Maryam

مريم

Mary • 98 ayahs • Meccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

كٓهيعٓصٓ﴿١﴾

1ქააფ, ჰა, ია, 'აიინ, საად

ذِكۡرُ رَحۡمَتِ رَبِّكَ عَبۡدَهُۥ زَكَرِيَّآ﴿٢﴾

2ესა არის გახსენება შენი ღმერთის მოწყალებისა [ო, შუამავალო] თავისი მსახურის ზაქარიასადმი

إِذۡ نَادَىٰ رَبَّهُۥ نِدَآءً خَفِيّٗا﴿٣﴾

3და მოუხმო [ვედრებით] მან [ზაქარიამ] თავის ღმერთს საიდუმლოდ.

قَالَ رَبِّ إِنِّي وَهَنَ ٱلۡعَظۡمُ مِنِّي وَٱشۡتَعَلَ ٱلرَّأۡسُ شَيۡبٗا وَلَمۡ أَكُنۢ بِدُعَآئِكَ رَبِّ شَقِيّٗا﴿٤﴾

4უთხრა [ზაქარიამ]: ღმერთო ჩემო, დამიუძლურდა ძვლები და თავიც[ღრმად] გამიჭაღარავდა, მე კი არ ვყოფილვარ შენდამი ვედრებისას უბედური [შენ ყოველთვის პასუხობდი ჩემს ვერებას]

وَإِنِّي خِفۡتُ ٱلۡمَوَٰلِيَ مِن وَرَآءِي وَكَانَتِ ٱمۡرَأَتِي عَاقِرٗا فَهَبۡ لِي مِن لَّدُنكَ وَلِيّٗا﴿٥﴾

5მე მეშინია ჩემი ნათესავების ჩემს შემდგომ [ჩემს სიკვდილს შემდეგ] [რომ ისინი აღარ დაიცავენ შენ მიერ მონიჭებულ რწმენას ისე, როგორც საჭიროა, და აღარ მოუწოდებენ შენს მონებს ამ რწმენისკენ]. ხოლო ჩემი ცოლი უნაყოფოა. მაშ, გვიბოძე შენი წიაღიდან შთამომავალი [შვილი, რომელიც დამეხმარებოდა].

يَرِثُنِي وَيَرِثُ مِنۡ ءَالِ يَعۡقُوبَۖ وَٱجۡعَلۡهُ رَبِّ رَضِيّٗا﴿٦﴾

6რომელიც მიიღებს მემკვიდრეობას ჩემსგან [ცოდნას, წინასწარმეტყველებას და სიბრძნეს] და იქნება მემკვიდრე [შუამავალი] ია'ყუბის სახლეულის. აქციე იგი [მომავალი ბავშვი], ღმერთო ჩემო, (შენდამი) კმაყოფილად [სიყვარულით გამორჩეულად მათი რწმენისა და ზნეობის გამო]

يَٰزَكَرِيَّآ إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَٰمٍ ٱسۡمُهُۥ يَحۡيَىٰ لَمۡ نَجۡعَل لَّهُۥ مِن قَبۡلُ سَمِيّٗا﴿٧﴾

7ჰეი ზაქარია, ჩვენ, გახარებთ შენ ძით, რომლის სახელია იაჰია. უწინ კი ეს სახელი არავის უტარებია

قَالَ رَبِّ أَنَّىٰ يَكُونُ لِي غُلَٰمٞ وَكَانَتِ ٱمۡرَأَتِي عَاقِرٗا وَقَدۡ بَلَغۡتُ مِنَ ٱلۡكِبَرِ عِتِيّٗا﴿٨﴾

8მიუგო [ზაქარიამ]: ღმერთო ჩემო, როგორ მეყოლება ძე, როცა ჩემი ცოლი უნაყოფოა და მე მივაღწიე ღრმა მოხუცებულობას?!

قَالَ كَذَٰلِكَ قَالَ رَبُّكَ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٞ وَقَدۡ خَلَقۡتُكَ مِن قَبۡلُ وَلَمۡ تَكُ شَيۡـٔٗا﴿٩﴾

9უთხრა [ანგელოზმა]: ამგვარად ამბობს შენი ღმერთი, ის ადვილია ჩემთვისო! მე ასევე შეგქმენი შენ უწინ, როცა არაფერი იყავი

قَالَ رَبِّ ٱجۡعَل لِّيٓ ءَايَةٗۖ قَالَ ءَايَتُكَ أَلَّا تُكَلِّمَ ٱلنَّاسَ ثَلَٰثَ لَيَالٖ سَوِيّٗا﴿١٠﴾

10[ზაქარიამ] უთხრა: ღმერთო, მომეცი მე ნიშანი! [იმის დასადასტურებლად, რაც ანგელოზებმა მაცნობეს ჭეშმარიტად] მიუგო: შენი ნიშანი იქნება ის, რომ არ დაელაპარაკები ხალხს სამი ღამის განმავლობაში, სრულიად ჯანმრთელი

فَخَرَجَ عَلَىٰ قَوۡمِهِۦ مِنَ ٱلۡمِحۡرَابِ فَأَوۡحَىٰٓ إِلَيۡهِمۡ أَن سَبِّحُواْ بُكۡرَةٗ وَعَشِيّٗا﴿١١﴾

11და გამოვიდა [ზაქარია] თავისი ხალხის წინაშე მიჰრაბიდან და შთააგონა მათ[მინიშნებით,საუბრის გარეშე]: განადიდეთ [ალლაჰი] დილით და საღამოს [მადლიერების ნიშნად მისადმი, იმის გამო, რომ მან ქველმოქმედება გამოავლინა მის და მათი მიმართ და მოუვლინა მათ წინასწარმეტყველი]

يَٰيَحۡيَىٰ خُذِ ٱلۡكِتَٰبَ بِقُوَّةٖۖ وَءَاتَيۡنَٰهُ ٱلۡحُكۡمَ صَبِيّٗا﴿١٢﴾

12[და როცა იაჰია გაიზარდა, უზენაესმა ალლაჰმა უბრძანა მას] ჰეი იაჰია, აიღე წიგნი [თორა] მტკიცედ [იცოდე მისი შინაარსი, ჩაწვდით მის მნიშვნელობას და იმოქმედე შესაბამისად]! ჩვენ მას [იაჰიას] ვუბოძეთ სიბრძნე, ყრმობაშივე

وَحَنَانٗا مِّن لَّدُنَّا وَزَكَوٰةٗۖ وَكَانَ تَقِيّٗا﴿١٣﴾

13[და ასევე ჩვენ ვუწყალობეთ] ლმობიერება [ხალხისადმი] ჩვენი წიაღიდან და სილაღე. და იგი იყო ღვთისმოშიში.

وَبَرَّۢا بِوَٰلِدَيۡهِ وَلَمۡ يَكُن جَبَّارًا عَصِيّٗا﴿١٤﴾

14კეთილი მშობლების მიმართ და არ ყოფილა მოძალადე, ურჩი [ალლაჰისა და შემდეგ მისი მშობლების მიმართ]

وَسَلَٰمٌ عَلَيۡهِ يَوۡمَ وُلِدَ وَيَوۡمَ يَمُوتُ وَيَوۡمَ يُبۡعَثُ حَيّٗا﴿١٥﴾

15მშვიდობა მას [იაჰიას] დღეს, როცა დაიბადა, დღეს, როცა მოკვდება, და დღეს, როცა აღდგენილი იქნება ცოცხლად [განკითხვის დღეს].

وَٱذۡكُرۡ فِي ٱلۡكِتَٰبِ مَرۡيَمَ إِذِ ٱنتَبَذَتۡ مِنۡ أَهۡلِهَا مَكَانٗا شَرۡقِيّٗا﴿١٦﴾

16და გაახსენე [ო, შუამავალო] [მოუყევი ხალხს] ისტორია, რომელიც წიგნში [ყურანში] არის მოყვანილი მარიამის შესახებ. აი, მან დატოვა თავისი ოჯახი და წავიდა აღმოსავლეთ მხარეს მდებარე ადგილას.

فَٱتَّخَذَتۡ مِن دُونِهِمۡ حِجَابٗا فَأَرۡسَلۡنَآ إِلَيۡهَا رُوحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرٗا سَوِيّٗا﴿١٧﴾

17და ის დაიმალა მათგან [ხალხისგან] ფარდის მიღმა. შემდეგ კი მივავლინეთ მასთან ჩვენი სული [ანუ ანგელოზი ჯიბრილი], და ის წარუდგა მას სრულყოფილი ადამიანის სახით

قَالَتۡ إِنِّيٓ أَعُوذُ بِٱلرَّحۡمَٰنِ مِنكَ إِن كُنتَ تَقِيّٗا﴿١٨﴾

18უთხრა [მარიამმა] [იფიქრა, რომ ეს იყო კაცი ბოროტი განზრახვებით]: მე მივეკედლები მოწყალეს [ალლაჰს] შენგან, თუკი შენ ხარ ღვთისმოშიში.

قَالَ إِنَّمَآ أَنَا۠ رَسُولُ رَبِّكِ لِأَهَبَ لَكِ غُلَٰمٗا زَكِيّٗا﴿١٩﴾

19მან [ანგელოზმა ჯიბრილმა] თქვა: მე მხოლოდ შენი ღმერთის გზავნილი ვარ და მოვედი, რათა გაჩუქო სპეტაკი ვაჟი.

قَالَتۡ أَنَّىٰ يَكُونُ لِي غُلَٰمٞ وَلَمۡ يَمۡسَسۡنِي بَشَرٞ وَلَمۡ أَكُ بَغِيّٗا﴿٢٠﴾

20უთხრა [მარიამმა]: როგორ მეყოლება ძე, როცა კაცი არ შემხებია და არ ვყოფილვარ გარყვნილი?

قَالَ كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٞۖ وَلِنَجۡعَلَهُۥٓ ءَايَةٗ لِّلنَّاسِ وَرَحۡمَةٗ مِّنَّاۚ وَكَانَ أَمۡرٗا مَّقۡضِيّٗا﴿٢١﴾

21უთხრა მას [ჯიბრილმა]: ამგვარად თქვა შენმა ღმერთმა ეს ადვილია ჩემთვის. და დავადგენთ მას სასწაულად ხალხისათვის და მოწყალებად ჩვენი წიაღიდან, საქმე უკვე გადაწყვეტილია

۞ فَحَمَلَتۡهُ فَٱنتَبَذَتۡ بِهِۦ مَكَانٗا قَصِيّٗا﴿٢٢﴾

22და დაფეხმძიმდა [მარიამი][მას შემდეგ, რაც ანგელოზმა ჯიბრილმა ჩაბერა მასში სული მისი სამოსის სახელოს მეშვეობით] იგი და განმარტოვდა მისით ერთ მოშორებულ ადგილას.

فَأَجَآءَهَا ٱلۡمَخَاضُ إِلَىٰ جِذۡعِ ٱلنَّخۡلَةِ قَالَتۡ يَٰلَيۡتَنِي مِتُّ قَبۡلَ هَٰذَا وَكُنتُ نَسۡيٗا مَّنسِيّٗا﴿٢٣﴾

23და [მარიამი] მშობიარობის ტკივილებმა ერთი პალმის ძირას მიიყვანა. თქვა: ნეტავ მომკვდარიყავი ამაზე უწინ და ვყოფილიყავ მიგდებული, დავიწყებული სრულიად

فَنَادَىٰهَا مِن تَحۡتِهَآ أَلَّا تَحۡزَنِي قَدۡ جَعَلَ رَبُّكِ تَحۡتَكِ سَرِيّٗا﴿٢٤﴾

24და მიმართა მან [მისმა ახალშობილმა შვილმა] მას [მარიამს] ქვემოდან: ნუ წუხხარ! შენმა ღმერთმა შენს ფეხქვეშ [შენთვის] წყარო ჰქმნა.

وَهُزِّيٓ إِلَيۡكِ بِجِذۡعِ ٱلنَّخۡلَةِ تُسَٰقِطۡ عَلَيۡكِ رُطَبٗا جَنِيّٗا﴿٢٥﴾

25შენსკენ მიირხიე პალმის ტოტი, რათა ჩამოცვივდეს შენთანახალი მწიფე ნაყოფი [ფინიკი]

فَكُلِي وَٱشۡرَبِي وَقَرِّي عَيۡنٗاۖ فَإِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ ٱلۡبَشَرِ أَحَدٗا فَقُولِيٓ إِنِّي نَذَرۡتُ لِلرَّحۡمَٰنِ صَوۡمٗا فَلَنۡ أُكَلِّمَ ٱلۡيَوۡمَ إِنسِيّٗا﴿٢٦﴾

26ჭამე [ფინიკი], სვი [წყალი] და მოიმხიარულე შენი თვალები[ნუ წუხხარ], ხოლო თუ შეგხვდა ვინმე ხალხთაგანი, ასე უთხარი: მე ჭეშმარიტად მოწყალეს მივეცი აღთქმა მარხვისა და დღეს არცერთ ადამის შვილს არ დაველაპარაკები

فَأَتَتۡ بِهِۦ قَوۡمَهَا تَحۡمِلُهُۥۖ قَالُواْ يَٰمَرۡيَمُ لَقَدۡ جِئۡتِ شَيۡـٔٗا فَرِيّٗا﴿٢٧﴾

27და [მარიამმა] მოუყვანა იგი [ჩვილი] თავის ხალხს. უთხრეს: ჰეი მარიამ, გასაოცარი რამ ჩაგიდენია[ბავშვი რომ მოიყვანე გათხოვების გარეშე].

يَٰٓأُخۡتَ هَٰرُونَ مَا كَانَ أَبُوكِ ٱمۡرَأَ سَوۡءٖ وَمَا كَانَتۡ أُمُّكِ بَغِيّٗا﴿٢٨﴾

28ჰარუნის დაო, მამაშენი ავი კაცი არ ყოფილა და არც დედაშენი ყოფილა გაუწონასწორებელი ქალი [მრუშობაში შემჩნეული]

فَأَشَارَتۡ إِلَيۡهِۖ قَالُواْ كَيۡفَ نُكَلِّمُ مَن كَانَ فِي ٱلۡمَهۡدِ صَبِيّٗا﴿٢٩﴾

29ხოლო ქალმა [მარიამმა] მათ ანიშნა მასზე [თავის შვილ ისაზე]. უთხრეს: როგორ დაველაპარაკოთ იმას, ვინც ჩვილია, აკვანშიო?

قَالَ إِنِّي عَبۡدُ ٱللَّهِ ءَاتَىٰنِيَ ٱلۡكِتَٰبَ وَجَعَلَنِي نَبِيّٗا﴿٣٠﴾

30უთხრა [შუამავალმა ისამ]: მე ალლაჰის მონა ვარ, მან მიბოძა წიგნი [სახარება] და დამადგინა შუამავლად

وَجَعَلَنِي مُبَارَكًا أَيۡنَ مَا كُنتُ وَأَوۡصَٰنِي بِٱلصَّلَوٰةِ وَٱلزَّكَوٰةِ مَا دُمۡتُ حَيّٗا﴿٣١﴾

31და მაქცია დალოცვილად [რომლისგანაც მომდინარეობს სიკეთე და სარგებელი], სადაც არ უნდა ვიყო, და მიბრძანა ლოცვა და მოწყალების გაღება, სანამ ცოცხალი ვიქნები

وَبَرَّۢا بِوَٰلِدَتِي وَلَمۡ يَجۡعَلۡنِي جَبَّارٗا شَقِيّٗا﴿٣٢﴾

32და მან [ჩემმა ღმერთმა] მიბრძანა, რომ კეთილი ვყოფილიყავი ჩემი დედის მიმართ და არ გავმხდარიყავი მჩაგვრელი [ამპარტავანი] უბედური

وَٱلسَّلَٰمُ عَلَيَّ يَوۡمَ وُلِدتُّ وَيَوۡمَ أَمُوتُ وَيَوۡمَ أُبۡعَثُ حَيّٗا﴿٣٣﴾

33მშვიდობა იმ დღეს, როცა დავიბადე, დღეს, როცა მოვკვდები, და დღეს, როცა აღდგენილი ვიქნები ცოცხლად

ذَٰلِكَ عِيسَى ٱبۡنُ مَرۡيَمَۖ قَوۡلَ ٱلۡحَقِّ ٱلَّذِي فِيهِ يَمۡتَرُونَ﴿٣٤﴾

34აი ეს არის 'ისა მარიამის ძე - ჭეშმარიტების სიტყვა, რომელშიც მათ [იუდეველებს და ქრისტიანებს] ეჭვი ეპარებათ

مَا كَانَ لِلَّهِ أَن يَتَّخِذَ مِن وَلَدٖۖ سُبۡحَٰنَهُۥٓۚ إِذَا قَضَىٰٓ أَمۡرٗا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُۥ كُن فَيَكُونُ﴿٣٥﴾

35არ შეშვენის ალლაჰს, რომ შვილი დაიდგინოს [წმინდაა ამისგან]. დიდება მას! როცა გადაწყვეტს საქმეს, საკმარისია უთხრას მას: იყავ, და იქნება [ამიტომ, ყოვლის შემძლე და ყოვლად წმინდა არ საჭიროებს შვილს].

وَإِنَّ ٱللَّهَ رَبِّي وَرَبُّكُمۡ فَٱعۡبُدُوهُۚ هَٰذَا صِرَٰطٞ مُّسۡتَقِيمٞ﴿٣٦﴾

36[ და უთხრა შუამავალმა ისამ,იესომ] [თავის ხალხს] ჭეშმარიტად, ალლაჰია ჩემი ღმერთიც და თქვენი ღმერთიც, ამიტომ მას ეთაყვანეთ, ესაა სწორი გზა.

فَٱخۡتَلَفَ ٱلۡأَحۡزَابُ مِنۢ بَيۡنِهِمۡۖ فَوَيۡلٞ لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ مِن مَّشۡهَدِ يَوۡمٍ عَظِيمٍ﴿٣٧﴾

37და განხეთქილებაში ჩავარდნენ დაჯგუფებები წიგნის ხალხი ერთმანეთთან (იესოს წინასწარმეტყველების შესახებ). ვაი ურწმუნოებს იმ დიდი დღის გამო [როცა ყველაფერი გამოაშკარავდება და დაისჯებიან]

أَسۡمِعۡ بِهِمۡ وَأَبۡصِرۡ يَوۡمَ يَأۡتُونَنَا لَٰكِنِ ٱلظَّٰلِمُونَ ٱلۡيَوۡمَ فِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٖ﴿٣٨﴾

38როგორ მკაფიოდ მოუსმენენ და დაინახავენ იმ დღეს როცა ჩვენს წინაშე წარდგებიან! მაგრამ უსამართლონი დღეს ცხად გზააბნეულობაში არიან

وَأَنذِرۡهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡحَسۡرَةِ إِذۡ قُضِيَ ٱلۡأَمۡرُ وَهُمۡ فِي غَفۡلَةٖ وَهُمۡ لَا يُؤۡمِنُونَ﴿٣٩﴾

39და შეაგონე [ო შუამავალო] ისინი სინანულის დღით, როცა საქმე გადაწყვეტილი იქნება, მაგრამ ისინი უგულისხმონი არიან და არ სწამთ

إِنَّا نَحۡنُ نَرِثُ ٱلۡأَرۡضَ وَمَنۡ عَلَيۡهَا وَإِلَيۡنَا يُرۡجَعُونَ﴿٤٠﴾

40ჭეშმარიტად, ჩვენ დავიმკვიდრებთ მიწას და იმათ, ვინც მასზეა, და ისინი ჩვენთან იქნებიან დაბრუნებულნი [განკითხვის დღეს].

وَٱذۡكُرۡ فِي ٱلۡكِتَٰبِ إِبۡرَٰهِيمَۚ إِنَّهُۥ كَانَ صِدِّيقٗا نَّبِيًّا﴿٤١﴾

41და გახსენე [ო, შუამავალო] [მოუყევი მათ] წიგნში [ყურანში] მოყვანილი ამბავი იბრაჰიმის შესახებ. იგი იყო ჭეშმარიტად გულწრფელი შუამავალი.

إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ يَٰٓأَبَتِ لِمَ تَعۡبُدُ مَا لَا يَسۡمَعُ وَلَا يُبۡصِرُ وَلَا يُغۡنِي عَنكَ شَيۡـٔٗا﴿٤٢﴾

42აკი უთხრა მან [იბრაჰიმმა] თავის მამას: მამაჩემო, რატომ ეთაყვანები იმას [კერპებს], რაც ვერ ისმენს, ვერ ხედავს და არანაირი სარგებელი არ მოაქვს შენთვის?

يَٰٓأَبَتِ إِنِّي قَدۡ جَآءَنِي مِنَ ٱلۡعِلۡمِ مَا لَمۡ يَأۡتِكَ فَٱتَّبِعۡنِيٓ أَهۡدِكَ صِرَٰطٗا سَوِيّٗا﴿٤٣﴾

43ჰეი მამიკო, მე მებოძა ცოდნა [ალლაჰისგან], რომელიც არ მოსულა შენთან, მომყევი, მე გაგიძღვები სწორი გზით!

يَٰٓأَبَتِ لَا تَعۡبُدِ ٱلشَّيۡطَٰنَۖ إِنَّ ٱلشَّيۡطَٰنَ كَانَ لِلرَّحۡمَٰنِ عَصِيّٗا﴿٤٤﴾

44ჰეი მამიკო! ნუ ეთაყვანები ეშმაკს [არ დაემორჩილო მის მოწოდებას კერპების თაყვანისცემისკენ]! ეშმაკი მოწყალის მიმართ ურჩია

يَٰٓأَبَتِ إِنِّيٓ أَخَافُ أَن يَمَسَّكَ عَذَابٞ مِّنَ ٱلرَّحۡمَٰنِ فَتَكُونَ لِلشَّيۡطَٰنِ وَلِيّٗا﴿٤٥﴾

45ჰეი მამაჩემო! მეშინია, რომ დაგატყდება სასჯელი მოწყალისაგან და გახდები ეშმაკის მეგობარი [ჯოჯოხეთში]

قَالَ أَرَاغِبٌ أَنتَ عَنۡ ءَالِهَتِي يَٰٓإِبۡرَٰهِيمُۖ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ لَأَرۡجُمَنَّكَۖ وَٱهۡجُرۡنِي مَلِيّٗا﴿٤٦﴾

46მიუგო [იბრაჰიმის მამამ]: განა ჩემს ღვთაებებს უკუაგდებ, ჰეი იბრაჰიმ?! გონს თუ არ მოეგები, უსათუოდ ჩაგქოლავ, ახლა კი მომცილდი დიდი ხნით

قَالَ سَلَٰمٌ عَلَيۡكَۖ سَأَسۡتَغۡفِرُ لَكَ رَبِّيٓۖ إِنَّهُۥ كَانَ بِي حَفِيّٗا﴿٤٧﴾

47უთხრა [იბრაჰიმმა]: მშვიდობა შენდა! მე პატიებას ვითხოვ შენთვის ჩემი ღმერთისაგან. იგი ჩემს მიმართ ლმობიერია.

وَأَعۡتَزِلُكُمۡ وَمَا تَدۡعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَأَدۡعُواْ رَبِّي عَسَىٰٓ أَلَّآ أَكُونَ بِدُعَآءِ رَبِّي شَقِيّٗا﴿٤٨﴾

48და მე გაგეცლები თქვენ და იმათ, რასაც მოუხმობთ ალლაჰის მაგივრად [ცრუ ღმერთების]. და მე შევევედრები ჩემს ღმერთს. ჩემი ღმერთისადმი ვედრებით უბედური არ ვიქნები [ვიმედოვნებ, რომ იგი მიიღებს ჩემს ვედრებას]

فَلَمَّا ٱعۡتَزَلَهُمۡ وَمَا يَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ وَهَبۡنَا لَهُۥٓ إِسۡحَٰقَ وَيَعۡقُوبَۖ وَكُلّٗا جَعَلۡنَا نَبِيّٗا﴿٤٩﴾

49ხოლო როცა [იბრაჰიმი] გასცილდა მათ [მამას და მათ ხალხს] და იმათ, რასაც ისინი ეთაყვანებოდნენ ალლაჰის მაგივრად, ვუბოძეთ მას ისჰაყი და ია'ყუბი და ორივენი დავადგინეთ შუამავლებად

وَوَهَبۡنَا لَهُم مِّن رَّحۡمَتِنَا وَجَعَلۡنَا لَهُمۡ لِسَانَ صِدۡقٍ عَلِيّٗا﴿٥٠﴾

50და ჩვენ ვუწყალობეთ მათ [იბრაჰიმს, ისჰაყს, იაყუბს და მათ შთამომავლობას] ვუბოძეთ მათ ჩვენი მოწყალება და მივეცით მათ სიმართლის ენა.

وَٱذۡكُرۡ فِي ٱلۡكِتَٰبِ مُوسَىٰٓۚ إِنَّهُۥ كَانَ مُخۡلَصٗا وَكَانَ رَسُولٗا نَّبِيّٗا﴿٥١﴾

51და გაიხსენე [ო, შუამავალო] [მოუყევი ხალხს] წიგნში [ყურანში] მოყვანილი ისტორია მუსას შესახებ. ნამდვილად, ის იყო რჩეული შუამავალი და მაცნე

وَنَٰدَيۡنَٰهُ مِن جَانِبِ ٱلطُّورِ ٱلۡأَيۡمَنِ وَقَرَّبۡنَٰهُ نَجِيّٗا﴿٥٢﴾

52და მოვუხმეთ მას ტურის[მთის] მარჯვენა მხრიდან და დავიახლოვეთ იგი საიდუმლო საუბრისთვის [ჩვენთან]

وَوَهَبۡنَا لَهُۥ مِن رَّحۡمَتِنَآ أَخَاهُ هَٰرُونَ نَبِيّٗا﴿٥٣﴾

53და ვუბოძეთ ჩვენი წიაღიდან თავისი ძმა [მუსას], ჰარუნი, შუამავლად

وَٱذۡكُرۡ فِي ٱلۡكِتَٰبِ إِسۡمَٰعِيلَۚ إِنَّهُۥ كَانَ صَادِقَ ٱلۡوَعۡدِ وَكَانَ رَسُولٗا نَّبِيّٗا﴿٥٤﴾

54და ახსენე [ო, შუამავალო] წიგნში [ყურანში] [შუამავალი] ისმა'ილი. იგი იყო აღთქმის ერთგული და იყო შუამავალი, მოციქული.

وَكَانَ يَأۡمُرُ أَهۡلَهُۥ بِٱلصَّلَوٰةِ وَٱلزَّكَوٰةِ وَكَانَ عِندَ رَبِّهِۦ مَرۡضِيّٗا﴿٥٥﴾

55იგი [შუამავალი ისმაილი] უბრძანებდა თავის ხალხს ლოცვას და ზექათს, და მან მიაღწია თავის ღმერთთან კმაყოფილებას [ალლაჰი იყო მათით კმაყოფილი]

وَٱذۡكُرۡ فِي ٱلۡكِتَٰبِ إِدۡرِيسَۚ إِنَّهُۥ كَانَ صِدِّيقٗا نَّبِيّٗا﴿٥٦﴾

56და ახსენე [ო, შუამავალო] [მოუყევი მათ] წიგნში [ყურანში] მოყვანილი ამბავი იდრისის შესახებ. იგი იყო ჭეშმარიტად გულწრფელი შუამავალი.

وَرَفَعۡنَٰهُ مَكَانًا عَلِيًّا﴿٥٧﴾

57და აღვამაღლეთ იგი მაღალ ადგილზე [მასზე მხოლოდ კეთილს ამბობენ და იგი იქნება მაღალ სამოთხის ბაღებში]!

أُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ أَنۡعَمَ ٱللَّهُ عَلَيۡهِم مِّنَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ مِن ذُرِّيَّةِ ءَادَمَ وَمِمَّنۡ حَمَلۡنَا مَعَ نُوحٖ وَمِن ذُرِّيَّةِ إِبۡرَٰهِيمَ وَإِسۡرَٰٓءِيلَ وَمِمَّنۡ هَدَيۡنَا وَٱجۡتَبَيۡنَآۚ إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتُ ٱلرَّحۡمَٰنِ خَرُّواْۤ سُجَّدٗاۤ وَبُكِيّٗا۩﴿٥٨﴾

58სწორედ ესენი არიან, ვისაც წყალობა უბოძა ალლაჰმა შუამავალთაგან, ადამის შთამომავალთაგან, და[იმათი შთამომავალთაგან] ვინც გადავიყვანეთ ნუჰთან ერთად, იბრაჰიმის და ისმა'ილის შთამომავლებიდან; იმათგან, ვინც სწორ გზაზე დავაყენეთ და გამოვარჩიეთ, როცა ეკითხებოდათ მათ მოწყალის აიათები, ტირილით სეჯდეზე ემხობოდნენ

۞ فَخَلَفَ مِنۢ بَعۡدِهِمۡ خَلۡفٌ أَضَاعُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَٱتَّبَعُواْ ٱلشَّهَوَٰتِۖ فَسَوۡفَ يَلۡقَوۡنَ غَيًّا﴿٥٩﴾

59მათ შემდგომ მოვიდნენ შთამომავლები, რომელთაც მიატოვეს ლოცვა და აჰყვნენ ვნებებს, მალე კი გადაეყრებიან წარუმატებლობას და დაღუპვას ჯოჯოხეთში

إِلَّا مَن تَابَ وَءَامَنَ وَعَمِلَ صَٰلِحٗا فَأُوْلَٰٓئِكَ يَدۡخُلُونَ ٱلۡجَنَّةَ وَلَا يُظۡلَمُونَ شَيۡـٔٗا﴿٦٠﴾

60იმათ გარდა, ვინც მოინანია [თავისი ცოდვები], ირწმუნა და სიკეთე აკეთა. ისინი შევლენ სამოთხეში და არ შეეხებათ უსამართლობა [მათი კეთილი საქმეები არ დაკნინდება.]

جَنَّٰتِ عَدۡنٍ ٱلَّتِي وَعَدَ ٱلرَّحۡمَٰنُ عِبَادَهُۥ بِٱلۡغَيۡبِۚ إِنَّهُۥ كَانَ وَعۡدُهُۥ مَأۡتِيّٗا﴿٦١﴾

61ედემის ბაღებში, რომელთაც მოწყალე დაჰპირდა თავის მსახურებს უხილავად [რადგან მათ არ უხილავთ სამოთხე, მაგრამ ირწმუნეს ალლაჰი და მისი სიტყვა]., და აჰა, მისი აღთქმა აღსრულდება

لَّا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوًا إِلَّا سَلَٰمٗاۖ وَلَهُمۡ رِزۡقُهُمۡ فِيهَا بُكۡرَةٗ وَعَشِيّٗا﴿٦٢﴾

62და არ გაიგონებენ [სამოთხის მკვიდრნი] იქ ამაო სიტყვას [ცრუ და უსარგებლო სიტყვებს], გარდა მშვიდობას! - და ექნებათ სარჩო დილა-საღამოს [მუდამ, როცა ისურვებენ]

تِلۡكَ ٱلۡجَنَّةُ ٱلَّتِي نُورِثُ مِنۡ عِبَادِنَا مَن كَانَ تَقِيّٗا﴿٦٣﴾

63ეს სამოთხეა, რომელსაც დავუმკვიდრებთ ჩვენს მსახურთაგან იმას, ვინც იყო ღვთისმოშიში [ალლაჰის სასჯელის შიშით და მისი ბრძანებების შესრულებით იმისგან მოშორებით, რაც მან აკრძალა].

وَمَا نَتَنَزَّلُ إِلَّا بِأَمۡرِ رَبِّكَۖ لَهُۥ مَا بَيۡنَ أَيۡدِينَا وَمَا خَلۡفَنَا وَمَا بَيۡنَ ذَٰلِكَۚ وَمَا كَانَ رَبُّكَ نَسِيّٗا﴿٦٤﴾

64[ო, ჯიბრილ უთხარი შუამავალს] ჩვენ მხოლოდ შენი ღმერთის ბრძანებით გარდმოვევლინებით. მას [ალლაჰს] ეკუთვნის, რაც ჩვენს წინაა [ყველა საქმე, რომელიც მარადიულ ცხოვრებაში იქნება], რაც შემდეგაა [ის საქმეები, რომლებიც უკვე წარსულში დარჩა ამქვეყნად] და რაც ამათ შორისაა, [ო შუამავალო] შენი ღმერთი კი არ არის მავიწყი [არაფერი ავიწყდება].

رَّبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا فَٱعۡبُدۡهُ وَٱصۡطَبِرۡ لِعِبَٰدَتِهِۦۚ هَلۡ تَعۡلَمُ لَهُۥ سَمِيّٗا﴿٦٥﴾

65იგია [ალლაჰი] ღმერთი [შემქმნელი და მმართველი] ცათა და ქვეყნისა და იმის, რაც ამათ შორისაა. თაყვანი ეცი მას და იყავი მომთმენი მის თაყვანისცემაში. განა იცი ვინმე მისი მსგავსი [ვის ექნებოდა იგივე სახელები და თვისებები, ან მსგავსი; თაყვანის ცემის ღირსი ]?

وَيَقُولُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَءِذَا مَا مِتُّ لَسَوۡفَ أُخۡرَجُ حَيًّا﴿٦٦﴾

66და ამბობს [ურწმუნო] ადამიანი [სიკვდილის შემდეგ აღდგომის უარყოფით]: განა როცა მოვკვდები, მერე აღდგენილი ვიქნები ცოცხლად?!

أَوَلَا يَذۡكُرُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَنَّا خَلَقۡنَٰهُ مِن قَبۡلُ وَلَمۡ يَكُ شَيۡـٔٗا﴿٦٧﴾

67ნუთუ არ გაიხსენებს ადამიანი, რომ ჩვენ პირველად შევქმენით იგი, მაშინ როცა მანამდე იგი საერთოდ არ არსებობდა?

فَوَرَبِّكَ لَنَحۡشُرَنَّهُمۡ وَٱلشَّيَٰطِينَ ثُمَّ لَنُحۡضِرَنَّهُمۡ حَوۡلَ جَهَنَّمَ جِثِيّٗا﴿٦٨﴾

68და [მე ალლაჰი] ვფიცავ [ო, შუამავალო] შენს ღმერთს, უსათუოდ შევკრებთ მათ და ეშმაკებს, შემდეგ კი, ჯოჯოხეთის გარშემო მოხლის ჩოქებზე მოვიყვანთ მათ.

ثُمَّ لَنَنزِعَنَّ مِن كُلِّ شِيعَةٍ أَيُّهُمۡ أَشَدُّ عَلَى ٱلرَّحۡمَٰنِ عِتِيّٗا﴿٦٩﴾

69და [მე ალლაჰი ვფიცავ], რომ მერე გამოვყოფთ ყოველი ჯგუფიდან იმათ, რომელნიც უმტკიცესი იყვნენ მოწყალის მიმართ ურჩობაში

ثُمَّ لَنَحۡنُ أَعۡلَمُ بِٱلَّذِينَ هُمۡ أَوۡلَىٰ بِهَا صِلِيّٗا﴿٧٠﴾

70შემდეგ კი ჩვენ უეჭველად ყველაზე უკეთ ვიცით ისინი, ვინც დაწვის ღირსნი არიან [ჯოჯოხეთში]!

وَإِن مِّنكُمۡ إِلَّا وَارِدُهَاۚ كَانَ عَلَىٰ رَبِّكَ حَتۡمٗا مَّقۡضِيّٗا﴿٧١﴾

71და არავინაა თქვენგან [ო, ადამიანნო], რომ არ გაიაროს ის [ჯოჯოხეთი] [ყოველი ადამიანი გაივლის იმ ხიდზე, რომელიც გადაჭიმულია ჯოჯოხეთზე, ურწმუნონი მაშინვე ჩავარდებიან ჯოჯოხეთში, ხოლო მორწმუნენი მას გადალახავენ ისეთი სისწრაფით, როგორაც მათი კეთილი საქმეები შეესაბამება]. ეს შენი ღმერთის მიერ უსათუოდ გადაწყვეტილია

ثُمَّ نُنَجِّي ٱلَّذِينَ ٱتَّقَواْ وَّنَذَرُ ٱلظَّٰلِمِينَ فِيهَا جِثِيّٗا﴿٧٢﴾

72შემდეგ კი გადავარჩენთ იმათ რომელნიც [ამქვეყნიურ ცხოვრებაში], იყვნენ ღვთისმოშიშნი, უსამართლოებს [ურწმუნოებს] კი, იქვე დავტოვებთ [ჯოჯოხეთში] მუხლებზე დაჩოქილთ

وَإِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتُنَا بَيِّنَٰتٖ قَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لِلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَيُّ ٱلۡفَرِيقَيۡنِ خَيۡرٞ مَّقَامٗا وَأَحۡسَنُ نَدِيّٗا﴿٧٣﴾

73და როცა მათ [ადამიანებს] ეკითხებათ ჩვენი ცხადი აიათები [ყურანი], ეუბნებიან ისინი, რომელთაც არ ირწმუნეს, იმათ, ვინც ირწმუნა, ორთაგან [მორწმუნეთა და ურწმუნოთა] რომელი ჯგუფია უკეთესი ადგილით და უმჯობესია შემადგენლობითო [ამ ქვეყნად]?!

وَكَمۡ أَهۡلَكۡنَا قَبۡلَهُم مِّن قَرۡنٍ هُمۡ أَحۡسَنُ أَثَٰثٗا وَرِءۡيٗا﴿٧٤﴾

74და რამდენი თაობა დავღუპეთ [ამ ურწმუნოებამდე] მათზე უწინ, რომელნიც შემადგენლობითაც [უფრო მდიდარნი] და იერითაც [აღნაგობით] უკეთესნი იყვნენ

قُلۡ مَن كَانَ فِي ٱلضَّلَٰلَةِ فَلۡيَمۡدُدۡ لَهُ ٱلرَّحۡمَٰنُ مَدًّاۚ حَتَّىٰٓ إِذَا رَأَوۡاْ مَا يُوعَدُونَ إِمَّا ٱلۡعَذَابَ وَإِمَّا ٱلسَّاعَةَ فَسَيَعۡلَمُونَ مَنۡ هُوَ شَرّٞ مَّكَانٗا وَأَضۡعَفُ جُندٗا﴿٧٥﴾

75უთხარი [ო, შუამავალო] იმათ, ვინც არის გზააბნევაში: მოწყალე გაუხანგრძლივებთ დროს [გზაბნევაში], ვიდრე არ ნახავენ იმას, რაც აღვუთქვით [აღუთქვა ალლაჰმა], ან სასჯელს [ამ ქვეყნად], ანდა საათს [განკითხვის დღეს], და გაიგებენ, ვინ არის უფრო ცუდი ადგილითა და უფრო სუსტი ლაშქრით.

وَيَزِيدُ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ٱهۡتَدَوۡاْ هُدٗىۗ وَٱلۡبَٰقِيَٰتُ ٱلصَّٰلِحَٰتُ خَيۡرٌ عِندَ رَبِّكَ ثَوَابٗا وَخَيۡرٞ مَّرَدًّا﴿٧٦﴾

76და მიუმატებს ალლაჰი ჭეშმარიტებას მათ, რომელნიც ჭეშმარიტებას მიჰყვნენ, კეთილი საქმეები უკეთესია შენი ღმერთის წინაშე ჯილდოთი და უკეთესია საზღაურით

أَفَرَءَيۡتَ ٱلَّذِي كَفَرَ بِـَٔايَٰتِنَا وَقَالَ لَأُوتَيَنَّ مَالٗا وَوَلَدًا﴿٧٧﴾

77განა გინახავს [ო, შუამავალო] ის, ვინც არ ირწმუნა ჩვენი აიათები [იგულისხმება ურწმუნო ალ-‘ას ბინ უაილი და მისნაირები], როდესაც მან თქვა: ნამდვილად, სამარადისო ცხოვრებაში მეც კი მომენიჭება სიმდიდრეც და შთამომავლობაც!

أَطَّلَعَ ٱلۡغَيۡبَ أَمِ ٱتَّخَذَ عِندَ ٱلرَّحۡمَٰنِ عَهۡدٗا﴿٧٨﴾

78განა შეიტყო მან [ამ ურწმუნომ] დაფარული, ანდა მოწყალისგან აღთქმა მიიღო?

كَلَّاۚ سَنَكۡتُبُ مَا يَقُولُ وَنَمُدُّ لَهُۥ مِنَ ٱلۡعَذَابِ مَدّٗا﴿٧٩﴾

79არა და არა! ჩავიწერთ იმას, რასაც ამბობს, და გავუხანგრძლივებთ სასჯელს გახანგრძლივებით

وَنَرِثُهُۥ مَا يَقُولُ وَيَأۡتِينَا فَرۡدٗا﴿٨٠﴾

80ჩვენ ვიმემკვიდრებთ იმას, რასაც ამბობს [მისი ქონება და შვილები, რაც ამ ქვეყნად ჰქონდა, ჩვენთან დარჩება], და მოვა [განკითხვის დღეს] ჩვენს წინაშე მარტოდ

وَٱتَّخَذُواْ مِن دُونِ ٱللَّهِ ءَالِهَةٗ لِّيَكُونُواْ لَهُمۡ عِزّٗا﴿٨١﴾

81და დაიდგინეს [მრავალღმერთიანებმა] ალლაჰის გარდა ღვთაებები, რათა ყოფილიყვნენ ისინი [ცრუ ღვთაებები] დამხმარენი?

كَلَّاۚ سَيَكۡفُرُونَ بِعِبَادَتِهِمۡ وَيَكُونُونَ عَلَيۡهِمۡ ضِدًّا﴿٨٢﴾

82არამც და არამც! [არ იქნება ისე, როგორც ისინი ფიქრობენ] მათ მიერ თაყვანცემული [ცრუ ღვთაებები] უარყოფენ მათ თაყვანისცემას და გაუხდებიან მათ [მრავალღმერთიანებს] მტერებად [განკითხვის დღეს].

أَلَمۡ تَرَ أَنَّآ أَرۡسَلۡنَا ٱلشَّيَٰطِينَ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ تَؤُزُّهُمۡ أَزّٗا﴿٨٣﴾

83ნუთუ არ გინახავს [ო, შუამავალო] [ანუ განა არ იცი], რომ ჩვენ მივავლინეთ ეშმაკები ურწმუნოებზე, რათა ისინი გამუდმებით უბიძგებდნენ მათ (ცოდვებისა და გზაკარგულობისკენ)?

فَلَا تَعۡجَلۡ عَلَيۡهِمۡۖ إِنَّمَا نَعُدُّ لَهُمۡ عَدّٗا﴿٨٤﴾

84და ნუ იჩქარებ [ო, შუამავალო] [მათი განადგურების სურვილით] მათ წინააღმდეგ! ჩვენ აღვრიცხავთ მათ რიცხვს [ვუთვლით, რამდენი დრო დარჩათ ცხოვრებაში და რამდენი საქმე ჩაიდინეს]

يَوۡمَ نَحۡشُرُ ٱلۡمُتَّقِينَ إِلَى ٱلرَّحۡمَٰنِ وَفۡدٗا﴿٨٥﴾

85იმ დღეს, შევკრებთ ღვთისმოშიშებს მოწყალის წინაშე პატივისცემული დელეგაციით

وَنَسُوقُ ٱلۡمُجۡرِمِينَ إِلَىٰ جَهَنَّمَ وِرۡدٗا﴿٨٦﴾

86და გავდევნით ცოდვილებს [ურწმუნოებს] ჯოჯოხეთში და გავდევნით ურჩებს [ურწმუნოებს] ჯოჯოხეთისკენ, ისე როგორც [საქონელს მიერეკებიან] მდინარისაკენ .

لَّا يَمۡلِكُونَ ٱلشَّفَٰعَةَ إِلَّا مَنِ ٱتَّخَذَ عِندَ ٱلرَّحۡمَٰنِ عَهۡدٗا﴿٨٧﴾

87არავის ექნება შუამდგომლობა იმის გარდა, ვინც მიიღო აღთქმა მოწყალისაგან [მორწმუნეების გარდა]

وَقَالُواْ ٱتَّخَذَ ٱلرَّحۡمَٰنُ وَلَدٗا﴿٨٨﴾

88და თქვეს [ურწმუნოებმა]: მოწყალემ აიყვანა შვილი

لَّقَدۡ جِئۡتُمۡ شَيۡـًٔا إِدّٗا﴿٨٩﴾

89ჭეშმარიტად დიდი რამ თქვით! [მაგ ნათქვამით საშინელი რამ ჩაიდინეთ].

تَكَادُ ٱلسَّمَٰوَٰتُ يَتَفَطَّرۡنَ مِنۡهُ وَتَنشَقُّ ٱلۡأَرۡضُ وَتَخِرُّ ٱلۡجِبَالُ هَدًّا﴿٩٠﴾

90ამ სიტყვების გამო ცა ლამისაა დაიშალოს, მიწა გაიბზაროს, და მთები იქცეს მტვრად

أَن دَعَوۡاْ لِلرَّحۡمَٰنِ وَلَدٗا﴿٩١﴾

91იმის გამო, რომ მათ [ურწმუნოებმა] მოწყალეს [ალლაჰს] შვილი მიაწერეს

وَمَا يَنۢبَغِي لِلرَّحۡمَٰنِ أَن يَتَّخِذَ وَلَدًا﴿٩٢﴾

92და არ შეეფერება მოწყალეს [ალლაჰს], რომ შვილი აიყვანოს! [ეს არ შეეფერება მის სიდიადეს, ის არავის და არაფერს არ საჭიროებს].

إِن كُلُّ مَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ إِلَّآ ءَاتِي ٱلرَّحۡمَٰنِ عَبۡدٗا﴿٩٣﴾

93ყოველი, ვინც ცათა შინაა [ყველა ანგელოზი] და ქვეყანასა ზედაა [ყველა ადამიანი და ჯინი], მოწყალის წინაშე წარსდგება როგორც მონა.

لَّقَدۡ أَحۡصَىٰهُمۡ وَعَدَّهُمۡ عَدّٗا﴿٩٤﴾

94ვფიცავ, მან აღრიცხა ისინი და დათვალა დათვლით [მან იცის, რამდენი ქმნილება ჰყავდა და ეყოლება, და ყველაფერი, რაც მათ ჩაუდენიათ].

وَكُلُّهُمۡ ءَاتِيهِ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ فَرۡدًا﴿٩٥﴾

95და მათ ყველანი მასთან წარსდგებიან აღდგომის დღეს თითო-თითოდ [თითოეული ცალკე].

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ سَيَجۡعَلُ لَهُمُ ٱلرَّحۡمَٰنُ وُدّٗا﴿٩٦﴾

96ჭეშმარიტად, რომელთაც ირწმუნეს და სიკეთე აკეთეს [ასრულებდნენ იმას, რაც ალლაჰმა უბრძანა, და ერიდებოდნენ იმას, რაც მან აკრძალა], დააჯილდოვებს მოწყალე მათ სიყვარულით! [თავის მონებს]

فَإِنَّمَا يَسَّرۡنَٰهُ بِلِسَانِكَ لِتُبَشِّرَ بِهِ ٱلۡمُتَّقِينَ وَتُنذِرَ بِهِۦ قَوۡمٗا لُّدّٗا﴿٩٧﴾

97ჩვენ გავაიოლეთ იგი [ყურანი] შენი [ო, შუამავალო] ენით [არაბულად], რათა ახარო მისით ღვთისმოშიშებს და გააფრთხილო მისით ურჩი ხალხი [ურწმუნონი].

وَكَمۡ أَهۡلَكۡنَا قَبۡلَهُم مِّن قَرۡنٍ هَلۡ تُحِسُّ مِنۡهُم مِّنۡ أَحَدٍ أَوۡ تَسۡمَعُ لَهُمۡ رِكۡزَۢا﴿٩٨﴾

98და რამდენი [ურწმუნოთა] თაობა გავანადგურეთ მათზე უწინ! ნუთუ შენ [ო, შუამავალო] გრძნობ რომელიმე მათგანის? ან გესმის მათგან თუნდაც უმცირესი ხმაური?

← Al-KahfTa-Ha→

RELATED SURAHS

3

Ali 'Imran

Family of Imran

2

Al-Baqarah

The Cow

6

Al-An'am

The Cattle

1

Al-Fatiha

The Opening

Browse all 114 surahs