As-Sajdah

السجدة

The Prostration • 30 ayahs • Meccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

الٓمٓ﴿١﴾

1ალიფ ლაამ მიიმ.

تَنزِيلُ ٱلۡكِتَٰبِ لَا رَيۡبَ فِيهِ مِن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿٢﴾

2ამ წიგნის [ყურანის] გარდამოვლენა, რომელშიც ეჭვი არ არის, სამყაროთა უფლისგანაა [ყველა ქმნილების უფლისგან] [და არა ადამიანისგან].

أَمۡ يَقُولُونَ ٱفۡتَرَىٰهُۚ بَلۡ هُوَ ٱلۡحَقُّ مِن رَّبِّكَ لِتُنذِرَ قَوۡمٗا مَّآ أَتَىٰهُم مِّن نَّذِيرٖ مِّن قَبۡلِكَ لَعَلَّهُمۡ يَهۡتَدُونَ﴿٣﴾

3ნუთუ ისინი [მრავალღმერთიანნი] ამბობენ: მან [მუჰამმადმა] თავად მოიგონა იგი [ყურანი]? არა [ეს ასე არ არის], ეს [ყურანი] ჭეშმარიტებაა, რომელიც გარდმოევლინა შენი უფლისგან, რათა შენ [ო, მოციქულო] შეაგონო ხალხს [ყურაიშელებს და სხვა არაბებს], რომლებთანაც შენამდე არ მოსულა შეგონების მომტანი [ო, მუჰამმად], იქნებ სწორი გზით იარონ [გაიგონ ჭეშმარიტება და ირწმუნონ ალლაჰი]

ٱللَّهُ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَمَا بَيۡنَهُمَا فِي سِتَّةِ أَيَّامٖ ثُمَّ ٱسۡتَوَىٰ عَلَى ٱلۡعَرۡشِۖ مَا لَكُم مِّن دُونِهِۦ مِن وَلِيّٖ وَلَا شَفِيعٍۚ أَفَلَا تَتَذَكَّرُونَ﴿٤﴾

4ალლაჰი [ის არის] იგი, ვინც ცანი და მიწა და ის, რაც მათ შორისაა, თავისი სიბრძნით ექვს დღეში შექმნა [თუმცა მას შეეძლო მათი შექმნა ერთ წამში, მხოლოდ ეთქვა: „იყავი!], შემდეგ ამაღლდა ტახტზე [როგორც შეეფერება მხოლოდ მის დიდებას და არა ქმნილებათა მსგავსად]. თქვენთვის [ო, მრავალღმერთიანნო] მის გარდა არაა არც მფარველი [ვინც ალლაჰის სასჯელს აგარიდებდათ], არც შუამდგომელი [ვინც მის წინაშე თქვენთვის შეწყალებას მოითხოვდა]. ნუთუ არ ისმენთ [ამ შეგონებებს] [ან არ დაფიქრდებით ამაზე]?

يُدَبِّرُ ٱلۡأَمۡرَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ إِلَى ٱلۡأَرۡضِ ثُمَّ يَعۡرُجُ إِلَيۡهِ فِي يَوۡمٖ كَانَ مِقۡدَارُهُۥٓ أَلۡفَ سَنَةٖ مِّمَّا تَعُدُّونَ﴿٥﴾

5ის [ალლაჰი] განაგებს ყველა [ქმნილების საქმეს] ციდან მიწამდე [სადაც შემდეგ ხდება ყველა მოვლენა], ხოლო შემდეგ ეს [საქმე] მასთან ბრუნდება ერთ დღეში, რომლის სიდიდე [ხანგრძლივობა] თქვენს მიხედვით ათასი წლის ტოლია. [მანძილი ციდან მიწამდე შეადგენს ხუთასი წლის ანგელოზის გზას. დაშვება და ამაღლება ერთად შეადგენს ათას წელს,მაგრამ ანგელოზი ამ დროის მანძილს ერთ დღეში კვეთავს]

ذَٰلِكَ عَٰلِمُ ٱلۡغَيۡبِ وَٱلشَّهَٰدَةِ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ﴿٦﴾

6ის [ალლაჰი] არის ფარულის [რაც სულებშია დამალული] და აშკარის მცოდნე, ყოვლისშემძლე [რომელსაც ვერავინ ვერ დაამარცხებს], შემწყალებელი [მორწმუნეების მიმართ],

ٱلَّذِيٓ أَحۡسَنَ كُلَّ شَيۡءٍ خَلَقَهُۥۖ وَبَدَأَ خَلۡقَ ٱلۡإِنسَٰنِ مِن طِينٖ﴿٧﴾

7ის, რომელმაც სრულყოფილად [ბრძნულად და ღირსეულად] შექმნა ყოველი რამ, რაც კი შექმნა, და დაიწყო ადამიანის [ადამის] შექმნა თიხიდან,

ثُمَّ جَعَلَ نَسۡلَهُۥ مِن سُلَٰلَةٖ مِّن مَّآءٖ مَّهِينٖ﴿٨﴾

8შემდეგ მისი შთამომავლობა შექმნა სუსტი წყლისაგან [სპერმის სუსტი წვეთისგან]

ثُمَّ سَوَّىٰهُ وَنَفَخَ فِيهِ مِن رُّوحِهِۦۖ وَجَعَلَ لَكُمُ ٱلسَّمۡعَ وَٱلۡأَبۡصَٰرَ وَٱلۡأَفۡـِٔدَةَۚ قَلِيلٗا مَّا تَشۡكُرُونَ﴿٩﴾

9შემდეგ იგი გაასწორა [დაასრულა ადამის სხეულის შექმნა] და შთაბერა მასში თავისი სულიდან [სულიდან, რომელიც ალლაჰს ეკუთვნის] [ანგელოზის მეშვეობით] და თქვენთვის, ო, ადამიანებო, შექმნა სმენა, მხედველობა და გულები. ოღონდ ცოტას სწირავთ მადლობას [თქვენს უფალს ყველა ამ წყალობისთვის, რომელიც მოგანიჭათ]

وَقَالُوٓاْ أَءِذَا ضَلَلۡنَا فِي ٱلۡأَرۡضِ أَءِنَّا لَفِي خَلۡقٖ جَدِيدِۭۚ بَلۡ هُم بِلِقَآءِ رَبِّهِمۡ كَٰفِرُونَ﴿١٠﴾

10და თქვეს მათ [მრავალღმერთიანებმა]: ნუთუ, როდესაც ჩვენ [სიკვდილის შემდეგ] დავიკარგებით მიწაში [როდესაც სრულად დაიშლება ჩვენი სხეულები], განა ჩვენ აუცილებლად ახალ ქმნილებად [აღვდგებით] ვიქნებით? პირიქით, მათ არ სწამთ შეხვედრა თავიანთ უფალთან [აღდგომის დღეს].

۞ قُلۡ يَتَوَفَّىٰكُم مَّلَكُ ٱلۡمَوۡتِ ٱلَّذِي وُكِّلَ بِكُمۡ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّكُمۡ تُرۡجَعُونَ﴿١١﴾

11უთხარი [ო, მოციქულო] ამ მრავალღმერთიანებს: სიკვდილის ანგელოზი, რომელიც თქვენზეა დანიშნული მიგიბარებთ, [წაიღებს თქვენს სულებს], შემდეგ კი თქვენ თქვენს უფალთან დაბრუნდებით

وَلَوۡ تَرَىٰٓ إِذِ ٱلۡمُجۡرِمُونَ نَاكِسُواْ رُءُوسِهِمۡ عِندَ رَبِّهِمۡ رَبَّنَآ أَبۡصَرۡنَا وَسَمِعۡنَا فَٱرۡجِعۡنَا نَعۡمَلۡ صَٰلِحًا إِنَّا مُوقِنُونَ﴿١٢﴾

12და ნეტავ დაგენახა, როგორ თავჩაღუნულნი დგანან ცოდვილნი თავიანთი უფლის წინაშე და ამბობენ: უფალო ჩვენო! დავინახეთ და მოვისმინეთ. მოგვაბრუნე [მიწიერ ცხოვრებაში], რომ კეთილი საქმეები გავაკეთოთ. ნამდვილად ვართ დარწმუნებულნი [ჭეშმარიტებაში, რომელსაც აქამდე ვუარყოფდით]

وَلَوۡ شِئۡنَا لَأٓتَيۡنَا كُلَّ نَفۡسٍ هُدَىٰهَا وَلَٰكِنۡ حَقَّ ٱلۡقَوۡلُ مِنِّي لَأَمۡلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ ٱلۡجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ أَجۡمَعِينَ﴿١٣﴾

13თუ მოვისურვებდი, აუცილებლად მივცემდი თითოეულ სულს მის სწორ გზას, მაგრამ ჩემი სიტყვა უკვე დადასტურდა: და უეჭველად ავავსებ ჯოჯოხეთს [ურწმუნოებით] [როგორც] ჯინებით, ისე ადამიანებით ყველას ერთად.

فَذُوقُواْ بِمَا نَسِيتُمۡ لِقَآءَ يَوۡمِكُمۡ هَٰذَآ إِنَّا نَسِينَٰكُمۡۖ وَذُوقُواْ عَذَابَ ٱلۡخُلۡدِ بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ﴿١٤﴾

14[მრავალღმერთიანებს ეთქმებათ]: გაისინჯეთ [სასჯელი] იმის გამო, რომ დაივიწყეთ ამ თქვენი დღის შეხვედრა [განკითხვის დღის] მოსვლა! დღეს ჩვენც დაგივიწყეთ თქვენ [გტოვებთ ჯოჯოხეთში შეწყალებისა და დახმარების გარეშე]. გასინჯეთ მარადიული ტანჯვა იმ საქმის გამო, რასაც სჩადიოდით [დედამიწაზე] [ურწმუნოებას და მრავალღმერთიანობას]

إِنَّمَا يُؤۡمِنُ بِـَٔايَٰتِنَا ٱلَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُواْ بِهَا خَرُّواْۤ سُجَّدٗاۤ وَسَبَّحُواْ بِحَمۡدِ رَبِّهِمۡ وَهُمۡ لَا يَسۡتَكۡبِرُونَ۩﴿١٥﴾

15ჩვენს სასწაულებს [აიათებს] მხოლოდ ისინი ირწმუნებენ, რომლებიც, როდესაც შეახსენებენ მათ, მყისვე სუჯუდზე ვარდებიან [ალლაჰის წინაშე მორჩილებით] და დიდებას აღუვლენენ თავიანთ ღმერთს და თავად არ ამპარტავნობენ

تَتَجَافَىٰ جُنُوبُهُمۡ عَنِ ٱلۡمَضَاجِعِ يَدۡعُونَ رَبَّهُمۡ خَوۡفٗا وَطَمَعٗا وَمِمَّا رَزَقۡنَٰهُمۡ يُنفِقُونَ﴿١٦﴾

16მორწმუნეები ზურგს უშორებენ საწოლებს [ღამით დგებიან ლოცვისათვის], ღვთის მიმართ ლოცულობენ შიშით [მისი სასჯელისაგან] და იმედით [მისი წყალობისადმი], და იმიდან, რაც ჩვენ მივანიჭეთ მათ [დაშვებული ქონებიდან], ხარჯავენ [ალლაჰის გზაზე – როგორც სავალდებულო, ასევე ნებაყოფლობითი კეთილსაქმეებისთვის]

فَلَا تَعۡلَمُ نَفۡسٞ مَّآ أُخۡفِيَ لَهُم مِّن قُرَّةِ أَعۡيُنٖ جَزَآءَۢ بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ﴿١٧﴾

17და არცერთმა სულიერმა არ იცის, რა არის დაფარული მათთვის [მორწმუნეთათვის] თვალთა ნეტარებიდან [იმ სიამოვნებებიდან და სიხარულიდან, რითაც გაიხარებს თვალი და გული], როგორც ჯილდო იმის გამო, რასაც ისინი აკეთებდნენ [მათი მორჩილებისა და კეთილი საქმეების გამო]

أَفَمَن كَانَ مُؤۡمِنٗا كَمَن كَانَ فَاسِقٗاۚ لَّا يَسۡتَوُۥنَ﴿١٨﴾

18განა ის, ვინც მორწმუნეა [ალლაჰის მორჩილია, შეიძლება გაუტოლდეს იმას, ვინც ურჩი [ურწმუნოა]? ისინი არ არიან თანასწორნი

أَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ فَلَهُمۡ جَنَّٰتُ ٱلۡمَأۡوَىٰ نُزُلَۢا بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ﴿١٩﴾

19რაც შეეხება მათ, რომელთაც ირწმუნეს და კეთილ საქმეებს ჩადიოდნენ, მათთვის არის სამოთხის ბაღები საცხოვრებლად, იმისთვის, რაც ისინი აკეთებდნენ

وَأَمَّا ٱلَّذِينَ فَسَقُواْ فَمَأۡوَىٰهُمُ ٱلنَّارُۖ كُلَّمَآ أَرَادُوٓاْ أَن يَخۡرُجُواْ مِنۡهَآ أُعِيدُواْ فِيهَا وَقِيلَ لَهُمۡ ذُوقُواْ عَذَابَ ٱلنَّارِ ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ﴿٢٠﴾

20ხოლო ისინი, ვინც ურჩობდნენ [არ სწამდათ და არ ემორჩილებოდნენ ალლაჰს], მათი თავშესაფარი იქნება ცეცხლი [ჯოჯოხეთი]. ყოველჯერზე, როდესაც ისურვებენ იქიდან გამოსვლას, კვლავ აბრუნებენ მათ შიგნით და ეუბნებიან: გასინჯეთ ცეცხლის სასჯელი, რომელსაც სიცრუედ მიიჩნევდით [რომელისაც არ გჯეროდათ]

وَلَنُذِيقَنَّهُم مِّنَ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡأَدۡنَىٰ دُونَ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡأَكۡبَرِ لَعَلَّهُمۡ يَرۡجِعُونَ﴿٢١﴾

21ჩვენ აუცილებლად დავაგემოვნებინებთ მათ [ამ ურჩ ურწმუნოებს] ახლო სასჯელს [ამქვეყნიურ უბედურებებსა და გასაჭირს] უფრო დიდი სასჯელის [საიქიოში კი ჯოჯოხეთს], იქნებ ისინი დაუბრუნდნენ [მოინანიონ მათი ურწმუნოება და დაუბრუნდენ ალლაჰის რწმენას]

وَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّن ذُكِّرَ بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِۦ ثُمَّ أَعۡرَضَ عَنۡهَآۚ إِنَّا مِنَ ٱلۡمُجۡرِمِينَ مُنتَقِمُونَ﴿٢٢﴾

22და ვინ არის უფრო უსამართლო, ვიდრე ის, ვისაც შეახსენეს მისი უფლის სასწაულები [ალლაჰის აიათები და მტკიცებულებები], ხოლო შემდეგ იგი ზურგს აქცევს მას [არ მიიღო აიათები და ქედმაღლობდა თავხედობით მათ მიმართ]? ჭეშმარიტად, ჩვენ შურს ვიძიებთ [განსაკუთრებული სასჯელით] ცოდვილებზე [ურწმუნოებზე]

وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَى ٱلۡكِتَٰبَ فَلَا تَكُن فِي مِرۡيَةٖ مِّن لِّقَآئِهِۦۖ وَجَعَلۡنَٰهُ هُدٗى لِّبَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ﴿٢٣﴾

23ჩვენ უკვე მივეცით (წინასწარმეტყველს) მუსას წიგნი [თორა]. ამიტომ ნუ იქნები (ო, წინასწარმეტყველო) ეჭვში მასთან შეხვედრის შესახებ (მუსასთან, ამაღლების ღამეს)! და გავხადეთ იგი [ეს წიგნი, თორა] გზამკვლევად ისრაილის [წინასწარმეტყველი იაყუბის] შთამომავლებისთვის.

وَجَعَلۡنَا مِنۡهُمۡ أَئِمَّةٗ يَهۡدُونَ بِأَمۡرِنَا لَمَّا صَبَرُواْۖ وَكَانُواْ بِـَٔايَٰتِنَا يُوقِنُونَ﴿٢٤﴾

24ჩვენ მათგან [ისრაილის შთამომავლებს შორის] გავხადეთ წინამძღვრები, რომლებიც ჩვენი ბრძანებით სწორ გზაზე აყენებდნენ [ხალხს]. [ამ წინამძღვარობის ხარისხს მათ მიაღწიეს] იმის გამო, რომ იყვნენ მოთმინებით გამძლენი [ალლაჰის ბრძანებების შესრულებაში, აკრძალულების მიტოვებაში და ამ გზისკენ მოწოდებაში] და მტკიცედ დარწმუნებულნი იყვნენ ჩვენს სასწაულებში.

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَفۡصِلُ بَيۡنَهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ فِيمَا كَانُواْ فِيهِ يَخۡتَلِفُونَ﴿٢٥﴾

25ჭეშმარიტად, შენი ღმერთი განსჯის აღდგომის დღეს მათ შორის [მორწმუნეებსა და ურწმუნოებს შორის] იმას, რაზედაც ვერ თანხმდებოდნენ.

أَوَلَمۡ يَهۡدِ لَهُمۡ كَمۡ أَهۡلَكۡنَا مِن قَبۡلِهِم مِّنَ ٱلۡقُرُونِ يَمۡشُونَ فِي مَسَٰكِنِهِمۡۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٍۚ أَفَلَا يَسۡمَعُونَ﴿٢٦﴾

26ნუთუ მათთვის [ურწმუნოებისთვის] არ იყო გზის მაჩვენებელი [რწმენისკენ] ის, რომ ჩვენ გავანადგურეთ მათამდე მრავალი თაობა [ჰუდის, სალიჰის, ლუტის… ხალხები], ხოლო ისინი [ურწმუნონი], როდესაც შამში მოგზაურობენ, გადიან იმ ადგილებში, სადაც ისინი [განადგურებული ხალხები] ცხოვრობდნენ. ჭეშმარიტად, ამაში [სასჯელში] ნამდვილად არის სასწაულები. ნუთუ ისინი არ მოისმენენ?

أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ أَنَّا نَسُوقُ ٱلۡمَآءَ إِلَى ٱلۡأَرۡضِ ٱلۡجُرُزِ فَنُخۡرِجُ بِهِۦ زَرۡعٗا تَأۡكُلُ مِنۡهُ أَنۡعَٰمُهُمۡ وَأَنفُسُهُمۡۚ أَفَلَا يُبۡصِرُونَ﴿٢٧﴾

27ნუთუ ვერ დაინახეს, როგორ ვუშვებთ წყალს (წვიმასა და ნაკადულებს) გამხმარი მიწისკენ [სადაც მცენარეულობა არ არის] და [მისი საშუალებით] ამოგვყავს ნათესები, რომლითაც იკვებებიან როგორც მათი პირუტყვი, ისე ისინი თვითონაც? ნუთუ ვერ ხედავენ? [რომ როგორც ალლაჰი აცოცხლებს მიწას გვალვის შემდეგ, ზუსტად ასევე იგი აღდგომის დღესაც გააცოცხლებს მკვდრებს?]

وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَٰذَا ٱلۡفَتۡحُ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ﴿٢٨﴾

28და ამბობენ ისინი [ურწმუნონი]: «როდის მოხდება ეს საბოლოო განაჩენი [აღსასრული – განკითხვის დღე] ჩვენსა და თქვენს შორის, თუ თქვენ [მორწმუნენი] სიმართლეს ამბობთ?»

قُلۡ يَوۡمَ ٱلۡفَتۡحِ لَا يَنفَعُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ إِيمَٰنُهُمۡ وَلَا هُمۡ يُنظَرُونَ﴿٢٩﴾

29უთხარი მათ (ო, წინასწარმეტყველო): «განაჩენის დღეს [განკითხვის დღეს] არ დაეხმარება ურწმუნოებს მათი რწმენა, და აღარ მიეცემათ მათ ვადა (სასჯელის გადადება)».

فَأَعۡرِضۡ عَنۡهُمۡ وَٱنتَظِرۡ إِنَّهُم مُّنتَظِرُونَ﴿٣٠﴾

30ზურგი აქციე მათ [ო, შუამავალო] და დაელოდე![როგორ დაისჯებიან ისინი] რამეთუ ისინიც ელოდებიან [შენს სიკვდილს და სასჯელს ალლაჰისგან რომელსაც შენ დაპირდი მათ]

← LuqmanAl-Ahzab→

RELATED SURAHS

36

Ya-Sin

Ya-Sin

41

Fussilat

Explained in Detail

50

Qaf

Qaf

1

Al-Fatiha

The Opening

Browse all 114 surahs