Al-Qalam

¹Ñ. Na rantse da alƙalami da abin da (marubũta) suke rubũtãwa.

²Kai, sabõda ni'imar Ubangijinka, bã mahaukaci kake ba.

³Kuma, lalle, haƙĩƙa kanã da lãdar da bã ta yankewa.

⁴Kuma, lalle haƙiƙa kana a kan hãlãyen kirki, manya.

⁵Don haka, zã ka gani, sũ kuma zã su gani.

⁶Ga wanenku haukã take.

⁷Lalle Ubangijinka Shi ne Mafi sani ga wanda ya ɓace daga tafarkin Sa. Kuma Shi ne Mafi sani ga mãsu shiryuwa.

⁸Saboda haka kada ka bi mãsu ƙaryatãwa.

⁹Sunã fatar ka sassauta, su kuma sũ sassauta.

¹⁰Kada ka bi dukkan mai yawan rantsuwa, walãkantacce.

¹¹Mai zunɗe, mai yãwo da gulma.

¹²Mai hana alhẽri mai zãlunci, mai zunubi.

¹³Mai girman kai, bãyan haka kuma la'ĩmi (bã ya son alhẽri).

¹⁴Sabõda yã kasance mai dũkiya da ɗiya.

¹⁵Idan ana karanta masa ãyõyin Mu, sai ya ce: "Tatsũniyõyin mutãnen farko ne."

¹⁶Zã Mu yi masa alãma a kan hanci.

¹⁷Lalle Mun jarrabe su kamar yadda Muka jarrabi mãsu gonar lambu, a lokacin da suka yi rantsuwa, wai lalle zã su girbe amfãninta, suna mãsu asubanci.

¹⁸Kuma (suka yi niyya), bã su kõ tõgẽwa.

¹⁹Wani mai kẽwayãwa daga Ubangijinka ya kẽwayã a kanta, (ya ƙone ta,) alhãli sunã barci.

²⁰Sai ta wãyi gari (baƙa ƙirin) kamar dare.

²¹Sai suka kirãyi jũna, sunã mãsu yin asubanci.

²²Cẽwa ku yi sammakõ ga amfãnin gõnarku, idan kun kasance mãsu girbewa.

²³Sai suka tafi sunã shãwara a ɓõye (sunã cẽwa).

²⁴"Lalle kada wani miskĩni ya shigar muku ita a yau!"

²⁵Kuma suka yi sammako akan (niyyar) rõwa, matuƙar iyãwarsu.

²⁶Lõkacin da suka gan ta, sai suka ce: "Lalle, mun saki hanya (mun ɓace)!"

²⁷"Ba haka ba, mũ dai, an hana mu ne."

²⁸Mafificinsu (hankali) ya ce: "Ban gaya muku ba, yã kamata ku tsarkake Allah?"

²⁹Suka ce: "Tsarki ya tabbata ga Ubangijinmu! Lalle, mu mun kasance azzãlumai."

³⁰Sai suka fuskanci jũna, sunã zargin kansu.

³¹Suka ce: "Kaitonmu! Lalle, mũ ne muka kasance mãsu ƙẽtare iyãka."

³²"Mai yiwuwa ne Ubangijinmu Ya musanya mana da wani abu da yã fi ta. Lalle, mũ (ba mu yanke ƙauna ba) zuwa ga Ubangijinmu, mãsu kwaɗayi ne."

³³Haka dai azãbar[1] take, kuma lalle ne azãbar Lãhira ta fi girma, in da sun kasance zã su iya gãnẽwã.

³⁴Lalle ne mãsu taƙawa nã da a wurin Ubangijinsu, gidãjen Aljanna na ni'ima.

³⁵Shin ko zã Mu sanya waɗanda ke bi da ɗa'a kamar mãsu laifi?

³⁶Me ya sãme ku, yãya kuke yin hukunci (da haka)?

³⁷Ko kuna da wani littafi, wanda a cikinsa, kuke karantãwa?

³⁸Cẽwã kunã da, a cikinsa lalle (duk) abin da rãyukanku suka zãɓa?

³⁹Kõ kunã (riƙe) da wasu rantsuwõyin alkawari a kan Mu, har ya zuwa Rãnar ¡iyãma, cẽwa lalle ne kunã da abin da kuke hukuntã wa kanku?

⁴⁰Ka tambaye su, wãne, a cikinsu, ke lãmuncewã ga sãmun wannan (hukuncin)?

⁴¹Kõ sunã da abõkan tãrẽwa (ga wannan ra'ayi)? To, sai su kãwo abõkan tãrayyarsu, idan sun kasance mãsu gaskiya.

⁴²Ranar da zã a kuranye ƙwabri, kuma a kira su zuwa ga yin sujada, sai bã zã su iyãwa ba.

⁴³Su fito da idãnu ƙasƙantattu, wulãkanci yana rufe su. Lalle ne a dã sun kasance anã kiran su zuwa, yin sujũdar, alhãli kuwa sunã lãfiya lau, (suka ƙi yi).

⁴⁴Sabõda haka ka bar Ni da mai ƙaryata wanna lãbãri (Alƙur'ãni). Zã Mu yi musu istidrãji daga inda ba su sani ba.

⁴⁵Ina jinkirtã musu, lalle kaidi Na mai ƙarfi ne.

⁴⁶Kõ kana tambayar su wata la'ada ne, sabõda haka sũ, daga wannan tãrar, suke jin an nauyaya musu?

⁴⁷Ko kuma sunã da ilmin gaibu ne, wãto sunã yin rubũtun (abin da suke faɗã daga gare shi) ne?

⁴⁸Sabõda haka, ka yi haƙuri da hukuncin Ubangijinka, kada ka zama kamar Ma'abũcin kĩfi, alõkacin da ya yi kira, alhãli yana cike da hushi.

⁴⁹Ba dõmin ni'ima daga wajen Ubangijinsa tã riske shi ba, lalle ne da an jẽfa shi a cikin wõfintacciyar ƙasa, alhãli yanã abin zargi.

⁵⁰Sai Ubangijinsa Ya zãɓe shi, sa'an nan Ya sanya shi a cikin mutãnen kirki.

⁵¹Kuma lalle, ne waɗanda suka kãfirta sunã yin kamar su kãyar da kai sabõ da kallonsu (kallon mãmãki), a lokacin da suke jin karãtun Alƙur'ãni, kuma sunã cẽwa, "Lalle ne shi mahaukaci ne!"

⁵²Shi (Alƙur'ãni) bai kasance ba, fãce abin tunãtarwa ne ga duka dũniya.