Al-Qalam

القلم

The Pen • 52 ayahs • Meccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

نٓۚ وَٱلۡقَلَمِ وَمَا يَسۡطُرُونَ﴿١﴾

1 Нун. Клянуся калямам i тым, што пішуць!

مَآ أَنتَ بِنِعۡمَةِ رَبِّكَ بِمَجۡنُونٖ﴿٢﴾

2 Ты не з’яўляешся апантаным па літасці Госпада твайго.

وَإِنَّ لَكَ لَأَجۡرًا غَيۡرَ مَمۡنُونٖ﴿٣﴾

3 Сапраўды, на цябе чакае невычэрпная ўзнагароджанне!

وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٖ﴿٤﴾

4 I, сапраўды, ты – добрага звычаю.

فَسَتُبۡصِرُ وَيُبۡصِرُونَ﴿٥﴾

5 Убачыш i ты, убачаць i яны,

بِأَييِّكُمُ ٱلۡمَفۡتُونُ﴿٦﴾

6 каго менавіта зачаравалі.

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعۡلَمُ بِٱلۡمُهۡتَدِينَ﴿٧﴾

7 Сапраўды, твой Госпад лепш ведае тых, хто збіўся з Ягонага шля¬ху, i Ён лепш ведае тых, хто ідзе простым шляхам.

فَلَا تُطِعِ ٱلۡمُكَذِّبِينَ﴿٨﴾

8 Не падпарадкоўвайся тым, хто абвінавачвае цябе ў хлусні.

وَدُّواْ لَوۡ تُدۡهِنُ فَيُدۡهِنُونَ﴿٩﴾

9 Яны жадаюць, каб ты ішоў на саступкі, тагды пайшлі б на саступ¬кі і яны.

وَلَا تُطِعۡ كُلَّ حَلَّافٖ مَّهِينٍ﴿١٠﴾

10Не падпарадкоўвайся ўсякаму мярзотніку, які дае шмат кляцьбаў;

هَمَّازٖ مَّشَّآءِۭ بِنَمِيمٖ﴿١١﴾

11ганьбавальнік, які распаўсюджвае плёткі;

مَّنَّاعٖ لِّلۡخَيۡرِ مُعۡتَدٍ أَثِيمٍ﴿١٢﴾

12прагнаму да дабротаў, парушальніку, грэшніку,

عُتُلِّۭ بَعۡدَ ذَٰلِكَ زَنِيمٍ﴿١٣﴾

13жорсткаму, які яшчэ і ўсхваляе сябе,

أَن كَانَ ذَا مَالٖ وَبَنِينَ﴿١٤﴾

14нават калі ў яго будзе багацце і дзеці.

إِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ﴿١٥﴾

15Калі яму чытаюць Нашыя знакі, ён кажа: «Казкі старажытных народаў!»

سَنَسِمُهُۥ عَلَى ٱلۡخُرۡطُومِ﴿١٦﴾

16Мы затаўруем ягоны грубы нос!

إِنَّا بَلَوۡنَٰهُمۡ كَمَا بَلَوۡنَآ أَصۡحَٰبَ ٱلۡجَنَّةِ إِذۡ أَقۡسَمُواْ لَيَصۡرِمُنَّهَا مُصۡبِحِينَ﴿١٧﴾

17Сапраўды, Мы выпрабавалі іх так, як выпрабавалі ўладальнікаў саду, калі тыя пакляліся, што раніцай абавязкова сарвуць плён,

وَلَا يَسۡتَثۡنُونَ﴿١٨﴾

18але не сказалі абмоўкі.

فَطَافَ عَلَيۡهَا طَآئِفٞ مِّن رَّبِّكَ وَهُمۡ نَآئِمُونَ﴿١٩﴾

19Але ноччу, калі яны спалі, сад паразіла пакаранне твайго Госпада.

فَأَصۡبَحَتۡ كَٱلصَّرِيمِ﴿٢٠﴾

20I раніцай сад быў падобны да цёмнай ночы.

فَتَنَادَوۡاْ مُصۡبِحِينَ﴿٢١﴾

21На досвітку яны пачалі крычаць адно аднаму:

أَنِ ٱغۡدُواْ عَلَىٰ حَرۡثِكُمۡ إِن كُنتُمۡ صَٰرِمِينَ﴿٢٢﴾

22«Хадзіце на вашае поле, калі вы жадаеце сабраць плён!»

فَٱنطَلَقُواْ وَهُمۡ يَتَخَٰفَتُونَ﴿٢٣﴾

23Вось яны рушылі туды, шэпчучы адно аднаму:

أَن لَّا يَدۡخُلَنَّهَا ٱلۡيَوۡمَ عَلَيۡكُم مِّسۡكِينٞ﴿٢٤﴾

24«Не ўпускайце туды сёння ніводнага бедака».

وَغَدَوۡاْ عَلَىٰ حَرۡدٖ قَٰدِرِينَ﴿٢٥﴾

25Яны ішлі туды з намерам, упэўненыя ў сваёй моцы.

فَلَمَّا رَأَوۡهَا قَالُوٓاْ إِنَّا لَضَآلُّونَ﴿٢٦﴾

26Але калі яны ўбачылі сад, сказалі: «Няўжо мы заблукалі?

بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ﴿٢٧﴾

27дык не! Мы панеслі страты!»

قَالَ أَوۡسَطُهُمۡ أَلَمۡ أَقُل لَّكُمۡ لَوۡلَا تُسَبِّحُونَ﴿٢٨﴾

28Самы кемлівы сярод іх сказаў: «Няўжо я не казаў вам, што трэ¬ба было праславіць Аллага?»

قَالُواْ سُبۡحَٰنَ رَبِّنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ﴿٢٩﴾

29А тыя адказалі: «Прыслаўны Госпадзе наш! Мы былі няслушнымі!»

فَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖ يَتَلَٰوَمُونَ﴿٣٠﴾

30Яны звярнуліся адно да аднаго, кажучы:

قَالُواْ يَٰوَيۡلَنَآ إِنَّا كُنَّا طَٰغِينَ﴿٣١﴾

31«Гора нам! Мы былі парушальнікамі!

عَسَىٰ رَبُّنَآ أَن يُبۡدِلَنَا خَيۡرٗا مِّنۡهَآ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا رَٰغِبُونَ﴿٣٢﴾

32Магчыма, наш Госпад даруе нам нешта лепшае за гэтае. Сапраў¬ды, Мы звяртаемся да Госпада свайго!»

كَذَٰلِكَ ٱلۡعَذَابُۖ وَلَعَذَابُ ٱلۡأٓخِرَةِ أَكۡبَرُۚ لَوۡ كَانُواْ يَعۡلَمُونَ﴿٣٣﴾

33Вось такое пакаранне, а ў наступным жыцці пакаранне будзе яшчэ мацней! Калі б яны толькі ведалі!

إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ عِندَ رَبِّهِمۡ جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ﴿٣٤﴾

34Сапраўды, збожных у іхнага Госпада чакаюць сады асалоды.

أَفَنَجۡعَلُ ٱلۡمُسۡلِمِينَ كَٱلۡمُجۡرِمِينَ﴿٣٥﴾

35Няўжо Мы прыраўноўваем адданых да грэшнікаў?

مَا لَكُمۡ كَيۡفَ تَحۡكُمُونَ﴿٣٦﴾

36Што з вамі? Як вы судзіце?

أَمۡ لَكُمۡ كِتَٰبٞ فِيهِ تَدۡرُسُونَ﴿٣٧﴾

37Няўжо ў вас ёсць пісанні, адкуль вы вывучылі,

إِنَّ لَكُمۡ فِيهِ لَمَا تَخَيَّرُونَ﴿٣٨﴾

38што мецьмяце сабе ўсё, што пажадаеце?

أَمۡ لَكُمۡ أَيۡمَٰنٌ عَلَيۡنَا بَٰلِغَةٌ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ إِنَّ لَكُمۡ لَمَا تَحۡكُمُونَ﴿٣٩﴾

39Няўжо ў вас ёсць Нашыя кляцьбы – працягласцю да дня Адраджэння! – што вы мецьмяце сабе ўсё, што вырашыце?

سَلۡهُمۡ أَيُّهُم بِذَٰلِكَ زَعِيمٌ﴿٤٠﴾

40Спытай у іх, хто здолее за гэта паручыцца.

أَمۡ لَهُمۡ شُرَكَآءُ فَلۡيَأۡتُواْ بِشُرَكَآئِهِمۡ إِن كَانُواْ صَٰدِقِينَ﴿٤١﴾

41Няўжо ў іх ёсць саўдзельнікі? Няхай прывядуць сваіх саўдзель¬нікаў, калі яны кажуць праўду.

يَوۡمَ يُكۡشَفُ عَن سَاقٖ وَيُدۡعَوۡنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ فَلَا يَسۡتَطِيعُونَ﴿٤٢﴾

42У той дзень, калі «стане відаць галёнку», іх заклічуць упасцi ні¬цма, але яны не здолеюць гэтага зрабіць.

خَٰشِعَةً أَبۡصَٰرُهُمۡ تَرۡهَقُهُمۡ ذِلَّةٞۖ وَقَدۡ كَانُواْ يُدۡعَوۡنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ وَهُمۡ سَٰلِمُونَ﴿٤٣﴾

43Iхныя погляды панурацца ўніз; іх паразіць знявага. Але іх за¬клiкалi да паклону яшчэ тагды, калі яны былі ў бяспецы.

فَذَرۡنِي وَمَن يُكَذِّبُ بِهَٰذَا ٱلۡحَدِيثِۖ سَنَسۡتَدۡرِجُهُم مِّنۡ حَيۡثُ لَا يَعۡلَمُونَ﴿٤٤﴾

44Пакінь Мяне з тымі, хто лічыць гэты аповяд хлуснёю. Мы па¬ступова зацягнем іх у пакаранне так, што яны гэтага і не адчуюць.

وَأُمۡلِي لَهُمۡۚ إِنَّ كَيۡدِي مَتِينٌ﴿٤٥﴾

45Я даў ім адтэрміноўку; сапраўды, пакаранне, якое Я падрыхта¬ваў для іх, непахіснае!

أَمۡ تَسۡـَٔلُهُمۡ أَجۡرٗا فَهُم مِّن مَّغۡرَمٖ مُّثۡقَلُونَ﴿٤٦﴾

46Няўжо ты просіш у іх узнагароджання, а яны абцяжараныя па¬зыкамi?

أَمۡ عِندَهُمُ ٱلۡغَيۡبُ فَهُمۡ يَكۡتُبُونَ﴿٤٧﴾

47Няўжо побач з імі – схаванае, якое яны запісваюць?

فَٱصۡبِرۡ لِحُكۡمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُن كَصَاحِبِ ٱلۡحُوتِ إِذۡ نَادَىٰ وَهُوَ مَكۡظُومٞ﴿٤٨﴾

48Трывай жа, пакуль не прыйдзе пастанова Госпада твайго! Не бу¬дзь падобным да чалавека ў рыбе, якi клікаў Госпада, стрымліваючы смутак.

لَّوۡلَآ أَن تَدَٰرَكَهُۥ نِعۡمَةٞ مِّن رَّبِّهِۦ لَنُبِذَ بِٱلۡعَرَآءِ وَهُوَ مَذۡمُومٞ﴿٤٩﴾

49Калі б яго не дасягнула лiтасць ад Госпада, яго выкінула б на пу¬стынную зямлю, і ён быў бы варты папроку.

فَٱجۡتَبَٰهُ رَبُّهُۥ فَجَعَلَهُۥ مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ﴿٥٠﴾

50Але Госпад абраў яго і зрабіў адным з праведных.

وَإِن يَكَادُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَيُزۡلِقُونَكَ بِأَبۡصَٰرِهِمۡ لَمَّا سَمِعُواْ ٱلذِّكۡرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُۥ لَمَجۡنُونٞ﴿٥١﴾

51Нявернікі ахвочыя збіць цябе сваім поглядам, калі чуюць на¬памін. І кажуць: «Сапраўды, ён – вар’яты!»

وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكۡرٞ لِّلۡعَٰلَمِينَ﴿٥٢﴾

52Але гэта – толькі напамін для жыхароў светаў.

← Al-MulkAl-Haqqah→

RELATED SURAHS

104

Al-Humazah

The Gossipmonger

1

Al-Fatiha

The Opening

36

Ya-Sin

Ya-Sin

55

Ar-Rahman

The Most Merciful

Browse all 114 surahs