Ali 'Imran

¹ Аліф. Лям. Мім.

² Аллаг! Няма бога, апроч Яго – Жывога, Існага.

³ Ён паслаў табе Пісанне ў праўдзе, якое пацвярджае тое, што было раней; і Ён паслаў Таўрат і Інджыль

⁴ як просты шлях людзям. І паслаў Ён Адрозненне. Сапраўды, на тых, якія не вераць у знакі Аллага, чакае жорсткае пакаранне. Аллаг – Велічны, Уладар адплаты.

⁵ Сапраўды, ад Аллага не схаваецца ніводная рэч – ні на зямлі, ні на небе.

⁶ Ён – Той, Хто яшчэ ў зародку дорыць вам вашае аблічча, такое, якое пажадае. Няма бога, апроч Яго, а Ён – Велічны, Мудры.

⁷ Ён – Той, Хто паслаў табе Пісанне. Ёсць у ім аяты, якія выкладзеныя зразумела, яны – маці Пісання. А іншыя маюць шмат значэнняў. Таму тыя, чые сэрцы адхіліліся ў бок, ідуць за шматзначным, імкнучыся да калатні і імкнучыся патлумачыць іх. Але іхнага тлумачэння не ведае ніхто, апроч Аллага. І ўмацаваныя ў ведах кажуць: «Мы верым у гэта. Усё яно – ад нашага Госпада». Але ж памятаюць гэта толькі адораныя розумам.

⁸ «Госпадзе наш! Не адхіляй сэрцы пасля таго, як ты паказаў ім просты шлях. І даруй нам ад сябе літасць, сапраўды, Ты – даруючы.

⁹ Госпадзе наш! Сапраўды, ты збярош людзей у той дзень, у якім няма сумневу». Сапраўды, Аллаг не парушае абяцанкі.

¹⁰Сапраўды, ні маёмасць, ні дзеці нічым не дапамогуць перад Аллагам тым, якія не паверылі, і такія будуць распалкаю для агню.

¹¹Так здзяйсняў род Фараона і тыя, якія жылі раней за іх. Яны адкінулі нашыя знакі, і Аллаг скараў іх за іхныя грахі. Аллаг суворы ў пакаранні.

¹²Скажы тым, якія не вераць: «Вас пераадолеюць і збяруць у пекле». Агіднае ж гэта сховішча.

¹³знакам для вас было сутыкненне паміж двума аддзеламі. Адзін аддзел змагаўся на шляху Аллага, а другі складаўся з нявернікаў. Першыя бачылі на ўласныя вочы, што тыя ў два разы пераважаюць іх лікам. Няхай Аллаг даруе Сваю дапамогу, каму пажадае. Сапраўды, у гэтым – прыклад для тых, хто здольны бачыць.

¹⁴Людзям здаецца выдатнаю любоў да задавальненняў, якія прыносяць жанчыны, сыны, назапашаныя кінтары (вялікая колькасць) золата і срэбра, адборныя коні, худоба і пасевы. Такая ёсць часовая асалода зямнога жыцця, тагды як у Аллага – лепшае месца для вяртання.

¹⁵Скажы: «Распавесці вам пра тое, што лепш за гэтае? для тых, якія збожныя, у іхнага Госпада ёсць сады, дзе цурчаць рэкі і дзе яны будуць павек, а з імі – прачыстыя жонкі і ласка ад Аллага» А Аллаг бачыць рабоў,

¹⁶якія кажуць: «Госпадзе наш! Сапраўды, мы паверылі. даруй нам нашыя грахі і выратуй нас ад вогненнага пакарання», –

¹⁷трывучыя, праўдзівыя, ціхмяныя, якія даюць міласціну і просяць перад світаннем прабачэння.

¹⁸засведчыў Аллаг, што няма бога, апроч Яго, а таксама анёлы і надзеленыя веданнем. Ён падтрымлівае слушнасць, няма бога, апроч Яго, і Ён – Велічны, Мудры.

¹⁹Сапраўды, вера перад Аллагам – Іслам. Тыя, каму дадзена Пісанне, разышліся паміж сабою праз узаемную непрыхільнасць толькі пасля таго, як да іх прыйшло веданне. А калі хто не верыць у знакі Аллага, дык, Сапраўды, Аллаг – Хуткі ў разліку.

²⁰Калі ж яны пачнуць спрачацца з табою, дык скажы: «Я падпарадкаваўся Аллагу разам з тымі, хто пайшоў за мною». І скажы тым, якім дадзена Пісанне, а таксама непісьменным: «Ці не падпарадкуецеся і вы?» І калі яны падпарадкуюцца, дык пойдуць шляхам простым. А калі адхінуцца, дык ты адказваеш толькі за тое, каб перадаць ім гэта. Аллаг бачыць рабоў,

²¹якія не вераць у знакі Аллага і забіваюць прарокаў без права на тое, і забіваюць тых людзей, якія заклікаюць да слушнасці. Таму ўцеш іх пакутлівым пакараннем.

²²Гэта тыя, чые ўчынкі будуць марнымі як у цяперашнім жыцці, дык і ў Наступным жыцці. І не будзе ў такіх памагатых.

²³Хіба ты не бачыў тых, каму была дадзеная частка Пісання? Якіх заклікаюць да Пісання Аллага, каб судзіць паміж імі. Але некаторыя з іх адхінаюцца з агідаю.

²⁴Гэта так, бо яны кажуць: «Агонь не закране нас, хіба што на лічаныя дні». Іх спакусіла ў іхнай веры тое, што яны прыдумлялі.

²⁵А як жа будзе тагды, калі Мы збяром іх у дзень, у якім няма сумневу, і калі аддадуць кожнай душы поўнасцю за тое, што атрымала яна? І не зробяць з імі няслушна.

²⁶Скажы: «о Аллаг! Уладар каралеўства! Ты даруеш уладу, каму пажадаеш, і пазбаўляеш улады, каго пажадаеш. Ты ўслаўляеш, каго пажадаеш, і зневажаеш, каго пажадаеш. У Тваёй уладзе карысць. Сапраўды, Ты над кожнай рэччу – Магутны.

²⁷Ты павялічваеш ноч праз дзень, а дзень – праз ноч. І ты выводзіш жывое з нежывога, і выводзіш нежывое з жывога. Ты надзяляеш, каго пажадаеш – без адплаты за гэта».

²⁸Няхай вернікі не бяруць сабе за набліжаных нявернікаў заміж іншых вернікаў. А хто робіць гэта, той не мае ніякага дачынення да верання Аллага, хіба як вы сапраўды палохаецеся іх. Аллаг засцерагае вас ад Самога Сябе, і да Аллага – вяртанне.

²⁹Скажы: «Ці вы схаваеце тое, што ў вашых сэрцах, альбо адкрыеце – Аллаг усё адно будзе ведаць гэта. Ён ведае тое, што на нябёсах і што на зямлі. Бо Аллаг здольны на кожную рэч».

³⁰У той дзень перад кожнаю душою ўстане дабро, якое здзейсніла яна, а таксама здзейсненае ёй ліха, і яна пажадае вялікае адлегласці паміж сабою ды ім. Аллаг засцерагае вас ад Самога Сябе, і Ён – Ласкавы да рабоў.

³¹Скажы: «Калі вы любіце Аллага, дык накіроўвайцеся за мною, і Аллаг будзе любіць вас і даруе вам вашыя грахі». Аллаг – Прабачаючы, Міласэрны.

³²Скажы: «Падпарадкоўвайцеся Аллагу і Пасланцу». ды калі яны адхінуцца, дык Аллаг не любіць нявернікаў.

³³Сапраўды, Аллаг абраў Адама, Нуха, род Ібрагіма і род Імрана перад жыхарамі светаў.

³⁴Адны з іх былі нашчадкамі іншых. Аллаг – Усечуючы, Усеведаючы.

³⁵І вось сказала жанчына з роду Імрана: «Госпадзе! Я дала абяцанку прысвяціць Табе тое, што знаходзіцца ў чэраве маім. Таму прымі ад мяне, бо, сапраўды, Ты – Усечуючы, Усеведаючы».

³⁶І калі яна нарадзіла, дык сказала: «Госпадзе! Я нарадзіла дзяўчынку». І Аллаг лепш ведаў, каго яна нарадзіла, бо хлопчык – не тое, што дзяўчынка. «Я назаву яе Мар’ям, і я шукаю ў цябе абароны для яе і ейных нашчадкаў ад каменаванага шатана».

³⁷Аллаг прыняў яе ласкава, найлепшым чынам выгадаваў яе і даручыў яе закарыі. Кожны раз, калі закарыя ўваходзіў у бажніцу, дзе была жанчына, знаходзіў каля яе ежу. А калі ён спытаў: «о Мар’ям! Адкуль гэта ў цябе? – дык яна сказала: «Гэта – ад Аллага! Сапраўды, Аллаг даруе таму, каму пажадае – без адплаты за гэта».

³⁸Тагды закарыя звярнуўся да Госпада: «Госпадзе! даруй мне ад сябе выдатных нашчадкаў, сапраўды, ты слухаеш заклікі да Цябе».

³⁹І вось, калі ён здзяйсняў малітву ў бажніцы, звярнуліся да Яго анёлы: «Аллаг даруе табе добрую вестку пра Ях’ю, які сцвердзіць слова ад Аллага, будзе наперадзе іншых, будзе стрыманым і будзе прарокам з ліку праведнікаў».

⁴⁰Сказаў той: «Госпадзе! Як жа можа быць у мяне хлопчык, калі я ўжо дасягнуў старасці, а жонка мая бясплённая?» [Анёл] сказаў: «Так будзе, бо Аллаг робіць так, як пажадае».

⁴¹закарыя сказаў: «Госпадзе, дай мне знак!» Сказаў Госпад: «Будзе табе знакам тое, што ты не загутарыш з людзьмі тры дні, апроч як толькі знакамі. згадвай жа Госпада свайго чысцей і ўслаўляй Яго раніцай і ўвечары».

⁴²І сказалі анёлы: «о Мар’ям! Сапраўды, Аллаг абраў цябе і зрабіў прачыстаю. Ён абраў цябе перад жанчынамі ўсіх светаў.

⁴³о Мар’ям! Будзь пакорліваю перад Госпадам сваім, упадзі да зямлі і кланяйся разам з тымі, хто кланяецца».

⁴⁴Гэта – весткі са схаванага, якое Мы адкрываем табе. Ты не быў сярод тых, хто кідаў свае трасціны для пісьма – каму б гэта даручыць Мар’ям? І ты не быў сярод іх, калі яны спрачаліся.

⁴⁵І сказалі анёлы: «о Мар’ям! Сапраўды, Аллаг паведамляе табе добрую вестку пра слова ад Яго. Імя яму – Іса Месія, сын Мар’ям. Ён будзе ўшанаваны ў цяперашнім жыцці і ў жыцці наступным і будзе адным з набліжаных.

⁴⁶Ён будзе гутарыць з людзьмі яшчэ ў калысцы і ў дарослым узросце. Ён будзе адным з праведнікаў».

⁴⁷Яна сказала: «Госпадзе! Як можа быць у мяне дзіця, калі ніводзін мужчына не дакранаўся да мяне?» [Анёл] сказаў: «Так здарыцца, бо Аллаг робіць так, як пажадае». Калі Ён вырашае нешта – дык толькі кажа: «Будзь!» – і яно паўстае.

⁴⁸Ён навучыць яго Пісанню, мудрасці, Таўрату ды Інджылю

⁴⁹і зробіць пасланцом да сыноў Ісраіля: «Я прыйшоў да вас са знакам ад вашага Госпада. Я зраблю вам з гліны падабенства птушкі, і яна, з дазволу Аллага, стане птушкаю. Я загаю невідушчага ад нараджэння і пракажонага і я адраджу сканаўшага – з дазволу Аллага. Я распавяду вам пра тое, што вы ясьце, і што адкладаеце на запас у сваіх хатах. Сапраўды, у гэтым будзе знак для вас, калі вы з’яўляецеся вернікамі.

⁵⁰Я буду сцвярджаць тое, што было да мяне ў Таўраце. Я дазволю вам частку таго, што забаронена вам. Я прыйшоў да вас са знакам ад вашага Госпада. Таму палохайцеся Аллага і падпарадкоўвайцеся мне.

⁵¹Сапраўды, Аллаг мой Госпад і ваш Госпад. Пакланяйцеся ж Яму! Гэта і ёсць просты шлях».

⁵²І калі Іса адчуў іхную няверу, дык ён спытаў: «Хто мае памагатыя на шляху да Аллага?» Апосталы адказалі: «Мы памагатыя Аллага. Мы паверылі ў Аллага. засведчы ж тое, што мы – адданыя Яму.

⁵³Госпадзе наш! Мы паверылі ў тое, што Ты паслаў. Мы ідзем за пасланцом, таму запішы нас разам з тымі, якія сведчаць».

⁵⁴І яны мудрагелілі, але Аллаг мае задум супраць іхнага мудрагельства. Аллаг Вышэйшы за мудрагеляў.

⁵⁵Вось Аллаг сказаў: «о Ісе! Я супакою цябе і ўзнясу цябе да Сябе, і Я ачышчу цябе ад тых, якія не паверылі. І я дам магчымасць тым, якія рушылі за табою, мець перавагу над тымі, якія не паверылі – аж да дня Адраджэння. А потым да Мяне паварочаецеся вы. І Я разважу паміж вамі тое, пра што вы спрачаецеся.

⁵⁶А тых, якія не верылі, Я скараю суворым пакараннем, як у жыцці зямным, так і ў наступным жыцці. І не будзе ў іх памагатых.

⁵⁷А тым, якія паверылі і здзяйснялі добрыя справы, адгодзяць поўным узнагароджаннем. Аллаг не любіць прыгнятальнікаў».

⁵⁸Вось так мы паведамляем табе знакі і мудры напамін.

⁵⁹Сапраўды, Іса перад Аллагам падобны на Адама – Ён стварыў яго з праху, а потым сказаў таму: «Будзь!» – і ён ёсць.

⁶⁰Праўда – ад твайго Госпада. Таму не будзь сярод тых, хто вагаецца.

⁶¹А калі хто пачне спрачацца з табою пасля таго, як да цябе прыйшло веданне, дык скажы: «Паклічам жа нашых і вашых сыноў, нашых і вашых жонак, нас саміх і вас саміх, памолімся ды і наклічам праклён Аллага на хлусаў».

⁶²Сапраўды, гэты аповяд праўдзівы. І няма бога, апроч Аллага і, сапраўды, Ён – Вялікі, Мудры.

⁶³А калі яны адхінуцца, дык, сапраўды, Аллаг ведае тых, якія робяць ганьбу.

⁶⁴Скажы: «о людзі Пісання! Прыйдзем жа да адзінага слова паміж намі і паміж вамі – што мы не будзем пакланяцца нікому, апроч Аллага, і не будзем нікога дадаваць Яму ў сутаварышы, і не будзем лічыць за Госпада кагосьці іншага з нас ці з вас, а толькі Аллага». А калі яны адхінуцца, дык скажы: «засведчыце, што мы – адданыя Яму».

⁶⁵о людзі Пісання! Чаму вы спрачаецеся пра Ібрагіма, бо Таўрат і Інджыль былі пасланыя толькі пасля яго? Хіба вы не разумееце?

⁶⁶Вы спрачаліся пра тое, што было вам вядома. А чаму ж цяпер вы не спрачаецеся пра тое, што вам не вядома? Аллаг ведае, а вы не ведаеце.

⁶⁷Ібрагім не быў ні юдэем, ні хрысціянінам, але ён быў ханіфам, адданым. Ён не быў паганцам.

⁶⁸Сапраўды, бліжэйшыя з людзей да Ібрагіма тыя, якія пайшлі за ім, а таксама гэты Прарок і тыя, якія паверылі. Аллаг – Абаронца вернікаў.

⁶⁹Частка з людзей Пісання жадае, каб вас увялі ў аблуду. Але ж блукаюць толькі яны самі, хоць і не адчуваюць гэтага.

⁷⁰о людзі Пісання! Чаму вы не верыце ў знакі Аллага? І вы ж самі з’яўляецеся сведкамі гэтаму.

⁷¹о людзі Пісання! Чаму вы апранаеце праўду ў няпраўду і хаваеце праўду? Бо вы ведаеце яе.

⁷²І сказала частка людзей Пісання: «Верце ў пачатку дня ў тое, што паслана вернікам, а напрыканцы дня не верце ў гэта; магчыма, паварочаюцца яны.

⁷³Не верце нікому, апроч таго, хто ідзе за вашым вераннем». Скажы: «Сапраўды, просты шлях – гэта просты шлях ад Аллага». [Сказалі яны]: «І каб ніхто не атрымаў таго, што атрымалі вы, і каб ніхто не спрачаўся з вамі перад вашым Госпадам». Скажы: «Сапраўды, шчодрасць – у Аллага. Ён дае яе, каму пажадае». І Аллаг – Усеабдымны, Усеведаючы.

⁷⁴Ён абірае для Сваёй літасці, каго пажадае. Аллаг – Уладар вялікае шчодрасці.

⁷⁵Сярод людзей Пісання ёсць такія, якія, калі ты даверыш ім кінтар (вялікую колькасць), паварочаюць табе яго; але ёсць і такія, якія, калі ты даверыш ім дзінар, не паварочаюць табе і гэтага – толькі калі ты будзеш стаяць над імі. Гэта так, бо яны кажуць: «Не будзе нам граху праз гэтых непісьменных». І яны свядома хлусліва сведчаць супраць Аллага.

⁷⁶Але не! Калі хто выконвае свой запавет з Ім і палохаецца Аллага, дык Аллаг любіць збожных.

⁷⁷Сапраўды, тыя, якія прадаюць запавет Аллага і сваю веру за мізэрную вартасць, не будуць мець долі ў наступным жыцці. У дзень Адраджэння Аллаг не будзе размаўляць з імі, не зірне на іх і не ачысціць іх. Чакае на іх пакутлівае пакаранне.

⁷⁸І сярод іх ёсць такія, якія сваімі мовамі скажаюць Пісанне, каб вы прынялі за Пісанне тое, чаго на самой справе ў Пісанні няма. І яны кажуць: «Гэта ад Аллага», – а на самой справе яно не ад Аллага. І яны свядома хлусліва сведчаць супраць Аллага.

⁷⁹Не пасуе чалавеку, якому Аллаг даў Пісанне, мудрасць і прароцтва, казаць людзям: «Будзьце рабамі мне, а не Аллагу». Наадварот, будзьце кіраўнікамі ведаў, бо вы навучаеце Пісанню і вывучаеце яго.

⁸⁰І не варта гэтаму чалавеку таксама заклікаць да таго, каб анёла альбо прарока лічылі Госпадам. Няўжо ён будзе заклікаць вас да няверы пасля таго, як вы сталі адданымі Аллагу?

⁸¹Аллаг склаў запавет з прарокамі: «Вось тое, што Я дам вам з Пісання і мудрасці. Потым прыйдзе да вас Пасланец, які пацвердзіць тое, што будзе ў вас. Вам варта паверыць у яго і дапамагаць яму». І ён спытаў: «Ці згодныя вы з гэтым, і возьмеце гэта на сябе?» Тыя адказалі: «згодныя». Сказаў Ён: «Будзьце ж сведкамі гэтаму і Я буду сведкам разам з вамі».

⁸²А калі хто пасля гэтага адхінецца, тыя – непакорлівыя».

⁸³Няўжо яны шукаюць іншага верання, а не верання Аллага? Яму падпарадкаваліся ўсе, хто на нябёсах і на зямлі – як самахоць, дык і прымусова. І да Яго паварочаюцца яны.

⁸⁴Скажы: «Мы паверылі ў Аллага і ў тое, што паслана нам, і што паслана Ібрагіму, Ісмаілю, Ісхаку, Якубу і каленам; у тое, што дадзена Мусе, Ісе і прарокам ад іхнага Госпада. Мы не праводзім мяжы паміж імі і мы – адданыя Яму».

⁸⁵Хто шукае іншага верання заміж ісламу, ад таго не будзе прынята, а ў наступным жыцці ён будзе сярод тых, хто страціў усё.

⁸⁶Як жа Аллаг пакажа просты шлях тым людзям, якія мелі веру, сведчылі пра тое, што Пасланец з’яўляецца праўдзівым, і да якіх прыйшлі выразныя знакі – і пасля ўсяго гэтага сталі нявернікамі? Аллаг не вядзе простым шляхам няслушных людзей.

⁸⁷Іхнае ўзнагароджанне – праклён Аллага, анёлаў і ўсіх людзей.

⁸⁸Яны будуць там павек. Не будзе палегчана іхнае пакаранне і не будзе адтэрміноўкі ім,

⁸⁹апроч тых, якія павініліся і потым выправілі зробленае імі. Сапраўды, Аллаг – Прабачаючы, Міласэрны.

⁹⁰Сапраўды, ад тых, якія зрабіліся нявернікамі пасля таго, як мелі веру, а потым яшчэ і павялічылі сваю няверу, не будзе прынята іхнае каянне. Менавіта яны блукаюць у аблудзе.

⁹¹Сапраўды, ад тых, якія не паверылі і сканалі нявернікамі, не будзе прынята ад іх золата нават памерам з зямлю, калі хтосьці паспрабуе адкупіцца ім. На іх чакае пакутлівае пакаранне і не будзе для іх памагатых.

⁹²Вы не дасягняце збожнасці, пакуль не будзеце ахвяраваць тое, што дорага вам. І што б вы ні ахвяравалі, сапраўды, Аллаг ведае пра гэта.

⁹³Усялякая ежа была дазволеная сынам Ісраїля перад пасланнем Таўрата, апроч той, якую Ісраїль забараніў сам сабе. Скажы: «Прынясіце ж Таўрат і прачытайце гэта, калі вы праўдзівыя».

⁹⁴А калі хто пасля гэтага ўзводзіць паклёп на Аллага, дык менавіта яны з’яўляюцца няслушнымі.

⁹⁵Скажы: «Сапраўдным з’яўляецца Аллаг! Ідзіце ж за вераннем Ібрагіма-ханіфа, а ён не быў паганым».

⁹⁶Сапраўды, першы дом, збудаваны людзьмі – гэта дом у Бацці, блаславенне і просты шлях для светаў.

⁹⁷Там утрымліваюцца дакладныя знакі. Гэта – месца Ібрагіма, і хто ўвойдзе туды, будзе ў бяспецы. Людзі абавязаныя перад Аллагам здзяйсняць хадж у дом – хто будзе здольны на гэта. А калі хто не верыць, дык Аллаг не мае патрэбы ў жыхарах светаў.

⁹⁸Скажы: «о людзі Пісання! Чаму вы не верыце ў знакі Аллага, тагды як Аллаг з’яўляецца сведкам таго, што вы робіце?»

⁹⁹Скажы: «о людзі Пісання! Чаму вы адхіляеце вернікаў ад шляху Аллага, спрабуючы сказіць гэты шлях? Вы ж самі з’яўляецеся сведкамі. Аллаг не абміне таго, што робіце вы».

¹⁰⁰ о вы, якія паверылі! Калі вы падпарадкуецеся некаторым з людзей Пісання, дык яны ператвораць вас у нявернікаў пасля таго, як была ў вас вера.

¹⁰¹ Як жа вы прымееце не верыць, калі чытаюць вам знакі Аллага, і сярод вас Ягоны Пасланец? Хто шукае абароны ў Аллага, той ужо ўстаў на просты шлях.

¹⁰² о вы, якія паверылі! Палохайцеся Аллага вартым Яго сполахам. І сканайце няйначай як зрабіўшыся адданымі Яму.

¹⁰³ Трымайцеся моцна, усе разам, і не падзяляйцеся. згадайце дабрадзейства Аллага да вас, калі вы былі ворагамі, а Ён аб’яднаў вашыя сэрцы, і па Ягоным дабрадзействе вы зрабіліся братамі адзін для аднаго. Вы былі на краі вогненнай прорвы, і Аллаг выратаваў вас ад яе. Вось так Аллаг тлумачыць вам свае знакі – магчыма, вы пойдзеце простым шляхам.

¹⁰⁴ Няхай будзе сярод вас грамада, якая будзе заклікаць да дабра, будзе загадваць добрае і забараняць непрымальнае. Менавіта такія і будуць мець поспех.

¹⁰⁵ І не будзьце падобнымі на тых, якія падзяліліся і разышліся паміж сабою пасля таго, як да іх прыйшло веданне; на такіх чакае вялікае пакаранне,

¹⁰⁶ у той дзень, калі некаторыя твары зробяцца белымі, а некаторыя – чорнымі. Скажуць тым, чые твары зрабіліся чорнымі: «Няўжо вы сталі нявернікамі пасля таго, як у вас была вера? Таму паспрабуйце на смак тое, ува што вы не верылі».

¹⁰⁷ А тыя, чые твары зрабіліся белымі, патрапяць у літасць Аллага. І будуць яны там павек.

¹⁰⁸ Гэта знакі Аллага, якія Мы падаем табе ў праўдзе. Аллаг не жадае няслушнасці для жыхароў светаў.

¹⁰⁹ Аллагу належыць усё, што на нябёсах, і ўсё, што на зямлі. І да Аллага вяртаюцца ўсе справы.

¹¹⁰ Вы – найлепшая грамада, створаная сярод людзей: вы загадваеце добрае, забараняеце непрымальнае і верыце ў Аллага. Калі б людзі Пісання таксама паверылі, дык гэта было б лепш для іх. Ёсць сярод іх вернікі, але большасць з іх – непакорлівыя.

¹¹¹ Яны не зробяць вам ніякай шкоды, апроч абраз. Калі яны пачнуць змагацца з вамі, дык павернуцца да вас спіною, пасля чаго ніхто ім не дапаможа.

¹¹² дзе б вы не знайшлі іх, яны паўсюль будуць зняважаныя – хіба як атрымаюць прытулак у Аллага і прытулак у людзей. Яны наклікалі на сябе гнеў Аллага і паразіла іх галеча. Гэта так, бо яны не верылі ў знакі Аллага і забівалі прарокаў без права на тое. Гэта – за іхны няпослух і за іхныя парушэнні.

¹¹³ Не ўсе яны аднолькавыя. Ёсць сярод людзей Пісання трывалая суполка, якая чытае знакі Аллага па начах, нізка кланяючыся.

¹¹⁴ Яны вераць у Аллага і ў Апошні дзень, загадваюць добрае і забараняюць непрымальнае, папярэджваюць адно аднаго ў добрых справах. Яны і з’яўляюцца аднымі з праведнікаў.

¹¹⁵ Што б добрага яны не зрабілі, яно не захаваецца. Аллаг ведае пра збожных.

¹¹⁶ Сапраўды, тым, якія не паверылі, ніяк не дапаможа ні іхная маёмасць, ні іхныя дзеці. Яны з’яўляюцца жыхарамі агню – і будуць яны там павек.

¹¹⁷ Тое, што яны выдаткоўваюць у гэтым жыцці, падобна да маразянага ветру. Ён пабіў ніву людзей, якія былі няслушныя да саміх сябе, і ён знішчыў яе. Гэта не Аллаг зрабіў няслушна з імі, гэта яны самі былі няслушныя да сябе.

¹¹⁸ о вы, якія паверылі! Не атачайце сябе тымі, хто не з асяроддзя вас. Яны прыпільнуюць выпадак нашкодзіць вам і пацешыцца з вашых цяжкасцяў. Нянавісць бачная на іхных вуснах, але яшчэ большая нянавісць схаваная ў іхных сэрцах. Мы ўжо патлумачылі вам знакі, калі б толькі разумелі вы.

¹¹⁹ Вы любіце іх, а яны не любяць вас. Вы верыце ва ўсе Пісанні, і калі яны сустракаюць вас, дык кажуць: «Мы паверылі». А калі застаюцца сам- насам, дык грызуць пазногці ад сваёй нянавісці да вас. Скажы: «Сканайце ад сваёй нянавісці». Аллаг добра ведае пра тое, што ў сэрцах.

¹²⁰ Калі здарыцца з вамі нешта добрае, дык гэта прыгнятае іх. А калі вас паразіць бяда, дык цешацца яны. Але калі вы будзеце трывучымі і збожнымі, дык іхнае мудрагельства ніяк не здолее нашкодзіць вам. Сапраўды, Аллаг разумее тое, што яны робяць.

¹²¹ І вось ты раніцай пакінуў сваю сям’ю, каб паказаць вернікам іхныя месцы перад бойкаю. Аллаг – Усечуючы, Усеведаючы.

¹²² І калі два вашых аддзела ўжо былі здольныя зажурыцца, Аллаг быў іхным Абаронцам. І няхай на Аллага спадзяюцца вернікі.

¹²³ Аллаг дапамог вам пры Бадры, калі вы былі кволымі. Палохайцеся Аллага – магчыма, вы будзеце ўдзячныя.

¹²⁴ І ты сказаў вернікам: «Хіба не дастаткова вам таго, што Аллаг дапамагае вам трыма тысячамі пасланых анёлаў?»

¹²⁵ Так! Калі вы будзеце трывучымі і збожнымі, і калі здзейсняць раптоўны наезд на вас, дык Ён дапаможа вам пяццю тысячамі пазначаных анёлаў.

¹²⁶ Аллаг зрабіў гэта добраю весткаю для вас – для таго, каб супакоіць ёю вашыя сэрцы, бо няма дапамогі, апроч як ад Аллага – Велічнага, Мудрага,

¹²⁷ а таксама для таго, каб знішчыць частку нявернікаў ці зняважыць іх так, каб яны паварочаліся падушанымі.

¹²⁸ Ты не маеш нічога да гэтай справы, прыме Ён іхнае каянне альбо скарае іх. Сапраўды, яны – няслушныя.

¹²⁹ Аллагу належаць тыя, хто на нябёсах, і тыя, хто на зямлі. Ён даруе таму, каму пажадае, і карае таго, каго пажадае. Аллаг – Прабачаючы, Міласэрны.

¹³⁰ о вы, якія паверылі. Не жарыце ліхву, павялічаную ў шмат разоў. І палохайцеся Аллага – магчыма, вы будзеце мець поспех.

¹³¹ І палохайцеся агню, які падрыхтавалі нявернікам.

¹³² І падпарадкоўвайцеся Аллагу і Пасланцу – магчыма, вы атрымаеце літасць.

¹³³ Імкніцеся ж да прабачэння вашага Госпада і раю, працягласць якога роўная нябёсам і зямлі. Яго падрыхтавалі для збожных,

¹³⁴ якія выдаткоўваюць на міласціну ва ўцесе і ў бядзе, якія стрымліваюць гнеў і даруюць людзям. Аллаг любіць тых, якія робяць дабро.

¹³⁵ І тыя, якія здзейснілі нешта агіднае альбо зрабілі няслушна з самімі сабой, згадваюць Аллага і просяць у Яго прабачэння іхных грахоў; а хто ж прабачыць грахі, апроч Аллага? Тыя, якія не паўтараюць зробленага, ведаючы пра гэта –

¹³⁶ менавіта такія будуць мець сваім узнагароджаннем прабачэнне ад іхнага Госпада і сады, дзе цурчаць рэкі. Яны будуць там павек. добрае ж узнагароджанне маюць тыя, хто гэта робіць.

¹³⁷ Такое здаралася і раней за вас. Пашпацыруйце па зямлі і зірніце, які быў канец тых, хто абвінавачваў у хлусні.

¹³⁸ Гэта – тлумачэнне для людзей, просты шлях і навука для збожных.

¹³⁹ Не будзьце кволымі і не сумуйце, бо вы будзеце мець перавагу над іншымі – калі вы вернікі.

¹⁴⁰ Калі паранілі вас, дык і яны таксама былі параненыя раней за вас. Мы мяняем для людзей такія дні па чарзе, каб Аллаг ведаў тых, якія паверылі, і каб Ён абраў сярод вас пакутнікаў. Аллаг не любіць няслушных.

¹⁴¹ І каб Аллаг ачысціў тых, якія паверылі, і знішчыў нявернікаў.

¹⁴² Няўжо вы думаеце, што ўвойдзеце ў рай, і Аллаг не будзе ведаць тых сярод вас, якія вялі барацьбу, і не будзе ведаць тых, якія былі трывучымі?

¹⁴³ Вы імкнуліся да сканання перад тым, як сустрэліся з ім. І вось цяпер вы бачыце яго на свае вочы.

¹⁴⁴ Мухаммад – толькі Пасланец. Былі пасланцы і да яго. Няўжо, калі ён сканае ці будзе забіты, адступіце вы? А хто адступіць, той ніяк не здолее нашкодзіць Аллагу. Аллаг жа ўзнагародзіць удзячных.

¹⁴⁵ Ніводная душа не сканае, апроч як з дазволу Аллага, у пэўны Ім час. Хто жадае ўзнагароджання зямнога жыцця, таго Мы ўзнагародзім ім. А хто жадае ўзнагароджання наступнага жыцця, таго мы ўзнагародзім ім. І мы ўзнагародзім удзячных.

¹⁴⁶ Колькі ж было прарокаў, якія са сваімі паплечнікамі змагаліся супраць ворага. Яны не страцілі моцы ад таго, што паразіла іх на шляху Аллага, не сталі кволымі, і не падпарадкаваліся непрыхільніку. Аллаг любіць трывучых.

¹⁴⁷ Яны не казалі нічога, апроч: «Госпадзе наш! даруй нам нашыя грахі і нястрыманасць у нашай справе. Умацуй наш прагрэс і дапамажы нам супраць нявернікаў».

¹⁴⁸ Аллаг дараваў ім іхнае ўзнагароджанне ў зямным жыцці, а таксама выдатнае ўзнагароджанне ў наступным жыцці. Аллаг любіць тых, якія робяць дабро.

¹⁴⁹ о вы, якія паверылі! Калі вы падпарадкуецеся тым, якія не паверылі, дык яны прымусяць вас адступіць. І вы паварочаецеся, страціўшы ўсё.

¹⁵⁰ І Аллаг – Абаронца ваш і Ён – лепшы з памагатых.

¹⁵¹ Мы пасеем у сэрцах нявернікаў жах за тое, што яны прыпісвалі Аллагу сутаварышаў, у той час як Аллаг не пасылаў пра гэта ніводнага доказу. Сховішчам іхным будзе агонь. Жахлівае месца прыгнятальнікаў

¹⁵² Аллаг быў праўдзівым з вамі ў сваёй абяцанцы, калі вы знішчалі іх з Ягонага дазволу, пакуль вы не зажурыліся і не пачалі спрачацца пра загад. Вы здзейснілі няпослух пасля таго, як ён паказаў вам дарагое для вас. Ёсць сярод вас тыя, хто імкнецца да зямнога жыцця, а ёсць сярод вас тыя, хто імкнецца да наступнага жыцця. Потым Ён прымусіў вас да ўцёкаў – каб выпрабаваць вас. Але ён ужо прабачыў вас, бо Аллаг Шчодры да вернікаў.

¹⁵³ Вось вы пачалі ўзнімацца, не гледзячы адно на аднаго. Пасланец клікаў вас, знаходзячыся з тылу. Аллаг адплаціў вам сумам за сум – каб вы не сумавалі ні па тым, што страцілі, ні па тым, што паразіла вас. Аллаг ведае пра тое, што вы робіце.

¹⁵⁴ Пасля суму ён паслаў вам супакойны сон, які закрануў частку з вас. Іншыя ж былі засмучаныя думкамі пра сябе, няслушна думаючы пра Аллага так, як думалі ў часы невуцтва. Яны казалі: «Ці прымеем мы нешта вырашаць у гэтай справе?» Скажы: «Справа цалкам належыць Аллагу». Яны хаваюць у сваіх думках тое, што не жадаюць адкрыць табе. Яны кажуць: «Калі б мы сапраўды нешта вырашалі, дык нас тут не забівалі б». Скажы: «Нават калі б вы засталіся дома, дык тыя, каму прызначана загінуць, абавязкова рушылі б да месца свайго сканання, і Аллаг выпрабаваў бы тое, што ў вашых грудзях, каб ачысціць тое, што ў вашых сэрцах». Аллаг ведае тое, што ў сэрцах.

¹⁵⁵ Сапраўды, тыя сярод вас, якія адхінуліся ў дзень сутыкнення двух войскаў, шатан прымусіў зачапіцца за некаторыя іхныя ўчынкі. Але Аллаг прабачыў іх. Сапраўды, Аллаг – Прабачаючы, Стрымалы.

¹⁵⁶ о вы, якія паверылі! Не будзьце падобнымі да тых, якія не паверылі і сказалі пра сваіх братоў, калі тыя былі ў дарозе альбо прымалі ўдзел у змаганні: «Калі б яны былі ў нас, дык не сканалі б і не былі б забітымі». Бо Аллаг зрабіў гэта нагодаю для суму ў іхных сэрцах. Аллаг даруе жыццё і скананне і Аллаг бачыць тое, што вы робіце.

¹⁵⁷ Клянуся! Калі вас заб’юць ці вы сканаеце на шляху Аллага, дык прабачэнне ад Аллага і літасць лепш за тое, што яны назапашваюць.

¹⁵⁸ Клянуся! Калі вы сканаеце ці будзеце забітыя, дык абавязкова будзеце сабраныя ў Аллага.

¹⁵⁹ Па літасці ад Аллага ты быў лагодны з імі. Калі б ты быў няветлівым альбо жорсткім, дык яны абавязкова пакінулі б цябе. даруй ім і малі аб прабачэнні для іх; райся з імі па справах. А калі нешта вырашыш, дык ускладай надзеі на Аллага. Сапраўды, Аллаг любіць тых, якія спадзяюцца на Яго.

¹⁶⁰ Калі Аллаг даруе вам дапамогу, дык ніхто не пераможа вас. А калі ён пазбавіць вас яе, дык хто ж дапаможа вам заміж Яго? Няхай на Яго спадзяюцца вернікі.

¹⁶¹ Не падыходзіць Прароку няслушна дзяліць здабычу. Той, хто прысабечыць здабычу няслушна, прыйдзе з гэтаю здабычаю ў дзень Адраджэння. Аддадуць кожнай душы поўнасцю за тое, што атрымала яна. І не зробяць з імі няслушна.

¹⁶² Няўжо той, хто мае схільнасць ад Аллага, падобны да таго, хто наклікаў на сябе гнеў Аллага і чыім сховішчам будзе пекла? Агіднае ж гэта месца для вяртання.

¹⁶³ Яны будуць мець розныя ўзроўні перад Аллага. Бо Аллаг бачыць тое, што яны робяць.

¹⁶⁴ Аллаг ужо ўчыніў ласку да вернікаў, калі выправіў да іх пасланца з асяроддзя іх саміх. Ён чытае ім Ягоныя знакі, ачышчае іх, вучыць іх Пісанню і мудрасці, хоць раней яны і знаходзіліся ў сапраўднай аблудзе.

¹⁶⁵ І калі вас паразіла ліха – а яшчэ раней вы кагосьці паразілі ўдубальт мацней – дык вы спыталі: «Адкуль гэта?» Скажы: «Ад вас саміх». Сапраўды, Аллаг здольны на кожную рэч.

¹⁶⁶ Тое, што паразіла вас у дзень сутыкнення двух войскаў, адбылося з дазволу Аллага для таго, каб ён ведаў вернікаў,

¹⁶⁷ і ведаў тых, якія крывадушнічаюць. Ім сказалі: «Прыйдзіце і станьце да барацьбы на шляху Аллага ці абараняйцеся!» Яны адказалі: «Калі б мы ведалі, што адбудзецца бойка, дык абавязкова пайшлі б за вамі». Але ў гэты дзень яны былі бліжэй да няверы, ніж да веры. Яны кажуць сваімі вуснамі тое, чаго няма ў іхных сэрцах. Аллаг ведае пра тое, што яны хаваюць.

¹⁶⁸ Гэта яны, седзячы дома, казалі сваім братам: «Калі б вы паслухаліся нас, дык не забівалі б вас». Скажы: «Адхініце ж скананне ад саміх сябе, калі вы праўдзівыя».

¹⁶⁹ Не лічыце нежывымі тых, якія загінулі на шляху Аллага. Не, яны жывыя і атрымліваюць долю ў свайго Госпада,

¹⁷⁰ цешачыся з таго, што дараваў ім Аллаг па Сваёй літасці; трыумфаваць, што тым, якія засталіся з тылу іх, няма чаго палохацца, і што не будуць засмучаныя яны.

¹⁷¹ Цешацца яны з ласкі Аллага, Ягонае шчодрасці і таго, што Аллаг не страціць узнагароджання вернікаў,

¹⁷² якія адказалі Аллагу і Пасланцу пасля таго, як былі параненыя. Чакае на тых сярод іх, якія рабілі дабро і былі збожнымі, вялікае ўзнагароджанне.

¹⁷³ Сказалі ім: «Сапраўды, людзі сабраліся супраць вас. Таму не палохайцеся іх!» Але гэта толькі дадало ім веры. Таму яны адказалі: «дастаткова нам Аллага! Ён выдатны Абаронца».

¹⁷⁴ Таму яны паварочаліся з ласкаю ад Аллага і Ягонаю шчодрасцю. Ліха не кранула іх, і яны рушылі ўтроп ласкі Аллага. Аллаг – Уладар вялікае шчодрасці.

¹⁷⁵ Гэта толькі шатан палохае вас сваімі памагатымі. Але не палохайцеся іх, а палохайцеся Мяне, калі вы вернікі.

¹⁷⁶ Няхай жа не засмучаюць цябе тыя, якія спяшаюцца ў сваёй няверы. Яны ніяк не здолеюць перашкодзіць Аллагу. Аллаг жадае, каб яны не мелі долі ў наступным жыцці. Чакае на іх вялікае пакаранне.

¹⁷⁷ Сапраўды, тыя, якія набылі няверу за веру, ніяк не здолеюць перашкодзіць Аллагу. Чакае на іх вялікае пакаранне.

¹⁷⁸ Няхай не думаюць тыя, якія не вераць, што Нашая адтэрміноўка з’яўляецца дабром для іх. Мы далі ім адтэрміноўку толькі для таго, каб яны павялічылі свае грахі. Чакае на іх вялікае пакаранне.

¹⁷⁹ Аллаг не пакіне вернікаў у тым стане, у якім вы знаходзіцеся, пакуль не адрозніць ён паміж дрэнным і добрым. Аллаг не навучыць вас таемнаму, але Аллаг абірае сярод пасланцоў сваіх таго, каго пажадае. Таму паверце ў Аллага і Ягоных пасланцоў. І калі вы паверыце і будзеце збожнымі, дык атрымаеце вялікае ўзнагароджанне.

¹⁸⁰ Няхай не думаюць тыя, якія праяўляюць хцівасць у тым, што Аллаг дараваў ім па Сваёй шчодрасці, што гэта лепш для іх. дык не, гэта горш для іх. У дзень Адраджэння тое, на што яны шчадзіліся, павісне вакол іхнае шыі. Аллагу належыць спадчына нябёсаў ды зямлі і Яму вядома тое, што вы робіце.

¹⁸¹ Аллаг пачуў словы тых, якія казалі: «Сапраўды, Аллаг – незаможны, а мы – багатыя!» Мы запішам і тое, што яны казалі, і тое, што яны забівалі прарокаў без права. І мы скажам: «Паспрабуйце на смак вогненнае пакаранне

¹⁸² за тое, што вы падрыхтавалі сваімі рукамі. Бо Аллаг не робіць з рабамі няслушна».

¹⁸³ І якія казалі: «Сапраўды, Аллаг наказаў нам не верыць ніводнаму пасланцу, пакуль ён не пакажа нам ахвяру, якую зжарэ агонь». Скажы: «да вас ужо прыходзілі пасланцы з выразнымі знакамі і тым, пра што вы сказалі. Чаму ж тагды вы забілі іх, калі вы кажаце праўду?».

¹⁸⁴ І калі яны ўспрымуць цябе за хлуса, дык таксама яны ўспрымалі за хлусаў і тых, якія прыходзілі перад табою з выразнымі знакамі, кнігамі і зіхатлівым Пісаннем.

¹⁸⁵ Кожная душа паспрабуе скананне, але адплацяць вам поўнасцю толькі ў дзень Адраджэння. І хто будзе выдалены ад агню і ўведзены ў рай, той і будзе мець поспех. зямное жыццё – толькі хлуслівае суцяшэнне.

¹⁸⁶ Вы абавязкова будзеце выпрабаваныя сваёй маёмасцю і самімі сабой. І вы абавязкова пачуеце шмат крыўднага ад тых, каму было дадзена Пісанне раней за вас, а таксама ад паганых. Але калі вы будзеце трывучымі ды збожнымі, дык гэта і будзе сапраўднаю рашучасцю.

¹⁸⁷ І вось Аллаг узяў запавет з тымі, каму было дадзена Пісанне: «Патлумачце яго людзям і не хавайце яго!» Але яны не прынялі яго і прадалі за мізэрную вартасць. Агідна тое, што нагандлявалі яны.

¹⁸⁸ Не думай жа, што тыя, якія цешацца са сваіх учынкаў і любяць, каб іх ухвалялі за тое, чаго яны ў рэчаіснасці не рабілі – дык вось, не думай, што яны выратуюцца ад пакарання. Чакае на іх вялікае пакаранне.

¹⁸⁹ Аллагу належыць улада над нябёсамі і зямлёю. Аллаг здольны на кожную рэч.

¹⁹⁰ Сапраўды, у тварэнні нябёсаў і зямлі, у размежаванні ночы і дня, ва ўсім гэтым – знак для адораных розумам,

¹⁹¹ якія згадваюць Аллага стоячы, седзячы і лежачы, якія разважаюць над стварэннем нябёсаў і зямлі: «Госпадзе наш! Ты не стварыў усё гэта дарэмна. Прыслаўны Ты! Выратуй жа нас ад пакарання агнём!

¹⁹² Госпадзе наш! Сапраўды, Той, Каго ты кінеш у агонь, будзе ў ганьбе. І ў няслушных не будзе памагатых.

¹⁹³ Госпадзе наш! Сапраўды, мы пачулі вяшчальніка, які заклікаў да веры: «Паверце ў Госпада вашага!» Таму мы паверылі. Госпадзе наш! даруй нам нашыя грахі і адпусці нам нашыя ліхія ўчынкі! І даруй нам супакой разам з праведнымі!

¹⁹⁴ Госпадзе наш! даруй нам тое, што ты паабяцаў нам праз Сваіх пасланцоў. І не ганьбі нас у дзень Адраджэння. Сапраўды, Ты не парушаеш абяцанкі»

¹⁹⁵ І адказаў ім іхны Госпад: «Я не зраблю марнымі вашыя ўчынкі – ні ўчынкаў мужчын, ні ўчынкаў жанчын. Бо адны з вас паходзяць ад іншых. А тым, якія перабраліся, былі выгнаныя са сваіх хатаў, адчувалі пакуты на маім шляху, змагаліся і гінулі, тым я абавязкова адпушчу іхныя ліхія ўчынкі ды ўвяду такіх у сады, дзе цурчаць рэкі. Гэта ўзнагароджанне ад Аллага, а ў Аллага – найлепшае ўзнагароджанне».

¹⁹⁶ Няхай не вабіць цябе зямная мітусня тых, якія не паверылі,

¹⁹⁷ бо нікчэмная асалода гэтая. А потым іхным сховішчам будзе пекла – і якое агіднае гэта сховішча.

¹⁹⁸ Але на тых, якія палохаліся свайго Госпада, чакаюць сады, дзе цурчаць рэкі. Яны будуць там павек, раскашуючы пачастункамі Аллага. Тое, што ў Аллага, лепш для праведнікаў.

¹⁹⁹ Сапраўды, сярод людзей Пісання абавязкова ёсць тыя, якія паверылі ў Аллага і ў тое, што паслана вам, а таксама ў тым, што паслана ім. Яны маюць сполах перад Аллагам і не прадаюць знакі Аллага за мізэрную вартасць. Чакае на іх узнагароджанне ад іхнага Госпада. Сапраўды, Аллаг – хуткі ў адгодзе.

²⁰⁰ о вы, якія паверылі! Будзьце трывучыя, змагайцеся ў трыванні, будзьце трывалымі. І палохайцеся Аллага – магчыма, вы будзеце мець поспех.