'Abasa

عبس

He Frowned • 42 ayahs • Meccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ﴿١﴾

1მოიღუშა და პირი იბრუნა,

أَن جَآءَهُ ٱلۡأَعۡمَىٰ﴿٢﴾

2რაკი ბრმა მივიდა მასთან.[1]

وَمَا يُدۡرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ﴿٣﴾

3და რა იცი შენ, იქნებ უნდა განიწმინდოს.[1]

أَوۡ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكۡرَىٰٓ﴿٤﴾

4ან იქნებ შეგონება მიეღოს და სასარგებლო ყოფილიყო შეგონება მისთვის.

أَمَّا مَنِ ٱسۡتَغۡنَىٰ﴿٥﴾

5ხოლო ვინც (შენი შეგონების) საჭიროებას არ გრძნობს,

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ﴿٦﴾

6შენ მაინც მისკენ მიილტვი.

وَمَا عَلَيۡكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ﴿٧﴾

7და არაფერი გაკისრია შენ, თუკი არ განიწმინდა.

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسۡعَىٰ﴿٨﴾

8ხოლო, ვინც შენთან მოვიდა სწრაფვით

وَهُوَ يَخۡشَىٰ﴿٩﴾

9და არის ღვთისმოშიში,

فَأَنتَ عَنۡهُ تَلَهَّىٰ﴿١٠﴾

10შენ უყურადღებოდ ტოვებ მას.

كَلَّآ إِنَّهَا تَذۡكِرَةٞ﴿١١﴾

11არა![1] ჭეშმარიტად, ის[2] არის შეგონება.

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ﴿١٢﴾

12ამიტომ, ვინც ინებებს გაითვალისწინებს კიდეც.

فِي صُحُفٖ مُّكَرَّمَةٖ﴿١٣﴾

13(აღნიშნული შეგონება) პატივდებულ ფურცლებშია,

مَّرۡفُوعَةٖ مُّطَهَّرَةِۭ﴿١٤﴾

14ამაღლებულსა და ყოვლად წმინდაში,

بِأَيۡدِي سَفَرَةٖ﴿١٥﴾

15მწერალ ანგელოზთა ხელით ჩაწერილი,

كِرَامِۭ بَرَرَةٖ﴿١٦﴾

16პატივდებულთა, ერთგულებით მორჩილთა.

قُتِلَ ٱلۡإِنسَٰنُ مَآ أَكۡفَرَهُۥ﴿١٧﴾

17მოსასპობელი ადამიანი, რაოდენ ურწმუნოა/უმადურია.

مِنۡ أَيِّ شَيۡءٍ خَلَقَهُۥ﴿١٨﴾

18(ღმერთმა) რისგან შექმნა იგი?

مِن نُّطۡفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ﴿١٩﴾

19სპერმისგან, გააჩინა და თან განუსაზღვრა ეტაპები.

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ﴿٢٠﴾

20შემდეგ გზა გაუადვილა.[1]

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقۡبَرَهُۥ﴿٢١﴾

21შემდეგ მოაკვდინა და საფლავს მიაბარა.

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ﴿٢٢﴾

22შემდეგ როდესაც ინებებს(ალლაჰი), აღადგენს მას.

كَلَّا لَمَّا يَقۡضِ مَآ أَمَرَهُۥ﴿٢٣﴾

23არა, მან[1] არ შეასრულა ის, რაც (ღმერთმა) უბრძანა.

فَلۡيَنظُرِ ٱلۡإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ﴿٢٤﴾

24მაშ, შეხედოს ადამიანმა თავის საჭმელსა,

أَنَّا صَبَبۡنَا ٱلۡمَآءَ صَبّٗا﴿٢٥﴾

25როგორი სიუხვით ვაწვიმეთ წყალი.

ثُمَّ شَقَقۡنَا ٱلۡأَرۡضَ شَقّٗا﴿٢٦﴾

26შემდეგ პირი ვუხსენით მიწას ნაპრალებად.[1]

فَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا حَبّٗا﴿٢٧﴾

27შემდეგ მასში მარცვალი აღმოვაცენეთ,

وَعِنَبٗا وَقَضۡبٗا﴿٢٨﴾

28ასევე ვაზი და სამყურა ნედლი ბალახი,[1]

وَزَيۡتُونٗا وَنَخۡلٗا﴿٢٩﴾

29ზეთის ხილი და ფინიკის ხე

وَحَدَآئِقَ غُلۡبٗا﴿٣٠﴾

30და ბაღები ხშირი,

وَفَٰكِهَةٗ وَأَبّٗا﴿٣١﴾

31ხილეული და ბალახები,

مَّتَٰعٗا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ﴿٣٢﴾

32სარგებლად თქვენდა და თქვენი საქონლისთვის.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ﴿٣٣﴾

33ხოლო, როდესაც მოვა გამაყრუებელი ხმა,

يَوۡمَ يَفِرُّ ٱلۡمَرۡءُ مِنۡ أَخِيهِ﴿٣٤﴾

34იმ დღეს კაცი გაურბის თავის ძმას,

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ﴿٣٥﴾

35ასევე თავის დედას და მამას,

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ﴿٣٦﴾

36კიდევ თავის ცოლსა და შვილსა,

لِكُلِّ ٱمۡرِيٕٖ مِّنۡهُمۡ يَوۡمَئِذٖ شَأۡنٞ يُغۡنِيهِ﴿٣٧﴾

37იმ დღეს მათგან ყველა კაცს საკმარისი საქმე/სადარდებელი ექნება.

وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ مُّسۡفِرَةٞ﴿٣٨﴾

38იმ დღეს სახენი გაბრწყინებულნი,[1]

ضَاحِكَةٞ مُّسۡتَبۡشِرَةٞ﴿٣٩﴾

39მღიმარნი, გახარებულნი.

وَوُجُوهٞ يَوۡمَئِذٍ عَلَيۡهَا غَبَرَةٞ﴿٤٠﴾

40იმ დღეს ასევე იქნება სახეები მტვერ მოდებულნი,[1]

تَرۡهَقُهَا قَتَرَةٌ﴿٤١﴾

41სიბნელე შეიპყრობს მათ(სახეებს).

أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡكَفَرَةُ ٱلۡفَجَرَةُ﴿٤٢﴾

42აი ეგენი არიან ურწმუნო უკეთურები.

← An-Nazi'atAt-Takwir→

RELATED SURAHS

1

Al-Fatiha

The Opening

36

Ya-Sin

Ya-Sin

55

Ar-Rahman

The Most Merciful

67

Al-Mulk

The Sovereignty

Browse all 114 surahs