Al-Ma'idah

¹ о вы, якія паверылі! Прытрымлівайцеся пагадненняў! дазволеныя вам у ежу жывёлы, апроч той худобы, якую забаранілі вам. забаронена паляванне, калі знаходзіцеся вы ў пілігрымцы. Сапраўды, Аллаг вырашае так, як пажадае.

² о вы, якія паверылі! Не парушайце ні знакаў Аллага, ні забароненага месяца, не закранайце ні жывёлаў, якія ідуць на ахвяру, ні іхных упрыгажэнняў, няма людзей, якія ідуць у дом забаронены, імкнучыся набыць літасць Госпада. І калі вы выйдзеце з забароненага Месца, дык прымееце паляваць. І няхай непрыхільнасць да тых, якія не пускалі вас у забароненую Мячэць, не штурхае вас на злачынствы. Таму дапамагайце адно аднаму ў справах праведнасці і збожнасці, але не дапамагайце адно аднаму ў справах граху і непрыхільнасці. І палохайцеся Аллага, сапраўды, Аллаг суворы ў пакаранні.

³ забаранілі вам мерцвячыну, кроў, мяса свінні, а таксама тое, што забіта не дзеля Аллага; i задушанае, i пабітае да сканання, і тое, што ўпала з вышыні, і забітае рагамі іншых жывёлаў, і забітае драпежнікамі – калі толькі вы не паспееце зарэзаць яго. І забаронена вам зарэзанае на паганскіх капішчах. забаронена таксама гадаць на стрэлах. Усё гэта – грэх. Сёння тыя, хто не верыць, страцілі надзею знішчыць вашую веру. Не палохайцеся іх, а палохайцеся Мяне. Сёння я закончыў вам вашую веру, давёў да канца Сваю ласку да вас і ўхваліў іслам як вашую веру. Калі ж хтосьці вымушаны быў з’есці забароненае, не жадаючы граху, дык Аллаг – Прабачаючы, Міласэрны.

⁴ Пытаюцца яны цябе, што дазволена ім. Скажы: «дазволена вам есці добрую ежу, спажывайце таксама вылаўленае для вас навучанымі жывёламі. Навучайце іх таму, чаму навучыў вас Аллаг. Толькі згадвайце імя Аллага над ежаю, Сапраўды, Аллаг хуткі ў адгодзе».

⁵ Сёння дазволена вам есці выдатную ежу. дазволена вам есці ежу людзей Пісання, і вашую ежу дазволена ім. Вам дазволеныя цнатлівыя жанчыны з асяроддзя вернікаў і людзей Пісання, калі вы сплаціце выкуп за іх, калі вы цнатлівыя, а не распуснікі, і не бераце іх мамошкамі. А хто адрокся ад веры – бескарысныя ягоныя ўчынкі, а ў наступным жыцці ён будзе сярод тых, хто будзе мець страты.

⁶ о вы, якія паверылі! Калі становіцеся вы на малітву, дык абмыйце вашыя твары і рукі да локцяў, пратрыце галаву і абмыйце ногі да костачак. А калі вы знаходзіцеся ў стане бруду, дык выкупайцеся. Калі ж вы хворыя, альбо знаходзіцеся ў дарозе, калі хто-небудзь з вас справіў патрэбу альбо дакрануўся да жанчыны і не знайшоў вады, дык абмыйце твар чыстым сухім пяском, абатрыце ім свій твар і рукі. Не жадае Аллаг абцяжарваць вас, а жадае вам ачышчэння і заканчэння вам Сваёй літасці. Магчыма, вы будзеце ўдзячныя.

⁷ І згадвайце літасць Аллага да вас і ваш запавет з ім, калі вы сказалі: «Слухаем і падпарадкоўваемся!» І палохайцеся Аллага. Сапраўды, Ён ведае тое, што схавана ў вашых сэрцах.

⁸ о вы, якія паверылі! Будзьце трывалымі ў веры ў Аллага, сведчыце слушна і няхай вашая непрыхільнасць да іншых не вядзе да няслушнасці. Трымайцеся слушнасці, бо яна бліжэй да збожнасці. Палохайцеся Аллага, сапраўды, Яму добра вядома ўсё тое, што вы здзяйсняеце.

⁹ Абяцаў Аллаг тым, якія паверылі і рабілі добрыя справы, прабачэнне і вялікую ўзнагароду.

¹⁰А тыя, якія не паверылі і адмаўлялі нашыя знакі, яны – насельнікі пекла.

¹¹о вы, якія паверылі! згадайце літасць Аллага да вас, калі ворагі паднялі свае рукі супраць вас, але Аллаг адхінуў іх. Палохайцеся Аллага і на Аллага няхай спадзяюцца вернікі.

¹²І, сапраўды, Аллаг склаў запавет з сынамі Ісраіля. І паслалі Мы дванаццаць правадыроў сярод іх. І сказаў Аллаг: «Сапраўды, Я – з вамі. Калі вы будзеце здзяйсняць малітву, даваць закят і паверыце ў Маіх пасланцоў, будзеце падтрымліваць іх і дасце Аллагу добрую пазыку, дык Я дарую вам вашыя ліхія ўчынкі і выведу ў сады, дзе цурчаць рэкі. Калі ж хто-небудзь з вас застанецца нявернікам пасля гэтага – дык ён збіўся з простага шляху».

¹³А за тое, што яны парушылі запавет з Намі, Мы праклялі іх і зрабілі іхныя сэрцы жорсткімі. Мяняюць яны словы, няправільна тлумачаць [Пісанні], забыліся яны на тую ягону частку, якую ім трэба было памятаць. Не супынішся ты даведвацца пра іхную здраду, толькі апроч каго-небудзь з іх, але Ты прабач іх і даруй. Сапраўды, Аллаг любіць тых, хто робіць дабро.

¹⁴І з тымі, якія кажуць: «Мы – хрысціяне», – склалі Мы запавет. І забыліся яны на тую частку [Пісання], якую ім трэба было памятаць. І мы пасеялі сярод іх непрыхільнасць і нянавісць адно да аднаго аж да дня Адраджэння. І пакажа тагды ім Аллаг што яны здзяйснялі.

¹⁵о людзі Пісання! Прыйшоў да вас Наш Пасланец, каб патлумачыць вам шмат з таго, што вы хаваеце з Пісання, і каб шмат чаго дараваць вам. Прыйшло да вас святло ад Аллага і выразнае Пісанне,

¹⁶якім вядзе Аллаг да шляхоў свету тых, якія шукаюць Ягонае задаволенасці. Выводзіць Ён іх па сваім загадзе з цемры да святла і вядзе іх да простага шляху.

¹⁷Сапраўды, не вераць тыя, якія кажуць «Сапраўды, Аллаг, Ён – Месія, сын Мар’ям!» Скажы: «Хто прымее перашкодзіць волі Аллага, калі Ён пажадае знішчыць Месію, сына Мар’ям, і ягоную маці, і тых, хто на зямлі – усіх?» Аллагу належыць улада над нябёсамі, зямлёю і над тым, што паміж імі. Стварае Ён тое, што жадае, і ён здольны на кожную рэч.

¹⁸І кажуць юдэі і хрысціяне: «Мы – сыны Аллага і Ягоныя ўлюбёнцы». Скажы: «Чаму жа Ён карае вас за вашыя грахі? Бо вы, людзі – Ягоныя творы. даруе ён, каму пажадае, і карае, каго пажадае. Яму належыць улада над нябёсамі, зямлёю і над тым, што паміж імі. І да Яго вяртанне».

¹⁹о людзі Пісання! Прыйшоў да вас Наш Пасланец пасля перапынку ў пасланцах, тлумачачы [праўду], каб не прымелі сцвярджаць вы: «Не прыходзіў да нас ні дабравеснік, ні засцерагальнік». І вось прыйшоў да вас дабравеснік і засцерагальнік. Аллаг здольны на кожную рэч.

²⁰І калі сказаў Муса свайму народу: «о народзе мой! згадайце літасць Аллага да вас, калі абраў Ён сярод вас прарокаў і зрабіў вас уладарамі, і даў вам тое, чаго не даваў нікому з светаў.

²¹о народзе Мой! Увайдзіце ў святую зямлю, якая з’яўляецца загадам Аллага для вас, не вяртайцеся назад, а то будзеце мець страты».

²²Сказалі яны: «о Мусе! Сапраўды, тут жа знаходзяцца волаты. Мы ніколі не пойдзем туды, пакуль яны будуць там. Калі ж яны пакінуць гэтую зямлю, дык тагды ўвойдзем мы».

²³Сказалі два збожных чалавекі, няхай надзеліць іх дабротамі Аллаг: «Увайдзіце ў зямлю раптоўна, праз браму, ды не палохайцеся іх, Аллаг даруе перамогу, калі вы верыце».

²⁴Сказалі яны: «о Мусе! Сапраўды, ні за што і ніколі не ступім мы на гэтую зямлю, пакуль знаходзяцца там волаты! Ідзі сам з Госпадам тваім і змагайся там з імі. Сапраўды, мы патрымаемся тут».

²⁵Сказаў Муса: «Госпадзе, сапраўды, падуладныя мне толькі я і брат мой. Рассудзі і падзялі ж нас з гэтым непакорлівым народам».

²⁶Сказаў Госпад: «Сапраўды, забароненая гэтая краіна вам на сорак гадоў. Будзеце вы блукаць па зямлі. Не сумуй жа аб грэшным народзе».

²⁷І распавядзі ім сапраўдны аповед пра сыноў Адама, калі яны абодва прынеслі ахвяру, і яна была прынятая ў аднаго, але не была прынятая ў іншага, які потым сказаў: «заб’ю цябе!» Адказаў другі: «Сапраўды, Аллаг прымае ахвяры толькі ад збожных.

²⁸Калі ўзнімеш ты руку, каб забіць мяне, дык не ўзніму рукі я, каб забіць цябе. Сапраўды, я палохаюся Аллага Госпада светаў.

²⁹Сапраўды, я жадаю, каб ты ўзяў на сябе грэх супраць мяне і свой грэх, і ты будзеш сярод жыхароў пекла, а гэта – пакаранне для злачынцаў».

³⁰Але загадала таму ягоная душа забіць свайго брата, і забіў яго. І ён апынуўся пасярод тых, якія мелі страты.

³¹І паслаў Аллаг крумкача разграбаць зямлю, каб паказаць, як хаваць нежывое цела свайго брата. Сказаў ён: «Гора мне! Не ў стане я, як гэты крумкач, пахаваць нежывое цела майго брата». Апынуўся ён сярод шкадуючых.

³²Па гэтай нагодзе загадалі мы сынам Ісраіля: «Калі хто заб’е душу не за душу і не за нелад на зямлі, дык гэта прыраўноўваецца да забойства ўсіх людзей. А хто зберажэ душу, той быццам захавае жыццё ўсім людзям». Так, сапраўды, прыходзілі да іх пасланцы з выразнымі доказамі. Але і пасля гэтага шмат хто з іх здзяйсняе грэх на зямлі.

³³Сапраўды, адплацяць тым, якія змагаюцца супраць Аллага і Ягонага Пасланца і робяць ганьбу на зямлі – яны будуць забітыя, альбо ўкрыжованыя, альбо ім адсякуць рукі і ногі, альбо будуць яны выгнаныя з зямлі. Гэта ім ганьба ў зямным жыцці ды вялікае пакаранне ў наступным жыцці.

³⁴Апроч тых, якія павініліся раней, ніж вы іх пераадолелі. Таму ведайце, што Аллаг – Прабачаючы, Міласэрны.

³⁵о вы, якія паверылі! Палохайцеся Аллага і шукайце шляхі набліжэння да Яго і змагайцеся на шляху Ягоным. Магчыма, вы будзеце мець поспех.

³⁶Сапраўды, калі б нявернікі мелі б тое, што на зямлі і нават больш за гэтае, каб выкупіць сябе гэтым ад пакарання ў дзень Адраджэння, дык не прынялі б тое ад іх. Чакае на іх пакутлівае пакаранне.

³⁷Пажадаюць яны выйсці з агню, але яны ніколі не выйдуць з яго. Чакае на іх жорсткае пакаранне.

³⁸злодзею і зладзейцы адрэзвайце руку як пакаранне за іхныя злачынствы. Пакаранне – гэта як прыклад ад Аллага, бо Аллаг – Вялікі, Мудры.

³⁹А ў таго, хто павініцца пасля свайго злачынства і выправіцца, прыме Аллаг каянне. Сапраўды, Аллаг – Прабачаючы, Міласэрны.

⁴⁰Хіба ты не ведаеш, што Аллагу належыць улада на нябёсах і на зямлі? Карае, каго пажадае, і даруе, каму пажадае, бо Аллаг здольны на кожную рэч.

⁴¹о Пасланец! Няхай не збянтэжваюць цябе тыя, якія спяшаюцца ў няверы і кажуць сваімі вуснамі: «Мы паверылі», – але няма веры ў іхных сэрцах; і тыя юдэі, якія прыслухоўваюцца да хлусні і прыслухоўваюцца да іншых людзей, якія не прыходзілі да цябе. Скажаюць яны сэнс словаў і кажуць: «Калі дадзена вам гэта, дык бярыце яго, а калі не дадзена, дык беражыцеся». А калі пажадае Аллаг спакусіць кагосьці, дык ты перад Аллагам не дапаможаш яму нічым. Яны – тыя, чые сэрцы Аллаг не пажадаў ачысціць, ім – ганьба ў зямным жыцці і вялікае пакаранне ў наступным жыцці.

⁴²Слухачы хлусні, паглынальнікі забароненага. Калі яны прыйдуць да цябе, дык рассудзі паміж імі альбо адхініся ад іх. Калі ты адхінешся ад іх, дык не нашкодзяць яны табе ніякім чынам. Калі ж будзеш судзіць іх, дык судзі паміж імі слушна. Сапраўды, Аллаг любіць слушных.

⁴³Але як яны абяруць цябе суддзёй, калі ў іх ёсць Таўрат, які змяшчае закон Аллага? Нават пасля гэтага яны адхiнаюцца, бо яны не з’яўляюцца вернікамі.

⁴⁴Мы паслалі Таўрат, у якім змяшчаецца правільнае кіраўніцтва і святло. Судзiлi па ім прарокі, якiя падпарадкавалiся [Аллагу], тых, хто вызнае юдаізм. Рабіны і першасвятары рабiлi гэтакім жа чынам у адпаведнасці з тым, што ім было даручана захаваць з Пісання Аллага. Яны сведчылі пра яго. Не палохайцеся людзей, а палохайцеся Мяне, і не прадавайце Мае знакі за мізэрную вартасць. Тыя ж, якія не прымаюць пастановаў у адпаведнасці з тым, што паслаў Аллаг, з’яўляюцца нявернікамі.

⁴⁵Мы загадалі ў ім: душа – за душу, вока – за вока, нос – за нос, вуха – за вуха, зуб – за зуб, а за раны – адплата. Але калі хто-небудзь ахвяруе гэтым, дык гэта зробiцца для яго збавеннем. Тыя ж, якія не прымаюць пастановаў у адпаведнасці з тым, што паслаў Аллаг, з’яўляюцца прыгнятальнiкамi.

⁴⁶Утроп іх Мы паслалi Ісу, сына Мар’ям, з сцвярджэннем праўдзівасці таго, што было некалi паслана ў Таўраце. Мы даравалі яму Iнджыл, у якім было дакладнае кіраўніцтва і святло, якое сцвярджала тое, што было некалi паслана ў Таўраце. Яно было верным кіраўніцтвам і навучаннем для збожных.

⁴⁷Няхай людзі Iнджыла судзяць паводле таго, што Аллаг паслаў у ім. Тыя ж, якія не прымаюць пастановаў у адпаведнасці з тым, што паслаў Аллаг, з’яўляюцца непакорлівымі.

⁴⁸Мы паслалі табе Пісанне з праўдаю ў сцвярджэнне ранейшых пісанняў, і для таго, каб яно засцерагала іх. Судзі ж іх паводле таго, што паслаў Аллаг, і не патурай іхным жаданням, ухіляючыся ад праўды, якая з’явілася да цябе. Кожнаму з вас мы ўсталявалі закон і шлях. Калі б Аллаг пажадаў, дык зрабіў бы вас адною грамадою, аднак ён падзяліў вас, каб выпрабаваць вас тым, што ён дараваў вам. змагайцеся ж у добрых справах. Усім вам трэба будзе паварочацца да Аллага, і Ён паведаміць вам пра тое, у чым вы разыходзіліся ў меркаваннях.

⁴⁹Судзі паміж імі паводле таго, што паслаў Аллаг, не патурай іхным жаданням і пільнуйся іх, каб яны не адхiлілі цябе ад часткі таго, што паслаў табе Аллаг. Калі ж яны адхiнуцца, дык ведай, што Аллаг жадае пакараць іх за некаторыя з іхных грахоў. Сапраўды, шмат хто з людзей – непакорлiвыя.

⁵⁰Няўжо яны шукаюць суда часоў невуцтва? Чые пастановы прымеюць быць лепей за пастановы Аллага для людзей перакананых?

⁵¹о вы, якія паверылі! Не бярыце юдэяў і хрысціянаў у саўдзельнікі – яны саўдзельнікі адны адным. А хто ж сярод вас ведаецца з імі – ён сам з-пасярод іх. Сапраўды, Аллаг не вядзе простым шляхам прыгнятальнікаў.

⁵²Таму ты бачыш тых, чые сэрцы хворыя – яны спяшаюцца да іх, кажучы: «Палохаемся мы, што ліха напаткае нас». А, магчыма, Аллаг даруе перамогу альбо загад ад Сябе. І тагды яны павіняцца ў тым, што хавалі ў сваіх сэрцах.

⁵³І скажуць тыя, якія паверылі: «Хіба гэта тыя, якія кляліся Аллагам – наймацнейшаю кляцьбаю – што яны насамрэч з намі?» Іхныя ўчынкі марныя і яны мецьмуць страты.

⁵⁴о вы, якія паверылі! Калі адхіліцца хто-небудзь з вас ад сваёй веры, дык Аллаг хутка явіць людзей, якіх Ён любіць і якія любяць Яго, і будуць яны пакорлівыя перад вернікамі і непахісныя перад нявернікамі, змагарамі на шляху Аллага, і тымі, хто не палохаецца асуджэння. Такая літасць Аллага. дае Ён яе, каму пажадае. Аллаг – Усеабнімальны, Усеведаючы.

⁵⁵Вашым абаронцам з’яўляецца толькі Аллаг, Ягоны Пасланец і тыя, якія паверылі, тыя, якія здзяйсняюць малітву, даюць закят, пакланяюцца.

⁵⁶Тыя, якія бяруць сваім абаронцам Аллага і Ягонага Пасланца, і тыя, якія паверылі, сапраўды, яны з’яўляюцца прыхільнікамі Аллага, і яны – пераможцы.

⁵⁷о вы, якія паверылі! Не сябруйце з тымі, якія лічаць вашую веру гульнёю і здзекам, з тых, якім было дадзена Пісанне раней за вас, і нявернікаў, і палохайцеся Аллага, калі вы вернікі.

⁵⁸І калі вы заклікаеце да малітвы, дык яны здзекуюцца і кпяць. Гэта так, бо яны людзі неразумныя.

⁵⁹Скажы: «о людзі Пісання! Няўжо ненавідзіце вы нас толькі за тое, што мы паверылі ў Аллага, і за тое, што паслана нам, і што паслана раней, і што большасць з вас – непакорлівыя?»

⁶⁰Скажы: «Ці не распавесці вам пра тых, на каго чакае пакаранне ад Аллага і каго Аллаг пракляў; і на каго загневаўся і ператварыў некаторых з іх у малпаў і свіней, і якія пакланяліся тагуту? Ім – горшае месца, бо яны збіваюць с роўнага шляху».

⁶¹І калі яны прыходзяць да вас і кажуць: «Паверылі мы», – дык на самой справе прыйшлі яны з нявераю і пайшлі з ёй.

⁶²І ты бачыш, што шмат хто з іх завіхаецца перасягнуць іншых у грахах, непрыхільнасці і пажыранні забароненага. Агідна тое, што робяць яны.

⁶³Чаму ж не ўтрымаюць іх рабіны і кніжнікі ад грахоўных размоў і пажырання забароненага? Сапраўды, агідна тое, што яны здзяйсняюць.

⁶⁴І сказалі юдэі: «Рука (Йад) Аллага прыкутая!» Будуць прыкутымі рукі іхныя і яны праклятыя за тое, што кажуць. Ягоныя Рукі шырока працягнутыя, надзяляе Ён, як пажадае. Сапраўды, тое, што паслана табе ад твайго Госпада, шмат у каго з іх павялічвае непадпарадкаванне і няверу. Мы зрабілі паміж імі непрыхільнасць і нянавісць да дня Адраджэння. заўсёды, калі яны распальваюць агонь вайны, гасіць яго Аллаг. Яны імкнуцца распаўсюдзіць нелад на зямлі, але Аллаг не любіць сейбітаў бязладдзя.

⁶⁵Калі б людзі Пісання паверылі і палохаліся [Аллага], адпусцілі б Мы іхныя грахі і ўвялі б іх у сады асалоды.

⁶⁶Калі б яны трымаліся Таўрата, Інджыля і таго, што паслана ім ад іхнага Госпада, дык пажыналі б яны тое, што над іхнымі галовамі і пад нагамі. Ёсць сярод іх і слушныя людзі. Але наконт большасці з іх – брыдота тое, што здзяйсняюць яны.

⁶⁷о Пасланец! Распавядзі тое, што паслана табе ад твайго Госпада. А калі ты гэтага не зробіш, дык не перадасі Ягонае пасланне. Аллаг абароніць цябе ад людзей. Сапраўды, Аллаг не вядзе простым шляхам нявернікаў.

⁶⁸Скажы: «о людзі Пісання! Вы не зацвердзіцеся ні ў чым да таго часу, пакуль не будзеце трымацца Таўрата і Інджыля, і таго, што паслана вам ад Госпада вашага». Сапраўды, тое, што паслана табе ад Госпада твайго, шмат у каго з іх павялічвае непадпарадкаванне і няверу. Таму не сумуй праз нявернікаў.

⁶⁹Сапраўды, тыя, якія паверылі, і тыя, якія вызнавалі юдаізм, і сабеі, і хрысціяне, з ліку тых, якія паверылі ў Аллага і ў апошні дзень і рабілі дабро – няма ім чаго палохацца, і не будуць засмучаныя яны.

⁷⁰Сапраўды, узялі мы запавет з сынамі Ісраіля і паслалі ім пасланцоў. Кожны раз, калі прыходзіў да іх пасланец з тым, што не падабалася душам іхным – адных яны аб’яўлялі хлусамі, а іншых забівалі.

⁷¹І думалі яны, што не будзе ліха ім. Яны былі невідушчымі і глушцамі, потым Аллаг прыняў каянне іхнае, але і пасля таго ўсё адно былі невідушчымі і глушцамі шмат хто з іх. Але Аллаг бачыць тое, што яны робяць.

⁷²Сапраўды, тыя нявернікі, якія кажуць «Сапраўды, Аллаг – гэта Месія, сын Мар’ям». Але ж казаў Месія: «о сыны Ісраіля! Пакланяйцеся Аллагу, Госпаду майму і вашаму Госпаду». Сапраўды, тыя, якія дадаюць Аллагу сутаварышаў – Аллаг забараніў ім сады Рая, будуць яны ў пекле! І не будзе ў прыгнятальнікаў памагатых.

⁷³Сапраўды, не вераць тыя, якія кажуць: «Сапраўды, Аллаг – трэці з Тройцы», – але няма бога, апроч Бога адзінага! І, сапраўды, калі не адмовяцца яны ад таго, што кажуць, дык тых з іх, якія не вераць, напаткае пакутлівае пакаранне.

⁷⁴Хіба яны не павіняцца перад Аллагам і не будуць маліць прабачэння ў Яго? Бо Аллаг – Прабачаючы, Міласэрны.

⁷⁵Месія, сын Мар’ям – толькі пасланец. Сапраўды, прыходзілі пасланцы і да яго. Ягоная Маці – праведніца, але і яны спажывалі ежу. зірні, як мы тлумачым Нашыя знакі. І яшчэ раз зірні – у якой жа яны аблудзе.

⁷⁶Скажы: «Няўжо вы пакланяецеся, апроч Аллага таму, што не мае ўлады прынесці вам ні шкоды, ні карысці? Ён, Аллаг – Усечуючы, Усеведаючы».

⁷⁷Скажы: «о людзі Пісання! Не парушайце ў сваёй веры межы праўды і не ідзіце шляхам заблудных з мінулых пакаленняў, якія самі заблукалі і збілі шмат каго з роўнага шляху».

⁷⁸Праклятыя тыя, якія не вераць, з-пасярод сыноў Ісраіля, вуснамі дауда і Ісы, сына Мар’ям. Гэта так, бо яны не слухаліся і былі парушальнікамі.

⁷⁹Яны не ўтрымлівалі адно аднаго ад ліха, зробленага імі. Агідна тое, што робяць яны.

⁸⁰Ты бачыш, што шмат хто з іх сябруе з тымі, якія не паверылі. Брыдота тое, што яны падрыхтавалі самі сабе! Угневаўся Аллаг на іх і пакаранне будзе ім павек.

⁸¹Калі б яны паверылі ў Аллага і Ягонага Пасланца і ў тое, што паслана яму, дык не сябравалі б яны з імі. Але большасць з іх – непакролівыя.

⁸²Сапраўды, Ты пераканаешся, што мацней за ўсіх людзей ненавідзяць тых, якія паверылі, юдэі і пагане. Сапраўды, ты ўбачыш, што самыя блізкія ў любові да тых, якія паверылі, тыя, якія кажуць: «Сапраўды, мы – хрысціяне!» Гэта так, бо сярод іх ёсць святары і манахі, якія не пышацца.

⁸³І калі яны чуюць тое, што паслана Пасланцу, ты бачыш іхныя вочы, поўныя слёз ад праўды, пра якую яны даведаліся. І яны кажуць: «Госпадзе наш! Паверылі мы! Таму запішы нас сярод тых, хто сведчыць.

⁸⁴А чаму нам не верыць у Аллага і тую праўду, якая з’явілася да нас? Мы імкнемся, каб Госпад наш увёў нас разам з людзьмі слушнымі».

⁸⁵за тое, што яны кажуць, Аллаг адгодзіць ім садамі раю, дзе цурчаць рэкі, і яны будуць там павек – такая адгода тым, хто чыніў найлепшым чынам.

⁸⁶А тыя, якія не верылі і лічылі хлуснёю Нашыя знакі, яны – Жыхары пекла.

⁸⁷о вы, якія паверылі! Не забараняйце дабротаў, якія Аллаг даў вам, і не парушайце межаў. Сапраўды, Аллаг не любіць парушальнікаў.

⁸⁸Ежце дазволенае і прыемнае, якім надзяліў вас Аллаг. І палохайцеся Аллага, у Якога вы верыце.

⁸⁹Не спагоніць з вас Аллаг за марнаслоўе ў вашых кляцьбах, але спагоніць Ён за кляцьбы, зробленыя разважна. Выкуп за гэта – пажывіць дзесяцярых бедакоў так, як жывіце свае сем’і, ці ж апрануць іх, альбо вызваліць раба. А як хто не ў стане гэтага зрабіць, няхай посціць тры дні. Гэта выкуп за парушэнне вашых кляцьбаў, таму трымайцеся вашых кляцбаў. Так Аллаг тлумачыць вам Свае знакі. Магчыма, вы будзеце ўдзячныя.

⁹⁰о вы, якія паверылі! Сапраўды, віно, азардоўныя гульні, камяні ахвярнікаў і стрэлы для варажбы – брыдота ад шатана. Таму сцеражыцеся гэтага. Магчыма, будзеце выратаваныя.

⁹¹Сапраўды, шатан жадае пасеяць паміж вамі непрыхільнасць і нянавісць праз п’янку і азардоўныя гульні і адхіліць вас ад згадкі Аллага і малітвы. Няўжо вы не спыніцеся?

⁹²Падпарадкоўвайцеся Аллагу, падпарадкоўвайцеся Пасланцу, пільнуйцеся! Калі адхініцеся вы, дык ведайце, што абавязак нашага пасланца – толькі выразная вестка.

⁹³Няма граху на тых, якія паверылі і рабілі добрыя справы, за тое, што яны елі, калі яны пільнуюцца, паверылі і здзяйсняюць добрыя справы; калі і далей яны пільнуюцца і вераць, калі пільнуюцца і робяць дабро. Аллаг любіць тых, якія робяць дабро.

⁹⁴о вы, якія паверылі. Сапраўды, Аллаг будзе выпрабоўваць вас паляўніцкаю здабычаю, якую вы набываеце рукамі і дзідамі, каб даведацца, хто з вас палохаецца Яго таемна; а хто з вас парушыць пасля гэтага, таму – пакутлівае пакаранне.

⁹⁵о вы, якія паверылі! Не палюйце, калі вы ў стане пілігрымкі. А хто з вас заб’е наўмысна, дык адплата за гэта – столькі забітае худобы, колькі забіў ён. Прысуджаюць гэта два слушных мужа з вас, і гэта – ахвяра, якую вы прыносіце ў Каабу. Ці ж збавеннем будзе ежа для бедакоў, ці ж адпаведны гэтаму пост, каб парушальнік зведаў цяжар свайго ўчынку. Аллаг даруе тое, што было раней. А калі хтосьці паўторыць гэта, дык Аллаг скарае яго. Аллаг – Велічны Ўладар адплаты.

⁹⁶дазволена вам і тым, хто ў дарозе, паляваць на марскіх жывёлаў і есці іх. Але забаронена вам паляванне на сухазем’і, пакуль вы знаходзіцеся ў іхраме. І палохайцеся Аллага, перад Якім вы будзеце сабраныя.

⁹⁷Аллаг зрабіў Каабу ахоўным домам, апірышчам для людзей, і ўсталяваў забаронены месяц і ахвярных жывёлаў з упрыгажэннямі. Гэта для таго, каб ведалі вы – Аллагу вядома тое, што на нябёсах і на зямлі, і што Аллаг пра кожную рэч дасведчаны.

⁹⁸Ведайце, што Аллаг суворы ў пакаранні і што Аллаг – Прабачаючы, Міласэрны.

⁹⁹А Пасланец мусіць толькі перадаць адкрыццё. Аллаг ведае, што вы адкрываеце і што хаваеце.

¹⁰⁰ Скажы: «Не роўныя дрэннае і добрае, нават калі цябе здзіўляе колькасць дрэннага». Тамцу палохайцеся Аллага, о вы, адораныя розумам. Магчыма, будзеце выратаваныя.

¹⁰¹ о вы, якія паверылі! Не пытайцеся пра тыя рэчы, якія схаваныя і прымеюць засмуціць вас. А калі спытаеце пра іх, калі пасылаецца Каран, дык яны адкрыюцца вам. Аллаг дараваў гэта вам. Аллаг – Прабачаючы, Стрымалы.

¹⁰² Некаторыя людзі раней за вас пыталіся пра штосьці падобнае і праз гэта зрабіліся нявернікамі.

¹⁰³ Не ўсталёўваў Аллаг наказаў ні ў дачыненні да бахіры, ні саібы, ні васылі, ні хаамі, але тыя, якія не вераць, прыпісалі хлусню Аллагу, але большасць з іх не разумее.

¹⁰⁴ Калі кажуць ім: «Прыйдзіце да таго, што паслаў Аллаг, і да Пасланца», – яны кажуць: «дастаткова для нас таго, з чым мы знайшлі нашых бацькоў». А калі іхныя бацькі не разумелі і не ішлі простым шляхам?

¹⁰⁵ о вы, якія паверылі! Пільнуйце вашыя душы, каб не звёў вас Той, хто сам збіўся са шляху, калі ідзяце вы простым шляхам. Вы паварочаецеся да Аллага, і Ён паведаміць пра тое, што вы рабілі.

¹⁰⁶ о вы, якія паверылі! Калі да каго-небудзь з вас прыйдзе скананне і час складання адпісу, няхай будуць сведкамі два слушных мужа з вас, ці ж двое не з вас. Калі скананне прыйшло да вас, калі вы падарожнічаеце па зямлі, дык спыніце іх пасля малітвы, і няхай яны паклянуцца Аллагам: «Мы не прададзім гэтага сведчання ні за якую вартасць, нават калі ён будзе нашым сваяком, і не схаваем гэтага сведчання перад Аллагам. Сапраўды, інакш мы будзем сярод грэшнікаў».

¹⁰⁷ А калі будзе вядома, што абодва яны здзейснілі грэх [схлусілі], дык няхай двое іншых з блізкіх сваякоў, супраць якіх пратэставалі былыя сведкі, стануць на іхнае месца і паклянуцца Аллагам: «Сапраўды, нашае сведчанне праўдзівей за папярэдняе сведчанне, і мы не парушым, бо інакш былі б мы сярод няслушных».

¹⁰⁸ Гэта лепш, калі яны даюць сведчанне шчырае, бо інакш яны будуць палохацца, што іншыя кляцьбы дадуць пасля іхных кляцьбаў. І палохайцеся Аллага і слухайце Яго. Аллаг не вядзе непакорлівых простым шляхам.

¹⁰⁹ У той дзень Аллаг збярэ пасланцоў і скажа: «Што вам адказалі? Яны скажуць: «Нам невядома. Сапраўды, толькі Ты ведаеш таемнае».

¹¹⁰ Калі сказаў Аллаг: «о Ісе, сыне Мар’ям! згадай літасць Маю да цябе, калі я ўмацаваў цябе духам Святым. І ты размаўляў з людзьмі ў калысцы і ў дарослым узросце; і калі я навучыў цябе пісанню і мудрасці, Таўрату і Інджылю; і калі з Майго дазволу ты ляпіў з гліны падабенства птушкі, дыхаў на яе, і яна рабілася птушкаю з Майго дазволу; і як ты загойваў невідушчага ад нараджэння і чалавека са струпляю з Майго дазволу; і калі адраджаў скананых з Майго дазволу; і калі я стрымаў сыноў Ісраіля ад цябе, калі ты прыйшоў да іх з выразнымі знакамі. І сказалі тыя, якія не верылі з іхнага асяроддзя: «Сапраўды, гэта сапраўднае чараўніцтва».

¹¹¹ І калі адкрыў Я апосталам: «Паверце ў Мяне і ў Майго пасланца». Яны сказалі: «Паверылі мы, таму засведчы, што мы – адданыя Табе».

¹¹² Калі апосталы сказалі: «о Ісе, сыне Мар’ям! Ці прымее Госпад твой паслаць нам трапезу з неба?» Ён сказаў: «Палохайцеся Аллага, калі вы вернікі».

¹¹³ Яны сказалі: «Мы жадаем пакаштаваць яе, каб супакоіліся нашыя сэрцы і пераканаліся мы, што Ты сказаў нам праўду, і каб мы былі сведкамі гэтага».

¹¹⁴ Сказаў Іса, сын Мар’ям: «о Аллаг, Госпад наш! Пашлі нам трапезу з неба, якая была б святам для першых з нас і для апошніх з нас – як знак ад Цябе; надзелі ж нас, бо Ты – Найлепшы з надзеляючых».

¹¹⁵ Сказаў Аллаг: «Сапраўды, Я пашлю яе вам, але калі хто-небудзь з вас і пасля гэтага не паверыць, дык, сапраўды, Я скараю яго такім пакараннем, якім не караў нікога з сусветаў».

¹¹⁶ І калі сказаў Аллаг: «о Ісе, сыне Мар’ям, ці казаў ты людзям: «Прыміце мяне і маю маці за двух багоў разам з Аллагам?» Іса сказаў: «Прыслаўны Ты! Не казаў я таго, на што не маю права. Калі б я такое і сказаў, Ты б гэта напэўна ведаў. Ты ведаеш тое, што ўва мне, а я не ведаю таго, што ў Табе. Сапраўды, толькі ты ведаеш таемнае.

¹¹⁷ Не казаў я ім [нічога], апроч таго, што Ты наказаў мне: «Пакланяйцеся Аллагу, Госпаду майму і вашаму Госпаду». І быў я сведкам ім, пакуль быў сярод іх. Калі ты ўзяў мяне, дык Ты быў назіральнікам за імі, а Ты – Сведка кожнае рэчы.

¹¹⁸ А калі Ты скараєш іх, дык, сапраўды, яны – Твае рабы, а калі даруеш ім, дык, сапраўды, Ты – Велічны, Мудры».

¹¹⁹ Сказаў Аллаг: «У гэты дзень шчырым дапаможа праўдзівасць; для іх – сады, дзе цурчаць рэкі, будуць яны там павек». Аллаг будзе задаволены імі, а яны будуць задаволеныя Ім! Гэта – вялікі поспех.

¹²⁰ Аллагу належыць улада над нябёсамі, зямлёю і тым, што на іх. Ён здольны на кожную рэч.