Al-Waqi'ah

الواقعة

The Event96 ayahsMeccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

إِذَا وَقَعَتِ ٱلۡوَاقِعَةُ﴿١

1 Калі надыйдзе няўхільная Падзея,

لَيۡسَ لِوَقۡعَتِهَا كَاذِبَةٌ﴿٢

2 дык ніхто не адмаўляцьме ейнага прыбыцця.

خَافِضَةٞ رَّافِعَةٌ﴿٣

3 Яна зневажае і ўзнімае.

إِذَا رُجَّتِ ٱلۡأَرۡضُ رَجّٗا﴿٤

4 Калі здрыганецца зямля,

وَبُسَّتِ ٱلۡجِبَالُ بَسّٗا﴿٥

5 калі горы расколюцца на кавалкі,

فَكَانَتۡ هَبَآءٗ مُّنۢبَثّٗا﴿٦

6 i стануць раструшаным пылам,

وَكُنتُمۡ أَزۡوَٰجٗا ثَلَٰثَةٗ﴿٧

7 дык вы станеце трыма гуртамі.

فَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَيۡمَنَةِ﴿٨

8 Адны людзі справа – хто тыя, што справа?

وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡمَشۡـَٔمَةِ﴿٩

9 Адны людзі злева – хто тыя, што злева?

وَٱلسَّٰبِقُونَ ٱلسَّٰبِقُونَ﴿١٠

10А тыя, што наперадзе – будуць наперадзе.

أُوْلَٰٓئِكَ ٱلۡمُقَرَّبُونَ﴿١١

11Яны i з’яўляюцца набліжанымі,

فِي جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ﴿١٢

12знаходзяцца ў садах асалоды.

ثُلَّةٞ مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ﴿١٣

13Шмат хто з іх – першыя пакалення,

وَقَلِيلٞ مِّنَ ٱلۡأٓخِرِينَ﴿١٤

14а меншасць – наступныя.

عَلَىٰ سُرُرٖ مَّوۡضُونَةٖ﴿١٥

15На ложках упрыгожаных,

مُّتَّكِـِٔينَ عَلَيۡهَا مُتَقَٰبِلِينَ﴿١٦

16яны будуць ляжаць адно насупраць аднаго,

يَطُوفُ عَلَيۡهِمۡ وِلۡدَٰنٞ مُّخَلَّدُونَ﴿١٧

17а абыходзiць іх будуць павек маладыя юнакі,

بِأَكۡوَابٖ وَأَبَارِيقَ وَكَأۡسٖ مِّن مَّعِينٖ﴿١٨

18з чарамі, збанамі і келіхамі з крынічным напоем,

لَّا يُصَدَّعُونَ عَنۡهَا وَلَا يُنزِفُونَ﴿١٩

19ад якога не баліць галава і ад якога не п’янеюць.

وَفَٰكِهَةٖ مِّمَّا يَتَخَيَّرُونَ﴿٢٠

20Там – плён, які яны выбіраюць,

وَلَحۡمِ طَيۡرٖ مِّمَّا يَشۡتَهُونَ﴿٢١

21птушынае мяса, якога яны пажадаюць,

وَحُورٌ عِينٞ﴿٢٢

22і чарнавокія,

كَأَمۡثَٰلِ ٱللُّؤۡلُوِٕ ٱلۡمَكۡنُونِ﴿٢٣

23падобныя да ўтоенае жамчужыны.

جَزَآءَۢ بِمَا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ﴿٢٤

24Вось узнагароджанне за тое, што зрабілі яны.

لَا يَسۡمَعُونَ فِيهَا لَغۡوٗا وَلَا تَأۡثِيمًا﴿٢٥

25I ўжо не пачуюць яны там ні марнаслоўя, ні грахоўных размоў,

إِلَّا قِيلٗا سَلَٰمٗا سَلَٰمٗا﴿٢٦

26а толькі словы: «Мiр! Мiр!»

وَأَصۡحَٰبُ ٱلۡيَمِينِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلۡيَمِينِ﴿٢٧

27Людзі справа – хто тыя, што справа?

فِي سِدۡرٖ مَّخۡضُودٖ﴿٢٨

28Яны будуць сярод лотасаў, пазбаўленых шыпоў,

وَطَلۡحٖ مَّنضُودٖ﴿٢٩

29пад бананамі, на якіх шэрагамi вісiць плён,

وَظِلّٖ مَّمۡدُودٖ﴿٣٠

30у працягнутым ценi,

وَمَآءٖ مَّسۡكُوبٖ﴿٣١

31сярод разлітых вод

وَفَٰكِهَةٖ كَثِيرَةٖ﴿٣٢

32i мноства садавiны,

لَّا مَقۡطُوعَةٖ وَلَا مَمۡنُوعَةٖ﴿٣٣

33якіх заўсёды дастаткова, i яны пад рукою.

وَفُرُشٖ مَّرۡفُوعَةٍ﴿٣٤

34Iм – паднесеныя дываны,

إِنَّآ أَنشَأۡنَٰهُنَّ إِنشَآءٗ﴿٣٥

35сапраўды, Мы стварылі іх яшчэ раз,

فَجَعَلۡنَٰهُنَّ أَبۡكَارًا﴿٣٦

36i зрабілі іх цнатлівымi,

عُرُبًا أَتۡرَابٗا﴿٣٧

37любячымi аднагодкамi.

لِّأَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ﴿٣٨

38Гэта – для тых, хто справа.

ثُلَّةٞ مِّنَ ٱلۡأَوَّلِينَ﴿٣٩

39Шмат хто з іх – з першых пакаленняў,

وَثُلَّةٞ مِّنَ ٱلۡأٓخِرِينَ﴿٤٠

40i шмат хто – з наступных.

وَأَصۡحَٰبُ ٱلشِّمَالِ مَآ أَصۡحَٰبُ ٱلشِّمَالِ﴿٤١

41Людзі злева – хто тыя, што злева?

فِي سَمُومٖ وَحَمِيمٖ﴿٤٢

42У спякоце i ў кiпнi.

وَظِلّٖ مِّن يَحۡمُومٖ﴿٤٣

43У цені чорнага дыму,

لَّا بَارِدٖ وَلَا كَرِيمٍ﴿٤٤

44ні халаджавым, ні ласкавым.

إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَبۡلَ ذَٰلِكَ مُتۡرَفِينَ﴿٤٥

45Раней, перад гэтым, яны атрымлівалі асалоду,

وَكَانُواْ يُصِرُّونَ عَلَى ٱلۡحِنثِ ٱلۡعَظِيمِ﴿٤٦

46былі ўпартымi ў сваім граху,

وَكَانُواْ يَقُولُونَ أَئِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ﴿٤٧

47i казалі адно аднаму: «Няўжо, калі мы сканаем і ператворымся ў прах i косткі, мы сапраўды будзем адроджаныя,

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلۡأَوَّلُونَ﴿٤٨

48альбо нашы бацькі?»

قُلۡ إِنَّ ٱلۡأَوَّلِينَ وَٱلۡأٓخِرِينَ﴿٤٩

49Скажы: «Сапраўды – i першыя, i апошнія пакаленні,

لَمَجۡمُوعُونَ إِلَىٰ مِيقَٰتِ يَوۡمٖ مَّعۡلُومٖ﴿٥٠

50будуць згуртаваныя ў пэўным месцы, у прызначаны дзень».

ثُمَّ إِنَّكُمۡ أَيُّهَا ٱلضَّآلُّونَ ٱلۡمُكَذِّبُونَ﴿٥١

51А потым вы, о тыя, хто блукае і адмаўляе праўду,

لَأٓكِلُونَ مِن شَجَرٖ مِّن زَقُّومٖ﴿٥٢

52есцьмяце плён з дрэва заккум.

فَمَالِـُٔونَ مِنۡهَا ٱلۡبُطُونَ﴿٥٣

53Вы абавязкова напаўняцьмяце ім свае чэравы,

فَشَٰرِبُونَ عَلَيۡهِ مِنَ ٱلۡحَمِيمِ﴿٥٤

54а запіваць усё гэтае кіпнем,

فَشَٰرِبُونَ شُرۡبَ ٱلۡهِيمِ﴿٥٥

55i піць, як асмяглы.

هَٰذَا نُزُلُهُمۡ يَوۡمَ ٱلدِّينِ﴿٥٦

56Так накормяць іх у Судны дзень.

نَحۡنُ خَلَقۡنَٰكُمۡ فَلَوۡلَا تُصَدِّقُونَ﴿٥٧

57Мы стварылі вас. дык чаму вы не прызнаяце [нядзелю]?

أَفَرَءَيۡتُم مَّا تُمۡنُونَ﴿٥٨

58Хiба вы не бачылі таго насення, якое вылучаеце?

ءَأَنتُمۡ تَخۡلُقُونَهُۥٓ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡخَٰلِقُونَ﴿٥٩

59Гэта вы творыце яго – цi гэта Мы творым яго?

نَحۡنُ قَدَّرۡنَا بَيۡنَكُمُ ٱلۡمَوۡتَ وَمَا نَحۡنُ بِمَسۡبُوقِينَ﴿٦٠

60Мы размеркавалі паміж вамі скананне, i ніхто не апярэдзіць Нас

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ أَمۡثَٰلَكُمۡ وَنُنشِئَكُمۡ فِي مَا لَا تَعۡلَمُونَ﴿٦١

61у тым, каб падмяніць вас падобнымі на вас і стварыць такімі, пра якіх вы і не ведаеце.

وَلَقَدۡ عَلِمۡتُمُ ٱلنَّشۡأَةَ ٱلۡأُولَىٰ فَلَوۡلَا تَذَكَّرُونَ﴿٦٢

62Вы ўжо ведаеце пра першы твор. Чаму б вам не прыгадаць?

أَفَرَءَيۡتُم مَّا تَحۡرُثُونَ﴿٦٣

63Ці бачылі вы тое, што вы сееце?

ءَأَنتُمۡ تَزۡرَعُونَهُۥٓ أَمۡ نَحۡنُ ٱلزَّٰرِعُونَ﴿٦٤

64Вы гадуеце яго – цi гэта Мы гадуем яго?

لَوۡ نَشَآءُ لَجَعَلۡنَٰهُ حُطَٰمٗا فَظَلۡتُمۡ تَفَكَّهُونَ﴿٦٥

65Калі б Мы пажадалі, дык ператварылі б яго на муку, i вы засталі¬ся б здзіўленымі:

إِنَّا لَمُغۡرَمُونَ﴿٦٦

66«Мы пацярпелі страты,

بَلۡ نَحۡنُ مَحۡرُومُونَ﴿٦٧

67i не засталося ежы ў нас!»

أَفَرَءَيۡتُمُ ٱلۡمَآءَ ٱلَّذِي تَشۡرَبُونَ﴿٦٨

68Вы бачылі ваду, якую вы п’яце?

ءَأَنتُمۡ أَنزَلۡتُمُوهُ مِنَ ٱلۡمُزۡنِ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنزِلُونَ﴿٦٩

69Гэта вы пасылаеце яе з дажджавой хмары – цi гэта Мы пасылаем?

لَوۡ نَشَآءُ جَعَلۡنَٰهُ أُجَاجٗا فَلَوۡلَا تَشۡكُرُونَ﴿٧٠

70Калі б Мы пажадалі, дык зрабілі б яе горкаю. Чаму ж вы няўд¬зячныя?

أَفَرَءَيۡتُمُ ٱلنَّارَ ٱلَّتِي تُورُونَ﴿٧١

71Вы бачылі агонь, які кранаеце?

ءَأَنتُمۡ أَنشَأۡتُمۡ شَجَرَتَهَآ أَمۡ نَحۡنُ ٱلۡمُنشِـُٔونَ﴿٧٢

72Цi вы гадуеце дрэва для яго – ці гэта Мы гадуем яго?

نَحۡنُ جَعَلۡنَٰهَا تَذۡكِرَةٗ وَمَتَٰعٗا لِّلۡمُقۡوِينَ﴿٧٣

73Мы зрабілі яго напамінам і дапамогаю вандруючым.

فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ﴿٧٤

74Услаўляй жа імя твайго Вялікага Госпада!

۞ فَلَآ أُقۡسِمُ بِمَوَٰقِعِ ٱلنُّجُومِ﴿٧٥

75дык не! Клянуся месцамі захаду зорак!

وَإِنَّهُۥ لَقَسَمٞ لَّوۡ تَعۡلَمُونَ عَظِيمٌ﴿٧٦

76I гэтая кляцьба – калі б вы толькі ведалі – кляцьба вялiкая.

إِنَّهُۥ لَقُرۡءَانٞ كَرِيمٞ﴿٧٧

77Сапраўды, гэта – Прыслаўны Каран,

فِي كِتَٰبٖ مَّكۡنُونٖ﴿٧٨

78захаваны ў Кнізе.

لَّا يَمَسُّهُۥٓ إِلَّا ٱلۡمُطَهَّرُونَ﴿٧٩

79дакранаюцца да яго толькі ачышчаныя.

تَنزِيلٞ مِّن رَّبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿٨٠

80Пасланы ад Госпада светаў.

أَفَبِهَٰذَا ٱلۡحَدِيثِ أَنتُم مُّدۡهِنُونَ﴿٨١

81Няўжо вы не верыце ў гэтае апавяданне,

وَتَجۡعَلُونَ رِزۡقَكُمۡ أَنَّكُمۡ تُكَذِّبُونَ﴿٨٢

82i робіце вы лёс ваш лёсам нявернiкаў?

فَلَوۡلَآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلۡحُلۡقُومَ﴿٨٣

83I калі душа падступае да горла

وَأَنتُمۡ حِينَئِذٖ تَنظُرُونَ﴿٨٤

84i вы глядзіце на [таго хто сканае],

وَنَحۡنُ أَقۡرَبُ إِلَيۡهِ مِنكُمۡ وَلَٰكِن لَّا تُبۡصِرُونَ﴿٨٥

85дык Мы блiжэй да яго, чым вы, але вы не бачыце гэтага.

فَلَوۡلَآ إِن كُنتُمۡ غَيۡرَ مَدِينِينَ﴿٨٦

86дык чаму ж вы, калі не будзе сплачана вам,

تَرۡجِعُونَهَآ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ﴿٨٧

87не паварочаеце яе? дык калі б вы былі шчырымi!

فَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡمُقَرَّبِينَ﴿٨٨

88Калі ён быў адным з набліжаных,

فَرَوۡحٞ وَرَيۡحَانٞ وَجَنَّتُ نَعِيمٖ﴿٨٩

89дык атрымае супакой, уцеху і сад асалоды.

وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ﴿٩٠

90I калі ён быў адным з тых, хто справа –

فَسَلَٰمٞ لَّكَ مِنۡ أَصۡحَٰبِ ٱلۡيَمِينِ﴿٩١

91Мір табе! Ты – адзін з тых, хто справа.

وَأَمَّآ إِن كَانَ مِنَ ٱلۡمُكَذِّبِينَ ٱلضَّآلِّينَ﴿٩٢

92Але калі ён быў адным з тых, якія адмаўляюць i блукаюць,

فَنُزُلٞ مِّنۡ حَمِيمٖ﴿٩٣

93дык паіць яго будуць кіпнем,

وَتَصۡلِيَةُ جَحِيمٍ﴿٩٤

94i гарэць ён будзе ў агнi.

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ حَقُّ ٱلۡيَقِينِ﴿٩٥

95Вось гэта на самой справе i ёсць безумоўная праўда.

فَسَبِّحۡ بِٱسۡمِ رَبِّكَ ٱلۡعَظِيمِ﴿٩٦

96дык услаўляй імя Госпада твайго Вялікага!

RELATED SURAHS