Az-Zukhruf

الزخرف

The Gold Adornments • 89 ayahs • Meccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

حمٓ﴿١﴾

1 Ха. Мім.

وَٱلۡكِتَٰبِ ٱلۡمُبِينِ﴿٢﴾

2 Клянуся выразным Пісаннем!

إِنَّا جَعَلۡنَٰهُ قُرۡءَٰنًا عَرَبِيّٗا لَّعَلَّكُمۡ تَعۡقِلُونَ﴿٣﴾

3 Мы зрабілі яго арабскім Каранам, каб вы маглі разумець,

وَإِنَّهُۥ فِيٓ أُمِّ ٱلۡكِتَٰبِ لَدَيۡنَا لَعَلِيٌّ حَكِيمٌ﴿٤﴾

4 ён знаходзіцца каля Нас у Маці Пісання, узняты, мудры.

أَفَنَضۡرِبُ عَنكُمُ ٱلذِّكۡرَ صَفۡحًا أَن كُنتُمۡ قَوۡمٗا مُّسۡرِفِينَ﴿٥﴾

5 Няўжо Мы забяром ад вас напамін толькі таму, што вы – людзі, якiя парушаюць мяжы?

وَكَمۡ أَرۡسَلۡنَا مِن نَّبِيّٖ فِي ٱلۡأَوَّلِينَ﴿٦﴾

6 Колькі прарокаў Мы пасылалi да мiнулых народаў.

وَمَا يَأۡتِيهِم مِّن نَّبِيٍّ إِلَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ﴿٧﴾

7 Але які б прарок да іх не прыходзіў, яны з яго кпілi.

فَأَهۡلَكۡنَآ أَشَدَّ مِنۡهُم بَطۡشٗا وَمَضَىٰ مَثَلُ ٱلۡأَوَّلِينَ﴿٨﴾

8 Мы знішчылі тых, якія мелі моцы больш за iх; ужо прайшоў пры¬клад мiнулых народаў.

وَلَئِن سَأَلۡتَهُم مَّنۡ خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ لَيَقُولُنَّ خَلَقَهُنَّ ٱلۡعَزِيزُ ٱلۡعَلِيمُ﴿٩﴾

9 Калі ты спытаеш у іх, хто стварыў нябёсы i зямлю, дык яны аба¬вязкова скажуць: «Iх стварыў Велiчны, Усеведаючы».

ٱلَّذِي جَعَلَ لَكُمُ ٱلۡأَرۡضَ مَهۡدٗا وَجَعَلَ لَكُمۡ فِيهَا سُبُلٗا لَّعَلَّكُمۡ تَهۡتَدُونَ﴿١٠﴾

10Той, Хто зрабіў для вас зямлю роўняддзю і ўсталяваў на ёй да¬рогі, каб вы маглі ісці простым шляхам.

وَٱلَّذِي نَزَّلَ مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءَۢ بِقَدَرٖ فَأَنشَرۡنَا بِهِۦ بَلۡدَةٗ مَّيۡتٗاۚ كَذَٰلِكَ تُخۡرَجُونَ﴿١١﴾

11Той, Хто паслаў з неба ваду па меры; Мы адрадзілі ёй нежывую зямлю. Таксама і вы выйдзеце [з магіл].

وَٱلَّذِي خَلَقَ ٱلۡأَزۡوَٰجَ كُلَّهَا وَجَعَلَ لَكُم مِّنَ ٱلۡفُلۡكِ وَٱلۡأَنۡعَٰمِ مَا تَرۡكَبُونَ﴿١٢﴾

12Той, Хто стварыў усе пары жывых істот і дарыў вам караблі і жывёлаў, на якіх вы перасоўваецеся,

لِتَسۡتَوُۥاْ عَلَىٰ ظُهُورِهِۦ ثُمَّ تَذۡكُرُواْ نِعۡمَةَ رَبِّكُمۡ إِذَا ٱسۡتَوَيۡتُمۡ عَلَيۡهِ وَتَقُولُواْ سُبۡحَٰنَ ٱلَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَٰذَا وَمَا كُنَّا لَهُۥ مُقۡرِنِينَ﴿١٣﴾

13каб вы садзіліся на іх і прыгадвалі дабрадзейства вашага Госпа¬да, а калі сядзiце, дык казалі: «Прыслаўны Аллаг, які падпарадкаваў нам гэта, бо мы самі на такое няздольныя!

وَإِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا لَمُنقَلِبُونَ﴿١٤﴾

14Сапраўды, мы паварочаемся да нашага Госпада».

وَجَعَلُواْ لَهُۥ مِنۡ عِبَادِهِۦ جُزۡءًاۚ إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لَكَفُورٞ مُّبِينٌ﴿١٥﴾

15Яны прыпісалі Яму частку з Ягоных рабоў. Сапраўды, чалавек відавочна няўдзячны.

أَمِ ٱتَّخَذَ مِمَّا يَخۡلُقُ بَنَاتٖ وَأَصۡفَىٰكُم بِٱلۡبَنِينَ﴿١٦﴾

16Няўжо са Сваіх твораў Ён узяў Сабе дачок, тагды як вас ушана¬ваў сынамі?

وَإِذَا بُشِّرَ أَحَدُهُم بِمَا ضَرَبَ لِلرَّحۡمَٰنِ مَثَلٗا ظَلَّ وَجۡهُهُۥ مُسۡوَدّٗا وَهُوَ كَظِيمٌ﴿١٧﴾

17Калі каму-небудзь з іх апавяшчаюць пра тое, што ён сам пры¬пісвае Літасціваму, дык ягоны твар цямнее і ён ледзь стрымлівае сваё сердаванне.

أَوَمَن يُنَشَّؤُاْ فِي ٱلۡحِلۡيَةِ وَهُوَ فِي ٱلۡخِصَامِ غَيۡرُ مُبِينٖ﴿١٨﴾

18Няўжо [прыпісваюць яны Аллагу] таго, каго выхоўваюць у аз¬добах і хто ў спрэчцы не прымее выразна выкладаць?

وَجَعَلُواْ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةَ ٱلَّذِينَ هُمۡ عِبَٰدُ ٱلرَّحۡمَٰنِ إِنَٰثًاۚ أَشَهِدُواْ خَلۡقَهُمۡۚ سَتُكۡتَبُ شَهَٰدَتُهُمۡ وَيُسۡـَٔلُونَ﴿١٩﴾

19Яны лічаць, што анёлы – рабы Аллага – жаночага роду. Няўжо яны былі сведкамі іхнага стварэння? Мы запішам іх сведчаннi; іх пра гэтае спытаюць.

وَقَالُواْ لَوۡ شَآءَ ٱلرَّحۡمَٰنُ مَا عَبَدۡنَٰهُمۗ مَّا لَهُم بِذَٰلِكَ مِنۡ عِلۡمٍۖ إِنۡ هُمۡ إِلَّا يَخۡرُصُونَ﴿٢٠﴾

20Яны кажуць: «Калі б Лiтасцiвы пажадаў, дык мы не пакланяліся б ім». У іх няма пра гэтае ведаў, таму яны толькі займаюцца вымудрамi.

أَمۡ ءَاتَيۡنَٰهُمۡ كِتَٰبٗا مِّن قَبۡلِهِۦ فَهُم بِهِۦ مُسۡتَمۡسِكُونَ﴿٢١﴾

21Няўжо Мы перад гэтым далi ім Пісанне, якога яны трымаюцца?

بَلۡ قَالُوٓاْ إِنَّا وَجَدۡنَآ ءَابَآءَنَا عَلَىٰٓ أُمَّةٖ وَإِنَّا عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِم مُّهۡتَدُونَ﴿٢٢﴾

22дык не! Яны кажуць: «Сапраўды, мы знайшлі, што нашыя баць¬кі былі злучаныя сапраўднаю вераю, і мы ідзем па iхных слядах».

وَكَذَٰلِكَ مَآ أَرۡسَلۡنَا مِن قَبۡلِكَ فِي قَرۡيَةٖ مِّن نَّذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتۡرَفُوهَآ إِنَّا وَجَدۡنَآ ءَابَآءَنَا عَلَىٰٓ أُمَّةٖ وَإِنَّا عَلَىٰٓ ءَاثَٰرِهِم مُّقۡتَدُونَ﴿٢٣﴾

23Таксама было і раней за цябе, калі мы пасылалi ўгаворшчыка ў нейкае селiшча. Ягоныя жыхары, якiя жылi ў раскошы, казалі: «Са¬праўды, мы знайшлі, што нашыя бацькі былі злучаныя сапраўднаю ве¬раю, і мы ідзем па iхных слядах».

۞ قَٰلَ أَوَلَوۡ جِئۡتُكُم بِأَهۡدَىٰ مِمَّا وَجَدتُّمۡ عَلَيۡهِ ءَابَآءَكُمۡۖ قَالُوٓاْ إِنَّا بِمَآ أُرۡسِلۡتُم بِهِۦ كَٰفِرُونَ﴿٢٤﴾

24Ён казаў: «А калі я прыйшоў да вас з чымсьці больш слушным за тое, ува што верылі вашыя бацькі?» Але тыя адказвалі: «Мы не ве¬рым у тое, з чым вас паслалi».

فَٱنتَقَمۡنَا مِنۡهُمۡۖ فَٱنظُرۡ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلۡمُكَذِّبِينَ﴿٢٥﴾

25Такім чынам, Мы пакаралі іх. Паглядзі жа, якім быў канец тых, якія ўспрымалі праўду за хлусню!

وَإِذۡ قَالَ إِبۡرَٰهِيمُ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦٓ إِنَّنِي بَرَآءٞ مِّمَّا تَعۡبُدُونَ﴿٢٦﴾

26Вось Ібрагім сказаў свайму бацьку і свайму народу: «Сапраўды, я выракаюся таго, чаму вы пакланяецеся,

إِلَّا ٱلَّذِي فَطَرَنِي فَإِنَّهُۥ سَيَهۡدِينِ﴿٢٧﴾

27Апроч Таго, Хто мяне стварыў. Сапраўды, Ён павядзе мяне про¬стым шляхам».

وَجَعَلَهَا كَلِمَةَۢ بَاقِيَةٗ فِي عَقِبِهِۦ لَعَلَّهُمۡ يَرۡجِعُونَ﴿٢٨﴾

28Ён зрабіў гэта словам, якое засталося ў ягоных нашчадкаў; маг¬чыма, паварочаюцца [на просты шлях] яны.

بَلۡ مَتَّعۡتُ هَٰٓؤُلَآءِ وَءَابَآءَهُمۡ حَتَّىٰ جَآءَهُمُ ٱلۡحَقُّ وَرَسُولٞ مُّبِينٞ﴿٢٩﴾

29Але Я дазволіў ім і iхным бацькам атрымліваць асалоду ад да¬бротатаў датуль, пакуль не прыйшла да іх праўда і выразны пасланец.

وَلَمَّا جَآءَهُمُ ٱلۡحَقُّ قَالُواْ هَٰذَا سِحۡرٞ وَإِنَّا بِهِۦ كَٰفِرُونَ﴿٣٠﴾

30I калі да іх прыйшла праўда, дык яны сказалі: «Гэта – чараўнi¬цтва. Сапраўды, мы ў гэта не верым!»

وَقَالُواْ لَوۡلَا نُزِّلَ هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانُ عَلَىٰ رَجُلٖ مِّنَ ٱلۡقَرۡيَتَيۡنِ عَظِيمٍ﴿٣١﴾

31Яны сказалі: «Чаму гэты Каран не пасланы нейкаму вялікаму мужчыну з двух паселiшчаў?»

أَهُمۡ يَقۡسِمُونَ رَحۡمَتَ رَبِّكَۚ نَحۡنُ قَسَمۡنَا بَيۡنَهُم مَّعِيشَتَهُمۡ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۚ وَرَفَعۡنَا بَعۡضَهُمۡ فَوۡقَ بَعۡضٖ دَرَجَٰتٖ لِّيَتَّخِذَ بَعۡضُهُم بَعۡضٗا سُخۡرِيّٗاۗ وَرَحۡمَتُ رَبِّكَ خَيۡرٞ مِّمَّا يَجۡمَعُونَ﴿٣٢﴾

32Няўжо гэта яны дзеляць лiтасць твайго Госпада? Гэта Мы раз¬меркавалі iхныя сродкі да існавання ў зямным жыцці. Адным з іх Мы даравалі перавагу над іншымі, каб адны з іх бралі сабе іншых за слуг. Лiтасць твайго Госпада лепш за тое, што яны сабе назапашваюць.

وَلَوۡلَآ أَن يَكُونَ ٱلنَّاسُ أُمَّةٗ وَٰحِدَةٗ لَّجَعَلۡنَا لِمَن يَكۡفُرُ بِٱلرَّحۡمَٰنِ لِبُيُوتِهِمۡ سُقُفٗا مِّن فِضَّةٖ وَمَعَارِجَ عَلَيۡهَا يَظۡهَرُونَ﴿٣٣﴾

33Калі б людзі не прымелі стаць адзінаю грамадою, дык Мы зра¬білі б у хатах тых, якія не вераць у Літасцівага, срэбныя дахi і лесвіцы, якімі яны ўзнімаліся б,

وَلِبُيُوتِهِمۡ أَبۡوَٰبٗا وَسُرُرًا عَلَيۡهَا يَتَّكِـُٔونَ﴿٣٤﴾

34такія ж дзверы і ложа ў іхных хатах, на якіх яны ляжалі б,

وَزُخۡرُفٗاۚ وَإِن كُلُّ ذَٰلِكَ لَمَّا مَتَٰعُ ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَاۚ وَٱلۡأٓخِرَةُ عِندَ رَبِّكَ لِلۡمُتَّقِينَ﴿٣٥﴾

35а таксама ўпрыгажэнні. Сапраўды, усё гэтае – толькі даброты зямнога жыцця; жыццё апошняе чакае ў Госпада твайго на збожных.

وَمَن يَعۡشُ عَن ذِكۡرِ ٱلرَّحۡمَٰنِ نُقَيِّضۡ لَهُۥ شَيۡطَٰنٗا فَهُوَ لَهُۥ قَرِينٞ﴿٣٦﴾

36А каля таго, хто адхінуўся ад згадкі Літасцівага, Мы паставім шатана, які стане ягоным сябрам.

وَإِنَّهُمۡ لَيَصُدُّونَهُمۡ عَنِ ٱلسَّبِيلِ وَيَحۡسَبُونَ أَنَّهُم مُّهۡتَدُونَ﴿٣٧﴾

37Яны будуць адхіляць іх ад шляху [Аллага], а тыя думацьмуць, што ідуць простым шляхам.

حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَنَا قَالَ يَٰلَيۡتَ بَيۡنِي وَبَيۡنَكَ بُعۡدَ ٱلۡمَشۡرِقَيۡنِ فَبِئۡسَ ٱلۡقَرِينُ﴿٣٨﴾

38Калі ён прыйдзе да нас, скажа: «Калі б паміж намі была такая ад¬легласць, як паміж усходам i захадам! дрэнны ты сябар!»

وَلَن يَنفَعَكُمُ ٱلۡيَوۡمَ إِذ ظَّلَمۡتُمۡ أَنَّكُمۡ فِي ٱلۡعَذَابِ مُشۡتَرِكُونَ﴿٣٩﴾

39«Паколькі вы рабілі няслушнасць, сёння не дапаможа вам тое, што пакаранне спасцігла вас разам».

أَفَأَنتَ تُسۡمِعُ ٱلصُّمَّ أَوۡ تَهۡدِي ٱلۡعُمۡيَ وَمَن كَانَ فِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٖ﴿٤٠﴾

40Няўжо ты прымееш прымусіць чуць глушака, простым шляхам ісці невідучага і таго, хто знаходзіцца ў сапраўднай хлуснi?

فَإِمَّا نَذۡهَبَنَّ بِكَ فَإِنَّا مِنۡهُم مُّنتَقِمُونَ﴿٤١﴾

41Мы прымеем забраць цябе, але і тагды ўсё адно пакараем іх.

أَوۡ نُرِيَنَّكَ ٱلَّذِي وَعَدۡنَٰهُمۡ فَإِنَّا عَلَيۡهِم مُّقۡتَدِرُونَ﴿٤٢﴾

42Альбо прымеем паказаць табе тое, што абяцалі ім, сапраўды, Мы маем моц над імі.

فَٱسۡتَمۡسِكۡ بِٱلَّذِيٓ أُوحِيَ إِلَيۡكَۖ إِنَّكَ عَلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ﴿٤٣﴾

43Трымайся ж таго, што табе адкрыта; сапраўды, ты – на простым шляху.

وَإِنَّهُۥ لَذِكۡرٞ لَّكَ وَلِقَوۡمِكَۖ وَسَوۡفَ تُسۡـَٔلُونَ﴿٤٤﴾

44А гэта – нагадка табе і твайму народу; i хутка вас спытаюць.

وَسۡـَٔلۡ مَنۡ أَرۡسَلۡنَا مِن قَبۡلِكَ مِن رُّسُلِنَآ أَجَعَلۡنَا مِن دُونِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ءَالِهَةٗ يُعۡبَدُونَ﴿٤٥﴾

45Спытай у пасланцоў, якіх Мы пасылалi раней за цябе, хiба Мы ўсталёўвалі – побач з Літасцiвым! – нейкіх іншых багоў, якім [варта] пакланяцца.

وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا مُوسَىٰ بِـَٔايَٰتِنَآ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ وَمَلَإِيْهِۦ فَقَالَ إِنِّي رَسُولُ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿٤٦﴾

46Мы паслалі Мусу з Нашымі знакамі да Фараона і магнатаў яго¬нага народа. Ён сказаў: «Я – пасланец Госпада светаў!»

فَلَمَّا جَآءَهُم بِـَٔايَٰتِنَآ إِذَا هُم مِّنۡهَا يَضۡحَكُونَ﴿٤٧﴾

47Але калі ён прыйшоў да іх з Нашымі знакамі, яны сталі кпiць.

وَمَا نُرِيهِم مِّنۡ ءَايَةٍ إِلَّا هِيَ أَكۡبَرُ مِنۡ أُخۡتِهَاۖ وَأَخَذۡنَٰهُم بِٱلۡعَذَابِ لَعَلَّهُمۡ يَرۡجِعُونَ﴿٤٨﴾

48Якi знак Мы ім не паказвалі б, ён быў яшчэ больш за папярэд¬нi. I Мы пакатавалi іх – магчыма, яны паварочаюцца на просты шлях.

وَقَالُواْ يَٰٓأَيُّهَ ٱلسَّاحِرُ ٱدۡعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِندَكَ إِنَّنَا لَمُهۡتَدُونَ﴿٤٩﴾

49Яны сказалі: «о чараўнiк! Папрасі за нас свайго Госпада – па¬водле таго запавету, які Ён склаў з табою. Сапраўды, тагды мы пойд¬зем простым шляхам».

فَلَمَّا كَشَفۡنَا عَنۡهُمُ ٱلۡعَذَابَ إِذَا هُمۡ يَنكُثُونَ﴿٥٠﴾

50І калі Мы адхiлiлi ад іх пакаранне, яны парушылі [дадзенае слова].

وَنَادَىٰ فِرۡعَوۡنُ فِي قَوۡمِهِۦ قَالَ يَٰقَوۡمِ أَلَيۡسَ لِي مُلۡكُ مِصۡرَ وَهَٰذِهِ ٱلۡأَنۡهَٰرُ تَجۡرِي مِن تَحۡتِيٓۚ أَفَلَا تُبۡصِرُونَ﴿٥١﴾

51І заклікаў Фараон да свайго народа, сказаўшы: «о народзе мой! Хіба не мне [належыць] улада над Эгіптам, і гэтыя рэкі, што цякуць пада мною? Хіба вы не бачыце?

أَمۡ أَنَا۠ خَيۡرٞ مِّنۡ هَٰذَا ٱلَّذِي هُوَ مَهِينٞ وَلَا يَكَادُ يُبِينُ﴿٥٢﴾

52Няўжо я не лепш гэтага беспатольнага, які ледзь кажа?

فَلَوۡلَآ أُلۡقِيَ عَلَيۡهِ أَسۡوِرَةٞ مِّن ذَهَبٍ أَوۡ جَآءَ مَعَهُ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ مُقۡتَرِنِينَ﴿٥٣﴾

53Чаму не далі яму бранзалетаў з золата, i чаму з ім не прыйшлі анёлы, суправаджаючы яго?»

فَٱسۡتَخَفَّ قَوۡمَهُۥ فَأَطَاعُوهُۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمٗا فَٰسِقِينَ﴿٥٤﴾

54І ён палічыў свой народ легкадумным, і яны паслухаліся яго [калі ён паклікаў іх да памылцы]. Сапраўды яны былі непакорлівымі [Ал¬лагу] людзьмі.

فَلَمَّآ ءَاسَفُونَا ٱنتَقَمۡنَا مِنۡهُمۡ فَأَغۡرَقۡنَٰهُمۡ أَجۡمَعِينَ﴿٥٥﴾

55Пасля таго ж, як яны Нас угнявілі, Мы пакаралі іх, утапіўшы іх усіх.

فَجَعَلۡنَٰهُمۡ سَلَفٗا وَمَثَلٗا لِّلۡأٓخِرِينَ﴿٥٦﴾

56Мы зрабілі іх папярэднікамі і прыкладам для апошніх.

۞ وَلَمَّا ضُرِبَ ٱبۡنُ مَرۡيَمَ مَثَلًا إِذَا قَوۡمُكَ مِنۡهُ يَصِدُّونَ﴿٥٧﴾

57Калі сына Мар’ям прыводзяць у прыклад, твой народ пачынае гучна цешыцца.

وَقَالُوٓاْ ءَأَٰلِهَتُنَا خَيۡرٌ أَمۡ هُوَۚ مَا ضَرَبُوهُ لَكَ إِلَّا جَدَلَۢاۚ بَلۡ هُمۡ قَوۡمٌ خَصِمُونَ﴿٥٨﴾

58I кажуць яны: «Боства нашыя лепш ці ён?» Яны прыводзяць яго табе [о Мухаммад] толькі для спрэчкі. І яны з’яўляюцца людзьмі, якія спрачаюцца.

إِنۡ هُوَ إِلَّا عَبۡدٌ أَنۡعَمۡنَا عَلَيۡهِ وَجَعَلۡنَٰهُ مَثَلٗا لِّبَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ﴿٥٩﴾

59Сапраўды, ён – толькі раб, якому Мы даравалі Сваю ласку і зра¬білі прыкладам для сыноў Iсраiля.

وَلَوۡ نَشَآءُ لَجَعَلۡنَا مِنكُم مَّلَٰٓئِكَةٗ فِي ٱلۡأَرۡضِ يَخۡلُفُونَ﴿٦٠﴾

60Калі б Мы пажадалі, дык падмянілі б вас на зямлі анёламі, якія сталі б вашымі намеснікамi.

وَإِنَّهُۥ لَعِلۡمٞ لِّلسَّاعَةِ فَلَا تَمۡتَرُنَّ بِهَا وَٱتَّبِعُونِۚ هَٰذَا صِرَٰطٞ مُّسۡتَقِيمٞ﴿٦١﴾

61Сапраўды, ён – прыкмета Часу. Таму не вагайцеся ў гэтым і ід¬зіце за Мною! Гэта – просты шлях.

وَلَا يَصُدَّنَّكُمُ ٱلشَّيۡطَٰنُۖ إِنَّهُۥ لَكُمۡ عَدُوّٞ مُّبِينٞ﴿٦٢﴾

62I няхай не адцягвае вас шатан; сапраўды, ён – сапраўдны вораг для вас.

وَلَمَّا جَآءَ عِيسَىٰ بِٱلۡبَيِّنَٰتِ قَالَ قَدۡ جِئۡتُكُم بِٱلۡحِكۡمَةِ وَلِأُبَيِّنَ لَكُم بَعۡضَ ٱلَّذِي تَخۡتَلِفُونَ فِيهِۖ فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ﴿٦٣﴾

63Калі Iса прыйшоў з выразнымі знакамі, ён сказаў: «Я прыйшоў да вас з мудрасцю; я растлумачу вам частку таго, пра што вы спрача¬ецеся. Таму палохайцеся Аллага і падпарадкоўвайцеся мне!

إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ رَبِّي وَرَبُّكُمۡ فَٱعۡبُدُوهُۚ هَٰذَا صِرَٰطٞ مُّسۡتَقِيمٞ﴿٦٤﴾

64Сапраўды, Аллаг – мой Госпад і ваш Госпад. Таму пакланяйцеся Яму! Гэта – просты шлях».

فَٱخۡتَلَفَ ٱلۡأَحۡزَابُ مِنۢ بَيۡنِهِمۡۖ فَوَيۡلٞ لِّلَّذِينَ ظَلَمُواْ مِنۡ عَذَابِ يَوۡمٍ أَلِيمٍ﴿٦٥﴾

65Але розныя групы пачалі спрачацца паміж сабою. Гора тым, якія былі няслушнымі, ад пакарання пакутлівага дня!

هَلۡ يَنظُرُونَ إِلَّا ٱلسَّاعَةَ أَن تَأۡتِيَهُم بَغۡتَةٗ وَهُمۡ لَا يَشۡعُرُونَ﴿٦٦﴾

66Няўжо яны чакаюць чагосьці іншага, а не Часу, які прыйдзе да іх раптам, калі яны не чакацьмуць гэтага?

ٱلۡأَخِلَّآءُ يَوۡمَئِذِۭ بَعۡضُهُمۡ لِبَعۡضٍ عَدُوٌّ إِلَّا ٱلۡمُتَّقِينَ﴿٦٧﴾

67У той дзень сябры стануць ворагамі адно аднаму – апроч збожных.

يَٰعِبَادِ لَا خَوۡفٌ عَلَيۡكُمُ ٱلۡيَوۡمَ وَلَآ أَنتُمۡ تَحۡزَنُونَ﴿٦٨﴾

68«о рабы Мае! Сёння для вас не будзе сполаху, i не будзеце вы сумнымі,

ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ بِـَٔايَٰتِنَا وَكَانُواْ مُسۡلِمِينَ﴿٦٩﴾

69тыя, якія паверылі ў Нашыя знакі і былі адданымі [Аллагу].

ٱدۡخُلُواْ ٱلۡجَنَّةَ أَنتُمۡ وَأَزۡوَٰجُكُمۡ تُحۡبَرُونَ﴿٧٠﴾

70Увайдуць жа да раю – вы і вашыя жонкі, цешачыся».

يُطَافُ عَلَيۡهِم بِصِحَافٖ مِّن ذَهَبٖ وَأَكۡوَابٖۖ وَفِيهَا مَا تَشۡتَهِيهِ ٱلۡأَنفُسُ وَتَلَذُّ ٱلۡأَعۡيُنُۖ وَأَنتُمۡ فِيهَا خَٰلِدُونَ﴿٧١﴾

71Iх абыходзіцьмуць з залатымі талеркамі і келіхамі. Там яны бу¬дуць мець усё, чаго жадаюць душы і ў чым знаходзяць асалоду вочы. Там вы будзеце павек.

وَتِلۡكَ ٱلۡجَنَّةُ ٱلَّتِيٓ أُورِثۡتُمُوهَا بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ﴿٧٢﴾

72Гэта – Рай, які вы атрымалі ў спадчыну за тое, што рабілі.

لَكُمۡ فِيهَا فَٰكِهَةٞ كَثِيرَةٞ مِّنۡهَا تَأۡكُلُونَ﴿٧٣﴾

73Чакае на вас шматлікая садавіна, якую вы будзеце мець за ежу».

إِنَّ ٱلۡمُجۡرِمِينَ فِي عَذَابِ جَهَنَّمَ خَٰلِدُونَ﴿٧٤﴾

74Сапраўды, беззаконнікi павек будуць у пекле.

لَا يُفَتَّرُ عَنۡهُمۡ وَهُمۡ فِيهِ مُبۡلِسُونَ﴿٧٥﴾

75Iм не дадуць спакою; там яны будуць у роспачы.

وَمَا ظَلَمۡنَٰهُمۡ وَلَٰكِن كَانُواْ هُمُ ٱلظَّٰلِمِينَ﴿٧٦﴾

76Мы не былі няслушныя з імі; гэта яны самi былі да сябе няслуш¬ныя.

وَنَادَوۡاْ يَٰمَٰلِكُ لِيَقۡضِ عَلَيۡنَا رَبُّكَۖ قَالَ إِنَّكُم مَّٰكِثُونَ﴿٧٧﴾

77Яны будуць крычаць: «о Малiку! Няхай твой Госпад знішчыць нас!» Ён скажа: «Вы застанецеся тут».

لَقَدۡ جِئۡنَٰكُم بِٱلۡحَقِّ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَكُمۡ لِلۡحَقِّ كَٰرِهُونَ﴿٧٨﴾

78Мы прынеслі вам праўду, але большасць з вас ненавідзяць праўду.

أَمۡ أَبۡرَمُوٓاْ أَمۡرٗا فَإِنَّا مُبۡرِمُونَ﴿٧٩﴾

79Ці яны вырашылі справу канчаткова? Сапраўды, Мы вырашылі канчаткова.

أَمۡ يَحۡسَبُونَ أَنَّا لَا نَسۡمَعُ سِرَّهُمۡ وَنَجۡوَىٰهُمۚ بَلَىٰ وَرُسُلُنَا لَدَيۡهِمۡ يَكۡتُبُونَ﴿٨٠﴾

80Няўжо яны думаюць, што Мы не чуем iхных таямніц і схаваных размоў? Нашыя пасланцы ўсё запісваюць за імі.

قُلۡ إِن كَانَ لِلرَّحۡمَٰنِ وَلَدٞ فَأَنَا۠ أَوَّلُ ٱلۡعَٰبِدِينَ﴿٨١﴾

81Скажы: «Калі б у Лiтасцiвага быў сын, дык я першы пачаў бы яму пакланяцца».

سُبۡحَٰنَ رَبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ رَبِّ ٱلۡعَرۡشِ عَمَّا يَصِفُونَ﴿٨٢﴾

82Госпад нябёсаў i зямлі, Госпад Трона, Усячысты ад таго, што Яму прыпісваюць.

فَذَرۡهُمۡ يَخُوضُواْ وَيَلۡعَبُواْ حَتَّىٰ يُلَٰقُواْ يَوۡمَهُمُ ٱلَّذِي يُوعَدُونَ﴿٨٣﴾

83Пакінь іх у іхным марнаслоўi ды забаўках, пакуль яны не су¬стрэнуць свой дзень, які ім абяцаны.

وَهُوَ ٱلَّذِي فِي ٱلسَّمَآءِ إِلَٰهٞ وَفِي ٱلۡأَرۡضِ إِلَٰهٞۚ وَهُوَ ٱلۡحَكِيمُ ٱلۡعَلِيمُ﴿٨٤﴾

84Ён – Бог на нябёсах і Бог на зямлі. Ён – Мудры, Усеведаючы.

وَتَبَارَكَ ٱلَّذِي لَهُۥ مُلۡكُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا وَعِندَهُۥ عِلۡمُ ٱلسَّاعَةِ وَإِلَيۡهِ تُرۡجَعُونَ﴿٨٥﴾

85Блаславёны Той, Каму належыць улада над нябёсамі, зямлёю і над тым, што памiж iмi! У Яго – веданне пра Час, i да Яго паварочае¬цеся вы.

وَلَا يَمۡلِكُ ٱلَّذِينَ يَدۡعُونَ مِن دُونِهِ ٱلشَّفَٰعَةَ إِلَّا مَن شَهِدَ بِٱلۡحَقِّ وَهُمۡ يَعۡلَمُونَ﴿٨٦﴾

86Тыя, каго вы клічаце заміж Яго, не валодаюць абаронаю, апроч тых, хто сведчыць пра праўду і валодае веданнем.

وَلَئِن سَأَلۡتَهُم مَّنۡ خَلَقَهُمۡ لَيَقُولُنَّ ٱللَّهُۖ فَأَنَّىٰ يُؤۡفَكُونَ﴿٨٧﴾

87Калі ты спытаеш іх пра тое, хто іх стварыў, яны абавязкова ска¬жуць: «Аллаг». Як жа заблукалі яны.

وَقِيلِهِۦ يَٰرَبِّ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ قَوۡمٞ لَّا يُؤۡمِنُونَ﴿٨٨﴾

88Вось яго словы: «Госпадзе! Сапраўды, гэтыя людзі не паверылі».

فَٱصۡفَحۡ عَنۡهُمۡ وَقُلۡ سَلَٰمٞۚ فَسَوۡفَ يَعۡلَمُونَ﴿٨٩﴾

89Адхiнiся ж ад іх i скажы: «Мiр! Хутка вы даведаецеся».

← Ash-ShuraAd-Dukhan→

RELATED SURAHS

3

Ali 'Imran

Family of Imran

14

Ibrahim

Abraham

19

Maryam

Mary

1

Al-Fatiha

The Opening

Browse all 114 surahs