Qaf

ق

Qaf • 45 ayahs • Meccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

قٓۚ وَٱلۡقُرۡءَانِ ٱلۡمَجِيدِ﴿١﴾

1ყააფ. ვფიცავ დიდებულ ყურანს!

بَلۡ عَجِبُوٓاْ أَن جَآءَهُم مُّنذِرٞ مِّنۡهُمۡ فَقَالَ ٱلۡكَٰفِرُونَ هَٰذَا شَيۡءٌ عَجِيبٌ﴿٢﴾

2დიახ! ისინი გაოცებულნი იყვნენ, რომ მათ [თავიანთ ხალხს] შორის გამაფრთხილებელი [მუჰამმადი] გამოჩნდა, და ურწმუნოებმა თქვეს: "ეს საოცრებაა!"

أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗاۖ ذَٰلِكَ رَجۡعُۢ بَعِيدٞ﴿٣﴾

3განა შესაძლებელია, რომ როდესაც მოვკვდებით და მიწად ვიქცევით,(სიცოცხლეს დავუბრუნდეთ?) ... ეს ხომ შორეული [არარეალური] დაბრუნებაა!

قَدۡ عَلِمۡنَا مَا تَنقُصُ ٱلۡأَرۡضُ مِنۡهُمۡۖ وَعِندَنَا كِتَٰبٌ حَفِيظُۢ﴿٤﴾

4რადგან ჩვენ [ალლაჰმა] ვიცით, რასაც მიწა მათგან იღებს და ჩვენ გვაქვს წიგნი, რომელიც (ცვლილებებისგან) დაცულია (და რომელშიც ჩაწერილია ყველაფერი, რაც იყო და რაც იქნება).

بَلۡ كَذَّبُواْ بِٱلۡحَقِّ لَمَّا جَآءَهُمۡ فَهُمۡ فِيٓ أَمۡرٖ مَّرِيجٍ﴿٥﴾

5პირიქით, მათ სიმართლე [ალლაჰის წიგნი] სიცრუედ მიიჩნიეს, როდესაც ის მათ მიუვიდა; და ისინი გაურკვევლობაში არიან.

أَفَلَمۡ يَنظُرُوٓاْ إِلَى ٱلسَّمَآءِ فَوۡقَهُمۡ كَيۡفَ بَنَيۡنَٰهَا وَزَيَّنَّٰهَا وَمَا لَهَا مِن فُرُوجٖ﴿٦﴾

6განა არ შეუხედავთ მათ მაღლა არსებულ ცას, როგორ ავაშენეთ და შევამკეთ იგი, და რომ მას არანაირი ნაპრალი არ გააჩნია?

وَٱلۡأَرۡضَ مَدَدۡنَٰهَا وَأَلۡقَيۡنَا فِيهَا رَوَٰسِيَ وَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوۡجِۭ بَهِيجٖ﴿٧﴾

7და მიწა, რომელიც ჩვენ განვფინეთ და მასზე მთები დავამკვიდრეთ და ყოველგვარი მშვენიერი წყვილი (მცენარე) აღმოვაცენეთ მასზე.

تَبۡصِرَةٗ وَذِكۡرَىٰ لِكُلِّ عَبۡدٖ مُّنِيبٖ﴿٨﴾

8თვალის ასახელად და შესაგონებლად ყოველი მომნანიე მონისთვის

وَنَزَّلۡنَا مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءٗ مُّبَٰرَكٗا فَأَنۢبَتۡنَا بِهِۦ جَنَّٰتٖ وَحَبَّ ٱلۡحَصِيدِ﴿٩﴾

9და გარდმოვავლინეთ ციდან კურთხეული წყალი, და აღმოვაცენეთ მისით ბაღები და მოსავლის მარცვლეული.

وَٱلنَّخۡلَ بَاسِقَٰتٖ لَّهَا طَلۡعٞ نَّضِيدٞ﴿١٠﴾

10და მაღალი პალმები, რომელთაც აქვთ მწკრივებად განლაგებული ნაყოფი.

رِّزۡقٗا لِّلۡعِبَادِۖ وَأَحۡيَيۡنَا بِهِۦ بَلۡدَةٗ مَّيۡتٗاۚ كَذَٰلِكَ ٱلۡخُرُوجُ﴿١١﴾

11თავისი მსახურების საზრდოდ, და ჩვენ ამით (ამ წყლით) გავაცოცხლეთ უსულო (მშრალი) მიწა. ასევე (როგორც წყლით გავზარდეთ ყოველივე) (იქნება) გამოსვლა (მკვდრების ცოცხლად აღსდგომა)!

كَذَّبَتۡ قَبۡلَهُمۡ قَوۡمُ نُوحٖ وَأَصۡحَٰبُ ٱلرَّسِّ وَثَمُودُ﴿١٢﴾

12მათზე ადრე უარყვეს ნუჰის ხალხმა, რასის მკვიდრებმა და სემუდელებმა.

وَعَادٞ وَفِرۡعَوۡنُ وَإِخۡوَٰنُ لُوطٖ﴿١٣﴾

13და ადის ხალხი, ფარაონი და ლოტის ძმები

وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡأَيۡكَةِ وَقَوۡمُ تُبَّعٖۚ كُلّٞ كَذَّبَ ٱلرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيدِ﴿١٤﴾

14და ალ-აიქას მცხოვრებლებმა [შუ'აიბის ხალხმა] და ტუბბას ხალხმა – ყველამ მათგანმა უარყო ღვთის შუამავლები, და ჩემი მუქარა აღსრულდა.

أَفَعَيِينَا بِٱلۡخَلۡقِ ٱلۡأَوَّلِۚ بَلۡ هُمۡ فِي لَبۡسٖ مِّنۡ خَلۡقٖ جَدِيدٖ﴿١٥﴾

15განა დავსუსტდით პირველი შექმნის შემდეგ? [განა ალლაჰის ძალა თუნდაც მცირედით შემცირდა მას შემდეგ, რაც მან არაფრისგან ყველაფერი შექმნა? ანუ, არ გაგვჭირვებია თქვენი პირველი შექმნა, და რატომ უნდა გაგვიჭირდეს თქვენი გაცოცხლება სიკვდილის მერე?!] მაგრამ ისინი მაინც ეჭვში რჩებიან ახალი შექმნის [აღდგომის] შესახებ.

وَلَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ وَنَعۡلَمُ مَا تُوَسۡوِسُ بِهِۦ نَفۡسُهُۥۖ وَنَحۡنُ أَقۡرَبُ إِلَيۡهِ مِنۡ حَبۡلِ ٱلۡوَرِيدِ﴿١٦﴾

16ჩვენ შევქმენით ადამიანი და ვიცით, რას ჩასჩურჩულებს მას მისი სული, და ჩვენ მასთან(ადამიანთან) უფრო ახლოს ვართ, ვიდრე მისი საძილე არტერია.

إِذۡ يَتَلَقَّى ٱلۡمُتَلَقِّيَانِ عَنِ ٱلۡيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ قَعِيدٞ﴿١٧﴾

17როცა ორი მიმღები იღებს (ანგელოზები), მარჯვნივ და მარცხნივ მჯდომნი.

مَّا يَلۡفِظُ مِن قَوۡلٍ إِلَّا لَدَيۡهِ رَقِيبٌ عَتِيدٞ﴿١٨﴾

18არც ერთ სიტყვას არ წარმოთქვამს, რომ მასთან არ იყოს მზადმყოფი მეთვალყურე.

وَجَآءَتۡ سَكۡرَةُ ٱلۡمَوۡتِ بِٱلۡحَقِّۖ ذَٰلِكَ مَا كُنتَ مِنۡهُ تَحِيدُ﴿١٩﴾

19და მოვა სიკვდილის თრობა(სიკვდილის წინა ტანჯვა და ტკივილები) ჭეშმარიტებით. აი,(ადამიანო) რასაც შენ გაურბოდი.

وَنُفِخَ فِي ٱلصُّورِۚ ذَٰلِكَ يَوۡمُ ٱلۡوَعِيدِ﴿٢٠﴾

20და ჩაიბერება საყვირში. ეს არის აღთქმული დღე.

وَجَآءَتۡ كُلُّ نَفۡسٖ مَّعَهَا سَآئِقٞ وَشَهِيدٞ﴿٢١﴾

21და მოვა ყოველი სული, და მასთან ერთად მძღოლი და მოწმე.

لَّقَدۡ كُنتَ فِي غَفۡلَةٖ مِّنۡ هَٰذَا فَكَشَفۡنَا عَنكَ غِطَآءَكَ فَبَصَرُكَ ٱلۡيَوۡمَ حَدِيدٞ﴿٢٢﴾

22უეჭველად, შენ ამის მიმართ უგულისყურო იყავი, და ჩვენ აგხადეთ შენი საფარველი, და შენი მზერა დღეს ბასრია.

وَقَالَ قَرِينُهُۥ هَٰذَا مَا لَدَيَّ عَتِيدٌ﴿٢٣﴾

23და იტყვის მისი თანამგზავრი(ანგელოზი): "აი, რა მაქვს გამზადებული (მის წიგნში)!"

أَلۡقِيَا فِي جَهَنَّمَ كُلَّ كَفَّارٍ عَنِيدٖ﴿٢٤﴾

24ჩააგდეთ ჯოჯოხეთში ყოველი ჯიუტი ურწმუნო!

مَّنَّاعٖ لِّلۡخَيۡرِ مُعۡتَدٖ مُّرِيبٍ﴿٢٥﴾

25სიკეთის ამკრძალავს, ზღვარგადასულს, ეჭვიანს

ٱلَّذِي جَعَلَ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ فَأَلۡقِيَاهُ فِي ٱلۡعَذَابِ ٱلشَّدِيدِ﴿٢٦﴾

26რომელმაც ალლაჰის თანაზიარად სხვა ღვთაება გაიჩინა, ჩააგდეთ იგი სასტიკ სატანჯველში.

۞ قَالَ قَرِينُهُۥ رَبَّنَا مَآ أَطۡغَيۡتُهُۥ وَلَٰكِن كَانَ فِي ضَلَٰلِۭ بَعِيدٖ﴿٢٧﴾

27იტყვის მისი თანამგზავრი: "ჩვენო ღმერთო! მე არ ამიბნევია გზა მისთვის, არამედ თავად იყო შორეულ ცდომილებაში".

قَالَ لَا تَخۡتَصِمُواْ لَدَيَّ وَقَدۡ قَدَّمۡتُ إِلَيۡكُم بِٱلۡوَعِيدِ﴿٢٨﴾

28უთხრა: "ნუ მედავებით ჩემს წინაშე, მე ხომ წინასწარ გაუწყეთ მუქარა".

مَا يُبَدَّلُ ٱلۡقَوۡلُ لَدَيَّ وَمَآ أَنَا۠ بِظَلَّٰمٖ لِّلۡعَبِيدِ﴿٢٩﴾

29ჩემთან სიტყვა არ იცვლება და არ ვარ მე მონების მჩაგვრელი.

يَوۡمَ نَقُولُ لِجَهَنَّمَ هَلِ ٱمۡتَلَأۡتِ وَتَقُولُ هَلۡ مِن مَّزِيدٖ﴿٣٠﴾

30იმ დღეს, როცა ვეტყვით ჯოჯოხეთს: "აივსე?" და ის იტყვის: "კიდევ არის?"

وَأُزۡلِفَتِ ٱلۡجَنَّةُ لِلۡمُتَّقِينَ غَيۡرَ بَعِيدٍ﴿٣١﴾

31და სამოთხე მიუახლოვდება ღვთისმოშიშებს, არცთუ ისე შორს.

هَٰذَا مَا تُوعَدُونَ لِكُلِّ أَوَّابٍ حَفِيظٖ﴿٣٢﴾

32აი, რა აღგეთქვათ თქვენ, ყოველ მომნანიებელსა და დამცველს(ალლაჰის წესების).

مَّنۡ خَشِيَ ٱلرَّحۡمَٰنَ بِٱلۡغَيۡبِ وَجَآءَ بِقَلۡبٖ مُّنِيبٍ﴿٣٣﴾

33ვინც დაფარულში მოწყალისა ეშინოდა და მომნანიე გულით მოვიდა.

ٱدۡخُلُوهَا بِسَلَٰمٖۖ ذَٰلِكَ يَوۡمُ ٱلۡخُلُودِ﴿٣٤﴾

34შედით მასში მშვიდობით. ეს არის დღე მარადიულობისა.

لَهُم مَّا يَشَآءُونَ فِيهَا وَلَدَيۡنَا مَزِيدٞ﴿٣٥﴾

35იქ ექნებათ მათ, რაც ინებონ, და ჩვენთან მეტიცაა

وَكَمۡ أَهۡلَكۡنَا قَبۡلَهُم مِّن قَرۡنٍ هُمۡ أَشَدُّ مِنۡهُم بَطۡشٗا فَنَقَّبُواْ فِي ٱلۡبِلَٰدِ هَلۡ مِن مَّحِيصٍ﴿٣٦﴾

36და რამდენი თაობა გავანადგურეთ მათზე უწინარეს, რომლებიც მათზე უფრო ძლიერნი იყვნენ და მოიარეს ქვეყნები. განა იყო სადმე გასაქცევი?

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَذِكۡرَىٰ لِمَن كَانَ لَهُۥ قَلۡبٌ أَوۡ أَلۡقَى ٱلسَّمۡعَ وَهُوَ شَهِيدٞ﴿٣٧﴾

37ჭეშმარიტად, ამაში დარიგებაა მისთვის, ვისაც გული აქვს, ან ყურს დაუგდებს და ის მოწმეა.

وَلَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَمَا بَيۡنَهُمَا فِي سِتَّةِ أَيَّامٖ وَمَا مَسَّنَا مِن لُّغُوبٖ﴿٣٨﴾

38და ჩვენ შევქმენით ცანი და დედამიწა და რაც მათ შორისაა ექვს დღეში და არანაირი დაღლილობა არ შეგვხებია.

فَٱصۡبِرۡ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحۡ بِحَمۡدِ رَبِّكَ قَبۡلَ طُلُوعِ ٱلشَّمۡسِ وَقَبۡلَ ٱلۡغُرُوبِ﴿٣٩﴾

39მოითმინე, რასაც ისინი ამბობენ, და ადიდე შენი ღმერთი ქებით მზის ამოსვლამდე და ჩასვლამდე.

وَمِنَ ٱلَّيۡلِ فَسَبِّحۡهُ وَأَدۡبَٰرَ ٱلسُّجُودِ﴿٤٠﴾

40და ღამითაც ადიდე იგი და (ყოველი) სეჯდის შემდგომაც

وَٱسۡتَمِعۡ يَوۡمَ يُنَادِ ٱلۡمُنَادِ مِن مَّكَانٖ قَرِيبٖ﴿٤١﴾

41და ყური მიუგდე იმ დღეს, როცა მაცნე ახლო ადგილიდან მოუხმობს

يَوۡمَ يَسۡمَعُونَ ٱلصَّيۡحَةَ بِٱلۡحَقِّۚ ذَٰلِكَ يَوۡمُ ٱلۡخُرُوجِ﴿٤٢﴾

42იმ დღეს, როცა მოისმენენ ყიჟინას ჭეშმარიტად. ეს არის გამოსვლის დღე.

إِنَّا نَحۡنُ نُحۡيِۦ وَنُمِيتُ وَإِلَيۡنَا ٱلۡمَصِيرُ﴿٤٣﴾

43ჭეშმარიტად, ჩვენ ვაცოცხლებთ და ვამკვდარებთ, და ჩვენთანაა დაბრუნება

يَوۡمَ تَشَقَّقُ ٱلۡأَرۡضُ عَنۡهُمۡ سِرَاعٗاۚ ذَٰلِكَ حَشۡرٌ عَلَيۡنَا يَسِيرٞ﴿٤٤﴾

44იმ დღეს, როცა მიწა გაიპობა მათგან აჩქარებით(ამოვლენ საფლავებიდან). ეს ჩვენთვის იოლი შეკრებაა.

نَّحۡنُ أَعۡلَمُ بِمَا يَقُولُونَۖ وَمَآ أَنتَ عَلَيۡهِم بِجَبَّارٖۖ فَذَكِّرۡ بِٱلۡقُرۡءَانِ مَن يَخَافُ وَعِيدِ﴿٤٥﴾

45ჩვენ უკეთ ვიცით, რასაც ისინი ამბობენ, და შენ არ ხარ მათზე მოძალადე. მაშ, შეაგონე ყურანით იმას, ვისაც ჩემი მუქარის ეშინია.

← Al-HujuratAdh-Dhariyat→

RELATED SURAHS

35

Fatir

The Originator

6

Al-An'am

The Cattle

15

Al-Hijr

The Rocky Tract

1

Al-Fatiha

The Opening

Browse all 114 surahs