Nuh

¹Ne e dërguam Nuhun te populli i tij dhe i thamë: “Paralajmëroje popullin tënd para se t’i vijë një dënim i dhembshëm!”

²Ai tha: “O populli im! Në të vërtetë, unë jam për ju një paralajmërues i qartë:

³që të adhuroni Allahun, t’i frikësoheni Atij e të më bindeni mua,

⁴me qëllim që Ai të falë disa nga gjynahet tuaja dhe t’ju lërë (të jetoni) deri në një afat të caktuar. Dhe, kur t’ju vijë çasti i caktuar i Allahut, askush nuk do të mund ta shtyjë atë, veç sikur ta dinit”!

⁵Ai tha: “O Zoti im, unë e thirra vërtet popullin tim natë e ditë,

⁶por thirrja ime edhe më tepër i largoi (nga e vërteta).

⁷Sa herë, që i thirrja për t’i falur Ti, ata shtinin gishtërinjtë në veshë dhe mbuloheshin me petkat e tyre, duke këmbëngulur me mendjemadhësi (në mosbesim).

⁸Pastaj i thirra me zë të lartë.

⁹Më pas ua shpalla edhe botërisht, edhe fshehurazi

¹⁰e u thashë: “Kërkoni falje nga Zoti juaj, i Cili është Falës i madh,

¹¹që Ai t’ju dërgojë shi të bollshëm,

¹²t’ju shtojë pasurinë dhe fëmijët tuaj dhe të bëjë për ju kopshte e lumenj!

¹³Ç’është kështu me ju, që nuk e madhëroni Allahun siç duhet (duke e pasur frikë),

¹⁴ndërkohë që Ai ju ka krijuar në etapa (etapat e embrionit)?

¹⁵A nuk e shihni se si Allahu i ka krijuar shtatë qiejt njëri mbi tjetrin,

¹⁶dhe në ta e ka bërë Hënën dritë, kurse Diellin e ka bërë fener?

¹⁷Allahu ju ka krijuar nga toka, ashtu si bimët,

¹⁸pastaj ju kthen tek ajo dhe prej saj sërish do t’ju nxjerrë.

¹⁹Allahu për ju e ka bërë Tokën shtrojë të gjerë,

²⁰që të ecni nëpër të, nëpër rrugët e gjera.”

²¹Nuhu tha: “O Zoti im, ata më kundërshtuan mua dhe u dhanë pas atyre njerëzve, pasuria dhe fëmijët e të cilëve nuk kanë sjellë gjë tjetër, veç shkatërrimit.

²²Ata kurdisën një kurth të madh,

²³dhe thanë: ‘Mos i lini kurrsesi zotat tuaj! Mos e lini kurrsesi as Veddin, as Suvain, as Jeguthin, as Jaukën, as Nesrin’!

²⁴E kështu kanë futur në rrugë të gabuar shumë (njerëz). Prandaj, keqbërësve mos u shto gjë tjetër, veç humbjes!”

²⁵Për shkak të gjynaheve të tyre, ata u përmbytën dhe u hodhën në zjarr. Ata nuk gjetën mbrojtës tjetër për veten në vend të Allahut.

²⁶Dhe Nuhu tha: “O Zoti im, mos lër mbi tokë asnjë femohues,

²⁷sepse, nëse Ti i lë, ata do t’i shpien në humbje robërit e Tu dhe do të lindin vetëm kriminelë dhe jobesimtarë!

²⁸O Zoti im, falmë mua dhe prindërit e mi, si dhe çdo besimtar, që kërkon strehim në shtëpinë time! Fali të gjithë besimtarët e besimtaret, ndërsa keqbërësve shtoju vetëm shkatërrim!”