Az-Zumar

¹ Пісанне, паслана ад Аллага, Велiчнага, Мудрага.

² Сапраўды, Мы паслалi табе Пісанне з праўдаю. Пакланяйся ж Ал¬лагу, шчыра вызнаючы Ягоную веру.

³ Хiба не Аллагу належыць шчырая вера? А тыя, якія бяруць сабе памагатых замiж Яго, кажуць: «Мы пакланяемся ім толькі для таго, каб яны наблізілі нас да Аллага». Сапраўды, Аллаг разважыць паміж імі ў тым, пра што яны спрачаліся. Сапраўды, Аллаг не вядзе простым шляхам тых, якія хлусяць, якія не вераць.

⁴ Калі б Аллаг жадаў узяць Сабе дзіцё, дык абраў бы з тых, што ства¬рыў, каго пажадаў. Усячысты Ён! Ён – Аллаг, Адзіны, Усёпераможны.

⁵ Ён стварыў нябёсы і зямлю ў праўдзе. Ён ахутвае дзень ноччу і ахутвае ноч днём. Ён падпарадкаваў сонца і месяц. Усе яны цякуць да вызначанага тэрміну. да! Ён – Велiчны, Прабачаючы.

⁶ Ён стварыў вас з адзінае душы, а потым зрабіў для вас жонак з вас саміх. Ён паслаў для вас восем пар худобы. Ён стварае вас у чэравах вашых маці: адным творам пасля другога ў трох змроках. Аллаг, ваш Госпад, Яму належыць улада. Няма бога, апроч Яго. Як жа вы заблукалі!

⁷ Калі вы не паверыце, дык, сапраўды, Аллаг не мае патрэбы ў вас. Але Ён не ўхваляе няверства Сваіх рабоў. Таму калі вы будзеце дзяка¬ваць, Ён ухваліць гэта для вас. Ніхто не панясе цяжар іншага; а потым вы ўсе вернецеся да вашага Госпада і Ён паведаміць вам пра тое, што вы рабілі. Сапраўды, Ён ведае, што ў сэрцах.

⁸ Калі чалавека кранаецца лiха, ён кліча свайго Госпада і звяртаец¬ца толькі да Яго. А калі Ён дае яму ласку ад Сябе, дык ён забываецца на тое, што раней прасіў, і дадае Аллагу роўных – для таго, каб збіць іншых з Ягонага шляху. Скажы: «Нядоўга ж табе атрымліваць асало¬ду ад сваёй няверы! Сапраўды, ты – адзін з жыхароў агню».

⁹ Няўжо той, хто пакорліва праводзіць ноч, падаючы ніцма i вы¬стойваючы [ў малітвах], хто палохаецца наступнага жыцця і спадзя¬ецца на лiтасць свайго Госпада, роўны таму, хто гэтага не робіць? Скажы: «Няўжо роўныя тыя, якія ведаюць, i тыя, якія не ведаюць?» Сапраўды, слухаюць толькі ўладальнікі розуму.

¹⁰Скажы: «о рабы, якія паверылі! Палохайцеся Госпада вашага! На тых, якія рабілі дабро ў зямным жыцці, чакае дабро. зямля Аллага разлеглая. Сапраўды, трывучых узнагародзяць поўнасцю, без рахунку».

¹¹Скажы: «Мне загадана пакланяцца Аллагу, шчыра вызнаючы Ягоную веру.

¹²I яшчэ мне загадана быць першым з адданых Яму».

¹³Скажы: «Я палохаюся, што, у выпадку няпослуху Госпаду май¬му, на мяне чакае пакаранне ў Вялікі дзень».

¹⁴Скажы: «Я пакланяюся Аллагу, шчыра вызнаючы перад Ім сваю веру.

¹⁵А вы пакланяйцеся замiж Яго таму, каму пажадаеце». I скажы: «Сапраўды, зведаюць страты тыя, якія ў дзень Адраджэння страцяць i саміх сябе, i свае сем’і». дык, гэта – відавочныя страты.

¹⁶Над імі будуць заслоны з агню і пад імі будуць заслоны. Так Ал¬лаг запалохвае Сваіх рабоў. о рабы Мае, палохайцеся Мяне!

¹⁷А для тых, якія пазбягалі тагута, не пакланяліся яму і звярталі¬ся да Аллага, ёсць добрая навіна. Распавядзі ж гэтую добрую навіну рабам,

¹⁸якія прыслухоўваюцца да слоў i ідуць за найлепшымi з іх. Гэта – тыя, каму Аллаг паказаў на просты шлях. Сапраўды, менавіта яны – абдараваныя розумам.

¹⁹Няўжо ты прымееш выратаваць таго, над кім здзейснілася сло¬ва пра пакаранне і хто знаходзіцца ў агні?

²⁰Але тых, якія палохаюцца свайго Госпада, чакаюць пакоi, адны з якіх пабудаваныя над іншымі і пад якімі цурчаць рэкі. Гэта абяцан¬ка Аллага. Бог не парушае Сваёй абяцанкi.

²¹Няўжо ты не бачыш, што Аллаг праліў з неба ваду і правёў яе ў зямлю да крыніц? Праз яе выкіроўваецца пасеў рознага колеру, потым яна закарэе, i ты ўбачыш яе жоўтаю. А потым Ён ператворыць яе ў па¬цяруху. Сапраўды, у гэтым – напамін для абдараваных розумам.

²²Хіба той, чыi грудзі Аллаг раскрыў для ісламу, і хто трымаецца святла ад свайго Госпада, роўныя [таму, хто мае жорсткае сэрца ды да¬лёкі ад праўды]? Гора тым, чыi сэрцы цвёрдыя да згадкi пра Аллага. Сапраўды, яны знаходзяцца ў відавочнай хлусні.

²³Аллаг паслаў лепшы аповяд – Пісанне, часткі якога падобныя паміж сабою і пераказваюцца. Ад яго дрыжыць скура тых, якія пало¬хаюцца Госпада свайго. А потым, падчас згадкi Аллага, мякчэе i скура іхная, i сэрцы iхныя. Гэта – паказальнік Аллага, праз які Ён вядзе про¬стым шляхам, каго пажадае. А каго Аллаг саб’е са шляху, таму не буд¬зе правадыра.

²⁴Няўжо той, хто будзе абараняць свой твар ад лiхога пакарання дня Адраджэння, роўны [таму, хто знаходзіцца ў бяспецы ад пакаран¬ня]? Няслушным скажуць: «Паспрабуйце таго, што вы сабе здабывалі».

²⁵Тыя, якія жылі раней за іх, таксама лічылі пасланцоў хлусамi. Але пакаранне прыйшло да іх адтуль, адкуль яны і не чакалі.

²⁶Аллаг даў ім магчымасць выпрабаваць ганьбы ў зямным жыц¬ці. Але пакаранне наступнага жыцця яшчэ цяжэй, калі б яны толькі ведалі.

²⁷Мы прыводзім для людзей у гэтым Каране розныя прыпавесці – магчыма, яны задумаюцца –

²⁸у Каране арабскiм, у якім няма крывізны – магчыма, яны буду¬ць збожнымi.

²⁹Аллаг прывёў прыпавесць – раба, які належыць некалькім упар¬тым гаспадарам, i яшчэ аднаго раба, які належыць [толькi] аднаму. Цi аднолькавыя яны па прыкладзе? Хвала Аллагу! Але большасць з іх не ведае.

³⁰Сапраўды, ты – смяротны, i яны смяротныя.

³¹А потым, у дзень Адраджэння, вы будзеце спрачацца перад сваім Госпадам.

³²Хто больш няслушны за таго, хто ўзвёў паклёп на Аллага і пры¬знаў праўду хлуснёю, калі яна прыйшла да яго? Хіба не пекла будзе прытулкам для нявернікаў?

³³Той, хто прыйшоў з праўдаю, i той, хто ўпэўнены ў ёй, – менавіта яны збожныя.

³⁴У Госпада свайго яны будуць мець усё, што пажадаюць. Такое ўзнагароджанне праведнікаў,

³⁵каб Аллаг дараваў ім найгоршае, здзейсненае імі, і даў узнага¬роджанне за тое найлепшае, што рабілі яны.

³⁶Хіба мала Аллага для Ягонага раба? Але яны запалохваюць цябе тымі, каму [пакланяюцца] заміж Яго. Каго Аллаг саб’е са шляху, таму няма правадыра.

³⁷Каму Аллаг пакажа просты шлях, таго ніхто з яго не саб’е. Хіба Бог не Велічны, здольны скараць?

³⁸Калі ты спытаеш у іх, хто стварыў нябёсы і зямлю, дык яны аба¬вязкова скажуць: «Аллаг». Скажы: «Вы бачылі тых, каго заклікаеце заміж Аллага? Калі Аллаг пажадае скараць мяне ліхам, дык хіба здо¬леюць яны адцягнуць Ягонае ліха? А калі ён пажадае мне літасці, дык хіба здолеюць яны ўтрымаць Ягоную літасць?» Скажы: «дастаткова мне Аллага. На Яго няхай спадзяюцца тыя, хто спадзяецца».

³⁹Скажы: «о народзе мой! дзейнічайце, як здолееце, i я буду дзей-нічаць. Хутка вы даведаецеся,

⁴⁰да каго [з нас] прыйдзе зневажальнае пакаранне, і над кім заста¬нецца сталае пакаранне».

⁴¹для людзей Мы паслалі табе Пісанне ў праўдзе. Хто ідзе про-стым шляхам, той ідзе ім для сябе. А хто збіўся са шляху, той нанёс шкоду сабе. І ты для іх – не абаронца.

⁴²Аллаг забірае душы, калі яны сканаюць, а тыя, якія яшчэ не ска¬налі, забірае падчас сну. Ён затрымлівае тых, каму вызначана сканаць, а іншых адпускае да пэўнага тэрміну. Сапраўды, у гэтым – знак для людзей, якія разважаюць.

⁴³Няўжо яны бяруць сабе абаронцаў заміж Аллага? Скажы: «А калі яны не валодаюць ні чым і нічога не разумеюць?»

⁴⁴Скажы: «Абарона цалкам належыць Аллагу. Яму належыць ула¬да над нябёсамі і зямлёю i да Яго вы паварочаецеся».

⁴⁵Калі прыгадваюць самога Аллага, сэрцы тых, якія не вераць у наступнае жыццё, уздрыгваюць ад агіды. А калі прыгадваюць тых, каму яны пакланяюцца апроч Яго, дык яны цешацца.

⁴⁶Скажы: «о Аллаг, Творца нябёсаў i зямлі, Ведаючы таемнае і ад¬крытае! Ты разважыш паміж сваімі рабамі тое, пра што яны спрачаліся».

⁴⁷Калі б тыя, якія робяць няслушна, мелі ўсё, што на зямлі, і яшчэ столькі ж, дык абавязкова паспрабавалі б адкупіцца ад лютага пака¬рання ў дзень Адраджэння. Ім адкрыецца ад Аллага тое, пра што яны і не думалі.

⁴⁸Ім адкрыюцца іхныя ліхія ўчынкі і напаткае іх тое, з чаго яны цешыліся.

⁴⁹Калі чалавека тычыцца ліха, ён кліча Нас. А калі Мы дорым яму карысць ад Сябе, дык ён кажа: «Гэта дадзена мне дзякуючы веданню». дык не, гэта – выпрабаванне. Аднак большасць з іх не ведае.

⁵⁰Так казалі і тыя, якія жылі раней за іх. Не дапамагло ім тое, што яны сабе набывалі.

⁵¹Напаткалі іх ліхія ўчынкі, якія яны сабе атрымалі. Прыгняталь¬нікаў з іх таксама напаткаюць ліхія ўчынкі, якія яны сабе атрымалі. Не здолеюць яны ўцячы.

⁵²Няўжо яны не ведаюць, што Аллаг павялічвае і памяншае над¬зел, каму пажадае Сапраўды, у гэтым – знак для людзей, якія вераць.

⁵³Скажы: «о рабы Мае, якія парушылі мяжы ў шкоду сабе! Не гу-бляйце надзеі на літасць Аллага. Сапраўды, Аллаг даруе ўсе грахі, бо Ён – Прабачаючы, Міласерны».

⁵⁴звернецеся да вашага Госпада і скарыцеся Яму раней за той час, калі да вас прыйдзе пакаранне, бо потым ужо не дапамогуць вам.

⁵⁵Ідзіце за тым найлепшым, што паслана вам ад Госпада вашага, раней за той час, калі да вас раптам прыйдзе пакаранне, калі вы гэта¬га нават не адчуеце.

⁵⁶Каб не казала душа (чалавек): «Гора мне за тое, што я быў няд-байным перад Аллагам! Я быў толькі адным з тых, якія кпілі!»

⁵⁷I каб не казала: «Калі б Аллаг паказаў мне просты шлях, я быў бы адным з збожных!»

⁵⁸I каб не казала тагды, калі ўбачыла скананне: «Калі б я меў яшчэ магчымасць, дык быў бы адным з праведных!»

⁵⁹дык не! да цябе прыходзілі Мае знакі, але ты лічыў іх хлуснёю, заганарыўся і стаў адным з нявернікаў.

⁶⁰У дзень Адраджэння ты ўбачыш, як счарнеюць твары тых, якія паклёпнічалі на Аллага. Хіба не пекла будзе прытулкам для тых, якія заганарыліся?

⁶¹Аллаг выратуе тых, якія былі збожнымі, i яны будуць мець по¬спех. Не закране іх ліха і не будуць яны засмучаныя.

⁶²Аллаг – Творца кожнай рэчы. Ён – Абаронца кожнай рэчы.

⁶³Яму належаць ключы нябёсаў i зямлі. А тыя, якія не вераць у знакі Аллага, страцяць усё.

⁶⁴Скажы: «Няўжо вы загадваеце мне пакланяцца заміж Аллага камусьці іншаму, о вы, невукі?»

⁶⁵Было адкрыта табе і тым, якія жылі раней за цябе: «Калі ты да¬давацьмеш Мне роўных у пакланенні, дык зробяцца марнымі твае ўчынкі і ты зразумела будзеш адным з тых, якія згубяць усё».

⁶⁶Пакланяйся Аллагу і буць адным з удзячных!

⁶⁷Яны не атаксавалі Аллага годнай мераю. Уся зямля будзе ў Яго¬най уладзе ў дзень Адраджэння, а нябёсы будуць згорнутыя Ім. Усячы¬сты Ён i Вышэй за тое, што Яму дадаюць у пакланенні.

⁶⁸затрубяць у рог, i тыя, хто на нябёсах i на зямлі, будуць здзіўле¬ныя, апроч тых, каго пажадае [пакінуць] Аллаг. А потым затрубяць яшчэ раз, i тагды яны ўстануць i будуць глядзець.

⁶⁹зямля заззяе святлом яе Госпада. Будзе пакладзеная кніга, пры¬вядуць прарокаў і сведкаў. Паміж усімі слушна разважаць, i ніхто не будзе пакрыўджаны.

⁷⁰Кожнай душы поўнаю мераю аддзякуюць за тое, што яна рабіла. Ён лепей ведае, што яны робяць.

⁷¹Тых, якія не паверылі павядуць да пекла натоўпамі. Калі яны прыйдуць туды, ягоная брама адчыніцца, а вартавыя скажуць: «Няўжо да вас не прыходзілі пасланцы з вас саміх, не чыталі вам знакі вашага Госпада і не засцерагалі вас ад сустрэчы з гэтым днём?» Тыя скажуць: «Так». Але спраўдзілася слова пра пакаранне нявернікаў.

⁷²Скажуць ім: «Увайдзіце ў браму пекла, дзе вы будзеце павек». Які ж агідны прытулак у тых, якія заганарыліся!»

⁷³Тых, якія былі збожнымі, павядуць у рай натоўпамі. Калі яны прыйдуць туды, ягоная брама адчыніцца, а вартавыя скажуць: «Мір вам! Вы былі добрымі. Увайдзіце сюды навекі!»

⁷⁴Яны скажуць: «Хвала Аллагу, Які даў нам сапраўдную абяцанку і дараваў у спадчыну зямлю! Мы прымеем забудавацца ў раі, дзе па¬жадаем. Якое выдатнае ўзнагароджанне для тых, хто рабіў [дабро]!»

⁷⁵Ты ўбачыш анёлаў, якія атачаюць Трон i ўслаўляюць Госпада свайго славаю. Паміж імі слушна разважаць i скажуць: «Хвала Алла¬гу, Госпаду светаў!»