Al-Ahzab

الأحزاب

The Combined Forces • 73 ayahs • Medinan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِيُّ ٱتَّقِ ٱللَّهَ وَلَا تُطِعِ ٱلۡكَٰفِرِينَ وَٱلۡمُنَٰفِقِينَۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمٗا﴿١﴾

1ო, შუამავალო! გეშინოდეს ალლაჰის (შეასრულე ის, რაც მან დაგიბრძანა, და განერიდე იმას, რაც მან აგიკრძალა) (რათა მორწმუნენიც მიჰყვნენ ამაში შენს მაგალითს) და ნუ დაემორჩილები ურწმუნოებსა და ორპირებს. ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყოვლისმცოდნე, ბრძენია!

وَٱتَّبِعۡ مَا يُوحَىٰٓ إِلَيۡكَ مِن رَّبِّكَۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِمَا تَعۡمَلُونَ خَبِيرٗا﴿٢﴾

2და მიჰყევი იმას, რაც ზეშთაგეგონა შენი ღმერთისაგან [ყურანსა და სუნნას] ჭეშმარიტად, ალლაჰი მცოდნეა იმისა, რასაც აკეთებთ.

وَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱللَّهِۚ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ وَكِيلٗا﴿٣﴾

3და მიენდე ალლაჰს, რამეთუ საკმარისია ალლაჰი მფარველად.

مَّا جَعَلَ ٱللَّهُ لِرَجُلٖ مِّن قَلۡبَيۡنِ فِي جَوۡفِهِۦۚ وَمَا جَعَلَ أَزۡوَٰجَكُمُ ٱلَّٰٓـِٔي تُظَٰهِرُونَ مِنۡهُنَّ أُمَّهَٰتِكُمۡۚ وَمَا جَعَلَ أَدۡعِيَآءَكُمۡ أَبۡنَآءَكُمۡۚ ذَٰلِكُمۡ قَوۡلُكُم بِأَفۡوَٰهِكُمۡۖ وَٱللَّهُ يَقُولُ ٱلۡحَقَّ وَهُوَ يَهۡدِي ٱلسَّبِيلَ﴿٤﴾

4ალლაჰს არ ჩაუდვია ადამიანის მკერდში ორი გული (როგორც ამას ზოგიერთი მრავალღმერთიანი ამტკიცებს). და თქვენი ცოლებს, რომელთაც თქვენ ეუბნებით: «შენ ჩემთვის დედაჩემის ზურგივით ხარ» [ამით საკუთარ თავზე კრძალავენ ცოლებს წინაისლამური ჩვევის მიხედვით], ალლაჰს არ გაუხდია ისინი თქვენს დედებად. და არც თქვენი შვილობილები [ვინც თქვენ იშვილეთ] გაუხდია თქვენს შვილებად [რადგან ისინი შარიათით თქვენს ნამდვილ შვილებად არ ითვლებიან]. ეს თქვენი სიტყვებია, თქვენი პირით წარმოთქმული, ალლაჰი კი ამბობს ჭეშმარიტებას და იგი ადგენს ჭეშმარიტ გზაზე.

ٱدۡعُوهُمۡ لِأٓبَآئِهِمۡ هُوَ أَقۡسَطُ عِندَ ٱللَّهِۚ فَإِن لَّمۡ تَعۡلَمُوٓاْ ءَابَآءَهُمۡ فَإِخۡوَٰنُكُمۡ فِي ٱلدِّينِ وَمَوَٰلِيكُمۡۚ وَلَيۡسَ عَلَيۡكُمۡ جُنَاحٞ فِيمَآ أَخۡطَأۡتُم بِهِۦ وَلَٰكِن مَّا تَعَمَّدَتۡ قُلُوبُكُمۡۚ وَكَانَ ٱللَّهُ غَفُورٗا رَّحِيمًا﴿٥﴾

5მოუხმეთ მათ [შვილობილებს] მათი მამების სახელებით. ეს – უფრო სამართლიანია ალლაჰის წინაშე. ხოლო თუ არ იცით მათი მამები, მაშინ ისინი თქვენი ძმები არიან რწმენაში და თქვენს მიერ [მონობიდან]დახსნილნი. და არ იქნება თქვენზე ცოდვა იმაში, რაშიც თქვენ უნებლიედ შეცდებით (როდესაც ვიღაცას მის ნამდვილ მამას არ მიაკუთვნებთ), ხოლო (ცოდვა იქნება) მხოლოდ იმაში, რასაც თქვენი გულები განიზრახავენ (როდესაც შეგნებულად უწოდებთ სხვის შვილს თქვენს შვილს). და ალლაჰი მიმტევებელი, მწყალობელია.

ٱلنَّبِيُّ أَوۡلَىٰ بِٱلۡمُؤۡمِنِينَ مِنۡ أَنفُسِهِمۡۖ وَأَزۡوَٰجُهُۥٓ أُمَّهَٰتُهُمۡۗ وَأُوْلُواْ ٱلۡأَرۡحَامِ بَعۡضُهُمۡ أَوۡلَىٰ بِبَعۡضٖ فِي كِتَٰبِ ٱللَّهِ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ وَٱلۡمُهَٰجِرِينَ إِلَّآ أَن تَفۡعَلُوٓاْ إِلَىٰٓ أَوۡلِيَآئِكُم مَّعۡرُوفٗاۚ كَانَ ذَٰلِكَ فِي ٱلۡكِتَٰبِ مَسۡطُورٗا﴿٦﴾

6მოციქული მუჰამედი მორწმუნეთათვის უფრო ახლობელია (რწმენისა და საერო საქმეებში), ვიდრე ისინი ერთმანეთისთვის, ხოლო მისი ცოლები – მათი დედები არიან [მოციქულის ცოლები ღირსეულნი და მორწმუნეთათვის აკრძალულნი არიან ისე, როგორც საკუთარი დედები]. და ნათესაობის მქონენი [მორწმუნეთა შორის სისხლით ახლობლები] ერთმანეთისთვის უფრო ახლოს არიან ალლაჰის წიგნის მიხედვით (მემკვიდრეობის საკითხებში), ვიდრე სხვა მორწმუნენი და ვიდრე მუჰაჯირები. (გარდა ამისა) თქვენ შეგიძლიათ კეთილი საქმე გააკეთოთ თქვენს თანმხლებთან [სხვა მორწმუნეებთან] – (შეინარჩუნოთ მათთან კარგი ურთიერთობა, დაეხმაროთ მატერიალურად, დაუტოვოთ ანდერძით რამე და ა.შ.). ეს წინასწარ არის დაწერილი წიგნში [ლავჰულ მაჰფუზში].

وَإِذۡ أَخَذۡنَا مِنَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ مِيثَٰقَهُمۡ وَمِنكَ وَمِن نُّوحٖ وَإِبۡرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ وَعِيسَى ٱبۡنِ مَرۡيَمَۖ وَأَخَذۡنَا مِنۡهُم مِّيثَٰقًا غَلِيظٗا﴿٧﴾

7და აღთქმა ავიღეთ შუამავლებისგან, და შენგანაც [განსაკუთრებით], ნუჰისგან, იბრაჰიმისგან, მუსასგან, 'ისასგან მარიამის ძისგან, და ავიღეთ მათგან მტკიცე აღთქმა.

لِّيَسۡـَٔلَ ٱلصَّٰدِقِينَ عَن صِدۡقِهِمۡۚ وَأَعَدَّ لِلۡكَٰفِرِينَ عَذَابًا أَلِيمٗا﴿٨﴾

8რათა იმან გამოკითხოს მართალთ [შუამავლებს] მათ სიმართლეზე [იმაზე, თუ როგორ უპასუხეს მათ ხალხმა მათი სიმართლის მოწოდებას], ხოლო ურწმუნოებისთვის მან მოამზადა მტანჯველი სასჯელი.

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱذۡكُرُواْ نِعۡمَةَ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡ إِذۡ جَآءَتۡكُمۡ جُنُودٞ فَأَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمۡ رِيحٗا وَجُنُودٗا لَّمۡ تَرَوۡهَاۚ وَكَانَ ٱللَّهُ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرًا﴿٩﴾

9ჰეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! გაიხსენეთ ალლაჰის წყალობა თქვენზე, როცა თქვენთან მოვიდნენ ჯარები (მრავალღმერთიანთა) [ხანდაყის ბრძოლისას], და მათ შეუერთდნენ იუდეველებიც და მედინისა და მისი შემოგარენის ორპირებიც (და მათ შემოგარტყეს ალყა). ჩვენ კი გავუგზავნეთ მათ [ამ მტრულ ლაშქარს] ქარი (რომელიც არღვევდა მათ კარავს) და ჯარები [ანგელოზები], რომელთაც თქვენ ვერ ხედავდით. (ამით მათი გულები შიშით აივსო.) და ალლაჰი ხედავს იმას, რასაც თქვენ აკეთებთ!

إِذۡ جَآءُوكُم مِّن فَوۡقِكُمۡ وَمِنۡ أَسۡفَلَ مِنكُمۡ وَإِذۡ زَاغَتِ ٱلۡأَبۡصَٰرُ وَبَلَغَتِ ٱلۡقُلُوبُ ٱلۡحَنَاجِرَ وَتَظُنُّونَ بِٱللَّهِ ٱلظُّنُونَا۠﴿١٠﴾

10(და გაიხსენეთ) როცა ისინი [თქვენი მტრები] მოგადგნენ ზემოდან [ხეობის ზედა მხრიდან] და ქვემოდან [ხეობის ქვედა მხრიდან], და თქვენი თვალები გაშეშდა (უზარმაზარი ლაშქრის ხედვით), და გულები ყელამდე აგივიდათ (შიშისაგან), და თქვენ ალლაჰზე სხვადასხვაგვარად დაიწყეთ ფიქრი [გაგიჩნდათ ცუდი აზრები, თითქოს ალლაჰი შესაძლოა არ დახმარებოდა თავისი სიტყვის დამკვიდრებას].

هُنَالِكَ ٱبۡتُلِيَ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ وَزُلۡزِلُواْ زِلۡزَالٗا شَدِيدٗا﴿١١﴾

11სწორედ იმ დროს [იმ ადგილას] გამოიცადნენ მორწმუნენი (რათა გამორკვეულიყო ჭეშმარიტი მორწმუნე ორპირისაგან) და ძლიერად შეირყნენ (შიშითა და შეშფოთებით)!

وَإِذۡ يَقُولُ ٱلۡمُنَٰفِقُونَ وَٱلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٞ مَّا وَعَدَنَا ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥٓ إِلَّا غُرُورٗا﴿١٢﴾

12(და გაიხსენეთ) როცა თქვეს ორპირებმა და მათ [სუსტი მორწმუნეებიდან], რომელთა გულებშიც სენია [ეჭვი]: «ის, რაც ალლაჰი და მისი მოციქული შეგვპირდნენ, მხოლოდ საცდუნებელი [მოტყუება] აღმოჩნდა!»

وَإِذۡ قَالَت طَّآئِفَةٞ مِّنۡهُمۡ يَٰٓأَهۡلَ يَثۡرِبَ لَا مُقَامَ لَكُمۡ فَٱرۡجِعُواْۚ وَيَسۡتَـٔۡذِنُ فَرِيقٞ مِّنۡهُمُ ٱلنَّبِيَّ يَقُولُونَ إِنَّ بُيُوتَنَا عَوۡرَةٞ وَمَا هِيَ بِعَوۡرَةٍۖ إِن يُرِيدُونَ إِلَّا فِرَارٗا﴿١٣﴾

13და აი, ერთი ჯგუფი მათგან [ორპირებიდან] (მორწმუნე მედინელებს მიმართავდა): «ო, იასრიბის [მედინის] მცხოვრებნო! აქ თქვენთვის ადგილი არ არის, ამიტომ დაბრუნდით (საკუთარ სახლებში, მედინაში)!» და (სხვა) ჯგუფი მათგანი [ორპირებიდან] შუამავალს სთხოვდა, ნება მიეცათ (დაბრუნებულიყვნენ მედინაში) და ამბობდნენ: «ჭეშმარიტად, ჩვენი სახლები დაუცველია». თუმცა ის [სახლები] არ ყოფილა დაუცველი. ისინი (ამ სიტყვებს) მხოლოდ გაქცევის სურვილით ამბობდნენ (ბრძოლის ველიდან).

وَلَوۡ دُخِلَتۡ عَلَيۡهِم مِّنۡ أَقۡطَارِهَا ثُمَّ سُئِلُواْ ٱلۡفِتۡنَةَ لَأٓتَوۡهَا وَمَا تَلَبَّثُواْ بِهَآ إِلَّا يَسِيرٗا﴿١٤﴾

14და თუ (მტრის ჯარები) მედინას ყველა მხრიდან მიადგებოდნენ და შემდეგ მათ [ორპირებს] გამოსცდიდნენ [მოეთხოვათ უარი ეთქვათ ისლამზე], ისინი აუცილებლად დათანხმდებოდნენ ამას და არ დააყოვნებდნენ, გარდა მხოლოდ მცირე დროით

وَلَقَدۡ كَانُواْ عَٰهَدُواْ ٱللَّهَ مِن قَبۡلُ لَا يُوَلُّونَ ٱلۡأَدۡبَٰرَۚ وَكَانَ عَهۡدُ ٱللَّهِ مَسۡـُٔولٗا﴿١٥﴾

15ხოლო მათ [ორპირებს] ალლაჰთან ჰქონდათ დადებული აღთქმა [დაპირება] (მისი მოციქულის მეშვეობით) მანამდეც [ხანდაყის ბრძოლის წინ], რომ არ შეაქცევდნენ (მტერს) ზურგს [არ გაიქცეოდნენ ბრძოლის ველიდან]. და აღთქმის [დაპირების] შესახებ ალლაჰთან პასუხს აუცილებლად აგებენ.

قُل لَّن يَنفَعَكُمُ ٱلۡفِرَارُ إِن فَرَرۡتُم مِّنَ ٱلۡمَوۡتِ أَوِ ٱلۡقَتۡلِ وَإِذٗا لَّا تُمَتَّعُونَ إِلَّا قَلِيلٗا﴿١٦﴾

16უთხარი (ო, შუამავალო) (ამ ორპირებს): «თქვენ ვერაფერს გარგებთ გაქცევა, თუკი ბრძოლის ველიდან გაიქცევით სიკვდილის ან მოკვლის შიშით [ეს თქვენს სიცოცხლეს ვერ გაახანგრძლივებს]. და ასეთ შემთხვევაში [მაშინაც კი, თუ გაიქცევით] ამქვეყნიური სარგებლობა მხოლოდ მცირედით გექნებათ [მხოლოდ იმ ვადამდე, რაც ალლაჰმა თქვენთვის დააწესა]».

قُلۡ مَن ذَا ٱلَّذِي يَعۡصِمُكُم مِّنَ ٱللَّهِ إِنۡ أَرَادَ بِكُمۡ سُوٓءًا أَوۡ أَرَادَ بِكُمۡ رَحۡمَةٗۚ وَلَا يَجِدُونَ لَهُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ وَلِيّٗا وَلَا نَصِيرٗا﴿١٧﴾

17უთხარი მათ (ო, შუამავალო): «ვინ არის ის, ვინც დაგიცავთ ალლაჰისგან, თუ ის ისურვებს თქვენთვის ბოროტებას, ან (ვინ შეაჩერებს მას) თუ ის ისურვებს თქვენთვის წყალობას?» და ისინი [ორპირები] ვერ იპოვიან ალლაჰის გარდა ვერც მფარველს და ვერც შემწეს!

۞ قَدۡ يَعۡلَمُ ٱللَّهُ ٱلۡمُعَوِّقِينَ مِنكُمۡ وَٱلۡقَآئِلِينَ لِإِخۡوَٰنِهِمۡ هَلُمَّ إِلَيۡنَاۖ وَلَا يَأۡتُونَ ٱلۡبَأۡسَ إِلَّا قَلِيلًا﴿١٨﴾

18ალლაჰმა იცის შემკავებლები თქვენგან (ალლაჰის გზაზე ბრძოლას) მთქმელნი თავიანთ ძმათათვის: «მოდი ჩვენთან, (შემოგვიერთდით ჩვენ და მიატოვეთ მუჰამმადი, რათა მასთან ერთად არ დაიღუპოთ)!» ხოლო მათგანი [ორპირები] მამაცობას ავლენენ [ბრძოლაში მონაწილეობენ] მხოლოდ ცოტა ხნით (და ისიც ან თვალსაჩინოებისთვის, ან დიდებისათვის, ან სირცხვილის შიშით).

أَشِحَّةً عَلَيۡكُمۡۖ فَإِذَا جَآءَ ٱلۡخَوۡفُ رَأَيۡتَهُمۡ يَنظُرُونَ إِلَيۡكَ تَدُورُ أَعۡيُنُهُمۡ كَٱلَّذِي يُغۡشَىٰ عَلَيۡهِ مِنَ ٱلۡمَوۡتِۖ فَإِذَا ذَهَبَ ٱلۡخَوۡفُ سَلَقُوكُم بِأَلۡسِنَةٍ حِدَادٍ أَشِحَّةً عَلَى ٱلۡخَيۡرِۚ أُوْلَٰٓئِكَ لَمۡ يُؤۡمِنُواْ فَأَحۡبَطَ ٱللَّهُ أَعۡمَٰلَهُمۡۚ وَكَانَ ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرٗا﴿١٩﴾

19ისინი ძუნწობენ თქვენთვის [ო, მორწმუნენო] (თავიანთი სიცოცხლით, ქონებით, შრომითა და სიყვარულით, რადგან მათ გულებში სიძულვილი და მტრობაა). და როცა შიში მოდის [ბრძოლის მომენტი ახლოვდება], შენ (ო, მოციქულო) ხედავ, როგორ გიყურებენ ისინი, და მათი თვალები ტრიალებს ისე, როგორც იმისი, ვინც სიკვდილის წინ გონებას კარგავს. ხოლო როცა შიში გაივლის, ისინი გწყევლიან თქვენ მკვეთრი ენებით, და კეთილში ძუნწობენ [საომარ ნადავლის გაყოფისას იჩენენ სიხარბესა და შურს]. ასეთები – გულებით არ ყოფილან მორწმუნენი, და ალლაჰმა ამაო გახადა მათი საქმეები! ხოლო ეს ალლაჰისთვის ადვილია!

يَحۡسَبُونَ ٱلۡأَحۡزَابَ لَمۡ يَذۡهَبُواْۖ وَإِن يَأۡتِ ٱلۡأَحۡزَابُ يَوَدُّواْ لَوۡ أَنَّهُم بَادُونَ فِي ٱلۡأَعۡرَابِ يَسۡـَٔلُونَ عَنۡ أَنۢبَآئِكُمۡۖ وَلَوۡ كَانُواْ فِيكُم مَّا قَٰتَلُوٓاْ إِلَّا قَلِيلٗا﴿٢٠﴾

20ისინი [ორპირები] ფიქრობენ, რომ ჯგუფები (ურწმუნოთა ჯარები) ჯერ არ წასულან. ხოლო თუ (დავუშვათ) ეს შეკრებილი (ჯარები კვლავ) მოვლენ მედინასთან, მაშინ ისინი [ორპირები] ისურვებდნენ, რომ ყოფილიყვნენ კარავში მცხოვრებ (უდაბნოს) არაბებთან [ბედუინებთან] და მათგან კითხულობდნენ ცნობებს თქვენზე [გაიმარჯვეთ თუ დამარცხდით]. ხოლო თუ ისინი [ორპირები] თქვენთან ერთად იქნებოდნენ, მხოლოდ მცირედ იბრძოლებდნენ (შიშის, სირცხვილისა და სუსტი რწმენის გამო).

لَّقَدۡ كَانَ لَكُمۡ فِي رَسُولِ ٱللَّهِ أُسۡوَةٌ حَسَنَةٞ لِّمَن كَانَ يَرۡجُواْ ٱللَّهَ وَٱلۡيَوۡمَ ٱلۡأٓخِرَ وَذَكَرَ ٱللَّهَ كَثِيرٗا﴿٢١﴾

21თქვენთვის [ო, მორწმუნენო] ალლაჰის მოციქულში [მის სიტყვებსა და ქცევებში] არის უმშვენიერესი მაგალითი იმათთვის, ვინც ალლაჰს და უკანასკნელ დღეს იმედოვნებს და ალლაჰს ბევრს იხსენიებს.

وَلَمَّا رَءَا ٱلۡمُؤۡمِنُونَ ٱلۡأَحۡزَابَ قَالُواْ هَٰذَا مَا وَعَدَنَا ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥ وَصَدَقَ ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥۚ وَمَا زَادَهُمۡ إِلَّآ إِيمَٰنٗا وَتَسۡلِيمٗا﴿٢٢﴾

22და როცა მორწმუნეებმა დაინახეს მოკავშირენი [მტრების გაერთიანებული ჯარები], რომლებმაც მედინას შემოარტყეს ალყა, თქვეს: «ეს არის [გამოცდა და დახმარება], რაც ალლაჰმა და მისი მოციქულმა დაგვპირდნენ. სიმართლე თქვა ალლაჰმა (თავის დაპირებაში) და სიმართლე თქვა მისმა მოციქულმა!» და ამან მხოლოდ გააძლიერა მათში რწმენა და მორჩილება.

مِّنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ رِجَالٞ صَدَقُواْ مَا عَٰهَدُواْ ٱللَّهَ عَلَيۡهِۖ فَمِنۡهُم مَّن قَضَىٰ نَحۡبَهُۥ وَمِنۡهُم مَّن يَنتَظِرُۖ وَمَا بَدَّلُواْ تَبۡدِيلٗا﴿٢٣﴾

23მორწმუნეთა შორის არიან ადამიანები, რომლებიც მართალნი აღმოჩნდნენ იმაში, რაშიც ალლაჰთან აღთქმა დადეს [ალლაჰისთვის მიცემულ დაპირებას ასრულებენ და იჩენენ მოთმინებას ბრძოლასა და სირთულეებში]. მათ შორის არიან ისეთნი, რომლებმაც უკვე შეასრულეს თავიანთი ვალდებულება [იბრძოლეს მანამ, სანამ ალლაჰის გზაზე არ დაიღუპნენ, ან გარდაიცვალნენ რწმენაში გულწრფელნი], და არიან ისეთნიც, რომლებიც ელიან [ერთ-ერთს ორი სიკეთიდან – ან გამარჯვებას, ან სიკვდილს ალლაჰის გზაზე]. და მათ არ შეუცვლიათ [ეს აღთქმა] არაფრით (განსხვავებით ორპირებისა).

لِّيَجۡزِيَ ٱللَّهُ ٱلصَّٰدِقِينَ بِصِدۡقِهِمۡ وَيُعَذِّبَ ٱلۡمُنَٰفِقِينَ إِن شَآءَ أَوۡ يَتُوبَ عَلَيۡهِمۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ غَفُورٗا رَّحِيمٗا﴿٢٤﴾

24რათა ალლაჰმა დააჯილდოვოს მართალნი [მორწმუნენი] მათი სიმართლის გამო და დასაჯოს ორპირები, თუ ის ისურვებს (არ მისცეს მათ დახმარება მონანიებისკენ მისვლაში და ისინი ურწმუნოებად მოკვდებიან), ან (ისურვოს) მიიღოს მათი მონანიება (და ხელი შეუწყოს მათ ამაში). ჭეშმარიტად, ალლაჰი მპატიებელი, მოწყალეა!

وَرَدَّ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِغَيۡظِهِمۡ لَمۡ يَنَالُواْ خَيۡرٗاۚ وَكَفَى ٱللَّهُ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ٱلۡقِتَالَۚ وَكَانَ ٱللَّهُ قَوِيًّا عَزِيزٗا﴿٢٥﴾

25და ალლაჰმა უკუ აქცია ისინი, ვინც ურწმუნონი გახდა [ურწმუნოთა გაერთიანებული ჯარები] (მედინასაგან), თავიანთი ბოღმით, ვერანაირი სიკეთე ვერ მოიპოვეს (ვერც ამქვეყნად და ვერც მარადიულ ცხოვრებაში). ხოლო ალლაჰმა მორწმუნენი იხსნა ბრძოლას [გაუგზავნა ურწმუნოებს ქარი და ანგელოზები]. და ჭეშმარიტად, ალლაჰი ძლიერია, ძლევამოსილია

وَأَنزَلَ ٱلَّذِينَ ظَٰهَرُوهُم مِّنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ مِن صَيَاصِيهِمۡ وَقَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ ٱلرُّعۡبَ فَرِيقٗا تَقۡتُلُونَ وَتَأۡسِرُونَ فَرِيقٗا﴿٢٦﴾

26და გამოიყვანა მან წიგნის ხალხი [ებრაული ტომი ბანუ ყურაიზა], რომლებიც მათ [ურწმუნოთა გაერთიანებულ ჯარებს] ეხმარებოდნენ, თავიანთი გამაგრებული ციხე-კოშკებიდან და ჩაუსახა მათ გულებში შიში; ნაწილს კლავთ[მამაკაცებს, რომლებმაც ისლამი არ მიიღეს], ხოლო ნაწილს [ქალებსა და ბავშვებს] ტყვედ აიყვანთ.

وَأَوۡرَثَكُمۡ أَرۡضَهُمۡ وَدِيَٰرَهُمۡ وَأَمۡوَٰلَهُمۡ وَأَرۡضٗا لَّمۡ تَطَـُٔوهَاۚ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٗا﴿٢٧﴾

27და მან მოგანიჭათ თქვენ [ო, მორწმუნენო] მემკვიდრეობად მათი მიწა [ებრაელი ბანუ ყურაიზას მიწები], მათი საცხოვრებლები, მათი ქონება და (გარდა ამისა) ის მიწა, რომელზეც თქვენ მანამდე ფეხიც არ დაგიდგათ [სხვა მიწები, რომლებიც მორწმუნეებს ამ გამარჯვების შემდეგ ხვდათ წილად]. და ალლაჰი ყოვლისმძლეა ყოველგვარ საქმეზე!

يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِيُّ قُل لِّأَزۡوَٰجِكَ إِن كُنتُنَّ تُرِدۡنَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا وَزِينَتَهَا فَتَعَالَيۡنَ أُمَتِّعۡكُنَّ وَأُسَرِّحۡكُنَّ سَرَاحٗا جَمِيلٗا﴿٢٨﴾

28ო, შუამავალო! უთხარი შენს ცოლებს: «თუ თქვენ გსურთ ამქვეყნიური ცხოვრება და მისი სილამაზე, მაშინ მოდით, მე მოგცემთ თქვენ რაც გეკუთვნით [განქორწინების შემთხვევაში] და გაგიშვებთ თქვენ მშვენიერი გაშვებით [ზიანის გარეშე]»

وَإِن كُنتُنَّ تُرِدۡنَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ وَٱلدَّارَ ٱلۡأٓخِرَةَ فَإِنَّ ٱللَّهَ أَعَدَّ لِلۡمُحۡسِنَٰتِ مِنكُنَّ أَجۡرًا عَظِيمٗا﴿٢٩﴾

29ხოლო თუ თქვენ გსურთ ალლაჰი და მისი მოციქული და იმქვეყნიური სავანე[მშვენიერი ჯილდო იმქვეყნიურ ცხოვრებაში], (მაშინ მოითმინეთ და იცოდეთ, რომ) ალლაჰმა თქვენგან გულწრფელ კეთილისმყოფელთ უდიდესი ჯილდო გაუმზადა (ისეთი, რომლის გვერდითაც ამქვეყნიური სიკეთეები არაფრად მოგეჩვენებათ).

يَٰنِسَآءَ ٱلنَّبِيِّ مَن يَأۡتِ مِنكُنَّ بِفَٰحِشَةٖ مُّبَيِّنَةٖ يُضَٰعَفۡ لَهَا ٱلۡعَذَابُ ضِعۡفَيۡنِۚ وَكَانَ ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرٗا﴿٣٠﴾

30ჰეი, მოციქულის ცოლებო! თუ თქვენგან რომელიმე ჩაიდენს აშკარა სიბილწეს [ცხად ცოდვას], მას სასჯელი გაუორმაგდება [ორჯერ მეტი, ვიდრე ჩვეულებრივ მორწმუნე ქალს]. და ეს ალლაჰისთვის ადვილია!

۞ وَمَن يَقۡنُتۡ مِنكُنَّ لِلَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَتَعۡمَلۡ صَٰلِحٗا نُّؤۡتِهَآ أَجۡرَهَا مَرَّتَيۡنِ وَأَعۡتَدۡنَا لَهَا رِزۡقٗا كَرِيمٗا﴿٣١﴾

31ხოლო თქვენგანი, ვინც სრულიად დაემორჩილება ალლაჰს და მის მოციქულს და კეთილ საქმეებს ჩაიდენს, ჩვენ მას მივანიჭებთ ჯილდოს ორმაგად [ორჯერ მეტს, ვიდრე ჩვეულებრივ მორწმუნე ქალს] და გავუმზადებთ მას უხვ სარჩოს [სამოთხე].

يَٰنِسَآءَ ٱلنَّبِيِّ لَسۡتُنَّ كَأَحَدٖ مِّنَ ٱلنِّسَآءِ إِنِ ٱتَّقَيۡتُنَّۚ فَلَا تَخۡضَعۡنَ بِٱلۡقَوۡلِ فَيَطۡمَعَ ٱلَّذِي فِي قَلۡبِهِۦ مَرَضٞ وَقُلۡنَ قَوۡلٗا مَّعۡرُوفٗا﴿٣٢﴾

32ო, მოციქულის ცოლებო! თქვენ არ ხართ ისეთი, როგორც სხვა რომელიმე ქალი. თუ თქვენ შეუშინდებით ალლაჰს [მისი სასჯელის შიშით იცხოვრებთ], მაშინ ნუ იქნებით რბილნი სიტყვაში [ნუ გამოავლენთ სინაზეს საუბარში], რადგან მოგისურვებთ ის, რომლის გულშიც სენია [მიდრეკილება ცოდვისა და აკრძალულისკენ]. და ისაუბრეთ სიტყვით, რომელიც ცნობილია [შარიათით ნებადართული, უბრალო და პირდაპირი].

وَقَرۡنَ فِي بُيُوتِكُنَّ وَلَا تَبَرَّجۡنَ تَبَرُّجَ ٱلۡجَٰهِلِيَّةِ ٱلۡأُولَىٰۖ وَأَقِمۡنَ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتِينَ ٱلزَّكَوٰةَ وَأَطِعۡنَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥٓۚ إِنَّمَا يُرِيدُ ٱللَّهُ لِيُذۡهِبَ عَنكُمُ ٱلرِّجۡسَ أَهۡلَ ٱلۡبَيۡتِ وَيُطَهِّرَكُمۡ تَطۡهِيرٗا﴿٣٣﴾

33დარჩით თქვენს სახლებში [მიზეზის გარეშე ნუ გახვალთ] და ნუ გამოაჩენთ თქვენს თავს, როგორც გამოაჩენდნენ [ქალები] პირველ უმეცრებაში [ისლამამდე, როდესაც ქალები აჩენდნენ თავიანთ სილამაზესა და მორთულობას]. და აღასრულეთ ნამაზი წესისამებრ, გაიღეთ ზაქათი [სავალდებულო მოწყალება] და დაემორჩილეთ ალლაჰს და მის მოციქულს. ჭეშმარიტად, ალლაჰს სურს მხოლოდ ის, რომ თქვენგან, სახლის მცხოვრებნო (ო, მოციქულის ოჯახო) [მისი ცოლები და შთამომავლები], განაშოროს სიბინძურე [ყველა ბოროტება, ცოდვა] და სრულად განგწმინდოთ.

وَٱذۡكُرۡنَ مَا يُتۡلَىٰ فِي بُيُوتِكُنَّ مِنۡ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ وَٱلۡحِكۡمَةِۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ لَطِيفًا خَبِيرًا﴿٣٤﴾

34და გაიხსენეთ ის, რაც იკითხება თქვენს სახლებში ალლაჰის ნიშნებიდან [ყურანის აიათებიდან] და სიბრძნისგან [მოციქულის ნათქვამებიდან] (და იმოქმედეთ მათ მიხედვით). ჭეშმარიტად, ალლაჰი არის კეთილი [თქვენდამი, რადგან თქვენ მოციქულის სახლებში მოგაქციათ] და ყოვლისმცოდნე [რადგან მან გამოგარჩიათ და აგარჩიათ თავისი მოციქულის ცოლებად, და მორწმუნეთა დედებად]!

إِنَّ ٱلۡمُسۡلِمِينَ وَٱلۡمُسۡلِمَٰتِ وَٱلۡمُؤۡمِنِينَ وَٱلۡمُؤۡمِنَٰتِ وَٱلۡقَٰنِتِينَ وَٱلۡقَٰنِتَٰتِ وَٱلصَّٰدِقِينَ وَٱلصَّٰدِقَٰتِ وَٱلصَّٰبِرِينَ وَٱلصَّٰبِرَٰتِ وَٱلۡخَٰشِعِينَ وَٱلۡخَٰشِعَٰتِ وَٱلۡمُتَصَدِّقِينَ وَٱلۡمُتَصَدِّقَٰتِ وَٱلصَّٰٓئِمِينَ وَٱلصَّٰٓئِمَٰتِ وَٱلۡحَٰفِظِينَ فُرُوجَهُمۡ وَٱلۡحَٰفِظَٰتِ وَٱلذَّٰكِرِينَ ٱللَّهَ كَثِيرٗا وَٱلذَّٰكِرَٰتِ أَعَدَّ ٱللَّهُ لَهُم مَّغۡفِرَةٗ وَأَجۡرًا عَظِيمٗا﴿٣٥﴾

35ჭეშმარიტად, მუსლიმი კაცებისა და მუსლიმი ქალებისათვის, მორწმუნე კაცებისა და მორწმუნე ქალებისათვის, მორჩილი კაცებისა და მორჩილი ქალებისათვის, მართალი კაცებისა და მართალი ქალებისათვის, მომთმენი კაცებისა და მომთმენი ქალებისათვის, ღვთის მოშიში კაცებისა და ღვთის მოშიში ქალებისათვის, მოწყალების გამცემი კაცებისა და მოწყალების გამცემი ქალებისათვის, მომარხულე კაცებისა და მომარხულე ქალებისათვის. უმანკოების შემნახველი კაცებისა და უმანკოების შემნახველი ქალებისათვის, ალლაჰის მრავლად მომხსენებელი კაცებისა და ალლაჰის მრავლად მომხსენებელი ქალებისათვის- ალლაჰმა მათთვის გაამზადა პატიება და დიდი საზღაური!

وَمَا كَانَ لِمُؤۡمِنٖ وَلَا مُؤۡمِنَةٍ إِذَا قَضَى ٱللَّهُ وَرَسُولُهُۥٓ أَمۡرًا أَن يَكُونَ لَهُمُ ٱلۡخِيَرَةُ مِنۡ أَمۡرِهِمۡۗ وَمَن يَعۡصِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ فَقَدۡ ضَلَّ ضَلَٰلٗا مُّبِينٗا﴿٣٦﴾

36არ არის არც მორწმუნე კაცისთვის და არც მორწმუნე ქალისთვის, როცა ალლაჰი და მისი მოციქული მუჰამმადი გადაწყვიტავენ რაიმე საქმეს [გამოსცემენ გადაწყვეტილებას], არჩევანი თავიანთ საქმეში [მორწმუნე არ ირჩევს სხვა გადაწყვეტილებას გარდა ალლაჰისა და მისი მოციქულის გადაწყვეტილებისა]. ხოლო ვინც ურჩობს ალლაჰსა და მის მოციქულს მუჰამმადს, ის ცხად გზააბნევაშია ჩავარდნილი

وَإِذۡ تَقُولُ لِلَّذِيٓ أَنۡعَمَ ٱللَّهُ عَلَيۡهِ وَأَنۡعَمۡتَ عَلَيۡهِ أَمۡسِكۡ عَلَيۡكَ زَوۡجَكَ وَٱتَّقِ ٱللَّهَ وَتُخۡفِي فِي نَفۡسِكَ مَا ٱللَّهُ مُبۡدِيهِ وَتَخۡشَى ٱلنَّاسَ وَٱللَّهُ أَحَقُّ أَن تَخۡشَىٰهُۖ فَلَمَّا قَضَىٰ زَيۡدٞ مِّنۡهَا وَطَرٗا زَوَّجۡنَٰكَهَا لِكَيۡ لَا يَكُونَ عَلَى ٱلۡمُؤۡمِنِينَ حَرَجٞ فِيٓ أَزۡوَٰجِ أَدۡعِيَآئِهِمۡ إِذَا قَضَوۡاْ مِنۡهُنَّ وَطَرٗاۚ وَكَانَ أَمۡرُ ٱللَّهِ مَفۡعُولٗا﴿٣٧﴾

37და აი, შენ [ო, შუამავალო] უთხარი მას, ვისაც ალლაჰმა უბოძა მადლი [მისცა რწმენა] და ვისაც შენც მიანიჭე მადლი [მონობიდან გათავისუფლებით და შვილად აყვანით ზაიდ ბინ ჰაარისა]: შეინახე შენი ცოლი [ნუ განქორწინდები ზაინაბ ბინთ ჯაჰშზე] და გეშინოდეს ალლაჰის! მაგრამ შენ, [ო, მუჰამმად] გულში მალავდი იმას, რასაც ალლაჰი აუცილებლად გამოავლენდა [შენ უკვე იცოდი ღვთისაგან, რომ ზაიდი მას განქორწინდებოდა და შენ თვითონ მოიყვანდი მას ცოლად]. შენ გეშინოდა, რას იტყოდნენ ადამიანები [ორპირნი], რომ თითქოს მუჰამმადი დაქორწინდა თავისი შვილად აყვანილის ყოფილ ცოლზე, მაშინ როცა ალლაჰის უნდა უფრო მეტად გეშინოდეს მას შემდეგ, რაც ზაიდმა თავისი სურვილი აღასრულა მის მიმართ [მოიყვანა ცოლად და ჰქონდა მასთან ახლო ურთიერთობა], ხოლო შემდეგ განქორწინდა, და როდესაც დასრულდა ზაინაბის იდდა [განქორწინების შემდეგ სავალდებულო მოლოდინის პერიოდი], ჩვენ შეგრთეთ იგი შენ, [ო მოციქულო] ეს იმიტომ, რომ მორწმუნეებს არ ჰქონოდათ სიძნელე [სირცხვილი ან დაბრკოლება] თავიანთი შვილად აყვანილების ყოფილი ცოლების მიმართ, როცა ისინი [ეს შვილად აყვანილნი] უკვე დაასრულებდნენ მათთან ურთიერთობას [მოიყვანდნენ ცოლად, იცხოვრებდნენ და განქორწინდებოდნენ] და ალლაჰის ბრძანება აუცილებლად სრულდება

مَّا كَانَ عَلَى ٱلنَّبِيِّ مِنۡ حَرَجٖ فِيمَا فَرَضَ ٱللَّهُ لَهُۥۖ سُنَّةَ ٱللَّهِ فِي ٱلَّذِينَ خَلَوۡاْ مِن قَبۡلُۚ وَكَانَ أَمۡرُ ٱللَّهِ قَدَرٗا مَّقۡدُورًا﴿٣٨﴾

38არ არის შუამავალისთვის [მუჰამმადისთვის] ცოდვა იმაში, რაც ალლაჰმა დაუდგინა მას [იმაში, რომ მან იქორწინა შვილად აყვანილის ყოფილ ცოლზე]. ეს არის ალლაჰის დადგენილი წესი წინამორბედ წინასწარმეტყველთა შესახებაც [ასევე ნებადართული იყო მათთვის]. ხოლო ალლაჰის ბრძანება არის წინასწარ განსაზღვრული გადაწყვეტილება [რომელიც აუცილებლად შესრულდება]

ٱلَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِسَٰلَٰتِ ٱللَّهِ وَيَخۡشَوۡنَهُۥ وَلَا يَخۡشَوۡنَ أَحَدًا إِلَّا ٱللَّهَۗ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ حَسِيبٗا﴿٣٩﴾

39რომელნიც უნაკლოდ გადმოსცემენ ალლაჰის წერილებს, ეშინიათ მისი [ალლაჰის]. და არავისი ეშინიათ, გარდა ალლაჰისა. და საკმარისია ალლაჰი ანგარიშმგებად

مَّا كَانَ مُحَمَّدٌ أَبَآ أَحَدٖ مِّن رِّجَالِكُمۡ وَلَٰكِن رَّسُولَ ٱللَّهِ وَخَاتَمَ ٱلنَّبِيِّـۧنَۗ وَكَانَ ٱللَّهُ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٗا﴿٤٠﴾

40არ არის მუჰამმედი არავისი მამა, თქვენი კაცებიდან, არამედ იგია ალლაჰის შუამავალი და შუამავალთა ბეჭედია [ბოლო შუამავალია], ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყველაფრისმცოდნეა

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱذۡكُرُواْ ٱللَّهَ ذِكۡرٗا كَثِيرٗا﴿٤١﴾

41ჰეი, თქვენ რომელთაც ირწმუნეთ! ახსენეთ ალლაჰი [გულით, ენითა და საქმეებით] მრავალგზის ხსენებით

وَسَبِّحُوهُ بُكۡرَةٗ وَأَصِيلًا﴿٤٢﴾

42და განადიდეთ ის, დილით და საღამოთი

هُوَ ٱلَّذِي يُصَلِّي عَلَيۡكُمۡ وَمَلَٰٓئِكَتُهُۥ لِيُخۡرِجَكُم مِّنَ ٱلظُّلُمَٰتِ إِلَى ٱلنُّورِۚ وَكَانَ بِٱلۡمُؤۡمِنِينَ رَحِيمٗا﴿٤٣﴾

43ისაა [ალლაჰი], ვინც გლოცავთ [გაძლევთ წყალობას], და მისი ანგელოზებიც [გლოცავენ; ვედრებას აკეთებენ თქვენთვის], რათა გამოგიყვანონ სიბნელიდან [უვიცობიდან და შეცდომიდან] სინათლეში [რწმენასა და ალლაჰის სრულ მორჩილებაში]. და ის მორწმუნეთა მიმართ მოწყალეა [ამქვეყნადაც და საიქიოშიც] [ის არ დასჯის მათ, თუ დაემორჩილებიან მას და მხოლოდ მისი კმაყოფილებისკენ ისწრაფვიან].

تَحِيَّتُهُمۡ يَوۡمَ يَلۡقَوۡنَهُۥ سَلَٰمٞۚ وَأَعَدَّ لَهُمۡ أَجۡرٗا كَرِيمٗا﴿٤٤﴾

44მათი მისალმება [ამ მორწმუნეთა] იმ დღეს, როცა ისინი შეხვდებიან ალლაჰს [სამოთხეში], იქნება: მშვიდობა! [ანგელოზები მივლენ მორწმუნეებთან და მიესალმებიან მათ: «მშვიდობა [უსაფრთხოება] თქვენზე!]. და ალლაჰს მათთვის გამზადებული აქვს უხვი ჯილდო [სამოთხე]

يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِيُّ إِنَّآ أَرۡسَلۡنَٰكَ شَٰهِدٗا وَمُبَشِّرٗا وَنَذِيرٗا﴿٤٥﴾

45ჰეი, მოციქულო ჩვენ წარგაგზავნეთ შენ მოწმედ, მახარობლად და შემგონებლად

وَدَاعِيًا إِلَى ٱللَّهِ بِإِذۡنِهِۦ وَسِرَاجٗا مُّنِيرٗا﴿٤٦﴾

46ალლაჰისკენ მომხმობად [მხოლოდ მისი ღმერთობის აღიარებისკენ] მისი ნებართვით [მისი ბრძანებით] და მანათობელ შუქურად,

وَبَشِّرِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ بِأَنَّ لَهُم مِّنَ ٱللَّهِ فَضۡلٗا كَبِيرٗا﴿٤٧﴾

47და ახარე მორწმუნეებს, რომ ალლაჰისგან აქვთ უდიდესი მადლი და ახარე [ო, შუამავალო მუჰამმად] მორწმუნენი[რომლებიც ალლაჰის კანონებით მოქმედებენ], რომ ალლაჰისგან მათთვის გამზადებულია დიდი წყალობა [სამოთხის ბაღები]

وَلَا تُطِعِ ٱلۡكَٰفِرِينَ وَٱلۡمُنَٰفِقِينَ وَدَعۡ أَذَىٰهُمۡ وَتَوَكَّلۡ عَلَى ٱللَّهِۚ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ وَكِيلٗا﴿٤٨﴾

48და ნუ დაემორჩილები [ო, შუამავალო მუჰამმად] ურწმუნოებსა და თვალთმაქცთ, და მიატოვე მათი მხრიდან მოსული შეწუხება. მიენდე მხოლოდ ალლაჰს! და საკმარისია ალლაჰი როგორც მფარველი (ამქვეყნიურ და საიქიო ცხოვრებაში]

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِذَا نَكَحۡتُمُ ٱلۡمُؤۡمِنَٰتِ ثُمَّ طَلَّقۡتُمُوهُنَّ مِن قَبۡلِ أَن تَمَسُّوهُنَّ فَمَا لَكُمۡ عَلَيۡهِنَّ مِنۡ عِدَّةٖ تَعۡتَدُّونَهَاۖ فَمَتِّعُوهُنَّ وَسَرِّحُوهُنَّ سَرَاحٗا جَمِيلٗا﴿٤٩﴾

49ჰეი, თქვენ რომელთაც ირწმუნეთ! როცა ცოლად შეირთავთ მორწმუნე ქალებს, შემდეგ კი განქორწინდებით მათთან, მანამ სანამ შეეხებოდეთ მათ [ინტიმური სიახლოვე არ გექნებათ მათთან], მაშინ არ გაქვთ ვალდებულება მათი მიმართ რაიმე ვადის [იდდის] დაცვაზე, რომელსაც ითვლით მათთვის. მაგრამ დაასაჩუქრედ ისინი [განსაცდელის შესამსუბუქებლად] და გაუშვით ისინი ღირსეულად, კეთილშობილურად [უბოროტოდ და შეურაცხყოფის გარეშე].

يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِيُّ إِنَّآ أَحۡلَلۡنَا لَكَ أَزۡوَٰجَكَ ٱلَّٰتِيٓ ءَاتَيۡتَ أُجُورَهُنَّ وَمَا مَلَكَتۡ يَمِينُكَ مِمَّآ أَفَآءَ ٱللَّهُ عَلَيۡكَ وَبَنَاتِ عَمِّكَ وَبَنَاتِ عَمَّٰتِكَ وَبَنَاتِ خَالِكَ وَبَنَاتِ خَٰلَٰتِكَ ٱلَّٰتِي هَاجَرۡنَ مَعَكَ وَٱمۡرَأَةٗ مُّؤۡمِنَةً إِن وَهَبَتۡ نَفۡسَهَا لِلنَّبِيِّ إِنۡ أَرَادَ ٱلنَّبِيُّ أَن يَسۡتَنكِحَهَا خَالِصَةٗ لَّكَ مِن دُونِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَۗ قَدۡ عَلِمۡنَا مَا فَرَضۡنَا عَلَيۡهِمۡ فِيٓ أَزۡوَٰجِهِمۡ وَمَا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُهُمۡ لِكَيۡلَا يَكُونَ عَلَيۡكَ حَرَجٞۗ وَكَانَ ٱللَّهُ غَفُورٗا رَّحِيمٗا﴿٥٠﴾

50ჰეი შუამავალო, ჩვენ ნებადართულ ვყავით შენთვის მეუღლენი, რომელთათვისაც მიგიცია მათი სასყიდელი, ისინიც, რომლებიც მოუპოვებია შენს მარჯვენას იმისაგან, რაც ალლაჰს შენთვის ალაფად მოუცია, ასევე ასულები შენი მამის ძმისა და ასულები შენი მამიდისა, ასულები შენი დედის ძმისა და ასულები შენი დეიდისა, რომლებიც შენთან ერთად ჰიჯრაში წამოვიდნენ, და ნებისმიერი მორწმუნე ქალი, თუკი საკუთარ თავს შუამავალს უსაჩუქრებს და თუკი შუამავალიც მოისურვებს, გამონაკლისია შენთვის, სხვა მორწმუნეთა გარდა. ჩვენ ვიცით, რაც დავაკისრეთ მათ თავიანთი ცოლების მიმართ და იმათ მიმართ, ვინც მათ მარჯვენას მოუპოვებია, რათა არ იგრძნო არავითარი შევიწროვება. და ალლაჰი მპატიებელი შემწყალებელია

۞ تُرۡجِي مَن تَشَآءُ مِنۡهُنَّ وَتُـٔۡوِيٓ إِلَيۡكَ مَن تَشَآءُۖ وَمَنِ ٱبۡتَغَيۡتَ مِمَّنۡ عَزَلۡتَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيۡكَۚ ذَٰلِكَ أَدۡنَىٰٓ أَن تَقَرَّ أَعۡيُنُهُنَّ وَلَا يَحۡزَنَّ وَيَرۡضَيۡنَ بِمَآ ءَاتَيۡتَهُنَّ كُلُّهُنَّۚ وَٱللَّهُ يَعۡلَمُ مَا فِي قُلُوبِكُمۡۚ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلِيمًا حَلِيمٗا﴿٥١﴾

51შენ [ო, შუამავალო] შეგიძლია, შენი სურვილით განერიდო ნებისმიერ მათგანს და დაიტოვო შენთან ის, ვისაც ინებებ. ხოლო თუ მოისურვებ იმათგან ერთ-ერთს, ვისთანაც ადრე გადადე [ღამის სტუმრობა], შენთვის ცოდვა არ იქნება, ეს ნება [რომელსაც ალლაჰი გაძლევს] უფრო შესაფერისია, რათა ისინი [შენი ცოლები] იყვნენ მშვიდნი, არ წუხდნენ და კმაყოფილნი დარჩნენ იმით, რასაც შენ მათ ყველას ანიჭებ [როგორც ანაწილებ მათთან ყოფნას]. და ალლაჰმა იცის, რა არის თქვენს გულებში [როგორ გიყვართ და როგორ უფრო მეტად მიილტვით ზოგიერთისკენ]. და ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა და ყოვლისმთმენი [არ ჩქარობს დასჯას]

لَّا يَحِلُّ لَكَ ٱلنِّسَآءُ مِنۢ بَعۡدُ وَلَآ أَن تَبَدَّلَ بِهِنَّ مِنۡ أَزۡوَٰجٖ وَلَوۡ أَعۡجَبَكَ حُسۡنُهُنَّ إِلَّا مَا مَلَكَتۡ يَمِينُكَۗ وَكَانَ ٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ رَّقِيبٗا﴿٥٢﴾

52არ არის ნებადართული შენთვის [ო, შუამავალო] ამის შემდეგ სხვა ქალების [ცოლად] მიღება [იმ ცხრის გარდა, რომლებმაც აირჩიეს ალლაჰი, მისი მოციქული და საიქიო], და არც მათი სხვა ცოლებით შეცვლა [ვერც ერთს ვერ გაანთავისუფლებ, რომ მის ნაცვლად სხვა მოიყვანო], თუნდაც მათმა სილამაზემ მოგხიბლოს. გარდა იმათისა, რომელსაც შენი მარჯვენა ფლობს [მონებიდან]. ხოლო ალლაჰი ყოველივეს მეთვალყურეა.

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَدۡخُلُواْ بُيُوتَ ٱلنَّبِيِّ إِلَّآ أَن يُؤۡذَنَ لَكُمۡ إِلَىٰ طَعَامٍ غَيۡرَ نَٰظِرِينَ إِنَىٰهُ وَلَٰكِنۡ إِذَا دُعِيتُمۡ فَٱدۡخُلُواْ فَإِذَا طَعِمۡتُمۡ فَٱنتَشِرُواْ وَلَا مُسۡتَـٔۡنِسِينَ لِحَدِيثٍۚ إِنَّ ذَٰلِكُمۡ كَانَ يُؤۡذِي ٱلنَّبِيَّ فَيَسۡتَحۡيِۦ مِنكُمۡۖ وَٱللَّهُ لَا يَسۡتَحۡيِۦ مِنَ ٱلۡحَقِّۚ وَإِذَا سَأَلۡتُمُوهُنَّ مَتَٰعٗا فَسۡـَٔلُوهُنَّ مِن وَرَآءِ حِجَابٖۚ ذَٰلِكُمۡ أَطۡهَرُ لِقُلُوبِكُمۡ وَقُلُوبِهِنَّۚ وَمَا كَانَ لَكُمۡ أَن تُؤۡذُواْ رَسُولَ ٱللَّهِ وَلَآ أَن تَنكِحُوٓاْ أَزۡوَٰجَهُۥ مِنۢ بَعۡدِهِۦٓ أَبَدًاۚ إِنَّ ذَٰلِكُمۡ كَانَ عِندَ ٱللَّهِ عَظِيمًا﴿٥٣﴾

53ჰეი თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! ისე ნუ შეხვალთ შუამავლის სახლში ის, თუ საჭმელად არ ხართ მიპატიჟებული და თუ მიწვეულ იქენით, შედით, როცა ჭამას დაასრულებთ მერე დაიშალეთ, ნუ დარჩებით სალაპარაკოდ, ჭეშმარიტად ამით აწუხებთ შუამავალს, მას ერიდება თქვენი, მაგრამ ალლაჰს არ ერიდება ჭეშმარიტების და როცა რამეს სთხოვთ მათ [წინასწარმეტყველის ცოლებს ან მორწმუნე ქალებს], სთხოვეთ მათ ფარდის მიღმა [ეს რაც თქვენთვის დადგენილია არის უფრო წმინდა, და უფრო შორს არის სატანის ცდუნებებისგან]. ეს უფრო წმინდაა როგორც თქვენი გულებისათვის, ასევე მათი გულებისათვისაც. და არ შეგფერით თქვენ ალლაჰის მოციქულის შეწუხება, არც მის სიცოცხლეში და არც მის შემდეგ, და არავითარ შემთხვევაში არ შეიძლება დაქორწინდეთ მის ცოლებზე მის შემდეგ [რადგან ისინი თქვენი დედები არიან]. ჭეშმარიტად, ეს [მოციქულის შეწუხებაა მის ცოლებზე ქორწინება] არის უდიდესი ცოდვა ალლაჰის წინაშე

إِن تُبۡدُواْ شَيۡـًٔا أَوۡ تُخۡفُوهُ فَإِنَّ ٱللَّهَ كَانَ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٗا﴿٥٤﴾

54გინდ გამოაჩენდეთ რამეს, გინდ ფარავდეთ, ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყველაფრის მცოდნეა

لَّا جُنَاحَ عَلَيۡهِنَّ فِيٓ ءَابَآئِهِنَّ وَلَآ أَبۡنَآئِهِنَّ وَلَآ إِخۡوَٰنِهِنَّ وَلَآ أَبۡنَآءِ إِخۡوَٰنِهِنَّ وَلَآ أَبۡنَآءِ أَخَوَٰتِهِنَّ وَلَا نِسَآئِهِنَّ وَلَا مَا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُهُنَّۗ وَٱتَّقِينَ ٱللَّهَۚ إِنَّ ٱللَّهَ كَانَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ شَهِيدًا﴿٥٥﴾

55არ არის ცოდვა მათზე [შუამავალის ცოლებზე და მორწმუნე ქალებზე], თუ ისინი [სრულიად დაფარულნი არ იქნებიან] თავიანთ მამების, ვაჟების, ძმების, ძმების ვაჟების, დების ვაჟების, თავიანთი ქალების [მორწმუნე ქალების] და იმათ წინაშე, ვისაც მათი მარჯვენა ფლობს [მონებისა და მხევლების], რადგან მათგან დახმარების საჭიროება არსებობს. ხოლო გეშინოდეთ ალლაჰის [სასჯელის] [ო, ქალებო] [ნუ გადააბიჯებთ იმ საზღვრებს, რაც მან დააწესა]. ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყველაფრის მოწმეა [იგი ხედავს თავისი მონების ყველა ქმედებას და შესაბამისად მიუგებს მათ]

إِنَّ ٱللَّهَ وَمَلَٰٓئِكَتَهُۥ يُصَلُّونَ عَلَى ٱلنَّبِيِّۚ يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ صَلُّواْ عَلَيۡهِ وَسَلِّمُواْ تَسۡلِيمًا﴿٥٦﴾

56ჭეშმარიტად, ალლაჰი და მისი ანგელოზები ლოცავენ შუამავალს. ჰეი თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ, დალოცეთ იგი და მიესალმეთ მისალმებით.

إِنَّ ٱلَّذِينَ يُؤۡذُونَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ لَعَنَهُمُ ٱللَّهُ فِي ٱلدُّنۡيَا وَٱلۡأٓخِرَةِ وَأَعَدَّ لَهُمۡ عَذَابٗا مُّهِينٗا﴿٥٧﴾

57ჭეშმარიტად, ისინი, რომლებიც უსიამოვნებას აყენებენ ალლაჰს [მრავალღმერთიანობითა და მასზე ურჩობით] [ებრაელები, რომლებმაც თქვეს: ალლაჰის ხელი შეკრულია, ქრისტიანები, რომლებმაც თქვეს, რომ იესო ალლაჰის ძეა, მრავალღმერთიანები, რომლებმაც თქვეს, რომ ანგელოზები ალლაჰის ქალიშვილები არიან] და მის მოციქულს [ მიაყენეს უსიამოვნება სიტყვებითა და საქმეებით] [ისინი, რომლებიც მას უწოდებდნენ ჯადოქარს, პოეტს და სხვას], ალლაჰმა დასწყევლა ისინი ამქვეყნად და საიქიო ცხოვრებაში და მათთვის მოამზადა დამამცირებელი სასჯელი [მარადიული ყოფნა ჯოჯოხეთში]

وَٱلَّذِينَ يُؤۡذُونَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ وَٱلۡمُؤۡمِنَٰتِ بِغَيۡرِ مَا ٱكۡتَسَبُواْ فَقَدِ ٱحۡتَمَلُواْ بُهۡتَٰنٗا وَإِثۡمٗا مُّبِينٗا﴿٥٨﴾

58ხოლო ისინი, რომლებიც მორწმუნე კაცებს და მორწმუნე ქალებს უსამართლოდ აყენებენ უსიამოვნებას [ბრალად სდებენ იმას, რაც მათ არ ჩაუდენიათ], – ასეთები საკუთარ თავზე იტვირთავენ ცილისწამების ტვირთს და აშკარა ცოდვას [და ამის გამო მარადიულ ცხოვრებაში სასჯელს მიიღებენ].

يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِيُّ قُل لِّأَزۡوَٰجِكَ وَبَنَاتِكَ وَنِسَآءِ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ يُدۡنِينَ عَلَيۡهِنَّ مِن جَلَٰبِيبِهِنَّۚ ذَٰلِكَ أَدۡنَىٰٓ أَن يُعۡرَفۡنَ فَلَا يُؤۡذَيۡنَۗ وَكَانَ ٱللَّهُ غَفُورٗا رَّحِيمٗا﴿٥٩﴾

59ო, შუამავალო! უთხარი შენს ცოლებს, შენს ქალიშვილებს და მორწმუნეთა ქალებს, რომ ჩამოიფარონ თავიანთი მოსასხამები [დაიფარონ ისე, რომ მხოლოდ ერთი თვალი დარჩეს ხილული, რათა დაინახონ გზა, როცა საჭიროების გამო გამოდიან]. ეს უკეთესია, რათა ისინი შეიცნონ [როგორც თავისუფალი და ღვთისმოსავი ქალები] და მათ არ მიაყენონ შეურაცხყოფა. ხოლო ალლაჰი მაპატიებელი [მათთვის, ვინც მას სინანულით მიმართავს] და შემწყალებელია [რადგან იგი იღებს მათ მონანიებას]

۞ لَّئِن لَّمۡ يَنتَهِ ٱلۡمُنَٰفِقُونَ وَٱلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٞ وَٱلۡمُرۡجِفُونَ فِي ٱلۡمَدِينَةِ لَنُغۡرِيَنَّكَ بِهِمۡ ثُمَّ لَا يُجَاوِرُونَكَ فِيهَآ إِلَّا قَلِيلٗا﴿٦٠﴾

60თუ ორპირები, და ისინი, რომელთა გულებში არის სენი [ეჭვი], ასევე ისინი, ვინც ავრცელებენ ჭორებს მედინაში [მორწმუნეთათვის ზიანის მისაყენებლად], არ შეწყვეტენ ამას, მაშინ ჩვენ მოგმართავთ შენ [ო, მოციქულო] მათ წინააღმდეგ და გიწყალობებთ ჩვენს მხარდაჭერას. ამის შემდეგ ისინი შენს გვერდით მედინაში იცხოვრებენ მხოლოდ ცოტა ხანს.

مَّلۡعُونِينَۖ أَيۡنَمَا ثُقِفُوٓاْ أُخِذُواْ وَقُتِّلُواْ تَقۡتِيلٗا﴿٦١﴾

61დაწყევლილნი იქნებიან. სადაც კი მათ იპოვიან, იქვე შეიპყრობენ და სიკვდილით დასჯილნი იქნებიან [ორპირობის გამო, და უკეთურობის გავრცელების გამო],

سُنَّةَ ٱللَّهِ فِي ٱلَّذِينَ خَلَوۡاْ مِن قَبۡلُۖ وَلَن تَجِدَ لِسُنَّةِ ٱللَّهِ تَبۡدِيلٗا﴿٦٢﴾

62ეს არის ალლაჰის კანონი იმათ მიმართ, ვინც მანამდე იყო[ორპირი ხალხი]. და ვერასოდეს იპოვი ალლაჰის კანონში ცვლილებას.

يَسۡـَٔلُكَ ٱلنَّاسُ عَنِ ٱلسَّاعَةِۖ قُلۡ إِنَّمَا عِلۡمُهَا عِندَ ٱللَّهِۚ وَمَا يُدۡرِيكَ لَعَلَّ ٱلسَّاعَةَ تَكُونُ قَرِيبًا﴿٦٣﴾

63ხალხი გეკითხება შენ აღსასრულის საათის შესახებ. უთხარი [მათ]: მისი ცოდნა მხოლოდ ალლაჰთანაა. და რამ გამცნოს შენ? შესაძლოა, აღსასრულის საათი ახლოს იყოს

إِنَّ ٱللَّهَ لَعَنَ ٱلۡكَٰفِرِينَ وَأَعَدَّ لَهُمۡ سَعِيرًا﴿٦٤﴾

64ჭეშმარიტად, ალლაჰმა დაწყევლა ურწმუნონი და მათთვის გაამზადა ჯოჯოხეთის ცეცხლი

خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدٗاۖ لَّا يَجِدُونَ وَلِيّٗا وَلَا نَصِيرٗا﴿٦٥﴾

65ისინი მასში მარადიულად დარჩებიან. და ვერ იპოვიან ვერც მფარველს და ვერც შემწეს

يَوۡمَ تُقَلَّبُ وُجُوهُهُمۡ فِي ٱلنَّارِ يَقُولُونَ يَٰلَيۡتَنَآ أَطَعۡنَا ٱللَّهَ وَأَطَعۡنَا ٱلرَّسُولَا۠﴿٦٦﴾

66იმ დღეს, როცა მათი სახეები ცეცხლში შებრუნდება, ისინი იტყვიან [სინანულით]: ნეტავ დავმორჩილებოდით ალლაჰს და დავმორჩილებოდით მოციქულს [მუჰამედს]

وَقَالُواْ رَبَّنَآ إِنَّآ أَطَعۡنَا سَادَتَنَا وَكُبَرَآءَنَا فَأَضَلُّونَا ٱلسَّبِيلَا۠﴿٦٧﴾

67და იტყვიან [ურწმუნონი] [განკითხვის დღეს]: უფალო ჩვენო! ჩვენ დავემორჩილეთ ჩვენს წინამძღოლებს და დიდებულებს, და მათ გადაგვახვევინეს ჭეშმარიტი გზიდან

رَبَّنَآ ءَاتِهِمۡ ضِعۡفَيۡنِ مِنَ ٱلۡعَذَابِ وَٱلۡعَنۡهُمۡ لَعۡنٗا كَبِيرٗا﴿٦٨﴾

68უფალო ჩვენო! მიეც მათ ორმაგი სასჯელი და დაწყევლე ისინი დიდი წყევლით

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا تَكُونُواْ كَٱلَّذِينَ ءَاذَوۡاْ مُوسَىٰ فَبَرَّأَهُ ٱللَّهُ مِمَّا قَالُواْۚ وَكَانَ عِندَ ٱللَّهِ وَجِيهٗا﴿٦٩﴾

69ო, მორწმუნენო! ნუ იქნებით მსგავსნი მათ, ვინც აწუხებდნენ მუსას, მაგრამ ალლაჰმა გაამართლა იგი იმისგან, რასაც ამბობდნენ მის შესახებ, და იგი იყო ღირსეული ალლაჰის წინაშე

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَقُولُواْ قَوۡلٗا سَدِيدٗا﴿٧٠﴾

70ჰეი თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! გეშინოდეთ ალლაჰის და თქვით ყოველ შემთხვევაში სწორი სიტყვა [რაც შეესაბამება ჭეშმარიტებას].

يُصۡلِحۡ لَكُمۡ أَعۡمَٰلَكُمۡ وَيَغۡفِرۡ لَكُمۡ ذُنُوبَكُمۡۗ وَمَن يُطِعِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ فَقَدۡ فَازَ فَوۡزًا عَظِيمًا﴿٧١﴾

71[მაშინ] იგი გამოგისწორებთ თქვენს საქმეებს და მოგიტევებთ თქვენს ცოდვებს, ხოლო ვინც დამორჩილდება ალლაჰს და მის მოციქულს, ჭეშმარიტად, მიაღწევს დიდ წარმატებას

إِنَّا عَرَضۡنَا ٱلۡأَمَانَةَ عَلَى ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَٱلۡجِبَالِ فَأَبَيۡنَ أَن يَحۡمِلۡنَهَا وَأَشۡفَقۡنَ مِنۡهَا وَحَمَلَهَا ٱلۡإِنسَٰنُۖ إِنَّهُۥ كَانَ ظَلُومٗا جَهُولٗا﴿٧٢﴾

72ჭეშმარიტად, ჩვენ შევთავაზეთ ამანათი [ვალდებულება, ნდობით აღებული პასუხისმგებლობა] ცას, მიწასა და მთებს, მაგრამ მათ უარი თქვეს მის ტვირთად აღებაზე და შეეშინდათ ამის, ხოლო ადამიანმა იტვირთა იგი. ჭეშმარიტად, იგი იყო უსამართლო და უმეცარი.

لِّيُعَذِّبَ ٱللَّهُ ٱلۡمُنَٰفِقِينَ وَٱلۡمُنَٰفِقَٰتِ وَٱلۡمُشۡرِكِينَ وَٱلۡمُشۡرِكَٰتِ وَيَتُوبَ ٱللَّهُ عَلَى ٱلۡمُؤۡمِنِينَ وَٱلۡمُؤۡمِنَٰتِۗ وَكَانَ ٱللَّهُ غَفُورٗا رَّحِيمَۢا﴿٧٣﴾

73რათა ალლაჰმა დასაჯოს ორპირი კაცები და ორპირი ქალები, კერპთაყვანისმცემელი კაცები და კერპთაყვანისმცემელი ქალები, ხოლო მიიღოს ალლაჰმა მორწმუნე კაცებისა და მორწმუნე ქალების მონანიება. ჭეშმარიტად, ალლაჰი მპატიებელი, შემწყალებელია

← As-SajdahSaba→

RELATED SURAHS

58

Al-Mujadilah

The Pleading Woman

65

At-Talaq

The Divorce

85

Al-Buruj

The Great Stars

1

Al-Fatiha

The Opening

Browse all 114 surahs