Al-Jathiyah

الجاثية

The Kneeling • 37 ayahs • Meccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

حمٓ﴿١﴾

1 Ха. Мім.

تَنزِيلُ ٱلۡكِتَٰبِ مِنَ ٱللَّهِ ٱلۡعَزِيزِ ٱلۡحَكِيمِ﴿٢﴾

2 Пісанне, паслана ад Аллага, Велiчнага, Мудрага.

إِنَّ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ لَأٓيَٰتٖ لِّلۡمُؤۡمِنِينَ﴿٣﴾

3 Сапраўды, на нябёсах i на зямлі – знакі для вернікаў.

وَفِي خَلۡقِكُمۡ وَمَا يَبُثُّ مِن دَآبَّةٍ ءَايَٰتٞ لِّقَوۡمٖ يُوقِنُونَ﴿٤﴾

4 У стварэнні вас і іншых жывых істот, якіх Ён рассяліў – знакi для людзей, якія ўпэўненыя.

وَٱخۡتِلَٰفِ ٱلَّيۡلِ وَٱلنَّهَارِ وَمَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مِن رِّزۡقٖ فَأَحۡيَا بِهِ ٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ مَوۡتِهَا وَتَصۡرِيفِ ٱلرِّيَٰحِ ءَايَٰتٞ لِّقَوۡمٖ يَعۡقِلُونَ﴿٥﴾

5 У змене ночы і дня, у долi, якую Аллаг пасылае з неба і якім адрад¬жае зямлю пасля ейнага сканання, у зменах вятроў – знакі для людзей, якія разумеюць.

تِلۡكَ ءَايَٰتُ ٱللَّهِ نَتۡلُوهَا عَلَيۡكَ بِٱلۡحَقِّۖ فَبِأَيِّ حَدِيثِۭ بَعۡدَ ٱللَّهِ وَءَايَٰتِهِۦ يُؤۡمِنُونَ﴿٦﴾

6 Такімi ёсць знакі Аллага, якія Мы чытаем табе сапраўды. У які ж аповяд, калі не пра Аллага і Ягоныя знакі, яны вераць?

وَيۡلٞ لِّكُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٖ﴿٧﴾

7 Гора кожнаму хлуслiваму грэшніку!

يَسۡمَعُ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِ ثُمَّ يُصِرُّ مُسۡتَكۡبِرٗا كَأَن لَّمۡ يَسۡمَعۡهَاۖ فَبَشِّرۡهُ بِعَذَابٍ أَلِيمٖ﴿٨﴾

8 Ён слухае знакі Аллага, якія ты чытаеш яму, а потым узвышае сябе, быццам ніколі іх i не чуў. Паведамі ж яму добрую вестку пра па¬кутлівае пакаранне.

وَإِذَا عَلِمَ مِنۡ ءَايَٰتِنَا شَيۡـًٔا ٱتَّخَذَهَا هُزُوًاۚ أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمۡ عَذَابٞ مُّهِينٞ﴿٩﴾

9 Калі ён даведаецца пра нейкія з Нашых знакаў, дык пачынае з іх цешыцца. На такіх чакае зневажальнае пакаранне.

مِّن وَرَآئِهِمۡ جَهَنَّمُۖ وَلَا يُغۡنِي عَنۡهُم مَّا كَسَبُواْ شَيۡـٔٗا وَلَا مَا ٱتَّخَذُواْ مِن دُونِ ٱللَّهِ أَوۡلِيَآءَۖ وَلَهُمۡ عَذَابٌ عَظِيمٌ﴿١٠﴾

10Перад імі будзе пекла. Не дапаможа ім ні тое, што яны сабе на¬бывалі, ні тыя, каго яны бралі сабе як абаронцаў заміж Аллага. На iх чакае вялікае пакаранне!

هَٰذَا هُدٗىۖ وَٱلَّذِينَ كَفَرُواْ بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِمۡ لَهُمۡ عَذَابٞ مِّن رِّجۡزٍ أَلِيمٌ﴿١١﴾

11Гэта – просты шлях. А на тых, якія не вераць у знакі свайго Го-спада, чакае пакаранне пакутлiвай караю.

۞ ٱللَّهُ ٱلَّذِي سَخَّرَ لَكُمُ ٱلۡبَحۡرَ لِتَجۡرِيَ ٱلۡفُلۡكُ فِيهِ بِأَمۡرِهِۦ وَلِتَبۡتَغُواْ مِن فَضۡلِهِۦ وَلَعَلَّكُمۡ تَشۡكُرُونَ﴿١٢﴾

12Аллаг – Той, Хто скарыў для вас мора, каб караблі плылі там па Ягоным загадзе i каб вы шукалі Ягоныя ласкі; магчыма, вы будзеце дзякаваць.

وَسَخَّرَ لَكُم مَّا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعٗا مِّنۡهُۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّقَوۡمٖ يَتَفَكَّرُونَ﴿١٣﴾

13Ён скарыў вам усё тое, што на нябёсах i на зямлі. Сапраўды, у гэтым – знак для людзей, якія думаюць.

قُل لِّلَّذِينَ ءَامَنُواْ يَغۡفِرُواْ لِلَّذِينَ لَا يَرۡجُونَ أَيَّامَ ٱللَّهِ لِيَجۡزِيَ قَوۡمَۢا بِمَا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ﴿١٤﴾

14Скажы вернікам, каб яны даравалі тым, хто не спадзяецца на днi Аллага, – няхай Ён адплаціць людзям за тое, што яны сабе набывалі.

مَنۡ عَمِلَ صَٰلِحٗا فَلِنَفۡسِهِۦۖ وَمَنۡ أَسَآءَ فَعَلَيۡهَاۖ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّكُمۡ تُرۡجَعُونَ﴿١٥﴾

15Хто робіць дабро, робіць гэта для самога сябе. А хто робіць ліха, той чыніць супраць самога сябе. А потым усе вы паварочаецеся да свайго Госпада.

وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ ٱلۡكِتَٰبَ وَٱلۡحُكۡمَ وَٱلنُّبُوَّةَ وَرَزَقۡنَٰهُم مِّنَ ٱلطَّيِّبَٰتِ وَفَضَّلۡنَٰهُمۡ عَلَى ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿١٦﴾

16Мы даравалі сынам Iсраiла Пісанне, мудрасць i прароцтва, над¬зялілі іх дабротамі ды ўзвысілi над жыхарамі светаў.

وَءَاتَيۡنَٰهُم بَيِّنَٰتٖ مِّنَ ٱلۡأَمۡرِۖ فَمَا ٱخۡتَلَفُوٓاْ إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَهُمُ ٱلۡعِلۡمُ بَغۡيَۢا بَيۡنَهُمۡۚ إِنَّ رَبَّكَ يَقۡضِي بَيۡنَهُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ فِيمَا كَانُواْ فِيهِ يَخۡتَلِفُونَ﴿١٧﴾

17Мы даравалі ім выразныя ўказанні – па Нашым загадзе. Праз узаемную нянавісць яны разышліся паміж сабою толькі пасля таго, як да іх прыйшло веданне. Сапраўды, у дзень Адраджэння твой Госпад разважыць паміж імі тое, пра што яны спрачаліся.

ثُمَّ جَعَلۡنَٰكَ عَلَىٰ شَرِيعَةٖ مِّنَ ٱلۡأَمۡرِ فَٱتَّبِعۡهَا وَلَا تَتَّبِعۡ أَهۡوَآءَ ٱلَّذِينَ لَا يَعۡلَمُونَ﴿١٨﴾

18А потым Мы паказалі табе на дарогу – па Нашым загадзе. Ідзі ж ёю, але не ідзі за жаданнямі тых, якія не маюць ведаў.

إِنَّهُمۡ لَن يُغۡنُواْ عَنكَ مِنَ ٱللَّهِ شَيۡـٔٗاۚ وَإِنَّ ٱلظَّٰلِمِينَ بَعۡضُهُمۡ أَوۡلِيَآءُ بَعۡضٖۖ وَٱللَّهُ وَلِيُّ ٱلۡمُتَّقِينَ﴿١٩﴾

19Сапраўды, яны ніяк не выратуюць цябе ад Аллага. Прыгняталь¬нiкi ёсць абаронцамі адно адных; Аллаг – Абаронца збожных.

هَٰذَا بَصَٰٓئِرُ لِلنَّاسِ وَهُدٗى وَرَحۡمَةٞ لِّقَوۡمٖ يُوقِنُونَ﴿٢٠﴾

20Гэта – бачныя знакі для людзей, просты шлях і лiтасць для ўпэў¬неных.

أَمۡ حَسِبَ ٱلَّذِينَ ٱجۡتَرَحُواْ ٱلسَّيِّـَٔاتِ أَن نَّجۡعَلَهُمۡ كَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ سَوَآءٗ مَّحۡيَاهُمۡ وَمَمَاتُهُمۡۚ سَآءَ مَا يَحۡكُمُونَ﴿٢١﴾

21Няўжо тыя, якія набывалі сабе злыя ўчынкі, думалі, што Мы і пры жыцці, i пасля сканання зробім іх такімі ж, як тыя, хто паверыў i тварыў дабро? дрэнна ж разважылі яны!

وَخَلَقَ ٱللَّهُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ بِٱلۡحَقِّ وَلِتُجۡزَىٰ كُلُّ نَفۡسِۭ بِمَا كَسَبَتۡ وَهُمۡ لَا يُظۡلَمُونَ﴿٢٢﴾

22Аллаг стварыў нябёсы і зямлю ў праўдзе, а таксама для таго, каб кожнай душы адплацілі за тое, што яна сабе атрымала. I ні з кім не ўчыняць няслушна.

أَفَرَءَيۡتَ مَنِ ٱتَّخَذَ إِلَٰهَهُۥ هَوَىٰهُ وَأَضَلَّهُ ٱللَّهُ عَلَىٰ عِلۡمٖ وَخَتَمَ عَلَىٰ سَمۡعِهِۦ وَقَلۡبِهِۦ وَجَعَلَ عَلَىٰ بَصَرِهِۦ غِشَٰوَةٗ فَمَن يَهۡدِيهِ مِنۢ بَعۡدِ ٱللَّهِۚ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ﴿٢٣﴾

23Цi ты бачыў таго, хто зрабіў богам сваё жаданне? Валодаючы ве¬даннем, Аллаг збіў яго са шляху, запячатаў слых i сэрца, а зрок накрыў заслонаю. Хто пакажа яму на просты шлях заміж Аллага? Няўжо вы не задумаецеся?

وَقَالُواْ مَا هِيَ إِلَّا حَيَاتُنَا ٱلدُّنۡيَا نَمُوتُ وَنَحۡيَا وَمَا يُهۡلِكُنَآ إِلَّا ٱلدَّهۡرُۚ وَمَا لَهُم بِذَٰلِكَ مِنۡ عِلۡمٍۖ إِنۡ هُمۡ إِلَّا يَظُنُّونَ﴿٢٤﴾

24Яны кажуць: «Існуе толькі нашае зямное жыццё. Мы паміраем і нараджаемся; нас знішчае толькі час». Яны не маюць пра гэта ведан¬ня. Сапраўды, гэта толькі iхныя здагадкі.

وَإِذَا تُتۡلَىٰ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتُنَا بَيِّنَٰتٖ مَّا كَانَ حُجَّتَهُمۡ إِلَّآ أَن قَالُواْ ٱئۡتُواْ بِـَٔابَآئِنَآ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ﴿٢٥﴾

25Калі ім чытаюць Нашыя выразныя знакі, іхным адзіным дока¬зам з’яўляюцца толькі такія словы: «Прывядзiце нашых бацькоў, калі вы кажаце праўду!»

قُلِ ٱللَّهُ يُحۡيِيكُمۡ ثُمَّ يُمِيتُكُمۡ ثُمَّ يَجۡمَعُكُمۡ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡقِيَٰمَةِ لَا رَيۡبَ فِيهِ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعۡلَمُونَ﴿٢٦﴾

26Скажы: «Аллаг даруе вам жыццё, потым дорыць скананне, а по¬тым згуртуе вас у дзень Адраджэння, у якім няма сумневу; але боль¬шасць людзей не ведае».

وَلِلَّهِ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۚ وَيَوۡمَ تَقُومُ ٱلسَّاعَةُ يَوۡمَئِذٖ يَخۡسَرُ ٱلۡمُبۡطِلُونَ﴿٢٧﴾

27Аллагу належыць улада над нябёсамі і зямлёю; У той дзень, калі прыйдзе Час, прыхільнікі хлусні згубяць усё.

وَتَرَىٰ كُلَّ أُمَّةٖ جَاثِيَةٗۚ كُلُّ أُمَّةٖ تُدۡعَىٰٓ إِلَىٰ كِتَٰبِهَا ٱلۡيَوۡمَ تُجۡزَوۡنَ مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ﴿٢٨﴾

28Ты ўбачыш, што кожная грамада ўпала на каленкі. Кожную су¬полку заклічуць да ейнае кнігі: «Сёння вам адплацяць за тое, што вы рабілі».

هَٰذَا كِتَٰبُنَا يَنطِقُ عَلَيۡكُم بِٱلۡحَقِّۚ إِنَّا كُنَّا نَسۡتَنسِخُ مَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ﴿٢٩﴾

29Гэта Нашае Пісанне кажа супраць вас праўду. Мы загадалі за¬пісваць усё, што вы робіце.

فَأَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ فَيُدۡخِلُهُمۡ رَبُّهُمۡ فِي رَحۡمَتِهِۦۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡمُبِينُ﴿٣٠﴾

30Тых, якія паверылі і рабілі дабро, iхны Госпад увядзе ў Сваю лiта¬сць. Гэта i ёсць сапраўдны поспех.

وَأَمَّا ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ أَفَلَمۡ تَكُنۡ ءَايَٰتِي تُتۡلَىٰ عَلَيۡكُمۡ فَٱسۡتَكۡبَرۡتُمۡ وَكُنتُمۡ قَوۡمٗا مُّجۡرِمِينَ﴿٣١﴾

31А тым, якія не паверылі, [скажуць]: «Няўжо вам не чыталі Мае знакі? Але вы сябе ўзнімалі і былі беззаконнiкамі».

وَإِذَا قِيلَ إِنَّ وَعۡدَ ٱللَّهِ حَقّٞ وَٱلسَّاعَةُ لَا رَيۡبَ فِيهَا قُلۡتُم مَّا نَدۡرِي مَا ٱلسَّاعَةُ إِن نَّظُنُّ إِلَّا ظَنّٗا وَمَا نَحۡنُ بِمُسۡتَيۡقِنِينَ﴿٣٢﴾

32Калі вам казалі, што абяцанка Аллага праўдзівая, i што ў Часе няма сумневу, вы адказвалі: «Мы не ведаем, што такое Час. Мы толь¬кі маем здагадкі пра гэтае i мы не з’яўляемся ўпэўненымi».

وَبَدَا لَهُمۡ سَيِّـَٔاتُ مَا عَمِلُواْ وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ﴿٣٣﴾

33Iм адкрыліся iхныя ліхія ўчынкі і паразіла іх тое, з чаго яны кпілі.

وَقِيلَ ٱلۡيَوۡمَ نَنسَىٰكُمۡ كَمَا نَسِيتُمۡ لِقَآءَ يَوۡمِكُمۡ هَٰذَا وَمَأۡوَىٰكُمُ ٱلنَّارُ وَمَا لَكُم مِّن نَّٰصِرِينَ﴿٣٤﴾

34Iм скажуць: «Сёння Мы забудземся на вас так, як вы забыліся пра сустрэчу з тым вашым днём. Вашым прытулкам будзе агонь, i не будзе ў вас памагатых.

ذَٰلِكُم بِأَنَّكُمُ ٱتَّخَذۡتُمۡ ءَايَٰتِ ٱللَّهِ هُزُوٗا وَغَرَّتۡكُمُ ٱلۡحَيَوٰةُ ٱلدُّنۡيَاۚ فَٱلۡيَوۡمَ لَا يُخۡرَجُونَ مِنۡهَا وَلَا هُمۡ يُسۡتَعۡتَبُونَ﴿٣٥﴾

35Гэта так, бо вы кпілі са знакаў Аллага ды спакусіліся зямным жыццём». Сёння яны не выйдуць адтуль, i ў іх не прасіцьмуць вініцца.

فَلِلَّهِ ٱلۡحَمۡدُ رَبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَرَبِّ ٱلۡأَرۡضِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿٣٦﴾

36Хвала Аллагу, Госпаду нябёсаў, Госпаду зямлі, Госпаду светаў!

وَلَهُ ٱلۡكِبۡرِيَآءُ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ وَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡحَكِيمُ﴿٣٧﴾

37Яму належыць веліч на нябёсах i на зямлі, а Ён – Велiчны, Мудры.

← Ad-DukhanAl-Ahqaf→

RELATED SURAHS

7

Al-A'raf

The Heights

13

Ar-Ra'd

The Thunder

22

Al-Hajj

The Pilgrimage

1

Al-Fatiha

The Opening

Browse all 114 surahs