Al-Anbiya

الأنبياء

The Prophets • 112 ayahs • Meccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

ٱقۡتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمۡ وَهُمۡ فِي غَفۡلَةٖ مُّعۡرِضُونَ﴿١﴾

1მოუახლოვდა ადამიანებს ანგარიშსწორების [საათი] [ყველა ჩადენილი საქმისთვის] [სასჯელის დღე], ისინი [ურწმუნონი] კი უგულისხმობაში არიან და ურჩობენ [თითქოს არც კი ფიქრობდნენ იმაზე, რაც მათ შეიძლება შეემთხვეთ სასჯელის დღეს], და [თავს არიდებდნენ ანგარიშის დღის გახსენებას]

مَا يَأۡتِيهِم مِّن ذِكۡرٖ مِّن رَّبِّهِم مُّحۡدَثٍ إِلَّا ٱسۡتَمَعُوهُ وَهُمۡ يَلۡعَبُونَ﴿٢﴾

2როდესაც მათ (ურწმუნოებს) მოსდით ახალი შეგონება მათი უფლისგან [როცა მოჰყავთ ყურანის აიათი], ისინი უსმენენ მას მხოლოდ გულგრილად, დასაცინად

لَاهِيَةٗ قُلُوبُهُمۡۗ وَأَسَرُّواْ ٱلنَّجۡوَى ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ هَلۡ هَٰذَآ إِلَّا بَشَرٞ مِّثۡلُكُمۡۖ أَفَتَأۡتُونَ ٱلسِّحۡرَ وَأَنتُمۡ تُبۡصِرُونَ﴿٣﴾

3მათი გულები უგრძნობია [ყურანის მიმართ უყურადღებო], საიდუმლოდ ჩურჩულებენ ისინი [ურწმუნონი], ვინც არიან უსამართლონი: განა ეს ისეთივე ადამიანი არ არის [რომელიც ამტკიცებს, რომ ის არის ალლაჰის მონა და ალლაჰის მოციქული], როგორიც თქვენ [ადამიანია და არა ანგელოზი]? განა თქვენ აჰყვებით ჯადოქრობას, მაშინ, როცა ხედავთ [იცით, რომ ეს ჯადოქრობაა]?!

قَالَ رَبِّي يَعۡلَمُ ٱلۡقَوۡلَ فِي ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِۖ وَهُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ﴿٤﴾

4თქვა [შუამავალმა მუჰამმადმა]: ჩემმა ღმერთმა იცის სიტყვა ცაში და მიწაზე [და ის იცის, რაზეც ფარულად საუბრობთ] და იგი ყოვლისგამგონე, ყოვლისმცოდნეა.

بَلۡ قَالُوٓاْ أَضۡغَٰثُ أَحۡلَٰمِۭ بَلِ ٱفۡتَرَىٰهُ بَلۡ هُوَ شَاعِرٞ فَلۡيَأۡتِنَا بِـَٔايَةٖ كَمَآ أُرۡسِلَ ٱلۡأَوَّلُونَ﴿٥﴾

5თქვეს [ურწმუნოებმა][ყურანის უარმყოფლებმა]: ეს აღრეული [არეული] სიზმრებია. დიახ, მან [მუჰამმადმა] შეთხზა, დიახ, იგი პოეტია. დაე მოგვიტანოს სასწაული [რომლითაც ჩვენ გვექნებოდა შესაძლებელი დაგვენახა] [სასწაული, როგორიც იყო შუამავალი სალიჰის აქლემი ან მუსას ჯოხი], ისევე როგორც უწინ წარმოგზავნილები მოდიოდნენ [ადრე შუამავლები]

مَآ ءَامَنَتۡ قَبۡلَهُم مِّن قَرۡيَةٍ أَهۡلَكۡنَٰهَآۖ أَفَهُمۡ يُؤۡمِنُونَ﴿٦﴾

6არ ირწმუნა მათზე უწინ [მექქას მრავალღმერთიანებამდე] ერთ დასახლებამაც კი [იმ დასახლების მცხოვრებმაც], რომელიც დავღუპეთ, და განა ისინი ირწმუნებენ [მექქელი მრავალღმერთიანები] [თუ ჩვენ ვაჩვენებთ მათ ისეთ სასწაულებს, რასაც ისინი ითხოვენ]?

وَمَآ أَرۡسَلۡنَا قَبۡلَكَ إِلَّا رِجَالٗا نُّوحِيٓ إِلَيۡهِمۡۖ فَسۡـَٔلُوٓاْ أَهۡلَ ٱلذِّكۡرِ إِن كُنتُمۡ لَا تَعۡلَمُونَ﴿٧﴾

7[პასუხად მათ კითხვაზე: ნუთუ ეს კაცი არ არის თქვენნაირი]? უზენაესი ალლაჰი ამბობს: და არავინ წარგვიგზავნია შენზე უწინ [ო, მუჰამმად], გარდა მამაკაცებისა [ადამიანი და არა ანგელოზი], რომელთაც ზეშთავაგონეთ. თუ თქვენ არ იცით [ო, მექქას ურწმუნოებო], ჰკითხეთ ცოდნის მქონეთ [ადამიანებს, რომელთაც ცოდნა აქვთ ადრე გარდმოვლენილი წიგნების შესახებ]

وَمَا جَعَلۡنَٰهُمۡ جَسَدٗا لَّا يَأۡكُلُونَ ٱلطَّعَامَ وَمَا كَانُواْ خَٰلِدِينَ﴿٨﴾

8ჩვენ არ მიგვიცია მათთვის [წინად მყოფი შუამავალთათვის] ისეთი სხეული, რომ ისინი არ ჭამდნენ საჭმელს, და ისინი არ ყოფილან უკვდავნი.

ثُمَّ صَدَقۡنَٰهُمُ ٱلۡوَعۡدَ فَأَنجَيۡنَٰهُمۡ وَمَن نَّشَآءُ وَأَهۡلَكۡنَا ٱلۡمُسۡرِفِينَ﴿٩﴾

9მერე შევასრულეთ მათზე მიცემული აღთქმა, გადავარჩინეთ ისინი და ვინც ვინებეთ, თავგასულნი კი დავღუპეთ შემდეგ ჩვენ შევასრულეთ მათთვის [შუამავლებისა და მათი მიმდევრებისთვის] მიცემული დაპირება [რომ მათ გადავარჩენდით და დავღუპავდით ჩვენი სასწაულების უარმყოფელთ), და გადავარჩინეთ ისინი, ვინც გვინდოდა [ვინც ჭეშმარიტება აღიარა], ხოლო უგუნურნი [მრავალღმერთიანები] დავღუპეთ.

لَقَدۡ أَنزَلۡنَآ إِلَيۡكُمۡ كِتَٰبٗا فِيهِ ذِكۡرُكُمۡۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ﴿١٠﴾

10ვფიცავ, გარდმოგივლინეთ თქვენ წიგნი [ყურანი], მასშია თქვენი ხსენება [დიდება]. განა ვერ კეთილგანსჯით [რომლითაც ჩვენ თქვენ პატივი გეცით იმით, რითაც სხვები არ დაგვიფასებია გამოგიგზავნეთ მოციქული და მოგეცით ყურანი]?

وَكَمۡ قَصَمۡنَا مِن قَرۡيَةٖ كَانَتۡ ظَالِمَةٗ وَأَنشَأۡنَا بَعۡدَهَا قَوۡمًا ءَاخَرِينَ﴿١١﴾

11რამდენი სოფელი გავანადგურეთ, რომელთა მცხოვრებნიც ბოროტმოქმედნი იყვნენ [არ ირწმუნეს ის, რაც ალლაჰმა გამოუგზავნა] და მათ შემდეგ სხვა ხალხი აღმოვაცენეთ მათ ადგილზე!

فَلَمَّآ أَحَسُّواْ بَأۡسَنَآ إِذَا هُم مِّنۡهَا يَرۡكُضُونَ﴿١٢﴾

12და როდესაც მათ [ურწმუნოებმა] იგრძნეს ჩვენი რისხვა [მკაცრი სასჯელი], აჰა, ისინი გარბიან იქიდან [სოფლიდან]!

لَا تَرۡكُضُواْ وَٱرۡجِعُوٓاْ إِلَىٰ مَآ أُتۡرِفۡتُمۡ فِيهِ وَمَسَٰكِنِكُمۡ لَعَلَّكُمۡ تُسۡـَٔلُونَ﴿١٣﴾

13[და ეთქვა მათ დაცინვით]: ნუ გაიქცევით, დაუბრუნდით მას, სადაც უხვად გქონდათ ნაბოძები, და თქვენს სახლებს, რამეთუ თქვენ განიკითხებით

قَالُواْ يَٰوَيۡلَنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ﴿١٤﴾

14[მატ აღიარეს თავიანთი ცუდი ქმედებები და] თქვეს: ვაი ჩვენ! ჩვენ უსამართლონი ვიყავითო [მათ აღიარეს თავიანთი ბოროტმოქმედება და] თქვეს: ვაი ჩვენ, მართლაც რომ ჩვენ საკუთარ თავს ვავნეთ [უწმინდურობითა და ურწმუნოებით]

فَمَا زَالَت تِّلۡكَ دَعۡوَىٰهُمۡ حَتَّىٰ جَعَلۡنَٰهُمۡ حَصِيدًا خَٰمِدِينَ﴿١٥﴾

15და მათ არ შეწყვეტეს მათი ეს გოდება [თავიანთი ბოროტმოქმედების აღიარება], ვიდრე ვაქცევდით მათ გაპარტახებულ მინდორად

وَمَا خَلَقۡنَا ٱلسَّمَآءَ وَٱلۡأَرۡضَ وَمَا بَيۡنَهُمَا لَٰعِبِينَ﴿١٦﴾

16და ჩვენ არ შეგვიქმნია ცა და მიწა და [ყველაფერი] რაც მათ შორისაა გართობისთვის

لَوۡ أَرَدۡنَآ أَن نَّتَّخِذَ لَهۡوٗا لَّٱتَّخَذۡنَٰهُ مِن لَّدُنَّآ إِن كُنَّا فَٰعِلِينَ﴿١٧﴾

17[დაე იცოდნენ მრავალღმერთიანებმა, რომ ალლაჰი შორსაა იმისგან, რომ მან აიყვანოს თავისთვის ცოლი ან შვილი] რომ გვდომებოდა გართობისთვის [ცოლი ან შვილი), უდავოდ ავირჩევდით მას ჩვენგანვე [ანგელოზთაგან ან სამოთხის ჰურიებისგან] [და არა თქვენგან] რომ საერთოდ გვდომებოდა ეს საქმე

بَلۡ نَقۡذِفُ بِٱلۡحَقِّ عَلَى ٱلۡبَٰطِلِ فَيَدۡمَغُهُۥ فَإِذَا هُوَ زَاهِقٞۚ وَلَكُمُ ٱلۡوَيۡلُ مِمَّا تَصِفُونَ﴿١٨﴾

18დიახ! ჩვენ ვძლევთ სიცრუეს ჭეშმარიტებით, იგი მას ანადგურებს და ქრება. და თქვენ [ო, მრავალღმერთიანებო] კი სიმწარე [სასჯელი] [მარადიულ ცხოვრებაში] იმისათვის, რასაც თხზავთ [თქვენ მიაწერთ თქვენს უფალს თვისებებს, რომლებიც სრულიად არ შეესაბამება მის სიდიადეს და არსს].

وَلَهُۥ مَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ وَمَنۡ عِندَهُۥ لَا يَسۡتَكۡبِرُونَ عَنۡ عِبَادَتِهِۦ وَلَا يَسۡتَحۡسِرُونَ﴿١٩﴾

19მას [ალლაჰს] ეკუთვნის, [ყველაფერი] რაც ცათა შინაა და რაც ქვეყანასა ზედაა, ხოლო ისინი, ვინც მის წინაშე არიან [ანგელოზები], არ თაკილობენ მის თაყვანისცემას და არც ამით იღლებიან [ისინი არასდროს წყვეტენ ალლაჰის ქებას]. [ამიტომ, როგორ შეიძლება რომ შეადაროთ მას ვინმე?]

يُسَبِّحُونَ ٱلَّيۡلَ وَٱلنَّهَارَ لَا يَفۡتُرُونَ﴿٢٠﴾

20ისინი [ანგელოზები] ადიდებენ ალლაჰს დღითა და ღამით, არასოდეს იღლებიან [მისი ქებით].

أَمِ ٱتَّخَذُوٓاْ ءَالِهَةٗ مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ هُمۡ يُنشِرُونَ﴿٢١﴾

21ნუთუ მათ [მრავალღმერთიანებმა] აირჩიეს დედამიწიდან ღვთაებები [ოქროსგან, ქვისგან და სხვა მასალებისგან გამზადებული], რომლებიც აცოცხლებენ [აღადგენენ მკვდრებს]?

لَوۡ كَانَ فِيهِمَآ ءَالِهَةٌ إِلَّا ٱللَّهُ لَفَسَدَتَاۚ فَسُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ رَبِّ ٱلۡعَرۡشِ عَمَّا يَصِفُونَ﴿٢٢﴾

22რომ ყოფილიყვნენ მათში [ცებსა და დედამიწაზე] ღვთაებები ალლაჰის გარდა, განადგურდებოდა [ცები და მიწა] ორივე მათგანი. 'არშის გამჩენი ალლაჰი [ის არის მისი შემოქმედი და მფლობელი], შორსაა იმისგან, რასაც [მრავალღმერთიანები და ურწმუნოები] მიაწერენ [ყველა სიცრუისა და ნაკლისგან].

لَا يُسۡـَٔلُ عَمَّا يَفۡعَلُ وَهُمۡ يُسۡـَٔلُونَ﴿٢٣﴾

23იგი არ არის პასუხისმგებელი იმის გამო, რასაც იქმს. მათ კი [ყველა გონიერ ქმნილებას] მოჰკითხავენ იმას, რასაც აკეთებდნენ [თავიანთი ქმედებების გამო]

أَمِ ٱتَّخَذُواْ مِن دُونِهِۦٓ ءَالِهَةٗۖ قُلۡ هَاتُواْ بُرۡهَٰنَكُمۡۖ هَٰذَا ذِكۡرُ مَن مَّعِيَ وَذِكۡرُ مَن قَبۡلِيۚ بَلۡ أَكۡثَرُهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ ٱلۡحَقَّۖ فَهُم مُّعۡرِضُونَ﴿٢٤﴾

24განა მათ [მრავალღმერთიანებმა] დაიდგინეს ღვთაებები მის გარდა? უთხარი [მათ ო, შუამავალო]: მოიტანეთ თქვენი მტკიცებულება [იმისთვის, რომ ვცნოთ ვინმე ღმერთად ალლაჰის გარდა] [ამის მტკიცებულება არსად არ არსებობს]! ეს არის [ყურანი] შეხსენება მათთვის, ვინც ჩემთან არის და შეხსენება მათთვის, ვინც ჩემზე უწინ იყო [თორა და ინჯილი] [რომლებშიც ასევე არ არის მითითება, რომ არსებობს რაიმე სხვა ღვთაება გარდა ალლაჰისა]. თუმცა მათ უმრავლესობამ არ იცის ჭეშმარიტება და პირს იბრუნებენ

وَمَآ أَرۡسَلۡنَا مِن قَبۡلِكَ مِن رَّسُولٍ إِلَّا نُوحِيٓ إِلَيۡهِ أَنَّهُۥ لَآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنَا۠ فَٱعۡبُدُونِ﴿٢٥﴾

25და არ გამოგვიგზავნია შენამდე [ო, მუჰამმად] არცერთი მოციქული, რომ არ ზეშთაგვეგონებინა მისთვის, რომ არ არსებობს არანაირი ღვთაება [რომელიც იმსახურებს თაყვანისცემს], გარდა ჩემი [ალლაჰისა]. მაშ, მხოლოდ მე[ალლაჰს] მეცით თაყვანისცემა!

وَقَالُواْ ٱتَّخَذَ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَلَدٗاۗ سُبۡحَٰنَهُۥۚ بَلۡ عِبَادٞ مُّكۡرَمُونَ﴿٢٦﴾

26და თქვეს [მრავალღმერთიანებმა]: მოწყალემ შვილი აიყვანაო! [მრავალღმერთიანები თვლიდნენ, რომ ანგელოზები ალლაჰის ქალიშვილები იყვნენ] დიდება მას! არა, ისინი [ანგელოზები] პატივცემული მსახურნი არიან

لَا يَسۡبِقُونَهُۥ بِٱلۡقَوۡلِ وَهُم بِأَمۡرِهِۦ يَعۡمَلُونَ﴿٢٧﴾

27არ დაასწრებენ [ანგელოზები] მას [ალლაჰს] სიტყვას [საუბრობენ მხოლოდ იმას, რაც უბრძანა მათ ალლაჰმა] და ისინი [ანგელოზები] მოქმედებენ მხოლოდ მისი [ალლაჰის] ბრძანების შესაფერისად

يَعۡلَمُ مَا بَيۡنَ أَيۡدِيهِمۡ وَمَا خَلۡفَهُمۡ وَلَا يَشۡفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ٱرۡتَضَىٰ وَهُم مِّنۡ خَشۡيَتِهِۦ مُشۡفِقُونَ﴿٢٨﴾

28მან [ალლაჰმა] იცის [ყველაფერი], რაც მათ წინაშეა [ანგელოზების მომავალი საქმეები] და რაც მათ შემდგომაა [მათი წარსული საქმეები], ისინი კი არ შუამდგომლობენ, თუ არა მხოლოდ იმისათვის, ვისითაც იგი [ალლაჰი] კმაყოფილია. და ისინი [ანგელოზები] შიშისაგან მისი წინაშე კანკალებენ [ეშინიათ] [და ერიდებიან მის ურჩობას].

۞ وَمَن يَقُلۡ مِنۡهُمۡ إِنِّيٓ إِلَٰهٞ مِّن دُونِهِۦ فَذَٰلِكَ نَجۡزِيهِ جَهَنَّمَۚ كَذَٰلِكَ نَجۡزِي ٱلظَّٰلِمِينَ﴿٢٩﴾

29და ვინც მათგან [ანგელოზებიდან] იტყვის: ჭეშმარიტად, მეც ღმერთი ვარ მის [ალლაჰის] გარდა! დავსჯით მას ჯოჯოხეთით. ამგვარად დავსჯით უსამართლოებს [რომლებმაც თავიანთ თავს ზიანი მიაყენეს მრავალღმერთიანობით და ალლაჰზე ურჩობით]

أَوَلَمۡ يَرَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ أَنَّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ كَانَتَا رَتۡقٗا فَفَتَقۡنَٰهُمَاۖ وَجَعَلۡنَا مِنَ ٱلۡمَآءِ كُلَّ شَيۡءٍ حَيٍّۚ أَفَلَا يُؤۡمِنُونَ﴿٣٠﴾

30განა ვერ დაინახეს იმათ, რომელთაც არ ირწმუნეს, რომ ცანი და დედამიწა იყვნენ შეერთებულნი. ჩვენ კი გავყავით ისინი და შევქმენით წყლისაგან ყოველი სულიერი. ნუ თუ [ურწმუნონი] მაინც არ ირწმუნებენ?

وَجَعَلۡنَا فِي ٱلۡأَرۡضِ رَوَٰسِيَ أَن تَمِيدَ بِهِمۡ وَجَعَلۡنَا فِيهَا فِجَاجٗا سُبُلٗا لَّعَلَّهُمۡ يَهۡتَدُونَ﴿٣١﴾

31და დავადგინეთ ქვეყანაზე მტკიცედ მდგომნი [მთები], რათა არ შეარყიოს ისინი[ხალხი], და დავადგინეთ მასზე [დედამიწაზე] გასასვლელი გზები. რათა მათ [ხალხს] ეგებ სწორ გზაზე დამდგარიყვნენ [როგორც მათი ყოველდღიური საჭიროებებისაკენ, ისე ჭეშმარიტებისაკენ]

وَجَعَلۡنَا ٱلسَّمَآءَ سَقۡفٗا مَّحۡفُوظٗاۖ وَهُمۡ عَنۡ ءَايَٰتِهَا مُعۡرِضُونَ﴿٣٢﴾

32და ჩვენ დავადგინეთ ზეცა დამცავ სახურავად [დედამიწისთვის], მაგრამ მათ [ურწმუნონი], მასში არსებულ სასწაულებს [როგორებიცაა მზე, მთვარე, ვარსკვლავები, ღამისა და დღის ცვლა] პირი აქციეს [განა ისინი არ ფიქრობენ ამ ყველაფრის დანახვისას?]

وَهُوَ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلَّيۡلَ وَٱلنَّهَارَ وَٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَۖ كُلّٞ فِي فَلَكٖ يَسۡبَحُونَ﴿٣٣﴾

33ისაა [ალლაჰია], ვინც შექმნა ღამე და დღე, მზე და მთვარე. თითოეული მათგანი თავის ორბიტაზე დაცურავს

وَمَا جَعَلۡنَا لِبَشَرٖ مِّن قَبۡلِكَ ٱلۡخُلۡدَۖ أَفَإِيْن مِّتَّ فَهُمُ ٱلۡخَٰلِدُونَ﴿٣٤﴾

34ჩვენ არ დაგვიდგენია არც ერთ ადამიანსთვის შენამდე [ო, მუჰამმად] ამქვეყნიური უკვდავება. ნუთუ, შენ მოკვდები, ისინი კი იქნებიან უკვდავნი?!

كُلُّ نَفۡسٖ ذَآئِقَةُ ٱلۡمَوۡتِۗ وَنَبۡلُوكُم بِٱلشَّرِّ وَٱلۡخَيۡرِ فِتۡنَةٗۖ وَإِلَيۡنَا تُرۡجَعُونَ﴿٣٥﴾

35ყოველი [ქმნილება] სული [ყოველი ადამიანი, ჯინი, ანგელოზი, ცხოველი და სხვა] იგემებს სიკვდილს, და ჩვენ გცდით სიავითა და სიკეთით. და ჩვენთან იქნებით დაბრუნებულნი

وَإِذَا رَءَاكَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ إِن يَتَّخِذُونَكَ إِلَّا هُزُوًا أَهَٰذَا ٱلَّذِي يَذۡكُرُ ءَالِهَتَكُمۡ وَهُم بِذِكۡرِ ٱلرَّحۡمَٰنِ هُمۡ كَٰفِرُونَ﴿٣٦﴾

36და როცა გხედავენ შენ [ო, შუამავალო] ისინი, რომელნიც გახდნენ ურწმუნონი, მასხრად გიგდებენ: განა ეს არის ის [ადამიანი], ვინც თქვენს ღმერთებს ახსენებს[ცუდად]? სწორედ ისინი არიან მოწყალის ხსენების უარმყოფელნი.

خُلِقَ ٱلۡإِنسَٰنُ مِنۡ عَجَلٖۚ سَأُوْرِيكُمۡ ءَايَٰتِي فَلَا تَسۡتَعۡجِلُونِ﴿٣٧﴾

37ადამიანი შეიქმნა სულსწრაფი [მას ახასიათებს სიჩქარე და მოუთმენლობა]. მე გაჩვენებთ თქვენ ჩემს სასწაულებს [თქვენზე მოწევნადი სასჯელის სახით]. ასე რომ ნუ დააჩქარებთ [ნუ ითხოვთ სასჯელის დაჩქარებას, რადგან ის აუცილებლად მოვა ამ ცხოვრებაშიც და ასევე მარადიულში]

وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَٰذَا ٱلۡوَعۡدُ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ﴿٣٨﴾

38[ურწმუნონი] [დასცინიან დაპირებაზე სასჯელის შესახებ] და ამბობენ: როდის აღსრულდება ეს დაპირება, თუკი მართალს ამბობთ?

لَوۡ يَعۡلَمُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ حِينَ لَا يَكُفُّونَ عَن وُجُوهِهِمُ ٱلنَّارَ وَلَا عَن ظُهُورِهِمۡ وَلَا هُمۡ يُنصَرُونَ﴿٣٩﴾

39ნეტავი, რომ იცოდნენ ურწმუნოებმა, რომ აუცილებლად დადგება ის ჟამი, როცა ისინი ვერ აიცილებენ ცეცხლის [ჯოჯოხეთის] შეხებას თავებიდან და ზურგებიდან და ვერავინ შეძლებს მათ დახმარებას [იმიტომ, რომ ისინი ჯიუტად დარჩნენ ურწმუნოებაში და აჩქარებდნენ სასჯელს]!

بَلۡ تَأۡتِيهِم بَغۡتَةٗ فَتَبۡهَتُهُمۡ فَلَا يَسۡتَطِيعُونَ رَدَّهَا وَلَا هُمۡ يُنظَرُونَ﴿٤٠﴾

40დიახ, ნამდვილად მოვა იგი [სასჯელისა და აღსასრულის დღე] მათზე სრულიად მოულოდნელად ისე, რომ ისინი გაოგნდებიან. ვერ შეძლებენ მის აცილებას [ცეცხლის] და არც გადაუვადდებათ [რათა მოინანიონ ურწმუნოება და ურჩობა და დაიხსნან თავი ჯოჯოხეთის სასჯელისგან]

وَلَقَدِ ٱسۡتُهۡزِئَ بِرُسُلٖ مِّن قَبۡلِكَ فَحَاقَ بِٱلَّذِينَ سَخِرُواْ مِنۡهُم مَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ﴿٤١﴾

41უეჭველად, შენზე ადრეც აიგდეს მასხრად შუამავლები, შემდეგ ვინც მათ დასცინოდნენ, იმითვე იქმნენ შეპყრობილი, რისგამოც დასცინოდნენ

قُلۡ مَن يَكۡلَؤُكُم بِٱلَّيۡلِ وَٱلنَّهَارِ مِنَ ٱلرَّحۡمَٰنِۚ بَلۡ هُمۡ عَن ذِكۡرِ رَبِّهِم مُّعۡرِضُونَ﴿٤٢﴾

42უთხარი [ო, შუამავალო] [იმათ, ვინც დასჯას ითხოვს და დასცინის მოწოდებას]: ვინ გიცავთ თქვენ ღამითა თუ დღისით მოწყალისაგან [ალლაჰის სასჯელისაგან]? - პირიქით ისინი თავისი ღმერთის ხსენებას ზურგს აქცევენ

أَمۡ لَهُمۡ ءَالِهَةٞ تَمۡنَعُهُم مِّن دُونِنَاۚ لَا يَسۡتَطِيعُونَ نَصۡرَ أَنفُسِهِمۡ وَلَا هُم مِّنَّا يُصۡحَبُونَ﴿٤٣﴾

43ნუთუ ჰყავთ მათ [მრავალღმერთიანებს] ღმერთები, რომლებიც დაიცავენ მათ ჩვენგან [ჩვენი სასჯელისგან]? ვერ შესწევთ ძალა [ამ კერპებს] თავიანთი თავის დასაცვადაც კი, და არც მათ ექნებათ ხსნა ჩვენგან [ჩვენი სასჯელისგან].

بَلۡ مَتَّعۡنَا هَٰٓؤُلَآءِ وَءَابَآءَهُمۡ حَتَّىٰ طَالَ عَلَيۡهِمُ ٱلۡعُمُرُۗ أَفَلَا يَرَوۡنَ أَنَّا نَأۡتِي ٱلۡأَرۡضَ نَنقُصُهَا مِنۡ أَطۡرَافِهَآۚ أَفَهُمُ ٱلۡغَٰلِبُونَ﴿٤٤﴾

44დიახ, ჩვენ ვასარგებლეთ ისინიც და მათი მამებიც, ვიდრე მათი სიცოცხლე გრძელდებოდა. და განა ვერ ხედავენ, რომ ჩვენ მოვდივართ მიწაზე და როგორ ვკვეცთ მის კიდეებს? და განა ისინი არიან გამარჯვებულნი? დიახ! ჩვენ მივანიჭეთ ამათ [მექქელ მრავალღმერთიანებს] და მათ მამებს (ამქვეყნიური) წყალობა, ისე რომ გაუგრძელდათ ცხოვრება [და მოიტყუეს თავი საკუთარი სიმდიდრით, სიცოცხლითა და შთამომავლობით] [და განაგრძობდნენ ურწმუნოებას, არც კი ფიქრობდნენ მათზე მოსალოდნელ სასჯელზე]. ნუთუ არ ხედავენ ისინი, რომ ჩვენ მოვდივართ ქვეყანაზე, ვაკლებთ მას კიდეებიდან ? ნუთუ ისინი, [ურწმუნოები], შეძლებენ გამარჯვებას [მას შემდეგ, რაც გარშემორტყმულნი გახდნენ]?

قُلۡ إِنَّمَآ أُنذِرُكُم بِٱلۡوَحۡيِۚ وَلَا يَسۡمَعُ ٱلصُّمُّ ٱلدُّعَآءَ إِذَا مَا يُنذَرُونَ﴿٤٥﴾

45უთხარი [ო, შუამავალო] ]იმათ, ვისთანაც ალლაჰმა გაგგზავნა]: მე მხოლოდ გამაფრთხილებელი გახლავართ თქვენთვის (სასჯელის შესახებ) გამოცხადებით (ალლაჰისგან) [არაფერს ვამბობ საკუთარი სურვილით]. მაგრამ არ ესმით მომწოდებლის მოწოდება [მოწოდების ხმა] ყრუ ხალხს [იმათ], [ვინც არ ფიქრობს ჭეშმარიტების მოსმენის შემდეგ], როცა აფრთხილებენ

وَلَئِن مَّسَّتۡهُمۡ نَفۡحَةٞ مِّنۡ عَذَابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يَٰوَيۡلَنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ﴿٤٦﴾

46და თუ შეეხება მათ [ურწმუნოებს] შენი უფლის სასჯელის სულ მცირე ნიავიც კი, ისინი უეჭველად იტყვიან: „ვაი ჩვენს თავს! ნამდვილად უსამართლონი ვიყავით [საკუთარ თავს თვითონვე ვავნეთ მრავალღმერთიანობის ჩადენით]

وَنَضَعُ ٱلۡمَوَٰزِينَ ٱلۡقِسۡطَ لِيَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ فَلَا تُظۡلَمُ نَفۡسٞ شَيۡـٔٗاۖ وَإِن كَانَ مِثۡقَالَ حَبَّةٖ مِّنۡ خَرۡدَلٍ أَتَيۡنَا بِهَاۗ وَكَفَىٰ بِنَا حَٰسِبِينَ﴿٤٧﴾

47და ჩვენ განვაწესებთ სამსჯავროს დღისთვის სამართლიანობის სასწორებს [ყველაზე ზუსტ სასწორებს], და არც ერთი სული არ დაიჩაგრება არაფერში [არ დააკლდება მის კეთილ საქმეს და არ დაემატება ცუდ საქმეებს], და თუ საქმე იქნება თუნდაც მდოგვის მარცვლის წონის, ჩვენ მოვიტანთ მას [ჩავთვლით მასაც]! და საკმარისნი ვართ ჩვენ, როგორც ამღვნუსხველნი!

وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ٱلۡفُرۡقَانَ وَضِيَآءٗ وَذِكۡرٗا لِّلۡمُتَّقِينَ﴿٤٨﴾

48და ჩვენ უკვე მივეცით [შუამავალ] მუსას და [მის ძმას, შუამავალ] ჰარუნს განმამსხვავებელი [თორა, რომელიც ჭეშმარიტებას და სიცრუეს ჰყოფს], და ნათელი [მართალი გზა, რომელიც მათ რწმენისა და კანონმდებლობის საკითხებში ჭეშმარიტებისკენ მიუძღვით], და შეგონება [დარიგება] ღვთისმოშისთათვის [რომელთაც უფლის სასჯელის ეშინიათ].

ٱلَّذِينَ يَخۡشَوۡنَ رَبَّهُم بِٱلۡغَيۡبِ وَهُم مِّنَ ٱلسَّاعَةِ مُشۡفِقُونَ﴿٤٩﴾

49რომელთაც ეშინიათ [ემორჩილებიან მას, არ ჩადიან აკრძალულს და არ ტოვებენ მის ბრძანებებს] თავიანთი ღმერთის [ალლაჰის] ფარულად [მიუხედავად იმისა, რომ ამ ქვეყნად ვერ ხედავენ ალლაჰს], და სწორედ ისინი არიან მოშიშნი იმ საათისგან [რომელიც დადგება განკითხვის დღეს]

وَهَٰذَا ذِكۡرٞ مُّبَارَكٌ أَنزَلۡنَٰهُۚ أَفَأَنتُمۡ لَهُۥ مُنكِرُونَ﴿٥٠﴾

50ეს კი დალოცვილი შეხსენებაა [ანუ ყურანი, რომელიც სავსეა სიკეთითა და სარგებლით], რომელიც ჩვენ გარდამოვავლინეთ [იგი გარდამოავლინა მხოლოდ უზენაესმა ალლაჰმა და არავინ სხვამ]. ნუთუ თქვენ უარყოფთ მას [უარს ამბობთ ყურანზე]?

۞ وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَآ إِبۡرَٰهِيمَ رُشۡدَهُۥ مِن قَبۡلُ وَكُنَّا بِهِۦ عَٰلِمِينَ﴿٥١﴾

51და ჭეშმარიტად ვუბოძეთ [შუამავალ] იბრაჰიმს უწინ სწორი გზა [ღმერთის შეცნობა, რწმენა მის მიმართ და იმ აუცილებლობის გაცნობიერება, რომ მხოლოდ მას უნდა დაემორჩილონ] და ვიყავით მისი მცოდნენი [რომ იგი ამისთვის შესაფერისია]

إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَا هَٰذِهِ ٱلتَّمَاثِيلُ ٱلَّتِيٓ أَنتُمۡ لَهَا عَٰكِفُونَ﴿٥٢﴾

52აი, როცა უთხრა [იბრაჰიმმა] თავის მამას [აზარს] და თავის ხალხს [გამოხატავდა თავისი უარყოფას]: რა არის ეს ქანდაკებები, რომლებსაც თქვენ თვითონ ამზადებთ და შემდეგ გულმოდგინეთ ეთაყვანებით მათ?

قَالُواْ وَجَدۡنَآ ءَابَآءَنَا لَهَا عَٰبِدِينَ﴿٥٣﴾

53მათ უპასუხეს: ჩვენ ვნახეთ, რომ ჩვენი მამები მათ [ამ ქანდაკებებს] ეთაყვანებოდნენ, და ჩვენც მივყვებით მათ გზას.

قَالَ لَقَدۡ كُنتُمۡ أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُمۡ فِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٖ﴿٥٤﴾

54უთხრა [იბრაჰიმმა] [მათ]: ნამდვილად, თქვენც და თქვენი მამებიც ცხადი გზააბნეულობაში იმყოფებით [როდესაც ამ კერპებს ეთაყვანებით]

قَالُوٓاْ أَجِئۡتَنَا بِٱلۡحَقِّ أَمۡ أَنتَ مِنَ ٱللَّٰعِبِينَ﴿٥٥﴾

55მათ უთხრეს: შენ [ო, იბრაჰიმ] ჭეშმარიტებით მოხვედი ჩვენთან, თუ ერთ-ერთი ხარ მოთამაშეთაგან [მათგან, ვინც უბრალოდ ლაყბობს]?

قَالَ بَل رَّبُّكُمۡ رَبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ ٱلَّذِي فَطَرَهُنَّ وَأَنَا۠ عَلَىٰ ذَٰلِكُم مِّنَ ٱلشَّٰهِدِينَ﴿٥٦﴾

56მან [იბრაჰიმმა] უთხრა: არა [ეს არ არის ხუმრობა]! თქვენი უფალი [რომლისადმი მორჩილებას მოგიწოდებთ] არის ცათა და ქვეყნის უფალი, რომელმაც ისინი შექმნა, და მე ვარ ერთ-ერთი იმათგან, ვინც ამაზე მტკიცედ მიუთითებს [ვინც ამაზე დამოწმებას აკეთებს]

وَتَٱللَّهِ لَأَكِيدَنَّ أَصۡنَٰمَكُم بَعۡدَ أَن تُوَلُّواْ مُدۡبِرِينَ﴿٥٧﴾

57[იბრაჰიმმა თავისთვის თქვა]: ვფიცავ ალლაჰს, უეჭველად განვახორციელებ ჩაფიქრებულ გეგმას თქვენი კერპების წინააღმდეგ [დავამტვრევ მათ], მის შემდეგ, რაც თქვენ ზურგს აქცევთ და წახვალთ [როცა კერპებთან აღარავინ დარჩება]

فَجَعَلَهُمۡ جُذَٰذًا إِلَّا كَبِيرٗا لَّهُمۡ لَعَلَّهُمۡ إِلَيۡهِ يَرۡجِعُونَ﴿٥٨﴾

58შემდეგ მან [იბრაჰიმმა] დაამტვრია ისინი [კერპები] ნამსხვრევებად, გარდა მათი მთავარი კერპისა რათა მათ [მისმა ხალხმა] მასთან [იბრაჰიმთან] დაბრუნება მოინდომონ [და მან აუხსნას მათ თავიანთი გზააბნეულობა და მოუწოდოს ჭეშმარიტი რწმენისაკენ].

قَالُواْ مَن فَعَلَ هَٰذَا بِـَٔالِهَتِنَآ إِنَّهُۥ لَمِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ﴿٥٩﴾

59[როდესაც ხალხი დაბრუნდა და დაინახა, რომ მათი კერპები დამტვრეული იყო] მათ თქვეს [ერთმანეთს ჰკითხეს]: ვინ გაუკეთა ეს ჩვენს ღმერთებს? ჭეშმარიტად [ ვინც ეს ჩაიდინა მან ბოროტად იმოქმედა] ის უსამართლოთაგანია

قَالُواْ سَمِعۡنَا فَتٗى يَذۡكُرُهُمۡ يُقَالُ لَهُۥٓ إِبۡرَٰهِيمُ﴿٦٠﴾

60მათ [ხალხმა] თქვეს: გავიგონეთ, როგორ ახსენებდა მათ [კერპებს] ერთი ახალგაზრდა, რომელსაც იბრაჰიმი ჰქვია

قَالُواْ فَأۡتُواْ بِهِۦ عَلَىٰٓ أَعۡيُنِ ٱلنَّاسِ لَعَلَّهُمۡ يَشۡهَدُونَ﴿٦١﴾

61მათმა წინამძღოლებმა თქვეს: მოიყვანეთ იგი [იბრაჰიმი] ხალხის თვალწინ, რათა ისინი იყვნენ მოწმეები [იმის, რაც იბრაჰიმმა თქვა მათი კერპების შესახებ]

قَالُوٓاْ ءَأَنتَ فَعَلۡتَ هَٰذَا بِـَٔالِهَتِنَا يَٰٓإِبۡرَٰهِيمُ﴿٦٢﴾

62მათ უთხრეს: შენ გააკეთე ეს ჩვენი ღმერთების მიმართ, ო იბრაჰიმ?

قَالَ بَلۡ فَعَلَهُۥ كَبِيرُهُمۡ هَٰذَا فَسۡـَٔلُوهُمۡ إِن كَانُواْ يَنطِقُونَ﴿٦٣﴾

63იბრაჰიმმა თქვა: არა, ეს საქმე გააკეთა მათგან მთავარმა. ჰკითხეთ მათ, თუ ისინი მეტყველებენ.

فَرَجَعُوٓاْ إِلَىٰٓ أَنفُسِهِمۡ فَقَالُوٓاْ إِنَّكُمۡ أَنتُمُ ٱلظَّٰلِمُونَ﴿٦٤﴾

64და მათ [ხალხმა] თავიანთ თავს მიუბრუნდნენ [დაფიქრდნენ] და თქვეს: ნამდვილად, თქვენ თვითონ ხართ ბოროტმოქმედნი [რადგან თაყვანს სცემდით იმას, ვისაც ლაპარაკი არ შეუძლია]

ثُمَّ نُكِسُواْ عَلَىٰ رُءُوسِهِمۡ لَقَدۡ عَلِمۡتَ مَا هَٰٓؤُلَآءِ يَنطِقُونَ﴿٦٥﴾

65მერე მათ თავიანთი თავებით გადაბრუნებულნი გახდნენ [ანუ, სიმართლის აღიარების შემდეგ კვლავ მახინჯ ტყუილში დაბრუნდნენ] და თქვეს: [როგორ ვკითხოთ მათ]? ნუთუ შენ [ო, იბრაჰიმ] არ იცოდი, რომ ესენი [კერპები] არ მეტყველებენ?

قَالَ أَفَتَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا يَنفَعُكُمۡ شَيۡـٔٗا وَلَا يَضُرُّكُمۡ﴿٦٦﴾

66მან [იბრაჰიმმა] თქვა [კერპებისადმი ზიზღის გამოხატვით]: ნუთუ თქვენ თაყვანს სცემთ ალლაჰის გარდა იმას, რასაც ვერანაირი სარგებელი მოაქვს თქვენთვის [როდესაც მას თაყვანს სცემთ] და ვერც ვერანაირ ზიანს მოგაყენებთ [თუნდაც არ სცემდეთ თაყვანს]?

أُفّٖ لَّكُمۡ وَلِمَا تَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ﴿٦٧﴾

67ფუი თქვენ და იმ [კერპებს], რასაც ეთაყვანებით მაგიერ ალლაჰისა! ნუთუ არ დაფიქრდებით [იმაზე, თუ რამდენად ცუდია ის, რასაც აკეთებთ]?

قَالُواْ حَرِّقُوهُ وَٱنصُرُوٓاْ ءَالِهَتَكُمۡ إِن كُنتُمۡ فَٰعِلِينَ﴿٦٨﴾

68მათ [ხალხმა] თქვეს (ერთმანეთში): „დაწვით იგი [იბრაჰიმი] და დაეხმარეთ თქვენს ღმერთებს [მისი განადგურებით], თუ უკვე მოქმედებთ [მართლა გსურთ თქვენი ღვთაებების დაცვა და მათთვის თაყვანისცემის გაგრძელება]! [და მათ ჩააგდეს იბრაჰიმი უზარმაზარ კოცონში, მაგრამ ალლაჰი დაეხმარა თავის მოციქულს]

قُلۡنَا يَٰنَارُ كُونِي بَرۡدٗا وَسَلَٰمًا عَلَىٰٓ إِبۡرَٰهِيمَ﴿٦٩﴾

69ჩვენ ვთქვით: ჰე, ცეცხლო! იყავი გრილი და მშვიდობიანი [უსაფრთხო] იბრაჰიმისთვის! [და იბრაჰიმი იმყოფებოდა ცეცხლში ყოველგვარი ზიანისა და დისკომფორტის გარეშე, შემდეგ კი ალლაჰმა გამოიყვანა იგი იქიდან]

وَأَرَادُواْ بِهِۦ كَيۡدٗا فَجَعَلۡنَٰهُمُ ٱلۡأَخۡسَرِينَ﴿٧٠﴾

70და მათ სურდათ იბრაჰიმის წინააღმდეგ ხრიკი [დაეწვათ ცეცხლში], მაგრამ ჩვენ მათ განვაცდევინეთ მძიმე მარცხი.

وَنَجَّيۡنَٰهُ وَلُوطًا إِلَى ٱلۡأَرۡضِ ٱلَّتِي بَٰرَكۡنَا فِيهَا لِلۡعَٰلَمِينَ﴿٧١﴾

71და ჩვენ გადავარჩინეთ ის [იბრაჰიმი] [მეფე ნამრუდისა და მისი ხალხისგან] და ლუტი [რომელიც იყო შუამავალი იბრაჰიმის ძმის შვილი და მასთან ერთად ირწმუნა] მიწაზე, რომელიც დავლოცეთ [გავხადეთ კურთხეული] მთელი სამყაროებისთვის [ისინი გადაიხვეწნენ ერაყიდან შამის მიწაზე, საიდანაც მრავალი ალლაჰის შუამავლები იყო წარმოშობით და სადაც ბარაქა და ნაყოფის სიუხვეა]

وَوَهَبۡنَا لَهُۥٓ إِسۡحَٰقَ وَيَعۡقُوبَ نَافِلَةٗۖ وَكُلّٗا جَعَلۡنَا صَٰلِحِينَ﴿٧٢﴾

72და ვუბოძეთ მას [შუამავალ იბრაჰიმს] ისჰაყი, და იაყუბი, როგორც დამატება [დამატებითი წყალობა], და ყოველი მათგანი ვჰქმენით მორჩილი და კეთილმოქმედი [სამართლიანი და ღვთისმოშიში].

وَجَعَلۡنَٰهُمۡ أَئِمَّةٗ يَهۡدُونَ بِأَمۡرِنَا وَأَوۡحَيۡنَآ إِلَيۡهِمۡ فِعۡلَ ٱلۡخَيۡرَٰتِ وَإِقَامَ ٱلصَّلَوٰةِ وَإِيتَآءَ ٱلزَّكَوٰةِۖ وَكَانُواْ لَنَا عَٰبِدِينَ﴿٧٣﴾

73და დავადგინეთ ისინი [შუამავლები: იბრაჰიმი, ისჰაყი და იაყუბი] წინამღძოლებად [ხალხის], რომელნიც სწორი გზით მიდიოდნენ [მოუწოდებდნენ ხალხს, რომ თაყვანი ეცათ მხოლოდ ალლაჰისთვის და ამორჩილებოდნენ მის ბრძანებებს] ჩვენი ბრძანებით, და ზეშთავაგონეთ, რომ სიკეთე ეკეთებინათ, ელოცათ, ზექათი გაეცათ და ისინი იყვნენ მხოლოდ ჩემი თაყვანისმცემელნი.

وَلُوطًا ءَاتَيۡنَٰهُ حُكۡمٗا وَعِلۡمٗا وَنَجَّيۡنَٰهُ مِنَ ٱلۡقَرۡيَةِ ٱلَّتِي كَانَت تَّعۡمَلُ ٱلۡخَبَٰٓئِثَۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمَ سَوۡءٖ فَٰسِقِينَ﴿٧٤﴾

74და [შუამავალ] ლუტს ვუბოძეთ სიბრძნე და ცოდნა [ალლაჰზე და მის კანონზე] და ვიხსენით იმ სოფლისაგან [სოდომისგან], [ხალხი] რომელიც სისაძაგლეს აკეთებდა [მამათმავლობას ეწეოდნენ]. ჭეშმარიტად, ისინი იყვნენ უზნეო და ურჩი ხალხი

وَأَدۡخَلۡنَٰهُ فِي رَحۡمَتِنَآۖ إِنَّهُۥ مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ﴿٧٥﴾

75ჩვენ შევიყვანეთ იგი [შუამავალი ლუტი] ჩვენს მოწყალებაში [გადავარჩინეთ იმ სასჯელისგან, რაც მოევლინა მის ხალხს], რადგან იგი მართალთაგანი იყო [დამორჩილებული ალლაჰს].

وَنُوحًا إِذۡ نَادَىٰ مِن قَبۡلُ فَٱسۡتَجَبۡنَا لَهُۥ فَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥ مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ﴿٧٦﴾

76და [გაიხსენე, ო, შუამავალო] ნუჰი/ნოე, როგორ უხმო [ალლაჰს] ადრე [იბრაჰიმამდე]: [ნამდვილად, მე დავმარცხდი! მაშ, შემეწიე!] ვუპასუხეთ მას, და გადავარჩინეთ იგი და მისი ოჯახი [ცოლისა და ერთი შვილის გარდა] დიდი მწუხარებისაგან [ალლაჰის სასჯელისაგან]

وَنَصَرۡنَٰهُ مِنَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلَّذِينَ كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِنَآۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمَ سَوۡءٖ فَأَغۡرَقۡنَٰهُمۡ أَجۡمَعِينَ﴿٧٧﴾

77და ჩვენ შევეწიეთ მას [შუამავალ ნუჰს] იმ ხალხისგან, ვინც უარყო ჩვენი სასწაულები. მართლაც, ისინი ცუდი ხალხი იყო, და ჩვენ ყველა დავახრჩეთ [წყალდიდობით]

وَدَاوُۥدَ وَسُلَيۡمَٰنَ إِذۡ يَحۡكُمَانِ فِي ٱلۡحَرۡثِ إِذۡ نَفَشَتۡ فِيهِ غَنَمُ ٱلۡقَوۡمِ وَكُنَّا لِحُكۡمِهِمۡ شَٰهِدِينَ﴿٧٨﴾

78და [გაიხსენე] [ო, შუამავალო] [შუამავლები] დავუდი და სულეიმანი, როცა მათ განაჩენი გამოიტანეს ყანის შესახებ, რომელიც წაახდინა ხალხის საქონელმა. და ჩვენ მოწმენი ვიყავით მათი განაჩენისა.

فَفَهَّمۡنَٰهَا سُلَيۡمَٰنَۚ وَكُلًّا ءَاتَيۡنَا حُكۡمٗا وَعِلۡمٗاۚ وَسَخَّرۡنَا مَعَ دَاوُۥدَ ٱلۡجِبَالَ يُسَبِّحۡنَ وَٱلطَّيۡرَۚ وَكُنَّا فَٰعِلِينَ﴿٧٩﴾

79ჩვენ ზეშთავაგონეთ ეს [სამართლიანი გადაწყვეტა] სულაიმანს [რათა დაცულიყო ორივე მხარის ინტერესები სამართლიანად]. და თითოეულს მათგან [დავუდსაც და სულაიმანსაც] ვუბოძეთ სიბრძნე და ცოდნა. და დავუდს დავუმორჩილეთ მთები, რათა ედიდებინათ [ალლაჰი] მასთან ერთად [როცა დავუდი ადიდებდა მას], ასევე ფრინველები და ჩვენ ვიყავით ისინი, ვინც ეს აღასრულა.

وَعَلَّمۡنَٰهُ صَنۡعَةَ لَبُوسٖ لَّكُمۡ لِتُحۡصِنَكُم مِّنۢ بَأۡسِكُمۡۖ فَهَلۡ أَنتُمۡ شَٰكِرُونَ﴿٨٠﴾

80და ვასწავლეთ [ შუამავალ დაუდს] მას აბჯრის გაკეთება თქვენთვის, რათა დაეცვით [ო, ადამიანნო] მისით საფრთხისაგან [იარაღის დარტყმსაგან] და, განა თქვენ მადლიერნი არა ხართ?!

وَلِسُلَيۡمَٰنَ ٱلرِّيحَ عَاصِفَةٗ تَجۡرِي بِأَمۡرِهِۦٓ إِلَى ٱلۡأَرۡضِ ٱلَّتِي بَٰرَكۡنَا فِيهَاۚ وَكُنَّا بِكُلِّ شَيۡءٍ عَٰلِمِينَ﴿٨١﴾

81და სულაიმანს დავუმორჩილეთ ძლიერი ქარი [რომელიც ემსახურებოდა მას], რომელიც დაქროდა მისი [სულაიმანის] ბრძანებით იმ მიწისკენ, რომელშიც ჩვენ დავლოცეთ [შამისკენ]. და ჩვენ ყოველივეს შესახებ ვიცით.

وَمِنَ ٱلشَّيَٰطِينِ مَن يَغُوصُونَ لَهُۥ وَيَعۡمَلُونَ عَمَلٗا دُونَ ذَٰلِكَۖ وَكُنَّا لَهُمۡ حَٰفِظِينَ﴿٨٢﴾

82და ასევე [ჩვენ დავუმორჩილეთ სულაიმანს] ეშმაკებისგან ისეთები , ვინც ყვინთავდა მისთვის და ასრულებდნენ ამის გარდა სხვა საქმეებსაც. და ჩვენ ვართ მათი დამცველნი [რათა არ შეძლებოდათ სულეიმანის მორჩილებაზე უარის თქმა].

۞ وَأَيُّوبَ إِذۡ نَادَىٰ رَبَّهُۥٓ أَنِّي مَسَّنِيَ ٱلضُّرُّ وَأَنتَ أَرۡحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ﴿٨٣﴾

83და [გაიხსენე] [ო, შუამავალო] [შუამავალი] აიუბი: მოუხმო თავის ღმერთს: უეჭველად, მეწია უბედურება და შენა ხარ [ო, ალლაჰ] მოწყალეთაგან უმოწყალესი

فَٱسۡتَجَبۡنَا لَهُۥ فَكَشَفۡنَا مَا بِهِۦ مِن ضُرّٖۖ وَءَاتَيۡنَٰهُ أَهۡلَهُۥ وَمِثۡلَهُم مَّعَهُمۡ رَحۡمَةٗ مِّنۡ عِندِنَا وَذِكۡرَىٰ لِلۡعَٰبِدِينَ﴿٨٤﴾

84და შევისმინეთ მისი [აიუბის] ვედრება და ავაშორეთ ზარალი, და ვუბოძეთ თავისი ოჯახი და მათი მსგავსი, მათთან ერთად, წყალობად ჩვენი წიაღიდან და შეხსენებად მსახურთათვის.

وَإِسۡمَٰعِيلَ وَإِدۡرِيسَ وَذَا ٱلۡكِفۡلِۖ كُلّٞ مِّنَ ٱلصَّٰبِرِينَ﴿٨٥﴾

85და [აგრეთვე მოიხსენე, ო შუამავალო] [შუამავალნი] ისმაილი, იდრისი და ზულ-ქიფლი ყველანი [ისინი] იყვნენ მოთმინების მქონეთაგან ვინც იჩენდა მოთმინებას ალლაჰის მორჩილებაში.

وَأَدۡخَلۡنَٰهُمۡ فِي رَحۡمَتِنَآۖ إِنَّهُم مِّنَ ٱلصَّٰلِحِينَ﴿٨٦﴾

86და ჩვენ შევიყვანეთ ისინი ჩვენს წყალობაში,რადგან ნამდვილად ისინი იყვნენ მართალთაგანნი.

وَذَا ٱلنُّونِ إِذ ذَّهَبَ مُغَٰضِبٗا فَظَنَّ أَن لَّن نَّقۡدِرَ عَلَيۡهِ فَنَادَىٰ فِي ٱلظُّلُمَٰتِ أَن لَّآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنتَ سُبۡحَٰنَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ﴿٨٧﴾

87და [მოიხსენე, ო შუამავალო] ზუნ-ნუუნი [შუამავალი იუნუსი]. [იგი მოუწოდებდა თავის ხალხს ალლაჰის რწმენისკენ, მაგრამ ისინი არ პასუხობდნენ მის მოწოდებას. და იუნუსმა დაკარგა მოთმინება, მიუხედავად იმისა, რომ ალლაჰმა უბრძანა მოთმინება] მაშ, ის გაშორდა [მათ] რისხვით სავსე და, იფიქრა რომ, ჩვენ მას არ დავსიჯიდით [იმის გამო რომ მან თავისი ხალხი მიატოვა თავისი ღმერთის ნების გარეშე მათზე გაბრაზებულმა]. [და როდესაც ზღვა გადაკვეთა, აღმოჩნდა წყალში და გადაყლაპა თევზმა [ვეშაპმა]. და მან [იუნუსმა] მოუხმო [თავის უფალს] სიბნელეში [ზღვის, ღამისა და თევზის მუცლის სიბნელეში], მოინანია და თქვა: არ არსებობს ღმერთი [რომელსაც ეკუთვნის თაყვანისცემა], გარდა შენისა! შენ ხარ წმიდა და უზენაესი! ნამდვილად, მე ვიყავი უსამართლოთა შორის [ვაღიარებ ჩემს შეცდომას]

فَٱسۡتَجَبۡنَا لَهُۥ وَنَجَّيۡنَٰهُ مِنَ ٱلۡغَمِّۚ وَكَذَٰلِكَ نُـۨجِي ٱلۡمُؤۡمِنِينَ﴿٨٨﴾

88და ჩვენ ვუპასუხეთ მას [იუნუსს] [მის ვედრებაზე] და ვიხსენით იგი ამ მწუხარებისაგან. და აი ასე ვიხსნით მორწმუნეებს

وَزَكَرِيَّآ إِذۡ نَادَىٰ رَبَّهُۥ رَبِّ لَا تَذَرۡنِي فَرۡدٗا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡوَٰرِثِينَ﴿٨٩﴾

89და [აგრეთვე მოიხსენე] [ო, შუამავალო] [შუამავალი] ზაქარია, როგორ მოუხმო მან თავის უფალს [როდესაც უკვე სიბერეს მიაღწია], ვედრებით: ღმერთო ჩემო, ნუ დამტოვებ მარტო [მომმადლე შვილი, რომელიც მემკვიდრეობით გააგრძელებს შენს გზას და განადიდებს შენს სიტყვას ადამიანებს შორის], რადგან შენ ხარ საუკეთესო მემკვიდრეობის მომცემი

فَٱسۡتَجَبۡنَا لَهُۥ وَوَهَبۡنَا لَهُۥ يَحۡيَىٰ وَأَصۡلَحۡنَا لَهُۥ زَوۡجَهُۥٓۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ يُسَٰرِعُونَ فِي ٱلۡخَيۡرَٰتِ وَيَدۡعُونَنَا رَغَبٗا وَرَهَبٗاۖ وَكَانُواْ لَنَا خَٰشِعِينَ﴿٩٠﴾

90და ჩვენ ვუპასუხეთ მას [ზაქარიას] [მის ვედრებაზე] და ვუბოძეთ მას [სიბერეში] შვილი იაჰია/იოანე. და შევქმენით მისთვის მისი ცოლი შესაფერისად [შესაძლებლად იმისთვის, რომ ეშვა შვილი], მას შემდეგ, რაც იგი იყო უშვილო. ნამდვილად, ისინი ისწრაფებოდნენ კეთილი საქმეებისკენ, და გვევედრებოდნენ იმედით [ჩვენგან მისაღებ საზღაურზე] და შიშით [ჩვენი სასჯელის მიმართ], და იყვნენ ჩემდამი მოკრძალებულნი

وَٱلَّتِيٓ أَحۡصَنَتۡ فَرۡجَهَا فَنَفَخۡنَا فِيهَا مِن رُّوحِنَا وَجَعَلۡنَٰهَا وَٱبۡنَهَآ ءَايَةٗ لِّلۡعَٰلَمِينَ﴿٩١﴾

91და [აგრეთვე მოიხსენე] [ო, შუამავალო] ის [მარიამი, შუამავალი ისას დედა], რომელმაც დაიცვა თავისი სიწმინდე [მისი სხეული არ შეხებია არც ერთ მამაკაცს]. და ჩვენ [გავუგზავნეთ მას ანგელოზი ჯიბრილი და] ჩავბერეთ მასში [მის სამოსში არსებული ჭრილის მეშვეობით] ჩვენი სულიდან [სული, რომელსაც ჩვენ ვფლობთ] [რომელიც მოიტანა ჯიბრილმა]. და ჩვენ ვაქცევთ მას [მარიამს] და მის შვილს [ისას] სასწაულად [დასამტკიცებლად ალლაჰის ძალმოსილებისა] სამყაროთა ხალხთათვის.

إِنَّ هَٰذِهِۦٓ أُمَّتُكُمۡ أُمَّةٗ وَٰحِدَةٗ وَأَنَا۠ رَبُّكُمۡ فَٱعۡبُدُونِ﴿٩٢﴾

92ჭეშმარიტად, ეს არის თქვენი თემი, [სარწმუნოება] ერთი საერთო თემი [სარწმუნოება ყველა წინასწარმეტყველისა ერთია, ერთღმერთიანობა]. და მე ვარ თქვენი უფალი [ო, ადამიანნო], და მეთაყვანეთ მხოლოდ მე!

وَتَقَطَّعُوٓاْ أَمۡرَهُم بَيۡنَهُمۡۖ كُلٌّ إِلَيۡنَا رَٰجِعُونَ﴿٩٣﴾

93ხოლო ისინი [ადამიანები] დაიყვნენ თავიანთ საქმეში [გაიყვნენ სარწმუნოებაში] [როდესაც გამოიგონეს სხვადასხვა ცრუ რწმენა და გადაუხვიეს ერთღმერთობას] და თითოეული მათგანი ჩვენ დაგვიბრუნდება [აღდგომის დღეს] [და არა ვინმე სხვას]

فَمَن يَعۡمَلۡ مِنَ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَهُوَ مُؤۡمِنٞ فَلَا كُفۡرَانَ لِسَعۡيِهِۦ وَإِنَّا لَهُۥ كَٰتِبُونَ﴿٩٤﴾

94და ვინც გააკეთებს კეთილ საქმეს და მორწმუნე იყო, მისი საქმე არ იქნება უარყოფილი, და ამას ვიწერთ მისთვის [ანგელოზები იწერენ მის კეთილ საქმეებს, მორწმუნის სათნო ქმედებებს], და იგი იხილავს ყველაფერს ჩაწერილს აღსასრულის დღეს]

وَحَرَٰمٌ عَلَىٰ قَرۡيَةٍ أَهۡلَكۡنَٰهَآ أَنَّهُمۡ لَا يَرۡجِعُونَ﴿٩٥﴾

95და აკრძალულია იმ სოფლისათვის, რომელიც გავანადგურეთ [მათი ურწმუნოების და ბოროტების გამო], რომ დაბრუნდნენ. [ ვერ შეძლებენ დაბრუნებას რათა მოინანიონ თავიანთი ურწმუნოება და ბოროტმოქმედება].

حَتَّىٰٓ إِذَا فُتِحَتۡ يَأۡجُوجُ وَمَأۡجُوجُ وَهُم مِّن كُلِّ حَدَبٖ يَنسِلُونَ﴿٩٦﴾

96როდესაც იაჯუჯი და მაჯუჯი გაიხსნებიან და ისინი ყოველი გორაკიდან თავს დაესხმიან და როდესაც გაიხსნება [ბარიერი, რომლის უკანაც იმყოფებიან ორი ხალხი] იაჯუჯი და მაჯუჯი [სანამ არ დადგება აღსასრულის დღე, რომელსაც წინ უძღვის იაჯუჯისა და მაჯუჯის გამოჩენა]. და ისინი ყველა ფერდობიდან თავს დაესხმიან [და სწრაფად გავრცელდებიან მთელ მიწაზე].

وَٱقۡتَرَبَ ٱلۡوَعۡدُ ٱلۡحَقُّ فَإِذَا هِيَ شَٰخِصَةٌ أَبۡصَٰرُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ يَٰوَيۡلَنَا قَدۡ كُنَّا فِي غَفۡلَةٖ مِّنۡ هَٰذَا بَلۡ كُنَّا ظَٰلِمِينَ﴿٩٧﴾

97და მოახლოვდა ჭეშმარიტი აღთქმა [აღსასრულის დღე], და აი, გაქვავდა მზერა მათთვის, ვინც ურწმუნო იყვნენ. [და ისინი იტყვიან] ვაი ჩვენ დავიღუპენით!, უყურადღებოდ ვიყავით ამის მიმართ [აღსასრულის დღის შესახებ] [არ ვემზადებოდით მისთვის]! დიახ, პირიქით ჩვენ ვიყავით უსამართლონი

إِنَّكُمۡ وَمَا تَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ حَصَبُ جَهَنَّمَ أَنتُمۡ لَهَا وَٰرِدُونَ﴿٩٨﴾

98ნამდვილად, თქვენ [ო, ურწმუნოებო] და [ყველაფერი], რასაც თქვენ თაყვანს სცემთ ალლაჰის გარდა [ყველა კერპი, აგრეთვე ის ადამიანები და ჯინნები, რომლებიც კმაყოფილნი იყვნენ, რომ მათ ღმერთებად აღიარებდნენ], ეს ქვები [რომელნიც გახდებიან საწვავი] ჯოჯოხეთისთვის, და თქვენ მისკენ [ჯოჯოხეთისკენ] მიდიხართ [და შეხვალთ მასში]

لَوۡ كَانَ هَٰٓؤُلَآءِ ءَالِهَةٗ مَّا وَرَدُوهَاۖ وَكُلّٞ فِيهَا خَٰلِدُونَ﴿٩٩﴾

99ეგენი რომ ღვთაებები ყოფილიყვნენ [ვისაც თაყვანს სცემენ მაგიერ ალლაჰისა], არ შევიდოდნენ მასში [ჯოჯოხეთში] მაგრამ ისინი [თაყვანისმცემლებიც და მათი ცრუ ღმერთებიც] ყოველი მათგანი მარადიულად დარჩება იქ [ჯოჯოხეთში].

لَهُمۡ فِيهَا زَفِيرٞ وَهُمۡ فِيهَا لَا يَسۡمَعُونَ﴿١٠٠﴾

100მათთვის [ჯოჯოხეთის ბინადართათვის] მასში [ჯოჯოხეთის ცეცხლში] იქნება კვნესა [ტანჯვისგან გამოწვეული], და ისინი მასში ვერაფერს გაიგონებენ

إِنَّ ٱلَّذِينَ سَبَقَتۡ لَهُم مِّنَّا ٱلۡحُسۡنَىٰٓ أُوْلَٰٓئِكَ عَنۡهَا مُبۡعَدُونَ﴿١٠١﴾

101ჭეშმარიტად, ისინი, ვისაც უწინ ჩვენგან სიკეთე რგებიათ, მოშორებულნი არიან მისგან [ჯოჯოხეთისგან]

لَا يَسۡمَعُونَ حَسِيسَهَاۖ وَهُمۡ فِي مَا ٱشۡتَهَتۡ أَنفُسُهُمۡ خَٰلِدُونَ﴿١٠٢﴾

102არ გაიგონებენ ისინი [სამოთხის ბინადარნი] მის [ჯოჯოხეთის] ხმაურსაც კი, და იქნებიან ისინი იმაში [სამოთხეში], რაც ისურვეს მათმა სულებმა სამარადჟამოდ მყოფ ნეტარებაში.

لَا يَحۡزُنُهُمُ ٱلۡفَزَعُ ٱلۡأَكۡبَرُ وَتَتَلَقَّىٰهُمُ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ هَٰذَا يَوۡمُكُمُ ٱلَّذِي كُنتُمۡ تُوعَدُونَ﴿١٠٣﴾

103არ დაამწუხრებთ უდიდესი შიში [განკითხვის დღის], არამედ მიეგებებიან მათ ანგელოზები [სასიხარულო ამბავით]: ეს არის თქვენი დღე, რომელიც აღთქმული გქონდათ [ალლაჰისგან].

يَوۡمَ نَطۡوِي ٱلسَّمَآءَ كَطَيِّ ٱلسِّجِلِّ لِلۡكُتُبِۚ كَمَا بَدَأۡنَآ أَوَّلَ خَلۡقٖ نُّعِيدُهُۥۚ وَعۡدًا عَلَيۡنَآۚ إِنَّا كُنَّا فَٰعِلِينَ﴿١٠٤﴾

104იმ დღეს დავგრაგნით ზეცას ისე, როგორც გრაგნილებს წიგნისათვის [როგორც იხვევა დაწერილი ფურცლები]. როგორც შევქმენით პირველი ქმნილება, ასევე აღვადგენთ მას [ადამიანს] ხელახლა, ჩვენი მხრიდან მიცემული აღთქმისამებრ. [ნამდვილად, ჩვენ ყოველთვის აღვასრულებთ იმას, რაც აღგვითქვია].

وَلَقَدۡ كَتَبۡنَا فِي ٱلزَّبُورِ مِنۢ بَعۡدِ ٱلذِّكۡرِ أَنَّ ٱلۡأَرۡضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ ٱلصَّٰلِحُونَ﴿١٠٥﴾

105დავწერეთ ჩვენ წიგნში [ყოველ წიგნში, რომელიც ადამიანებს მიეცა] შეხსენების [დედა წიგნი, რომელიც ალლაჰთანაა] შემდეგ, რომ მიწას დაიმკვიდრებენ ჩემი მართალი მონები [ისინი, ვინც ასრულებენ ალლაჰის ბრძანებებს და თავს იკავებენ აკრძალულისგან, ეს არის მოციქული მუჰამმადის უმმათი]

إِنَّ فِي هَٰذَا لَبَلَٰغٗا لِّقَوۡمٍ عَٰبِدِينَ﴿١٠٦﴾

106ნამდვილად, ამაში [ყურანში] უდავოდ არის გზავნილი თაყვანისმცემელი ხალხისათვის [ვინც თაყვანს სცემენ ალლაჰს] [საკმარისი გზავნილი იმისთვის, რომ მათ სამოთხეში შესვლა მოიპოვონ]!

وَمَآ أَرۡسَلۡنَٰكَ إِلَّا رَحۡمَةٗ لِّلۡعَٰلَمِينَ﴿١٠٧﴾

107და ჩვენ გამოგგზავნეთ შენ [ო, მუჰამმად] მხოლოდ წყალობად სამყაროთაათვის [ვინც დაგიჯერებს როგორც ალლაჰის მოციქულს, იგი იქნება ბედნიერი და წარმატებული ამ სამყაროშიც და მარადიულ ცხოვრებაშიც].

قُلۡ إِنَّمَا يُوحَىٰٓ إِلَيَّ أَنَّمَآ إِلَٰهُكُمۡ إِلَٰهٞ وَٰحِدٞۖ فَهَلۡ أَنتُم مُّسۡلِمُونَ﴿١٠٨﴾

108უთხარი [ო, შუამავალო]: ნამდვილად, ჩემთან მოდის ღვთიური გამოცხადება, რომ თქვენი ღმერთი ერთადერთი ღმერთია (და ეს არის ალლაჰი]. ნუთუ არ იქნებით მორჩილნი მისი?

فَإِن تَوَلَّوۡاْ فَقُلۡ ءَاذَنتُكُمۡ عَلَىٰ سَوَآءٖۖ وَإِنۡ أَدۡرِيٓ أَقَرِيبٌ أَم بَعِيدٞ مَّا تُوعَدُونَ﴿١٠٩﴾

109ხოლო თუ ისინი ზურგს შეაქცევენ [ალლაჰის მორჩილებას], მაშინ უთხარი მათ: მე გადმოგეცით თქვენთვის შეტყობინება [ის, რაც ალლაჰმა მიბრძანა] თანასწორად [ახლა ყველანი ამ ცოდნაში თანასწორნი ვართ]. და მე არ ვიცი ახლოა თუ შორს ის, რაც თქვენ აღგეთქვათ [სასჯელი]

إِنَّهُۥ يَعۡلَمُ ٱلۡجَهۡرَ مِنَ ٱلۡقَوۡلِ وَيَعۡلَمُ مَا تَكۡتُمُونَ﴿١١٠﴾

110ნამდვილად, მან [ალლაჰმა] იცის ხმამაღლა ნათქვამი [სიტყვები] და იცის ისიც, რასაც გულში მალავთ [რასაც ფარულად ინახავთ თქვენს თავში].

وَإِنۡ أَدۡرِي لَعَلَّهُۥ فِتۡنَةٞ لَّكُمۡ وَمَتَٰعٌ إِلَىٰ حِينٖ﴿١١١﴾

111მე კი არ ვიცი ეს შეიძლება გამოცდაა [სასჯელის დაგვიანება, რასაც ასე ჩქარობთ] თქვენთვის ან სარგებლობა განსაზღვრულ ვადამდე [რათა კიდევ უფრო ჩაიძიროთ ურწმუნოებაში და შემდეგ გეზღოთ უფრო ძლიერი სასჯელი]

قَٰلَ رَبِّ ٱحۡكُم بِٱلۡحَقِّۗ وَرَبُّنَا ٱلرَّحۡمَٰنُ ٱلۡمُسۡتَعَانُ عَلَىٰ مَا تَصِفُونَ﴿١١٢﴾

112თქვა [შუამავალმა]: ღმერთო ჩემო! განსაჯე ჭეშმარიტებით [ჩვენსა და ურწმუნოებს შორის]. და მოწყალე ღმერთი მფარველია ჩვენი იმისგან, რასაც მას მიაწერთ

← Ta-HaAl-Hajj→

RELATED SURAHS

6

Al-An'am

The Cattle

10

Yunus

Jonah

39

Az-Zumar

The Groups

1

Al-Fatiha

The Opening

Browse all 114 surahs