الحديد
The Iron • 29 ayahs • Medinan
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
1 Услаўляе Аллага тое, што на нябёсах i на зямлі, а Ён – Велічны, Мудры.
2 Яму належыць улада над нябёсамі і зямлёю, Ён даруе жыццё і ска¬нанне, i Ён – над усялякаю рэччу Магутны.
3 Ён – Першы i Апошні, Відавочны і Таемны, i Ён ведае пра кож¬ную рэч.
4 Ён – Той, Хто стварыў нябёсы i зямлю за шэсць дзён, а потым уз¬няўся над Тронам. Ведае Ён, што ўваходзіць у зямлю i што выходзіць з яе, i што сыходзіць з неба, i што ўзнімаецца туды. Ён з вамі веданнем, дзе б вы ні былі, i бачыць Аллаг тое, што робіце вы.
5 Яму належыць улада над нябёсамі і зямлёю i да Аллага вяртаюц¬ца ўсе справы.
6 Ён павялічвае ноч за рахунак дня, а дзень за рахунак ночы, i Ён ведае тое, што схавана ў сэрцах.
7 Паверце ў Аллага і Ягонага Пасланца, ахвяруйце тое, у чым Ён зрабіў вас спадчыннікамі; таму тым з вас, якія паверылі i ахвяравалі, ім – вялікае ўзнагароджанне.
8 А чаму вы не верыце ў Аллага, калі Пасланец заклікае вас паверы¬ць у Госпада вашага і, праўдзіва, узяў Ён запавет з вамі, калі вы вернікі?
9 Ён – Той, Хто паслаў рабу свайму знакі выразныя, каб вывесці вас з цемры да святла, i, сапраўды, Аллаг – Спачувальны і Міласэрны.
10А чаму ж вы не выдаткоўваеце на шляху Аллага, калі Аллагу на¬лежыць спадчына нябёсаў i зямлі? Не роўныя паміж сабою тыя, якія ахвяравалі да перамогі і ўдзельнічалі ў змаганні; яны – вышэй за тых, якія ахвяравалі пазней i ўдзельнічалі ў змаганні пазней. I кожнаму абя¬цаў Аллаг найлепшае, i Аллагу вядома тое, што робіце вы.
11Той, хто пазычыць Аллагу добрую пазыку, атрымае ад Аллага ўдубальт, i яму – узнагароджанне шчодрае.
12У той дзень убачыш ты вернікаў, мужчын і жанчын – плыве святло іх перад імі i справа ад іх: «Вестка ўцешная сёння для вас – сады, дзе цурчаць рэкі. Будзеце вы там павек». Гэта – вялікі поспех!
13У той дзень скажуць крывадушнікі, мужчыны і жанчыны, тым, якія паверылі: «Пачакайце, мы пазычым у вас святло!» Скажуць ім: «Вяртайцеся назад i шукайце святло». Пабудуюць паміж імі сцяну з варотамі, унутры якое лiтасць, а вонкі – пакаранне.
14Будуць яны казаць: «Хіба мы не былі з вамі?» Скажуць ім: «Так, але вы самі спакушалі адно аднаго – вы чакалі, i вы вагаліся, i заахво¬чвалiся ілжывымі надзеямі, пакуль не з’явіўся загад Аллага; i спаку¬шаў вас супраць Аллага спакуснік.
15Сёння не прымуць ад вас выкуп, i ад тых, якія не паверылi; ваш прытулак – агонь, які возьме ў палон вас. Агідны ж гэты прытулак!»
16Хіба не час для тых, якія паверылі, упакорыць сэрцы свае для згадвання Аллага і таго, што падаравана з праўды, і не быць падобным да тых, каму было дадзена Пісанне раней, i чые сэрцы пачарсцвелi з часам, i большасць якіх – непакорныя?
17дык ведайце, што Аллаг адраджае зямлю пасля ейнага сканан¬ня! Мы тлумачым знакi для вас – магчыма, зразумееце вы.
18Сапраўды, тым мужчынам i жанчынам, якія даюць міласціну i якія пазычылi Аллагу добрую пазыку – падвоіцца яна ім i будуць яны ўзнагароджаныя шчодра.
19I тым, якія паверылі ў Аллага і Ягонага Пасланцанага – праўд¬зівым i сведкам перад Госпадам iхным – на іх чакае ўзнагароджанне і святло, а тыя, якія не паверылі і адкідвалі знакi Нашыя, яны – жыха¬ры пекла.
20Ведайце, што жыццё ў гэтым свеце – толькі гульня і забава, упры¬гажэнні і хвальба паміж вамі, спаборніцтвы ў павелічэнні маёмасці і дзяцей – падобна яно да дажджу, пасля якога пасевы здзіўляюць сей¬біта; далей ты бачыш іх жоўтымі, а потым яны каржавеюць. А ў бу¬дучым жыцці – пакаранне моцнае альбо прабачэнне ад Аллага і Яго¬нае задавальненне. I жыццё ў гэтым свеце – нішто іншае, як даброты прывідныя.
21Iмкніцеся ж [папярэджваючы] адно аднаго ў атрыманні пра¬бачэння ад Госпада вашага і раю, працягнутага на разлегласць неба і зямлі; прыгатаваны ён тым, якія паверылі ў Аллага і Ягоных паслан¬цоў; гэта – шчодрасць Аллага, дорыць Ён яе, каму пажадае, i Аллаг – Уладар вялікай шчодрасці.
22Не адбудзецца ніякага лiха ні на зямлі, ні ў вас саміх, калі яго не было ў Пісанні яшчэ да таго, як Мы створым гэтае. Сапраўды, латва гэта для Аллага!
23Каб не смуткавалі вы праз тое, што вас абмінула, i не цешыліся таму, што Мы далі. Аллаг не любіць усялякага ганарліўца і самахвала,
24якія хцівыя і прымушаюць людзей быць хцівымі. А калі хто ад¬хінаецца, дык, сапраўды, Аллаг – заможны, Пахвальны.
25Пасылалі Мы пасланцоў нашых са знакамі выразнымі, i пасылалі Мы з імі Пісанне і Вагi для таго, каб прытрымліваліся людзі слушнас¬ці; паслалі Мы жалеза, у якім вялікая моц i карысць для людзей – каб ведаў Аллаг, хто таемна дапамагае Яму і Ягоным пасланцам. Аллаг – Моцны, Велічны.
26І, праўдзіва, пасылалі Мы Нуха і Ібрагіма, i ўсталявалi сярод на¬шчадкаў iхных прароцтва і Пісанне. Былі сярод іх тыя, хто ішоў про¬стым шляхам, але шмат хто з іх – непакорлiвыя.
27Потым паслалі Мы ўтроп іх Iсу, сына Мар’ям, i далi Мы яму Iн¬джыл, i ўсялілі ў сэрцы тых, хто ішоў за ім, спагаду і лiтасць. А мана¬ства яны прыдумалі самі, бо Мы не прыпісвалі яго ім, хіба як прагну¬ць яны задаволенасці Аллага. Але не выканалі яны яго належным чынам. I даравалi Мы тым сярод іх, якія верылi, узнагароджанне, але шмат хто з іх – непакорлiвыя.
28о вы, якія паверылі! Палохайцеся Аллага і паверце ў Ягонага Пасланца, і тагды Ён абдорыць вас удубальт са Сваёй лiтасцi, дасць вам святло, з якім вы будзеце ісці; і прабачыць вас, i Аллаг – Прабачаючы, Міласэрны.
29Няхай ведаюць людзі Пісання, што яны не маюць улады над шчодрасцю Аллага, што шчодрасць – у Ягонай уладзе, i дае Ён яе таму, каму пажадае, i Аллаг – Уладар вялікай шчодрасцi.