Ghafir

¹ Ха. Мім.

² Пісанне, паслана ад Аллага, Велiчнага, Усеведаючага,

³ Якi даруе грахi ды прымае каянне, суворага ў пакаранні, Уладара шчодрага дару. Няма бога, апроч Яго, і да Яго будзе вяртанне.

⁴ Пра знакі Аллага спрачаюцца толькі нявернiкi. Няхай не зводзі¬ць цябе тое, што яны вольна дзейнічаюць у розных краях.

⁵ Народ Нуха ды iхныя саўдзельнікі лічылі [пасланцоў] хлусамi яшчэ раней. Кожны народ імкнуўся схапіць свайго пасланца. Яны спра-чаліся, звяртаючыся да хлусні, каб абвергнуць ёй праўду. Але Я схапіў іх, і якое ж было пакаранне!

⁶ Так спраўдзілася слова Госпада твайго над тымі, якія не паверылі. Сапраўды, яны – жыхары агню.

⁷ Тыя, якія нясуць Трон i якія знаходзяцца побач з ім, услаўляюць Госпада свайго славаю, вераць у Яго і моляць пра прабачэнне тых, якія паверылі: «Госпадзе наш! Кожную рэч Ты ахопліваеш лiтасцю і ведан¬нем. даруй тых, якія павініліся i ішлі Тваім шляхам, абаранi іх ад пя¬кельнага пакарання!

⁸ Госпадзе наш! Увядзі іх да садоў Эдэну, якія Ты абяцаў ім i iхным бацькам, жонкам i нашчадкам, якія рабілі дабро. Сапраўды, Ты – Велiч-ны, Мудры!

⁹ Абарані іх ад злых учынкаў, бо каго Ты абароніш ад злых учын¬каў таго дня, над тым Ты злiтуешся. А гэта – вялікі поспех.

¹⁰Сапраўды, тым, якія не паверылі, паведамяць: «Непрыязнасць Аллага да вас была мацнейшаю, за тую, якую вы адчувалі да сябе, калі вас заклікалі да веры, а вы заставаліся нявернiкамi».

¹¹Яны скажуць: «Ты двойчы зрабіў нас нежывымі і двойчы жы¬вымі. Мы прызналі свае грахі! Ці няма шляху да выйсця?»

¹²Гэта таму, што, калі клікалі самога Аллага, вы не верылі, а калі Яму дадавалі сутаварышаў, дык вы верылі. Пастанова належыць Ал¬лагу, Усявышняму, Велічнаму.

¹³Ён – Той, Хто паказвае вам Свае знакі і пасылае вам з неба долю. Але задумаецца толькі той, хто звяртаецца да Яго.

¹⁴звяртайцеся да Аллага, шчыра вызнаючы Ягоную веру, нават калі нявернiкi і ненавідзяць гэта!

¹⁵Уладар высокіх ступеняў i Трона – Ён пасылае духа да таго з Сваіх рабоў, каму пажадае, каб засцерагчы пра дзень Сустрэчы.

¹⁶У той дзень, калі яны з’явяцца [з магіл], не будзе схавана ад Ал¬лага пра іх нічога. Каму [належыць] улада ў гэты дзень? – Аллагу Ад¬зінаму, Усепераможнаму.

¹⁷Сёння кожная душа атрымае аддзяку за тое, што набыла. І не будзе няслушнасці сёння. Сапраўды, Аллаг борзды ў разліку.

¹⁸Папярэдзь іх блізкім днём, калі сэрцы падступяць да горла і на¬поўняцца сполаху. Не будзе ў прыгнятальнiкаў нi блізкага сябра, ні абаронцы, якому падпарадкоўваюцца.

¹⁹Ён ведае i здрадлівы погляд, i тое, што захавана ў сэрцах.

²⁰Пастанова Аллага слушная. А тыя, каго яны клічуць замiж Яго, нічога не вырашаюць. Сапраўды, Аллаг – Усечуючы, Усебачачы.

²¹Хіба яны не падарожнічалі па зямлі і не бачылі, якім быў канец тых, якія жылі раней? Яны былі мацнейшыя за іх i пакінулі больш сля¬доў на зямлі. І Аллаг схапіў іх за iхныя грахі, і ніхто не абараніў іх ад Аллага.

²²Гэта таму, што калі iхныя пасланцы прыходзілі да іх з выразнымі знакамі, яны не паверылі. Аллаг схапіў іх, бо Ён – Усемагутны, суво¬ры ў пакараннi.

²³з Нашымі знакамі і выразным доказам Мы паслалі Мусу

²⁴да Фараона, Гамана і Каруна. Яны сказалі: «Ён – хлуслівы ча¬раўнiк!»

²⁵Калі ён прыйшоў да іх з праўдаю ад Нас, яны сказалі: «забівай¬це сыноў тых, якія паверылі разам з ім, а iхных жанчын пакідайце жы¬вымі! Але мудрагельствы нявернiкаў хлуслівыя».

²⁶Фараон сказаў: «дайце мне забіць Мусу! Няхай пакліча свайго Госпада. Я палохаюся, што ён зменіць вашую веру альбо распаўсюдзі¬ць ганьбу на зямлі».

²⁷Муса сказаў: «Я папрасіў абароны ў Госпада майго і Госпада ва¬шага – ад кожнага ганарліўца, якi не верыць у дзень Адплаты».

²⁸Мужчына з роду Фараона, які хаваў сваю веру, сказаў: «Няўжо вы заб’яце мужа за тое, што ён кажа: «Мой Госпад – Аллаг!», і за тое, што ён прыйшоў да вас з выразнымі знакамі ад Госпада вашага? Калі ён хлусіць, дык ягоная хлусня нашкодзіць толькі яму, але калі кажа праўду, дык паразіць вас частка таго, што ён абяцае вам. Сапраўды, Аллаг не вядзе простым шляхам таго, хто парушае мяжы і хлусіць.

²⁹о народзе мой! Сёння вы маеце ўладу і кіруеце на зямлі. Але хто абароніць нас ад пакарання Аллага, калі яно прыйдзе да нас?» Фараон сказаў: «Я паказваю вам толькі тое, што лічу патрэбным. Я вяду вас толькі правільным шляхам».

³⁰Той, які паверыў, адказаў: «о народзе мой! Я палохаюся, што з вамі здарыцца тое, што ўжо калісьці было,

³¹тое, што адбылося з народам Нуха, адытамi, самудытамi і тымі, якія жылі пасля іх. Аллаг не жадае рабіць з рабамі няслушна.

³²о народзе мой! Я палохаюся, што да вас прыйдзе той дзень, калі адны будуць заклікаць іншых,

³³дзень, калі вы скіруеце назад, але ніхто не абароніць вас ад Ал¬лага. Каго Аллаг апантае са шляху, таму не будзе правадыра.

³⁴Раней да вас прыходзіў юсуф з выразнымі знакамі, але вы не супыніліся вагацца ў тым, з чым ён да вас прыйшоў. А калі ён сканаў, вы сказалі: «Пасля яго Аллаг ужо не пашле пасланца». Так Аллаг збівае са шляху таго, хто парушае мяжы і вагаецца».

³⁵Тыя, хто спрачаецца пра знакі Аллаг без усякага доказу, які б прыйшоў да іх, выклікаюць нерыязнасць у Аллага і ў тых, якія паве¬рылі. Аллаг накладвае пячаць на сэрцы кожнага пагардлівага тырана.

³⁶Фараон сказаў: «о Гамане! Пабудуй мне вежу, магчыма, я дасяг¬ну шляхоў,

³⁷шляхоў нябесных, i ўбачу Бога Мусы. Але я думаю, што ён – хлус». Так Фараону здаліся цудоўнымі ягоныя лiхiя ўчынкі, i збіўся ён са шляху. Але мудрагельствы Фараона – самі страты.

³⁸Той, які паверыў, сказаў: «о народзе мой! Ідзіце за мною, я па¬кажу вам правільны шлях.

³⁹о народзе мой! Сапраўды, зямное жыццё – часовая асалода, а жыццё наступнае – векаісты прытулак.

⁴⁰Хто робiць лiха, атрымае такую ж адплату. А хто робiць дабро – чалавек ці жанчына – i будзе вернікам, дык увойдзе ў Рай. Яны мець¬муць там сваю долю без адплаты.

⁴¹о народзе мой! Чаму я клічу вас да выратавання, а вы заклiкае¬це мяне ў агонь?

⁴²Вы заклікаеце мяне не верыць у Аллага і дадаваць Яму сутава¬рышаў, пра якіх у мяне няма ведання. А я заклікаю вас да Велiчнага, Усепрабачаючага.

⁴³Няма сумневу, што тое, да чаго вы мяне заклікаеце, не годны зварот ні ў зямным жыцці, ні ў наступным; i што мы вернемся да Ал¬лага, i што тыя, хто парушае мяжы, будуць жыхарамі агню.

⁴⁴Вы яшчэ прыгадаеце мае словы! Я аддаю сваю справу Аллагу. Сапраўды, Аллаг бачыць рабоў».

⁴⁵Аллаг абараніў яго ад лiха, якое яны задумалі. А род Фараона спасцігла лiхое пакаранне –

⁴⁶агонь, куды іх кідаюць раніцай і ўвечары. А ў той дзень, калі на¬ступіць Час [будзе сказана анёлам-вартавым пекла]: «Увядзіце збо¬рышча Фараона ў наймоцнае пакаранне!»

⁴⁷Калі яны будуць спрачацца паміж сабой у агні, дык кволыя ска¬жуць тым, якія ўзвышаліся: «Сапраўды, мы ішлі ўтроп вас! Ці прыме¬еце хоць бы трохі абараніць нас ад агню?»

⁴⁸Тыя, якія ўзвышаліся, скажуць: «Мы ўсе тут. Сапраўды, Аллаг ужо разважыў паміж рабамі».

⁴⁹Тыя, якія апынуліся ў агні, скажуць вартавым пекла: «Паклічце ва¬шага Госпада, няхай палацвіць нашае пакаранне хоць бы на адзін дзень!»

⁵⁰Тыя скажуць: «Няўжо вашыя пасланцы не прыходзілі да вас з выразнымі знакамі?» Яны скажуць: «Так». А ім скажуць: «Малiцеся самі». Але ж малітвы нявернiкаў марныя».

⁵¹Сапраўды, Мы яшчэ ў зямным жыцці дапаможам Нашым паслан¬цам i тым, якія паверылі, а таксама ў той дзень, калі з’явяцца сведкі,

⁵²у дзень, калі прыгнятальнікам не дапамогуць iхныя прабачэн¬ні. Iх спаткаюць праклёны і чакае на іх горшы прытулак.

⁵³Мы даравалі Мусе просты шлях i далі сынам Iсраiля ў спадчы¬ну Пісанне

⁵⁴як просты шлях i напамін для тых якія маюць розум.

⁵⁵Трывай, бо абяцанка Аллага – праўда. Прасі прабачэння за свой грэх i ўслаўляй Госпада свайго славаю вечарам і раніцай.

⁵⁶Сапраўды, тыя, якія спрачаюцца пра знакі Аллага без усякага доказу, які б прыйшоў да іх, маюць у сваіх сэрцах толькі пагарду. Iм не дасягнуць свайго. Шукай абароны ў Аллага, бо Ён – Усечуючы, Усеба¬чачы.

⁵⁷Сапраўды, стварэнне нябёсаў i зямлі ёсць нешта больш за стварэнне людзей, але большасць людзей не разумее.

⁵⁸Не роўныя паміж сабою невiдушчы i відучы. А тыя, якія паве¬рылі і здзяйснялі дабро, не роўныя тым, якія чыняць ліха. Мала ж вы задумляецеся.

⁵⁹Сапраўды, Час надыдзе, i ў гэтым няма сумневу. Але большасць людзей не верыць.

⁶⁰Ваш Госпад сказаў: «Клічце Мяне, i Я адкажу вам. Сапраўды, тыя, якія пагардзілі пакланеннямi Мне, увойдуць да пекла зневажальнымі».

⁶¹Аллаг – Той, Хто стварыў для вас ноч, каб вы адпачывалі, i дзень, каб вы бачылі. Сапраўды, Аллаг поўны шчодрасцi да людзей, але боль¬шасць людзей не дзякуе.

⁶²Такі Аллаг, Госпад, Творца кожнай рэчы. Няма бога, апроч Яго. Як вы заблукалі!

⁶³Таксама блукаюць i тыя, якія адмаўляюць знакі Аллага.

⁶⁴Аллаг – Той, Хто зрабіў для вас зямлю месцам знаходжання, а неба – столлю. Ён даў вам вашае аблічча i зрабіў гэтае аблічча цудоў¬ным. Ён абдарыў вас дабротамі. Такі Аллаг, ваш Госпад. Блаславёны Аллаг, Госпад светаў!

⁶⁵Ён – Жывы, няма бога, апроч Яго. Клічце Яго, шчыра вызнаю¬чы сваю веру перад Ім. Хвала Аллагу, Госпаду светаў!

⁶⁶Скажы: «Мне забаронена пакланяцца тым, каго вы клічаце замiж Аллага, пасля таго, як да мяне прыйшлі знакi ад Госпада майго. Мне загадана падпарадкавацца Госпаду светаў».

⁶⁷Ён – Той, Хто стварыў вас з праху, потым – з кроплі насення, а потым – са згустка крыві. Потым Ён выводзіць вас дзецьмі, каб вы ма¬глі дасягнуць сталага ўзросту, а з часам ператварыцца ў старых, хоць сярод вас ёсць такія, хто памірае раней, i каб вы маглі дасягнуць пры¬значанага тэрміну. Магчыма, вы зразумееце.

⁶⁸Ён – Той, Хто даруе жыццё i скананне. Калі Ён вырашае нешта, дык толькі кажа: «Будзь!» – i яно ёсць.

⁶⁹Няўжо ты не бачыў тых, якія спрачаюцца пра знакі Аллага? Як жа яны падаліліся!

⁷⁰Яны ўспрынялі як хлусню Пісанне і тое, з чым Мы пасылалi На¬шых пасланцоў. Але борзда яны пазнаюць,

⁷¹калі з кайданамi на шыі і ланцугамі іх пацягнуць

⁷²у кіпень, а потым распаляць у агні.

⁷³Пасля ім скажуць: «дзе тыя, каму вы пакланяліся

⁷⁴замiж Аллага?» Яны скажуць: «Яны пакінулі нас! Але раней мы нікога не клікалі». Так Аллаг збівае са шляху нявернікаў.

⁷⁵Гэта вам за тое, што вы цешыліся на зямлі без усялякага права і за тое, што вы былі дзёрзкія.

⁷⁶Увядуць у браму пекла, там вы будзеце павек. Які ж агідны пры¬тулак будзе ў пагардлівых!

⁷⁷Трывай, бо абяцанка Аллага – праўда! Мы альбо пакажам табе частку з таго, што абяцалі ім, альбо забяром цябе. А яны паварочаюц¬ца да Нас.

⁷⁸Мы пасылалi пасланцоў i раней за цябе. Сярод іх ёсць такія, пра якіх Мы табе апавядалі, а ёсць і такія, пра якіх не апавядалі. Кожны пасланец прыходзіў са знакамi толькі з дазволу Аллага. Калі прыйдзе за¬гад Аллага, будзе праўдзівы суд, i тагды прыхільнікі хлусні згубяць усё.

⁷⁹Аллаг – Той, Хто стварыў для вас жывёлаў, каб на некаторых з іх вы перасоўваліся, а ад іншых мелі ежу.

⁸⁰Яны прыносяць вам розную карысць, дзякуючы ім вы дасягаеце таго, чаго хочуць вашыя сэрцы. На іх i на караблях вы перасоўваецеся.

⁸¹Ён паказвае вам Свае знакі. дык якія ж знакi Госпада вашага вы адкідаеце?

⁸²Няўжо яны не падарожнічалі зямлёю і не бачылі, якім быў ка¬нец тых, якія жылі раней? Яны былі мацней за іх i пакінулі больш ад¬біткаў на зямлі, але не дапамагло ім тое, што яны сабе набывалі.

⁸³Калі іхныя пасланцы прыйшлі да іх з выразнымі знакамі, дык яны цешыліся з таго ведання, якое было ў іх. Але паразіла іх тое, з чаго яны цешыліся.

⁸⁴Калі яны ўбачылі Нашае пакаранне, дык сказалі: «Мы паверылі ў адзінага Аллага і не верым у тых, каго лічылі роўнымі Яму!»

⁸⁵Але не дапамагла ім вера іхная, калі яны ўжо ўбачылі Нашае па¬каранне. Такі закон Аллага, усталяваны для Яго рабоў. I тагды нявер¬нiкi згубяць усё.