Ta-Ha

طه

Ta-Ha • 135 ayahs • Meccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

طه﴿١﴾

1ტაჰა

مَآ أَنزَلۡنَا عَلَيۡكَ ٱلۡقُرۡءَانَ لِتَشۡقَىٰٓ﴿٢﴾

2არ გარდმოგვივლენია შენზე [ო, შუამავალო] ყურანი იმისთვის, რომ უბედური იყო [იმის გამო, რომ ვერ შეძლებდი მისი შესრულებას]

إِلَّا تَذۡكِرَةٗ لِّمَن يَخۡشَىٰ﴿٣﴾

3არამედ მხოლოდ შეგონებად მათთვის, ვისაც ეშინია [ალლაჰის სასჯელის]

تَنزِيلٗا مِّمَّنۡ خَلَقَ ٱلۡأَرۡضَ وَٱلسَّمَٰوَٰتِ ٱلۡعُلَى﴿٤﴾

4[და ეს ყურანი წარმოადგენს] ზეგარდმოვლენილია იმისგან, ვინც შექმნა მიწა და ცანი მაღალნი.

ٱلرَّحۡمَٰنُ عَلَى ٱلۡعَرۡشِ ٱسۡتَوَىٰ﴿٥﴾

5მოწყალე [ალლაჰი] ამაღლდა ტახტზე [როგორც ეს შეეფერება მხოლოდ მის სიდიადეს]

لَهُۥ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا وَمَا تَحۡتَ ٱلثَّرَىٰ﴿٦﴾

6მას ეკუთვნის ყველაფერი, რაც ცათა შინაა და რაც ქვეყანასა ზედაა, რაც ამათ შორისაა, და რაც მიწის ქვეშაა

وَإِن تَجۡهَرۡ بِٱلۡقَوۡلِ فَإِنَّهُۥ يَعۡلَمُ ٱلسِّرَّ وَأَخۡفَى﴿٧﴾

7და თუ შენ ხმამაღლა ამბობ სათქმელს, მან ხომ იცის საიდუმლოც და ყველაზე უფრო დაფარულიც

ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ لَهُ ٱلۡأَسۡمَآءُ ٱلۡحُسۡنَىٰ﴿٨﴾

8არ არის ღვთაებ [თაყვანისცემის ღირსი], გარდა მისი ალლაჰისა! მას აქვს უმშვენიერესი სახელები!

وَهَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ﴿٩﴾

9მოვიდა [ო, შუამავალო] შენამდე [შუამავალი] მუსას ამბავი?

إِذۡ رَءَا نَارٗا فَقَالَ لِأَهۡلِهِ ٱمۡكُثُوٓاْ إِنِّيٓ ءَانَسۡتُ نَارٗا لَّعَلِّيٓ ءَاتِيكُم مِّنۡهَا بِقَبَسٍ أَوۡ أَجِدُ عَلَى ٱلنَّارِ هُدٗى﴿١٠﴾

10ერთხელ [ღამით] [მადიანიდან ეგვიპტეში დაბრუნებისას] (მუსამ), დაინახა ცეცხლი, მაშინ უთხრა თავის ოჯახს: აქ დარჩით! უეჭველად, მე ცეცხლი დავინახე. იქნებ მოგიტანოთ მისგან ნაკვერჩხალი [ცეცხლის ალით] ან ვიპოვო ცეცხლთან სწორი გზა [ვკითხო ხალხს, საით წავიდე სწორად]

فَلَمَّآ أَتَىٰهَا نُودِيَ يَٰمُوسَىٰٓ﴿١١﴾

11როცა მივიდა მასთან, ხმა გაისმა: ჰეი, მუსა

إِنِّيٓ أَنَا۠ رَبُّكَ فَٱخۡلَعۡ نَعۡلَيۡكَ إِنَّكَ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوٗى﴿١٢﴾

12ჭეშმარიტად, მე შენი ღმერთი [ალლაჰი] ვარ. გაიხადე შენი ორი ფეხსაცმელი, რამეთუ შენ იმყოფები ტუვას წმინდა ხეობაში.

وَأَنَا ٱخۡتَرۡتُكَ فَٱسۡتَمِعۡ لِمَا يُوحَىٰٓ﴿١٣﴾

13მე გამოგარჩიე შენ [ო, მუსა], და შეისმინე ის, რაც ზეშთაგეგონება

إِنَّنِيٓ أَنَا ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنَا۠ فَٱعۡبُدۡنِي وَأَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَ لِذِكۡرِيٓ﴿١٤﴾

14ჭეშმარიტად მე ვარ ალლაჰი! არ არსებობს [ღირსეული სათაყვანებელი] ღვთაება, ჩემს გარდა. თაყვანი მეც და ლოცვად დადექი ჩემს სახსენებლად!

إِنَّ ٱلسَّاعَةَ ءَاتِيَةٌ أَكَادُ أُخۡفِيهَا لِتُجۡزَىٰ كُلُّ نَفۡسِۭ بِمَا تَسۡعَىٰ﴿١٥﴾

15ჭეშმარიტად, დადგება ის საათი (აღდგომის დრო), როცა ადამიანები გაცოცხლდებიან, და ვმალამ მის შესახებ ცნობას, რამეთუ უნდა მიეგოს ყველა სულს ის, რისკენაც მიისწრაფოდენ [ამქვეყნიურ ცხოვრებაში]

فَلَا يَصُدَّنَّكَ عَنۡهَا مَن لَّا يُؤۡمِنُ بِهَا وَٱتَّبَعَ هَوَىٰهُ فَتَرۡدَىٰ﴿١٦﴾

16და ნუ მოგწყვეტენ [ო, მუსა] მისგან [აღსასრულის დღის რწმენისა და ამ რწმენისამებრ ქმედებებისგან] ისინი, რომელთაც არ ირწმუნეს მისი და აყოლილია ვნებებს, რათა არ დაგღუპონ

وَمَا تِلۡكَ بِيَمِينِكَ يَٰمُوسَىٰ﴿١٧﴾

17და რა გაქვს მარჯვენაში, ჰეი მუსა? [უზენაესი ალლაჰი მიუთითებს მუსას მის ჯოხზე]

قَالَ هِيَ عَصَايَ أَتَوَكَّؤُاْ عَلَيۡهَا وَأَهُشُّ بِهَا عَلَىٰ غَنَمِي وَلِيَ فِيهَا مَـَٔارِبُ أُخۡرَىٰ﴿١٨﴾

18მიუგო [მუსამ]: ეს ჩემი კვერთხია, რომელსაც ვეყრდნობი, ხეთა ფოთლებს ვუბერტყავ მისით ჩემს ცხვრებს და სხვა სარგებელნიც არის მასში ჩემთვის

قَالَ أَلۡقِهَا يَٰمُوسَىٰ﴿١٩﴾

19უთხრა [ალლაჰმა]: გადააგდე იგი, ჰეი მუსა.

فَأَلۡقَىٰهَا فَإِذَا هِيَ حَيَّةٞ تَسۡعَىٰ﴿٢٠﴾

20გადააგდო და იგი [კვერთხი] იქცა გველად და გასრიალდა.

قَالَ خُذۡهَا وَلَا تَخَفۡۖ سَنُعِيدُهَا سِيرَتَهَا ٱلۡأُولَىٰ﴿٢١﴾

21უთხრა [ალლაჰმა] : აიღე იგი და ნუ გეშინია. ჩვენ დავუბრუნებთ მას პირვანდელ სახეს

وَٱضۡمُمۡ يَدَكَ إِلَىٰ جَنَاحِكَ تَخۡرُجۡ بَيۡضَآءَ مِنۡ غَيۡرِ سُوٓءٍ ءَايَةً أُخۡرَىٰ﴿٢٢﴾

22და შემოიწყე [ო, მუსა] ხელი იღლიის ქვეშ; იგი გამოვა თეთრი, ყოველგვარი სიავის გარეშე, ჩვენს[მეორე] სასწაულად

لِنُرِيَكَ مِنۡ ءَايَٰتِنَا ٱلۡكُبۡرَى﴿٢٣﴾

23რათა გიჩვენოთ შენ [ო, მუსა] უდიდესი ჩვენს სასწაულთაგან.

ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ﴿٢٤﴾

24წადი [ო, მუსა] ფარაონთან, იგი ზღვარს გადავიდა

قَالَ رَبِّ ٱشۡرَحۡ لِي صَدۡرِي﴿٢٥﴾

25უთხრა [მუსა]: ღმერთო ჩემო. გამიფართოვე ჩემი გული [ამომაცილე ყველაფერი, რაც ხელს მიშლის წინასწარმეტყველური მოვალეობის შესრულებაში და სირთულეების ატანაში]

وَيَسِّرۡ لِيٓ أَمۡرِي﴿٢٦﴾

26და გაადვილე ჩემი საქმე

وَٱحۡلُلۡ عُقۡدَةٗ مِّن لِّسَانِي﴿٢٧﴾

27და მოხსენი დაბრკოლება ჩემი ენიდან.

يَفۡقَهُواْ قَوۡلِي﴿٢٨﴾

28რათა გაიგონ ჩემი ნათქვამი

وَٱجۡعَل لِّي وَزِيرٗا مِّنۡ أَهۡلِي﴿٢٩﴾

29და დამიდგინე დამხმარედ ჩემი სახლეულიდან.

هَٰرُونَ أَخِي﴿٣٠﴾

30ჰარუნი, ჩემი ძმა [რადგან ის უფრო მჭევრმეტყველია, ვიდრე მე]

ٱشۡدُدۡ بِهِۦٓ أَزۡرِي﴿٣١﴾

31და გამიმაგრე [ჰარუნის მეშვეობით] მისით ზურგი

وَأَشۡرِكۡهُ فِيٓ أَمۡرِي﴿٣٢﴾

32და თანამონაწილედ მიქციე იგი ჩემს საქმეში [წინასწარმეტყველურ მისიაში და ჭეშმარიტების ქადაგებაში]

كَيۡ نُسَبِّحَكَ كَثِيرٗا﴿٣٣﴾

33რათა გადიდოთ შენ ბევრჯერ

وَنَذۡكُرَكَ كَثِيرًا﴿٣٤﴾

34და გაგიხსენოთ ბევრჯერ

إِنَّكَ كُنتَ بِنَا بَصِيرٗا﴿٣٥﴾

35რამეთუ შენ გვხედავ ჩვენ

قَالَ قَدۡ أُوتِيتَ سُؤۡلَكَ يَٰمُوسَىٰ﴿٣٦﴾

36უთხრა [ალლაჰმა]: ჰეი მუსა! შენ გებოძა [ყველაფერი] ის, რაც ითხოვე.

وَلَقَدۡ مَنَنَّا عَلَيۡكَ مَرَّةً أُخۡرَىٰٓ﴿٣٧﴾

37და ვფიცავ, [ო, მუსა] ჩვენ უწინაც წყალობა გიყავით

إِذۡ أَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰٓ أُمِّكَ مَا يُوحَىٰٓ﴿٣٨﴾

38როცა ზეშთავაგონეთ დედაშენს ის, რაც ზეშთავაგონეთ.

أَنِ ٱقۡذِفِيهِ فِي ٱلتَّابُوتِ فَٱقۡذِفِيهِ فِي ٱلۡيَمِّ فَلۡيُلۡقِهِ ٱلۡيَمُّ بِٱلسَّاحِلِ يَأۡخُذۡهُ عَدُوّٞ لِّي وَعَدُوّٞ لَّهُۥۚ وَأَلۡقَيۡتُ عَلَيۡكَ مَحَبَّةٗ مِّنِّي وَلِتُصۡنَعَ عَلَىٰ عَيۡنِيٓ﴿٣٩﴾

39რომ - ჩასვი კიდობანში და ჩააგდე მდინარეში; მდინარე მას ნაპირთან გარიყავს, რათა აიყვანოს იგი იმან, ვინც მტერია ჩემი და მტერია მისი. და მე გადმოვფინე შენზე ჩემი სიყვარული, რათა ჩამოყალიბებულიყავი ჩემს თვალწინ.

إِذۡ تَمۡشِيٓ أُخۡتُكَ فَتَقُولُ هَلۡ أَدُلُّكُمۡ عَلَىٰ مَن يَكۡفُلُهُۥۖ فَرَجَعۡنَٰكَ إِلَىٰٓ أُمِّكَ كَيۡ تَقَرَّ عَيۡنُهَا وَلَا تَحۡزَنَۚ وَقَتَلۡتَ نَفۡسٗا فَنَجَّيۡنَٰكَ مِنَ ٱلۡغَمِّ وَفَتَنَّٰكَ فُتُونٗاۚ فَلَبِثۡتَ سِنِينَ فِيٓ أَهۡلِ مَدۡيَنَ ثُمَّ جِئۡتَ عَلَىٰ قَدَرٖ يَٰمُوسَىٰ﴿٤٠﴾

40წავიდა შენი და, და უთხრა: ხომ არ მიმესწავლებინა თქვენთვის იგი, ვინც მას ჩაიბარებს? და დაგაბრუნეთ დედაშენთან, რათა დამშვიდებულიყო იგი და არ ენაღვლა. და მოკალი შენ კაცი, ხოლო ჩვენ გიხსენით მწუხარებისგან და გამოგცადეთ განსაცდელებით. წლების მანძილზე დარჩი მედიენის ხალხში; მერე კი მოხვედი დადგენილ დროს, ჰეი მუსა

وَٱصۡطَنَعۡتُكَ لِنَفۡسِي﴿٤١﴾

41და მე გამოგარჩიე შენ ჩემთვის! [გამოგარჩიე ჩემი სიტყვის გადასაცემად]

ٱذۡهَبۡ أَنتَ وَأَخُوكَ بِـَٔايَٰتِي وَلَا تَنِيَا فِي ذِكۡرِي﴿٤٢﴾

42წადით შენ [ო, მუსა] და შენი ძმა ჩემი სასწაულებით და ნუ იქნებით უძლურნი ჩემს გახსენებაში [რათა ეს იყოს თქვენთვის მხარში დგომა]

ٱذۡهَبَآ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ﴿٤٣﴾

43ორივენი წადით ფარაონთან, რამეთუ იგი ზღვარს გადავიდა

فَقُولَا لَهُۥ قَوۡلٗا لَّيِّنٗا لَّعَلَّهُۥ يَتَذَكَّرُ أَوۡ يَخۡشَىٰ﴿٤٤﴾

44და უთხარით მას რბილი სიტყვა, რათა ეგების შეიგნოს ან შეშინდეს [ალლაჰის სასჯელისგან]

قَالَا رَبَّنَآ إِنَّنَا نَخَافُ أَن يَفۡرُطَ عَلَيۡنَآ أَوۡ أَن يَطۡغَىٰ﴿٤٥﴾

45უთხრეს [მუსამ და ჰარუნმა]: [ო], ღმერთო ჩვენო, ვშიშობთ, რომ [ფარაონი] შემოგვიტევს ან ზღვარს გადავა.

قَالَ لَا تَخَافَآۖ إِنَّنِي مَعَكُمَآ أَسۡمَعُ وَأَرَىٰ﴿٤٦﴾

46[ალლაჰმა] მიუგო [მუსას და ჰარუნს]: ნუ გეშინიათ. მე თქვენთანა ვარ, მე მესმის და ვხედავ

فَأۡتِيَاهُ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولَا رَبِّكَ فَأَرۡسِلۡ مَعَنَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ وَلَا تُعَذِّبۡهُمۡۖ قَدۡ جِئۡنَٰكَ بِـَٔايَةٖ مِّن رَّبِّكَۖ وَٱلسَّلَٰمُ عَلَىٰ مَنِ ٱتَّبَعَ ٱلۡهُدَىٰٓ﴿٤٧﴾

47შედით მასთან და უთხარით: ჩვენ შენი ღმერთის წარმოგზავნილები ვართ. გამოუშვი ჩვენთან ერთად ისრაელის ძენი და ნუ სტანჯავ მათ. მოვედით სასწაულით [ო, ფარაონ] შენი ღმერთისაგან და მშვიდობა იმას, ვინც მიჰყვება ჭეშმარიტ გზას.

إِنَّا قَدۡ أُوحِيَ إِلَيۡنَآ أَنَّ ٱلۡعَذَابَ عَلَىٰ مَن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ﴿٤٨﴾

48ზეშთაგვეგონა რომ სასჯელი იმას, ვინც ცრუდ შერაცხა იგი და ზურგი აქციაო [ისალმის მოწოდებისგან].

قَالَ فَمَن رَّبُّكُمَا يَٰمُوسَىٰ﴿٤٩﴾

49უთხრა [ფარაონმა]: ვინ არის თქვენი ღმერთი, ჰეი მუსა?

قَالَ رَبُّنَا ٱلَّذِيٓ أَعۡطَىٰ كُلَّ شَيۡءٍ خَلۡقَهُۥ ثُمَّ هَدَىٰ﴿٥٠﴾

50[მუსამ] მიუგო: ჩემი ღმერთია ის, ვინც ყოველივე უბოძა თავის ქმნილებას, ხოლო შემდგომ დაადგინა ჭეშმარიტ გზაზე

قَالَ فَمَا بَالُ ٱلۡقُرُونِ ٱلۡأُولَىٰ﴿٥١﴾

51ჰკითხა [ფარაონმა]: და რა მოუვა უწინდელ თაობებს [რომლებმაც ასევე არ მიიღეს ჭეშმარიტება ალლაჰის შუამავლებისგან]?

قَالَ عِلۡمُهَا عِندَ رَبِّي فِي كِتَٰبٖۖ لَّا يَضِلُّ رَبِّي وَلَا يَنسَى﴿٥٢﴾

52[მუსამ] უთხრა: ამის ცოდნა წიგნშია ჩემს ღმერთთან. ჩემი ღმერთი არც შეცდება და არც დაავიწყდება.

ٱلَّذِي جَعَلَ لَكُمُ ٱلۡأَرۡضَ مَهۡدٗا وَسَلَكَ لَكُمۡ فِيهَا سُبُلٗا وَأَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءٗ فَأَخۡرَجۡنَا بِهِۦٓ أَزۡوَٰجٗا مِّن نَّبَاتٖ شَتَّىٰ﴿٥٣﴾

53ისაა [ალლაჰი], რომელმაც დაგიდგინათ დედამიწა სარეცლად, გაიყვანა თქვენთვის მასზე გზები, გარდმოავლინა ციდან წყალი და აღმოვაცენეთ მისით წყვილებად ყოველნაირი მცენარეები.

كُلُواْ وَٱرۡعَوۡاْ أَنۡعَٰمَكُمۡۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّأُوْلِي ٱلنُّهَىٰ﴿٥٤﴾

54ჭამეთ (ო, ადამიანებო) ის, რაც [ჩვენ გავზარდეთ თქვენთვის] და მწყემსეთ თქვენი საქონელი; ამაში სასწაულებია გონების მქონეთათვის

۞ مِنۡهَا خَلَقۡنَٰكُمۡ وَفِيهَا نُعِيدُكُمۡ وَمِنۡهَا نُخۡرِجُكُمۡ تَارَةً أُخۡرَىٰ﴿٥٥﴾

55მიწისგან შეგქმენით თქვენ [ო, ადამიანნო], მასში დაგაბრუნებთ [სიკვდილის შემდეგ] და მისგან გამოგიყვანთ კიდევ ერთხელ [აღდგომის დღეს].

وَلَقَدۡ أَرَيۡنَٰهُ ءَايَٰتِنَا كُلَّهَا فَكَذَّبَ وَأَبَىٰ﴿٥٦﴾

56და ვუჩვენეთ მას [ფარაონს] ჩვენი ყველა სასწაული, მან კი ცრუდ შერაცხა და უარყო.

قَالَ أَجِئۡتَنَا لِتُخۡرِجَنَا مِنۡ أَرۡضِنَا بِسِحۡرِكَ يَٰمُوسَىٰ﴿٥٧﴾

57უთხრა: ჰეი მუსა! განა იმისათვის მოხვედი, რათა გაგვაძევო ჩვენი მიწიდან შენი ჯადოქრობით?

فَلَنَأۡتِيَنَّكَ بِسِحۡرٖ مِّثۡلِهِۦ فَٱجۡعَلۡ بَيۡنَنَا وَبَيۡنَكَ مَوۡعِدٗا لَّا نُخۡلِفُهُۥ نَحۡنُ وَلَآ أَنتَ مَكَانٗا سُوٗى﴿٥٨﴾

58ჩვენ [ფარაონი და მისი გარემოცვა] აუცილებლად გაჩვენებთ შენ, ო მუსა, მსგავს ჯადოქრობას. დათქვი დრო ჩვენი შეხვედრისა, რომელსაც არ შევცვლით ჩვენ და არც შენ, შესაფერის ადგილას

قَالَ مَوۡعِدُكُمۡ يَوۡمُ ٱلزِّينَةِ وَأَن يُحۡشَرَ ٱلنَّاسُ ضُحٗى﴿٥٩﴾

59[მუსამ] უთხრა [ფარაონს]: თქვენთვის შეხვედრის დრო იყოს ზინათის [დღესასწაულის] დღე, რომ შეიკრიბოს ხალხი დილით

فَتَوَلَّىٰ فِرۡعَوۡنُ فَجَمَعَ كَيۡدَهُۥ ثُمَّ أَتَىٰ﴿٦٠﴾

60გაბრუნდა ფარაონი და მთელ თავის მზაკვრობას [ჯადოქრებს] უხმო, მერე მოვიდა.

قَالَ لَهُم مُّوسَىٰ وَيۡلَكُمۡ لَا تَفۡتَرُواْ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبٗا فَيُسۡحِتَكُم بِعَذَابٖۖ وَقَدۡ خَابَ مَنِ ٱفۡتَرَىٰ﴿٦١﴾

61უთხრა მათ მუსამ: ვაი თქვენ! ნუ შეთხზავთ ალლაჰზე სიცრუეებს! თორემ გაგანადგურებთ იგი სასჯელით. მართლაც წააგებს ის, ვინც სიცრუეს თხზავს

فَتَنَٰزَعُوٓاْ أَمۡرَهُم بَيۡنَهُمۡ وَأَسَرُّواْ ٱلنَّجۡوَىٰ﴿٦٢﴾

62და [ჯადოქრებმა] განიხილეს ერთმანეთში თავიანთი საქმე და საიდუმლოდ ითათბირეს და თავიანთი საუბარი საიდუმლოდ შეინახეს

قَالُوٓاْ إِنۡ هَٰذَٰنِ لَسَٰحِرَٰنِ يُرِيدَانِ أَن يُخۡرِجَاكُم مِّنۡ أَرۡضِكُم بِسِحۡرِهِمَا وَيَذۡهَبَا بِطَرِيقَتِكُمُ ٱلۡمُثۡلَىٰ﴿٦٣﴾

63თქვეს [ფარაონის ჯადოქრებმა]: ჭეშმარიტად, ამ ორ ჯადოქარს სურს, გაგაძევოთ თქვენ თქვენი მიწიდან თავიანთი ჯადოქრობით და მოგიშალონ თქვენი გზა.

فَأَجۡمِعُواْ كَيۡدَكُمۡ ثُمَّ ٱئۡتُواْ صَفّٗاۚ وَقَدۡ أَفۡلَحَ ٱلۡيَوۡمَ مَنِ ٱسۡتَعۡلَىٰ﴿٦٤﴾

64შეკრიბეთ თქვენი მზაკვრობა [ნუ იდავებთ ერთმანეთში], მერე გამოდით მწკრივად. წარმატებული იქნება იგი, ვინც დღეს გაიმარჯვებს

قَالُواْ يَٰمُوسَىٰٓ إِمَّآ أَن تُلۡقِيَ وَإِمَّآ أَن نَّكُونَ أَوَّلَ مَنۡ أَلۡقَىٰ﴿٦٥﴾

65[ჯადოქრებმა] უთხრეს: ჰეი მუსა! ან ისროლე, ან ჩვენ ვიქნებით პირველნი, ვინც ისვრის

قَالَ بَلۡ أَلۡقُواْۖ فَإِذَا حِبَالُهُمۡ وَعِصِيُّهُمۡ يُخَيَّلُ إِلَيۡهِ مِن سِحۡرِهِمۡ أَنَّهَا تَسۡعَىٰ﴿٦٦﴾

66მიუგო [მუსამ] [ჯადოქრებს]: დიახ ისროლეთ! როცა მათი თოკები და მათი კვერთხები, თავიანთი ჯადოქრობიდან გამომდინარე, მოეჩვენა მას, როგორც მუცელზე ჩქარა მოსიარულე.

فَأَوۡجَسَ فِي نَفۡسِهِۦ خِيفَةٗ مُّوسَىٰ﴿٦٧﴾

67ამგვარად მუსა თავისთავად შეიპყრო შიშის გრძნობამ

قُلۡنَا لَا تَخَفۡ إِنَّكَ أَنتَ ٱلۡأَعۡلَىٰ﴿٦٨﴾

68[ალლაჰმა] ვუთხარით: ნუ გეშინია, შენ გამარჯვებული ხარ!

وَأَلۡقِ مَا فِي يَمِينِكَ تَلۡقَفۡ مَا صَنَعُوٓاْۖ إِنَّمَا صَنَعُواْ كَيۡدُ سَٰحِرٖۖ وَلَا يُفۡلِحُ ٱلسَّاحِرُ حَيۡثُ أَتَىٰ﴿٦٩﴾

69ისროლე, რაც მარჯვენაში გიჭირავს და გადაყლაპავს იმას, რაც მათ გააკეთეს. ჭეშმარიტად, მათი ნამოქმედარი მხოლოდ ჯადოქრის მზაკვრობაა და არ ექნება წარმატება ჯადოქარს, სადაც წავა

فَأُلۡقِيَ ٱلسَّحَرَةُ سُجَّدٗا قَالُوٓاْ ءَامَنَّا بِرَبِّ هَٰرُونَ وَمُوسَىٰ﴿٧٠﴾

70მაშინ სუჯუდზე დაეცნენ ჯადოქრები[ალლაჰის წინაშე]თაყვანის ცემით და თქვეს:ვირწმუნეთ ღმერთი ჰარუნისა და მუსასი[და თუ ეს ჯადოქრობა იქნებოდა ვერ მოგვიგებდნენ].

قَالَ ءَامَنتُمۡ لَهُۥ قَبۡلَ أَنۡ ءَاذَنَ لَكُمۡۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِي عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحۡرَۖ فَلَأُقَطِّعَنَّ أَيۡدِيَكُمۡ وَأَرۡجُلَكُم مِّنۡ خِلَٰفٖ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمۡ فِي جُذُوعِ ٱلنَّخۡلِ وَلَتَعۡلَمُنَّ أَيُّنَآ أَشَدُّ عَذَابٗا وَأَبۡقَىٰ﴿٧١﴾

71[ფარაონმა] თქვა:ნუთუ ირწმუნეთ მისი სანამ მე ნებას დაგრთავდით?!უეჭველად იგი[მუსა ]თქვენი უფროსია რომელმაც გასწავლათ ჯადოქრობა.ამიტომ უეჭველად მოგკვეთთ ხელ-ფეხს სხვადასხვა მხრით, და პალმის ხეზე გაგაკრავთ, და ნამდვილად გაიგებთ ვისი ტანჯვა-წამებაა უფრო მკაცრი და ხანგრძლივი.

قَالُواْ لَن نُّؤۡثِرَكَ عَلَىٰ مَا جَآءَنَا مِنَ ٱلۡبَيِّنَٰتِ وَٱلَّذِي فَطَرَنَاۖ فَٱقۡضِ مَآ أَنتَ قَاضٍۖ إِنَّمَا تَقۡضِي هَٰذِهِ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَآ﴿٧٢﴾

72[ჯადოქრებმა] უთხრეს [ფარაონს]: არ გამჯობინებთ ცხად მტკიცებულებებს რომლებიც ჩვენ მოგვევლინა და არც იმას[ალლაჰს] რომელმაც ჩვენ გაგვაჩინა. გადაწყვიტე, რასაც გადაწყვეტ! შენ მხოლოდ ამქვეყნიურ ცხოვრებაში გადაწყვეტ

إِنَّآ ءَامَنَّا بِرَبِّنَا لِيَغۡفِرَ لَنَا خَطَٰيَٰنَا وَمَآ أَكۡرَهۡتَنَا عَلَيۡهِ مِنَ ٱلسِّحۡرِۗ وَٱللَّهُ خَيۡرٞ وَأَبۡقَىٰٓ﴿٧٣﴾

73ჩვენ კი ვირწმუნეთ ჩვენი ღმერთი, რათა მოგვიტევოს ჩვენი ცოდვები და ის ჯადოქრობა, შენ რომ [ო, ფარაონ] გვაიძულებდი. და ალლაჰი უკეთესია [ჩვენთვის ვიდრე შენ] და მარადიული

إِنَّهُۥ مَن يَأۡتِ رَبَّهُۥ مُجۡرِمٗا فَإِنَّ لَهُۥ جَهَنَّمَ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحۡيَىٰ﴿٧٤﴾

74ჭეშმარიტად, იმას, ვინც ცოდვილი [ურწმუნო] წარსდგება თავისი ღმერთის წინაშე, მიეგება ჯოჯოხეთი. მასში არც მოკვდება[რათა დაისვენოს] და არც იცოცხლებს[კარგი სიცოცხლით].

وَمَن يَأۡتِهِۦ مُؤۡمِنٗا قَدۡ عَمِلَ ٱلصَّٰلِحَٰتِ فَأُوْلَٰٓئِكَ لَهُمُ ٱلدَّرَجَٰتُ ٱلۡعُلَىٰ﴿٧٥﴾

75ხოლო ის, ვინც წარსდგება მის [ალლაჰის] წინაშე მორწმუნედ, რომელსაც სიკეთე უკეთებია... სწორედ მათთვის არის გამზადებული უმაღლესი საფეხურები

جَنَّٰتُ عَدۡنٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَاۚ وَذَٰلِكَ جَزَآءُ مَن تَزَكَّىٰ﴿٧٦﴾

76სამოთხის ბაღები, სადაც მიედინებიან [დასახლებული ადგილებისა და ხეების ქვემოთ] მდინარეები. იქნებიან იქ მარადიულად და ეს არის მათი საზღაური, ვინც განიწმინდა [ვინც განწმინდა თავისი სული, მრავალღმერთიანობისგან და ცოდვებისგან].

وَلَقَدۡ أَوۡحَيۡنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنۡ أَسۡرِ بِعِبَادِي فَٱضۡرِبۡ لَهُمۡ طَرِيقٗا فِي ٱلۡبَحۡرِ يَبَسٗا لَّا تَخَٰفُ دَرَكٗا وَلَا تَخۡشَىٰ﴿٧٧﴾

77და ვფიცავ, ზეშთავაგონეთ მუსას: რომ ღამით წაიყვანე ჩემი მსახურები [ისრაილის შთამომავალთაგანნი] [ეგვიპტიდან] და გაუკვალე მათ მშრალი გზა ზღვაში. არ შეუშინდები მდევარს [ფარაონსა და მის ჯარს] და არც შეძრწუნდები. [და შუმავალმა მუსამ ისრაილის შთამომავლებთან ერთად დატოვა ეგვიპტე]

فَأَتۡبَعَهُمۡ فِرۡعَوۡنُ بِجُنُودِهِۦ فَغَشِيَهُم مِّنَ ٱلۡيَمِّ مَا غَشِيَهُمۡ﴿٧٨﴾

78დაედევნა მათ [მუსას და ისრაელის შთამომავალთ] უკან ფარაონი თავისი ჯარით და გადაეფარათ მათ ზღვისგან ის, რაც გადაეფარათ [დაეფარა მათ უზარმაზარი წყლის მასა].

وَأَضَلَّ فِرۡعَوۡنُ قَوۡمَهُۥ وَمَا هَدَىٰ﴿٧٩﴾

79ფარაონმა თავისი ხალხი გზას ააცდინა [მათთვის ურწმუნოება ისე წარმოაჩინა, თითქოს სიკეთე ყოფილიყო] და არ უწინამძღრა [სწორი გზით].

يَٰبَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ قَدۡ أَنجَيۡنَٰكُم مِّنۡ عَدُوِّكُمۡ وَوَٰعَدۡنَٰكُمۡ جَانِبَ ٱلطُّورِ ٱلۡأَيۡمَنَ وَنَزَّلۡنَا عَلَيۡكُمُ ٱلۡمَنَّ وَٱلسَّلۡوَىٰ﴿٨٠﴾

80ჰეი ისრაელის შვილებო, ჩვენ გიხსენით თქვენი მტრისაგან, შეხვედრა დაგითქვით ატ-ტურის [მთის] მარჯვენა მხარეს და ზეგარდმოგივლინეთ მანანა და მწყერი

كُلُواْ مِن طَيِّبَٰتِ مَا رَزَقۡنَٰكُمۡ وَلَا تَطۡغَوۡاْ فِيهِ فَيَحِلَّ عَلَيۡكُمۡ غَضَبِيۖ وَمَن يَحۡلِلۡ عَلَيۡهِ غَضَبِي فَقَدۡ هَوَىٰ﴿٨١﴾

81ჭამეთ [ნებადართული] ის სიკეთენი, რაც სარჩოდ გიწყალობეთ, და ნუ გადააჭარბებთ ნება დართულს [ და ნუ შეჭამთ აკრძალულს, ნუ გაფლანგავთ და ნუ იქნებით უმადურები], თორემ დაგატყდებათ ჩემი რისხვა და, ვისაც ჩემი რისხვა დაატყდება, დაიღუპება.

وَإِنِّي لَغَفَّارٞ لِّمَن تَابَ وَءَامَنَ وَعَمِلَ صَٰلِحٗا ثُمَّ ٱهۡتَدَىٰ﴿٨٢﴾

82ჭეშმარიტად, მე [ალლაჰი] ვაპატიებ მათ, ვინც მოინანია [ურწმუნოება და მისი ცოდვები], ირწმუნა, სიკეთე აკეთა [ირწმუნა ალლაჰი და აღასრულებდა მის სიტყვას] და მერე სწორ [წეშმარიტ] გზას დაადგა

۞ وَمَآ أَعۡجَلَكَ عَن قَوۡمِكَ يَٰمُوسَىٰ﴿٨٣﴾

83[და ალლაჰმა უთხრა]: ჰეი მუსა! რამ დაგაჩქარა შენი ხალხისგან

قَالَ هُمۡ أُوْلَآءِ عَلَىٰٓ أَثَرِي وَعَجِلۡتُ إِلَيۡكَ رَبِّ لِتَرۡضَىٰ﴿٨٤﴾

84[მუსამ] უთხრა: ისინი მოდიან ჩემს კვალდაკვალ, მე კი ვიჩქარე შენკენ, ღმერთო ჩემო, რომ იყო კმაყოფილი

قَالَ فَإِنَّا قَدۡ فَتَنَّا قَوۡمَكَ مِنۢ بَعۡدِكَ وَأَضَلَّهُمُ ٱلسَّامِرِيُّ﴿٨٥﴾

85[უზენაესმა ალლაჰმა] უთხრა: მე გამოვცადე შენი ხალხი შენს შემდგომ და სამირმა აცდუნა ისინი და აუბნია გზა.

فَرَجَعَ مُوسَىٰٓ إِلَىٰ قَوۡمِهِۦ غَضۡبَٰنَ أَسِفٗاۚ قَالَ يَٰقَوۡمِ أَلَمۡ يَعِدۡكُمۡ رَبُّكُمۡ وَعۡدًا حَسَنًاۚ أَفَطَالَ عَلَيۡكُمُ ٱلۡعَهۡدُ أَمۡ أَرَدتُّمۡ أَن يَحِلَّ عَلَيۡكُمۡ غَضَبٞ مِّن رَّبِّكُمۡ فَأَخۡلَفۡتُم مَّوۡعِدِي﴿٨٦﴾

86და დაბრუნდა მუსა თავის ხალხთან განრისხებული, დამწუხრებული. უთხრა [მათ]: ო, ჩემო ხალხო, განა არ მოუცია თქვენთვის ჩემს ღმერთს მშვენიერი აღთქმა, განა ხანგრძლივი გეჩვენათ აღთქმა ან ისურვეთ, რომ დაგატყდეთ რისხვა თქვენი ღმერთისაგან და შეცვალეთ ჩემი პირობა [დარჩედ მტკიცედ რწმენაში და მიჰყვეთ ჩემს გზას]?

قَالُواْ مَآ أَخۡلَفۡنَا مَوۡعِدَكَ بِمَلۡكِنَا وَلَٰكِنَّا حُمِّلۡنَآ أَوۡزَارٗا مِّن زِينَةِ ٱلۡقَوۡمِ فَقَذَفۡنَٰهَا فَكَذَٰلِكَ أَلۡقَى ٱلسَّامِرِيُّ﴿٨٧﴾

87მათ მიუგეს [ო, მუსა] : არ შეგვიცვლია შენი პირობა ჩვენი ნებით, თუმცა ჩვენ დატვირთულნი ვიყავით იმ ერის [ფარაონის ერის] სამკაულებითა და ქონებით, და ჩვენც სწრაფად მოვიტანეთ და მოვაგროვეთ. ამგვარადვე ჩაყარა სამირმაც [ცეცხლში ჯაბრაილ ანგელოზის ცხენის ჩლიქიდა დან მიწა ]

فَأَخۡرَجَ لَهُمۡ عِجۡلٗا جَسَدٗا لَّهُۥ خُوَارٞ فَقَالُواْ هَٰذَآ إِلَٰهُكُمۡ وَإِلَٰهُ مُوسَىٰ فَنَسِيَ﴿٨٨﴾

88და განა ვერ ხედავდნენ, რომ ერთ სიტყვასაც კი არ უპასუხებდა იგი და არ ხელეწიფებოდა არც მათი ზარალი და არც სარგებელი?და ამგვარად გამოძერწა [საამირიმ]მათთვის ბღავანა ბოჩოლა, და თქვეს: ეს არის თქვენი ღმერთი და მუსას ღმერთიო, და დაავიწყდა[მუსას თავისი ღმერთი აქ თქვენთან ].

أَفَلَا يَرَوۡنَ أَلَّا يَرۡجِعُ إِلَيۡهِمۡ قَوۡلٗا وَلَا يَمۡلِكُ لَهُمۡ ضَرّٗا وَلَا نَفۡعٗا﴿٨٩﴾

89ნუ თუ ვერ ხედავდნენ [ხბოს თაყვანისცემლები], რომ ერთ სიტყვასაც კი არ უპასუხებდა იგი და არ ხელეწიფებოდა არც მათი ზარალი და არც სარგებელი?

وَلَقَدۡ قَالَ لَهُمۡ هَٰرُونُ مِن قَبۡلُ يَٰقَوۡمِ إِنَّمَا فُتِنتُم بِهِۦۖ وَإِنَّ رَبَّكُمُ ٱلرَّحۡمَٰنُ فَٱتَّبِعُونِي وَأَطِيعُوٓاْ أَمۡرِي﴿٩٠﴾

90და უთხრა მათ [ისრაილის ძეებს] ჰარუნმა, ადრევე სანამ მუსა დაბრუნდებოდა: ჰეი, ერო ჩემო! ეს [ხბო] მხოლოდ გამოცდად მოგეცათ რათა გამოირჩნენ მორწმუნენი და ურწმუნონი. მართლაც, თქვენი უფალი არის მოწყალე [ალლაჰი]. მომყევით მე [მხოლოდ ალლაჰის თაყვანისცემაში] და დაემორჩილეთ ჩემს ბრძანებას (მისი განკარგულებების შესრულებაში)

قَالُواْ لَن نَّبۡرَحَ عَلَيۡهِ عَٰكِفِينَ حَتَّىٰ يَرۡجِعَ إِلَيۡنَا مُوسَىٰ﴿٩١﴾

91[ხბოს თაყვანისმცემლებმა] თქვეს: არ შევწყვეტთ ჩვენ მის თაყვანისცემას, ვიდრე მუსა არ დაბრუნდება ჩვენთან.

قَالَ يَٰهَٰرُونُ مَا مَنَعَكَ إِذۡ رَأَيۡتَهُمۡ ضَلُّوٓاْ﴿٩٢﴾

92[როცა დაბრუნდა მუსა]უთხრა: ჰეი ჰარუნ, რამ შეგაკავა როცა ნახე, რომ გზას აცდნენ ისინი,

أَلَّا تَتَّبِعَنِۖ أَفَعَصَيۡتَ أَمۡرِي﴿٩٣﴾

93რომ არ გამომყოლოდი[ანუ მიგეტოვებინა ხბოს მთაყვანისმცემელი ხალხი და გამომყოლოდი მე]? ნუთუ ჩემს ბრძანებას ეურჩე?!

قَالَ يَبۡنَؤُمَّ لَا تَأۡخُذۡ بِلِحۡيَتِي وَلَا بِرَأۡسِيٓۖ إِنِّي خَشِيتُ أَن تَقُولَ فَرَّقۡتَ بَيۡنَ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ وَلَمۡ تَرۡقُبۡ قَوۡلِي﴿٩٤﴾

94[ჰარუნმა] მიუგო [როცა მუსამ მარჯვენა ხელით თმაში ჩაავლო ხელი, ხოლო მარცხენათი წვერში]: დედაჩემის ძეო, ნუ დამიჭერ მე წვერით და თავით. ჭეშმარიტად, შემეშინდა, რომ იტყოდი განხეთქილება ჩამოგიგდია ისრაელის ძეთა შორის და ჩემი სიტყვა არ დაგიცავსო [მუსას რჩევები ისრაილის შთამომავლობაზე ზრუნვის შესახებ]

قَالَ فَمَا خَطۡبُكَ يَٰسَٰمِرِيُّ﴿٩٥﴾

95[მუსამ] უთხრა: შენ რაღას იტყვი, სამირიან?![რატომ გააკეთე ის რაც გააკეთე?!]

قَالَ بَصُرۡتُ بِمَا لَمۡ يَبۡصُرُواْ بِهِۦ فَقَبَضۡتُ قَبۡضَةٗ مِّنۡ أَثَرِ ٱلرَّسُولِ فَنَبَذۡتُهَا وَكَذَٰلِكَ سَوَّلَتۡ لِي نَفۡسِي﴿٩٦﴾

96[სამირიანმა] მიუგო [გამართლებით]: მე დავინახე ის, რაც მათ ვერ დაინახეს [მან იხილა ანგელოზი ჯიბრილი ცხენზე ამხედრებული იმ დროს, როდესაც ხალხი გამოდიოდა ზღვიდან, ხოლო ფარაონი და მისი ლაშქარი იხრჩობოდნენ]. ავიღე ერთი მუჭა [მიწა] შუამავლის ნაკვალევიდან [ჯიბრილის ცხენის ნალის ქვემოდან] და ჩავყარე მასში, და ასევე შემაცდინა ჩემმა სულმაც.

قَالَ فَٱذۡهَبۡ فَإِنَّ لَكَ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ أَن تَقُولَ لَا مِسَاسَۖ وَإِنَّ لَكَ مَوۡعِدٗا لَّن تُخۡلَفَهُۥۖ وَٱنظُرۡ إِلَىٰٓ إِلَٰهِكَ ٱلَّذِي ظَلۡتَ عَلَيۡهِ عَاكِفٗاۖ لَّنُحَرِّقَنَّهُۥ ثُمَّ لَنَنسِفَنَّهُۥ فِي ٱلۡيَمِّ نَسۡفًا﴿٩٧﴾

97[მუსამ] უთხრა [სამირიანს]: მოშორდი! უეჭველად, შენ ამქვეყნად მხოლოდ ის გექნეს სათქმელი, რომ იძახო: არ მომეკაროთ! და შენ გექნება დათქმული დრო[განკითხვის დღე როდესაც ამ ხბოს გამო დაისჯები] ; და შეხედე შენს ღვთაებას, რომელსაც მიეჯაჭვე, უეჭველად დავწვავთ მას და გადავყრით მას ზღვაში ნაცრად

إِنَّمَآ إِلَٰهُكُمُ ٱللَّهُ ٱلَّذِي لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۚ وَسِعَ كُلَّ شَيۡءٍ عِلۡمٗا﴿٩٨﴾

98თქვენი ღვთაება მხოლოდ ალლაჰია, არ არსებობს სხვა ღვთაება მის გარდა. მან გარემოიცვა ყველაფერი ცოდნით

كَذَٰلِكَ نَقُصُّ عَلَيۡكَ مِنۡ أَنۢبَآءِ مَا قَدۡ سَبَقَۚ وَقَدۡ ءَاتَيۡنَٰكَ مِن لَّدُنَّا ذِكۡرٗا﴿٩٩﴾

99ამგვარად მოგითხრობთ [როგორც მოთხრობილია მუსაზე, ფარაონზე და მათ ხალხებზე] ამბებს [ო, შუამავალო], რაც უწინ მომხდარა; შენ კი გიბოძეთ ჩვენი წიაღიდან წიგნი [ყურანი]

مَّنۡ أَعۡرَضَ عَنۡهُ فَإِنَّهُۥ يَحۡمِلُ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ وِزۡرًا﴿١٠٠﴾

100ვინც ზურგს შეაქცევს მას [ყურანს] [მის ჭეშმარიტებას არ აღიარებს და მის ბრძანებებს არ დაემორჩილება], ჭეშმარიტად, აღდგომის დღეს იტყვირთავს მძიმე ტვირთს

خَٰلِدِينَ فِيهِۖ وَسَآءَ لَهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ حِمۡلٗا﴿١٠١﴾

101მარადიულად მასში იქნებიან [სასჯელში], და მათთვის რაოდენ ცუდი ტვირთია აღდგომის დღეს

يَوۡمَ يُنفَخُ فِي ٱلصُّورِۚ وَنَحۡشُرُ ٱلۡمُجۡرِمِينَ يَوۡمَئِذٖ زُرۡقٗا﴿١٠٢﴾

102იმ დღეს, როცა ჩაბერილ იქნება საყვირში, ცოდვილებს [ურწმუნოებს] შევკრებთ იმ დღეს თვალებ გალურჯებულთ.[იმ მდგომარეობაში იქნებიან იმ დღის საშინელების გამო].

يَتَخَٰفَتُونَ بَيۡنَهُمۡ إِن لَّبِثۡتُمۡ إِلَّا عَشۡرٗا﴿١٠٣﴾

103ერთმანეთში იჩურჩულებენ: ჩვენ იქ [სიკვდილის შემდეგ სამარეში] მხოლოდ ათი [ღამით] დავრჩითო

نَّحۡنُ أَعۡلَمُ بِمَا يَقُولُونَ إِذۡ يَقُولُ أَمۡثَلُهُمۡ طَرِيقَةً إِن لَّبِثۡتُمۡ إِلَّا يَوۡمٗا﴿١٠٤﴾

104ჩვენ უკეთ ვიცით, რასაც იტყვიან. და იტყვის მათგან ყველაზე უფრო ჭკვიანი: თქვენ იქ მხოლოდ ერთ დღეს დაჰყავითო [განკითხვის დღესთან შედარებით]

وَيَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلۡجِبَالِ فَقُلۡ يَنسِفُهَا رَبِّي نَسۡفٗا﴿١٠٥﴾

105და გეკითხებიან შენ [შენი ხალხი] [ო, შუამავალო] მთების შესახებ, უთხარი: მტვრად აქცევს მათ ჩემი უფალი.

فَيَذَرُهَا قَاعٗا صَفۡصَفٗا﴿١٠٦﴾

106და მოსწორებულ ველებად აქცევს [იმ ადგილს, სადაც ადრე მთები იყო].

لَّا تَرَىٰ فِيهَا عِوَجٗا وَلَآ أَمۡتٗا﴿١٠٧﴾

107ვეღარ იხილავთ ვერც მაღლობებს და ვერც ჩაღრმავებას.

يَوۡمَئِذٖ يَتَّبِعُونَ ٱلدَّاعِيَ لَا عِوَجَ لَهُۥۖ وَخَشَعَتِ ٱلۡأَصۡوَاتُ لِلرَّحۡمَٰنِ فَلَا تَسۡمَعُ إِلَّا هَمۡسٗا﴿١٠٨﴾

108იმ დღეს [განკითხვის დღეს] გაჰყვებიან ისინი მხმობელს[ შესაკრებ მოედნისკენ], რომელშიც სიმრუდე არ არის. გაიკმინდება ხმები მოწყალის წინაშე და ვერაფერს გაიგონებ, ჩურჩულის გარდა

يَوۡمَئِذٖ لَّا تَنفَعُ ٱلشَّفَٰعَةُ إِلَّا مَنۡ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَرَضِيَ لَهُۥ قَوۡلٗا﴿١٠٩﴾

109იმ დღეს [განკითხვის დღეს] არ წაადგება შუამდგომლობა არავის, თუ არა იმას, ვისაც ნებას მისცემს მოწყალე და ვისი სიტყვითაც კმაყოფილი იქნება.

يَعۡلَمُ مَا بَيۡنَ أَيۡدِيهِمۡ وَمَا خَلۡفَهُمۡ وَلَا يُحِيطُونَ بِهِۦ عِلۡمٗا﴿١١٠﴾

110მან[ალლაჰმა] იცის, რაც მათ წინაა [მომავალი] და რაც მათ უკან იყო წარსული] და [ქმნილებები] ვერ ჩასწვდებიან მას [ალლაჰს]ცოდნით.

۞ وَعَنَتِ ٱلۡوُجُوهُ لِلۡحَيِّ ٱلۡقَيُّومِۖ وَقَدۡ خَابَ مَنۡ حَمَلَ ظُلۡمٗا﴿١١١﴾

111დაიხრება ყოველი სახე [ალლაჰის წინაში], მარადცოცხალის წინაშე და წარწყემდილნი იქნებიან ისინი, ვინც უსამართლობას იტვირთავს [ვინც მრავალღმერთიანობა ჩაიდინა, ვინაიდან ყველაზე დიდი უსამართლობა მრავალღმერთიანობაა]

وَمَن يَعۡمَلۡ مِنَ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَهُوَ مُؤۡمِنٞ فَلَا يَخَافُ ظُلۡمٗا وَلَا هَضۡمٗا﴿١١٢﴾

112იმას კი, ვინც გააკეთებს სიკეთეებს და თან მორწმუნეა, ნუ შეეშინდება უსამართლობისა და ნურც დანაკლისისგან [მის კეთილ საქმეებს არაფერი დააკლდება]

وَكَذَٰلِكَ أَنزَلۡنَٰهُ قُرۡءَانًا عَرَبِيّٗا وَصَرَّفۡنَا فِيهِ مِنَ ٱلۡوَعِيدِ لَعَلَّهُمۡ يَتَّقُونَ أَوۡ يُحۡدِثُ لَهُمۡ ذِكۡرٗا﴿١١٣﴾

113ამგვარად, ჩვენ გარდმოვავლინეთ იგი არაბულ ყურანად და დაწვრილებით განვმარტეთ მასში შეგონებანი, რათა ეგების, მათ ღმერთის შიში იქონიონ ანდა[ყურანმა] მოუტანოს მათ შეგონება[რათა აკეთონ კეთილი საქმეები].

فَتَعَٰلَى ٱللَّهُ ٱلۡمَلِكُ ٱلۡحَقُّۗ وَلَا تَعۡجَلۡ بِٱلۡقُرۡءَانِ مِن قَبۡلِ أَن يُقۡضَىٰٓ إِلَيۡكَ وَحۡيُهُۥۖ وَقُل رَّبِّ زِدۡنِي عِلۡمٗا﴿١١٤﴾

114უზენაესია ალლაჰი ჭეშმარიტი მეფე! ნუ იჩქარებ ყურანით, ვიდრე არ დასრულდება შენთვის მისი ზეშთაგონება და თქვი: „ღმერთო ჩემო! შემმატე ცოდნა [რაც შენ უკვე მომანიჭე]

وَلَقَدۡ عَهِدۡنَآ إِلَىٰٓ ءَادَمَ مِن قَبۡلُ فَنَسِيَ وَلَمۡ نَجِدۡ لَهُۥ عَزۡمٗا﴿١١٥﴾

115და ჭეშმარიტად, ჩვენ აღთქმა მივეცით ადამს უწინ [როცა ის იყოს სამოთხეში] [რომ ის არ შეჭამდა მითითებულ ხის ნაყოფს]; მას კი დაავიწყდა იგი და ვერ ვპოვეთ ის მტკიცე [ცდუნების წინააღმდეგ გასამკლავებლად]

وَإِذۡ قُلۡنَا لِلۡمَلَٰٓئِكَةِ ٱسۡجُدُواْ لِأٓدَمَ فَسَجَدُوٓاْ إِلَّآ إِبۡلِيسَ أَبَىٰ﴿١١٦﴾

116და [ალლაჰმა] ვუთხარით ანგელოზებს: სეჯდე აღასრულეთ ადამისთვის. და სეჯდე აღასრულეს იბლისის გარდა, რომელმაც უარყო [სეჯდის შესრულება]

فَقُلۡنَا يَٰٓـَٔادَمُ إِنَّ هَٰذَا عَدُوّٞ لَّكَ وَلِزَوۡجِكَ فَلَا يُخۡرِجَنَّكُمَا مِنَ ٱلۡجَنَّةِ فَتَشۡقَىٰٓ﴿١١٧﴾

117ჩვენ ვუთხარით: ო ადამ, ჭეშმარიტად, ის [იბლისი] მტერია შენი და შენი ცოლის. და ნუ გაგაძევებთ თქვენ სამოთხიდან, თორემ იქნები უბედური

إِنَّ لَكَ أَلَّا تَجُوعَ فِيهَا وَلَا تَعۡرَىٰ﴿١١٨﴾

118[ო, აადამ] შენ არ მოგშივდება იქ და ტიტველი არ იქნები

وَأَنَّكَ لَا تَظۡمَؤُاْ فِيهَا وَلَا تَضۡحَىٰ﴿١١٩﴾

119და ჭეშმარიტად, შენ იქ არც წყურვილი შეგაწუხებს [სამოთხეში] და არც მზის სიცხე

فَوَسۡوَسَ إِلَيۡهِ ٱلشَّيۡطَٰنُ قَالَ يَٰٓـَٔادَمُ هَلۡ أَدُلُّكَ عَلَىٰ شَجَرَةِ ٱلۡخُلۡدِ وَمُلۡكٖ لَّا يَبۡلَىٰ﴿١٢٠﴾

120აცდუნა იგი [ადამი] ეშმაკმა და უთხრა: ჰეი ადამ! გინდა გაჩვენო ხე მარადისობისა და სამეფო, რომელიც არ გაცამტვერდება [ისეთი ხეა, რომ თუ მის ნაყოფს შეჭამ, უკვდავი გახდები და აღარასდროს მოკვდები, და მარადიულად [ძალა და მფლობელობა] გექნება]?

فَأَكَلَا مِنۡهَا فَبَدَتۡ لَهُمَا سَوۡءَٰتُهُمَا وَطَفِقَا يَخۡصِفَانِ عَلَيۡهِمَا مِن وَرَقِ ٱلۡجَنَّةِۚ وَعَصَىٰٓ ءَادَمُ رَبَّهُۥ فَغَوَىٰ﴿١٢١﴾

121და მათ [ადამმა და ევამ] ჭამეს მისგან და გამოუჩნდათ მათ თავიანთი სასირცხო ადგილები. დაიწყეს სამოთხის ფოთლების მიფარება სხეულზე. ეურჩა ადამი თავის ღმერთს და შეცდა [ალლაჰმა აუკრძალა შეეჭამა იმ ხის ნაყოფი]

ثُمَّ ٱجۡتَبَٰهُ رَبُّهُۥ فَتَابَ عَلَيۡهِ وَهَدَىٰ﴿١٢٢﴾

122მერე გამოარჩია იგი [ადამი] თავისმა ღმერთმა [შუამავლად], შეუნდო მას და ჭეშმარიტ გზაზე დაადგინა

قَالَ ٱهۡبِطَا مِنۡهَا جَمِيعَۢاۖ بَعۡضُكُمۡ لِبَعۡضٍ عَدُوّٞۖ فَإِمَّا يَأۡتِيَنَّكُم مِّنِّي هُدٗى فَمَنِ ٱتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشۡقَىٰ﴿١٢٣﴾

123[ალლაჰმა] უთხრა [აადამს]: დაეშვით მისგან [სამოთხიდან] [დედამიწაზე] ერთიანად, ერთმანეთის მტრები იქნებით, და თუ მოგივათ თქვენ ჩემგან ჭეშმარიტი გზა, და ვინც გაყვება ჩემს ჭეშმარიტ გზას, გზა არ აერევა და არც გაუბედურდება.

وَمَنۡ أَعۡرَضَ عَن ذِكۡرِي فَإِنَّ لَهُۥ مَعِيشَةٗ ضَنكٗا وَنَحۡشُرُهُۥ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ أَعۡمَىٰ﴿١٢٤﴾

124ხოლო ვინც ზურგს შეაქცევს ჩემს შეხსენებას [ჩემი სიტყვებისა და ბრძანებებისგან] , მას მტანჯველი ცხოვრება ექნება, და განკითხვის დღეს ბრმად აღვადგენთ

قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرۡتَنِيٓ أَعۡمَىٰ وَقَدۡ كُنتُ بَصِيرٗا﴿١٢٥﴾

125იტყვის: ღმერთო ჩემო! რად აღმადგინე ბრმად, მე ხომ უწინ [ამქვეყნიურ ცხოვრებაში] მხედველი ვიყავი?

قَالَ كَذَٰلِكَ أَتَتۡكَ ءَايَٰتُنَا فَنَسِيتَهَاۖ وَكَذَٰلِكَ ٱلۡيَوۡمَ تُنسَىٰ﴿١٢٦﴾

126[ალლაჰი] ეტყვის მას: ამგვარად! შენთან მოვიდა ჩემი სასწაულები, შენ კი დაივიწყე ისინი და დღეს, შენ იქნები დავიწყებული [ჯოჯოხეთში მიტოვებულად]

وَكَذَٰلِكَ نَجۡزِي مَنۡ أَسۡرَفَ وَلَمۡ يُؤۡمِنۢ بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِۦۚ وَلَعَذَابُ ٱلۡأٓخِرَةِ أَشَدُّ وَأَبۡقَىٰٓ﴿١٢٧﴾

127ამგვარად დავსჯით იმას [ამ ქვეყნად], ვინც ზღვარს გადავიდა[ცოდვებში ჩაფლული იყო ] და არ ირწმუნა თავისი ღმერთის აიათები, ხოლო საიქიოს სასჯელი უფრო ძლიერი და მარადიულია

أَفَلَمۡ يَهۡدِ لَهُمۡ كَمۡ أَهۡلَكۡنَا قَبۡلَهُم مِّنَ ٱلۡقُرُونِ يَمۡشُونَ فِي مَسَٰكِنِهِمۡۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّأُوْلِي ٱلنُّهَىٰ﴿١٢٨﴾

128ნუთუ არ მიანიჭა მათ [მექის კერპთმთაყვანისმცემლებს] ჭეშმარიტი გზის დანახვა, არადა რამდენი თაობა დაგვიღუპავს უწინ, რომელთა საცხოვრებლებზეც ახლა დადიან. ჭეშმარიტად, ამაში სასწაულებია გონების მქონეთათვის

وَلَوۡلَا كَلِمَةٞ سَبَقَتۡ مِن رَّبِّكَ لَكَانَ لِزَامٗا وَأَجَلٞ مُّسَمّٗى﴿١٢٩﴾

129და რომ არა სიტყვა [სასჯელის გადავადების აღთქმა], რომელიც უწინ მოგეცათ შენი ღმერთისაგან [ალლაჰიასგან], გარდაუვალი იქნებოდა განსაზღვრული დრო

فَٱصۡبِرۡ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحۡ بِحَمۡدِ رَبِّكَ قَبۡلَ طُلُوعِ ٱلشَّمۡسِ وَقَبۡلَ غُرُوبِهَاۖ وَمِنۡ ءَانَآيِٕ ٱلَّيۡلِ فَسَبِّحۡ وَأَطۡرَافَ ٱلنَّهَارِ لَعَلَّكَ تَرۡضَىٰ﴿١٣٠﴾

130და მოითმინე [ო, შუამავალო], რასაც ისინი ამბობენ, ქებით განადიდე შენი ღმერთი მზის ამოსვლის წინ და მის ჩასვლამდე და ასევე ღამის საათებში ადიდე და დილის მონაკვეთებში, რათა ეგების იყო კმაყოფილი

وَلَا تَمُدَّنَّ عَيۡنَيۡكَ إِلَىٰ مَا مَتَّعۡنَا بِهِۦٓ أَزۡوَٰجٗا مِّنۡهُمۡ زَهۡرَةَ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا لِنَفۡتِنَهُمۡ فِيهِۚ وَرِزۡقُ رَبِّكَ خَيۡرٞ وَأَبۡقَىٰ﴿١٣١﴾

131თვალი ნუ გაგექცევა იმისკენ, რითაც ჩვენ ვასარგებლეთ ზოგი იმათგანი [მრავალღმერთიანთაგანი] მიწიერი ცხოვრების შემკულობანით, რათა ამით გამოგვეცადა ისინი. ხოლო სარჩო შენი ღმერთისა [მარადიულ ცხოვრებაში] უფრო უკეთესი და მარადიულია!

وَأۡمُرۡ أَهۡلَكَ بِٱلصَّلَوٰةِ وَٱصۡطَبِرۡ عَلَيۡهَاۖ لَا نَسۡـَٔلُكَ رِزۡقٗاۖ نَّحۡنُ نَرۡزُقُكَۗ وَٱلۡعَٰقِبَةُ لِلتَّقۡوَىٰ﴿١٣٢﴾

132და უბრძანე [ო, შუამავალო] შენს ოჯახს ლოცვის [შესრულება] და იყავი მომთმენი მასზე. ჩვენ არ გთხოვთ სარჩოს, სარჩოს თვითონ მოგცემთ. ხოლო კეთილი ბოლო ღვთისმოშიშებისაა!ის

وَقَالُواْ لَوۡلَا يَأۡتِينَا بِـَٔايَةٖ مِّن رَّبِّهِۦٓۚ أَوَلَمۡ تَأۡتِهِم بَيِّنَةُ مَا فِي ٱلصُّحُفِ ٱلۡأُولَىٰ﴿١٣٣﴾

133და თქვეს [ურწმუნოებმა]: ნეტავ მოეტანა ჩვენთვის ერთი სასწაული მაინც თავისი ღმერთისგან. განა არ მისვლიათ [ყურანში] ცხადი სასწაული იმათ, რაც არის პირველ გრაგნილებზე

وَلَوۡ أَنَّآ أَهۡلَكۡنَٰهُم بِعَذَابٖ مِّن قَبۡلِهِۦ لَقَالُواْ رَبَّنَا لَوۡلَآ أَرۡسَلۡتَ إِلَيۡنَا رَسُولٗا فَنَتَّبِعَ ءَايَٰتِكَ مِن قَبۡلِ أَن نَّذِلَّ وَنَخۡزَىٰ﴿١٣٤﴾

134და რომ დაგვეღუპა ისინი [ურწმუნონი] სასჯელით ამაზე უწინ, იტყოდნენ: ღმერთო ჩვენო, შენ რომ გამოგეგზავნა ჩვენთვის შუამავალი, უსათუოდ მივყვებოდით შენს სასწაულებს, ვიდრე დავმცირდებოდით და დავკნინდებოდით.

قُلۡ كُلّٞ مُّتَرَبِّصٞ فَتَرَبَّصُواْۖ فَسَتَعۡلَمُونَ مَنۡ أَصۡحَٰبُ ٱلصِّرَٰطِ ٱلسَّوِيِّ وَمَنِ ٱهۡتَدَىٰ﴿١٣٥﴾

135უთხარი [ო, შუამავალო] [ამ მრავალღმერთიანებს]: ყველა ელოდება და თქვენც დაელოდეთ! მალე შეიტყობთ, ვინ იმყოფებოდა მართალ გზაზე და ვინ მიიღო ჭეშმარიტება სწორ გზადამკვლევად

← MaryamAl-Anbiya→

RELATED SURAHS

28

Al-Qasas

The Stories

7

Al-A'raf

The Heights

18

Al-Kahf

The Cave

1

Al-Fatiha

The Opening

Browse all 114 surahs