At-Tawbah

¹ Аллаг i Ягоны Пасланец адракаюцца ад угодаў, якія вы склалі з паганымі.

² Падарожнічайце зямлёю на працягу чатырох месяцаў, але ведай¬це, што вы не здолееце пакволіць Аллага. Сапраўды, Аллаг зняважы¬ць нявернікаў.

³ У дзень вялікага хадджа Аллаг i ягоны Пасланец паведамяць люд¬зям, што Аллаг i Ягоны Пасланец адракаюцца ад паганаў. Калі вы павініцеся, гэта будзе лепей для вас. А калі адхініцеся, дык ведайце, што вам не пазбавіць моцы Аллага. Распавядзі ж нявернікам пра па¬кутлівае пакаранне.

⁴ Апроч тых паганаў, з якімі вы маеце ўгоду, i якія ні ў чым не пару¬шалі яе і не падтрымлівалі нікога супраць вас. Прытрымлівайцеся ўго¬ды з імі на працягу пэўнага тэрміну. Сапраўды, Аллаг любіць збожных.

⁵ Калі пройдуць забароненыя месяцы, дык забівайце паганаў, дзе б вы іх не знайшлі, бярыце іх у палон, атачайце іх i ўладкоўвайце су¬праць іх розныя засады; але калі яны павіняцца, здзяйсняцьмуць малітву і давацьмуць закят, тагды дайце ім дарогу. Сапраўды, Аллаг – Прабачаючы, Міласэрны.

⁶ Але калі хтосьці з паганаў прасіцьме ў цябе абароны, дык дапа¬мажы яму, каб ён здолеў пачуць словы Аллага. Потым адвядзі яго ў бяспечнае месца, бо яны – людзі, якія яшчэ не ведаюць.

⁷ Хіба ў паганаў можа быць нейкая ўгода з Аллагам i ягоным Паслан¬цом, апроч тых, якія склалі яе ля забароненае мячэці. «Калі яны верныя вам, дык будзьце і вы верныя ім». Сапраўды, Аллаг любіць збожных.

⁸ Як жа гэта магчыма? Калі яны перамогуць вас, дык не ашчаджа¬цьмуць у адносінах з вамі ні крэўных сувязяў, ні ўгодаў. На словах яны спрабуюць дагадзіць вам, але ў сэрцах іхных – агіда. Большасць з іх – непакорлівыя.

⁹ Яны прадаюць знакі Аллага за нікчэмны кошт і збіваюць іншых з Ягонага шляху. Якія агідныя іхныя ўчынкі.

¹⁰У адносінах з вернікамі яны не ашчаджаюць ні крэўных сувя¬зяў, ні ўгодаў. Яны – тыя, хто парушае мяжы.

¹¹Але калі яны павіняцца, здзяйсняцьмуць малітву і даваць закят, дык зробяцца вашымі братамі па веры. Мы тлумачым знакі для люд¬зей дасведчаных.

¹²Калі яны, склаўшы ўгоду, пачнуць парушаць свае кляцьбы і абра¬жаць вашую веру, дык паўстаньце да барацьбы з правадырамі няверы, бо ўжо не дзейнічаюць кляцьбы іхныя. Магчыма, яны спыняцца.

¹³Няўжо вы не станеце змагацца з людзьмі, якія парушылі свае кляцьбы і мелі намер выгнаць Пасланца? Яны пачалі першыя. Няўжо вы палохаецеся іх? Аллаг мае больш права на тое, каб Яго палохацца, калі вы верыце.

¹⁴змагайцеся з імі, i Аллаг скарае іх вашымі рукамі. Ён зняважы¬ць іх, а вам дапаможа супраць іх i загаіць грудзі вернікаў,

¹⁵выдаліўшы гнеў з іхных сэрцаў. Аллаг прымае каянне таго, каго пажадае. Аллаг – Усеведаючы, Мудры.

¹⁶Няўжо вы думалі, што вас пакінуць у спакоі, i Аллаг не ведае тых з вас, якія змагаліся і не бралі сабе памагатых заміж Аллага, Яго¬нага Пасланца і вернікаў? Аллагу вядома, што вы робіце.

¹⁷Не варта паганым прыслугоўваць у месцах пакланення Аллагу, бо яны самі сведчаць пра сваю няверу. Марныя іхныя ўчынкі і будуць яны ў агні павек.

¹⁸У месцах пакланення Аллагу прыслугоўваюць тыя, якія паве¬рылі ў Аллага і ў Апошні дзень, здзяйсняюць малітву, даюць закят i не палохаюцца нікога, апроч Аллага. Магчыма, менавіта яны ідуць про¬стым шляхам.

¹⁹Няўжо вы лічыце роўнымі тых, хто дае ваду пілігрымам i прыс¬лугоўвае ў месцах пакланення і тых, хто паверыў у Аллага, Апошні дзень i змагаўся на шляху Аллага? Не роўныя яны перад Аллагам. Ал¬лаг не вядзе простым шляхам прыгнятальнікаў.

²⁰Тыя, якія паверылі, перабраліся і змагаліся на шляху Аллага, ахвяруючы сваёй маёмасцю і душою, маюць найвышэйшую ступень перад Аллагам. Менавіта яны і будуць мець поспех.

²¹Іхны Госпад паведаміць ім добрую вестку пра літасць ад Сябе, блаславенне і сады, дзе на іх чакае бясконцая асалода.

²²Яны будуць там павек. Сапраўды, у Аллага вялікае ўзнагароджанне.

²³о вы, якія паверылі! Не бярыце сабе сябрамі бацькоў i братоў вашых, якія аддалі перавагу няверы перад вераю. Хто з вас будзе сябра¬ваць з імі, той – беззаконнік.

²⁴Скажы: «Калі вашыя бацькі, дзеці, браты, жонкі, сем’і, назапа¬шаная вамі маёмасць, гандаль – застою ў якім вы палохаецеся – i лю¬бімае жытло даражэй вам за Аллага, Ягонага Пасланца і намаганняў на Ягоным шляху, дык чакайце, пакуль Бог не адкрые загаду Свайго. Аллаг не вядзе простым шляхам людзей непакорлівых».

²⁵Аллаг ужо падтрымаў вас у многіх месцах i ў дзень Хунайну, калі ганарыліся вы сваёй колькасцю, якая нічым не дапамагла вам. зрабіла¬ся вузкаю для вас разлеглая зямля, і вы паварочаліся спінамі.

²⁶Але потым Аллаг паслаў супакой Свайму Пасланцу і вернікам, паслаў войскі, якіх вы не бачыце, i скараў скананнем нявернікаў. Такая адплата нявернікам.

²⁷Потым Аллаг прыме каянне тых, каго пажадае. Аллаг – Праба¬чаючы, Міласэрны.

²⁸о вы, якія паверылі! Пагане – нячыстыя. Таму, пачынаючы ад гэтага года, няхай не набліжаюцца да забароненае Мячэці. А калі вы палохаецеся галечы, дык Аллаг узбагаціць са Сваёй шчодрасці, каго пажадае. Сапраўды, Аллаг – Усеведаючы, Мудры.

²⁹змагайцеся з тымі з людзей Пісання, якія не вераць ні ў Аллага, ні ў Апошні дзень, якія не забараняюць таго, што забараніў Аллаг i Ягоны Пасланец, якія не падпарадкоўваюцца праўдзівай веры, пакуль яны не будуць плаціць уласнаручна даніны, застаючыся пакорлівымі.

³⁰Сказалі юдэі: «Узайр – сын Аллага». Сказалі хрысціяне: «Месія – сын Аллага». Гэтыя словы з іхных вуснаў падобныя да словаў нявер¬нікаў, якія жылі раней. Няхай знішчыць іх Аллаг. Якія ж яны адхіліныя.

³¹Яны бяруць сабе Госпадам, апроч Аллага, сваіх навукоўцаў, ма¬нахаў i Месію, сына Мар’ям. Але ім загадвалі пакланяцца Адзінаму Богу! Няма бога, апроч Яго! Усячысты Ён ад таго, што дадаюць Яму!

³²Яны імкнуцца ўтушыць святло Аллага сваімі вуснамі, і Аллаг жадае закончыць Сваё святло, хоць бы гэта і было праціўна для нявер¬нікаў.

³³Ён – Той, Хто выправіў пасланца з простым шляхам i праўдзіваю вераю, каб узнесціся над іншымі верамі, хоць бы гэта і было праціўна для паганаў.

³⁴о вы, якія паверылі! Сапраўды, шмат хто з навукоўцаў i мана¬хаў няслушна жарэ маёмасць людзей i збівае іх са шляху Аллага. А ў дачыненні да тых, якія назапашваюць золата і срэбра, але не ахвяруюць яго на шляху Аллага, дык уцеш іх весткаю пра пакутлівае пакаранне.

³⁵У той дзень яго падпаляць у агні пекла і затаўруюць ім іхныя твары, бакі ды спіны: «Вось тое, што вы збіралі для сябе! Таму паспра¬буйце таго, што вы назапашвалі».

³⁶Сапраўды, колькасць месяцаў у Аллага – дванаццаць, як было запісана ў Пісанні ў дзень, калі Ён стварыў нябёсы і зямлю. Чатыры з іх – забароненыя. Гэта – праўдзівая вера, таму не будзьце ў гэты час ня- слушныя самі да сябе. змагайцеся з паганымі ўсе разам – таксама, як разам вядуць барацьбу з вамі яны. I ведайце, што Аллаг – са збожнымі.

³⁷Адкладанне забароненага месяца павялічвае няверу. Гэта ўводзі¬ць у аблуду нявернікаў. Яны лічаць дазволеным [гэты месяц] у адным годзе, а ў другі – забараняюць, каб прывесці яго ў адпаведнасць з тым тэрмінам, які Аллаг загадаў лічыць, і гэтым зрабіць дазволеным [гэты месяц]. Яны дазваляюць тое, што забараніў Аллаг. Ліхія ўчынкі іхныя здаюцца ім выдатнымі, і Аллаг не вядзе простым шляхам нявернікаў.

³⁸о вы, якія паверылі! Што з вамі? Калі кажуць вам: «Выходзьце на шлях Аллага!», да зямлі схіляецеся. Няўжо вы аддаяце перавагу зям¬ному жыццю перад жыццём наступным? Але даброты гэтага жыцця такія маленькія ў параўнанні з асалодаю наступнага жыцця.

³⁹Калі вы не выйдзеце, дык Ён скарае вас пакутлівым пакараннем і заменіць вас іншым народам. Вы нічым не пашкодзіце Яму, а Аллаг здольны на кожную рэч.

⁴⁰А калі вы не дапаможаце Пасланцу, дык ужо дапамог яму Аллаг, калі выгналі яго тыя, якія не паверылі. Ён быў адным з двух, калі яны схаваліся ў пячоры. Вось ён сказаў свайму сябру: «Не сумуй! Сапраў¬ды, Аллаг – з намі». Аллаг паслаў яму супакой і падтрымаў яго войскам, якога вы не бачыце. Ён прынізіў слова нявернікаў. Слова Аллага – вышэйшае! Аллаг – Велічны, Мудры.

⁴¹Накіроўвайцеся ў выправу, латва гэта будзе вам ці цяжка, і пры¬кладайце намаганні, ахвяруючы сваю маёмасць і душы на шляху Ал¬лага. Гэта лепш для вас, калі б вы толькі ведалі.

⁴²Калі б здабыча была латваю, а дарога – блізкаю, дык яны б пай¬шлі за табою, абавязкова. Але занадта далёкім здаўся ім шлях, i яны будуць клясціся Аллагам: «Калі б мы мелі магчымасць, дык выйшлі б разам з вамі». Яны губляюць самі сябе, i ведае Аллаг, што яны – хлусы.

⁴³Няхай даруе табе Аллаг. Чаму ты дазволіў гэта ім, пакуль не зробілася табе зразумела, якія з іх праўдзівыя, а якія хлусы?

⁴⁴Тыя, якія вераць у Аллага і ў Апошні дзень, не пытаюцца ў цябе дазволу на тое, каб прыкладаць намаганні [на шляху Аллага], ахвяру¬ючы сваю маёмасць і душы. Аллаг ведае збожных.

⁴⁵Пытаюцца дазволу ў цябе тыя, якія не вераць у Аллага і ў Апош¬ні дзень, i чые сэрцы вагаюцца. I праз ваганне сваё разгубленыя яны.

⁴⁶Калі б яны жадалі выйсці [на змаганне], дык падрыхтаваліся б да гэтага. Аднак Аллаг не пажадаў, каб яны ішлі разам з вамі і затры¬маў іх. Сказалі ім: «Сядзіце разам з тымі, якія сядзяць».

⁴⁷Калі б яны пайшлі разам з вамі, дык гэта не дадало б нічога, апроч неладу, спяшаліся б пасеяць сярод вас калатню. Сярод вас ёсць тыя, хто прыслухоўваецца да іх, і Аллаг ведае пра прыгнятальнікаў.

⁴⁸Яны і раней сеялі калатню i скажалі перад табою сапраўдны стан рэчаў, пакуль не прыйшла праўда і не перамог загад Аллага, хоць гэта ім праціўна.

⁴⁹Сярод іх ёсць той, хто кажа: «дазволь мне [застацца] і не спаку¬шай». Але яны ўжо ўпалі ў спакусу. Сапраўды, пекла ахоплівае нявернікаў.

⁵⁰Калі з табою адбываецца нешта добрае, дык гэта засмучвае іх. А калі цябе паражае ліха, яны кажуць: «Мы загадзя паклапаціліся пра сябе» – i ідуць сабе, цешачыся.

⁵¹Скажы: «Нас можа паразіць толькі тое, што загадаў нам Аллаг, а Ён – наш Абаронца. I няхай вернікі спадзяюцца толькі на Аллага».

⁵²Скажы: «Хіба чакаеце вы для нас чагосьці іншага, апроч двух да¬бротаў? I мы чакаем, калі паразіць вас Аллаг пакараннем ад Сябе аль¬бо [скарае] нашымі рукамі. Таму чакайце, i мы пачакаем разам з вамі».

⁵³Скажы: «Будзеце вы ахвяраваць добраахвотна ці прымусова, ад вас гэтага ўсё адно не прымуць, бо вы непакорлівыя людзі».

⁵⁴Іхныя ахвяраванні не будуць прынятыя, бо яны не вераць у Алла¬га ды Ягонага Пасланца. Неахвотна здзяйсняюць малітву і ахвяраванні.

⁵⁵Няхай не ўражвае цябе іхная маёмасць і дзеці. Аллаг жадае ска– раць іх гэтым у зямным жыцці, каб яны страцілі свае душы нявернікамі.

⁵⁶Яны клянуцца Аллагам, што належаць да вас, але яны не з вас. Яны палохаюцца [паказаць вам сваю сутнасць].

⁵⁷Калі б яны знайшлі нейкае сховішча, пячору альбо паглыблен¬не, дык спяшаліся б туды.

⁵⁸Ёсць сярод іх такія, якія пляткараць пра цябе праз міласціну. Калі яны атрымліваюць сваю долю, дык застаюцца задаволеныя, а калі не атрымліваюць, дык злуюцца.

⁵⁹Калі б яны былі задаволеныя тым, што ім даруе Аллаг i Ягоны Пасланец, i казалі: «дастаткова нам Аллага! Аллаг даравацьме нам са Сваёй шчодрасці і Ягоны Пасланец. I да Аллага мы імкнемся».

⁶⁰Міласціна прызначаная для маючых патрэбу i бедакоў, тых, хто яе збірае і дае, тых, ад чыіх сэрцаў чакаюць прыхільнасці, [для выку¬пу] рабоў, для абцяжараных пазыкамі, для тых, хто [змагаецца] на шля¬ху Аллага, а таксама для падарожнікаў. Так усталявана Аллагам. А Ал¬лаг – Усеведаючы, Мудры!

⁶¹Сярод іх ёсць тыя, хто абражае Прарока і кажа: «Ён усіх слухае». Скажы: «Ён чуе тое, што лепш для вас. Ён верыць у Аллага і давярае вернікам, ён – літасцівы для тых з вас, хто паверыў! А на тых, якія абра¬жаюць Пасланца Аллага, чакае пакутлівае пакаранне».

⁶²Яны клянуцца перад вамі Аллагам, каб дагадзіць вам. Але, калі яны вернікі, лепш бы ім дагаджаць Аллагу і Ягонаму Пасланцу.

⁶³Няўжо не ведаюць, што на таго, хто непрыхільны да Аллага і Яго¬нага Пасланца, чакае пякельны агонь, дзе ён будзе назаўжды? Гэта – вялікая ганьба.

⁶⁴Крывадушнікі палохаюцца таго, што будзе паслана сура, якая адкрые тое, што ў іхных сэрцах. Скажы: «Кпіце жа! Сапраўды, Аллаг адкрые тое, чаго вы палохаецеся».

⁶⁵Калі ты спытаеш іх, дык яны абавязкова скажуць: «Мы толькі шмат размаўлялі і гулялі». Скажы: «Няўжо вы кпілі з Аллага, Ягоных знакаў i Ягонага Пасланца?»

⁶⁶Не прасіце прабачэння. Вы зрабіліся нявернікамі пасля таго, як паверылі. Калі Мы прабачым частку з вас, дык іншую частку скараем – за тое, што яны былі грэшнікамі.

⁶⁷Крывадушнікі ды крывадушніцы падобныя адно да аднаго. Яны заклікаюць да ліха і забараняюць дабро, стрымліваюць свае рукі [ад міласціны]. Яны забыліся на Аллага, а Ён аддаў іх на забыццё (пазбавіў літасці). Сапраўды, крывадушнікі – беззаконнікі.

⁶⁸Абяцаў Аллаг крывадушнікам, крывадушніцам i нявернікам агонь, дзе яны будуць павек. дастаткова ім гэтага. Аллаг пракляў іх i чакае на іх векаістае пакаранне.

⁶⁹Такія ж вы самі, як i тыя, што жылі раней за вас. Яны былі ма¬гутней за вас моцаю, мелі больш маёмасці і дзяцей. Яны нацешыліся сваім лёсам, i вы нацешыліся сваім лёсам – так, як нацешыліся сваім лёсам тыя, што жылі раней за вас. Вы марнасловілі так, як марнасловілі яны. дарэмнымі ёсць учынкі іхныя ў жыцці зямным і наступным, i ўведаюць яны страты.

⁷⁰Няўжо да іх не дайшла вестка пра тых, якія жылі раней – пра народ Нуха, адытаў, самудытаў, народ Ібрагіма, жыхароў Мад’яну і пе¬ рагорнутых паселішчаў? Прыходзілі да х пасланцы іхныя з выразнымі знакамі. Аллаг не быў няслушны да іх – яны самі былі няслушныя да сябе.

⁷¹Вернікі і верніцы – сябры адны адным; яны заклікаюць да дабра і забараняюць ліха, здзяйсняюць малітву, даюць закят, падпарадкоўва¬юцца Аллагу і Ягонаму Пасланцу. Аллаг злітуецца над імі. Сапраўды, Аллаг – Велічны, Мудры.

⁷²Абяцаў Аллаг вернікам i верніцам рай, дзе цурчаць рэкі, дзе вы¬датнае жыллё ў садах Эдэна. Яны будуць там павек. А блаславенне Ал¬лага – вышэй за ўсё. Гэта – вялікі поспех.

⁷³о Прароча! змагайся з нявернікамі і крывадушнікамі, і будзь жорсткім з імі. Іхнае сховішча – пекла. Якое мярзотнае гэта месца для вяртання.

⁷⁴Яны клянуцца Аллагам, што не казалі, але на самой справе ка¬залі гэта – слова няверы – і зрабілісь нявернікамі пасля таго, як пры¬нялі іслам. Яны задумаліся пра тое, чаго раней не прымелі ажыццяві¬ць. Яны спрабуюць помсціць за тое, што Аллаг i Ягоны Пасланец узбагацілі іх з Ягонае шчодрасці. Калі яны павіняцца, дык гэта будзе лепей для іх. А калі адхінуцца, дык Аллаг скарае іх пакутлівым пака¬раннем у зямным і наступным жыцці. У іх няма на зямлі ні абаронцы, ні памагатага.

⁷⁵Сярод іх ёсць тыя, хто паабяцаў Аллагу: «Калі Аллаг даруе нам ад Ягонае шчодрасці, дык мы абавязкова зробім ахвяраванні і будзем праведнымі!»

⁷⁶Але калі Ён даруе ім з шчодрасці Сваёй, зрабіліся яны хцівымі і адхінуліся, адхіляючыся.

⁷⁷Такім чынам, ён скараў іх, напоўніўшы іхныя сэрцы крывадуш¬насцю да таго дня, калі яны сустрэнуцца з ім. Гэта ім за тое, што яны парушылі сваю абяцанку перад Аллагам і за тое, што яны хлусілі.

⁷⁸Хіба яны не ведаюць, што Аллагу вядомыя іхныя таямніцы і сха¬ваныя размовы, і што Аллаг ведае ўсё таемнае?

⁷⁹Яны звяртаюцца да абразаў і здзекуюцца з вернікаў, якія робя¬ць дадатковыя ахвяраванні і з тых, якім няма чаго даць, апроч таго, што зарабілі яны сваімі рукамі. Але Аллаг скарае крывадушнікаў. Ча¬кае на іх пакутлівае пакаранне!

⁸⁰Прасіцьмешь прабачэння за іх ці не – нават калі ты папросіш прабачэння за іх семдзесят разоў, Аллаг не прабачыць іх! Слушна, бо яны не верылі ў Аллага і Ягонага Пасланца. Аллаг не вядзе простым шляхам непакорлівых.

⁸¹Тыя, хто застаўся на сваіх месцах, цешыліся, што апынуліся ў тыле Пасланца Аллага. Ім цяжка было змагацца на шляху Аллага, ахвяруючы сваю маёмасць і душы. Яны сказалі: «Не хадзіце ў выпра¬ву ў гэтакую спякоту!» Скажы: «Агонь пекла будзе яшчэ гарачэйшым!» Але калі б яны зразумелі.

⁸²Няхай яны крыху цешацца і шмат плачуць – такая адплата за тое, што яны атрымалі для сябе.

⁸³Калі Аллаг паварочае цябе да аднаго з іх, і яны прасіцьмуць даз¬волу ісці ў выправу, дык скажы: «Вы ніколі не пойдзеце са мною! І вы не будзеце змагацца са мною супраць непрыхільніка. Вы былі задаво¬леныя сваім месцам раней, таму сядзьце з тымі, хто застаўся!»

⁸⁴Ніколі не маліцеся за каго-небудзь з іх і не ўставайце над яго¬наю магілаю. Яны не верылі ў Аллага, Ягонага Пасланца, і сканалі не¬пакорлівымі.

⁸⁵Няхай не дзівіць цябе іхная маёмасць ды іхныя дзеці. Аллаг жа¬дае скараць іх гэтым у зямным жыцці, каб яны страцілі душу ў няверы.

⁸⁶І калі была пасланая сура: «Верце ў Аллага і змагайцеся [ў ад¬ным шэрагу] з Ягоным Пасланцом!», дык уладальнікі багацця сярод іх пачалі прасіць цябе дазволіць ім застацца, яны сказалі: «Пакіньце нас. Мы будзем з тымі, хто сядзіць».

⁸⁷Яны задавальняюцца тым, што застаюцца з іншымі. У іх запя¬чатаныz сэрцы, а яны не разумеюць.

⁸⁸Але Пасланец і тыя, хто паверыў разам з ім, змагаліся, ахвяру¬ючы сваю маёмасць і свае душы. Іх чакаюць добрыя рэчы. Яны атры¬маюць поспех.

⁸⁹89 Аллаг падрыхтаваў для іх сады, дзе цурчаць рэкі. Яны будуць там назаўсёды. Гэта вялікі поспех.

⁹⁰І прыйшлі да яго прасіць дазволу застацца тыя бедуіны, якія мелі важкія нагоды. А тыя, хто хлусіў Аллагу і Ягонаму Пасланцу, сяд¬зелі па хатах. Тыя з іх, хто не паверыў, панясуць пакутлівае пакаранне.

⁹¹Няма граху кволым, хворым і тым, каму няма чым ахвяраваць, калі яны шчырыя перад Аллагам і Ягоным Пасланцом. Няма за што ўпікаць тых, хто робіць дабро. Аллаг – Прабачаючы, Міласэрны.

⁹²Няма граху тым, хто прыходзіць да цябе, каб папрасіць даць ім жывёлаў, патрэбных для выправы. Ты сказаў: «Я не прымею знайсці для вас гэтых жывёлаў!» Яны паварочаліся з вачыма, поўнымі слёз смутку, бо ім няма чым было ахвяраваць.

⁹³Грэх падае на тых, хто прасіў у цябе дазволу застацца, быўшы заможнымі. Яны ўцешныя застацца з іншымі. Аллаг запячатаў іхныя сэрцы, а яны не ведаюць.

⁹⁴Яны будуць апраўдвацца, калі вы паварочаецеся да іх. Скажы: «Не апраўдвайся, мы ўсё адно не паверым табе. Аллаг ужо загадаў нам распавесці пра цябе. Аллаг і Ягоны Пасланец убачаць твае справы. І тагды ты вернешся да Ведаючага таемнае і відавочнае, і Ён паведаміць табе, што ты зрабіў».

⁹⁵Калі вы паварочаецеся да іх, яны паклянуцца Аллагам, каб вы адхінуліся ад іх. Адхініся ад іх, бо яны ліхія. Іхным сховішчам будзе пекла. Такая адплата за тое, што яны набылі.

⁹⁶Яны клянуцца вам, што вы застаняцеся імі задаволеныя. Але нават калі вы будзеце задаволеныя імі, Аллаг не будзе задаволены не¬пакорлівымі людзьмі.

⁹⁷Бедуіны з’яўляюцца найбольш упартымі ў няверы і крывадуш¬насці. Яны больш не прызнаюць абмежаванняў, якія Аллаг паслаў Свайму Пасланцу. Сапраўды, Аллаг – Усеведаючы, Мудры.

⁹⁸Сярод бедуінаў ёсць такія, якія лічаць свае ахвяраванні стратаю і чакаюць, калі вас напаткае зменлівасць лёсу. Іх саміх напаткае змен¬лівасць лёсу. Сапраўды, Аллаг – Усечуючы, Усеведаючы.

⁹⁹Сярод бедуінаў ёсць тыя, хто верыць у Аллага і Апошні дзень і верыць, што іхныя ахвяраванні наблізяць іх да Аллага і дапамогуць заслугаваць малітвы Пасланца. о так! Сапраўды, яны (ахвяраванні) з’яўляюцца сродкам набліжэння. Аллаг увядзе іх у Сваю літасць, бо Аллаг – Прабачаючы, Міласэрны.

¹⁰⁰ Аллаг задаволены першымі з мухаджыраў і ансараў, якія па¬пярэдзілі астатніх, і тымі, якія рушылі ўтроп іх. Яны таксама задаво¬леныя Аллагам. Ён падрыхтаваў для іх райскія сады, у якіх цурчаць рэкі. Яны застануцца там павек. Гэта – вялікі поспех.

¹⁰¹ Сярод бедуінаў, якія жывуць вакол вас, а таксама сярод жыха¬роў Мэдыны, ёсць крывадушнікі. Яны ўпарцяцца ў крывадушнасці, але ты не ведаеш іх. Мы ж ведаем іх і скараем іх двойчы. А потым яны будуць паварочаныя ў вялікія пакуты.

¹⁰² Ёсць і іншыя людзі, якія прызналіся ў сваіх грахах. Яны змя¬шалі праведныя ўчынкі з ліхімі. Магчыма, Аллаг прыме іхнае каянне. Сапраўды, Аллаг – Прабачаючы, Міласэрны.

¹⁰³ Бяры з іхнае маёмасці ахвяраванні, каб імі ачысціць і ўзвысіць іх. Маліся за іх, бо твае малітвы – супакаенне для іх. Сапраўды, Аллаг – Усечуючы, Усеведаючы.

¹⁰⁴ Няўжо яны не ведаюць, што Аллаг прымае каянне ад Сваіх ра¬боў і прымае міласціну, што Аллаг – Прымаючы каянне, Міласэрны?

¹⁰⁵ Скажы: «Працуйце, і ўбачыць вашую справу Аллаг, Ягоны Пасланец і вернікі. І борзда вы будзеце паварочаныя да Таго, Хто ведае таемнае і відавочнае, і Ён паведаміць вам пра тое, што вы здзяйснялі».

¹⁰⁶ Ёсць і такія, якія чакаюць загады Аллага. Ён альбо скарае іх, альбо прыме іхнае каянне. Аллаг – Усеведаючы, Мудры.

¹⁰⁷ Тыя, якія пабудавалі мячэць для нанясення шкоды, падтры¬мання няверы, унясення расколу ў шэрагі мусульманаў і стварэння за¬сады для тых, хто здаўна змагаецца супраць Аллага і Ягонага Паслан¬ца, абавязкова будуць прысягаць: «Мы не жадалi нічога, апроч дабра». Аллаг сведчыць, што яны з’яўляюцца хлусамi.

¹⁰⁸ Ніколі не здзяйсняй у ёй малiтву. Мячэць, якая з першага дня была заснаваная на збожнасці, больш заслугоўвае таго, каб ты выстой¬ваў у ёй [малiтву]. У ёй ёсць мужы, якія любяць ачышчацца. Сапраў¬ды, Аллаг любіць тых, хто ачышчаецца.

¹⁰⁹ Ці той, хто заклаў падмурак свайго будынка на сполаху перад Аллагам і імкненні да Ягонае задаволенасці, найлепшы, альбо той, хто заклаў падмурак свайго будынка на самым краі зрыву, гатовага асу¬нуцца, так што ён асунуўся разам з ім у пякельны агонь? Сапраўды, Аллаг не вядзе простым шляхам прыгнятальнікаў.

¹¹⁰ Будынак, якi яны пабудавалі, заўсёды будзе спараджаць сум¬неў у іхных сэрцах, пакуль іхныя сэрцы не разарвуцца. Аллаг – Усеве¬даючы, Мудры.

¹¹¹ Сапраўды, Аллаг набыў у вернікаў іхнае жыццё і маёмасць у мену на Рай. Яны змагаюцца на шляху Аллага, забіваючы і гінучы. Ад¬паведна Ягонай абяцанцы, якая дадзеная ў Таўраце, Iнджыле і Каране. Хто выконвае свае абяцанкі лепш за Аллага? Уцешцеся ж з угоды, якую вы склалі. Гэта і ёсць вялікi поспех.

¹¹² Пацеш тых, якiя віняцца і пакланяюцца, усхваляюць і посця¬ць, кланяюцца ў пояс і падаюць ніцма, загадваюць здзяйсняць дабро і забараняюць здзяйсняць лiха, і выконваюць абмежаванні Аллага.

¹¹³ Прароку і вернікам не належыць прасіць прабачэння для па¬ганаў, нават калі яны з’яўляюцца сваякамі, пасля таго, як ім зрабілася выразным, што яны будуць жыхарамi пекла.

¹¹⁴ А малітва Ібрагіма аб прабачэнні для ягонага бацькі была ўся¬го толькі выкананнем абяцанкі, якую ён яму даў. Калі ж яму зрабілася выразным, што ягоны бацька з’яўляецца ворагам Аллага, ён адрокся ад яго. Сапраўды, Ібрагім быў цiхмяным, стрымалым.

¹¹⁵ Аллаг не ўводзіць у аблуду людзей, якім Ён паказаў просты шлях, пакуль Ён не патлумачыць ім, чаго яны павінны палохацца. Са¬праўды, Аллаг ведае пра ўсялякую рэч.

¹¹⁶ Сапраўды, Аллагу належыць улада над нябёсамі і зямлёю. Ён даруе жыццё і пагiбель. Няма ў вас, апроч Аллага, ні абаронца, ні па¬магатага.

¹¹⁷ Аллаг прыняў каянні Прарока, мухаджыраў і ансараў, якія рушылі за ім у цяжкі час, пасля таго, як сэрцы некаторых з іх траха не ўхіліліся ў бок. Ён прыняў іхнае каянне, бо Ён – Спагадлівы, Міласэрны.

¹¹⁸ Аллаг дараваў траім, якім было адтэрмінавана да таго часу, па¬куль зямля не зрабiлася цеснаю для іх, нягледзячы на ейныя прасто¬ры. Іхныя душы сціснуліся, і яны зразумелі, што ім няма дзе схавацца ад Аллага, апроч як у Яго. Потым Ён дараваў ім, каб яны прымелi павініцца. Сапраўды, Аллаг – Прымаючы каянне, Міласэрны.

¹¹⁹ о тыя, якія паверылі! Палохайцеся Аллага і будзьце з праўдзі¬вымі.

¹²⁰ Жыхары Мэдыны і бедуіны наваколляў не павінны былі пакіда¬ць Пасланца Аллага і аддаваць перавагу свайму жыццю перад ягоным жыццём. Бо смага, стомленасць і голад, якія напаткаюць іх на шляху Аллага, і кожны крок, які выклікае гнеў нявернікаў, і кожная параза, на¬несеная непрыхільніку, без сумневу, будуць запісаныя як добрыя спра¬вы. Сапраўды, Аллаг не губляе ўзнагароджання тых, хто робіць дабро.

¹²¹ Якое б вялікае ці маленькае ахвяраванне яны ні рабілі, якую б даліну яны ні перасякалі, гэта запісваецца ім, каб Аллаг узнагародзіў іх найлепшым за тое, што яны здзейснілі.

¹²² Вернікам не варта выступаць у выправу ўсім разам. Чаму б не выправіць з кожнага гурту частку людзей, каб яны маглі вывучыць веру і навучаць людзей, калі яны паварочаюцца да іх? Верагодна, яны будуць пільнавацца.

¹²³ о тыя, якія паверылі! змагайцеся з нявернікамі, якія знаход¬зяцца побач з вамі. І няхай яны пераканаюцца ў вашае жорсткасці. І ведайце, што Аллаг – са збожнымі.

¹²⁴ Калі пасылаецца сура, дык сярод іх знаходзіцца такі, які кажа: «Чыя вера ад гэтага зрабілася мацней?» Што тычыцца вернікаў, дык іхная вера ад гэтага ўзмацняецца, і яны цешацца.

¹²⁵ А што тычыцца тых, чые сэрцы пашкоджаныя хваробаю, дык гэта дадае гнюсі да іхнае гнюсі, і таму яны сканаюць нявернікамі.

¹²⁶ Няўжо яны не бачаць, што кожны год яны выпрабоўваюцца адзін ці два разы? Яны не вінавацяцца пасля гэтага і не згадваюць на-вучанне.

¹²⁷ Калі пасылаецца сура, яны глядзяць адно на аднаго: «Ці бачы¬ць вас хто-небудзь?» А потым яны адхінаюцца. Аллаг адхіліў іхныя сэ¬рцы, бо яны – людзі неразважаючыя.

¹²⁸ да вас з’явіўся Пасланец з вашага асяроддзя. Цяжка для яго тое, што вы пакутуеце. Ён намагаецца для вас. Ён добры і міласэрны да вернікаў.

¹²⁹ А калі яны адхінуцца, дык скажы: «Мне дастаткова Аллага! Няма бога, апроч Яго. Я спадзяюся толькі на Яго, бо Ён – Госпад вяліка¬га Трона».