Al-Haqqah

الحاقة

The Inevitable • 52 ayahs • Meccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

ٱلۡحَآقَّةُ﴿١﴾

1 Непазбежнае.

مَا ٱلۡحَآقَّةُ﴿٢﴾

2 Што такое непазбежнае?

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا ٱلۡحَآقَّةُ﴿٣﴾

3 А адкуль табе ведаць, што такое непазбежнае?

كَذَّبَتۡ ثَمُودُ وَعَادُۢ بِٱلۡقَارِعَةِ﴿٤﴾

4 Самудыты і адыты лічылі ліха хлуснёю.

فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهۡلِكُواْ بِٱلطَّاغِيَةِ﴿٥﴾

5 Самудыты былі знішчаныя крыкам.

وَأَمَّا عَادٞ فَأُهۡلِكُواْ بِرِيحٖ صَرۡصَرٍ عَاتِيَةٖ﴿٦﴾

6 Адыты былі знішчаныя лютым марозным ветрам.

سَخَّرَهَا عَلَيۡهِمۡ سَبۡعَ لَيَالٖ وَثَمَٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومٗاۖ فَتَرَى ٱلۡقَوۡمَ فِيهَا صَرۡعَىٰ كَأَنَّهُمۡ أَعۡجَازُ نَخۡلٍ خَاوِيَةٖ﴿٧﴾

7 Ён прымусіў яго бесперапынна працягвацца сем начэй і восем дзён. Ты прымеў бы ўбачыць людзей, скінутых на зямлю – як павале¬ныя гнілыя пальмы.

فَهَلۡ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةٖ﴿٨﴾

8 Цi бачыш ты хоць нейкі след ад іх?

وَجَآءَ فِرۡعَوۡنُ وَمَن قَبۡلَهُۥ وَٱلۡمُؤۡتَفِكَٰتُ بِٱلۡخَاطِئَةِ﴿٩﴾

9 I Фараон, i тыя, якія жылі раней яго, i перакінутыя паселішчы – усе былі [ўпартымi) грэшнікамі.

فَعَصَوۡاْ رَسُولَ رَبِّهِمۡ فَأَخَذَهُمۡ أَخۡذَةٗ رَّابِيَةً﴿١٠﴾

10Яны не паслухалі пасланца свайго Госпада, і Ён пакараў іх мац¬ней [за іншых].

إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلۡمَآءُ حَمَلۡنَٰكُمۡ فِي ٱلۡجَارِيَةِ﴿١١﴾

11Сапраўды, калі вада выйшла з берагоў, Мы панеслі вас у караблі,

لِنَجۡعَلَهَا لَكُمۡ تَذۡكِرَةٗ وَتَعِيَهَآ أُذُنٞ وَٰعِيَةٞ﴿١٢﴾

12каб гэта было напамінам для вас i каб да гэтага прыслухалася вуха таго, хто здольны запомніць.

فَإِذَا نُفِخَ فِي ٱلصُّورِ نَفۡخَةٞ وَٰحِدَةٞ﴿١٣﴾

13А калі трубяць у рог, усяго адзін раз,

وَحُمِلَتِ ٱلۡأَرۡضُ وَٱلۡجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةٗ وَٰحِدَةٗ﴿١٤﴾

14калі зямля і горы ўзнімуцца, адначасова разрываючыся на ка¬валкі,

فَيَوۡمَئِذٖ وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ﴿١٥﴾

15у той дзень здарыцца Падзея.

وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِيَ يَوۡمَئِذٖ وَاهِيَةٞ﴿١٦﴾

16I расколецца неба, якое будзе ў той дзень кволым.

وَٱلۡمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرۡجَآئِهَاۚ وَيَحۡمِلُ عَرۡشَ رَبِّكَ فَوۡقَهُمۡ يَوۡمَئِذٖ ثَمَٰنِيَةٞ﴿١٧﴾

17Па ягоных краях будуць анёлы. У той дзень восем панясуць над сабою Трон твайго Госпада.

يَوۡمَئِذٖ تُعۡرَضُونَ لَا تَخۡفَىٰ مِنكُمۡ خَافِيَةٞ﴿١٨﴾

18У той дзень вы станеце перад Ім, i ніводная з вашых тайн не бу¬дзе схаваная.

فَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقۡرَءُواْ كِتَٰبِيَهۡ﴿١٩﴾

19Той, хто атрымае сваю кнігу ў руку, скажа: «Вось! Чытайце маю кнігу!

إِنِّي ظَنَنتُ أَنِّي مُلَٰقٍ حِسَابِيَهۡ﴿٢٠﴾

20Я ведаў, што атрымаю сваю адгоду».

فَهُوَ فِي عِيشَةٖ رَّاضِيَةٖ﴿٢١﴾

21Ён мецьме жыццё, якім будзе задаволены,

فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٖ﴿٢٢﴾

22у высокім райскім садзе,

قُطُوفُهَا دَانِيَةٞ﴿٢٣﴾

23плады якога схіляюцца нізка.

كُلُواْ وَٱشۡرَبُواْ هَنِيٓـَٔۢا بِمَآ أَسۡلَفۡتُمۡ فِي ٱلۡأَيَّامِ ٱلۡخَالِيَةِ﴿٢٤﴾

24Ежце і піце на ўцеху – за тое, што вы рабілі ў папярэднія дні.

وَأَمَّا مَنۡ أُوتِيَ كِتَٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَٰلَيۡتَنِي لَمۡ أُوتَ كِتَٰبِيَهۡ﴿٢٥﴾

25Той, хто атрымае сваю кнігу ў левую руку, скажа: «Лепш бы мне не давалі гэтай кнігі,

وَلَمۡ أَدۡرِ مَا حِسَابِيَهۡ﴿٢٦﴾

26тагды я не ведаў, што такое адплата.

يَٰلَيۡتَهَا كَانَتِ ٱلۡقَاضِيَةَ﴿٢٧﴾

27Лепш бы гэта быў канец!

مَآ أَغۡنَىٰ عَنِّي مَالِيَهۡۜ﴿٢٨﴾

28Не дапамагло мне багацце маё!

هَلَكَ عَنِّي سُلۡطَٰنِيَهۡ﴿٢٩﴾

29Страціў я сваю ўладу!»

خُذُوهُ فَغُلُّوهُ﴿٣٠﴾

30Схапiце яго і закуйце ў кайданы!

ثُمَّ ٱلۡجَحِيمَ صَلُّوهُ﴿٣١﴾

31А потым кіньце яго ў пекла!

ثُمَّ فِي سِلۡسِلَةٖ ذَرۡعُهَا سَبۡعُونَ ذِرَاعٗا فَٱسۡلُكُوهُ﴿٣٢﴾

32Пасадзіць яго на ланцуг даўжынёй у семдзесят локцяў!

إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤۡمِنُ بِٱللَّهِ ٱلۡعَظِيمِ﴿٣٣﴾

33Ён не верыў у Вялікага Аллага,

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلۡمِسۡكِينِ﴿٣٤﴾

34не заклікаў жывіць бедака.

فَلَيۡسَ لَهُ ٱلۡيَوۡمَ هَٰهُنَا حَمِيمٞ﴿٣٥﴾

35Сёння ў яго няма блізкага сябра,

وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنۡ غِسۡلِينٖ﴿٣٦﴾

36i, апроч бруду, няма ежы.

لَّا يَأۡكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلۡخَٰطِـُٔونَ﴿٣٧﴾

37Яго спажываюць толькі [ўпартыя) грэшнікі.

فَلَآ أُقۡسِمُ بِمَا تُبۡصِرُونَ﴿٣٨﴾

38дык не! Клянуся тым, што вы бачыце

وَمَا لَا تُبۡصِرُونَ﴿٣٩﴾

39i тым, чаго не бачыце,

إِنَّهُۥ لَقَوۡلُ رَسُولٖ كَرِيمٖ﴿٤٠﴾

40што гэта – словы слаўнага пасланца,

وَمَا هُوَ بِقَوۡلِ شَاعِرٖۚ قَلِيلٗا مَّا تُؤۡمِنُونَ﴿٤١﴾

41а не словы паэта. Мала ж вы веруеце!

وَلَا بِقَوۡلِ كَاهِنٖۚ قَلِيلٗا مَّا تَذَكَّرُونَ﴿٤٢﴾

42I не словы вешчуна. Мала ж вы задумляецеся!

تَنزِيلٞ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿٤٣﴾

43дар ад Госпада светаў.

وَلَوۡ تَقَوَّلَ عَلَيۡنَا بَعۡضَ ٱلۡأَقَاوِيلِ﴿٤٤﴾

44Калі б Ён загадаў нам нейкія словы,

لَأَخَذۡنَا مِنۡهُ بِٱلۡيَمِينِ﴿٤٥﴾

45Мы схапілі б яго за правіцу,

ثُمَّ لَقَطَعۡنَا مِنۡهُ ٱلۡوَتِينَ﴿٤٦﴾

46а далей перарэзалі б яму сардэчную жылу,

فَمَا مِنكُم مِّنۡ أَحَدٍ عَنۡهُ حَٰجِزِينَ﴿٤٧﴾

47i ніхто з вас не абараніў бы яго.

وَإِنَّهُۥ لَتَذۡكِرَةٞ لِّلۡمُتَّقِينَ﴿٤٨﴾

48Сапраўды, гэта – напамін для збожных,

وَإِنَّا لَنَعۡلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ﴿٤٩﴾

49але Мы ведаем, што сярод вас ёсць тыя, хто ўспрымае праўду як хлусню.

وَإِنَّهُۥ لَحَسۡرَةٌ عَلَى ٱلۡكَٰفِرِينَ﴿٥٠﴾

50Сапраўды, гэта – гора для нявернiкаў.

وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلۡيَقِينِ﴿٥١﴾

51Сапраўды, гэта – безумоўная праўда.

فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ﴿٥٢﴾

52Так услаўляй жа імя твайго Вялікага Госпада!

← Al-QalamAl-Ma'arij→

RELATED SURAHS

52

At-Tur

The Mount

7

Al-A'raf

The Heights

22

Al-Hajj

The Pilgrimage

1

Al-Fatiha

The Opening

Browse all 114 surahs