Al-Hashr

الحشر

The Gathering • 24 ayahs • Medinan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۖ وَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ﴿١﴾

1ალლაჰი ადიდა ყოველივემ, რაც ცათა შინაა და რაც ქვეყანაზეა. და იგია ძლევამოსილი, ბრძენი.

هُوَ ٱلَّذِيٓ أَخۡرَجَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ مِن دِيَٰرِهِمۡ لِأَوَّلِ ٱلۡحَشۡرِۚ مَا ظَنَنتُمۡ أَن يَخۡرُجُواْۖ وَظَنُّوٓاْ أَنَّهُم مَّانِعَتُهُمۡ حُصُونُهُم مِّنَ ٱللَّهِ فَأَتَىٰهُمُ ٱللَّهُ مِنۡ حَيۡثُ لَمۡ يَحۡتَسِبُواْۖ وَقَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ ٱلرُّعۡبَۚ يُخۡرِبُونَ بُيُوتَهُم بِأَيۡدِيهِمۡ وَأَيۡدِي ٱلۡمُؤۡمِنِينَ فَٱعۡتَبِرُواْ يَٰٓأُوْلِي ٱلۡأَبۡصَٰرِ﴿٢﴾

2ის [ალლაჰი] არის ის, ვინც განდევნა ისინი, რომლებიც ურწმუნონი გახდნენ წერილის ხალხიდან [იუდეველებიდან, კერძოდ ბანუ ან-ნადირის ტომი], მათი საცხოვრებლებიდან პირველ შეკრებაზე. {ეს იყო მათი პირველი განდევნა არაბეთის ნახევარკუნძულიდან ახლო აღმოსავლეთში.} თქვენ [ო, მორწმუნენო] არ გიფიქრიათ, რომ ისინი [იუდეველები] გავიდოდნენ ([სახლებიდან] ამგვარი აღშფოთებითა და დასანახი სირცხვილით). მათ [იუდეველებს] კი ეჩვენებოდათ, რომ მათი ციხეები დაიცავდა მათ ალლაჰისგან და რომ ვერავინ დაამარცხებდა მათ. მაგრამ ალლაჰმა მოაღწია მათ იქიდან, საიდანაც არ ელოდნენ, და შეიტანა მათ გულებში ძლიერი შიში. და აი, ისინი გაანადგურებენ თავიანთ სახლებებს საკუთარ ხელით და მორწმუნეების ხელითაც. გაითვალისწინეთ, ო გონიერნო, (რა დაემართათ მათ).

وَلَوۡلَآ أَن كَتَبَ ٱللَّهُ عَلَيۡهِمُ ٱلۡجَلَآءَ لَعَذَّبَهُمۡ فِي ٱلدُّنۡيَاۖ وَلَهُمۡ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ عَذَابُ ٱلنَّارِ﴿٣﴾

3და ალლაჰს რომ არ დაეწერა მათთვის გადასახლება, უთუოდ დასჯიდა მათ ამქვეყნად. და საიქიოში მათთვისაა ცეცხლის სასჯელი.

ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ شَآقُّواْ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥۖ وَمَن يُشَآقِّ ٱللَّهَ فَإِنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلۡعِقَابِ﴿٤﴾

4ეს იმიტომ, რომ ისინი შეეწინააღმდეგნენ ალლაჰსა და მის შუამავალს. და ვინც ალლაჰს შეეწინააღმდეგება, უეჭველად, ალლაჰი მკაცრია სასჯელით.

مَا قَطَعۡتُم مِّن لِّينَةٍ أَوۡ تَرَكۡتُمُوهَا قَآئِمَةً عَلَىٰٓ أُصُولِهَا فَبِإِذۡنِ ٱللَّهِ وَلِيُخۡزِيَ ٱلۡفَٰسِقِينَ﴿٥﴾

5ის პალმები (რომლებიც ბანუ ნადირის იუდეველებს ეკუთვნოდა), რომლებიც თქვენ (ო, მორწმუნეებო) მოჭერით (მათი ციხესიმაგრის ალყის დროს) ან ფესვებზე დატოვეთ, ყველაფერი ეს იყო ალლაჰის ნებართვით (და ალლაჰის ბრძანებით) [ამის გამო თქვენ არ გეკისრებათ დანაშაული] და რათა მან (ალლაჰმა) შეარცხვინოს ურჩები.

وَمَآ أَفَآءَ ٱللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ مِنۡهُمۡ فَمَآ أَوۡجَفۡتُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ خَيۡلٖ وَلَا رِكَابٖ وَلَٰكِنَّ ٱللَّهَ يُسَلِّطُ رُسُلَهُۥ عَلَىٰ مَن يَشَآءُۚ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ﴿٦﴾

6და რაც ალლაჰმა უბოძა თავისი მოციქულისათვის როგორც [სამხედრო] ნადავლი მათგან [მათი საკუთრებიდან], ამისათვის თქვენ არ დაგჭირდათ არც ცხენების, არც აქლემების [გამოყენება], მაგრამ ალლაჰი აძლევს თავის მოციქულებს ძალაუფლებას, ვისზეც სურს(და თავს ესხმიან მტერს ალლაჰის დავალებით). და ჭეშმარიტად, ალლაჰს ძალუძს ყველაფერი!

مَّآ أَفَآءَ ٱللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِۦ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡقُرَىٰ فَلِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي ٱلۡقُرۡبَىٰ وَٱلۡيَتَٰمَىٰ وَٱلۡمَسَٰكِينِ وَٱبۡنِ ٱلسَّبِيلِ كَيۡ لَا يَكُونَ دُولَةَۢ بَيۡنَ ٱلۡأَغۡنِيَآءِ مِنكُمۡۚ وَمَآ ءَاتَىٰكُمُ ٱلرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَىٰكُمۡ عَنۡهُ فَٱنتَهُواْۚ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَۖ إِنَّ ٱللَّهَ شَدِيدُ ٱلۡعِقَابِ﴿٧﴾

7და ის, რაც ალლაჰმა (სამხედრო) ნადავლად უბოძა თავის შუამავალს სოფლების მცხოვრებთაგან [მრავალღმერთიანთა ქონებიდან] (და ამავდროულად არ იყო საჭირო მხედრებზე დევნა და სამხედრო შეტაკება), – ის (ასეთი ნადავლი) (არ ნაწილდება მეომრებს შორის, არამედ) ეკუთვნის ალლაჰს [იხარჯება ყველა მორწმუნის საერთო კეთილდღეობისთვის], შუამავალს, ნათესავებს (მოციქულის), ობლების, ღარიბებისა და მგზავრების (რომელსაც გზაში ფული გამოელია და მოგზაურობის გაგრძელება არ შეუძლია), რათა ეს არ აღმოჩნდეს განაწილება (მხოლოდ) თქვენ შორის მდიდრებს შორის. და რაც კი რამეს მოგცემთ შუამავალი (იქნება ეს ქონება თუ მისი ბრძანება), აიღეთ, და რასაც გიკრძალავთ, შეიკავეთ თავი. და გეშინოდეთ ალლაჰისა, რადგან ალლაჰი მკაცრია სასჯელში!

لِلۡفُقَرَآءِ ٱلۡمُهَٰجِرِينَ ٱلَّذِينَ أُخۡرِجُواْ مِن دِيَٰرِهِمۡ وَأَمۡوَٰلِهِمۡ يَبۡتَغُونَ فَضۡلٗا مِّنَ ٱللَّهِ وَرِضۡوَٰنٗا وَيَنصُرُونَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥٓۚ أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلصَّٰدِقُونَ﴿٨﴾

8ღარიბი მუჰაჯირებისთვის, რომლებიც განდევნილ იქნენ თავიანთი სახლებიდან და ქონებიდან, ეძიებენ ალლაჰის წყალობასა და კეთილგანწყობას, და ეხმარებიან ალლაჰსა და მის შუამავალს. სწორედ ისინი არიან მართალნი(რწმენაში გულწრფელნი).

وَٱلَّذِينَ تَبَوَّءُو ٱلدَّارَ وَٱلۡإِيمَٰنَ مِن قَبۡلِهِمۡ يُحِبُّونَ مَنۡ هَاجَرَ إِلَيۡهِمۡ وَلَا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمۡ حَاجَةٗ مِّمَّآ أُوتُواْ وَيُؤۡثِرُونَ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمۡ وَلَوۡ كَانَ بِهِمۡ خَصَاصَةٞۚ وَمَن يُوقَ شُحَّ نَفۡسِهِۦ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ﴿٩﴾

9რაც შეეხება მათ [ანსარებს], რომლებიც დასახლებულნი იყვნენ [მედინაში] და ირწმუნეს მათამდე [მუჰაჯირების მოსვლამდე], ისინი სიყვარულით და დახმარებით იღებენ მათთან დასახლებულ მუჰაჯირებს და მათ გულებში არ აქვთ შური [მუჰაჯირებისთვის მინიჭებული ნადავლის გამო]. ისინი მუჰაჯირებს უწევენ უპირატესობას საკუთარ თავზე, (მიუხედავად იმისა, რომ თავად სიღარიბეს განიცდიდნენ ან სჭირდებოდათ). ვინც ალლაჰმა დაიცვა სიძუნწისგან, ესენი მართლაც ბედნიერნი იქნებიან (ამ ცხოვრებაში და მარადიულობაში)!

وَٱلَّذِينَ جَآءُو مِنۢ بَعۡدِهِمۡ يَقُولُونَ رَبَّنَا ٱغۡفِرۡ لَنَا وَلِإِخۡوَٰنِنَا ٱلَّذِينَ سَبَقُونَا بِٱلۡإِيمَٰنِ وَلَا تَجۡعَلۡ فِي قُلُوبِنَا غِلّٗا لِّلَّذِينَ ءَامَنُواْ رَبَّنَآ إِنَّكَ رَءُوفٞ رَّحِيمٌ﴿١٠﴾

10და ისინი, ვინც მათ შემდეგ მოვიდნენ, ამბობენ: "ღმერთო ჩვენო! გვაპატიე ჩვენ და ჩვენს ძმებს, რომელთაც გაგვასწრეს რწმენაში, და ნუ ჩაგვიდებ გულებში სიძულვილს მორწმუნეთა მიმართ. ღმერთო ჩვენო! უეჭველად, შენ ლმობიერი ხარ, მწყალობელი!"

۞ أَلَمۡ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ نَافَقُواْ يَقُولُونَ لِإِخۡوَٰنِهِمُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ لَئِنۡ أُخۡرِجۡتُمۡ لَنَخۡرُجَنَّ مَعَكُمۡ وَلَا نُطِيعُ فِيكُمۡ أَحَدًا أَبَدٗا وَإِن قُوتِلۡتُمۡ لَنَنصُرَنَّكُمۡ وَٱللَّهُ يَشۡهَدُ إِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ﴿١١﴾

11ნუთუ არ გინახავს ისინი, ვინც თვალთმაქცები გახდნენ, როგორ საუბრობენ თავიანთ ძმებთან წერილის ხალხიდან, რომლებიც ურწმუნონი გახდნენ [იუდეველებთან ბანუ ან-ნადირიდან]: «თუ გაგაძევებენ თქვენი საცხოვრებლიდან, ჩვენ აუცილებლად გავალთ თქვენთან ერთად [მედინიდან], და ჩვენ არასდროს დავემორჩილებით არცერთს და არცერთ დროს თქვენ წინააღმდეგ ბრძოლაში. თუ ვინმე გამოგიწევთ ბრძოლას, ჩვენ [მუნაფიყები] აუცილებლად დაგეხმარებით თქვენ [იუდეველებს].» ალლაჰი კი მოწმობს, რომ ისინი უთუოდ ცრუობენ!

لَئِنۡ أُخۡرِجُواْ لَا يَخۡرُجُونَ مَعَهُمۡ وَلَئِن قُوتِلُواْ لَا يَنصُرُونَهُمۡ وَلَئِن نَّصَرُوهُمۡ لَيُوَلُّنَّ ٱلۡأَدۡبَٰرَ ثُمَّ لَا يُنصَرُونَ﴿١٢﴾

12თუ ისინი [იუდეველები] განიდევნებიან [მედინიდან], მაშინ ისინი [მუნაფიყები] მათთან ერთად არ გავლენ. და თუ მათთან [იუდეველებთან] ბრძოლა დაიწყება, ისინი [მუნაფიყები] არ დაეხმარებიან მათ (როგორც ამას ჰპირდებოდნენ). ხოლო თუ ისინი [მუნაფიყები] მაინც დაეხმარებიან, ზურგს შეაქცევენ [უკან დაიხევენ], და შემდეგ მათთვის [იუდეველებისთვის] არავითარი დახმარება არ იქნება გაწეული.

لَأَنتُمۡ أَشَدُّ رَهۡبَةٗ فِي صُدُورِهِم مِّنَ ٱللَّهِۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ قَوۡمٞ لَّا يَفۡقَهُونَ﴿١٣﴾

13თქვენი შიში მათ გულებში უფრო მეტია, ვიდრე ალლაჰისა. ეს იმიტომ, რომ ისინი არიან ხალხი, რომელთაც არ გაეგებათ (ალლაჰის სიდიადე).

لَا يُقَٰتِلُونَكُمۡ جَمِيعًا إِلَّا فِي قُرٗى مُّحَصَّنَةٍ أَوۡ مِن وَرَآءِ جُدُرِۭۚ بَأۡسُهُم بَيۡنَهُمۡ شَدِيدٞۚ تَحۡسَبُهُمۡ جَمِيعٗا وَقُلُوبُهُمۡ شَتَّىٰۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ قَوۡمٞ لَّا يَعۡقِلُونَ﴿١٤﴾

14ისინი ყველა ერთად ვერ შეგებრძოლებიან, გარდა გამაგრებული სოფლებისა ან კედლებს ამოფარებულნი. მათ შორის მტრობა დიდია. შენ ისინი ერთიანნი გგონია, არადა მათი გულები გაყოფილია. ეს იმიტომ, რომ ისინი უგუნური ხალხია.

كَمَثَلِ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ قَرِيبٗاۖ ذَاقُواْ وَبَالَ أَمۡرِهِمۡ وَلَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٞ﴿١٥﴾

15მათ მსგავსად, ვინც მათზე ცოტა ხნით ადრე იყვნენ (ყურეიშელები). მათ იგემეს თავიანთი საქმის სიმწარე(ბადრის ბრძოლაში) და მათთვისაა მწარე სასჯელი.

كَمَثَلِ ٱلشَّيۡطَٰنِ إِذۡ قَالَ لِلۡإِنسَٰنِ ٱكۡفُرۡ فَلَمَّا كَفَرَ قَالَ إِنِّي بَرِيٓءٞ مِّنكَ إِنِّيٓ أَخَافُ ٱللَّهَ رَبَّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿١٦﴾

16(იუდეველები როცა თვალთმაქცებს უსმენენ ბრძოლაში წაქეზებისა და დახმარების დაპირების საქმეში) ისინი [იუდეველები] ჰგვანან სატანას: აი, მან უთხრა ადამიანს: "ურწმუნო გახდი!" და როცა ის [ადამიანი] ურწმუნო გახდა, მან [სატანამ] თქვა: "ჭეშმარიტად, მე გშორდები შენ. ჭეშმარიტად, მე მეშინია ალლაჰის — სამყაროების უფლის!"

فَكَانَ عَٰقِبَتَهُمَآ أَنَّهُمَا فِي ٱلنَّارِ خَٰلِدَيۡنِ فِيهَاۚ وَذَٰلِكَ جَزَٰٓؤُاْ ٱلظَّٰلِمِينَ﴿١٧﴾

17და მათი ორივეს(სატანისა და მისი მორჩილი ურწმუნო ადამიანის) აღსასრული ის იყო, რომ ცეცხლში მოხვდნენ, სადაც სამუდამოდ დარჩებიან. და ესაა უსამართლოთა საზღაური.

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَلۡتَنظُرۡ نَفۡسٞ مَّا قَدَّمَتۡ لِغَدٖۖ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَۚ إِنَّ ٱللَّهَ خَبِيرُۢ بِمَا تَعۡمَلُونَ﴿١٨﴾

18ჰეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! გეშინოდეთ ალლაჰისა და დაე, დაუკვირდეს ყოველი სული, რა გაამზადა ხვალინდელი დღისთვის. და გეშინოდეთ ალლაჰისა. უეჭველად, ალლაჰმა უწყის, რასაც თქვენ აკეთებთ.

وَلَا تَكُونُواْ كَٱلَّذِينَ نَسُواْ ٱللَّهَ فَأَنسَىٰهُمۡ أَنفُسَهُمۡۚ أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡفَٰسِقُونَ﴿١٩﴾

19ნუ დაემსგავსებით (ო მორწმუნენო) მათ, რომლებმაც დაივიწყეს ალლაჰი, და (ამის გამო) ალლაჰმა დაავიწყა მათ საკუთარი თავიც [შეწყვიტეს იმ საქმის კეთება, რაც გადაარჩენდა მათ ჯოჯოხეთში მარადიულ დარჩენას]. ასეთები არიან ურჩები

لَا يَسۡتَوِيٓ أَصۡحَٰبُ ٱلنَّارِ وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡجَنَّةِۚ أَصۡحَٰبُ ٱلۡجَنَّةِ هُمُ ٱلۡفَآئِزُونَ﴿٢٠﴾

20არ არიან თანასწორნი ცეცხლის მკვიდრნი და სამოთხის მკვიდრნი(არც ამქვეყნიურ ცხოვრებაში და არც საიქიოში). სამოთხის მკვიდრნი არიან გამარჯვებულნი(რადგან ისინი აკეთებდნენ კეთილ საქმეებს, მათ აენაზღაურათ სამოთხით).

لَوۡ أَنزَلۡنَا هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانَ عَلَىٰ جَبَلٖ لَّرَأَيۡتَهُۥ خَٰشِعٗا مُّتَصَدِّعٗا مِّنۡ خَشۡيَةِ ٱللَّهِۚ وَتِلۡكَ ٱلۡأَمۡثَٰلُ نَضۡرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمۡ يَتَفَكَّرُونَ﴿٢١﴾

21ეს ყურანი რომ მთისთვის გარდმოგვევლინა, შენ უსათუოდ იხილავდი მას მორჩილად დამხობილს და დაშლილ-დანაწევრებულს ალლაჰის შიშით. და ამ იგავებს ვუყვებით ადამიანებს, რათა მათ დაფიქრდნენ.

هُوَ ٱللَّهُ ٱلَّذِي لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ عَٰلِمُ ٱلۡغَيۡبِ وَٱلشَّهَٰدَةِۖ هُوَ ٱلرَّحۡمَٰنُ ٱلرَّحِيمُ﴿٢٢﴾

22ისაა ალლაჰი, რომლის გარდა არ არსებობს ღვთაება. დაფარულისა და ცხადის მცოდნე. ისაა მოწყალე, შემწყალებელი.

هُوَ ٱللَّهُ ٱلَّذِي لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلۡمَلِكُ ٱلۡقُدُّوسُ ٱلسَّلَٰمُ ٱلۡمُؤۡمِنُ ٱلۡمُهَيۡمِنُ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡجَبَّارُ ٱلۡمُتَكَبِّرُۚ سُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يُشۡرِكُونَ﴿٢٣﴾

23ისაა ალლაჰი, რომლის გარდა არ არსებობს სხვა ღმერთი, მეუფე, უწმინდესი, მშვიდობისმყოფელი, ერთგული (თავისი ქმნილებების მიმართ, თავისი მოციქულების და მათი მიმდევრების მხარდამჭერი), მფარველი, ძლევამოსილი, ყოვლისშემძლე, უზენაესი. წმინდაა ალლაჰი იმაზე, რასაც მას თანაზიარად უდგენენ.

هُوَ ٱللَّهُ ٱلۡخَٰلِقُ ٱلۡبَارِئُ ٱلۡمُصَوِّرُۖ لَهُ ٱلۡأَسۡمَآءُ ٱلۡحُسۡنَىٰۚ يُسَبِّحُ لَهُۥ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ وَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ﴿٢٤﴾

24ის არის ალლაჰი, შემქმნელი, გამჩენი, სახის მიმცემი. მას ეკუთვნის უმშვენიერესი სახელები. მას ადიდებს ყველაფერი, რაც ცათა შინაა და ქვეყანაზეა. და ის ძლევამოსილია, ბრძენია.

← Al-MujadilahAl-Mumtahanah→

RELATED SURAHS

1

Al-Fatiha

The Opening

36

Ya-Sin

Ya-Sin

55

Ar-Rahman

The Most Merciful

67

Al-Mulk

The Sovereignty

Browse all 114 surahs