'Abasa

¹ Схмурнеў і адхiнуўся ён,

² бо падышоў да яго невідушчы.

³ А адкуль табе ведаць, магчыма, ачысціўся бы ён?

⁴ Ці запомніў бы навучанне, i яно было б карысна яму.

⁵ А таму, хто заможны,

⁶ ты яму ўдзяляеш увагу.

⁷ Хоць не табе адказваць за тое, што не ачысціцца ён.

⁸ А хто прыходзіць да цябе, спяшаючыся,

⁹ ды яшчэ і са сполахам,

¹⁰дык ты пагарджаеш ім.

¹¹дык не! Сапраўды, гэта – напамін.

¹²I хто жадае, той узгадае яго.

¹³У скрутках шанаваных,

¹⁴узнятых i ўсячыстых,

¹⁵у руках пiсараў,

¹⁶шляхетных i адданых.

¹⁷Няхай згіне чалавек! Як жа няўдзячны ён!

¹⁸з чаго стварыў Ён яго?

¹⁹з кроплі насення стварыў Ён яго і размеркаваў.

²⁰Потым палацвіў Ён шлях ягоны,

²¹пасля зрабіў яго безжыццёвым i пахаваў яго,

²²потым, калі пажадае, адродзіць яго.

²³дык не! Не выконвае ён таго, што загадаў Ён яму.

²⁴Няхай паглядзіць чалавек на ежу сваю!

²⁵Пралiваем Мы дажджы залевамі,

²⁶потым расколваем Мы зямлю расколінамі,

²⁷i прарошчваем на ёй збожжа,

²⁸вінаград i травы,

²⁹i алеі, i пальмы,

³⁰i сады густыя,

³¹i плён, i пашы –

³²на карысць вам i худобе вашае.

³³I калі прагучыць голас,

³⁴у дзень той чалавек пакіне свайго брата,

³⁵i маці, i бацьку,

³⁶i жонку, i дзяцей сваіх,

³⁷у кожнага чалавека ў той дзень свая справа, якая цалкам захо¬піць яго.

³⁸Твар адных у той дзень ззяцьме,

³⁹дзівячыся і цешачыся,

⁴⁰а на твары іншых у дзень той будзе пыл,

⁴¹які атуліць іх чарнатою.

⁴²Вось яны, грэшныя нявернiкi.