დათქმულ დრომდე. ჭეშმარიტად, ამაშია სასწაულები მოაზროვნე ხალხისთვის.

أَمِ ٱتَّخَذُواْ مِن دُونِ ٱللَّهِ شُفَعَآءَۚ قُلۡ أَوَلَوۡ كَانُواْ لَا يَمۡلِكُونَ شَيۡـٔٗا وَلَا يَعۡقِلُونَ﴿٤٣﴾

43თუ მათ ალლაჰის გარდა (თავიანთი ცრუ ღვთაებები) შუამავლებად (რომლებიც მას წინაშე შუამდგომლობას გაუწევენ) აირჩიეს? უთხარი (მათ) (ო, შუამავალო): "განა (მიიღებთ მათ შუამავლად, როგორც თავად ამბობთ), მაშინაც კი, როცა მათ [ცრუ ღვთაებებს] არაფერი გააჩნიათ და არაფერი ესმით?"

قُل لِّلَّهِ ٱلشَّفَٰعَةُ جَمِيعٗاۖ لَّهُۥ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ ثُمَّ إِلَيۡهِ تُرۡجَعُونَ﴿٤٤﴾

44უთხარი (ო, შუამავალო): "ყველა შუამდგომლობა სრულიად ალლაჰს ეკუთვნის. მას ეკუთვნის სრული მეუფება ცათა და მიწაზე, შემდეგ მასთან დაბრუნდებით (განკითხვის დღეს).

وَإِذَا ذُكِرَ ٱللَّهُ وَحۡدَهُ ٱشۡمَأَزَّتۡ قُلُوبُ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡأٓخِرَةِۖ وَإِذَا ذُكِرَ ٱلَّذِينَ مِن دُونِهِۦٓ إِذَا هُمۡ يَسۡتَبۡشِرُونَ﴿٤٥﴾

45და როცა მხოლოდ ალლაჰი იხსენიება, ზიზღით ივსება გულები იმათი, ვისაც არ სწამს საიქიო. მაგრამ როდესაც მის გარდა სხვები [მათი ცრუ ღვთაებები] იხსენიება, ისინი ხარობენ (რადგან მრავალღმერთიანობა მათ სურვილებს შეესაბამება).

قُلِ ٱللَّهُمَّ فَاطِرَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ عَٰلِمَ ٱلۡغَيۡبِ وَٱلشَّهَٰدَةِ أَنتَ تَحۡكُمُ بَيۡنَ عِبَادِكَ فِي مَا كَانُواْ فِيهِ يَخۡتَلِفُونَ﴿٤٦﴾

46თქვი: "ო, ალლაჰ, ცათა და მიწათა შემოქმედო, უხილავისა და ხილულის მცოდნევ! შენ განსჯი შენს მსახურებს იმის გამო, რაშიც ისინი (მიწიერ ცხოვრებაში) არ თანხმებოდნენ".

وَلَوۡ أَنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُواْ مَا فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعٗا وَمِثۡلَهُۥ مَعَهُۥ لَٱفۡتَدَوۡاْ بِهِۦ مِن سُوٓءِ ٱلۡعَذَابِ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۚ وَبَدَا لَهُم مِّنَ ٱللَّهِ مَا لَمۡ يَكُونُواْ يَحۡتَسِبُونَ﴿٤٧﴾

47და უსამართლობის ჩამდენთ რომ ჰქონოდათ ყოველივე, რაც დედამიწაზეა [მთელი სიმდიდრე], და კიდევ იმდენივე მასთან ერთად, ისინი ნამდვილად შესთავაზებდნენ მას გამოსასყიდად (თავის გადასარჩენად) საშინელი სასჯელის აღდგომის დღეს. და მათ ალლაჰისგან ეუწყათ [წარედგინათ] ის [სასჯელი], რომელსაც არ მოელოდნენ (როდესაც დედამიწაზე ცხოვრობდნენ).

وَبَدَا لَهُمۡ سَيِّـَٔاتُ مَا كَسَبُواْ وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ﴿٤٨﴾

48და [განკითხვის დღეს] მათ გამოაშკარავდათ მათი საქმეები, [ალლაჰის უარყოფა და ურჩობა], რომლებიც (მიწიერ ცხოვრებაში) მოიპოვეს, და დაატყდათ თავს ის [სასჯელი], რომელსაც (ადრე) დასცინოდნენ.

فَإِذَا مَسَّ ٱلۡإِنسَٰنَ ضُرّٞ دَعَانَا ثُمَّ إِذَا خَوَّلۡنَٰهُ نِعۡمَةٗ مِّنَّا قَالَ إِنَّمَآ أُوتِيتُهُۥ عَلَىٰ عِلۡمِۭۚ بَلۡ هِيَ فِتۡنَةٞ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ﴿٤٩﴾

49და როდესაც ადამიანს უბედურება შეემთხვევა, ის ჩვენ მოგვიხმობს (დახმარების სათხოვნელად). შემდეგ, როდესაც ჩვენ მას ჩვენგან წყალობას ვანიჭებთ, ის ამბობს: "ეს მე ალლაჰის ცოდნის გამო მებოძა (რომ მე ამას ვიმსახურებდი)". არა, ეს გამოცდაა (რომელშიც ცხადი ხდება, მისი მსახურებიდან ვინ არის მადლიერი და ვინ — ურჩი), მაგრამ უმეტესობამ მათგანმა არ იცის (ეს) (და ამიტომ ალლაჰის გამოცდას მის საჩუქრად აღიქვამს)!

قَدۡ قَالَهَا ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ فَمَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ﴿٥٠﴾

50უკვე თქვეს (ეს) იმათ, ვინც მათზე უწინ იყვნენ, და ვერ გადაარჩინეს ისინი (ალლაჰის სასჯელისგან) იმან, რაც მათ მოიხვეჭეს, (ვერც შვილებმა და ვერც სიმდიდრემ).

فَأَصَابَهُمۡ سَيِّـَٔاتُ مَا كَسَبُواْۚ وَٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ مِنۡ هَٰٓؤُلَآءِ سَيُصِيبُهُمۡ سَيِّـَٔاتُ مَا كَسَبُواْ وَمَا هُم بِمُعۡجِزِينَ﴿٥١﴾

51და ეწიათ მათ უბედურება თავიანთი ბოროტი საქმეების შედეგებით, რომლებიც თავადვე ჩაიდინეს. და ვინც ამათ შორის უსამართლობას სჩადის, ისინიც დაიტანჯებიან თავიანთი ბოროტი საქმეების შედეგებით და ვერ შეძლებენ გამარჯვებას (მისი სასჯელისგან თავის დაღწევას).

أَوَلَمۡ يَعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ يَبۡسُطُ ٱلرِّزۡقَ لِمَن يَشَآءُ وَيَقۡدِرُۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّقَوۡمٖ يُؤۡمِنُونَ﴿٥٢﴾

52განა არ იციან, რომ ალლაჰი ვისაც სურს, გაუზრდის საზრდოს და ვისაც სურს, შეუზღუდავს? უეჭველად, ამაში ნიშნებია მორწმუნე ხალხისთვის.

۞ قُلۡ يَٰعِبَادِيَ ٱلَّذِينَ أَسۡرَفُواْ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمۡ لَا تَقۡنَطُواْ مِن رَّحۡمَةِ ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ يَغۡفِرُ ٱلذُّنُوبَ جَمِيعًاۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ﴿٥٣﴾

53უთხარი (ო, შუამავალო): "ო, ჩემო მსახურებო, რომლებმაც საკუთარი თავის წინააღმდეგ გადაამეტეთ [ცოდვების გამო], ნუ გაიცრუებთ იმედს ალლაჰის წყალობაზე! ჭეშმარიტად, ალლაჰი სრულად აპატიებს ცოდვებს (მათ, ვინც მოინანიებს, რაოდენ მძიმეც არ უნდა იყოს ეს ცოდვები): რადგან ჭეშმარიტად, ის არის მპატიებელი, შემწყალებელი!

وَأَنِيبُوٓاْ إِلَىٰ رَبِّكُمۡ وَأَسۡلِمُواْ لَهُۥ مِن قَبۡلِ أَن يَأۡتِيَكُمُ ٱلۡعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنصَرُونَ﴿٥٤﴾

54და მიუბრუნდით (ო, ადამიანებო) თქვენს უფალს (მდაბლობითა და სინანულით) და დაემორჩილეთ მას, სანამ სასჯელი დაგატყდებათ თავს, (რადგან) მაშინ [როდესაც სასჯელი მოვა] არავინ დაგეხმარებათ [არავინ შეგეწევათ].

وَٱتَّبِعُوٓاْ أَحۡسَنَ مَآ أُنزِلَ إِلَيۡكُم مِّن رَّبِّكُم مِّن قَبۡلِ أَن يَأۡتِيَكُمُ ٱلۡعَذَابُ بَغۡتَةٗ وَأَنتُمۡ لَا تَشۡعُرُونَ﴿٥٥﴾

55და მიჰყევით საუკეთესოს, რაც თქვენი უფლისგან გამოცხადდა [ყურანში მოცემული ბრძანებებისამებრ იმოქმედეთ და თავი შეიკავეთ იმისგან, რაც მასში აკრძალულია], სანამ სასჯელი მოულოდნელად დაგატყდებათ თავს, როდესაც მას ვერც კი იგრძნობთ,

أَن تَقُولَ نَفۡسٞ يَٰحَسۡرَتَىٰ عَلَىٰ مَا فَرَّطتُ فِي جَنۢبِ ٱللَّهِ وَإِن كُنتُ لَمِنَ ٱلسَّٰخِرِينَ﴿٥٦﴾

56რათა (შემდგომში) სულმა [ადამიანმა] არ თქვას: "ოჰ, ვაი ჩემს უგულებელყოფას ალლაჰის მიმართ. და მე მხოლოდ ერთ-ერთი ვიყავი იმათგან, ვინც დასცინოდა (ალლაჰის ბრძანებას, მის წიგნს, მის შუამავალსა და მორწმუნეებს)".

أَوۡ تَقُولَ لَوۡ أَنَّ ٱللَّهَ هَدَىٰنِي لَكُنتُ مِنَ ٱلۡمُتَّقِينَ﴿٥٧﴾

57ან (რომ არ თქვას კაცმა): "ალლაჰს რომ ჩემთვის (სწორი გზა) ეჩვენებინა, ნამდვილად ვიქნებოდი ღვთისმოშიშთაგანი ".

أَوۡ تَقُولَ حِينَ تَرَى ٱلۡعَذَابَ لَوۡ أَنَّ لِي كَرَّةٗ فَأَكُونَ مِنَ ٱلۡمُحۡسِنِينَ﴿٥٨﴾

58ან (რომ არ თქვას), როდესაც იხილავს სასჯელს (ალლაჰისას), რომელიც მოიცავს მას განკითხვის დღეს: "ოჰ, ნეტავ კვლავ მქონდეს სიცოცხლის შესაძლებლობა, მაშინ ალლაჰის მორჩილებაში ერთგულთაგანი ვიქნებოდი!"

بَلَىٰ قَدۡ جَآءَتۡكَ ءَايَٰتِي فَكَذَّبۡتَ بِهَا وَٱسۡتَكۡبَرۡتَ وَكُنتَ مِنَ ٱلۡكَٰفِرِينَ﴿٥٩﴾

59პირიქით, მოგივიდა შენ ჩემი აიათები, მაგრამ შენ ისინი სიცრუედ მიიჩნიე, გადიდგულდი და იყავი ურწმუნოთაგანი.

وَيَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ تَرَى ٱلَّذِينَ كَذَبُواْ عَلَى ٱللَّهِ وُجُوهُهُم مُّسۡوَدَّةٌۚ أَلَيۡسَ فِي جَهَنَّمَ مَثۡوٗى لِّلۡمُتَكَبِّرِينَ﴿٦٠﴾

60და აღდგომის დღეს იხილავ მათ, რომელნიც ალლაჰზე სიცრუეს ამბობდნენ, სახეები გაშავებული ექნებათ. განა ჯოჯოხეთში არ არის სამყოფელი ამპარტავანთათვის?

وَيُنَجِّي ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ٱتَّقَوۡاْ بِمَفَازَتِهِمۡ لَا يَمَسُّهُمُ ٱلسُّوٓءُ وَلَا هُمۡ يَحۡزَنُونَ﴿٦١﴾

61ალლაჰ კი გადაარჩენს (ჯოჯოხეთის სასჯელისგან) მათ, ვინც ფრთხილობდა (მის სასჯელს), რადგან მათ უკვე ებრძანა, რომ წარმატებულნი ყოფილიყვნენ. არცერთი ბოროტება არ შეეხებათ [ჯოჯოხეთის სასჯელის ერთ ნაწილსაც კი], და არ დამწუხრდებიან (იმის გამო, რაც თავიანთ მიწიერ ცხოვრებაში დაკარგეს).

ٱللَّهُ خَٰلِقُ كُلِّ شَيۡءٖۖ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ وَكِيلٞ﴿٦٢﴾

62ალლაჰია ყოველივეს შემქმნელი და ის არის ყოველივეს განმგებელი.

لَّهُۥ مَقَالِيدُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۗ وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡخَٰسِرُونَ﴿٦٣﴾

63მას ეკუთვნის ცათა და მიწის გასაღებნი. ხოლო რომელთაც არ ირწმუნეს ალლაჰის აიათები, სწორედ ისინი არიან წაგებულნი.

قُلۡ أَفَغَيۡرَ ٱللَّهِ تَأۡمُرُوٓنِّيٓ أَعۡبُدُ أَيُّهَا ٱلۡجَٰهِلُونَ﴿٦٤﴾

64უთხარი: "ნუთუ ალლაჰის გარდა სხვას მიბრძანებთ, რომ ვცე თაყვანი, ჰეი, უმეცარნო?!"

وَلَقَدۡ أُوحِيَ إِلَيۡكَ وَإِلَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِكَ لَئِنۡ أَشۡرَكۡتَ لَيَحۡبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ﴿٦٥﴾

65და უკვე შთაგეგონა შენ და მათაც, ვინც შენამდე იყვნენ (ო, შუამავალო): "თუკი შენ თანაზიარს დაუდგენ (ალლაჰს), უთუოდ ფუჭი გახდება შენი საქმენი და წაგებულთა შორის აღმოჩნდები".

بَلِ ٱللَّهَ فَٱعۡبُدۡ وَكُن مِّنَ ٱلشَّٰكِرِينَ﴿٦٦﴾

66პირიქით, (მხოლოდ) ალლაჰს ეთაყვანე და იყავი მადლიერთაგანი.

وَمَا قَدَرُواْ ٱللَّهَ حَقَّ قَدۡرِهِۦ وَٱلۡأَرۡضُ جَمِيعٗا قَبۡضَتُهُۥ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ وَٱلسَّمَٰوَٰتُ مَطۡوِيَّٰتُۢ بِيَمِينِهِۦۚ سُبۡحَٰنَهُۥ وَتَعَٰلَىٰ عَمَّا يُشۡرِكُونَ﴿٦٧﴾

67და ვერ შეაფასეს მათ ალლაჰი ჯეროვნად. და მთელი დედამიწა მის მუჭში იქნება განკითხვის დღეს, და ცანი დახვეული იქნება მის მარჯვენაში. დიდება მას! და ის დიდებულია იმაზე, რასაც მას უთანასწორებენ.

وَنُفِخَ فِي ٱلصُّورِ فَصَعِقَ مَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَن فِي ٱلۡأَرۡضِ إِلَّا مَن شَآءَ ٱللَّهُۖ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخۡرَىٰ فَإِذَا هُمۡ قِيَامٞ يَنظُرُونَ﴿٦٨﴾

68და ჩაიბერება საყვირში და გონს დაკარგავს ყველა, ვინც ცათა შინაა და ვინც მიწაზეა, გარდა იმისა, ვისაც ალლაჰი ინებებს. შემდეგ კვლავ ჩაიბერება მასში და აჰა, ისინი წამომდგარნი იქნებიან და დაელოდებიან (ანგარიშებას).

وَأَشۡرَقَتِ ٱلۡأَرۡضُ بِنُورِ رَبِّهَا وَوُضِعَ ٱلۡكِتَٰبُ وَجِاْيٓءَ بِٱلنَّبِيِّـۧنَ وَٱلشُّهَدَآءِ وَقُضِيَ بَيۡنَهُم بِٱلۡحَقِّ وَهُمۡ لَا يُظۡلَمُونَ﴿٦٩﴾

69და (განკითხვის დღეს) მიწა განათდება თავისი ღვთის ნათელით, და დაიდება წიგნი [თითოეული ადამიანის საქმეების წიგნი], და წინასწარმეტყველები (რომლებიც დაამოწმებენ თავიანთი თემების წინაშე, რომ მათ მიუტანეს ის, რაც ალლაჰმა უბრძანა მათ) და მოწმეები [წერის ანგელოზებს], და მათ შორის გადაწყვეტილება ჭეშმარიტებისამებრ [სრული სამართლიანობით] იქნება მიღებული, და მათ არავითარ შემთხვევაში არ დაჩაგრავენ [არც მათი კეთილი საქმეები შეუმცირდებათ, არც დაისჯებიან იმ ბოროტებისთვის, რაც არ ჩაუდენიათ].

وَوُفِّيَتۡ كُلُّ نَفۡسٖ مَّا عَمِلَتۡ وَهُوَ أَعۡلَمُ بِمَا يَفۡعَلُونَ﴿٧٠﴾

70და ყოველ სულს სრულად მიეზღვება იმისათვის, რაც მოიმოქმედა. და მან (ალლაჰმა) ყველაზე უკეთ იცის, რასაც ისინი სჩადიოდნენ.

وَسِيقَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ إِلَىٰ جَهَنَّمَ زُمَرًاۖ حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءُوهَا فُتِحَتۡ أَبۡوَٰبُهَا وَقَالَ لَهُمۡ خَزَنَتُهَآ أَلَمۡ يَأۡتِكُمۡ رُسُلٞ مِّنكُمۡ يَتۡلُونَ عَلَيۡكُمۡ ءَايَٰتِ رَبِّكُمۡ وَيُنذِرُونَكُمۡ لِقَآءَ يَوۡمِكُمۡ هَٰذَاۚ قَالُواْ بَلَىٰ وَلَٰكِنۡ حَقَّتۡ كَلِمَةُ ٱلۡعَذَابِ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ﴿٧١﴾

71ხოლო ურწმუნონი ჯოჯოხეთში იქნებიან ჩაყვანილნი ჯგუფ-ჯგუფად (ერთმანეთის მიყოლებით); და როდესაც მივლენ მასთან, მისი კარიბჭეები გაიღება და მისი მცველები ეტყვიან მათ [ურწმუნოთ]: განა არ მოგივიდნენ თქვენთან (ალლაჰისგან) შუამავლები თქვენიდანვე (თქვენივე წრიდან), რომლებიც გიკითხავდნენ თქვენი უფლის აიათებს და გაფრთხილებდნენ თქვენ ამ თქვენი დღის შეხვედრაზე [რომ გარდაუვლად შეხვდებით განკითხვის დღეს]"? ისინი [ურწმუნონი] იტყვიან: "დიახ, (მოვიდნენ და გაგვაფრთხილეს)". მაგრამ სასჯელის სიტყვა (ალლაჰის მიერ დაპირებული) ურწმუნოთათვის მტკიცეა [უცვლელი]!

قِيلَ ٱدۡخُلُوٓاْ أَبۡوَٰبَ جَهَنَّمَ خَٰلِدِينَ فِيهَاۖ فَبِئۡسَ مَثۡوَى ٱلۡمُتَكَبِّرِينَ﴿٧٢﴾

72და ეტყვიან მათ: "შედით ჯოჯოხეთის კარიბჭეში [ჯოჯოხეთში], (და დარჩით) შიგნით სამუდამოდ!" და (რაოდენ) ციდია ამპარტავანთა სამკვიდრებელი!

وَسِيقَ ٱلَّذِينَ ٱتَّقَوۡاْ رَبَّهُمۡ إِلَى ٱلۡجَنَّةِ زُمَرًاۖ حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءُوهَا وَفُتِحَتۡ أَبۡوَٰبُهَا وَقَالَ لَهُمۡ خَزَنَتُهَا سَلَٰمٌ عَلَيۡكُمۡ طِبۡتُمۡ فَٱدۡخُلُوهَا خَٰلِدِينَ﴿٧٣﴾

73და წაუძღვებიან მათ, ვინც თავიანთი უფლის (სასჯელის) შიშობდა [ერთღმერთიანებს, რომლებიც მას ემორჩილებოდნენ], სამოთხეში ჯგუფ-ჯგუფად. და როდესაც ისინი იქ [სამოთხესთან] მივლენ, და მისი კარიბჭეები გაიღება და მისი მცველები [ანგელოზები] ეტყვიან მათ: "მშვიდობა თქვენზე! თქვენ კეთილნი ხართ! [თქვენი საქმეები კეთილი იყო და თქვენი საზღაურიც კეთილია!] შედით (ბედნიერების სამყოფელში) მარადიულად დასარჩენად!"

وَقَالُواْ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي صَدَقَنَا وَعۡدَهُۥ وَأَوۡرَثَنَا ٱلۡأَرۡضَ نَتَبَوَّأُ مِنَ ٱلۡجَنَّةِ حَيۡثُ نَشَآءُۖ فَنِعۡمَ أَجۡرُ ٱلۡعَٰمِلِينَ﴿٧٤﴾

74და ისინი [მორწმუნეები] იტყვიან (როდესაც იხილავენ, რა მოუმზადა მათ უფალმა სამოთხეში): "დიდება ალლაჰს, რომელმაც შეასრულა თავისი აღთქმა და მოგვცა ჩვენ მიწა (სამოთხისა) მემკვიდრეობად. ჩვენ დავბინავდებით სამოთხეში, სადაც მოვისურვებთ". და რა შესანიშნავია იმათი საზღაური, ვინც იშრომა [ვინც გულმოდგინედ ემორჩილებოდა თავის უფალს]!

وَتَرَى ٱلۡمَلَٰٓئِكَةَ حَآفِّينَ مِنۡ حَوۡلِ ٱلۡعَرۡشِ يُسَبِّحُونَ بِحَمۡدِ رَبِّهِمۡۚ وَقُضِيَ بَيۡنَهُم بِٱلۡحَقِّۚ وَقِيلَ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿٧٥﴾

75და შენ (ო, შუამავალო) იხილავ ანგელოზებს, რომლებიც გარს ერტყმიან 'არშს (ალლაჰის ტახტს) და განადიდებენ თავიანთ უფალს, ქებით ამაღლებენ მას. და მათ [ყველა ქმნილებას] შორის [ჭეშმარიტებით, სრული სამართლიანობით] გადაწყდება, და იქნება ნათქვამი: "ქება-დიდება ალლაჰს, სამყაროთა უფალს (მისი ჭეშმარიტი და სამართლიანი სამსჯავროს გამო)!"

← SadGhafir→

RELATED SURAHS

21

Al-Anbiya

The Prophets

1

Al-Fatiha

The Opening

6

Al-An'am

The Cattle

36

Ya-Sin

Ya-Sin

Browse all 114 surahs