At-Tur

¹Sumpa man sa Bundok,[1]

²sumpa man sa isang Aklat[2] na natitikan

³sa isang pergaminong nakaladlad,

⁴sumpa man sa Bahay na Dinadalaw-dalaw,[3]

⁵sumpa man sa bubong [na langit] na iniangat,

⁶sumpa man sa dagat na pinupuno [ng tubig],

⁷tunay na ang pagdurusang dulot ng Panginoon mo ay talagang magaganap.

⁸Walang ukol dito na anumang tagatulak,

⁹sa araw na mayayanig ang langit sa isang pagyanig,

¹⁰at uusad ang mga bundok sa isang pag-usad.

¹¹Kaya kapighatian sa araw na iyon ay ukol sa mga tagapagpasinungaling,

¹²na sila sa isang pagsuong [sa kabulaanan] ay naglalaro.

¹³Sa araw na ipagtutulakan sila patungo sa apoy ng Impiyerno sa isang pagtutulakan [at sasabihan:]

¹⁴“Ito ay ang Apoy [ng Impiyerno] na kayo dati hinggil dito ay nagpapasinungaling.”

¹⁵Kaya panggagaway ba [ang pagdurusang] ito o kayo ay hindi nakakikita?

¹⁶Masunog kayo rito [sa apoy] at magtiis kayo o huwag kayong magtiis: magkapantay sa inyo; gagantihan lamang kayo ng dati ninyong ginagawa [na kasamaan].

¹⁷Tunay na ang mga tagapangilag magkasala ay nasa mga hardin at kaginhawahan,

¹⁸na mga nagpapasarap sa ibinigay sa kanila ng Panginoon nila at [dahil] nagsanggalang sa kanila ang Panginoon nila sa pagdurusa sa Impiyerno.

¹⁹[Sasabihan sila:] “Kumain kayo at uminom kayo nang kaiga-igaya dahil sa dati ninyong ginagawa,

²⁰habang mga nakasandal sa mga kama na inihanay.” Magkakasal Kami sa kanila sa mga dilag na may maninining na mata.

²¹Ang mga sumampalataya at sumunod sa kanila sa pananampalataya ang mga supling nila ay mag-uugnay Kami sa kanila sa mga supling nila at hindi Kami babawas sa kanila mula sa [magandang] gawa nila ng anuman. Ang bawat tao, sa nakamit niya, ay mananagot.

²²Magkakaloob Kami sa kanila ng prutas at karne kabilang sa ninanasa nila.

²³Magpapasahan sila roon ng tasa [ng alak] na walang satsatan dito at walang pagpapakasalanan.

²⁴May iikot sa kanila na mga batang lalaki [na pinagsilbi] para sa kanila, na para bang ang mga iyon ay mga perlas na itinatago.

²⁵Lalapit ang iba sa kanila sa iba pa habang nagtatanungan.

²⁶Magsasabi sila: “Tunay na kami dati bago pa niyan sa mga mag-anak namin ay mga nababagabag [pagdurusa sa Kabilang-buhay].

²⁷Ngunit nagmagandang-loob si Allāh sa amin at nagsanggalang Siya sa amin sa pagdurusa sa nakapapasong hangin.

²⁸Tunay na kami dati bago pa niyan ay dumadalangin sa Kanya; tunay na Siya ay ang Mabuting-loob, ang Maawain.

²⁹Kaya magpaalaala ka [sa kanila nang tuluy-tuloy] sapagkat hindi ka, dahil sa biyaya ng Panginoon mo, isang manghuhula, ni isang baliw.

³⁰O nagsasabi sila: “Isang makata [siya], na nag-aabang kami sa kanya ng sakuna ng panahon.”

³¹Sabihin mo: “Mag-abang kayo [sa kamatayan ko] sapagkat tunay na ako ay kasama sa inyo kabilang sa mga tagapag-abang [sa pagdurusa ninyo].”

³²O nag-uutos ba sa kanila ang mga isipan nila [ng paratang] na ito o sila ay mga taong tagapagmalabis?

³³O nagsasabi ba silang nagsabi-sabi siya [ng Qur’ān na] ito? Bagkus hindi sila sumasampalataya.

³⁴Kaya maglahad sila ng isang salaysay tulad [ng Qur’ān] kung sila ay mga tapat.

³⁵O nilikha sila ng hindi isang anuman o sila ay ang mga tagalikha?

³⁶O lumikha sila ng mga langit at lupa? Bagkus hindi sila nakatitiyak.

³⁷O taglay ba nila ang mga imbakan ng Panginoon mo, o sila ay ang mga tagapangibabaw?

³⁸O mayroon ba silang isang hagdan [paakyat sa langit] na nakakapakinig sila roon? Kaya [kung gayon] ay maglahad ang tagapakinig nila ng isang katunayang malinaw.

³⁹O ukol sa Kanya ay ang mga anak na babae at ukol naman sa inyo ay ang mga anak na lalaki?

⁴⁰O nanghihingi ka ba [O Propeta Muḥammad] sa kanila ng isang pabuya[4] kaya sila dahil sa isang pagkakamulta ay mga napabibigatan?

⁴¹O taglay ba nila ang [kaalaman sa] nakalingid kaya sila ay nagsusulat [nito]?

⁴²O nagnanais ba sila ng isang panlalansi [laban sa iyo O Propeta] ngunit ang mga tumangging sumampalataya ay ang mga nilalansi?

⁴³O mayroon ba silang diyos na iba pa kay Allāh? Kaluwalhatian kay Allāh higit sa anumang itinatambal nila!

⁴⁴Kung may makikita sila na isang tipak mula sa langit na bumabagsak ay magsasabi sila: “Mga ulap na ibinunton.”

⁴⁵Kaya pabayaan mo sila hanggang sa makipagtagpo sila sa araw nila na doon ay malilintikan sila,

⁴⁶sa Araw na hindi makapagdudulot para sa kanila ang panlalansi nila ng anuman ni sila ay iaadya.

⁴⁷Tunay na ukol sa mga lumabag sa katarungan[5] ay isang pagdurusang iba pa rito [sa Mundo] subalit ang higit na marami sa kanila ay hindi nakaaalam.

⁴⁸Magtiis ka sa hatol ng Panginoon mo sapagkat tunay na ikaw ay nasa mga mata Namin[6] at magluwalhati ka kasabay ng pagpupuri sa Panginoon mo kapag bumangon ka.

⁴⁹Sa bahagi ng gabi ay magluwalhati ka sa Kanya at sa paglubog ng mga bituin [sa madaling-araw].