Ar-Ra'd

الرعد

The Thunder • 43 ayahs • Medinan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

الٓمٓرۚ تِلۡكَ ءَايَٰتُ ٱلۡكِتَٰبِۗ وَٱلَّذِيٓ أُنزِلَ إِلَيۡكَ مِن رَّبِّكَ ٱلۡحَقُّ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يُؤۡمِنُونَ﴿١﴾

1ალიფ ლაამ მიიმ რაა. ეს [არის ის, რაც იკითხება] – წიგნის (ალლაჰის) აიათები. და ის, რაც შენ გარდმოგევლინა (ო, შუამავალო) შენი უფლისგან [ყურანი], არის ჭეშმარიტება, მაგრამ ადამიანთა უმეტესობას არ სწამს.

ٱللَّهُ ٱلَّذِي رَفَعَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ بِغَيۡرِ عَمَدٖ تَرَوۡنَهَاۖ ثُمَّ ٱسۡتَوَىٰ عَلَى ٱلۡعَرۡشِۖ وَسَخَّرَ ٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَۖ كُلّٞ يَجۡرِي لِأَجَلٖ مُّسَمّٗىۚ يُدَبِّرُ ٱلۡأَمۡرَ يُفَصِّلُ ٱلۡأٓيَٰتِ لَعَلَّكُم بِلِقَآءِ رَبِّكُمۡ تُوقِنُونَ﴿٢﴾

2ალლაჰი – (ის) არის იგი, ვინც ზეცები აღამაღლა [შვიდი ზეცა] სვეტების გარეშე, როგორც ხედავთ, შემდეგ ამაღლდა 'არშზე (როგორც ეს მხოლოდ მის სიდიადეს შეშვენის) და დაიმორჩილა მზე და მთვარე: თითოეული მათგანი [მზე და მთვარე] მოძრაობს დანიშნულ ვადამდე [განკითხვის დღემდე, როდესაც ეს სამყარო არსებობას შეწყვეტს]. ის განაგებს [ყოველივე არსებულის საქმეებს] (თავისი სიბრძნისამებრ), ხსნის (ხალხისთვის) (თავის) ნიშნებს (რომლებიც მიუთითებს მის ძალასა და იმაზე, რომ მხოლოდ ის არის ჭეშმარიტი ღმერთი), რათა დარწმუნდეთ თქვენს უფალთან შეხვედრაში!

وَهُوَ ٱلَّذِي مَدَّ ٱلۡأَرۡضَ وَجَعَلَ فِيهَا رَوَٰسِيَ وَأَنۡهَٰرٗاۖ وَمِن كُلِّ ٱلثَّمَرَٰتِ جَعَلَ فِيهَا زَوۡجَيۡنِ ٱثۡنَيۡنِۖ يُغۡشِي ٱلَّيۡلَ ٱلنَّهَارَۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّقَوۡمٖ يَتَفَكَّرُونَ﴿٣﴾

3და ის [ალლაჰი] არის ის, ვინც გაშალა მიწა [გახადა იგი სიცოცხლისთვის შესაფერისი] და აღმართა მასზე მყარი მთები და მდინარეები, და ყოველი სახის ხილიდან მასზე [მიწაზე] ორი სახეობა [მამრი და მდედრი]. ის დღეს ღამით [მისი სიბნელით] ფარავს. ჭეშმარიტად, ამაში ნიშნებია [მითითებები და მტკიცებულებები] მათთვის, ვინც ფიქრობს!

وَفِي ٱلۡأَرۡضِ قِطَعٞ مُّتَجَٰوِرَٰتٞ وَجَنَّٰتٞ مِّنۡ أَعۡنَٰبٖ وَزَرۡعٞ وَنَخِيلٞ صِنۡوَانٞ وَغَيۡرُ صِنۡوَانٖ يُسۡقَىٰ بِمَآءٖ وَٰحِدٖ وَنُفَضِّلُ بَعۡضَهَا عَلَىٰ بَعۡضٖ فِي ٱلۡأُكُلِۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّقَوۡمٖ يَعۡقِلُونَ﴿٤﴾

4მიწაზე არიან ერთმანეთის მეზობლად მდებარე ნაკვეთები (ისეთი, რომ ერთზე მცენარეები იზრდება, ხოლო მეორეზე, რომელიც მარილიანი ან კლდოვანია, არაფერი იზრდება), და (ასევე მასზეა) ვენახები, და მოსავალი, და (ისეთი) პალმები (რომლებიც ერთ ჯგუფად იზრდებიან) ერთი ფესვიდან და (ისეთი პალმები, რომლებიც) არა ერთი ფესვიდან [ცალ-ცალკე იზრდებიან], რომლებსაც ერთი წყლით რწყავენ. და ზოგიერთ მათგანს [ამ მცენარეებს] ჩვენ საკვებად სხვებზე უკეთესს ვქმნით [ვანიჭებთ მათ უკეთეს გემოს, სურნელს, გარეგნობას, ...]. ჭეშმარიტად, ამაში [ტერიტორიებს, ხილისა და მისი სხვა თვისებების განსხვავებულობაში] – ნათელი სასწაულებია გონიერი ხალხისთვის!

۞ وَإِن تَعۡجَبۡ فَعَجَبٞ قَوۡلُهُمۡ أَءِذَا كُنَّا تُرَٰبًا أَءِنَّا لَفِي خَلۡقٖ جَدِيدٍۗ أُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِرَبِّهِمۡۖ وَأُوْلَٰٓئِكَ ٱلۡأَغۡلَٰلُ فِيٓ أَعۡنَاقِهِمۡۖ وَأُوْلَٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلنَّارِۖ هُمۡ فِيهَا خَٰلِدُونَ﴿٥﴾

5და თუ შენ (ო, შუამავალო) გაოცებული ხარ (იმით, რომ ამ არგუმენტებისა და მტკიცებულებების შემდეგ არ სურთ ირწმუნონ), მაშინ (კიდევ უფრო) გასაოცარია ურწმუნოთა სიტყვები: "როდესაც (სიკვდილის შემდეგ) ჩვენ მიწად ვიქცევით [სრულიად გახრწნილნი], ნამდვილად აღვდგებით ახალ ქმნილებაში [მკვდრეთით აღმდგარნი]?!" ასეთები [ისინი არიან], ვინც არ ირწმუნა თავისი უფლის (რომელმაც ისინი შექმნა). და ისინი (არიან), ვისაც (განკითხვის დღეს) (ცეცხლოვანი) ბორკილები ექნებათ კისრებზე. და ისინი – (არიან) ცეცხლის [ჯოჯოხეთის] მკვიდრნი, (და) ისინი იქ მარადჟამს დარჩებიან.

وَيَسۡتَعۡجِلُونَكَ بِٱلسَّيِّئَةِ قَبۡلَ ٱلۡحَسَنَةِ وَقَدۡ خَلَتۡ مِن قَبۡلِهِمُ ٱلۡمَثُلَٰتُۗ وَإِنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغۡفِرَةٖ لِّلنَّاسِ عَلَىٰ ظُلۡمِهِمۡۖ وَإِنَّ رَبَّكَ لَشَدِيدُ ٱلۡعِقَابِ﴿٦﴾

6ისინი [ურწმუნოები] გიბიძგებენ (ო, შუამავალო) უბედურების დაჩქარებით [ირონიით, ითხოვენ, რომ დაატეხო მათ თავს სასჯელი, რომელიც მათ ურწმუნოების გამო ემუქრებათ] სიკეთემდე [იმის ნაცვლად, რომ ირწმუნონ და ამით გადაარჩინონ თავი]. და ჭეშმარიტად, მათზე წინ უკვე იყო საყურადღებო სასჯელები. და ჭეშმარიტად, თქვენი უფალი ნამდვილად მიმტევებელია ადამიანებისადმი (როდესაც ისინი მოინანიებენ), მიუხედავად მათი უსამართლობისა! და ნამდვილად, თქვენი უფალი სასტიკ სასჯელიანია!

وَيَقُولُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَوۡلَآ أُنزِلَ عَلَيۡهِ ءَايَةٞ مِّن رَّبِّهِۦٓۗ إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرٞۖ وَلِكُلِّ قَوۡمٍ هَادٍ﴿٧﴾

7ხოლო ურწმუნონი ამბობენ: "რატომ არ გამოუგზავნეს მას [მუჰამმადს] მისი უფლისგან (ხილული) სასწაული (როგორიცაა მოსეს ჯოხი ან სალიჰის აქლემი)?" (მაგრამ სასწაულებს შენ კი არ ახდენ, ო, შუამავალ, არამედ მხოლოდ ალლაჰი) ჭეშმარიტად, შენ (ო, შუამავალო) მხოლოდ გამაფრთხილებელი ხარ და ყოველ ხალხს ჰყავს მეგზური (რომელიც მათ ალლაჰის კმაყოფილების გზას უჩვენებს)!

ٱللَّهُ يَعۡلَمُ مَا تَحۡمِلُ كُلُّ أُنثَىٰ وَمَا تَغِيضُ ٱلۡأَرۡحَامُ وَمَا تَزۡدَادُۚ وَكُلُّ شَيۡءٍ عِندَهُۥ بِمِقۡدَارٍ﴿٨﴾

8ალლაჰმა იცის, რას ატარებს ყოველი ქალი (საშვილოსნოში) [მამაკაცს თუ ქალს, ბედნიერი იქნება თუ უბედური] (და მხოლოდ მან იცის), რამდენად იკუმშება და რამდენად ფართოვდება საშვილოსნო [მოხდება მუცლის მოშლა, ნაადრევად იმშობიარებს ან ვადაზე გააჩენს შვილს]. რადგან მასთან ყველაფერს აქვს თავისი საზღვარი და თავისი ვადა.

عَٰلِمُ ٱلۡغَيۡبِ وَٱلشَّهَٰدَةِ ٱلۡكَبِيرُ ٱلۡمُتَعَالِ﴿٩﴾

9(ის) – უხილავისა და ხილულის მცოდნე, დიადი (თავის არსებაში, სახელებსა და თვისებებში), უზენაესი (რომელიც თავისი არსებითა და ძალით ყველა თავის ქმნილებაზე მაღლა დგას)!

سَوَآءٞ مِّنكُم مَّنۡ أَسَرَّ ٱلۡقَوۡلَ وَمَن جَهَرَ بِهِۦ وَمَنۡ هُوَ مُسۡتَخۡفِۭ بِٱلَّيۡلِ وَسَارِبُۢ بِٱلنَّهَارِ﴿١٠﴾

10თქვენ შორის (ადამიანებს შორის) თანასწორნი არიან: ისინი, ვინც დამალავს საუბარს და ის, ვინც ღიად საუბრობს, და ისიც, ვინც (თავის საქმეებს) ღამით მალავს და დღისით ღიად მოქმედებს(ფარულიც და აშკარაც ალლაჰის წინაშე ერნაირია).

لَهُۥ مُعَقِّبَٰتٞ مِّنۢ بَيۡنِ يَدَيۡهِ وَمِنۡ خَلۡفِهِۦ يَحۡفَظُونَهُۥ مِنۡ أَمۡرِ ٱللَّهِۗ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوۡمٍ حَتَّىٰ يُغَيِّرُواْ مَا بِأَنفُسِهِمۡۗ وَإِذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِقَوۡمٖ سُوٓءٗا فَلَا مَرَدَّ لَهُۥۚ وَمَا لَهُم مِّن دُونِهِۦ مِن وَالٍ﴿١١﴾

11მას [ალლაჰს] ჰყავს (ანგელოზები), რომლებიც პირდაპირ მის [კაცის] წინ და უკან მიჰყვებიან და ალლაჰის ბრძანებით აღრიცხავენ მის (საქმეებს). ჭეშმარიტად, ალლაჰი არ ცვლის (მდგომარეობას), (რომელშიც ადამიანები იმყოფებიან) სანამ ისინი თვითონვე არ შეცვლიან იმას, რაც მათთანაა [მდგომარეობას, რომელშიც იმყოფებიან] (კარგისკენ, ან ცუდისკენ). და თუ ალლაჰმა მოისურვა რომელიმე ხალხისთვის უბედურება (სასჯელის სახით), მაშინ ვერაფერი შეძლებს მის მოგერიებას, და მათ მას გარდა არავითარი მფარველი არ ჰყავთ (რომელიც მათგან მის სასჯელს მოიგერიებდა)!

هُوَ ٱلَّذِي يُرِيكُمُ ٱلۡبَرۡقَ خَوۡفٗا وَطَمَعٗا وَيُنشِئُ ٱلسَّحَابَ ٱلثِّقَالَ﴿١٢﴾

12ის [ალლაჰი] არის ის, ვინც გაჩვენებთ ჭექა-ქუხილს (როგორც თავის ერთ-ერთ ნიშანს) (და თქვენ ხედავთ მას) შიშით (რომ ის დაგარტყამთ) და იმედით (რომ წვიმა მოვა). და ის [ალლაჰი] წარმოშობს მძიმე ღრუბლებს (რომლებიც თქვენს სასიკეთოდ წვიმა მოაქვთ).

وَيُسَبِّحُ ٱلرَّعۡدُ بِحَمۡدِهِۦ وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ مِنۡ خِيفَتِهِۦ وَيُرۡسِلُ ٱلصَّوَٰعِقَ فَيُصِيبُ بِهَا مَن يَشَآءُ وَهُمۡ يُجَٰدِلُونَ فِي ٱللَّهِ وَهُوَ شَدِيدُ ٱلۡمِحَالِ﴿١٣﴾

13და ქუხილი განადიდებს მას [ალაჰს], და ანგელოზები (განადიდებენ მას) მისი შიშით. და ის გზავნის მეხებს და ურტყამს მათ, ვისაც ის ინებებს. და ისინი [ურწმუნონი] კამათობენ ალლაჰის შესახებ, მაგრამ იგი ძლევამოსილია ძალითა (და სასჯელით მათზე, ვინც მას არ ემორჩილება)!

لَهُۥ دَعۡوَةُ ٱلۡحَقِّۚ وَٱلَّذِينَ يَدۡعُونَ مِن دُونِهِۦ لَا يَسۡتَجِيبُونَ لَهُم بِشَيۡءٍ إِلَّا كَبَٰسِطِ كَفَّيۡهِ إِلَى ٱلۡمَآءِ لِيَبۡلُغَ فَاهُ وَمَا هُوَ بِبَٰلِغِهِۦۚ وَمَا دُعَآءُ ٱلۡكَٰفِرِينَ إِلَّا فِي ضَلَٰلٖ﴿١٤﴾

14და ჭეშმარიტი ვედრება მას ეკუთვნის. და ისინი (ღვთაებები), რომლებსაც უხმობენ მის გარდა [ვედრებით მიმართავენ], არაფრით არ პასუხობენ მათ. გარდა იმისა, რომ ისინი იმ [მწყურვალის] მსგავსნი არიან, რომელიც ხელს შორს, წყლისკენ იწვდის, რათა პირთან მიიტანოს, მაგრამ [წყალი] მის [პირს] ვერ აღწევს. და ნამდვილად, ურწმუნოთა ვედრება მხოლოდ გზააბნეილობაშია!

وَلِلَّهِۤ يَسۡجُدُۤ مَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ طَوۡعٗا وَكَرۡهٗا وَظِلَٰلُهُم بِٱلۡغُدُوِّ وَٱلۡأٓصَالِ۩﴿١٥﴾

15და ალლაჰის წინაშე საჯდას ასრულებენ (თავიანთი მორჩილების გამოსახატავად) ისინი, ვინც ზეცაში არიან [ანგელოზები] და ისინი, ვინც დედამიწაზე არიან, (და სიმდაბლით იხრებიან მის წინაშე) ნებაყოფლობით (მორწმუნეები) და უნებლიეთ (ურწმუნოები და თვალთმაქცები), და მათი ჩრდილები [არსებების] დღის დასაწყისსა და მის ბოლოს.

قُلۡ مَن رَّبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ قُلِ ٱللَّهُۚ قُلۡ أَفَٱتَّخَذۡتُم مِّن دُونِهِۦٓ أَوۡلِيَآءَ لَا يَمۡلِكُونَ لِأَنفُسِهِمۡ نَفۡعٗا وَلَا ضَرّٗاۚ قُلۡ هَلۡ يَسۡتَوِي ٱلۡأَعۡمَىٰ وَٱلۡبَصِيرُ أَمۡ هَلۡ تَسۡتَوِي ٱلظُّلُمَٰتُ وَٱلنُّورُۗ أَمۡ جَعَلُواْ لِلَّهِ شُرَكَآءَ خَلَقُواْ كَخَلۡقِهِۦ فَتَشَٰبَهَ ٱلۡخَلۡقُ عَلَيۡهِمۡۚ قُلِ ٱللَّهُ خَٰلِقُ كُلِّ شَيۡءٖ وَهُوَ ٱلۡوَٰحِدُ ٱلۡقَهَّٰرُ﴿١٦﴾

16თქვი (ო, შუამავალო): "ვინ არის ცათა და მიწის უფალი?" უთხარი მათ (მრავალღმერთიანებს): "ალლაჰი!" თქვი: "ნუთუ მის გარდა სხვა მფარველები აიყვანეთ, რომელთაც არ ძალუძთ არც სარგებლის მოტანა და არც ზიანის მიყენება თავიანთი თავისთვის?" თქვი: "განა ბრმა და თვალხილული ერთია? განა სიბნელე და სინათლე ერთია? ან იქნებ ალლაჰს მოზიარეები დაუდგინეს, რომელთაც შექმნეს ისევე, როგორც მან შექმნა, და მათთვის ქმნილება ერთმანეთს დაემსგავსა?" თქვი: "ალლაჰია ყოველივეს შემქმნელი. და იგია ერთადერთი, ყოვლისშემძლე".

أَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءٗ فَسَالَتۡ أَوۡدِيَةُۢ بِقَدَرِهَا فَٱحۡتَمَلَ ٱلسَّيۡلُ زَبَدٗا رَّابِيٗاۖ وَمِمَّا يُوقِدُونَ عَلَيۡهِ فِي ٱلنَّارِ ٱبۡتِغَآءَ حِلۡيَةٍ أَوۡ مَتَٰعٖ زَبَدٞ مِّثۡلُهُۥۚ كَذَٰلِكَ يَضۡرِبُ ٱللَّهُ ٱلۡحَقَّ وَٱلۡبَٰطِلَۚ فَأَمَّا ٱلزَّبَدُ فَيَذۡهَبُ جُفَآءٗۖ وَأَمَّا مَا يَنفَعُ ٱلنَّاسَ فَيَمۡكُثُ فِي ٱلۡأَرۡضِۚ كَذَٰلِكَ يَضۡرِبُ ٱللَّهُ ٱلۡأَمۡثَالَ﴿١٧﴾

17მან გარდმოავლინა წყალი [წვიმა] ციდან – და ველები აივსო [წყლით] თავისი ზომის შესაბამისად [თითოეული ველი თავისი ზომის მიხედვით]. და (ამ) წყალდიდობამ წაიღო ქაფი, რომელიც (ზედაპირზე) ამოვიდა. {ამ მაგალითში, წყალი ჭეშმარიტებაა, ქაფი — სიცრუე, ხოლო ხეობები — ადამიანთა სულები} და იმ [ოქრო, ვერცხლი, სპილენძი]-დან, რომელსაც ისინი [ადამიანები] ცეცხლში აცხელებენ (როდესაც ადნობენ), სამკაულებისა და იარაღების გასაკეთებლად (საქმეს) [საჭრელი იარაღი], (ასევე ჩნდება) ასეთი ქაფი. {ამ მაგალითში, ლითონი არის ჭეშმარიტება, ხოლო ქაფი — სიცრუე.} ამგვარად, ალლაჰი წარმოაჩენს ჭეშმარიტებასა და სიცრუეს (მაგალითების სახით). რაც შეეხება ქაფს, ის გადაიგდება, ხოლო ის, რაც სასარგებლოა ხალხისთვის [წყალი და ლითონი], დედამიწაზე რჩება. ასე იძლევა ალლაჰი მაგალითებს (ხალხისთვის).

لِلَّذِينَ ٱسۡتَجَابُواْ لِرَبِّهِمُ ٱلۡحُسۡنَىٰۚ وَٱلَّذِينَ لَمۡ يَسۡتَجِيبُواْ لَهُۥ لَوۡ أَنَّ لَهُم مَّا فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعٗا وَمِثۡلَهُۥ مَعَهُۥ لَٱفۡتَدَوۡاْ بِهِۦٓۚ أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمۡ سُوٓءُ ٱلۡحِسَابِ وَمَأۡوَىٰهُمۡ جَهَنَّمُۖ وَبِئۡسَ ٱلۡمِهَادُ﴿١٨﴾

18ისინი, ვინც თავიანთ უფალს უპასუხეს [მთლიანად დაემორჩილნენ მას] – საუკეთესო [სამოთხე], და ისინი, ვინც მას არ უპასუხეს [ურწმუნოები], თუნდაც მათ მიწაზე ჰქონოდათ ყველაფერი [მთელი სიმდიდრე] და კიდევ იმდენივე, (მაშინ) ისინი (სასამართლო დღეს) უეჭველად გამოისყიდიდნენ თავს ამით (გეენის სასჯელისგან). ასეთთათვის საშინელი ანგარიში იქნება და (მარადიული) თავშესაფარი — გეენა, და (რა) საშინელია ის (მხურვალე) საწოლი!

۞ أَفَمَن يَعۡلَمُ أَنَّمَآ أُنزِلَ إِلَيۡكَ مِن رَّبِّكَ ٱلۡحَقُّ كَمَنۡ هُوَ أَعۡمَىٰٓۚ إِنَّمَا يَتَذَكَّرُ أُوْلُواْ ٱلۡأَلۡبَٰبِ﴿١٩﴾

19განა ის, ვინც იცის, რომ შენთვის (ო, შუამავალო) შენი უფლისგან გამოცხადებული ჭეშმარიტებაა (და სჯერა მისი), იგივეა, რაც ის, ვინც ჭეშმარიტებისთვის ბრმაა [ვინც მას ვერ ხედავს და, შესაბამისად, არ სჯერა მისი]? მაგრამ მხოლოდ გონიერნი ისმენენ (გაფრთხილებებს) [და სარგებლობენ მათგან].

ٱلَّذِينَ يُوفُونَ بِعَهۡدِ ٱللَّهِ وَلَا يَنقُضُونَ ٱلۡمِيثَٰقَ﴿٢٠﴾

20რომლებიც ალლაჰის აღთქმას [მასთან შეთანხმებას] ერთგულად იცავენ და არ არღვევენ თავიანთ პირობებს;

وَٱلَّذِينَ يَصِلُونَ مَآ أَمَرَ ٱللَّهُ بِهِۦٓ أَن يُوصَلَ وَيَخۡشَوۡنَ رَبَّهُمۡ وَيَخَافُونَ سُوٓءَ ٱلۡحِسَابِ﴿٢١﴾

21და ისინი, ვინც იმას აერთიანებენ, რაც ალლაჰმა დააკავშირა [ინარჩუნებენ ოჯახურ კავშირებს და კარგად ექცევიან ღარიბებს], და ეშინიათ თავიანთი უფლის (როდესაც ცოდვას სჩადიან), და ეშინიათ ცუდი ანგარიშსწორების (განკითხვის დღეს); და ისინი, ვინც მოწყალებას გასცემენ მხოლოდ ალლაჰის კმაყოფილების საძიებლად და ვისი გულებიც შფოთავენ [თავიანთი ცოდვების გამო],

وَٱلَّذِينَ صَبَرُواْ ٱبۡتِغَآءَ وَجۡهِ رَبِّهِمۡ وَأَقَامُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَأَنفَقُواْ مِمَّا رَزَقۡنَٰهُمۡ سِرّٗا وَعَلَانِيَةٗ وَيَدۡرَءُونَ بِٱلۡحَسَنَةِ ٱلسَّيِّئَةَ أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمۡ عُقۡبَى ٱلدَّارِ﴿٢٢﴾

22და ისინი, ვინც მოთმინებას იჩენდნენ (ალლაჰის მორჩილებაში, ცოდვებისგან თავის შეკავებასა და გასაჭირში), ეძებდნენ თავიანთი უფლის სახეს [მის კმაყოფილებას], და აღასრულებდნენ (სავალდებულო) ლოცვას (სათანადოდ) [დროულად, მოკრძალებით უფლის წინაშე], და გასცეს (სავალდებულო და ნებაყოფლობითი მოწყალება) იმისგან, რაც ჩვენ მივეცით მათ [მათი ქონებიდან], ფარულად და ღიად, და მოიგერიეს ბოროტება სიკეთით. მათთვისაა საბოლოო(საქებარი) სამყოფელი

جَنَّٰتُ عَدۡنٖ يَدۡخُلُونَهَا وَمَن صَلَحَ مِنۡ ءَابَآئِهِمۡ وَأَزۡوَٰجِهِمۡ وَذُرِّيَّٰتِهِمۡۖ وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ يَدۡخُلُونَ عَلَيۡهِم مِّن كُلِّ بَابٖ﴿٢٣﴾

23(სამოთხის) ედემის ბაღები, რომლებშიც ისინი შევლენ თავიანთი მამების [მშობლების], მეუღლეებისა და შთამომავლების მართლებთან ერთად(იმ ნათესავებთან ერთად რომელნიც სწორ გზას გაჰყვნენ). და ანგელოზები (სამოთხეში) მათ ყველა კარიდან მიუდგებიან (და ეტყვიან):

سَلَٰمٌ عَلَيۡكُم بِمَا صَبَرۡتُمۡۚ فَنِعۡمَ عُقۡبَى ٱلدَّارِ﴿٢٤﴾

24"მშვიდობა თქვენდა იმისათვის, რაც მოითმინეთ (ალაჰისადმი მორჩილების გამოჩენისას)!" და რა მშვენიერია (ეს) უკანასკნელი სამყოფელი!

وَٱلَّذِينَ يَنقُضُونَ عَهۡدَ ٱللَّهِ مِنۢ بَعۡدِ مِيثَٰقِهِۦ وَيَقۡطَعُونَ مَآ أَمَرَ ٱللَّهُ بِهِۦٓ أَن يُوصَلَ وَيُفۡسِدُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمُ ٱللَّعۡنَةُ وَلَهُمۡ سُوٓءُ ٱلدَّارِ﴿٢٥﴾

25და ისინი, რომელნიც არღვევენ თავიანთ აღთქმას ალლაჰთან ერთგულების პირობის დადების შემდეგ (რომელიც ადამიანთა სულებმა დადეს ალლაჰთან ამქვეყნად მოსვლამდე, რომ მხოლოდ ალლაჰს აღიარებდნენ თავიანთ ღმერთად) და წყვეტენ იმას, რისი გამყარებაც ალლაჰმა ბრძანა [ისინი წყვეტენ მორწმუნეებს შორის ნათესაურ და მეგობრულ კავშირებს], და თესავენ არეულობას [ცოდვებს] დედამიწაზე, ასეთთათვის (აღთქმულია) წყევლა [ისინი ვერ მიიღებენ ალლაჰის წყალობას] და მათთვის არის ცუდი საცხოვრებელი [ჯოჯოხეთი]!

ٱللَّهُ يَبۡسُطُ ٱلرِّزۡقَ لِمَن يَشَآءُ وَيَقۡدِرُۚ وَفَرِحُواْ بِٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا وَمَا ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَا فِي ٱلۡأٓخِرَةِ إِلَّا مَتَٰعٞ﴿٢٦﴾

26(მხოლოდ) ალლაჰი აფართოებს [ზრდის] საზრდოს იმისთვის, ვისთვისაც მოისურვებს (თავისი მსახურებიდან), და ზღუდავს საზრდოს) (ვისთვისაც მოისურვებს). და ისინი [ურწმუნოები] ხარობენ ამქვეყნიური ცხოვრებით, მაგრამ ამქვეყნიური ცხოვრება მხოლოდ (დროებითი) სიამოვნებაა იმასთან შედარებით, რაც მომავალ ცხოვრებაშია!

وَيَقُولُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَوۡلَآ أُنزِلَ عَلَيۡهِ ءَايَةٞ مِّن رَّبِّهِۦۚ قُلۡ إِنَّ ٱللَّهَ يُضِلُّ مَن يَشَآءُ وَيَهۡدِيٓ إِلَيۡهِ مَنۡ أَنَابَ﴿٢٧﴾

27ხოლო ურწმუნონი [მექქის მრავალღმერთიანნი] ამბობენ: "რატომ არ ჩამოუვლინა [მუჰამმედს] თავისი უფლისგან (ხილული) სასწაული (ისეთი, როგორიც მოციქულმა მოსემ და იესომ, მოიტანეს)?" (შენ) უთხარი (მათ): "ალლაჰი გზას აუბნევს, ვისაც მოისურვებს (და სასწაულის ხილვა არ დაეხმარება), ხოლო მისკენ(ალლაჰისკენ მიმავალ) ჭეშმარიტ გზაზე მიუძღვება მათ, ვინც მას(ალლაჰს) მიუბრუნდება (ცოდვების მონანიებით)!"

ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَتَطۡمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِكۡرِ ٱللَّهِۗ أَلَا بِذِكۡرِ ٱللَّهِ تَطۡمَئِنُّ ٱلۡقُلُوبُ﴿٢٨﴾

28(და ის ჭეშმარიტ გზაზე მიუძღვება) მათ, ვინც ირწმუნებს და ვისი გულებიც ალლაჰის ხსენებით სიმშვიდეს პოულობენ. დიახ! რადგან გულები ალლაჰის ხსენებით [მისი მორჩილებით, მისი მოგონებითა და მის მიერ დაპირებული საზღაურით] სიმშვიდეს პოულობენ.

ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ طُوبَىٰ لَهُمۡ وَحُسۡنُ مَـَٔابٖ﴿٢٩﴾

29ხოლო ვინც ირწმუნა და კეთილი საქმეები გააკეთა [აკეთებდა იმას, რასაც ალლაჰი უბრძანებდა და თავს არიდებდა იმას, რასაც კრძალავდა] – მათ ექნებათ კეთილი ცხოვრება [ბედნიერება და სიმშვიდე] და ულამაზესი საუკუნო სამყოფი [სამოთხე].

كَذَٰلِكَ أَرۡسَلۡنَٰكَ فِيٓ أُمَّةٖ قَدۡ خَلَتۡ مِن قَبۡلِهَآ أُمَمٞ لِّتَتۡلُوَاْ عَلَيۡهِمُ ٱلَّذِيٓ أَوۡحَيۡنَآ إِلَيۡكَ وَهُمۡ يَكۡفُرُونَ بِٱلرَّحۡمَٰنِۚ قُلۡ هُوَ رَبِّي لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ عَلَيۡهِ تَوَكَّلۡتُ وَإِلَيۡهِ مَتَابِ﴿٣٠﴾

30ასე რომ [როგორც წინ წავგზავნეთ შუამავლები] ჩვენ შენ (ო, მუჰამმად) გამოგგზავნეთ საზოგადოებაში, რომელთა წინაც უკვე იყვნენ (სხვა ბევრი ) საზოგადოება, რათა შენ (ო, შუამავალო) წაუკითხო მათთვის [ამ საზოგადოებისთვის] ის, რაც ჩვენ შთაგაგონეთ [ყურანი], როდესაც მათ ურწმუნოება გამოავლინეს შემწყნარებლის მიმართ. უთხარი (მათ) (ო, შუამავალო): "ის [მოწყალე ალლაჰი] ჩემი უფალია! არ არსებობს ღმერთი [თაყვანისცემის ღირსი] მის გარდა. მას ვენდობი და მასთანაა ჩემი დაბრუნება მონანიებით!"

وَلَوۡ أَنَّ قُرۡءَانٗا سُيِّرَتۡ بِهِ ٱلۡجِبَالُ أَوۡ قُطِّعَتۡ بِهِ ٱلۡأَرۡضُ أَوۡ كُلِّمَ بِهِ ٱلۡمَوۡتَىٰۗ بَل لِّلَّهِ ٱلۡأَمۡرُ جَمِيعًاۗ أَفَلَمۡ يَاْيۡـَٔسِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَن لَّوۡ يَشَآءُ ٱللَّهُ لَهَدَى ٱلنَّاسَ جَمِيعٗاۗ وَلَا يَزَالُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ تُصِيبُهُم بِمَا صَنَعُواْ قَارِعَةٌ أَوۡ تَحُلُّ قَرِيبٗا مِّن دَارِهِمۡ حَتَّىٰ يَأۡتِيَ وَعۡدُ ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ﴿٣١﴾

31და რომ ყოფილიყო რაიმე წიგნი, რომლის წაკითხვისასაც მთები დაიძვრებოდნენ, ან მიწა გაიხსნებოდა (და მასში წყაროები ამოხეთქავდნენ) (როგორც ეს იყო მოსეს ჯოხის შემთხვევაში), ან მკვდრები ილაპარაკებდნენ (აღდგომის შემდეგ) (როგორც ეს იყო იესოს შემთხვევაში) (მაშინ ასეთი წიგნი ნამდვილად ყურანი იქნებოდა). (მაგრამ თუ ურწმუნოებზე არ მოქმედებს ეს ყურანი, რომელიც თავისთავად სასწაულია, მაშინ ისინი არ ირწმუნებენ, თუნდაც სხვა სასწაულები იხილონ). მაგრამ ალლაჰს ძალუძს ყოველივე! [თუკი სასწაული ხდება, ის მხოლოდ მისი ნებით ხდება.] განა არ იციან მორწმუნეებმა, რომ ალლაჰს რომ ენება, მას შეეძლო ყველა ადამიანი ჭეშმარიტ გზაზე მოეყვანა (სასწაულების გარეშეც კი)? და ურწმუნოთა უბედურებს არ წყდება იმის გამო, რაც მათ [თავიანთი ურწმუნოების გამო] ჩაიდინეს, ან ის [უბედურება] მათ სახლებთან ახლოს შეჩერდება, ვიდრე არ აღსრულდება ალლაჰის აღთქმა. ჭეშმარიტად, ალლაჰი არ ცვლის (საკუთარ) აღთქმას!

وَلَقَدِ ٱسۡتُهۡزِئَ بِرُسُلٖ مِّن قَبۡلِكَ فَأَمۡلَيۡتُ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ ثُمَّ أَخَذۡتُهُمۡۖ فَكَيۡفَ كَانَ عِقَابِ﴿٣٢﴾

32და უკვე (წარსულში ასე იყო, რომ) ისინი დასცინოდნენ შენამდე (ო, მუჰამმად) მოსულ შუამავლებს (ისევე, როგორც შენი ხალხი დასცინის იმ ჭეშმარიტებას, რომელსაც მათ აწვდი), და მე გადავუვადე იმათ, ვინც ურწმუნო გახდა. შემდეგ მე დავსაჯე ისინი (ჩემი სასჯელით), და როგორი იყო ჩემი სასჯელი?

أَفَمَنۡ هُوَ قَآئِمٌ عَلَىٰ كُلِّ نَفۡسِۭ بِمَا كَسَبَتۡۗ وَجَعَلُواْ لِلَّهِ شُرَكَآءَ قُلۡ سَمُّوهُمۡۚ أَمۡ تُنَبِّـُٔونَهُۥ بِمَا لَا يَعۡلَمُ فِي ٱلۡأَرۡضِ أَم بِظَٰهِرٖ مِّنَ ٱلۡقَوۡلِۗ بَلۡ زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ مَكۡرُهُمۡ وَصُدُّواْ عَنِ ٱلسَّبِيلِۗ وَمَن يُضۡلِلِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُۥ مِنۡ هَادٖ﴿٣٣﴾

33განა ის, ვინც ხედავს ყოველი სულის ნამოხვეჭარს [რაც გააკეთა]? და (თავიანთ უმეცრებაში) მათ ალლაჰს მიუწერეს თანაზიარები (რომლებსაც სცემენ თაყვანს). თქვი (ო, შუამავალ): "დაასახელეთ ისინი (მახასიათებლები, რომლებიც მათ ღმერთებად მიჩნევის ღირსს გახდიდა)! თუ შეატყობინებთ მას რამეს [თითქოს სხვა ღმერთებიც არსებობენ] დედამიწაზე, რაც მან არ იცის, თუ ეს [წოდება ალლაჰის გარდა სხვის ღმერთად შერაცხვა] მხოლოდ ცარიელი სიტყვებია?" დიახ, (სატანამ) მორთო ურწმუნოთა მზაკვრობა და ისინი გზას ააცდინა! ხოლო ვისაც ალლაჰი გზას ააცდენს, მას არ ჰყავს სწორ გზაზე დამყენებელი!

لَّهُمۡ عَذَابٞ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۖ وَلَعَذَابُ ٱلۡأٓخِرَةِ أَشَقُّۖ وَمَا لَهُم مِّنَ ٱللَّهِ مِن وَاقٖ﴿٣٤﴾

34მათ [ურწმუნოებს] ამქვეყნად სასჯელი ელით, ხოლო აღდგომის დღის სასჯელი უეჭველად, უფრო მძიმე იქნება. და მათ ალლაჰისგან ვერავინ დაიცავს!

۞ مَّثَلُ ٱلۡجَنَّةِ ٱلَّتِي وُعِدَ ٱلۡمُتَّقُونَۖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُۖ أُكُلُهَا دَآئِمٞ وَظِلُّهَاۚ تِلۡكَ عُقۡبَى ٱلَّذِينَ ٱتَّقَواْۚ وَّعُقۡبَى ٱلۡكَٰفِرِينَ ٱلنَّارُ﴿٣٥﴾

35۞ (სამოთხის) ბაღის მაგალითი, რომელიც (ალლაჰისგან) აღთქმულია მათთვის, ვისაც (ალლაჰისა) ეშინია: მათ(სამოთხის) ქვეშ მდინარეები მიედინება, მისი(სამოთხის) საჭმელი(სასმელიც და ხილეულიც) მუდმივია და მისი ჩრდილიც(მუდმივია) (რომელიც არ ქრება და არ მცირდება). ეს არის საზღაური მათთვის, ვინც ფრთხილობდა (ალლაჰის სასჯელის), ხოლო ურწმუნოთა საზღაური არის ცეცხლი.

وَٱلَّذِينَ ءَاتَيۡنَٰهُمُ ٱلۡكِتَٰبَ يَفۡرَحُونَ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيۡكَۖ وَمِنَ ٱلۡأَحۡزَابِ مَن يُنكِرُ بَعۡضَهُۥۚ قُلۡ إِنَّمَآ أُمِرۡتُ أَنۡ أَعۡبُدَ ٱللَّهَ وَلَآ أُشۡرِكَ بِهِۦٓۚ إِلَيۡهِ أَدۡعُواْ وَإِلَيۡهِ مَـَٔابِ﴿٣٦﴾

36ხოლო ისინი, ვისაც ჩვენ წიგნი მივეცით, ხარობენ იმით, რაც შენ (ო, მუჰამმად) გარდმოგევლინა (ყურ'ანი) (რადგან მასში პოულობენ დადასტურებას იმისა, რაც მათ წიგნებშია დაწერილი). მაგრამ ჯგუფებს [იუდეველებსა და ქრისტიანებს] შორის არიან ისეთები, რომლებიც უარყოფენ მის(ყურანის) ნაწილს. უთხარი (მათ): "მე ბრძანება მომეცა, რომ ვემსახურო მხოლოდ ალლაჰს და არ დავუდგინო მას თანაზიარი. მე მისკენ (ალლაჰისკენ) მოვუწოდებ (ხალხს) და მისკენ არის დაბრუნება!"

وَكَذَٰلِكَ أَنزَلۡنَٰهُ حُكۡمًا عَرَبِيّٗاۚ وَلَئِنِ ٱتَّبَعۡتَ أَهۡوَآءَهُم بَعۡدَ مَا جَآءَكَ مِنَ ٱلۡعِلۡمِ مَا لَكَ مِنَ ٱللَّهِ مِن وَلِيّٖ وَلَا وَاقٖ﴿٣٧﴾

37და ამგვარად, ჩვენ ის [ყურანი] გარდმოვავლინეთ (ალლაჰის) ბრძანებათა კრებულად არაბულ ენაზე. თუ შენ (ო, შუამავალო) მიჰყვები მათ [მრავალღმერთიანთა] სურვილებს (ლოცვაში), მას შემდეგ, რაც (ჭეშმარიტი) ცოდნა (ალლაჰისგან) მოგეცა, შენ არ გეყოლება არც დამხმარე და არც მფარველი ალლაჰისგან!

وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا رُسُلٗا مِّن قَبۡلِكَ وَجَعَلۡنَا لَهُمۡ أَزۡوَٰجٗا وَذُرِّيَّةٗۚ وَمَا كَانَ لِرَسُولٍ أَن يَأۡتِيَ بِـَٔايَةٍ إِلَّا بِإِذۡنِ ٱللَّهِۗ لِكُلِّ أَجَلٖ كِتَابٞ﴿٣٨﴾

38(მრავალღმერთიანები ამბობენ: "თუ შენ ალლაჰის შუამავალი ხარ, რატომ ირთავ ცოლს?") მაგრამ ჩვენ შენამდე (ო, მუჰამმად) გამოვგზავნეთ შუამავლები (კაცთაგან) და ვუბოძეთ მათ მეუღლეები [ცოლები] და შთამომავლობა [შვილები]. (და მრავალღმერთიანები ასევე ამბობენ: "თუ შენ ალლაჰის შუამავალი ხარ, მაშინ რატომ არ გვიჩვენებ იმ სასწაულებს, რომლებსაც შენგან ვითხოვთ?") მაგრამ არ ყოფილა, რომ რომელიმე შუამავალს ალლაჰის ნებართვის გარეშე სასწაული მოეტანა. ყოველი განსაზღვრული ვადა [მოვლენა] – (დადგენილი ალლაჰის მიერ) – თავის წიგნშია [თავის დროშია].

يَمۡحُواْ ٱللَّهُ مَا يَشَآءُ وَيُثۡبِتُۖ وَعِندَهُۥٓ أُمُّ ٱلۡكِتَٰبِ﴿٣٩﴾

39ალლაჰ შლის [აუქმებს] იმას, რასაც ნებავს [განაჩენებსა და სხვა რამეებს], და ამტკიცებს (იმას, რასაც ნებავს); და მასთან არის დედა წიგნი [დაცული დაფა].

وَإِن مَّا نُرِيَنَّكَ بَعۡضَ ٱلَّذِي نَعِدُهُمۡ أَوۡ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَإِنَّمَا عَلَيۡكَ ٱلۡبَلَٰغُ وَعَلَيۡنَا ٱلۡحِسَابُ﴿٤٠﴾

40ჩვენ (ო, შენ, შუამავალო) რომ გიჩვენოთ მისი (სასჯელის) ნაწილი, რომელიც ჩვენ მათ ვპირდებით [მრავალღმერთიანებს] (ამქვეყნად), ან მოგაკვდინოთ (მისი ნახვის წინ), მაშინ შენი მოვალეობა მხოლოდ (ჭეშმარიტებისკენ მოწოდების) მიტანაა, ხოლო ჩვენთანაა ანგარიშსწორება (და საზღაური)!

أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ أَنَّا نَأۡتِي ٱلۡأَرۡضَ نَنقُصُهَا مِنۡ أَطۡرَافِهَاۚ وَٱللَّهُ يَحۡكُمُ لَا مُعَقِّبَ لِحُكۡمِهِۦۚ وَهُوَ سَرِيعُ ٱلۡحِسَابِ﴿٤١﴾

41ნუთუ არ დაინახეს, რომ ჩვენ დედამიწას ვადგებით და მის საზღვრებს ვამცირებთ? და ალლაჰი იღებს გადაწყვეტილებას და ვერავინ გააუქმებს მის გადაწყვეტილებას, და ის სწრაფია ანგარიშსწორებაში!

وَقَدۡ مَكَرَ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ فَلِلَّهِ ٱلۡمَكۡرُ جَمِيعٗاۖ يَعۡلَمُ مَا تَكۡسِبُ كُلُّ نَفۡسٖۗ وَسَيَعۡلَمُ ٱلۡكُفَّٰرُ لِمَنۡ عُقۡبَى ٱلدَّارِ﴿٤٢﴾

42და მათზე ადრე მყოფნიც ხრიკებს მიმართავდნენ, მაგრამ ყველა ხრიკი ალლაჰს ეკუთვნის. მან იცის, რას მოიხვეჭს ყოველი სული. და ურწმუნონი მალე გაიგებენ, ვისია საბოლოო(კარგი) სამყოფელი.

وَيَقُولُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَسۡتَ مُرۡسَلٗاۚ قُلۡ كَفَىٰ بِٱللَّهِ شَهِيدَۢا بَيۡنِي وَبَيۡنَكُمۡ وَمَنۡ عِندَهُۥ عِلۡمُ ٱلۡكِتَٰبِ﴿٤٣﴾

43ხოლო ურწმუნოები ამბობენ: "შენ (ო, მუჰამმად) არ ხარ (ალლაჰის) მიერ წარგზავნილი!" უთხარი (მათ) (ო, შუამავალო): "ალლაჰი საკმარისია მოწმედ ჩემსა და თქვენს შორის, და (ასევე) საკმარისია მოწმედ ისინი (იუდეველნი და ქრისტიანები), ვისაც ცოდნა აქვს წიგნის [ისინი, ვინც თავიანთი წიგნებიდან იციან უკანასკნელი წინასწარმეტყველისა და შუამავლის შესახებ]!"

← YusufIbrahim→

RELATED SURAHS

1

Al-Fatiha

The Opening

6

Al-An'am

The Cattle

21

Al-Anbiya

The Prophets

36

Ya-Sin

Ya-Sin

Browse all 114 surahs