Ad-Dukhan

الدخان

The Smoke • 59 ayahs • Meccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

حمٓ﴿١﴾

1 Ха. Мім.

وَٱلۡكِتَٰبِ ٱلۡمُبِينِ﴿٢﴾

2 Клянуся выразным Пісаннем!

إِنَّآ أَنزَلۡنَٰهُ فِي لَيۡلَةٖ مُّبَٰرَكَةٍۚ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِينَ﴿٣﴾

3 Сапраўды, Мы паслалi яго ў блаславенную ноч. Сапраўды, Мы засцерагаем.

فِيهَا يُفۡرَقُ كُلُّ أَمۡرٍ حَكِيمٍ﴿٤﴾

4 У той час вырашаецца кожная значная справа –

أَمۡرٗا مِّنۡ عِندِنَآۚ إِنَّا كُنَّا مُرۡسِلِينَ﴿٥﴾

5 па загадзе ад Нас. Сапраўды, Мы пасылаем [пасланцоў]

رَحۡمَةٗ مِّن رَّبِّكَۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلۡعَلِيمُ﴿٦﴾

6 як лiтасць ад твайго Госпада. Сапраўды, Ён – Усечуючы, Усеве¬даючы,

رَبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَآۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ﴿٧﴾

7 Госпад нябёсаў, зямлі і таго, што паміж імі – калі вы маеце ўпэў-ненасць.

لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحۡيِۦ وَيُمِيتُۖ رَبُّكُمۡ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ﴿٨﴾

8 Няма бога, апроч Яго. Ён даруе жыццё i скананне; ваш Госпад і Госпад вашых продкаў.

بَلۡ هُمۡ فِي شَكّٖ يَلۡعَبُونَ﴿٩﴾

9 Але яны ў ваганнях бавяцца.

فَٱرۡتَقِبۡ يَوۡمَ تَأۡتِي ٱلسَّمَآءُ بِدُخَانٖ مُّبِينٖ﴿١٠﴾

10Пачакай жа на той дзень, калі неба прынясе дым, добра бачны,

يَغۡشَى ٱلنَّاسَۖ هَٰذَا عَذَابٌ أَلِيمٞ﴿١١﴾

11які агорне людзей; гэта – пакутлiвае пакаранне.

رَّبَّنَا ٱكۡشِفۡ عَنَّا ٱلۡعَذَابَ إِنَّا مُؤۡمِنُونَ﴿١٢﴾

12«Госпадзе наш! Адхілі ад нас пакаранне, бо, сапраўды, мы – вер¬нікі!»

أَنَّىٰ لَهُمُ ٱلذِّكۡرَىٰ وَقَدۡ جَآءَهُمۡ رَسُولٞ مُّبِينٞ﴿١٣﴾

13Адкуль у іх будзе напамін, калі тлумачальнік – пасланец ужо прыходзіў да іх,

ثُمَّ تَوَلَّوۡاْ عَنۡهُ وَقَالُواْ مُعَلَّمٞ مَّجۡنُونٌ﴿١٤﴾

14але потым яны ад яго адхінуліся i сказалі: «Навучаны і апантаны».

إِنَّا كَاشِفُواْ ٱلۡعَذَابِ قَلِيلًاۚ إِنَّكُمۡ عَآئِدُونَ﴿١٥﴾

15Мы адхілім пакаранне толькі на кароткі час; але вы ўсё адно па¬варочаеце [да няверы].

يَوۡمَ نَبۡطِشُ ٱلۡبَطۡشَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰٓ إِنَّا مُنتَقِمُونَ﴿١٦﴾

16У дзень, калі Мы нанясём вялiкi ўдар, Мы пакараем іх.

۞ وَلَقَدۡ فَتَنَّا قَبۡلَهُمۡ قَوۡمَ فِرۡعَوۡنَ وَجَآءَهُمۡ رَسُولٞ كَرِيمٌ﴿١٧﴾

17Яшчэ раней за іх Мы выпрабоўвалі народ Фараона; да іх прый¬шоў шляхетны пасланец:

أَنۡ أَدُّوٓاْ إِلَيَّ عِبَادَ ٱللَّهِۖ إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٞ﴿١٨﴾

18«Паварочайце мне рабоў Аллага! Сапраўды, я – пасланец да вас, варты даверу.

وَأَن لَّا تَعۡلُواْ عَلَى ٱللَّهِۖ إِنِّيٓ ءَاتِيكُم بِسُلۡطَٰنٖ مُّبِينٖ﴿١٩﴾

19Не стаўце сябе вышэй Аллага! Сапраўды, я прыйшоў да вас з вы¬разным доказам.

وَإِنِّي عُذۡتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمۡ أَن تَرۡجُمُونِ﴿٢٠﴾

20Я прасіў абароны ў Госпада майго і Госпада вашага, каб вы не білі мяне камянямі.

وَإِن لَّمۡ تُؤۡمِنُواْ لِي فَٱعۡتَزِلُونِ﴿٢١﴾

21Калі вы не верыце мне, дык пакіньце мяне!»

فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنَّ هَٰٓؤُلَآءِ قَوۡمٞ مُّجۡرِمُونَ﴿٢٢﴾

22I тагды ён звяртаўся да Госпада свайго: «Гэтыя людзі – беззакон¬нікi».

فَأَسۡرِ بِعِبَادِي لَيۡلًا إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ﴿٢٣﴾

23Выйдзі з Маімі рабамі ноччу! Сапраўды, вас будуць ганіць.

وَٱتۡرُكِ ٱلۡبَحۡرَ رَهۡوًاۖ إِنَّهُمۡ جُندٞ مُّغۡرَقُونَ﴿٢٤﴾

24Пакінь мора ў супакоі! Сапраўды, іхныя войскі будуць утопленыя.

كَمۡ تَرَكُواْ مِن جَنَّٰتٖ وَعُيُونٖ﴿٢٥﴾

25Колькі яны пакінулі садоў i крыніц,

وَزُرُوعٖ وَمَقَامٖ كَرِيمٖ﴿٢٦﴾

26пасеваў i прыстойных месцаў,

وَنَعۡمَةٖ كَانُواْ فِيهَا فَٰكِهِينَ﴿٢٧﴾

27і дабротаў, ад якіх яны атрымлівалі асалоду.

كَذَٰلِكَۖ وَأَوۡرَثۡنَٰهَا قَوۡمًا ءَاخَرِينَ﴿٢٨﴾

28Вось так! Усё гэта Мы даравалі ў спадчыну іншым людзям.

فَمَا بَكَتۡ عَلَيۡهِمُ ٱلسَّمَآءُ وَٱلۡأَرۡضُ وَمَا كَانُواْ مُنظَرِينَ﴿٢٩﴾

29Не плакалі за імі неба і зямля, i не далі ім адтэрміноўкі.

وَلَقَدۡ نَجَّيۡنَا بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ مِنَ ٱلۡعَذَابِ ٱلۡمُهِينِ﴿٣٠﴾

30Мы выратавалі сыноў Iсраiла ад зневажальнага пакарання

مِن فِرۡعَوۡنَۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَالِيٗا مِّنَ ٱلۡمُسۡرِفِينَ﴿٣١﴾

31Фараона. Сапраўды, ён быў фанабэрысты, якi шалеў з раскошы.

وَلَقَدِ ٱخۡتَرۡنَٰهُمۡ عَلَىٰ عِلۡمٍ عَلَى ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿٣٢﴾

32Валодаючы веданнем, Мы абралі іх з асяроддзя іншых жыхароў светаў.

وَءَاتَيۡنَٰهُم مِّنَ ٱلۡأٓيَٰتِ مَا فِيهِ بَلَٰٓؤٞاْ مُّبِينٌ﴿٣٣﴾

33Мы даравалі ім знакі, у якіх ёсць сапраўднае выпрабаванне.

إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَيَقُولُونَ﴿٣٤﴾

34Сапраўды, гэтыя людзі кажуць:

إِنۡ هِيَ إِلَّا مَوۡتَتُنَا ٱلۡأُولَىٰ وَمَا نَحۡنُ بِمُنشَرِينَ﴿٣٥﴾

35«для нас будзе толькі адно скананне. Нас не адродзяць.

فَأۡتُواْ بِـَٔابَآئِنَآ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ﴿٣٦﴾

36Таму прывядзіце нашых бацькоў, калі вы кажаце праўду».

أَهُمۡ خَيۡرٌ أَمۡ قَوۡمُ تُبَّعٖ وَٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ أَهۡلَكۡنَٰهُمۡۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ مُجۡرِمِينَ﴿٣٧﴾

37Няўжо яны лепш за народ Тубба і тых хто быў раней за iх? Iх мы згубiлi, бо сапраўды яны былi беззаконнікамi.

وَمَا خَلَقۡنَا ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَمَا بَيۡنَهُمَا لَٰعِبِينَ﴿٣٨﴾

38Мы не стваралі нябёсаў, зямлю i таго, што паміж імі, дзеля забавы,

مَا خَلَقۡنَٰهُمَآ إِلَّا بِٱلۡحَقِّ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ﴿٣٩﴾

39а Мы стварылі іх толькі ў праўдзе; але большасць людзей не ведае.

إِنَّ يَوۡمَ ٱلۡفَصۡلِ مِيقَٰتُهُمۡ أَجۡمَعِينَ﴿٤٠﴾

40Сапраўды, дзень Падзелу – тэрмін, усталяваны для ўсіх,

يَوۡمَ لَا يُغۡنِي مَوۡلًى عَن مَّوۡلٗى شَيۡـٔٗا وَلَا هُمۡ يُنصَرُونَ﴿٤١﴾

41дзень, калі блізкі нічым не дапаможа блізкаму; памагатых не бу¬дзе ні ў каго,

إِلَّا مَن رَّحِمَ ٱللَّهُۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ﴿٤٢﴾

42апроч тых, над кім злітуецца Аллаг. Сапраўды, Ён – Велiчны, Міласэрны.

إِنَّ شَجَرَتَ ٱلزَّقُّومِ﴿٤٣﴾

43Сапраўды, дрэва заккум

طَعَامُ ٱلۡأَثِيمِ﴿٤٤﴾

44будзе ежай для грэшніка

كَٱلۡمُهۡلِ يَغۡلِي فِي ٱلۡبُطُونِ﴿٤٥﴾

45падобна да асадку алею яно будзе кiпець у чэраве

كَغَلۡيِ ٱلۡحَمِيمِ﴿٤٦﴾

46так, як кіпіць вар.

خُذُوهُ فَٱعۡتِلُوهُ إِلَىٰ سَوَآءِ ٱلۡجَحِيمِ﴿٤٧﴾

47Схапiце яго. Цягнiце да сярэдзіны пекла.

ثُمَّ صُبُّواْ فَوۡقَ رَأۡسِهِۦ مِنۡ عَذَابِ ٱلۡحَمِيمِ﴿٤٨﴾

48Скарайце яго – ліце на галаву вар.

ذُقۡ إِنَّكَ أَنتَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡكَرِيمُ﴿٤٩﴾

49Паспрабуй жа гэтага! Бо ты – велічны, шляхетны.

إِنَّ هَٰذَا مَا كُنتُم بِهِۦ تَمۡتَرُونَ﴿٥٠﴾

50Вось тое, у чым вы мелi сумнеў!

إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي مَقَامٍ أَمِينٖ﴿٥١﴾

51Сапраўды, збожныя апынуцца ў бяспечным месцы.

فِي جَنَّٰتٖ وَعُيُونٖ﴿٥٢﴾

52Сярод садоў і крыніцаў,

يَلۡبَسُونَ مِن سُندُسٖ وَإِسۡتَبۡرَقٖ مُّتَقَٰبِلِينَ﴿٥٣﴾

53апрануўшыся ў атлас i парчу, яны будуць сядзець адно супраць аднаго.

كَذَٰلِكَ وَزَوَّجۡنَٰهُم بِحُورٍ عِينٖ﴿٥٤﴾

54Вось так! Мы злучым іх з чорнавокімі.

يَدۡعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَٰكِهَةٍ ءَامِنِينَ﴿٥٥﴾

55Яны прасіцьмуць кожны плён, знаходзячыся ў бяспецы.

لَا يَذُوقُونَ فِيهَا ٱلۡمَوۡتَ إِلَّا ٱلۡمَوۡتَةَ ٱلۡأُولَىٰۖ وَوَقَىٰهُمۡ عَذَابَ ٱلۡجَحِيمِ﴿٥٦﴾

56Там яны ўжо не выпрабуюць скананне – пасля таго, як адбыло¬ся першае скананне. Ён ратуе іх ад пякельнага пакарання

فَضۡلٗا مِّن رَّبِّكَۚ ذَٰلِكَ هُوَ ٱلۡفَوۡزُ ٱلۡعَظِيمُ﴿٥٧﴾

57Сваёй шчодрасцю. Гэта i ёсць вялікі поспех!

فَإِنَّمَا يَسَّرۡنَٰهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمۡ يَتَذَكَّرُونَ﴿٥٨﴾

58Мы палацвілі яго на тваёй мове; магчыма, задумаюцца яны.

فَٱرۡتَقِبۡ إِنَّهُم مُّرۡتَقِبُونَ﴿٥٩﴾

59Пачакай жа; бо чакаюць i яны.

← Az-ZukhrufAl-Jathiyah→

RELATED SURAHS

7

Al-A'raf

The Heights

13

Ar-Ra'd

The Thunder

18

Al-Kahf

The Cave

1

Al-Fatiha

The Opening

Browse all 114 surahs