Ash-Shams

¹Ina rantsuwa da rãnã da hantsinta.

²Kuma da wata idan ya bi ta.

³Da yini a lõkacin da ya bayyana ta.

⁴Da dare a lõkacin da ya ke rufe ta.

⁵Da sama da abin da ya gina ta.

⁶Da ƙasã da abin da ya shimfiɗa ta.

⁷Da rai da abin da ya daidaita shi.

⁸Sa'an nan ya yi masa Ilhamar fãjircinsa da shiryuwarsa.

⁹Lalle ne wanda ya tsarkake[1] shi (rai) ya sãmi babban rabo.

¹⁰Kuma lalle ne wanda ya turbuɗe[1] shi (da laifi) ya tãɓe.

¹¹Samũdãwa sun ƙaryata (Annabinsu), dõmin girman kansu.

¹²A lõkacin da mafi shaƙãwarsu ya tafi (wurin sõke rãkumar sãlihu).

¹³Sai Manzon Allah ya gaya musu cewa: "Ina tsõratar da ku ga rãƙumar Allah da ruwan shanta!"

¹⁴Sai suka ƙaryata shi, sa'an nan suka sõke ta. Sabõda haka Ubangijinsu Ya darkãke su, sabõda zunubinsu. Sa'an nan Ya daidaita ta (azãbar ga mai laifi da maras laifi).

¹⁵Kuma bã ya tsõron ãƙibarta (ita halakãwar).