Ibrahim

إبراهيم

Abraham • 52 ayahs • Meccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

الٓرۚ كِتَٰبٌ أَنزَلۡنَٰهُ إِلَيۡكَ لِتُخۡرِجَ ٱلنَّاسَ مِنَ ٱلظُّلُمَٰتِ إِلَى ٱلنُّورِ بِإِذۡنِ رَبِّهِمۡ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡحَمِيدِ﴿١﴾

1ალიფ ლაამ რაა. წიგნი [ყურანი], რომელიც ჩვენ შენ გარდმოგივლინეთ (ო, შუამავალო), რათა ხალხი გამოიყვანო სიბნელიდან (უცოდინრობა და ურწმუნოება) ნათელში (ჭეშმარიტება და რწმენა) მათი უფლის ნებით, ყოვლად დიდებულის და საქებარის გზისკენ

ٱللَّهِ ٱلَّذِي لَهُۥ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۗ وَوَيۡلٞ لِّلۡكَٰفِرِينَ مِنۡ عَذَابٖ شَدِيدٍ﴿٢﴾

2ალლაჰის(გზისკენ), რომლის საკუთრებაც არის (ყველაფერი), რაც ცათა შინა და რაც ქვეყანაზეა. და უბედურება [მკაცრი სასჯელი] (ელის) ურწმუნოთა მტკივნეული სასჯელისგან,

ٱلَّذِينَ يَسۡتَحِبُّونَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا عَلَى ٱلۡأٓخِرَةِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ وَيَبۡغُونَهَا عِوَجًاۚ أُوْلَٰٓئِكَ فِي ضَلَٰلِۭ بَعِيدٖ﴿٣﴾

3რომლებსაც ამქვეყნიური ცხოვრება მარადიულზე მეტად უყვართ და (ხალხს) ალლაჰის გზიდან აცდენენ, ცდილობენ, დაამახინჯონ იგი [ალლაჰის გზა]! ასეთი (ხალხი) შორ ცდომილებაშია.

وَمَآ أَرۡسَلۡنَا مِن رَّسُولٍ إِلَّا بِلِسَانِ قَوۡمِهِۦ لِيُبَيِّنَ لَهُمۡۖ فَيُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهۡدِي مَن يَشَآءُۚ وَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ﴿٤﴾

4და ჩვენ შუამავალნი მხოლოდ თავიანთი ხალხის ენაზე გამოვგზავნეთ, რათა მათ ეს (ალლაჰის რელიგია) მათთვის ნათლად განემარტათ. ალლაჰი გზას უცდენს, ვისაც მოისურვებს, და გზას უჩვენებს, ვისაც მოისურვებს. და (ჭეშმარიტად) იგი არის დიდებული (და) ბრძენი!

وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا مُوسَىٰ بِـَٔايَٰتِنَآ أَنۡ أَخۡرِجۡ قَوۡمَكَ مِنَ ٱلظُّلُمَٰتِ إِلَى ٱلنُّورِ وَذَكِّرۡهُم بِأَيَّىٰمِ ٱللَّهِۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّكُلِّ صَبَّارٖ شَكُورٖ﴿٥﴾

5და (აჰა) ჩვენ უკვე გამოვგზავნეთ მოსე (ისრაელის შთამომავლობასთან) (და გავაძლიერეთ იგი) ჩვენი სასწაულებით: გამოიყვანე შენი ხალხი სიბნელიდან სინათლეზე (ჭეშმარიტებისა და რწმენის) და შეახსენე მათ ალლაჰის დღეები [დღეები, როდესაც ალლაჰმა მათ სიკეთით სავსე ცხოვრება უბოძა და დღეები, როდესაც წინა თემები ალლაჰის სასჯელით იტანჯებოდნენ]. ჭეშმარიტად, ამაში [ალლაჰის დღეების გახსენებაში] ნათელი სასწაულებია ყოველი მომთმენი (და) მადლიერი (ალლაჰისადმი) ადამიანისთვის.

وَإِذۡ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوۡمِهِ ٱذۡكُرُواْ نِعۡمَةَ ٱللَّهِ عَلَيۡكُمۡ إِذۡ أَنجَىٰكُم مِّنۡ ءَالِ فِرۡعَوۡنَ يَسُومُونَكُمۡ سُوٓءَ ٱلۡعَذَابِ وَيُذَبِّحُونَ أَبۡنَآءَكُمۡ وَيَسۡتَحۡيُونَ نِسَآءَكُمۡۚ وَفِي ذَٰلِكُم بَلَآءٞ مِّن رَّبِّكُمۡ عَظِيمٞ﴿٦﴾

6და (გაიხსენე ო, შუამავალო, იმის შესახებ), თუ როგორ უთხრა მუსამ თავის ხალხს [ისრაელის შთამომავლებს]: "გაიხსენეთ ალლაჰის წყალობა (რომელიც მოგაგოთ), როდესაც მან გიხსნათ ფარაონის ჯარისგან [ფარაონისა და მისი მსახურებისგან], (როდესაც ისინი ზღვაში დაახრჩო), (რომელმაც) მკაცრი სასჯელი დაგაკისრათ [საშინლად გაგწირათ], ხოცავდა თქვენს ვაჟებს და ტოვებდა ცოცხლად თქვენს ქალებს (რათა მომსახურეებად გამოეყენებინათ). და (ამაში) იყო თქვენთვის დიდი განსაცდელი თქვენი უფლისგან!

وَإِذۡ تَأَذَّنَ رَبُّكُمۡ لَئِن شَكَرۡتُمۡ لَأَزِيدَنَّكُمۡۖ وَلَئِن كَفَرۡتُمۡ إِنَّ عَذَابِي لَشَدِيدٞ﴿٧﴾

7და ასე გამოაცხადა თქვენმა უფალმა: "თუ მადლიერი იქნებით (იმ წყალობებისთვის, რაც მე გიბოძეთ), მე უთუოდ გავამრავლებ მათ თქვენთვის; მაგრამ თუ უმადურნი იქნებით... ჭეშმარიტად, ჩემი სასჯელი მკაცრია".

وَقَالَ مُوسَىٰٓ إِن تَكۡفُرُوٓاْ أَنتُمۡ وَمَن فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعٗا فَإِنَّ ٱللَّهَ لَغَنِيٌّ حَمِيدٌ﴿٨﴾

8და უთხრა მოსემ (ისრაელის შთამომავლობას): "თუ თქვენ და ყოველივე ამქვეყნიურნი უმადურნი გახდებით, მაშინ ალლაჰი ჭეშმარიტად თვითკმარია [მას არავინ და არაფერი სჭირდება,თქვენ დაზიანდებით ამით] (და) ყოვლადქებულია!"

أَلَمۡ يَأۡتِكُمۡ نَبَؤُاْ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِكُمۡ قَوۡمِ نُوحٖ وَعَادٖ وَثَمُودَ وَٱلَّذِينَ مِنۢ بَعۡدِهِمۡ لَا يَعۡلَمُهُمۡ إِلَّا ٱللَّهُۚ جَآءَتۡهُمۡ رُسُلُهُم بِٱلۡبَيِّنَٰتِ فَرَدُّوٓاْ أَيۡدِيَهُمۡ فِيٓ أَفۡوَٰهِهِمۡ وَقَالُوٓاْ إِنَّا كَفَرۡنَا بِمَآ أُرۡسِلۡتُم بِهِۦ وَإِنَّا لَفِي شَكّٖ مِّمَّا تَدۡعُونَنَآ إِلَيۡهِ مُرِيبٖ﴿٩﴾

9განა არ მოაღწია თქვენამდე (ო, მუჰამმადის საზოგადოებავ) – ნოეს, ადის, სამუდისა და მათ შემდეგ მოსულთა შესახებ? მათი რიცხვი, ალლაჰის გარდა, არავინ იცის. მათი შუამავლები მივიდნენ მათთან [იმ ხალხებთან] ცხადი ნიშნებით [ალლაჰის გამოცხადებითა და მტკიცებულებებით], მაგრამ მათ პირში ხელები ჩაიწყვეს (ჭეშმარიტი რწმენისადმი სიბრაზისა და სიძულვილისგან) და უთხრეს (თავიანთ შუამავლებს): "ჭეშმარიტად, ჩვენ არ გვწამს ის, რაც შენ გამოგეგზავნა, და (ნამდვილად) ჩვენ აშკარად დამაბნეველ ეჭვში ვართ იმის მიმართ, რისკენაც მოგვიწოდებ".

۞ قَالَتۡ رُسُلُهُمۡ أَفِي ٱللَّهِ شَكّٞ فَاطِرِ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ يَدۡعُوكُمۡ لِيَغۡفِرَ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمۡ وَيُؤَخِّرَكُمۡ إِلَىٰٓ أَجَلٖ مُّسَمّٗىۚ قَالُوٓاْ إِنۡ أَنتُمۡ إِلَّا بَشَرٞ مِّثۡلُنَا تُرِيدُونَ أَن تَصُدُّونَا عَمَّا كَانَ يَعۡبُدُ ءَابَآؤُنَا فَأۡتُونَا بِسُلۡطَٰنٖ مُّبِينٖ﴿١٠﴾

10მათმა შუამავლებმა უთხრეს მათ: "განა ეჭვი გეპარებათ ალლაჰში, ცათა და მიწათა შემოქმედში?" ის [ალლაჰი] გიხმობთ, რომ მოგიტევოთ ზოგიერთი თქვენი ცოდვა [ის, რაც რწმენამდე ჩაიდინეთ] და გადადოს თქვენი [სიკვდილი] და [გაახანგრძლივოს თქვენი სიცოცხლე] განსაზღვრულ დრომდე [რათა ამქვეყნად არ დაგსაჯოთ]. მათ თქვეს: "თქვენ მხოლოდ ჩვენნაირი ადამიანები ხართ. თქვენ გსურთ, რომ უარვყოთ ის, რასაც ჩვენი მამები სცემდნენ თაყვანს. მოგვიტანეთ ცხადი მტკიცებულება (რომ თქვენ მართლაც ალლაჰის შუამავლები ხართ)!"

قَالَتۡ لَهُمۡ رُسُلُهُمۡ إِن نَّحۡنُ إِلَّا بَشَرٞ مِّثۡلُكُمۡ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ يَمُنُّ عَلَىٰ مَن يَشَآءُ مِنۡ عِبَادِهِۦۖ وَمَا كَانَ لَنَآ أَن نَّأۡتِيَكُم بِسُلۡطَٰنٍ إِلَّا بِإِذۡنِ ٱللَّهِۚ وَعَلَى ٱللَّهِ فَلۡيَتَوَكَّلِ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ﴿١١﴾

11(ამის გაგონებისას) მათმა შუამავლებმა უთხრეს მათ: "(დიახ, ნამდვილად) ჩვენც თქვენნაირი ადამიანები ვართ, მაგრამ ალლაჰი თავის წყალობას ანიჭებს, ვისაც მოისურვებს (და ირჩევს მას თავის შუამავლად). და ჩვენ არ შეგვეძლო არანაირი არგუმენტის წარდგენა ალლაჰის ნებართვის გარეშე. და დაე, მორწმუნეები (მხოლოდ) ალლაჰს მიენდონ!"

وَمَا لَنَآ أَلَّا نَتَوَكَّلَ عَلَى ٱللَّهِ وَقَدۡ هَدَىٰنَا سُبُلَنَاۚ وَلَنَصۡبِرَنَّ عَلَىٰ مَآ ءَاذَيۡتُمُونَاۚ وَعَلَى ٱللَّهِ فَلۡيَتَوَكَّلِ ٱلۡمُتَوَكِّلُونَ﴿١٢﴾

12და რა უფლებით არ უნდა მივენდოთ ალლაჰს, როცა მან გვიჩვენა ჩვენი გზები? და ჩვენ უთუოდ მოვითმენთ იმ ზიანს, რომელსაც თქვენ გვაყენებთ. დაე, ალლაჰს მიენდონ მინდობილნი.

وَقَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لِرُسُلِهِمۡ لَنُخۡرِجَنَّكُم مِّنۡ أَرۡضِنَآ أَوۡ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنَاۖ فَأَوۡحَىٰٓ إِلَيۡهِمۡ رَبُّهُمۡ لَنُهۡلِكَنَّ ٱلظَّٰلِمِينَ﴿١٣﴾

13და ურწმუნოებმა უთხრეს თავიანთ შუამავლებს: "აუცილებლად გამოგასახლებთ ჩვენი მიწიდან, ანდა დაუბრუნდებით ჩვენს რწმენას". და მათმა უფალმა შთააგონა მათ [მოციქულებს]: "ჩვენ უთუოდ გავანადგურებთ უსამართლოებს(მჩაგვრელებს)".

وَلَنُسۡكِنَنَّكُمُ ٱلۡأَرۡضَ مِنۢ بَعۡدِهِمۡۚ ذَٰلِكَ لِمَنۡ خَافَ مَقَامِي وَخَافَ وَعِيدِ﴿١٤﴾

14და ჩვენ ნამდვილად დაგამკვიდრებთ თქვენ (ო, შუამავლო, შენ და შენი მიმდევრები) მათ შემდეგ ამ მიწაზე [მას შემდეგ, რაც ურწმუნოებს გავანადგურებთ]. ეს (დამკვიდრებული გადაწყვეტილებაა) მათთვის, ვინც ჩემს წინაშე (განკითხვის დღეს) დგომის და ჩემი [სასჯელის] მუქარის ეშინია!

وَٱسۡتَفۡتَحُواْ وَخَابَ كُلُّ جَبَّارٍ عَنِيدٖ﴿١٥﴾

15და მათ [მოციქულებმა] სთხოვეს (თავიანთ უფალს) გამარჯვება (მტრებზე), და დამარცხდა ყოველი ჯიუტი მჩაგვრელი [ის, ვინც არ იღებს ჭეშმარიტებას].

مِّن وَرَآئِهِۦ جَهَنَّمُ وَيُسۡقَىٰ مِن مَّآءٖ صَدِيدٖ﴿١٦﴾

16მის [ურწმუნოს] წინ ჯოჯოხეთი უდევს და მას სასმელად ჩირქს მისცემენ (რომელიც ჯოჯოხეთში ტანჯული სულების სხეულებიდან გამოდის).

يَتَجَرَّعُهُۥ وَلَا يَكَادُ يُسِيغُهُۥ وَيَأۡتِيهِ ٱلۡمَوۡتُ مِن كُلِّ مَكَانٖ وَمَا هُوَ بِمَيِّتٖۖ وَمِن وَرَآئِهِۦ عَذَابٌ غَلِيظٞ﴿١٧﴾

17ის მას ყლუპებით დალევს, მაგრამ ძლივს გადაყლაპავს, და სიკვდილი ყოველი მხრიდან მოევლინება, მაგრამ არ მოკვდება (ამ სატანჯველებისგან გათავისუფლებისთვის), და მის წინ მწვავე სასჯელი ელის.

مَّثَلُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِرَبِّهِمۡۖ أَعۡمَٰلُهُمۡ كَرَمَادٍ ٱشۡتَدَّتۡ بِهِ ٱلرِّيحُ فِي يَوۡمٍ عَاصِفٖۖ لَّا يَقۡدِرُونَ مِمَّا كَسَبُواْ عَلَىٰ شَيۡءٖۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلضَّلَٰلُ ٱلۡبَعِيدُ﴿١٨﴾

18მათ, ვინც თავიანთი უფალის არ ირწმუნა, მათი საქმეები [მათი სიკეთეები...] ჰგავს ფერფლს, რომელსაც ქარიან დღეს ძლიერი ქარი (დაფანტავს). ისინი [ურწმუნოები] ვერაფერს მოიპოვებენ იმისგან, რაც მოიხვეჭეს. აი ის არის შორეული გზააბნეულობა!

أَلَمۡ تَرَ أَنَّ ٱللَّهَ خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ بِٱلۡحَقِّۚ إِن يَشَأۡ يُذۡهِبۡكُمۡ وَيَأۡتِ بِخَلۡقٖ جَدِيدٖ﴿١٩﴾

19განა არ გინახავთ , რომ ალლაჰმა შექმნა ცანი და მიწა (და ყველაფერი მათში) ჭეშმარიტებით [სრულყოფილი სახით]; თუ ის მოისურვებს, წაგართმევთ და მოიყვანს ახალ ქმნილებას [სხვებს, რომლებიც მას სრულიად დაემორჩილებიან].

وَمَا ذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ بِعَزِيزٖ﴿٢٠﴾

20და ეს ალლაჰისთვის ძნელი არ არის.

وَبَرَزُواْ لِلَّهِ جَمِيعٗا فَقَالَ ٱلضُّعَفَٰٓؤُاْ لِلَّذِينَ ٱسۡتَكۡبَرُوٓاْ إِنَّا كُنَّا لَكُمۡ تَبَعٗا فَهَلۡ أَنتُم مُّغۡنُونَ عَنَّا مِنۡ عَذَابِ ٱللَّهِ مِن شَيۡءٖۚ قَالُواْ لَوۡ هَدَىٰنَا ٱللَّهُ لَهَدَيۡنَٰكُمۡۖ سَوَآءٌ عَلَيۡنَآ أَجَزِعۡنَآ أَمۡ صَبَرۡنَا مَا لَنَا مِن مَّحِيصٖ﴿٢١﴾

21და (განკითხვის დღეს) ისინი ღვთის წინაშე წარდგებიან. და უძლურნი ეტყვიან მათ, ვინც [თავიანთი წინამძღოლების მიმართ] ამპარტავნობდნენ: "ჭეშმარიტად, ჩვენ თქვენი მიმდევრები ვიყავით, ახლა ხომ გვიხსნით (დღეს) ალლაჰის სასჯელისგან (როგორც გპირდებოდით) თუნდაც მცირედით?" ისინი [გზასაცდენილთა წინამძღოლები] იტყვიან: "ალლაჰს რომ (ჭეშმარიტ) გზაზე [რწმენაზე] დავეყენებინეთ, ჩვენ ნამდვილად დაგაყენებდით თქვენც. ჩვენთვის ერთია, ვიგლოვოთ თუ ვიტანჯოთ - ჩვენთვის (ალლაჰის სასჯელისგან) თავის დაღწევის გზა არ არსებობს".

وَقَالَ ٱلشَّيۡطَٰنُ لَمَّا قُضِيَ ٱلۡأَمۡرُ إِنَّ ٱللَّهَ وَعَدَكُمۡ وَعۡدَ ٱلۡحَقِّ وَوَعَدتُّكُمۡ فَأَخۡلَفۡتُكُمۡۖ وَمَا كَانَ لِيَ عَلَيۡكُم مِّن سُلۡطَٰنٍ إِلَّآ أَن دَعَوۡتُكُمۡ فَٱسۡتَجَبۡتُمۡ لِيۖ فَلَا تَلُومُونِي وَلُومُوٓاْ أَنفُسَكُمۖ مَّآ أَنَا۠ بِمُصۡرِخِكُمۡ وَمَآ أَنتُم بِمُصۡرِخِيَّ إِنِّي كَفَرۡتُ بِمَآ أَشۡرَكۡتُمُونِ مِن قَبۡلُۗ إِنَّ ٱلظَّٰلِمِينَ لَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ﴿٢٢﴾

22და თქვა სატანამ, როდესაც საქმე გადაწყდა [მას შემდეგ, რაც ალლაჰმა თავისი ანგარიში გაასწორა და თავისი მსახურები სამოთხეში და ჯოჯოხეთში შეუშვა]: "ჭეშმარიტად, ალლაჰმა მოგცათ ჭეშმარიტი აღთქმა (რომ იქნება აღდგომა და საზღაური), მე კი მოგეცით აღთქმა (რომ არაფერი იქნება ასეთი), მაგრამ მე მოგატყუეთ [თქვენთვის ცრუ აღთქმა გავეცი]. და არ მქონდა ძალა თქვენზე, გარდა იმისა, რომ მოგატყუეთ. და მე არ მქონდა თქვენზე [ურწმუნოებზე] ძალაუფლება, გარდა იმისა, რომ მე მოგიხმეთ (ურწმუნოებასა და გზასცდენილებაში), და თქვენც შემომიერთდით [გამომყევით]. ამიტომ, ნუ დამადანაშაულებთ, არამედ დაადანაშაულეთ საკუთარი თავი (თქვენი ცოდვების გამო). მე ვერ დაგეხმარებით (ალლაჰის სასჯელისგან თავის დაღწევაში), თქვენც ვერ დამეხმარებით. ჭეშმარიტად, უარვყოფ იმას, რასაც [ამქვეყნად] ჩემს თანაზიარად (ალლაჰთან) გამხადეთ. ჭეშმარიტად, უსამართლოები [რომლებმაც ზურგი აქციეს ჭეშმარიტებას და მიჰყვნენ სიცრუეს] ისინი არიან, რომლებსაც ელით მტკივნეული სასჯელი!

وَأُدۡخِلَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ جَنَّٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَا بِإِذۡنِ رَبِّهِمۡۖ تَحِيَّتُهُمۡ فِيهَا سَلَٰمٌ﴿٢٣﴾

23ხოლო ისინი, ვინც ირწმუნეს და სიკეთე ქმნეს, შეყვანილნი იქნებიან სამოთხის ბაღებში, (სადაც) მათ ქვემოთ მდინარეები მიედინება [სასახლეებისა და ხეების ქვეშ], და ისინი მარად იქ დაბინავდებიან [სამოთხის ბაღებში] თავიანთი უფლის ნებართვით (და ძალით). მათი მისალმება იქ [სამოთხეში] იქნება: სალაამ "მშვიდობა!"

أَلَمۡ تَرَ كَيۡفَ ضَرَبَ ٱللَّهُ مَثَلٗا كَلِمَةٗ طَيِّبَةٗ كَشَجَرَةٖ طَيِّبَةٍ أَصۡلُهَا ثَابِتٞ وَفَرۡعُهَا فِي ٱلسَّمَآءِ﴿٢٤﴾

24განა არ იცოდი (ო, შუამავალო), როგორ მოჰყავს ალლაჰს მაგალითად კეთილი სიტყვა [ "არ არსებობს ღმერთი [თაყვანისცემის ღირსი] ალლაჰის გარდა"]? ის [სიტყვა] ჰგავს კარგ ხეს [პალმას]: მისი ფესვი მტკიცეა, ხოლო მისი ტოტები ცაშია.

تُؤۡتِيٓ أُكُلَهَا كُلَّ حِينِۭ بِإِذۡنِ رَبِّهَاۗ وَيَضۡرِبُ ٱللَّهُ ٱلۡأَمۡثَالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمۡ يَتَذَكَّرُونَ﴿٢٥﴾

25ის [ხე] თავისი ნაყოფს ყოველ წამს ღვთის ნებით ისხამს. და ალლაჰი მაგალითებს იძლევა ხალხისთვის, რათა მათ გაიხსენონ)!

وَمَثَلُ كَلِمَةٍ خَبِيثَةٖ كَشَجَرَةٍ خَبِيثَةٍ ٱجۡتُثَّتۡ مِن فَوۡقِ ٱلۡأَرۡضِ مَا لَهَا مِن قَرَارٖ﴿٢٦﴾

26ხოლო ბოროტი სიტყვის მაგალითი ბოროტ ხეს ჰგავს (რომლის ნაყოფიც მწარეა), რომლის ამოძირკვაც შესაძლებელია დედამიწის პირისგან – მას არ აქვს სიმყარე [ღრმა ფესვები] (და არც ტოტები, რომლებიც ცას სწვდება).

يُثَبِّتُ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ بِٱلۡقَوۡلِ ٱلثَّابِتِ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا وَفِي ٱلۡأٓخِرَةِۖ وَيُضِلُّ ٱللَّهُ ٱلظَّٰلِمِينَۚ وَيَفۡعَلُ ٱللَّهُ مَا يَشَآءُ﴿٢٧﴾

27ალლაჰი განამტკიცებს მორწმუნეებს მტკიცე სიტყვით [წმინდა სიტყვით: "არ არსებობს ღმერთი [თაყვანისცემის ღირსი] ალლაჰის გარდა და მუჰამმადი ალლაჰის შუამავალია"] ამქვეყნად და საიქიოში [სიკვდილისას და საფლავში ანგელოზების მიერ კითხვების დასმისას] . და ალლაჰი გზას აუბნევს უსამართლოებს, და ალლაჰი აკეთებს იმას, რაც ნებავს.

۞ أَلَمۡ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ بَدَّلُواْ نِعۡمَتَ ٱللَّهِ كُفۡرٗا وَأَحَلُّواْ قَوۡمَهُمۡ دَارَ ٱلۡبَوَارِ﴿٢٨﴾

28განა არ გინახავს ისინი, რომლებმაც ალლაჰის წყალობა ურწმუნოებაზე გაცვალეს, და თავიანთი ხალხი დაღუპვის სავანეში დაასახლეს.

جَهَنَّمَ يَصۡلَوۡنَهَاۖ وَبِئۡسَ ٱلۡقَرَارُ﴿٢٩﴾

29ჯოჯოხეთი, რომელშიც ისინი დაიწვებიან? და (რა) საშინელი იქნება ის სამყოფელი!

وَجَعَلُواْ لِلَّهِ أَندَادٗا لِّيُضِلُّواْ عَن سَبِيلِهِۦۗ قُلۡ تَمَتَّعُواْ فَإِنَّ مَصِيرَكُمۡ إِلَى ٱلنَّارِ﴿٣٠﴾

30და დაუდგინეს ალლაჰს თანასწორნი, რათა (ადამიანები) მისი გზიდან ააცდინონ. უთხარი: "იგემეთ (ამ თქვენი ცხოვრებით), რადგან თქვენი დაბრუნება ცეცხლთან [ჯოჯოხეთთან] არის!

قُل لِّعِبَادِيَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ يُقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُنفِقُواْ مِمَّا رَزَقۡنَٰهُمۡ سِرّٗا وَعَلَانِيَةٗ مِّن قَبۡلِ أَن يَأۡتِيَ يَوۡمٞ لَّا بَيۡعٞ فِيهِ وَلَا خِلَٰلٌ﴿٣١﴾

31უთხარი (ო, შუამავალ) ჩემს მორწმუნე მსახურებს, რომ აღასრულონ ლოცვა (სათანადოდ) [დროულად, მოკრძალებით] და (რომ) გასცენ იმისგან, რაც ჩვენ მათ მივანიჭეთ, სანამ მოვა დღე [განკითხვის], როდესაც არ იქნება არც ვაჭრობა [ვინმე ვერ შეძლებს სასჯელის გამოსყიდვას] და არც მეგობრობა [არანაირი მეგობრული კავშირი არ უშველის].

ٱللَّهُ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَأَنزَلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءٗ فَأَخۡرَجَ بِهِۦ مِنَ ٱلثَّمَرَٰتِ رِزۡقٗا لَّكُمۡۖ وَسَخَّرَ لَكُمُ ٱلۡفُلۡكَ لِتَجۡرِيَ فِي ٱلۡبَحۡرِ بِأَمۡرِهِۦۖ وَسَخَّرَ لَكُمُ ٱلۡأَنۡهَٰرَ﴿٣٢﴾

32ალლაჰი – ის არის, ვინც შექმნა ცანი და მიწა, და ჩამოავლინა წყალი [წვიმა] ციდან, და მისით გამოიღო [სხვადასხვა] ნაყოფი თქვენთვის საზრდოდ, და დაგიმორჩილათ გემები, რათა მათ იმოძრაონ ზღვაში მისი ბრძანებით, და დაგიმორჩილათ მდინარეები,

وَسَخَّرَ لَكُمُ ٱلشَّمۡسَ وَٱلۡقَمَرَ دَآئِبَيۡنِۖ وَسَخَّرَ لَكُمُ ٱلَّيۡلَ وَٱلنَّهَارَ﴿٣٣﴾

33და დაგიმორჩილათ თქვენთვის მზეც და მთვარეც, მუდმივი მოძრაობით, და დაგიმორჩილათ თქვენთვის ღამე (რათა მასში მოისვენოთ) და დღე (რათა ეძიოთ მისგან ბოძებული სიკეთეები და ირჩინოთ თავი).

وَءَاتَىٰكُم مِّن كُلِّ مَا سَأَلۡتُمُوهُۚ وَإِن تَعُدُّواْ نِعۡمَتَ ٱللَّهِ لَا تُحۡصُوهَآۗ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَظَلُومٞ كَفَّارٞ﴿٣٤﴾

34და მან მოგცათ ყველაფერი, რაც კი სთხოვეთ, და თუ ალლაჰის წყალობებს დაითვლით, ვერ ჩამოთვლით მათ. ჭეშმარიტად, ადამიანი უთუოდ უსამართლოა (საკუთარი თავის მიმართ) და უმადურია (თავისი უფლის მიმართ).

وَإِذۡ قَالَ إِبۡرَٰهِيمُ رَبِّ ٱجۡعَلۡ هَٰذَا ٱلۡبَلَدَ ءَامِنٗا وَٱجۡنُبۡنِي وَبَنِيَّ أَن نَّعۡبُدَ ٱلۡأَصۡنَامَ﴿٣٥﴾

35და (გაიხსენე) (ო, შენ, შუამავალო) როდესაც იბრაჰიმმა (თავისი ვაჟი ისმაილი და მისი დედა ჰაჯარი მექქის ველზე დაასახლა) თქვა: "ჩემო უფალო! აქციე ეს ქალაქი [მექქა] უსაფრთხოდ და დამიცავი მე და ჩემი შვილები კერპთა თაყვანისცემისგან".

رَبِّ إِنَّهُنَّ أَضۡلَلۡنَ كَثِيرٗا مِّنَ ٱلنَّاسِۖ فَمَن تَبِعَنِي فَإِنَّهُۥ مِنِّيۖ وَمَنۡ عَصَانِي فَإِنَّكَ غَفُورٞ رَّحِيمٞ﴿٣٦﴾

36უფალო! ჭეშმარიტად, მათ [კერპებმა] ბევრი ადამიანი აცდუნეს, ხოლო ვინც ჩემს გზას მიჰყვება, ნამვილად ის ჩემგანია. ხოლო ვინც მე არ მემორჩილება (მიუხედავად იმისა, რომ მორწმუნეა)... მაშინ უეჭველად, შენ ხომ მიმტევებელი (და) მოწყალე ხარ!

رَّبَّنَآ إِنِّيٓ أَسۡكَنتُ مِن ذُرِّيَّتِي بِوَادٍ غَيۡرِ ذِي زَرۡعٍ عِندَ بَيۡتِكَ ٱلۡمُحَرَّمِ رَبَّنَا لِيُقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ فَٱجۡعَلۡ أَفۡـِٔدَةٗ مِّنَ ٱلنَّاسِ تَهۡوِيٓ إِلَيۡهِمۡ وَٱرۡزُقۡهُم مِّنَ ٱلثَّمَرَٰتِ لَعَلَّهُمۡ يَشۡكُرُونَ﴿٣٧﴾

37ჩვენო უფალო! ნამდვილად, მე დავასახლე ჩემი შთამომავლობის ნაწილი უნაყოფო ხეო ბაში(მექაში), სადაც არც ერთი ნათესებიანი ყანა არ არის და წყალიც არ არის, შენი წმინდა სახლის მახლობლად. ჩვენო უფალო! (ეს შენი ბრძანებით გავაკეთე), რათა მათ ლოცვა აღასრულონ. და ხალხის გულები [მორწმუნეების] მათდამი კეთილგანწყობილნი გახადე და ამ ადგილას ნაყოფით უზრუნველყავი, რათა შენდამი მადლიერნი იყვნენ!

رَبَّنَآ إِنَّكَ تَعۡلَمُ مَا نُخۡفِي وَمَا نُعۡلِنُۗ وَمَا يَخۡفَىٰ عَلَى ٱللَّهِ مِن شَيۡءٖ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَا فِي ٱلسَّمَآءِ﴿٣٨﴾

38ჩვენო უფალო! ნამდვილად, შენ იცი, რასაც ჩვენ ვმალავთ (ჩვენს გულებში) და რასაც ჩვენ ვაცხადებთ [ღიად]. და არაფერია მიწაზე და ზეცაში, რაც ალლაჰისთვის ფარულია!

ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي وَهَبَ لِي عَلَى ٱلۡكِبَرِ إِسۡمَٰعِيلَ وَإِسۡحَٰقَۚ إِنَّ رَبِّي لَسَمِيعُ ٱلدُّعَآءِ﴿٣٩﴾

39ქება-დიდება ალლაჰს, რომელმაც სიბერეში მაჩუქა ისმაილი და ისჰაყი! ჭეშმარიტად, ჩემი უფალი ისმენს ვედრებას!

رَبِّ ٱجۡعَلۡنِي مُقِيمَ ٱلصَّلَوٰةِ وَمِن ذُرِّيَّتِيۚ رَبَّنَا وَتَقَبَّلۡ دُعَآءِ﴿٤٠﴾

40ო, უფალო! გამხადე ის, ვინც ლოცულობს (მუდმივად და სწორად), და ჩემი შთამომავლობიდანაც. ჩვენო უფალო! და მიიღე ჩემი ვედრება.

رَبَّنَا ٱغۡفِرۡ لِي وَلِوَٰلِدَيَّ وَلِلۡمُؤۡمِنِينَ يَوۡمَ يَقُومُ ٱلۡحِسَابُ﴿٤١﴾

41ჩვენო უფალო! მომიტევე მე, ჩემს მშობლებს და (ყველა) მორწმუნეს იმ დღეს [განკითხვის დღეს], როდესაც დადგება ანგარიშსწორების დღე!

وَلَا تَحۡسَبَنَّ ٱللَّهَ غَٰفِلًا عَمَّا يَعۡمَلُ ٱلظَّٰلِمُونَۚ إِنَّمَا يُؤَخِّرُهُمۡ لِيَوۡمٖ تَشۡخَصُ فِيهِ ٱلۡأَبۡصَٰرُ﴿٤٢﴾

42და არ გეგონოს (ო, შუამავალო), რომ ალლაჰი უყურადღებოა იმის მიმართ, თუ რას აკეთებენ უსამართლოები [ურწმუნოები]. ის მხოლოდ აყოვნებს მათ [სასჯელს] იმ დღემდე [განკითხვის დღემდე], როდესაც (სრული შიშისგან) თვალები გაუცეცდებათ.

مُهۡطِعِينَ مُقۡنِعِي رُءُوسِهِمۡ لَا يَرۡتَدُّ إِلَيۡهِمۡ طَرۡفُهُمۡۖ وَأَفۡـِٔدَتُهُمۡ هَوَآءٞ﴿٤٣﴾

43(და აღმდგარნი) გაიჩქარებენ (შეკრების ადგილას) [არაფერს აქცევენ ყურადღებას] თავაწეულები. მათი თვალები მათ არ უბრუნდებათ(თვალებგაშეშებულნი შიშისგან), და მათი გულები ცარიელია [შიშისგან].

وَأَنذِرِ ٱلنَّاسَ يَوۡمَ يَأۡتِيهِمُ ٱلۡعَذَابُ فَيَقُولُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ رَبَّنَآ أَخِّرۡنَآ إِلَىٰٓ أَجَلٖ قَرِيبٖ نُّجِبۡ دَعۡوَتَكَ وَنَتَّبِعِ ٱلرُّسُلَۗ أَوَلَمۡ تَكُونُوٓاْ أَقۡسَمۡتُم مِّن قَبۡلُ مَا لَكُم مِّن زَوَالٖ﴿٤٤﴾

44და გააფრთხილე (ო, შუამავალო) (ისინი), ვისთანაც შენ ხარ წარგზავნილი, იმ დღის შესახებ, როდესაც სასჯელი დაატყდებათ თავს! და უსამართლოდ მოპყრობილნი (საკუთარი თავის მიმართ) იტყვიან (როდესაც სასჯელს იხილავენ): "ჩვენო უფალო! მოგვეცი მცირედი გადადება, რათა ვუპასუხოთ შენს მოწოდებას, დავიჯეროთ შენი და გავყვეთ შენს შუამავლებს." (და ეთქმებათ მათ): "განა არ იფიცებოფით, რომ თქვენთვის არ იქნებოდა აღდგომა?"

وَسَكَنتُمۡ فِي مَسَٰكِنِ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ وَتَبَيَّنَ لَكُمۡ كَيۡفَ فَعَلۡنَا بِهِمۡ وَضَرَبۡنَا لَكُمُ ٱلۡأَمۡثَالَ﴿٤٥﴾

45და თქვენ დასახლდით მათ საცხოვრებლებში, ვინც საკუთარ თავს უსამართლოდ მოექცა [წინა თაობათა ურწმუნოებს], და თქვენთვის ცხადი გახდა, თუ როგორ მოვექეცით მათ [ჰუდის და სალიჰის ხალხს], და ჩვენ მოგეცით მაგალითები (ყურანში), (მაგრამ თქვენ არ გაითვალისწინეთ).

وَقَدۡ مَكَرُواْ مَكۡرَهُمۡ وَعِندَ ٱللَّهِ مَكۡرُهُمۡ وَإِن كَانَ مَكۡرُهُمۡ لِتَزُولَ مِنۡهُ ٱلۡجِبَالُ﴿٤٦﴾

46და ამგვარად მათ მოიფიქრეს ხრიკი (ალლაჰის შუამავლის მოკვლა ან მისი დაზიანება), მაგრამ (ჭეშმარიტად) ალლაჰთანაა მათი მთელი ხრიკები [მათ წინააღმდეგ მიაქცია], თუნდაც, რომ მათი ხრიკები ისეთი იყოს, რომ მთებსაც კი დაძრავდა.

فَلَا تَحۡسَبَنَّ ٱللَّهَ مُخۡلِفَ وَعۡدِهِۦ رُسُلَهُۥٓۚ إِنَّ ٱللَّهَ عَزِيزٞ ذُو ٱنتِقَامٖ﴿٤٧﴾

47და სულაც ნუ იფიქრებ (ო, შუამავალო), რომ ალლაჰი დაარღვევს თავის (მიცემულ) აღთქმას თავის შუამავლებთან: (რადგან) ჭეშმარიტად, ალლაჰი დიდებულია, (და) შურისმგებელი (თავისი მტრების წინააღმდეგ).

يَوۡمَ تُبَدَّلُ ٱلۡأَرۡضُ غَيۡرَ ٱلۡأَرۡضِ وَٱلسَّمَٰوَٰتُۖ وَبَرَزُواْ لِلَّهِ ٱلۡوَٰحِدِ ٱلۡقَهَّارِ﴿٤٨﴾

48იმ დღეს, როცა მიწა სხვა მიწად შეიცვლება და ცანიც. და წარსდგებიან ისინი ალლაჰის, ერთადერთის, ყოვლისმპყრობელის წინაშე.

وَتَرَى ٱلۡمُجۡرِمِينَ يَوۡمَئِذٖ مُّقَرَّنِينَ فِي ٱلۡأَصۡفَادِ﴿٤٩﴾

49და იხილავ ცოდვილებს იმ დღეს, ბორკილებში გადაბმულთ.

سَرَابِيلُهُم مِّن قَطِرَانٖ وَتَغۡشَىٰ وُجُوهَهُمُ ٱلنَّارُ﴿٥٠﴾

50მათი სამოსელი ფისისგანაა და მათ სახეებს ცეცხლი ფარავს.

لِيَجۡزِيَ ٱللَّهُ كُلَّ نَفۡسٖ مَّا كَسَبَتۡۚ إِنَّ ٱللَّهَ سَرِيعُ ٱلۡحِسَابِ﴿٥١﴾

51რათა ალლაჰმა ყოველ სულს მიუზღოს ის, რაც მან მოიხვეჭა. უეჭველად, ალლაჰი სწრაფია ანგარიშსწორებაში.

هَٰذَا بَلَٰغٞ لِّلنَّاسِ وَلِيُنذَرُواْ بِهِۦ وَلِيَعۡلَمُوٓاْ أَنَّمَا هُوَ إِلَٰهٞ وَٰحِدٞ وَلِيَذَّكَّرَ أُوْلُواْ ٱلۡأَلۡبَٰبِ﴿٥٢﴾

52ეს [ყურანი] განცხადებაა(გაცნობიერებაა) ხალხისთვის, და რათა მისით იქნენ გაფრთხილებულნი, და რათა იცოდნენ, რომ ის ერთადერთი ღმერთია, და რათა გონიერებმა ყურადღება მიაქციონ [და სარგებელი მიიღონ მისგან]!

← Ar-Ra'dAl-Hijr→

RELATED SURAHS

1

Al-Fatiha

The Opening

34

Saba

Sheba

43

Az-Zukhruf

The Gold Adornments

36

Ya-Sin

Ya-Sin

Browse all 114 surahs