Fatir

¹ Хвала Аллагу, Творцу нябёсаў i зямлі, які зрабіў анёлаў паслан¬цамі, якія маюць адно, два, тры і чатыры крылы! Ён дадае ў тварэннi, што пажадае. Сапраўды, Аллаг здольны на кожную рэч.

² Ніхто не стрымае літасці, якую Аллаг адкрывае людзям. А тое, што стрымае Ён сам, ужо не пашле ніхто. А Ён – Велічны, Мудры.

³ о людзі! Узгадайце дабрадзейства Аллага да вас! Ці ёсць іншы стваральнік заміж Аллага, які надзеліў бы вас з неба і зямлі? Няма бога, апроч Яго. Як жа яны падаліліся!

⁴ Калі яны прызнаюць цябе хлусам, дык і раней пасланцоў лічылі хлусамі. Але ўсе справы вяртаюцца да Аллага.

⁵ о людзі! Сапраўды, абяцанка Аллага праўдзівая. Няхай не вабі¬ць вас зямное жыццё, i няхай спакуснік не вабіць вас супраць Аллага!

⁶ Сапраўды, шатан – ваш вораг, таму стаўцеся да яго як да ворага. Ён заклікае сваіх прыхільнікаў да таго, каб яны сталі жыхарамі пекла.

⁷ На тых, якія не паверылі, чакае жорсткае пакаранне. А на тых, якія паверылі і здзяйснялі дабро, чакае прабачэнне і вялікае ўзнага¬роджанне.

⁸ Няўжо той, каму ўпрыгожаныя ягоныя ўчынкі так, што ён успры¬мае іх за дабро, роўны [таму, каму Аллаг паказаў на просты шлях]? Са¬праўды, Аллаг збівае са шляху, каго пажадае, і вядзе простым шляхам, каго пажадае. Не маркоцься праз іх. Сапраўды, Аллаг ведае тое, што яны робяць.

⁹ Аллаг – Той, Хто пасылае вятры. Калі яны прыносяць аблокі, мы прыводзім іх да нежывое зямлі і адраджаем яе пасля сканання. Такім будзе і адраджэнне.

¹⁰Калі хто-небудзь жадае магутнасці, дык уся магутнасць належы¬ць Аллагу. да Яго ўзыходзіць добрае слова і слушная справа ўзнімае яго [да Аллага]. А на тых, якія задумваюць ліха, чакае жорсткае пака¬ранне. згінуць іхныя мудрагельствы!

¹¹Аллаг стварыў вас з праху, потым – з кроплі насення, а потым зрабіў вас парамі. Жонка не прымее панесці альбо нарадзіць, апроч як з Ягонае веды. доўга жыве жыхар альбо скарачаецца ягонае жыццё – гэта ўсё змяшчаецца ў Пісанні. Сапраўды, гэта для Аллага – латва.

¹²два вадазборы не роўныя паміж сабою. Адзін з іх – прыемны на смак, прэсны, латвы для пітва, а іншы – салоны, горкі. з кожнага з іх вы атрымліваеце свежае мяса і здабываеце ўпрыгажэнні, якія апрана¬еце. Ты бачыш караблі, якія плывуць там, каб вы маглі шукаць Ягонае літасці. Магчыма, вы будзеце ўдзячныя.

¹³Ён скарачае дзень ноччу, а ноч скарачае днём. Ён скарыў сонца і месяц; яны цякуць да вызначанага тэрміну. Такі Аллаг, ваш Госпад, Яму належыць улада, а тыя, каго вы клічаце заміж Яго, не ўладныя на¬ват над плеўкаю з костачкі фініка.

¹⁴Калі вы клічаце іх, яны не чуюць вашага закліку, а калі б і чулі, дык не адказалі б вам. У дзень Адраджэння яны адмовяцца ад ваша¬га пакланення. Ніхто не паведаміць табе так, як паведаміць Ведаючы.

¹⁵о людзі! Вы маеце патрэбу ў Аллаге, а Ён – Багаты, Пахвальны.

¹⁶Калі Ён пажадае, дык знішчыць вас i прывядзе новы твор,

¹⁷што для Аллага зусім не цяжка.

¹⁸Ніхто не панясе цяжар іншага. Калі абцяжараны i пакліча каго¬сці, той не возьме нічога [ад яго], нават калі гэта будзе ягоны сваяк. Ты засцерагай толькі тых, хто таемна палохаецца Госпада свайго і зд-зяйсняе малітву. Хто ачысціўся, дык ачысціўся толькі сам для сябе. I да Аллага вяртанне.

¹⁹не роўныя паміж сабою невідушчы i відушчы,

²⁰цемра і святло,

²¹цень i спякота;

²²не роўныя жывыя і нежывыя. Сапраўды, Аллаг даруе слых, каму пажадае. Ты не даш слых тым, якія ў магілах.

²³Ты толькі засцерагальнік.

²⁴Мы паслалі цябе з праўдаю як добрага вястуна і засцерагаль¬ніка. Няма народа, да якога не прыходзіў бы засцерагальнік.

²⁵Калі яны прызнаюць цябе як ашуканца, дык і раней пасланцоў лічылі хлусамі. Іхныя пасланцы прыходзілі да іх з выразнымі знакамі, пісаннямі і выразнаю кнігаю.

²⁶А потым Я схапіў тых, якія былі нявернікамі. Якая ж была ад¬плата!

²⁷Няўжо ты не бачыш, што Аллаг пралівае з неба ваду, якой Мы прарошчваем плён рознага колеру? Маюць розны колер i горныя сцеж¬кі: белы, чырвоны, а таксама чорны, накшталт як у крумкача.

²⁸Людзі, жывёлы і худоба таксама бываюць рознага колеру. Са¬праўды, палохаюцца Аллага сярод Ягоных рабоў толькі надзеленыя веданнем. Сапраўды, Аллаг – Велічны, Прабачаючы.

²⁹Сапраўды, тыя, якія чытаюць Пісанні Аллага, здзяйсняюць малітву, таемна і адкрыта ахвяруюць з таго, чым Мы іх надзялілі, ма¬юць надзею на прыбытак, які не будзе страчаны,

³⁰каб Аллаг узнагародзіў іх у поўнай меры і яшчэ і дадаў з шчод¬расці Сваёй. Сапраўды, Ён – Прабачаючы, Прыймаючы падзяку.

³¹Пісанне, якое Мы адкрылі табе, – праўда, якая пацвярджае тое, што было раней. Сапраўды, Аллаг паведамляе пра Сваіх рабоў i бачы¬ць іх.

³²Потым Мы даравалі ў спадчыну Пісанне тым з Нашых рабоў, каго Мы абралі. Сярод іх ёсць няслушныя да сябе, ёсць памяркоўныя, а ёсць і тыя, якія папярэджваюць іншых у добрых справах з дазволу Аллага. Такая вялікая шчодрасць!

³³Яны ўвойдуць у сады Эдэна, дзе будуць упрыгожаныя бранза-летамі з золата і пэрлаў, іхным адзеннем там будзе ядваб.

³⁴Яны скажуць: «Хвала Аллагу, які забраў ад нас смутак! Сапраў¬ды, наш Госпад – Прабачаючы, Прыймаючы падзяку,

³⁵Які з шчодрасці Сваёй пасяліў нас у векаістыя сялібы! Тут не за¬кране нас ні стомленасць, ні знясіленне!»

³⁶А на тых, якія не верылі, чакае пякельны агонь. з імі не ўчыня¬ць так, каб яны сканалі, i не будзе палегчана ім пакаранне. Так Мы ўз¬нагародзім кожнага няверніка.

³⁷Там яны залямантуюць: «Госпадзе наш! Выведзі нас адсюль, мы будзем рабіць дабро, а не тое, што мы рабілі раней!» Няўжо Мы не далі вам дастаткова доўгае жыццё, каб задумаўся той, хто задумаўся? да вас прыходзіў засцерагальнiк. Таму паспрабуйце. Не будзе ў прыгня¬тальнікаў памагатых.

³⁸Сапраўды, Аллаг ведае таемнае нябёсаў i зямлі. Сапраўды, Ён ведае пра тое, што ў сэрцах.

³⁹Ён – Той, Хто паставіў вас намеснікамі на зямлі. Хто не верыць, той не верыць сабе на шкоду. Няверства не дадае нявернікам перад Го¬спадам іхным нічога, апроч лютасці. Няверства недадае нявернікам нічога, апроч стратаў.

⁴⁰Спытай: «Ці бачылі вы тых вашых сутаварышаў, да якіх вы звяр¬таецеся заміж Аллага? Пакажыце мне, якую частку зямлі яны ства¬рылі! Няўжо яны маюць долю на небе?» Няўжо Мы даравалі ім Пісан¬не, выразных знакаў якога яны і трымаюцца? дык не! Тое, што прыгнятальнікі абяцаюць адно аднаму – гэта толькі спакуса.

⁴¹Сапраўды, Аллаг трымае нябёсы і зямлю, каб яны не скранулі¬ся. А калі яны скрануцца, дык ніхто, апроч Яго, іх не ўтрымае. Сапраў¬ды, Ён – Вытрыманы, Прабачаючы.

⁴²Яны кляліся Аллагам – наймацнейшымі кляцьбамі! – што, калі прыйдзе да іх засцерагальнік, яны пойдуць найбольш простым, ніж іншыя суполкі, шляхам. А калі да іх прыйшоў засцерагальнік, дык гэта толькі дадало ім агіды.

⁴³Яны ганарыліся на зямлі і задумлялі ліха. Але ліхія подступы пашкоджваюць толькі тых, хто іх задумаў. Няўжо яны чакаюць чаго¬сьці іншага, апроч здзяйснення закона, які спаткала першае пакален¬не? Ты не знойдзеш змены ў законе Аллага і не знойдзеш магчымасці ўхіліцца ад закона Аллага.

⁴⁴Няўжо яны не падарожнічалі зямлёю? Няхай паглядзяць, якім быў канец тых, хто жылі раней за іх. Яны былі магутней за іх, але нішто не ўцячэ ад Аллага – ні на нябёсах, ні на зямлі. Сапраўды, Ён – Усеве¬даючы і Ўсемагутны.

⁴⁵Калі б Аллаг стаў караць людзей за ўсё, што яны робяць, дык на паверхні зямлі не заставалася б ніводнае жывой істоты. Ён дае ім ад¬тэрміноўку – да пэўнага часу. А калі іхны час надыходзіць, то, сапраў¬ды, Аллаг бачыць Сваіх рабоў.