Al-Anfal

¹ Цябе пытаюць пра трафэі. Скажы: «Трафэі належаць Аллагу і Пасланцу. Таму палохайцеся Аллага, будзьце ў згодзе паміж сабою і падпарадкоўвайцеся Аллагу і Ягонаму Пасланцу, калі вы вернікі».

² Вернікі – толькі тыя, якія, калі згадваюць Аллага, адчуваюць у сваіх сэрцах сполах, а калі ім чытаюць Ягоныя знакі, дык гэта памна¬жае іхную веру; і якія спадзяюцца на свайго Госпада.

³ Гэта тыя, якія здзяйсняюць малітву і ахвяруюць з таго, чым Мы іх надзялілі.

⁴ Яны – сапраўдныя вернікі! для іх – ступені ў іхнага Госпада, пра¬бачэнне і шчодрая доля.

⁵ Таксама Госпад твой вывеў цябе з дому дзеля праўды, хоць нека¬торым з вернікаў гэта было праціўна.

⁶ Яны спрачаліся з табою пра праўду пасля таго, як яны зразумелі яе – як іх вядуць на скананне, і яны бачаць яе.

⁷ Вось Аллаг паабяцаў вам, што адзін з аддзелаў трапіць да вас. Вы жадалі, каб да вас трапіў няўзброены аддзел. І Аллаг імкнецца пацверд¬зіць праўду Сваімі словамі і вынішчыць нявернікаў да апошняга,

⁸ каб зацвердзілася праўда і знікла няпраўда, хоць гэта і праціўна для беззаконнікаў.

⁹ Вы прасілі дапамогі ў свайго Госпада, і Ён адказаў вам: «Я пад¬трымаю вас тысячай анёлаў, якія накіроўваюцца адзін за адным».

¹⁰Аллаг зрабіў гэта добраю весткаю, каб супакоіць ёй вашыя сэр¬цы. Няма дапамогі, апроч як ад Аллага. Сапраўды, Аллаг – Велічны, Мудры.

¹¹Вось Ён ахапіў вас дрымотаю – бяспекаю, якую паслаў ад Сябе, і праліў з неба ваду, каб ачысціць вас, забраць ад вас брыдоту шатана, каб умацаваць вашыя сэрцы і зацвердзіць вашыя ступы.

¹²Вось твой Госпад адкрыў анёлам: «Я – з вамі! Умацуйце жа вер¬нікаў. Я пасею сполах у сэрцах нявернікаў. Сечаце ім шыі і сечаце ім усе пальцы».

¹³за тое, што яны выправіліся супраць Аллага і Ягонага Паслан¬ца. А хто выпраўляецца супраць Аллага і Ягонага Пасланца, дык Ал¬лаг суворы ў пакаранні.

¹⁴Вось вам – паспрабуйце! Сапраўды, на нявернікаў чакае вогнен¬нае пакаранне.

¹⁵о вы, якія паверылі! Калі вы сустрэнецеся з нявернікамі, якія рынуцца войскам, дык не паварочайцеся да іх спіною.

¹⁶А хто ў той час паварочаецца да іх спіною – калі не жадае разгар¬нуцца для бойкі ці далучыцца да іншага аддзелу – той наклікае на сябе гнеў Аллага, а ягоным сховішчам будзе пекла. Якое агіднае гэта месца.

¹⁷Гэта не вы забівалі іх, гэта Аллаг забіваў іх. Ці не ты кінуў, калі кінуў, але гэта Аллаг кінуў – каб выпрабаваць вернікаў Сваім выдатным выпрабаваннем ад Сябе. Сапраўды, Аллаг – Усечуючы, Усеведаючы.

¹⁸Вось вам! Аллаг робіць марнымі падкопы нявернікаў.

¹⁹Вы прасілі пастанову і вось яна прыйшла да вас. Калі вы спыні¬це, дык гэта будзе найлепшае для вас. А калі вы пачняце нанова, дык пачнём і Мы, і ваш аддзел ніяк не дапаможа вам, нават калі ён будзе шматлікі. Сапраўды, Аллаг – з вернікамі.

²⁰о вы, якія паверылі! Падпарадкоўвайцеся Аллагу і Ягонаму Пасланцу і не адхінайцеся ад яго, пакуль вы чуеце.

²¹Не будзьце, як тыя, якія кажуць: «Мы слухалі», – а самі не слу¬хаюць.

²²Сапраўды, найгоршыя з усяго створанага перад Аллагам – глуш¬цы і нямкі, якія не здольныя разумець.

²³Але калі б Ён дараваў ім слых, яны б усё адно ўпарта адхіналіся.

²⁴о вы, якія паверылі! Адказвайце Аллагу і Ягонаму Пасланцу, калі ён заклікае вас да таго, што даруе вам жыццё. І ведайце, што Ал¬лаг – паміж чалавекам і ягоным сэрцам, і да Яго вы будзеце сабраныя.

²⁵Палохайцеся спакушэння, якое напаткае не толькі няслушных з вас, і ведайце, што Аллаг суворы ў пакаранні.

²⁶згадайце, як вас было мала і вы былі кволыя на зямлі. Вы пало¬халіся, што людзі схопяць вас, але Ён дараваў вам прытулак і падтры¬маў вас Сваёй дапамогаю; Ён надзяліў вас дабротамі – магчыма, вы бу¬дзеце ўдзячныя.

²⁷о вы, якія паверылі! Падпарадкоўвайцеся Аллагу ды Пасланцу і не адхінайцеся ад яго пакуль чуеце.

²⁸Ведайце, што вашая маёмасць і вашыя дзеці з’яўляюцца спаку¬саю і што ў Аллага – вялікае ўзнагароджанне.

²⁹о вы, якія паверылі! Калі вы будзеце палохацца Аллага, дык Ён адорыць вас здольнасцю адрозніваць праўду і хлусню, ачысцiць ад гра¬хоў і прабачыць вас. Сапраўды, Аллаг валодае вялікаю шчодрасцю.

³⁰Вось, нявернікі мудрагеляць, каб затрымаць, забіць альбо вы¬гнаць цябе. Яны мудрагелілі, але Аллаг мае моцны задум супраць му¬драгеляў. Аллаг найлепшы за тых, хто адплачвае за мудрагельства.

³¹Калі ім чытаюць Нашыя аяты, яны кажуць: «Мы ўжо чулі гэта. Калі мы пажадаем, дык здолеем сказаць нешта падобнае. Бо гэта – уся¬го толькі казкі старажытных народаў».

³²Вось яны сказалі: «о Аллаг! Калі гэта з’яўляецца праўдаю ад Цябе, дык пралі на нас дождж з камянёў з неба ці пашлi на нас пакут¬лівае пакаранне».

³³Але Аллаг не будзе караць іх, пакуль ты знаходзішся сярод іх. Аллаг не будзе караць іх, пакуль яны перапрошваюць.

³⁴Але як жа Аллагу не караць іх, калі яны адхiляюць мусульманаў ад Ахоўнае Мячэці, не быўшы ейнымі хавальнікамi? Ейнымі хаваль-нікамi з’яўляюцца толькі збожныя, але большасць іх не ведае пра гэта.

³⁵Іхная малітва каля дома была толькі посвістам і плясканнем у далоні. Паспрабуйце ж пакарання за тое, што вы былі нявернiкамi.

³⁶Сапраўды, нявернiкi выдаткоўваюць сваю маёмасць для таго, каб збіць іншых са шляху Аллага. Яны будуць выдаткоўваюць яе, а по¬тым будуць шкадаваць пра гэтае, а потым яны будуць зможаныя. Нявернiкi будуць сабраныя ў пекле,

³⁷каб Аллаг адлучыў кепскага чалавека ад добрага, кiнуў кепскіх адно на другога, сабраў іх усіх разам і змясціў у пекле. Яны – пацярпе¬лыя страту.

³⁸Скажы нявернiкам, што калі яны спыняцца, дык ім будзе дара¬вана тое, што было ў мінулым. Але калі яны паварочаюцца да няверы, дык ужо былі прыклады першых пакаленняў.

³⁹змагайцеся з імі, пакуль не знікне спакуса і пакуль уся паслух¬мянасць [вера, пакланенне ды падпарадкаванне] не будзе цалкам прысвечаная Аллагу. Калі ж яны спыняцца, дык Аллаг бачыць тое, што яны здзяйсняюць.

⁴⁰Але калі яны адхiнуцца, дык няхай будзе вам вядома, што Ал¬лаг з’яўляецца вашым Абаронцам. Якi выдатны гэты Абаронца. Якi выдатны гэты Памагаты.

⁴¹Ведайце: калі вы захапілі трафэі, дык іхная пятая частка належы¬ць Аллагу, Ягонаму Пасланцу і ягоным сваякам, сірацінам, бедакам і падарожнікам, калі вы верыце ў Аллага і ў тое, што паслалі Мы рабу Нашаму ў дзень Адрознення – дзень, калі сустрэліся два войскі. Ал¬лаг здольны на кожную рэч.

⁴²Вось вы былі на бліжэйшым баку даліны, яны – на выдаленым, акараванбыў ніжэй за вас. Калі б вы дамовіліся адно з адным, дык не сустрэліся б ва ўзгодненым месцы; але ўсё адбылося так, каб Аллаг скончыў справу, якая ўжо была вырашаная, каб ад выразнага доказу загінуў той, хто загінуў, і каб ад выразнага доказу жыў той, хто будзе жыць. Аллаг – Усечуючы, Усеведаючы.

⁴³Вось Аллаг паказаў табе ў сне, што іх мала. І калі б Ён паказаў табе, што іх шмат, дык вы страцілі б адвагу і пачалі б спрачацца пра загад. І Аллаг уратаваў вас. Сапраўды, Ён ведае, што ў сэрцах.

⁴⁴Вось Ён паказаў іх для вас, калі вы сустрэліся, як нешматлікіх у вашых вачах, а вас паказаў нешматлікімі ў іхных вачах – каб Аллаг скончыў справу, якая ўжо была вырашаная. І да Аллага вяртаюцца ўсе справы.

⁴⁵о вы, якія паверылі! Калі вы сутыкаецеся з аддзелам, дык буд¬зьце моцныя і згадвайце Аллага часта – магчыма, вы будзеце мець по¬спех.

⁴⁶Падпарадкоўвайцеся Аллагу, Ягонаму Пасланцу і не спрачайце¬ся, інакш страціце сваю адвагу і знікне вашая моц. Трывайце, сапраў¬ды, Аллаг – з тымі, хто трывае.

⁴⁷І не будзьце, як тыя, што выйшлі са сваіх дамоў з пагардаю, па¬казваючы сябе перад людзьмі, і якія збівалі іншых са шляху Аллага. Аллаг ахоплівае тое, што яны робяць.

⁴⁸Вось шатан упрыгожыў ім іхныя ўчынкі і сказаў: «Сёння вас не пе¬раможа ніхто з людзей! Я – ваш абаронца». Але калі два аддзела ўбачылі адзін аднаго, дык ён падаўся назад і сказаў: «Я выракаюся вас! Я бачу тое, чаго вы не бачыце і палохаюся Аллага! Аллаг – суворы ў пакаранні».

⁴⁹Вось крывадушнікі і тыя, у чыіх сэрцах хвароба, сказалі: «Спа¬кусіла іх вера іхная». Але калі нехта спадзяецца на Аллага, дык, сапраў¬ды, Аллаг – Велічны, Мудры.

⁵⁰Калі б ты бачыў, як анёлы забіраюць нявернікаў. Яны б’юць іх па тварах і спінах: «Паспрабуйце пякучага пакарання!

⁵¹Гэта вам за тое, што зрабілі вашыя рукі. Сапраўды, Аллаг не робіць няслушна з рабамі».

⁵²Таксама рабіў род Фараона і тыя, якія жылі перад імі. Яны не па¬верылі ў знакі Аллага, і Аллаг пакараў іх за іхныя грахі. Сапраўды, Ал¬лаг – моцны і суворы ў пакаранні!

⁵³Гэта так, бо Аллаг не мяняе Сваёй ласкі, дадзенае нейкаму на¬роду, пакуль яны не зменяць таго, што ў іхных душах. Сапраўды Ал-лаг – Усечуючы і Ўсеведаючы.

⁵⁴Таксама рабіў род Фараона і тыя, якія жылі перад імі. Яны ўспры¬нялі як хлусню знакі свайго Госпада, і Мы знішчылі іх за іхныя грахі, а род Фараона Мы ўтапілі. Усе яны былі паганымі.

⁵⁵Сапраўды, найгоршыя з усяго створанага перад Аллагам – гэта тыя, якія не паверылі і не павераць,

⁵⁶тыя, з якімі ты складаеш угоду, а яны кожны раз парушаюць яе і не палохаюцца.

⁵⁷Калі ты сутыкнешся з імі ў бойке, дык, скараўшы іх, напалохай тых, хто іх падтрымлівае. Магчыма, яны будуць памятаць.

⁵⁸Калі ты палохаешся здрады з боку некаторых людзей, дык пакінь пагадненні з імі, каб усе былі роўныя. Сапраўды, Аллаг не любіць здраднікаў.

⁵⁹Няхай не думаюць нявернікі, што перамаглі. Сапраўды, яны кво¬лыя для гэтага.

⁶⁰Падрыхтуйце супраць іх колькі прымееце моцы і баявых коней – гэтым вы напалохаеце ворага Аллага і вашага ворага, а таксама іншых, якіх вы не ведаеце, але якіх ведае Аллаг. І што б вы не выдаткавалі на шляху Аллага, вам цалкам вернуць гэта і не зробяць з вамі няслушна.

⁶¹Калі яны абяруць мір, дык абірай яго і ты. І спадзявайся на Ал¬лага. Сапраўды, Ён – Усечуючы, Усеведаючы.

⁶²Але калі яны пажадаюць ашукаць цябе, дык, сапраўды, дастат¬кова табе Аллага. Гэта Ён падтрымаў цябе Сваёй дапамогаю і вернікамі

⁶³і злучыў іхныя сэрцы. Нават калі б ты выдаткаваў усё, што на зямлі, гэта не злучыла б іхныя сэрцы. Гэта Аллаг злучыў іх. Сапраўды, Ён – Велічны, Мудры.

⁶⁴о Прароча! дастаткова для цябе Аллага і вернікаў, якія ідуць за табою.

⁶⁵о Прароча! заклікай вернікаў да барацьбы! Калі сярод вас буд¬зе дваццаць трывалых, дык яны перамогуць дзве сотні; а калі такіх бу¬дзе сотня, дык яны перамогуць тысячу нявернікаў, бо тыя – людзі, якія не разумеюць.

⁶⁶Але цяпер Аллаг жадае вам палягчэння, ведаючы, што вы кво¬лыя. Таму калі сярод вас сотня трывалых, дык яны перамогуць дзве сотні; а калі такіх будзе тысяча, дык з дазволу Аллага, яны перамогу¬ць дзьве тысячы. Сапраўды, Аллаг – з трывалымі!

⁶⁷Не павінна прароку браць палонных, пакуль ён не пераможа тых, хто на зямлі. Вы жадаеце ўпрыгажэнняў зямнога жыцця, а Аллаг жадае наступнага жыцця. Аллаг – Велічны, Мудры.

⁶⁸Калі б раней не было наказу ад Аллага, дык спасцігла б вас вялікае пакаранне за тое, што ўзялі.

⁶⁹Спажывайце тое, што вы захапілі як трафэі, і палохайцеся Ал¬лага. Сапраўды, Аллаг – Прабачаючы, Міласэрны.

⁷⁰о Прароча. Скажы палонным, якія знаходзяцца ў руках вашых: «Аллаг ведае пра дабро ў вашых сэрцах. Ён дорыць вам найлепшае за тое, што ў вас адабралі і прабачае вас. Аллаг – Прабачаючы, Міласэрны».

⁷¹Але калі яны пажадаюць здрадзіць табе, дык яны здрадзілі Ал- лагу яшчэ раней, але Ён дараваў уладу над імі [вернікам]. Аллаг – Усе¬ведаючы, Мудры.

⁷²Сапраўды, вернікі, перабіраліся і змагаліся на шляху Аллага, ахвяруючы сваёй маёмасцю і душамі, і тыя, якія далі прытулак іншым і дапамагалі ім – саўдзельнікі адно аднаму. А тыя, якія паверылі і не перабраліся, не прымеюць быць вашымі сябрамі, пакуль не перабяруц¬ца! Калі яны будуць прасіць у вас дапамогі ў справах веры, дык дапа¬мажыце ім, але не супраць людзей, з якімі вы маеце ўгоду. Сапраўды, Аллаг бачыць тое, што вы робіце.

⁷³Нявернікі сябруюць адно з адным. Калі вы не зробіце таксама, на зямлі з’явіцца калатня і вялікая ганьба.

⁷⁴А вернікі перабіраліся і змагаліся на шляху Аллага, і тыя, якія прытулілі іншых і дапамагалі ім – сапраўдныя вернікі. На іх чакае пра¬бачэнне і шчодрая доля.

⁷⁵А тыя, якія паверылі пазней, перабіраліся і змагаліся побач з вамі – адны з вас. Але сваякі бліжэй адно да аднаго згодна з пісаннем Аллага. Сапраўды, Аллаг – пра кожную рэч ведае.