Al-Mu'minun

المؤمنون

The Believers • 118 ayahs • Meccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

قَدۡ أَفۡلَحَ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ﴿١﴾

1მორწმუნეებმა უკვე წარმატებას მიაღწიეს

ٱلَّذِينَ هُمۡ فِي صَلَاتِهِمۡ خَٰشِعُونَ﴿٢﴾

2რომლებიც თავიანთ ლოცვებში მოკრძალებულნი არიან

وَٱلَّذِينَ هُمۡ عَنِ ٱللَّغۡوِ مُعۡرِضُونَ﴿٣﴾

3რომლებიც თავს არიდებენ ამაო საქმეს [ტოვებენ ყველა იმ საქმეს, სიტყვას და ფიქრს, რომლებიც არ მიგვიყვანს ალლაჰის კმაყოფილებამდე]

وَٱلَّذِينَ هُمۡ لِلزَّكَوٰةِ فَٰعِلُونَ﴿٤﴾

4რომლებიც განწმენდისთვის [თავის სულს და ქონებას] გასცემენ [იხდიან ზაქათს]

وَٱلَّذِينَ هُمۡ لِفُرُوجِهِمۡ حَٰفِظُونَ﴿٥﴾

5რომლებიც იცავენ თავიანთ სასქესო ორგანოებს [მრუშობისგან და ყველა აკრძალული ქმედებებისგან]

إِلَّا عَلَىٰٓ أَزۡوَٰجِهِمۡ أَوۡ مَا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُهُمۡ فَإِنَّهُمۡ غَيۡرُ مَلُومِينَ﴿٦﴾

6გარდა თავიანთი ცოლებისა და იმ ქალებისა, რომლებიც მათ მარჯვენას უპყრიათ [მონები] ჭეშმარიტად, ისინი არ არიან გასაკიცხნი

فَمَنِ ٱبۡتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡعَادُونَ﴿٧﴾

7ხოლო ვინც ამაზე მეტს მოინდომებს, მაშინ ისინი არიან ზღვარს გადასულნი

وَٱلَّذِينَ هُمۡ لِأَمَٰنَٰتِهِمۡ وَعَهۡدِهِمۡ رَٰعُونَ﴿٨﴾

8რომლებიც იცავენ მათ მინდობილს და [ასრულებენ] თავიანთ შეთანხმებებს.

وَٱلَّذِينَ هُمۡ عَلَىٰ صَلَوَٰتِهِمۡ يُحَافِظُونَ﴿٩﴾

9რომლებიც ფრთხილად იცავენ თავიანთ ლოცვებს

أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡوَٰرِثُونَ﴿١٠﴾

10სწორედ ისინი არიან მემკვიდრენი

ٱلَّذِينَ يَرِثُونَ ٱلۡفِرۡدَوۡسَ هُمۡ فِيهَا خَٰلِدُونَ﴿١١﴾

11რომლებიც დაიმკვიდრებენ ფირდაუსს [სამოთხის უმაღლეს საფეხურს] და იქ ისინი სამუდამოდ დარჩებიან

وَلَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ مِن سُلَٰلَةٖ مِّن طِينٖ﴿١٢﴾

12ჩვენ უკვე შევქმენით ადამიანი [ადამი] თიხის არსისგან [თიხისგან, რომელიც ყველა მიწის ადგილიდან არის აღებული]

ثُمَّ جَعَلۡنَٰهُ نُطۡفَةٗ فِي قَرَارٖ مَّكِينٖ﴿١٣﴾

13შემდეგ მისი შთამომავალი [ადამის შვილი] მოვათავსეთ წვეთი [მამაკაცის თესლი] უსაფრთხო ადგილას [დედის საშვილოსნოში]

ثُمَّ خَلَقۡنَا ٱلنُّطۡفَةَ عَلَقَةٗ فَخَلَقۡنَا ٱلۡعَلَقَةَ مُضۡغَةٗ فَخَلَقۡنَا ٱلۡمُضۡغَةَ عِظَٰمٗا فَكَسَوۡنَا ٱلۡعِظَٰمَ لَحۡمٗا ثُمَّ أَنشَأۡنَٰهُ خَلۡقًا ءَاخَرَۚ فَتَبَارَكَ ٱللَّهُ أَحۡسَنُ ٱلۡخَٰلِقِينَ﴿١٤﴾

14შემდეგ ამ წვეთიდან შევქმენით სისხლის შედედება, შემდეგ ამ შედედებიდან შევქმენით ხორცის ნაჭერი, შემდეგ ამ ხორცის ნაჭრიდან შევქმენით ძვლები, და შემდეგ ძვლებს მოვავლეთ ხორცით. მერე კი გავზარდეთ იგი როგორც სხვა [ახალი] ქმნილება [ჩავბერეთ მასში სული]. კურთხეულია ალლაჰი საუკეთესო შემქმნელი

ثُمَّ إِنَّكُم بَعۡدَ ذَٰلِكَ لَمَيِّتُونَ﴿١٥﴾

15მერე ჭეშმარიტად, თქვენ [ო, ადამიანებო] ამის შემდეგ [განვითარების ეტაპების გავლისა და სიცოცხლის ვადის ამოწურვის შემდეგ] უეჭველად მოკვდებით

ثُمَّ إِنَّكُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ تُبۡعَثُونَ﴿١٦﴾

16შემდეგ კი, ჭეშმარიტად, თქვენ [ო, ადამიანებო] აღდგომის დღეს კვლავ აღდგებით

وَلَقَدۡ خَلَقۡنَا فَوۡقَكُمۡ سَبۡعَ طَرَآئِقَ وَمَا كُنَّا عَنِ ٱلۡخَلۡقِ غَٰفِلِينَ﴿١٧﴾

17შემდეგ, ჩვენ გავაჩინეთ თქვენს ზემოთ შვიდი გზა [შვიდი ცა, რომლებიც ერთმანეთის ზემოთ არის განლაგებული] და არ ვყოფილვართ ქმნილების მიმართ უგულისხმონი

وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءَۢ بِقَدَرٖ فَأَسۡكَنَّٰهُ فِي ٱلۡأَرۡضِۖ وَإِنَّا عَلَىٰ ذَهَابِۭ بِهِۦ لَقَٰدِرُونَ﴿١٨﴾

18და გარდმოვავლინეთ ციდან წყალი განსაზღვრული რაოდენობით, განვათავსეთ იგი მიწაზე და შეგვიძლია მისი გაქრობაც.

فَأَنشَأۡنَا لَكُم بِهِۦ جَنَّٰتٖ مِّن نَّخِيلٖ وَأَعۡنَٰبٖ لَّكُمۡ فِيهَا فَوَٰكِهُ كَثِيرَةٞ وَمِنۡهَا تَأۡكُلُونَ﴿١٩﴾

19და ამ [წყლით] გაგიზარდეთ ბაღები ფინიკის ხეებისა და ვაზისა [ყურძენის] თქვენთვისაა მათში მრავალი ნაყოფი, და მათ [ნაყოფებს] თქვენ ჭამთ.

وَشَجَرَةٗ تَخۡرُجُ مِن طُورِ سَيۡنَآءَ تَنۢبُتُ بِٱلدُّهۡنِ وَصِبۡغٖ لِّلۡأٓكِلِينَ﴿٢٠﴾

20და ხე, რომელიც იზრდება სინას მთაზე, იძლევა ზეთს და საღებავს მჭამელთათვის

وَإِنَّ لَكُمۡ فِي ٱلۡأَنۡعَٰمِ لَعِبۡرَةٗۖ نُّسۡقِيكُم مِّمَّا فِي بُطُونِهَا وَلَكُمۡ فِيهَا مَنَٰفِعُ كَثِيرَةٞ وَمِنۡهَا تَأۡكُلُونَ﴿٢١﴾

21თქვენთვის საქონელში შეგონებაა. ჩვენ გარწყულებთ იმით, რაც მათ მუცლებშია [რძე]. თქვენ მათში გაქვთ მრავალი სარგებელი და მათგან იკვებებით

وَعَلَيۡهَا وَعَلَى ٱلۡفُلۡكِ تُحۡمَلُونَ﴿٢٢﴾

22და მათით [სამგზავრო ცხოველებით], და ხომალდებით გადაადგილდებით

وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوۡمِهِۦ فَقَالَ يَٰقَوۡمِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنۡ إِلَٰهٍ غَيۡرُهُۥٓۚ أَفَلَا تَتَّقُونَ﴿٢٣﴾

23[ადრე] წარვაგზავნეთ [შუამავალი] ნუჰი თავის ხალხთან. უთხრა: ჰეი ჩემო ხალხო, თაყვანი ეცით მხოლოდ ალლაჰს, არ გყავთ სხვა ღვთაება მის გარდა. ნუთუ არ შეგეშინდებათ?

فَقَالَ ٱلۡمَلَؤُاْ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِن قَوۡمِهِۦ مَا هَٰذَآ إِلَّا بَشَرٞ مِّثۡلُكُمۡ يُرِيدُ أَن يَتَفَضَّلَ عَلَيۡكُمۡ وَلَوۡ شَآءَ ٱللَّهُ لَأَنزَلَ مَلَٰٓئِكَةٗ مَّا سَمِعۡنَا بِهَٰذَا فِيٓ ءَابَآئِنَا ٱلۡأَوَّلِينَ﴿٢٤﴾

24თქვეს დიდებულებმა იმათგან, ვინც გახდნენ ურწმუნონი: ეს [ნუჰი] მხოლოდ კაცია თქვენი მსგავსი, რომელსაც სურს, რომ თქვენზე აღმატებული იყოს. ხოლო ალლაჰს რომ ენებებინა, გარდმოავლენდა ანგელოზებს, ამაზე კი ჩვენი წინაპრებისგან არაფერი გვსმენია.

إِنۡ هُوَ إِلَّا رَجُلُۢ بِهِۦ جِنَّةٞ فَتَرَبَّصُواْ بِهِۦ حَتَّىٰ حِينٖ﴿٢٥﴾

25ეს [ნუჰი] მხოლოდ შეშლილი ადამიანია, დაე, დაელოდეთ მას ცოტა ხანს

قَالَ رَبِّ ٱنصُرۡنِي بِمَا كَذَّبُونِ﴿٢٦﴾

26მან [ნუჰმა] თქვა: ო, ღმერთო, დამეხმარე [ჩემი ერის წინააღმდეგ], რადგან მათ, ცრუდ შემრაცხეს, [როცა მივუტანე ის, რითაც შენ გამომიგზავნე მათთან]!

فَأَوۡحَيۡنَآ إِلَيۡهِ أَنِ ٱصۡنَعِ ٱلۡفُلۡكَ بِأَعۡيُنِنَا وَوَحۡيِنَا فَإِذَا جَآءَ أَمۡرُنَا وَفَارَ ٱلتَّنُّورُ فَٱسۡلُكۡ فِيهَا مِن كُلّٖ زَوۡجَيۡنِ ٱثۡنَيۡنِ وَأَهۡلَكَ إِلَّا مَن سَبَقَ عَلَيۡهِ ٱلۡقَوۡلُ مِنۡهُمۡۖ وَلَا تُخَٰطِبۡنِي فِي ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓاْ إِنَّهُم مُّغۡرَقُونَ﴿٢٧﴾

27და ჩვენ შთავაგონეთ მას [ნუჰს]: განამზადე კიდობანი [გემი] ჩვენი თვალთახედვის ქვეშ [ჩვენი დაცვის ქვეშ] და ჩვენი შთაგონებით [როგორც ჩვენ გიბრძანებთ]. როდესაც მოვა ჩვენი ბრძანება [შენი ერის ურწმუნოების გამო დასასჯელად] და გადმოხეთქავს წყალი თონედან [რაც წარღვნის დაწყების ნიშანი იქნება], მაშინ შეიყვანე მასში [გემში] თითოეული სახეობიდან წყვილი და შენი ოჯახი [შენი შვილები და ცოლი], გარდა იმათისა, ვისზეც უკვე განესაზღვრა ჩემი სიტყვა [სასჯელისთვის მათი ურწმუნოების გამო] [გარდა შენი ცოლისა და შვილისა]. და ნუ დამიწყებ ლაპარაკს იმათ [გადარჩენაზე], ვინც ბოროტება ჩაიდინა: ეშმარიტად, ისინი იქნებიან ჩაძირულნი.

فَإِذَا ٱسۡتَوَيۡتَ أَنتَ وَمَن مَّعَكَ عَلَى ٱلۡفُلۡكِ فَقُلِ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي نَجَّىٰنَا مِنَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلظَّٰلِمِينَ﴿٢٨﴾

28როცა ახვალთ ხომალდზე შენ [ო,ნუჰ] და ისინი, ვინც შენთან არიან, თქვი: ქება-დიდება ალლაჰს, რომელმაც გვიხსნა უსამართლო [ურწმუნო] ხალხისგან

وَقُل رَّبِّ أَنزِلۡنِي مُنزَلٗا مُّبَارَكٗا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡمُنزِلِينَ﴿٢٩﴾

29და თქვი [ო, ნუჰ]: ღმერთო ჩემო, ჩამომიყვანე [ხომალდიდან] დალოცვილ ადგილას. შენ საუკეთესო დამსახლებელი ხარ.

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ وَإِن كُنَّا لَمُبۡتَلِينَ﴿٣٠﴾

30ჭეშმარიტად, ამაში [ამ ამბავში] არის სასწაულები [მიუთითებელი ალლაჰის ძლიერებაზე, მის სიბრძნესა და იმაზე, რომ აუცილებელია მისი რწმენა და მხოლოდ მასზე მორჩილება], და ჭეშმარიტად, ჩვენ ვცდით [ჩვენ მონებს, როცა ვუგზავნით მათ შუამავლებს რათა, გამოვლინდეს მორწმუნე ან ურწმუნო].

ثُمَّ أَنشَأۡنَا مِنۢ بَعۡدِهِمۡ قَرۡنًا ءَاخَرِينَ﴿٣١﴾

31მერე კი, ჩვენ [შუამავალი ნუჰის ხალხის] შემდეგ მოვიყვანეთ სხვა თაობა.

فَأَرۡسَلۡنَا فِيهِمۡ رَسُولٗا مِّنۡهُمۡ أَنِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنۡ إِلَٰهٍ غَيۡرُهُۥٓۚ أَفَلَا تَتَّقُونَ﴿٣٢﴾

32და წარვაგზავნეთ მათში შუამავლები მათგანვე - რათა ალლაჰისათვის თაყვანი ეცათ, არ გყავთ თქვენ სხვა ღვთაება მის გარდა. და განა არ გეშინიათ[ანუ იქონიეთ ალლაჰის შიში]?

وَقَالَ ٱلۡمَلَأُ مِن قَوۡمِهِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ وَكَذَّبُواْ بِلِقَآءِ ٱلۡأٓخِرَةِ وَأَتۡرَفۡنَٰهُمۡ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا مَا هَٰذَآ إِلَّا بَشَرٞ مِّثۡلُكُمۡ يَأۡكُلُ مِمَّا تَأۡكُلُونَ مِنۡهُ وَيَشۡرَبُ مِمَّا تَشۡرَبُونَ﴿٣٣﴾

33და თქვა [ცნობილმა] საზოგადოებამ მისივე თემიდან რომელთაც არ ირწმუნეს, და ცრუდაც შერაცხეს საიქიოს შეხვედრა, და რომელთაც ვუბოძეთ კეთილდღეობა ამ ქვეყნად ეს სხვა არავინაა, თუ არა კაცი თქვენი მსგავსი, რომელიც ჭამს იმას, რასაც თქვენ ჭამთ

وَلَئِنۡ أَطَعۡتُم بَشَرٗا مِّثۡلَكُمۡ إِنَّكُمۡ إِذٗا لَّخَٰسِرُونَ﴿٣٤﴾

34ხოლო თუ დაემორჩილებით კაცს, თქვენს მსგავსს [ჰუდს] [და თაყვანს სცემთ მხოლოდ ერთადერთ ალლაჰს], წაგებულნი იქნებით

أَيَعِدُكُمۡ أَنَّكُمۡ إِذَا مِتُّمۡ وَكُنتُمۡ تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَنَّكُم مُّخۡرَجُونَ﴿٣٥﴾

35განა [ჰუდი] გპირდებათ იგი, რომ როცა მოკვდებით და მტვრად და ძვლებად იქცევით, რომ აღდგენილ იქნებით [თქვენივე საფლავებიდან ცოცხლები [აღდგენილები] იქნებით]?

۞ هَيۡهَاتَ هَيۡهَاتَ لِمَا تُوعَدُونَ﴿٣٦﴾

36შორსაა, შორსაა ის, რაც აღგეთქვათ! [ო, ადამიანებო] [მიცვალებულთა აღდგომა]

إِنۡ هِيَ إِلَّا حَيَاتُنَا ٱلدُّنۡيَا نَمُوتُ وَنَحۡيَا وَمَا نَحۡنُ بِمَبۡعُوثِينَ﴿٣٧﴾

37ეს სიცოცხლე არაფერია გარდა ჩვენი ამქვეყნიური ცხოვრებისა. ვკვდებით[ცოცხლები] და ვცოცხლობთ[ანუ იბადებიან და ცოცხლობენ სხვები] და არ ვიქნებით აღდგენილნიო.

إِنۡ هُوَ إِلَّا رَجُلٌ ٱفۡتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبٗا وَمَا نَحۡنُ لَهُۥ بِمُؤۡمِنِينَ﴿٣٨﴾

38ეს [ჰუდი] მხოლოდ ადამიანია, რომელმაც მოიფიქრა ალლაჰზე სიცრუე და ჩვენ მისი არა გვჯერა

قَالَ رَبِّ ٱنصُرۡنِي بِمَا كَذَّبُونِ﴿٣٩﴾

39მან [ნუჰმა] თქვა: ო, ღმერთო, დამეხმარე [ჩემი ერის წინააღმდეგ], რადგან მათ, უარმყვეს მე, [როცა მივუტანე ის, რითაც შენ გამომიგზავნე მათთან]!

قَالَ عَمَّا قَلِيلٖ لَّيُصۡبِحُنَّ نَٰدِمِينَ﴿٤٠﴾

40თქვა მან [ალლაჰმა]: ცოტა ხნის შემდეგ ისინი [ეს ურწმუნონი] აუცილებლად იქნებიან მონანიებულნი.

فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلصَّيۡحَةُ بِٱلۡحَقِّ فَجَعَلۡنَٰهُمۡ غُثَآءٗۚ فَبُعۡدٗا لِّلۡقَوۡمِ ٱلظَّٰلِمِينَ﴿٤١﴾

41და შეიპყრო [ადიელი ურწმუნოები] ისინი საშინელმა ხმამ და ვაქციეთ ისინი ნიაღვრით მიმოფანტულ ნამსხვერევებად. დაე მოიშთონ [ურწმუნონი] უსამართლონი

ثُمَّ أَنشَأۡنَا مِنۢ بَعۡدِهِمۡ قُرُونًا ءَاخَرِينَ﴿٤٢﴾

42მერე ავღზარდეთ მათ შემდგომ სხვა თაობები.

مَا تَسۡبِقُ مِنۡ أُمَّةٍ أَجَلَهَا وَمَا يَسۡتَـٔۡخِرُونَ﴿٤٣﴾

43ვერცერთი ერი ვერ გაუსწრებს საკუთარი [ცხოვრების] დროს და ვერც გადაავადებს.

ثُمَّ أَرۡسَلۡنَا رُسُلَنَا تَتۡرَاۖ كُلَّ مَا جَآءَ أُمَّةٗ رَّسُولُهَا كَذَّبُوهُۖ فَأَتۡبَعۡنَا بَعۡضَهُم بَعۡضٗا وَجَعَلۡنَٰهُمۡ أَحَادِيثَۚ فَبُعۡدٗا لِّقَوۡمٖ لَّا يُؤۡمِنُونَ﴿٤٤﴾

44მერე წარვაგზავნეთ შუამავლები ერთმანეთის კვალდაკვალ. ხოლო როცა კი რომელიმე თემთან მიდიოდა შუამავალი, ცრუდ რაცხავდნენ მას. და მივაყოლეთ ისინი ერთმანეთს და ვაქციეთ იგავებად. დაე მოიშთოს ურწმუნო ხალხი

ثُمَّ أَرۡسَلۡنَا مُوسَىٰ وَأَخَاهُ هَٰرُونَ بِـَٔايَٰتِنَا وَسُلۡطَٰنٖ مُّبِينٍ﴿٤٥﴾

45შემდეგ ჩვენ მოვავლინეთ [შუამავალი] მუსა და მისი ძმა [შუამავალი] ჰარუნი ჩვენი სასწაულებით [ცხრა სასწაულით] და მკაფიო მტკიცებულებით.

إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ وَمَلَإِيْهِۦ فَٱسۡتَكۡبَرُواْ وَكَانُواْ قَوۡمًا عَالِينَ﴿٤٦﴾

46ფარაონთან და მის წარჩინებულებთან. მათ კი თავი განიდიდეს, რამეთუ იყვნენ ამპარტავანი ხალხი [სხვებზე აღმატებულად თვლიდნენ თავს].

فَقَالُوٓاْ أَنُؤۡمِنُ لِبَشَرَيۡنِ مِثۡلِنَا وَقَوۡمُهُمَا لَنَا عَٰبِدُونَ﴿٤٧﴾

47და თქვეს: როგორ ვირწმუნოთ ორი ადამიანის, ჩვენი მსგავსის მაშინ, როცა მათ ხალხი [ისრაელის ხალხი] ჩვენი გვემონება

فَكَذَّبُوهُمَا فَكَانُواْ مِنَ ٱلۡمُهۡلَكِينَ﴿٤٨﴾

48და მათ უარყვეს ეს ორი [მუსა და ჰარუნი], და საბოლოოდ აღმოჩნდნენ განადგურებულთა შორის [ალლაჰის სასჯელით]

وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَى ٱلۡكِتَٰبَ لَعَلَّهُمۡ يَهۡتَدُونَ﴿٤٩﴾

49და ვფიცავ, ვუბოძეთ მუსას წიგნი [თორა], რათა ეგების [ისრაელის ხალხს] ეხელმძღვანელად [მისით]

وَجَعَلۡنَا ٱبۡنَ مَرۡيَمَ وَأُمَّهُۥٓ ءَايَةٗ وَءَاوَيۡنَٰهُمَآ إِلَىٰ رَبۡوَةٖ ذَاتِ قَرَارٖ وَمَعِينٖ﴿٥٠﴾

50და დავადგინეთ მარიამის ძე [შუამავალი ისა] და დედამისი სასწაულებად და დავასახლეთ მაღლობზე, სადაც წყარო მოედინებოდა.

يَٰٓأَيُّهَا ٱلرُّسُلُ كُلُواْ مِنَ ٱلطَّيِّبَٰتِ وَٱعۡمَلُواْ صَٰلِحًاۖ إِنِّي بِمَا تَعۡمَلُونَ عَلِيمٞ﴿٥١﴾

51ჰეი, შუამავლებო! ჭამეთ [ის საჭმელი, რაც არის] კეთილი [დაშვებული] და აკეთეთ მართალი საქმეები. ჭეშმარიტად, მე ვიცი, რასაც თქვენ აკეთებთ

وَإِنَّ هَٰذِهِۦٓ أُمَّتُكُمۡ أُمَّةٗ وَٰحِدَةٗ وَأَنَا۠ رَبُّكُمۡ فَٱتَّقُونِ﴿٥٢﴾

52ჭეშმარიტად, თქვენი ეს რელიგია, [ო, შუამავლებო] ერთი და იგივე რელიგიაა [ისლამი] და მე თქვენი ღმერთი ვარ, ჩემი გეშინოდეთ

فَتَقَطَّعُوٓاْ أَمۡرَهُم بَيۡنَهُمۡ زُبُرٗاۖ كُلُّ حِزۡبِۭ بِمَا لَدَيۡهِمۡ فَرِحُونَ﴿٥٣﴾

53ხოლო მათ [ადამიანებმა] გაყვეს თავიანთი საქმე [ერთიანი რწმენა] ნაწილებად [დაიყვნენ რწმენაში], ყოველა ჯგუფმა გაიხარა იმით, რაც აქვს [ფიქრობს, რომ მხოლოდ ისინი არიან ჭეშმარიტებაზე, ხოლო სხვები გზააბნევაში]

فَذَرۡهُمۡ فِي غَمۡرَتِهِمۡ حَتَّىٰ حِينٍ﴿٥٤﴾

54და დატოვე [ო, შუამავალო] ისინი თავიანთ სიბეცეში [მათ გზააბნევაში], განსაზღვრულ ვადამდე.

أَيَحۡسَبُونَ أَنَّمَا نُمِدُّهُم بِهِۦ مِن مَّالٖ وَبَنِينَ﴿٥٥﴾

55განა ფიქრობენ [ეს ურწმუნონი], რომ იმ ქონებითა და ძეებით, რითაც ჩვენ ვეხმარებით

نُسَارِعُ لَهُمۡ فِي ٱلۡخَيۡرَٰتِۚ بَل لَّا يَشۡعُرُونَ﴿٥٦﴾

56[ანუ, ნუთუ ისინი ფიქრობენ, რომ] ჩვენ ვჩქარობთ მათთვის სიკეთეებით [იმით, რაც მათ დაიმსახურეს]? პირიქით ეს არის გამოცდა და საცდური მათთვის, ხოლო ისინი ვერ გრძნობენ ამას.

إِنَّ ٱلَّذِينَ هُم مِّنۡ خَشۡيَةِ رَبِّهِم مُّشۡفِقُونَ﴿٥٧﴾

57ჭეშმარიტად, ისინი, ვინც თავიანთი უფლის შიშით ძრწიან

وَٱلَّذِينَ هُم بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِمۡ يُؤۡمِنُونَ﴿٥٨﴾

58და მათ, ვისაც მტკიცედ სწამთ თავიანთი უფლის სასწაულების [ყურანის აიათების] [და მოქმედებენ მათ შესაბამისად]

وَٱلَّذِينَ هُم بِرَبِّهِمۡ لَا يُشۡرِكُونَ﴿٥٩﴾

59და მათ, რომელნიც თავიანთ უფალს არ უდგენენ თანაზიარს [მხოლოდ ერთ ალლაჰს ემსახურებიან და მხოლოდ მას თაყვანს სცემენ].

وَٱلَّذِينَ يُؤۡتُونَ مَآ ءَاتَواْ وَّقُلُوبُهُمۡ وَجِلَةٌ أَنَّهُمۡ إِلَىٰ رَبِّهِمۡ رَٰجِعُونَ﴿٦٠﴾

60და რომლებიც გასცემენ გასაცემს [ზაქათს, მოწყალებას] და მათ გულები უცახცახებთ იმით, რომ თავიანთ ღმერთთან იქნებიან დაბრუნებულნი [შიშობენ, რომ მათი საქმეები არ იქნება მიღებული ალლაჰის მიერ და ფიქრობენ, რომ ეს საქმეები არ ეყოფათ სასჯელისგან გადასარჩენად]

أُوْلَٰٓئِكَ يُسَٰرِعُونَ فِي ٱلۡخَيۡرَٰتِ وَهُمۡ لَهَا سَٰبِقُونَ﴿٦١﴾

61სწორედ ისინი ასწრებენ ერთმანეთს სიკეთისაკენ და ამაში მოწინავენი არიან

وَلَا نُكَلِّفُ نَفۡسًا إِلَّا وُسۡعَهَاۚ وَلَدَيۡنَا كِتَٰبٞ يَنطِقُ بِٱلۡحَقِّ وَهُمۡ لَا يُظۡلَمُونَ﴿٦٢﴾

62და ჩვენ არ ვაკისრებთ არცერთ სულს იმაზე მეტს, რაც შეუძლია. ჩვენთანაა წიგნი [სადაც ანგელოზებმა ჩაწერეს ჩვენი მონის საქმეები], რომელიც ამბობს სიმართლეს, მათ მიმართ [ალლაჰის მონების მიმართ] და ისინი არ დაიჩაგრებიან

بَلۡ قُلُوبُهُمۡ فِي غَمۡرَةٖ مِّنۡ هَٰذَا وَلَهُمۡ أَعۡمَٰلٞ مِّن دُونِ ذَٰلِكَ هُمۡ لَهَا عَٰمِلُونَ﴿٦٣﴾

63პირიქით, მათი [ურწმუნოთა] გულები სიბნელეშია [სიღრმისეულ უმეცრებაში და სიბნელეში] ამისგან [წიგნისგან სადაც მათი ქმედებებია, და ყურანისგან], და მათ აქვთ [სხვა] საქმეებიც [სხვა ცოდვები] ამის გარდა [ურწმუნოებასთან ერთად], რომლებსაც ჩადიან.

حَتَّىٰٓ إِذَآ أَخَذۡنَا مُتۡرَفِيهِم بِٱلۡعَذَابِ إِذَا هُمۡ يَجۡـَٔرُونَ﴿٦٤﴾

64როცა ჩვენ დავსჯით მათგან ფუფუნებაში მყოფთ სასჯელით, აი მაშინ დაიწყებენ ისინი გოდებას [შველის თხოვნით].

لَا تَجۡـَٔرُواْ ٱلۡيَوۡمَۖ إِنَّكُم مِّنَّا لَا تُنصَرُونَ﴿٦٥﴾

65ნუ მოთქვამთ! დღეს თქვენ არ მოგეცემათ ჩვენგან დახმარება.

قَدۡ كَانَتۡ ءَايَٰتِي تُتۡلَىٰ عَلَيۡكُمۡ فَكُنتُمۡ عَلَىٰٓ أَعۡقَٰبِكُمۡ تَنكِصُونَ﴿٦٦﴾

66თქვენ გეკითხებოდათ ჩვენი სასწაულები [ყურანის აიათები], მაშინ უკუიქეცით ქუსლებზე შემდგარი

مُسۡتَكۡبِرِينَ بِهِۦ سَٰمِرٗا تَهۡجُرُونَ﴿٦٧﴾

67ამპარტავნობდით მისი [ქააბის] გამო [ფიქრობდით, რომ ვერავინ დაგამარცხებთ, რადგან აკრძალული მიწის მექქის მკვიდრნი ხართ] და ღამეებს ატარებდით ბილწ, უსარგებლო საუბარში. ჭეშმარიტება კი [მიტოვებული] გქონდათ

أَفَلَمۡ يَدَّبَّرُواْ ٱلۡقَوۡلَ أَمۡ جَآءَهُم مَّا لَمۡ يَأۡتِ ءَابَآءَهُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ﴿٦٨﴾

68ნუთუ ეს [ურწმუნონი] არ უფიქრდებიან ამ სიტყვას [ყურანზე] ? ან ებოძათ ის, რაც არ ჰბოძებია მათ წინაპრებს?

أَمۡ لَمۡ يَعۡرِفُواْ رَسُولَهُمۡ فَهُمۡ لَهُۥ مُنكِرُونَ﴿٦٩﴾

69ან არ იცნობდნენ თავიანთ შუამავალს [მუჰამმადს], რომ უარყვეს იგი?

أَمۡ يَقُولُونَ بِهِۦ جِنَّةُۢۚ بَلۡ جَآءَهُم بِٱلۡحَقِّ وَأَكۡثَرُهُمۡ لِلۡحَقِّ كَٰرِهُونَ﴿٧٠﴾

70ანდა ამბობენ, რომ ის [მუჰამმადი] სულელია? პირიქით, ის მივიდა მათთან ჭეშმარიტებით, თუმცა უმეტეს მათგანს ჭეშმარიტება სძულს

وَلَوِ ٱتَّبَعَ ٱلۡحَقُّ أَهۡوَآءَهُمۡ لَفَسَدَتِ ٱلسَّمَٰوَٰتُ وَٱلۡأَرۡضُ وَمَن فِيهِنَّۚ بَلۡ أَتَيۡنَٰهُم بِذِكۡرِهِمۡ فَهُمۡ عَن ذِكۡرِهِم مُّعۡرِضُونَ﴿٧١﴾

71ჭეშმარიტება მათ სურვილებს რომ აჰყოლოდა, გაფუჭდებოდა ცანი, დედამიწა და ის, ვინც მათშია. მაგრამ ჩვენ მივუტანეთ მათ [მექქელებს] შეგონება, რომელიც მათვე ეხება [ყურანი, სადაც მათზეა საუბარი], თუმცა ისინი ამ შეგონებისგან [ყურანისგან] ზურგს იქცევენ.

أَمۡ تَسۡـَٔلُهُمۡ خَرۡجٗا فَخَرَاجُ رَبِّكَ خَيۡرٞۖ وَهُوَ خَيۡرُ ٱلرَّٰزِقِينَ﴿٧٢﴾

72ნუთუ სთხოვ [ო, შუამავალო] მათ [ურწმუნოებს] საფასურს, როცა შენი ღმერთის ჯილდო უკეთესია და სწორედ იგი არის საუკეთესო საზრდოს მიმნიჭებელი

وَإِنَّكَ لَتَدۡعُوهُمۡ إِلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ﴿٧٣﴾

73და ნამდვილად, შენ [ო, მუჰამმად] მოუწოდებ მათ [შენს ერს და სხვებსაც] სწორ გზაზე [ჭეშმარიტ რწმენაზე ისლამზე].

وَإِنَّ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡأٓخِرَةِ عَنِ ٱلصِّرَٰطِ لَنَٰكِبُونَ﴿٧٤﴾

74ხოლო ისინი, რომელთაც არ სწამთ საიქიო [აღსდგომის, განსჯის. ჯოჯოხეთის და სამოთხის], ამ გზისგან გადახრილნი არიან

۞ وَلَوۡ رَحِمۡنَٰهُمۡ وَكَشَفۡنَا مَا بِهِم مِّن ضُرّٖ لَّلَجُّواْ فِي طُغۡيَٰنِهِمۡ يَعۡمَهُونَ﴿٧٥﴾

75და რომც წყალობა მოგვეღო მათზე [მექქას მრავალღმერთიანებზე] და აგვეშორებინა მათთვის ის ზარალი, რაც დამართნიათ, მაინც ჯიუტად ჩარჩებოდნენ თავიანთ ურჩობაში, ბრმად მოხეტიალენი [ურწმუნოებაში]

وَلَقَدۡ أَخَذۡنَٰهُم بِٱلۡعَذَابِ فَمَا ٱسۡتَكَانُواْ لِرَبِّهِمۡ وَمَا يَتَضَرَّعُونَ﴿٧٦﴾

76ჩვენ შევიპყარით ისინი [მრავალღმერთიანები] სასჯელით [გვალვითა და შიმშილით], მაგრამ ისინი არ დამორჩილდნენ თავიანთ ღმერთს და არც შეევედრეს

حَتَّىٰٓ إِذَا فَتَحۡنَا عَلَيۡهِم بَابٗا ذَا عَذَابٖ شَدِيدٍ إِذَا هُمۡ فِيهِ مُبۡلِسُونَ﴿٧٧﴾

77ვიდრე გავხსნიდით მათდამი [მრავალღმერთიანებისადმი] მკაცრსასჯელიან კარიბჭეს [მარადიულ ცხოვრებაში]. მაშინ ისინი სასოწარკვეთაში ჩავარდნენ

وَهُوَ ٱلَّذِيٓ أَنشَأَ لَكُمُ ٱلسَّمۡعَ وَٱلۡأَبۡصَٰرَ وَٱلۡأَفۡـِٔدَةَۚ قَلِيلٗا مَّا تَشۡكُرُونَ﴿٧٨﴾

78მხოლოდ ის [ალლაჰია], რომელმაც მოგცათ ყურთასმენა, მხედველობა და გული [აზროვნება]. და რა მცირეა თქვენი [ო, ურწმუნოებო] მადლიერება

وَهُوَ ٱلَّذِي ذَرَأَكُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَإِلَيۡهِ تُحۡشَرُونَ﴿٧٩﴾

79და [მხოლოდ] იგი [ალლაჰი] არის ის, ვინც შეგქმნათ მიწაზე, და მასთანვე იქნებით შეკრებილნი [სასჯელის დღეს].

وَهُوَ ٱلَّذِي يُحۡيِۦ وَيُمِيتُ وَلَهُ ٱخۡتِلَٰفُ ٱلَّيۡلِ وَٱلنَّهَارِۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ﴿٨٠﴾

80ისაა მხოლოდ [ალლაჰი], ვინც აცოცხლებს და აკვდინებს. მას ეკუთვნის მონაცვლეობა დღისა და ღამისა. განა გონს არ მოუხმობთ

بَلۡ قَالُواْ مِثۡلَ مَا قَالَ ٱلۡأَوَّلُونَ﴿٨١﴾

81თუმცა, მათ [ურწმუნოებმა] იგივე თქვეს, რაც თქვეს პირველებმა [ადრე მცხოვრებმა ურწმუნოებმა]

قَالُوٓاْ أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ﴿٨٢﴾

82თქვეს: [ნუთუ ეს შესაძლებელია] როცა მოვკვდებით და მიწად და ძვლებად ვიქცევით, განა ნამდვილად ავღსდგებით?

لَقَدۡ وُعِدۡنَا نَحۡنُ وَءَابَآؤُنَا هَٰذَا مِن قَبۡلُ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّآ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ﴿٨٣﴾

83აღვგვეთქვა ჩვენ და ჩვენს წინაპრებსაც უწინ [ყველაფერი ის, რასაც გვიყვები შენ ო, მუჰამმად]. ეს არაფერია, უწინდელთა ზღაპრების გარდაო

قُل لِّمَنِ ٱلۡأَرۡضُ وَمَن فِيهَآ إِن كُنتُمۡ تَعۡلَمُونَ﴿٨٤﴾

84უთხარი [ო, შუამავალო] [მრავალღმერთიანებს, რომელთაც არ სწამთ აღდგომის და ალლაჰის სასჯელის]: ვისია ქვეყანა და ის, რაც მასზეა, თუ იცით?!

سَيَقُولُونَ لِلَّهِۚ قُلۡ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ﴿٨٥﴾

85გეტყვიან [მრავალღმერთიანები]: ალლაჰისა! უთხარი: განა ვერ შეიგონებთ?

قُلۡ مَن رَّبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ ٱلسَّبۡعِ وَرَبُّ ٱلۡعَرۡشِ ٱلۡعَظِيمِ﴿٨٦﴾

86ჰკითხე [ო, შუამავალო]: ვინ არის ღმერთი შვიდი ზეცისა და დიდებული ტახტრევანის?

سَيَقُولُونَ لِلَّهِۚ قُلۡ أَفَلَا تَتَّقُونَ﴿٨٧﴾

87იტყვიან [მრავალღმერთიანები]: ალლაჰი[ალლაჰის კუთვნილებაა]! უთხარი: განა არ გეშინიათ?

قُلۡ مَنۢ بِيَدِهِۦ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيۡءٖ وَهُوَ يُجِيرُ وَلَا يُجَارُ عَلَيۡهِ إِن كُنتُمۡ تَعۡلَمُونَ﴿٨٨﴾

88უთხარი [მათ] [ო, შუამავალო]: ვინ არის ის, ვის ხელთაცაა მეუფება ყოველი საგნისა? და ვინ არის დამცველი და ვინ არის, რომლისგანაც ვერავინ ვერავის დაიცავს [მისი სასჯელისგან] თუ იცით?

سَيَقُولُونَ لِلَّهِۚ قُلۡ فَأَنَّىٰ تُسۡحَرُونَ﴿٨٩﴾

89იტყვიან [მრავალღმერთიანები]: ალლაჰის! უთხარი: მაშ როგორ ჯადოვდებით [ტყუვდებით]

بَلۡ أَتَيۡنَٰهُم بِٱلۡحَقِّ وَإِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ﴿٩٠﴾

90თუმცა, ჩვენ მივუტანეთ მათ [ამ ურწმუნოებს] ჭეშმარიტება [ყურანი] [მოციქულის მოვლინებით], და ჭეშმარიტად, ისინი ცრუობენ [თავიანთ სიტყვებში და თავიანთ მოწოდებაში].

مَا ٱتَّخَذَ ٱللَّهُ مِن وَلَدٖ وَمَا كَانَ مَعَهُۥ مِنۡ إِلَٰهٍۚ إِذٗا لَّذَهَبَ كُلُّ إِلَٰهِۭ بِمَا خَلَقَ وَلَعَلَا بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖۚ سُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ﴿٩١﴾

91არ აუყვანია ალლაჰს არავინ შვილად, და არავინაა [სხვა] ღვთაება მასთან ერთად. ასე რომ ყოფილიყო, ყოველი ღვთაება წაიღებდა იმას, რაც მან შექმნა და ამაღლდებოდნენ ერთიმეორეზე [ერთმანეთს დაამარცხებდნენ.] დიდებულია ალლაჰი იმაზე, რასაც [მრავალღმერთიანები] მიაწერენ [თანამოზიარეს და შვილს]!

عَٰلِمِ ٱلۡغَيۡبِ وَٱلشَّهَٰدَةِ فَتَعَٰلَىٰ عَمَّا يُشۡرِكُونَ﴿٩٢﴾

92მცოდნეა დაფარულისა და ცხადისა. დიდებულია იმაზე, რასაც თანაზიარად უდგენენ [მას]

قُل رَّبِّ إِمَّا تُرِيَنِّي مَا يُوعَدُونَ﴿٩٣﴾

93თქვი [ო, შუამავალო]: ღმერთო ჩემო, თუ მიჩვენებ იმას, რაც მათ აღეთქვათ

رَبِّ فَلَا تَجۡعَلۡنِي فِي ٱلۡقَوۡمِ ٱلظَّٰلِمِينَ﴿٩٤﴾

94ღმერთო ჩემო, არ ჰქმნა მე უსამართლო ხალხთა შორის.

وَإِنَّا عَلَىٰٓ أَن نُّرِيَكَ مَا نَعِدُهُمۡ لَقَٰدِرُونَ﴿٩٥﴾

95და ჩვენ შეგვიძლია ის, რომ გიჩვენოთ [ო, შუამავალო] [სასჯელი], რაც მათ [მრვალღმერთიანებს] აღვუთქვით

ٱدۡفَعۡ بِٱلَّتِي هِيَ أَحۡسَنُ ٱلسَّيِّئَةَۚ نَحۡنُ أَعۡلَمُ بِمَا يَصِفُونَ﴿٩٦﴾

96უარყავი ის სიავე [ო, შუამავალო] იმით, რაც უკეთესია. ჩვენ უკეთ ვიცით ის, რასაც ისინი [მრავალღმერთიანები] მოგვაწერენ

وَقُل رَّبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنۡ هَمَزَٰتِ ٱلشَّيَٰطِينِ﴿٩٧﴾

97და თქვი [ო, შუამავალო]: ღმერთო, შენ მოგეკედლები ეშმაკთა ცდუნებისგან.

وَأَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَن يَحۡضُرُونِ﴿٩٨﴾

98და შენ შეგეფარები [დასაცავად] ღმერთო, რომ არ მოევლინონ ჩემთან!

حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَ أَحَدَهُمُ ٱلۡمَوۡتُ قَالَ رَبِّ ٱرۡجِعُونِ﴿٩٩﴾

99და როცა სიკვდილი მიუახლოვდება რომელიმე მათგანს [მრავალღმერთიანებს], ამბობს: ღმერთო ჩემო, დამაბრუნე უკან [ამ ქვეყნად]

لَعَلِّيٓ أَعۡمَلُ صَٰلِحٗا فِيمَا تَرَكۡتُۚ كَلَّآۚ إِنَّهَا كَلِمَةٌ هُوَ قَآئِلُهَاۖ وَمِن وَرَآئِهِم بَرۡزَخٌ إِلَىٰ يَوۡمِ يُبۡعَثُونَ﴿١٠٠﴾

100რათა ვაკეთო კეთილი საქმე, რომელიც მივატოვე [შეიძლება ვირწმუნო და მორჩილი გავხდე შენი], მაგრამ არა! ეს მხოლოდ სიტყვაა, რომელსაც ამბობს [არავითარი სარგებელი არ მოაქვს მისთვის ამ სიტყვას]. და მათ უკან ზღუდეა აღდგომის დღემდე!

فَإِذَا نُفِخَ فِي ٱلصُّورِ فَلَآ أَنسَابَ بَيۡنَهُمۡ يَوۡمَئِذٖ وَلَا يَتَسَآءَلُونَ﴿١٠١﴾

101და როცა ჩაიბერება საყვირში [როცა დადგება განკითხვის დღე] და აღარ იქნება ნათესაობა მათ შორის იმ დღეს და ერთმანეთს არ მოიკითხავენ

فَمَن ثَقُلَتۡ مَوَٰزِينُهُۥ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ﴿١٠٢﴾

102და ვისი სასწორიც [ალლაჰთან ანგარიშის გაწევის დროს] გადაწონის, ისინი ნეტარ იქნებიან

وَمَنۡ خَفَّتۡ مَوَٰزِينُهُۥ فَأُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ خَسِرُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ فِي جَهَنَّمَ خَٰلِدُونَ﴿١٠٣﴾

103ხოლო [ღმერთის წინაშე ანგარიშისას] ვისი სასწორიც მსუბუქი იქნება, სწორედ ისინი არიან, რომელთაც საკუთარ თავს ზიანი მიაყენეს, ჯოჯოხეთში იქნებიან მარადიულად

تَلۡفَحُ وُجُوهَهُمُ ٱلنَّارُ وَهُمۡ فِيهَا كَٰلِحُونَ﴿١٠٤﴾

104ცეცხლი წვავს მათ სახეებს, და ისინი არიან მასში უსახოდ [სახის კანის სრული დამწვრობის გამო]

أَلَمۡ تَكُنۡ ءَايَٰتِي تُتۡلَىٰ عَلَيۡكُمۡ فَكُنتُم بِهَا تُكَذِّبُونَ﴿١٠٥﴾

105[მათ ეთქმებათ] განა არ გეკითხებოდათ ჩემი აიათები [ყურანიდან], თქვენ კი მათ ცრუდ რაცხავდით?

قَالُواْ رَبَّنَا غَلَبَتۡ عَلَيۡنَا شِقۡوَتُنَا وَكُنَّا قَوۡمٗا ضَآلِّينَ﴿١٠٦﴾

106[ისინი] იტყვიან [განკითხვის დღეს]: ღმერთო ჩვენო, გვძლია ჩვენივე წარწყმენდილობამ და ვიყავით გზააბნეული ხალხი

رَبَّنَآ أَخۡرِجۡنَا مِنۡهَا فَإِنۡ عُدۡنَا فَإِنَّا ظَٰلِمُونَ﴿١٠٧﴾

107ღმერთო ჩვენო, გაგვიყვანე აქედან [ჯოჯოხეთიდან] და თუ კიდევ დავუბრუნდებით [ურწმუნოებასა და ცოდვებში], მაშინ ვიქნებით უსამართლონიო

قَالَ ٱخۡسَـُٔواْ فِيهَا وَلَا تُكَلِّمُونِ﴿١٠٨﴾

108[ის] ეტყვის [მათ]: ეყარეთ მასში [ჯოჯოხეთში] და ნუ დამელაპარაკებით [და ამის შემდეგ ისინი ვეღარ შეძლებენ ალლაჰის მიმართ შევედრებას და აღარ ექნებათ არანაირი იმედი]!

إِنَّهُۥ كَانَ فَرِيقٞ مِّنۡ عِبَادِي يَقُولُونَ رَبَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا وَٱرۡحَمۡنَا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلرَّٰحِمِينَ﴿١٠٩﴾

109ჭეშმარიტად, ჩემი მსახურების ერთი ნაწილი ამბობდა: ღმერთო ჩვენო ვირწმუნეთ! მოგვიტევე ჩვენ და შეგვიწყალე, რამეთუ შენა ხარ შემწყალებელთაგან საუკეთესო

فَٱتَّخَذۡتُمُوهُمۡ سِخۡرِيًّا حَتَّىٰٓ أَنسَوۡكُمۡ ذِكۡرِي وَكُنتُم مِّنۡهُمۡ تَضۡحَكُونَ﴿١١٠﴾

110და თქვენ [ო, ურწმუნენნო] კი მასხრად აიგდეთ ისინი ისე, რომ ამან ჩემი ხსოვნაც კი დაგავიწყათ მაშინ, როცა მათზე იცინოდით

إِنِّي جَزَيۡتُهُمُ ٱلۡيَوۡمَ بِمَا صَبَرُوٓاْ أَنَّهُمۡ هُمُ ٱلۡفَآئِزُونَ﴿١١١﴾

111ჭეშმარიტად, მე [ალლაჰმა] დავაჯილდოვე ისინი [მორწმუნენი] დღეს იმისათვის, რომ მოითმინეს და ისინი ნეტარნი არიან

قَٰلَ كَمۡ لَبِثۡتُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ عَدَدَ سِنِينَ﴿١١٢﴾

112[ალლაჰის] ეტყვის [ჯოჯოხეთის მკვიდრთ]: რამდენ ხანს დაჰყავით დედამიწაზე?

قَالُواْ لَبِثۡنَا يَوۡمًا أَوۡ بَعۡضَ يَوۡمٖ فَسۡـَٔلِ ٱلۡعَآدِّينَ﴿١١٣﴾

113მიუგებენ: ერთი დღე, ან დღის მონაკვეთი. და ჰკითხე მათ, ვინც ითვლიდა [ანგელოზები, რომლებიც უზენაესმა ალლაჰის მიერ დანიშნულნი არიან ადამიანთა საქმის აღსარიცხვად]

قَٰلَ إِن لَّبِثۡتُمۡ إِلَّا قَلِيلٗاۖ لَّوۡ أَنَّكُمۡ كُنتُمۡ تَعۡلَمُونَ﴿١١٤﴾

114[ალლაჰი] ეტყვის [მათ]: არ დარჩენილხართ, მცირე ხნის გარდა, რომ იცოდეთ თქვენ

أَفَحَسِبۡتُمۡ أَنَّمَا خَلَقۡنَٰكُمۡ عَبَثٗا وَأَنَّكُمۡ إِلَيۡنَا لَا تُرۡجَعُونَ﴿١١٥﴾

115ნუთუ გეგონათ, რომ ჩვენ ტყუილუბრალოდ შეგქმენით და ჩემს წინაშე დაბრუნებულნი არ იქნებით [ღმრთის წინაშე ანგარიშისა და სამაგიეროს მისაღებად]?

فَتَعَٰلَى ٱللَّهُ ٱلۡمَلِكُ ٱلۡحَقُّۖ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ ٱلۡعَرۡشِ ٱلۡكَرِيمِ﴿١١٦﴾

116უზენაესია ალლაჰი ჭეშმარიტი მეუფე, არ არსებობს ღვთაება მის გარდა, იგია ღმერთი კეთილშობილი ტახტრევანისა [ტახტი წარმოადგენს ყველაზე უდიდეს ქმნილებას]

وَمَن يَدۡعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ لَا بُرۡهَٰنَ لَهُۥ بِهِۦ فَإِنَّمَا حِسَابُهُۥ عِندَ رَبِّهِۦٓۚ إِنَّهُۥ لَا يُفۡلِحُ ٱلۡكَٰفِرُونَ﴿١١٧﴾

117და ის, ვინც უხმობს [ლოცულობს] ალლაჰთან ერთად სხვა ღვთაებას, და ამის მტკიცებულება არ გააჩნია... მისი ანგარიში მხოლოდ მისი ღმერთის წინაშეა [განკითხის დღეს]. უეჭველად, ნეტარ არ იქნებიან ურწმუნონი [განკითხვის დღეს]

وَقُل رَّبِّ ٱغۡفِرۡ وَٱرۡحَمۡ وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلرَّٰحِمِينَ﴿١١٨﴾

118და თქვი [ო, შუამავალო]: ღმერთო ჩემო, მომიტევე და შემიწყალე. ჭეშმარიტად, შენა ხარ შემწყალებელთაგან საუკეთესო.

← Al-HajjAn-Nur→

RELATED SURAHS

6

Al-An'am

The Cattle

15

Al-Hijr

The Rocky Tract

16

An-Nahl

The Bee

1

Al-Fatiha

The Opening

Browse all 114 surahs