Fussilat

فصلت

Explained in Detail • 54 ayahs • Meccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

حمٓ﴿١﴾

1ჰაა მიიმ

تَنزِيلٞ مِّنَ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ﴿٢﴾

2გარდმოვლენილი მოწყალისა და შემწყალებლისგან

كِتَٰبٞ فُصِّلَتۡ ءَايَٰتُهُۥ قُرۡءَانًا عَرَبِيّٗا لِّقَوۡمٖ يَعۡلَمُونَ﴿٣﴾

3წიგნი, რომლის აიათები ახსნილია ყურანის სახით არაბულ ენაზე მცოდნე ხალხისთვის,

بَشِيرٗا وَنَذِيرٗا فَأَعۡرَضَ أَكۡثَرُهُمۡ فَهُمۡ لَا يَسۡمَعُونَ﴿٤﴾

4მახარობლად და გამფრთხილებლად, მაგრამ მათმა უმრავლესობამ ზურგი აქცია და ისინი არ ისმენენ

وَقَالُواْ قُلُوبُنَا فِيٓ أَكِنَّةٖ مِّمَّا تَدۡعُونَآ إِلَيۡهِ وَفِيٓ ءَاذَانِنَا وَقۡرٞ وَمِنۢ بَيۡنِنَا وَبَيۡنِكَ حِجَابٞ فَٱعۡمَلۡ إِنَّنَا عَٰمِلُونَ﴿٥﴾

5და მათ [ურწმუნოებმა] უთხრეს (მუჰამმადს): "ჩვენი გულები დაფარულია(საფარებელშია) იმისგან, რისკენაც მოგვიწოდებ, ჩვენი ყურები კი ყრუა, და ჩვენსა და შენს შორის არის ფარდა (რომელიც გვიშლის ხელს, დაგემორჩილოთ). მაშ, იმოქმედე (შენი რწმენისამებრ), რადგან ჩვენც (ჩვენი რწმენისამებრ) ვიმოქმედებთ!

قُلۡ إِنَّمَآ أَنَا۠ بَشَرٞ مِّثۡلُكُمۡ يُوحَىٰٓ إِلَيَّ أَنَّمَآ إِلَٰهُكُمۡ إِلَٰهٞ وَٰحِدٞ فَٱسۡتَقِيمُوٓاْ إِلَيۡهِ وَٱسۡتَغۡفِرُوهُۗ وَوَيۡلٞ لِّلۡمُشۡرِكِينَ﴿٦﴾

6უთხარი (ო, შუამავალო): "მე მხოლოდ თქვენისთანა ადამიანი ვარ, რომელიც შთაგონებას ვიღებ (ალლაჰისგან), რომ თქვენი ღმერთი ერთადერთი ღმერთია. მაშ, სწორი გზით იარეთ მისკენ და სთხოვეთ მას პატიება. და ვაი(რა დღე ელით), მრავალღმერთიანებს,

ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡتُونَ ٱلزَّكَوٰةَ وَهُم بِٱلۡأٓخِرَةِ هُمۡ كَٰفِرُونَ﴿٧﴾

7რომელნიც არ იხდიან ზაქათს და უარყოფენ (არ სწამთ) საიქიოს ცხოვრებას (სამოთხეს და ჯოჯოხეთს).

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ لَهُمۡ أَجۡرٌ غَيۡرُ مَمۡنُونٖ﴿٨﴾

8ჭეშმარიტად, რომელთაც ირწმუნეს და ჰქმნეს კეთილი საქმენი, მათთვისაა საზღაური უწყვეტი.

۞ قُلۡ أَئِنَّكُمۡ لَتَكۡفُرُونَ بِٱلَّذِي خَلَقَ ٱلۡأَرۡضَ فِي يَوۡمَيۡنِ وَتَجۡعَلُونَ لَهُۥٓ أَندَادٗاۚ ذَٰلِكَ رَبُّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿٩﴾

9თქვი: "ნუთუ თქვენ უარყოფთ მას, ვინც შექმნა დედამიწა ორ დღეში და უდგენთ მას თანასწორებს? სწორედ ისაა სამყაროთა უფალი!"

وَجَعَلَ فِيهَا رَوَٰسِيَ مِن فَوۡقِهَا وَبَٰرَكَ فِيهَا وَقَدَّرَ فِيهَآ أَقۡوَٰتَهَا فِيٓ أَرۡبَعَةِ أَيَّامٖ سَوَآءٗ لِّلسَّآئِلِينَ﴿١٠﴾

10და დაადგინა მასზე [მიწაზე] მყარი [მთები], (რომლებიც ამოდის) მის ზემოთ [მისი ზედაპირის ზემოთ]; და ბარაქა ჩადო მასში, და გაანაწილა მასზე საკვები (მისი მკვიდრებისთვის) ოთხ დღეში [ორ დღეში შექმნა მიწა და კიდევ ორ დღეში მოაწყო მასზე მთები და საკვები] – თანაბრად (ყველა) მათთვის, ვინც ეკითხება (ამის შესახებ) (მის შესაცნობად).

ثُمَّ ٱسۡتَوَىٰٓ إِلَى ٱلسَّمَآءِ وَهِيَ دُخَانٞ فَقَالَ لَهَا وَلِلۡأَرۡضِ ٱئۡتِيَا طَوۡعًا أَوۡ كَرۡهٗا قَالَتَآ أَتَيۡنَا طَآئِعِينَ﴿١١﴾

11შემდეგ მან მიმართა ცას, რომელიც (მაგ დროს) კვამლი იყო, და უთხრა მას [ცას] და დედამიწას: "მოდით (ჩემს მორჩილებაში) ნებით, თუ უნებურად!" და მათ [ცამ და დედამიწამ] თქვეს: "ჩვენ ნებით მოვდივართ".

فَقَضَىٰهُنَّ سَبۡعَ سَمَٰوَاتٖ فِي يَوۡمَيۡنِ وَأَوۡحَىٰ فِي كُلِّ سَمَآءٍ أَمۡرَهَاۚ وَزَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنۡيَا بِمَصَٰبِيحَ وَحِفۡظٗاۚ ذَٰلِكَ تَقۡدِيرُ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡعَلِيمِ﴿١٢﴾

12და მან ორი დღეში დაამტკიცა ისინი [ცანი] შვიდად და თითოეულ ცას თავისი საქმე დაუწესა. და ჩვენ უახლოესი ცა (რომელსაც ჩვენს ზემოთ ვხედავთ) მნათობებით [ვარსკვლავებით] შევამკეთ, და დავიცავით (ეშმაკებისგან, რომლებიც ცაში ალლაჰის სიტყვას ეპარებიან). ასეთია (ალლაჰის) — დიდებულის, ყოვლისმცოდნის — განგება!

فَإِنۡ أَعۡرَضُواْ فَقُلۡ أَنذَرۡتُكُمۡ صَٰعِقَةٗ مِّثۡلَ صَٰعِقَةِ عَادٖ وَثَمُودَ﴿١٣﴾

13და თუ ისინი [ურწმუნოები] ზურგს შეგაქცევენ, მაშინ უთხარი (მათ): "მე გაგაფრთხილეთ სასჯელზე, როგორიც დაატყდათ 'ადსა და სამუდს".

إِذۡ جَآءَتۡهُمُ ٱلرُّسُلُ مِنۢ بَيۡنِ أَيۡدِيهِمۡ وَمِنۡ خَلۡفِهِمۡ أَلَّا تَعۡبُدُوٓاْ إِلَّا ٱللَّهَۖ قَالُواْ لَوۡ شَآءَ رَبُّنَا لَأَنزَلَ مَلَٰٓئِكَةٗ فَإِنَّا بِمَآ أُرۡسِلۡتُم بِهِۦ كَٰفِرُونَ﴿١٤﴾

14როდესაც მათთან [ადთან და სამუდთან] მოვიდნენ შუამავლები, წინაც და უკანაც [ყოველი მხრიდან], მათ უთხრეს: "არ ეთაყვანოთ არავის, გარდა ალლაჰისა". მათ თქვეს: "თუ ჩვენს უფალს ენება, ის ნამდვილად გამოგვიგზავნიდა ზეციდან ანგელოზებს, და ჩვენ არ გვწამს იმის, რითაც შენ (უბრალო კაცი) ხარ გამოგზავნილი".

فَأَمَّا عَادٞ فَٱسۡتَكۡبَرُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ بِغَيۡرِ ٱلۡحَقِّ وَقَالُواْ مَنۡ أَشَدُّ مِنَّا قُوَّةًۖ أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ أَنَّ ٱللَّهَ ٱلَّذِي خَلَقَهُمۡ هُوَ أَشَدُّ مِنۡهُمۡ قُوَّةٗۖ وَكَانُواْ بِـَٔايَٰتِنَا يَجۡحَدُونَ﴿١٥﴾

15რაც შეეხება 'ადის ხალხს, ისინი უსაფუძვლოდ ამპარტავნებდნენ დედამიწაზე და ამბობდნენ (ამპარტავნებით): "ვინ არის ძალაუფლებით ჩვენზე ძლიერი?" განა არ დაინახეს, რომ ალლაჰი, რომელმაც ისინი შექმნა, ძალაუფლებით მათზე ძლიერია? და მათ (ასევე) უარყვეს ჩვენი ნიშნები [მტკიცებულებები].

فَأَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمۡ رِيحٗا صَرۡصَرٗا فِيٓ أَيَّامٖ نَّحِسَاتٖ لِّنُذِيقَهُمۡ عَذَابَ ٱلۡخِزۡيِ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۖ وَلَعَذَابُ ٱلۡأٓخِرَةِ أَخۡزَىٰۖ وَهُمۡ لَا يُنصَرُونَ﴿١٦﴾

16და ჩვენ მოვუვლინეთ მათ ['ადიელებს] უბედურების დღეებში ცივი და ხმაურიანი ქარი, რათა ამქვეყნად სირცხვილის სასჯელის სიმწარე ეგემათ. და ნამდვილად, საიქიოს სასჯელი უფრო დამამცირებელია და მათ არავინ შეეწევა!

وَأَمَّا ثَمُودُ فَهَدَيۡنَٰهُمۡ فَٱسۡتَحَبُّواْ ٱلۡعَمَىٰ عَلَى ٱلۡهُدَىٰ فَأَخَذَتۡهُمۡ صَٰعِقَةُ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡهُونِ بِمَا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ﴿١٧﴾

17რაც შეეხება სამუდიელებს, ჩვენ მათ სწორი გზა ვუჩვენეთ, მაგრამ მათ სიბრმავე [ურწმუნოება] არჩიეს სწორ გზას, ამიტომ მათ დამამცირებელი სასჯელის მეხი დაატყდათ თავს იმის გამო, რასაც ისინი სჩადიოდნენ.

وَنَجَّيۡنَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَكَانُواْ يَتَّقُونَ﴿١٨﴾

18და ვიხსენით ისინი, რომლებმაც ირწმუნეს და ღვთისმოშიშნი იყვნენ.

وَيَوۡمَ يُحۡشَرُ أَعۡدَآءُ ٱللَّهِ إِلَى ٱلنَّارِ فَهُمۡ يُوزَعُونَ﴿١٩﴾

19და იმ დღეს [განკითხვის დღეს], როდესაც ალლაჰის მტრები ცეცხლისკენ შეიკრიბებიან, მათ (ანგელოზები) შეაკავებენ.

حَتَّىٰٓ إِذَا مَا جَآءُوهَا شَهِدَ عَلَيۡهِمۡ سَمۡعُهُمۡ وَأَبۡصَٰرُهُمۡ وَجُلُودُهُم بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ﴿٢٠﴾

20და როდესაც მასთან [ჯოჯოხეთთან] მივლენ, [ისინი დაიწყებენ თავიანთი ურწმუნოების და ცოდვების უარყოფას], მაგრამ მათი სმენა, მათი მხედველობა და მათი კანი დაამოწმებენ მათ წინააღმდეგ იმის შესახებ, რაც მათ [სიცოცხლეში] სჩადიოდნენ.

وَقَالُواْ لِجُلُودِهِمۡ لِمَ شَهِدتُّمۡ عَلَيۡنَاۖ قَالُوٓاْ أَنطَقَنَا ٱللَّهُ ٱلَّذِيٓ أَنطَقَ كُلَّ شَيۡءٖۚ وَهُوَ خَلَقَكُمۡ أَوَّلَ مَرَّةٖ وَإِلَيۡهِ تُرۡجَعُونَ﴿٢١﴾

21და იტყვიან [ალლაჰის მტრები] თავიანთ კანს (საყვედურით): "რატომ დაამოწმეთ ჩვენს წინააღმდეგ?" ისინი [მათი კანები] იტყვიან: "საუბრის უნარი მოგვცა ალლაჰმა, რომელმაც აალაპარაკა ყოველი არსება", და მან [ალლაჰმა] შეგქმნათ პირველად და მასთან დაბრუნდებით.

وَمَا كُنتُمۡ تَسۡتَتِرُونَ أَن يَشۡهَدَ عَلَيۡكُمۡ سَمۡعُكُمۡ وَلَآ أَبۡصَٰرُكُمۡ وَلَا جُلُودُكُمۡ وَلَٰكِن ظَنَنتُمۡ أَنَّ ٱللَّهَ لَا يَعۡلَمُ كَثِيرٗا مِّمَّا تَعۡمَلُونَ﴿٢٢﴾

22და არ ფრთხილობდით (ცოდვების ჩადენისგან) იმის შიშით, რომ თქვენი სმენა, მხედველობა და კანი თქვენს საწინააღმდეგოდ დაამოწმებდნენ (განკითხვის დღეს), არამედ ფიქრობდით, რომ ალლაჰმა ბევრი არ იცოდა იმის შესახებ, რასაც სჩადიოდით.

وَذَٰلِكُمۡ ظَنُّكُمُ ٱلَّذِي ظَنَنتُم بِرَبِّكُمۡ أَرۡدَىٰكُمۡ فَأَصۡبَحۡتُم مِّنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ﴿٢٣﴾

23აი, ამ თქვენმა წარმოდგენამ, რომელიც თქვენს ღმერთზე გქონდათ, დაგღუპათ თქვენ და აღმოჩნდით წაგებულთა შორის.

فَإِن يَصۡبِرُواْ فَٱلنَّارُ مَثۡوٗى لَّهُمۡۖ وَإِن يَسۡتَعۡتِبُواْ فَمَا هُم مِّنَ ٱلۡمُعۡتَبِينَ﴿٢٤﴾

24და თუ ისინი [ალლაჰის მტრები] მზად არიან მოითმინონ (სასჯელი), მაშინ ცეცხლი [ჯოჯოხეთისა] იქნება მათი (საბოლოო) თავშესაფარი (რომლიდანაც ისინი არასდროს გამოვლენ), და თუ ისინი მოისურვებენ წყალობის მიღებას (ალლაჰისგან) (მისი რისხვის შემდეგ), ისინი არ იქნებიან იმ წყალობის მიმღებთა შორის

۞ وَقَيَّضۡنَا لَهُمۡ قُرَنَآءَ فَزَيَّنُواْ لَهُم مَّا بَيۡنَ أَيۡدِيهِمۡ وَمَا خَلۡفَهُمۡ وَحَقَّ عَلَيۡهِمُ ٱلۡقَوۡلُ فِيٓ أُمَمٖ قَدۡ خَلَتۡ مِن قَبۡلِهِم مِّنَ ٱلۡجِنِّ وَٱلۡإِنسِۖ إِنَّهُمۡ كَانُواْ خَٰسِرِينَ﴿٢٥﴾

25და ჩვენ გამოვგზავნეთ მათთან [ურწმუნოებთან] თანამგზავრები [ეშმაკები] (ჯინებიდან და ადამიანებიდან), რომლებიც ამშვენებდნენ მათთვის იმას, რაც წინ ჰქონდათ [ბოროტი საქმეები ამქვეყნად] და იმას, რაც უკან ჰქონდათ, და მათთვის გამართლდა სიტყვა (როგორიც ითქვა) მათზე წინ მცხოვრებ თემებზე, (ჯინებიდან და) ადამიანებიდან (რომ ისინი ჯოჯოხეთის მარადიული მკვიდრნი იქნებოდნენ). ჭეშმარიტად, ისინი წაგებულთა შორის აღმოჩნდნენ.

وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَا تَسۡمَعُواْ لِهَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانِ وَٱلۡغَوۡاْ فِيهِ لَعَلَّكُمۡ تَغۡلِبُونَ﴿٢٦﴾

26და ურწმუნოებმა ერთმანეთს უთხრეს: "ნუ მოუსმენთ ამ ყურანს და მისი კითხვისას ატეხეთ ხმაური, იქნებ სძლიოთ (მუჰამმედს) (და ის კითხვას შეწყვეტს)".

فَلَنُذِيقَنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ عَذَابٗا شَدِيدٗا وَلَنَجۡزِيَنَّهُمۡ أَسۡوَأَ ٱلَّذِي كَانُواْ يَعۡمَلُونَ﴿٢٧﴾

27და ჩვენ, უეჭველად, ვაგემებინებთ ურწმუნოთ სასტიკ სასჯელს და უეჭველად, მივუზღავთ მათ იმის უარესით, რასაც სჩადიოდნენ.

ذَٰلِكَ جَزَآءُ أَعۡدَآءِ ٱللَّهِ ٱلنَّارُۖ لَهُمۡ فِيهَا دَارُ ٱلۡخُلۡدِ جَزَآءَۢ بِمَا كَانُواْ بِـَٔايَٰتِنَا يَجۡحَدُونَ﴿٢٨﴾

28ასეთი იქნება ალლაჰის მტრების საზღაური – ცეცხლი [ჯოჯოხეთი]! მათთვის იქ [ჯოჯოხეთში] მარადიული საცხოვრებელია, ჩვენი ნიშნების (მიწიერ ცხოვრებაში) უარყოფის საზღაურად. {ეს აიათები საუბრობს ალლაჰის წინააღმდეგ ჩადენილ დიდ დანაშაულზე, რომელიც ადამიანებს ყურანს აშორებს, უშლის ხელს მის მნიშვნელობაზე დაფიქრებასა და მის მიყოლაში, ნებისმიერი შესაძლო საშუალებით.}

وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ رَبَّنَآ أَرِنَا ٱلَّذَيۡنِ أَضَلَّانَا مِنَ ٱلۡجِنِّ وَٱلۡإِنسِ نَجۡعَلۡهُمَا تَحۡتَ أَقۡدَامِنَا لِيَكُونَا مِنَ ٱلۡأَسۡفَلِينَ﴿٢٩﴾

29ხოლო ურწმუნოებმა (ჯოჯოხეთში ყოფნისას) თქვეს: "ჩვენო უფალო, გვიჩვენე ის ორი ჯინთაგან და ადამიანთაგან, რომლებმაც გზას აგვაცდინეს. ჩვენ მათ ფეხქვეშ დავიყენებთ, რათა ისინი ყველაზე დაბლებში იყვნენ [რათა ჯოჯოხეთის ფსკერზე აღმოჩნდნენ, სადაც უდიდესი სასჯელია]!"

إِنَّ ٱلَّذِينَ قَالُواْ رَبُّنَا ٱللَّهُ ثُمَّ ٱسۡتَقَٰمُواْ تَتَنَزَّلُ عَلَيۡهِمُ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ أَلَّا تَخَافُواْ وَلَا تَحۡزَنُواْ وَأَبۡشِرُواْ بِٱلۡجَنَّةِ ٱلَّتِي كُنتُمۡ تُوعَدُونَ﴿٣٠﴾

30უეჭველად, ისინი, რომელთაც თქვეს: "ჩვენი ღმერთი ალლაჰია" და შემდეგ სიმტკიცე გამოიჩინეს, მათზე გარდმოევლინებიან ანგელოზები (სიკვდილის წინ): "ნუ გეშინიათ და ნუ დამწუხრდებით (იმის გამო, რომ ამ სამყაროს ტოვებთ), იხარეთ სამოთხით, რომელიც აღთქმული გქონდათ".

نَحۡنُ أَوۡلِيَآؤُكُمۡ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا وَفِي ٱلۡأٓخِرَةِۖ وَلَكُمۡ فِيهَا مَا تَشۡتَهِيٓ أَنفُسُكُمۡ وَلَكُمۡ فِيهَا مَا تَدَّعُونَ﴿٣١﴾

31ჩვენ ვართ თქვენი მფარველები ამქვეყნიურ ცხოვრებაშიც და იმქვეყნიურშიც. და თქვენთვის მასში [სამოთხეში] (იქნება) (ყველაფერი), რასაც თქვენი სულები ისურვებენ, და თქვენთვის მასში [სამოთხეში] (იქნება) ის, რასაც ითხოვთ".

نُزُلٗا مِّنۡ غَفُورٖ رَّحِيمٖ﴿٣٢﴾

32მასპინძლობად მიმტევებლისგან და შემწყალებლისგან

وَمَنۡ أَحۡسَنُ قَوۡلٗا مِّمَّن دَعَآ إِلَى ٱللَّهِ وَعَمِلَ صَٰلِحٗا وَقَالَ إِنَّنِي مِنَ ٱلۡمُسۡلِمِينَ﴿٣٣﴾

33ვისი სიტყვაა უკეთესი, ვიდრე იმისა, ვინც ალლაჰისკენ მოუწოდებს, სიკეთეს აკეთებს და ამბობს: "ჭეშმარიტად, მეც ერთ-ერთი მათგანი ვარ, ვინც დაემორჩილა [მუსლიმი გახდა]!"

وَلَا تَسۡتَوِي ٱلۡحَسَنَةُ وَلَا ٱلسَّيِّئَةُۚ ٱدۡفَعۡ بِٱلَّتِي هِيَ أَحۡسَنُ فَإِذَا ٱلَّذِي بَيۡنَكَ وَبَيۡنَهُۥ عَدَٰوَةٞ كَأَنَّهُۥ وَلِيٌّ حَمِيمٞ﴿٣٤﴾

34კეთილი და ბოროტი თანასწორი არ არის. გამოიყენე სიკეთე და მაშინ ის, ვინც შენი მტერი იყო, ახლო მეგობარივით გახდება.

وَمَا يُلَقَّىٰهَآ إِلَّا ٱلَّذِينَ صَبَرُواْ وَمَا يُلَقَّىٰهَآ إِلَّا ذُو حَظٍّ عَظِيمٖ﴿٣٥﴾

35და ეს [სათნოება] არ ენიჭებათ არავის, გარდა იმ ადამიანებისა, რომლებმაც გამოიჩინეს მოთმინება (იმის მიმართ, რაც არ მოსწონთ და აიძულეს საკუთარი თავი, გაეკეთებინათ ის, რაც ალლაჰს უყვარს); და ეს [სათნოება, ბოროტს სიკეთით პასუხის გაცემა] არ ენიჭებათ არავის, გარდა იმ ადამიანებისა, რომლებსაც აქვთ დიდი ხვედრი.

وَإِمَّا يَنزَغَنَّكَ مِنَ ٱلشَّيۡطَٰنِ نَزۡغٞ فَٱسۡتَعِذۡ بِٱللَّهِۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ﴿٣٦﴾

36ხოლო თუ ეშმაკისგან რაიმე ცდუნება შეგეხება, მაშინ ალლაჰს მიმართე მფარველობისთვის. უეჭველად, იგია ყოვლისმსმენი, ყოვლისმცოდნე.

وَمِنۡ ءَايَٰتِهِ ٱلَّيۡلُ وَٱلنَّهَارُ وَٱلشَّمۡسُ وَٱلۡقَمَرُۚ لَا تَسۡجُدُواْ لِلشَّمۡسِ وَلَا لِلۡقَمَرِ وَٱسۡجُدُواْۤ لِلَّهِۤ ٱلَّذِي خَلَقَهُنَّ إِن كُنتُمۡ إِيَّاهُ تَعۡبُدُونَ﴿٣٧﴾

37მისი ერთ-ერთი სასწაულია ღამე და დღე, მზე და მთვარე. თაყვანს ნუ სცემთ მზეს, ნურც მთვარეს, არამედ თაყვანი ეცით ალლაჰს, რომელმაც შექმნა ისინი, თუკი მხოლოდ მას ეთაყვანებით.

فَإِنِ ٱسۡتَكۡبَرُواْ فَٱلَّذِينَ عِندَ رَبِّكَ يُسَبِّحُونَ لَهُۥ بِٱلَّيۡلِ وَٱلنَّهَارِ وَهُمۡ لَا يَسۡـَٔمُونَ۩﴿٣٨﴾

38და თუ ისინი [მრავალღმერთიანები] ამპარტავნებას იჩენენ (ალლაჰის წინაშე თაყვანისცემასთან დაკავშირებით), მაშინ ისინი, ვინც შენს უფალთან არიან [ანგელოზები] (არ ამპარტავნობენ ამაში და), განადიდებენ მას ღამითა და დღისით და არ სწყინთ ამისგან(არ მოდუნდებიან თაყვანისცემისგან).

وَمِنۡ ءَايَٰتِهِۦٓ أَنَّكَ تَرَى ٱلۡأَرۡضَ خَٰشِعَةٗ فَإِذَآ أَنزَلۡنَا عَلَيۡهَا ٱلۡمَآءَ ٱهۡتَزَّتۡ وَرَبَتۡۚ إِنَّ ٱلَّذِيٓ أَحۡيَاهَا لَمُحۡيِ ٱلۡمَوۡتَىٰٓۚ إِنَّهُۥ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٌ﴿٣٩﴾

39მისი ნიშანთაგანია, რომ შენ ხედავ მიწას დამშრალს, და როცა გარდმოვავლენთ მასზე წყალს, იგი იძვრის და იფურჩქნება. უეჭველად, ვინც გააცოცხლა იგი, მკვდრეთით აღმადგენელია. უეჭველად, იგი ყოვლისშემძლეა.

إِنَّ ٱلَّذِينَ يُلۡحِدُونَ فِيٓ ءَايَٰتِنَا لَا يَخۡفَوۡنَ عَلَيۡنَآۗ أَفَمَن يُلۡقَىٰ فِي ٱلنَّارِ خَيۡرٌ أَم مَّن يَأۡتِيٓ ءَامِنٗا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۚ ٱعۡمَلُواْ مَا شِئۡتُمۡ إِنَّهُۥ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرٌ﴿٤٠﴾

40ჭეშმარიტად, ისინი, ვინც ჩვენს აიათებს ზურგს აქცევენ [არ აღიარებენ ყურანის ჭეშმარიტებას და ცდილობენ მის დამახინჯებას], ჩვენთვის დაფარულნი არ არიან! ვინ არის უკეთესი: ის, ვინც ცეცხლში [ჯოჯოხეთში] იქნება ჩაყრილი, თუ ის, ვინც აღდგომის დღეს [ალლაჰის სასჯელისგან] უსაფრთხოდ მოვა? აკეთეთ, რაც გსურთ (ო, თქვენ, ჭეშმარიტების უარმყოფელნო), რადგან, ჭეშმარიტად, ის [ალლაჰი] ხედავს, რასაც აკეთებთ!

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِٱلذِّكۡرِ لَمَّا جَآءَهُمۡۖ وَإِنَّهُۥ لَكِتَٰبٌ عَزِيزٞ﴿٤١﴾

41ჭეშმარიტად, რომელთაც არ ირწმუნეს შეხსენების [ყურანის] მის შემდეგ, რაც იგი მათთვის მოევლინა (სასტიკად დაისჯებიან). და ჭეშმარიტად, ეს [ყურანი] ნამდვილად დიდი წიგნია [ალლაჰის მიერ დაცული]!

لَّا يَأۡتِيهِ ٱلۡبَٰطِلُ مِنۢ بَيۡنِ يَدَيۡهِ وَلَا مِنۡ خَلۡفِهِۦۖ تَنزِيلٞ مِّنۡ حَكِيمٍ حَمِيدٖ﴿٤٢﴾

42ვერც ერთი სიცრუე ვერ მიუახლოვდება მას [ამ წიგნს – ყურანს], არც წინიდან და არც უკნიდან [არც ერთი მხრიდან], (რადგან ყურანი) (არის) ბრძენის, საქებარის ზეგარდმოვლენა.

مَّا يُقَالُ لَكَ إِلَّا مَا قَدۡ قِيلَ لِلرُّسُلِ مِن قَبۡلِكَۚ إِنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغۡفِرَةٖ وَذُو عِقَابٍ أَلِيمٖ﴿٤٣﴾

43(მრავალღმერთიანები) გეუბნებიან (ო, შუამავალო) იმავეს, რასაც ეუბნებოდნენ შენამდე მოსულ შუამავლებს. (ამიტომ, მოითმინე ალლაჰისკენ მოწოდების გზაზე). ჭეშმარიტად, შენი უფალი მპატიებელი და მკაცრია სასჯელში!

وَلَوۡ جَعَلۡنَٰهُ قُرۡءَانًا أَعۡجَمِيّٗا لَّقَالُواْ لَوۡلَا فُصِّلَتۡ ءَايَٰتُهُۥٓۖ ءَا۬عۡجَمِيّٞ وَعَرَبِيّٞۗ قُلۡ هُوَ لِلَّذِينَ ءَامَنُواْ هُدٗى وَشِفَآءٞۚ وَٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ فِيٓ ءَاذَانِهِمۡ وَقۡرٞ وَهُوَ عَلَيۡهِمۡ عَمًىۚ أُوْلَٰٓئِكَ يُنَادَوۡنَ مِن مَّكَانِۭ بَعِيدٖ﴿٤٤﴾

44და ჩვენ რომ ის [ყურანი] უცხო ენაზე შეგვექმნა, ისინი იტყოდნენ: "ნეტავ მისი აიათები (არაბულად) განმარტებული ყოფილიყო!" უცხო ენისა(ყურანი) და არაბი(მუჰამედი)?!უთხარი (მათ) (ო, შუამავალო): ის [ყურანი] არის სახელმძღვანელო (რომ არ ასცდეთ სწორ გზას) და განკურნება (უცოდინრობისა და მისგან გამოწვეული დაავადებებისგან) მორწმუნეებისთვის; ხოლო ურწმუნოებს ყურებში სმენა არ აქვთ, და ეს მათთვის სიბრმავეა. ესენი (მრავალღმერთიანები) იმათ ჰგვანან, ვისაც შორიდან ეძახიან".

وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَى ٱلۡكِتَٰبَ فَٱخۡتُلِفَ فِيهِۚ وَلَوۡلَا كَلِمَةٞ سَبَقَتۡ مِن رَّبِّكَ لَقُضِيَ بَيۡنَهُمۡۚ وَإِنَّهُمۡ لَفِي شَكّٖ مِّنۡهُ مُرِيبٖ﴿٤٥﴾

45და ჩვენ უკვე მივეცით მუსას წიგნი [თორა], და (მის ხალხში) მასთან დაკავშირებით წარმოიშვა უთანხმოება. [ზოგიერთმა ადამიანმა ირწმუნა თორა, სხვებმა კი არ ირწმუნეს იგი.] (და შენმა ხალხმაც, ო, მუჰამმად, იგივე გააკეთა ყურანთან დაკავშირებით.) და რომ არა შენი უფლის სიტყვა (რომ ის არავის დასჯას არ იჩქარებს), რომელიც ადრე იყო ნათქვამი, მაშინ, უეჭველად, (უკვე ამქვეყნად) მათ შორის გადაწყვეტილება იქნებოდა მიღებული [ის მათ შორის ურწმუნოებს დასჯიდა და მორწმუნეებს გადაარჩენდა]. და (ჭეშმარიტად) ისინი ამაში [ყურანში] ნამდვილად საცდუნებელ ეჭვში არიან.

مَّنۡ عَمِلَ صَٰلِحٗا فَلِنَفۡسِهِۦۖ وَمَنۡ أَسَآءَ فَعَلَيۡهَاۗ وَمَا رَبُّكَ بِظَلَّٰمٖ لِّلۡعَبِيدِ﴿٤٦﴾

46ვინც მართლად იქცევა [კეთილ საქმეებს აკეთებს], საკუთარი თავისთვის იქცევა [სიკეთე მას დაუბრუნდება], და ვინც ბოროტს სჩადის, საკუთარი თავის საზიანოდ სჩადის, და შენი უფალი არ არის უსამართლო თავისი მსახურების მიმართ.

۞ إِلَيۡهِ يُرَدُّ عِلۡمُ ٱلسَّاعَةِۚ وَمَا تَخۡرُجُ مِن ثَمَرَٰتٖ مِّنۡ أَكۡمَامِهَا وَمَا تَحۡمِلُ مِنۡ أُنثَىٰ وَلَا تَضَعُ إِلَّا بِعِلۡمِهِۦۚ وَيَوۡمَ يُنَادِيهِمۡ أَيۡنَ شُرَكَآءِي قَالُوٓاْ ءَاذَنَّٰكَ مَا مِنَّا مِن شَهِيدٖ﴿٤٧﴾

47(მხოლოდ) მასთან ბრუნდება ცოდნა აღდგომის დღისა [მხოლოდ მან იცის] საათის [განკითხვის დღის მოსვლის] შესახებ. და არც ხე იღებს ნაყოფს თავისი კვირტებიდან, არც მდედრი ფეხმძიმდება და არც შობს, გარდა მისი ცოდნისა. და იმ დღეს, როდესაც ის მათ [მრავალღმერთიანებს] დაუძახებს (ამ სიტყვებით): სად არიან ჩემი თანამოზიარეები [ცრუ ღვთაებები, რომლებსაც ჩემთან აიგივებდით]? – ისინი [მრავალღმერთიანები] იტყვიან: ჩვენ (ახლა) [გაცნობეთ], რომ ჩვენ შორის არც ერთი მოწმე არ არის (რომელიც დაადასტურებდა, რომ შენ თანამოზირარეები გყავს)

وَضَلَّ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يَدۡعُونَ مِن قَبۡلُۖ وَظَنُّواْ مَا لَهُم مِّن مَّحِيصٖ﴿٤٨﴾

48და დაემალათ მათ ისინი, რასაც უწინ ევედრებოდნენ და გააცნობიერეს [გაიგეს], რომ მათთვის (ალლაჰის სასჯელისგან) თავის დაღწევის გზა არ არსებობდა.

لَّا يَسۡـَٔمُ ٱلۡإِنسَٰنُ مِن دُعَآءِ ٱلۡخَيۡرِ وَإِن مَّسَّهُ ٱلشَّرُّ فَيَـُٔوسٞ قَنُوطٞ﴿٤٩﴾

49კაცი არასდროს წყვეტს ლოცვას (ალლაჰისადმი) და სიკეთეს ითხოვს (ამქვეყნად), მაგრამ როდესაც ბოროტება შეემთხვევა, ის სასოწარკვეთილებას მიეცემა (ალაჰის წყალობის მიმართ) და იმედს კარგავს.

وَلَئِنۡ أَذَقۡنَٰهُ رَحۡمَةٗ مِّنَّا مِنۢ بَعۡدِ ضَرَّآءَ مَسَّتۡهُ لَيَقُولَنَّ هَٰذَا لِي وَمَآ أَظُنُّ ٱلسَّاعَةَ قَآئِمَةٗ وَلَئِن رُّجِعۡتُ إِلَىٰ رَبِّيٓ إِنَّ لِي عِندَهُۥ لَلۡحُسۡنَىٰۚ فَلَنُنَبِّئَنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِمَا عَمِلُواْ وَلَنُذِيقَنَّهُم مِّنۡ عَذَابٍ غَلِيظٖ﴿٥٠﴾

50და თუ ჩვენგან წყალობას ვაგემებინებთ მას [ადამიანს] იმ გაჭირვების შემდეგ, რომელიც მას შეეხო, უთუოდ იტყვის: "ეს მე მეკუთვნის და არ მგონია, რომ სამსჯავროს საათი დადგება. და თუ ჩემს ღმერთთან დავბრუნდები, უეჭველად, მე მასთან საუკეთესო მელის". მაშინ ჩვენ უეჭველად ვამცნობებთ ურწმუნოებს იმას, რაც მათ ჩაიდინეს, და უეჭველად ვაგემებინებთ მათ სასტიკ სასჯელს.

وَإِذَآ أَنۡعَمۡنَا عَلَى ٱلۡإِنسَٰنِ أَعۡرَضَ وَنَـَٔا بِجَانِبِهِۦ وَإِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ فَذُو دُعَآءٍ عَرِيضٖ﴿٥١﴾

51და როდესაც ჩვენ კაცს ვწყალობთ [ჯანმრთელობას, სიმდიდრეს და ა.შ.], ის ზურგს გვიქცევს და ამპარტავნდება (უარს ამბობს ჭეშმარიტების მიღებაზე). მაგრამ როდესაც ბოროტება შეეხება, ის გრძელ ლოცვებს კითხულობს [ალლაჰს ბევრს სთხოვს]. {კეთილდღეობაში თავის უფალს ივიწყებს და მას მხოლოდ გასაჭირში იხსენებს.}

قُلۡ أَرَءَيۡتُمۡ إِن كَانَ مِنۡ عِندِ ٱللَّهِ ثُمَّ كَفَرۡتُم بِهِۦ مَنۡ أَضَلُّ مِمَّنۡ هُوَ فِي شِقَاقِۭ بَعِيدٖ﴿٥٢﴾

52უთხარი (ო, შუამავალ) (ურწმუნოებს): "განა დაფიქრებულხართ, რომ თუ ის (ყურანი) ალლაჰისგან არის და თქვენ მას არ ირწმუნებთ, ვინ არის უფრო გზასცდენილი, ვიდრე ის, ვინც ჭეშმარიტებასთან ღრმა უთანხმოებაშია?".

سَنُرِيهِمۡ ءَايَٰتِنَا فِي ٱلۡأٓفَاقِ وَفِيٓ أَنفُسِهِمۡ حَتَّىٰ يَتَبَيَّنَ لَهُمۡ أَنَّهُ ٱلۡحَقُّۗ أَوَلَمۡ يَكۡفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُۥ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ شَهِيدٌ﴿٥٣﴾

53მალე ჩვენ ვაჩვენებთ მათ ჩვენს ნიშნებს მთელ სამყაროში [ყველგან და ყველაფერში] და მათშივე [იმაში, თუ როგორ შექმნა ისინი ალლაჰმა], რათა ნათელი გახდეს მათთვის(ამ ნიშნების შემცნობის შემდეგ) რომ ის(ყურანი) არის ჭეშმარიტება. განა საკმარისი არ არის, რომ თქვენი უფალი ყველაფერზე მოწმეა?

أَلَآ إِنَّهُمۡ فِي مِرۡيَةٖ مِّن لِّقَآءِ رَبِّهِمۡۗ أَلَآ إِنَّهُۥ بِكُلِّ شَيۡءٖ مُّحِيطُۢ﴿٥٤﴾

54ო, დიახ! ნამდვილად, ისინი [ურწმუნონი] ეჭვში არიან თავიანთ უფალთან შეხვედრაში [ეჭვი ეპარებათ სიკვდილის შემდეგ აღდგომაში]! ო, დიახ, ნამდვილად, მან ყოველივე მოიცვა (თავისი ცოდნით, ძალითა და სიდიადით)!

← GhafirAsh-Shura→

RELATED SURAHS

72

Al-Jinn

The Jinn

6

Al-An'am

The Cattle

13

Ar-Ra'd

The Thunder

1

Al-Fatiha

The Opening

Browse all 114 surahs