Al-Ma'arij

¹Humingi ang isang humihingi ng isang pagdurusang magaganap.

²Para sa mga tagatangging sumampalataya, wala para ritong isang tagahadlang

³laban kay Allāh na may mga pampanik.

⁴Papanik ang mga anghel at ang Espiritu[1] sa Kanya sa isang araw na ang sukat nito ay limampung libong taon.

⁵Kaya magtiis ka nang pagtitiis na marilag.[2]

⁶Tunay na sila ay nagtuturing na [ang pagdurusang] ito ay malayo

⁷samantalang nagtuturing Kaming ito ay malapit,

⁸sa Araw na ang langit ay magiging para bang latak ng langis,[3]

⁹ang mga bundok ay magiging para bang nilipad na lana,

¹⁰at walang magtatanong[4] na isang kaanak[5] sa isang kaanak,

¹¹[bagamat] magkakitaan sila. Mag-aasam ang salarin na kung sana tutubusin siya mula sa isang pagdurusa sa Araw na iyon kapalit ng mga anak niya,

¹²at ng asawa niya at kapatid niya,

¹³at ng angkan niya na nagkakanlong sa kanya,

¹⁴at ng sinumang nasa lupa nang lahatan, pagkatapos makapagliligtas ito sa kanya.

¹⁵Aba’y hindi! Tunay na iyon ay Alab,[6]

¹⁶na isang palatuklap ng anit,

¹⁷na nag-aanyaya sa sinumang tumalikod [sa katotohanan] at nagpakalayu-layo,

¹⁸at umipon [ng yaman] at nag-imbak nito.

¹⁹Tunay na ang tao ay nilikha na ganid:

²⁰kapag sumaling sa kanya ang masama ay maligalig

²¹at kapag sumaling sa kanya ang mabuti ay mapagkait,

²²maliban sa mga nagdarasal,

²³na sila, sa pagdarasal nila, ay mga palagian,

²⁴at na [sila], sa mga yaman nila, ay may tungkuling nalalaman[7]

²⁵para sa nanghihingi at napagkaitan,

²⁶at mga nagpapatotoo sa Araw ng Pagtutumbas,

²⁷at na sila, sa pagdurusang dulot ng Panginoon nila, ay mga nababagabag

²⁸– tunay na ang pagdurusang dulot ng Panginoon nila ay walang natitiwasay –

²⁹at na sila, sa mga ari nila, ay mga tagapag-ingat,

³⁰maliban sa mga maybahay nila o sa [babaing] minay-ari ng mga kanang kamay nila [ayon sa batas] sapagkat tunay sila ay hindi mga masisisi

³¹– ngunit ang sinumang naghangad ng higit pa roon, ang mga iyon ay ang mga tagalabag –

³²at na sila, sa mga ipinagkakatiwala sa kanila at sa kasunduan sa kanila, ay mga nag-iingat,

³³at na sila, sa mga pagsasaksi nila, ay mga naninindigan,

³⁴at na sila, sa pagdarasal nila, ay nangangalaga,

³⁵ang mga iyon sa mga hardin ay mga pararangalan.

³⁶Kaya ano ang mayroon sa mga tumangging sumampalataya na sa dako mo ay mga nagdadali-dali[8]

³⁷sa gawing kanan at sa gawing kaliwa sa magkakahiwalay na umpukan?

³⁸Naghahangad ba ang bawat tao kabilang sa kanila na papasukin sa isang hardin ng kaginhawahan?

³⁹Aba’y hindi! Tunay na Kami ay lumikha sa kanila mula sa nalalaman nila.

⁴⁰Kaya talagang sumusumpa Ako sa [sarili Ko bilang] Panginoon ng mga sikatan at mga lubugan, tunay na Kami ay talagang Nakakakaya

⁴¹na magpalit Kami ng higit na mabuti kaysa sa kanila, at Kami ay hindi mauunahan.”

⁴²Kaya hayaan mo silang sumuong [sa kabulaanan] at maglaro hanggang sa makipagkita sila sa araw nilang pinangangakuan sila

⁴³sa araw na lalabas sila mula sa mga puntod nang matutulin na para bang sila tungo sa mga dambana ay nagmamadali.

⁴⁴Nagtataimtim ang mga paningin nila, may lumulukob sa kanila na isang kaabahan! Iyon ay ang araw na dating ipinangangako sa kanila.