Al-Hijr

الحجر

The Rocky Tract • 99 ayahs • Meccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

الٓرۚ تِلۡكَ ءَايَٰتُ ٱلۡكِتَٰبِ وَقُرۡءَانٖ مُّبِينٖ﴿١﴾

1 Аліф. Лям. Ра. Гэта – знакі Пісання і выразнага Карана.

رُّبَمَا يَوَدُّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لَوۡ كَانُواْ مُسۡلِمِينَ﴿٢﴾

2 Тыя, якія не вераць, напэўна, пажадаюць зрабіцца мусульманамі.

ذَرۡهُمۡ يَأۡكُلُواْ وَيَتَمَتَّعُواْ وَيُلۡهِهِمُ ٱلۡأَمَلُۖ فَسَوۡفَ يَعۡلَمُونَ﴿٣﴾

3 Пакінь іх, няхай ядуць, карыстаюцца дабротамі ды цешацца са сваіх надзеяў. Борзда даведаюцца яны.

وَمَآ أَهۡلَكۡنَا مِن قَرۡيَةٍ إِلَّا وَلَهَا كِتَابٞ مَّعۡلُومٞ﴿٤﴾

4 Паселішчы, знішчаныя Намі, мелі ўсталяваны тэрмін.

مَّا تَسۡبِقُ مِنۡ أُمَّةٍ أَجَلَهَا وَمَا يَسۡتَـٔۡخِرُونَ﴿٥﴾

5 Ніводная грамада не прымее ні папярэдзіць свой час, ні адтэр¬мінаваць яго.

وَقَالُواْ يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِي نُزِّلَ عَلَيۡهِ ٱلذِّكۡرُ إِنَّكَ لَمَجۡنُونٞ﴿٦﴾

6 Яны сказалі: «о той, якому пасланы Напамін. Ты апантаны.

لَّوۡمَا تَأۡتِينَا بِٱلۡمَلَٰٓئِكَةِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ﴿٧﴾

7 Чаму ты не прыйшоў да нас з анёламі, калі ты адзін з праўдзівых?»

مَا نُنَزِّلُ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةَ إِلَّا بِٱلۡحَقِّ وَمَا كَانُوٓاْ إِذٗا مُّنظَرِينَ﴿٨﴾

8 Мы пасылаем анёлаў толькі з праўдаю, і тагды нікому не будзе ад¬тэрміноўкі.

إِنَّا نَحۡنُ نَزَّلۡنَا ٱلذِّكۡرَ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَٰفِظُونَ﴿٩﴾

9 Сапраўды, Мы паслалі Напамін і, сапраўды, Мы захоўваем яго.

وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا مِن قَبۡلِكَ فِي شِيَعِ ٱلۡأَوَّلِينَ﴿١٠﴾

10Мы яшчэ раней выпраўлялі [пасланцоў] да старажытных наро¬даў.

وَمَا يَأۡتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ﴿١١﴾

11Які б пасланец да іх не прыходзіў, яны кпілі з яго.

كَذَٰلِكَ نَسۡلُكُهُۥ فِي قُلُوبِ ٱلۡمُجۡرِمِينَ﴿١٢﴾

12Так Мы ўкладваем [няверу] ў сэрцы беззаконнікаў.

لَا يُؤۡمِنُونَ بِهِۦ وَقَدۡ خَلَتۡ سُنَّةُ ٱلۡأَوَّلِينَ﴿١٣﴾

13Яны не вераць, хоць ужо і быў прыклад старажытных народаў.

وَلَوۡ فَتَحۡنَا عَلَيۡهِم بَابٗا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ فَظَلُّواْ فِيهِ يَعۡرُجُونَ﴿١٤﴾

14Калі б Мы адкрылі для іх нябесную браму і яны б туды ўзняліся,

لَقَالُوٓاْ إِنَّمَا سُكِّرَتۡ أَبۡصَٰرُنَا بَلۡ نَحۡنُ قَوۡمٞ مَّسۡحُورُونَ﴿١٥﴾

15дык абавязкова сказалі б: «Погляды нашыя замглёныя, нас за¬чаравалі».

وَلَقَدۡ جَعَلۡنَا فِي ٱلسَّمَآءِ بُرُوجٗا وَزَيَّنَّٰهَا لِلنَّٰظِرِينَ﴿١٦﴾

16Мы стварылі на небе розныя сузор’я і ўпрыгожылі яго для тых, хто глядзіць.

وَحَفِظۡنَٰهَا مِن كُلِّ شَيۡطَٰنٖ رَّجِيمٍ﴿١٧﴾

17І Мы захоўваем яго ад кожнага каменаванага шатана.

إِلَّا مَنِ ٱسۡتَرَقَ ٱلسَّمۡعَ فَأَتۡبَعَهُۥ شِهَابٞ مُّبِينٞ﴿١٨﴾

18А калі ён пачне падслухоўваць, дык за ім пагоніцца яскравая зорка.

وَٱلۡأَرۡضَ مَدَدۡنَٰهَا وَأَلۡقَيۡنَا فِيهَا رَوَٰسِيَ وَأَنۢبَتۡنَا فِيهَا مِن كُلِّ شَيۡءٖ مَّوۡزُونٖ﴿١٩﴾

19І Мы разаслалі зямлю і ўсталявалі там горы, а таксама гадавалі там разнастайныя каштоўныя рэчы.

وَجَعَلۡنَا لَكُمۡ فِيهَا مَعَٰيِشَ وَمَن لَّسۡتُمۡ لَهُۥ بِرَٰزِقِينَ﴿٢٠﴾

20Мы стварылі на зямлі пражытак для вас і для тых, каго вы не жывіце,

وَإِن مِّن شَيۡءٍ إِلَّا عِندَنَا خَزَآئِنُهُۥ وَمَا نُنَزِّلُهُۥٓ إِلَّا بِقَدَرٖ مَّعۡلُومٖ﴿٢١﴾

21і скарбніцы ўсіх рэчаў у Нас. Мы пасылаем іх у пэўнай колькасці.

وَأَرۡسَلۡنَا ٱلرِّيَٰحَ لَوَٰقِحَ فَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءٗ فَأَسۡقَيۡنَٰكُمُوهُ وَمَآ أَنتُمۡ لَهُۥ بِخَٰزِنِينَ﴿٢٢﴾

22Мы выправілі вятры, якія запладняюць, і пралілі з неба ваду, якой вас поім. Але вы не прымееце яе захаваць.

وَإِنَّا لَنَحۡنُ نُحۡيِۦ وَنُمِيتُ وَنَحۡنُ ٱلۡوَٰرِثُونَ﴿٢٣﴾

23Сапраўды, Мы даруем жыццё і скананне. Мы будзем спадчын¬нікамі.

وَلَقَدۡ عَلِمۡنَا ٱلۡمُسۡتَقۡدِمِينَ مِنكُمۡ وَلَقَدۡ عَلِمۡنَا ٱلۡمُسۡتَـٔۡخِرِينَ﴿٢٤﴾

24Мы ведаем вашых папярэднікаў і наступнікаў.

وَإِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَحۡشُرُهُمۡۚ إِنَّهُۥ حَكِيمٌ عَلِيمٞ﴿٢٥﴾

25Сапраўды, твой Госпад збярэ іх усіх. Сапраўды, Ён – Мудры, Усе¬ведаючы!

وَلَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ مِن صَلۡصَٰلٖ مِّنۡ حَمَإٖ مَّسۡنُونٖ﴿٢٦﴾

26Мы стварылі чалавека з сухое і гучнае гліны, якая была атрыма¬ная са змененае чорнае зямлі.

وَٱلۡجَآنَّ خَلَقۡنَٰهُ مِن قَبۡلُ مِن نَّارِ ٱلسَّمُومِ﴿٢٧﴾

27джына Мы стварылі яшчэ раней – з палаючага агню.

وَإِذۡ قَالَ رَبُّكَ لِلۡمَلَٰٓئِكَةِ إِنِّي خَٰلِقُۢ بَشَرٗا مِّن صَلۡصَٰلٖ مِّنۡ حَمَإٖ مَّسۡنُونٖ﴿٢٨﴾

28Вось твой Госпад сказаў анёлам: «Сапраўды, Я ствару чалавека з сухое і гучнае гліны, якая была атрыманая са змененае чорнае зямлі.

فَإِذَا سَوَّيۡتُهُۥ وَنَفَخۡتُ فِيهِ مِن رُّوحِي فَقَعُواْ لَهُۥ سَٰجِدِينَ﴿٢٩﴾

29І калі Я абмераю яе і Ўдыхну ў яе са Свайго духа, дык падайце перад ім ніцма, нізка кланяючыся!»

فَسَجَدَ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ كُلُّهُمۡ أَجۡمَعُونَ﴿٣٠﴾

30I пакланіліся ўсе анёлы,

إِلَّآ إِبۡلِيسَ أَبَىٰٓ أَن يَكُونَ مَعَ ٱلسَّٰجِدِينَ﴿٣١﴾

31апроч Iблiса – ён адмовіўся быць з тымі, якія пакланіліся.

قَالَ يَٰٓإِبۡلِيسُ مَا لَكَ أَلَّا تَكُونَ مَعَ ٱلسَّٰجِدِينَ﴿٣٢﴾

32Сказаў Аллаг: «Iблiсе! Што з табою, бо ты не з тымі, якія па¬кланіліся».

قَالَ لَمۡ أَكُن لِّأَسۡجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقۡتَهُۥ مِن صَلۡصَٰلٖ مِّنۡ حَمَإٖ مَّسۡنُونٖ﴿٣٣﴾

33Той адказаў: «Я не пакланюся чалавеку, якога Ты стварыў з су¬хое і гучнае гліны, якая была атрыманая са змененае чорнае зямлі».

قَالَ فَٱخۡرُجۡ مِنۡهَا فَإِنَّكَ رَجِيمٞ﴿٣٤﴾

34Сказаў Аллаг: «Выйдзі адсюль! Будзеш ты каменаваны!

وَإِنَّ عَلَيۡكَ ٱللَّعۡنَةَ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلدِّينِ﴿٣٥﴾

35Праклён будзе над табою да Суднага дня!»

قَالَ رَبِّ فَأَنظِرۡنِيٓ إِلَىٰ يَوۡمِ يُبۡعَثُونَ﴿٣٦﴾

36Той сказаў: «дай мне адтэрміноўку – да таго дня, калі яны адрод-зяцца».

قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ ٱلۡمُنظَرِينَ﴿٣٧﴾

37Ён адказаў: «Сапраўды, ты – адзін з тых, каму дадзеная адтэрмі¬ноўка,

إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡوَقۡتِ ٱلۡمَعۡلُومِ﴿٣٨﴾

38да пэўнага дня».

قَالَ رَبِّ بِمَآ أَغۡوَيۡتَنِي لَأُزَيِّنَنَّ لَهُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَلَأُغۡوِيَنَّهُمۡ أَجۡمَعِينَ﴿٣٩﴾

39Той сказаў: «Госпадзе! за тое, што Ты ўвёў мяне ў аблуду, я ўпры¬гожу для іх тое, што на зямлі і абавязкова спакушу іх усіх,

إِلَّا عِبَادَكَ مِنۡهُمُ ٱلۡمُخۡلَصِينَ﴿٤٠﴾

40апроч Тваіх шчырых рабоў».

قَالَ هَٰذَا صِرَٰطٌ عَلَيَّ مُسۡتَقِيمٌ﴿٤١﴾

41Ён сказаў: «Гэта – просты шлях да Мяне.

إِنَّ عِبَادِي لَيۡسَ لَكَ عَلَيۡهِمۡ سُلۡطَٰنٌ إِلَّا مَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلۡغَاوِينَ﴿٤٢﴾

42Сапраўды, няма ў цябе ўлады над Маімі рабамі, апроч тых, якія спакусяцца і накіруюцца за табою.

وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوۡعِدُهُمۡ أَجۡمَعِينَ﴿٤٣﴾

43Сапраўды, пекла – месца, абяцанае ім усім.

لَهَا سَبۡعَةُ أَبۡوَٰبٖ لِّكُلِّ بَابٖ مِّنۡهُمۡ جُزۡءٞ مَّقۡسُومٌ﴿٤٤﴾

44Яно мае сем брамаў, i ў кожную зайдзе свая частка.

إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي جَنَّٰتٖ وَعُيُونٍ﴿٤٥﴾

45Сапраўды, збожныя будуць у садах раю, сярод крыніцаў».

ٱدۡخُلُوهَا بِسَلَٰمٍ ءَامِنِينَ﴿٤٦﴾

46Уваходзьце сюды з мірам – у бяспецы вы.

وَنَزَعۡنَا مَا فِي صُدُورِهِم مِّنۡ غِلٍّ إِخۡوَٰنًا عَلَىٰ سُرُرٖ مُّتَقَٰبِلِينَ﴿٤٧﴾

47Мы ачысцім іхныя сэрцы ад нянавісці, і яны, як браты, будуць ляжаць на ложках, тварам адзін да аднаго.

لَا يَمَسُّهُمۡ فِيهَا نَصَبٞ وَمَا هُم مِّنۡهَا بِمُخۡرَجِينَ﴿٤٨﴾

48Там не закране іх стомленасць, i не выйдуць яны адтуль.

۞ نَبِّئۡ عِبَادِيٓ أَنِّيٓ أَنَا ٱلۡغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ﴿٤٩﴾

49Распавядзі Маім рабам пра тое, што Я – Прабачаючы, Міласэрны!

وَأَنَّ عَذَابِي هُوَ ٱلۡعَذَابُ ٱلۡأَلِيمُ﴿٥٠﴾

50I што пакаранне Маё – пакаранне пакутлівае!

وَنَبِّئۡهُمۡ عَن ضَيۡفِ إِبۡرَٰهِيمَ﴿٥١﴾

51I распавядзі ім пра гасцей Ібрагіма.

إِذۡ دَخَلُواْ عَلَيۡهِ فَقَالُواْ سَلَٰمٗا قَالَ إِنَّا مِنكُمۡ وَجِلُونَ﴿٥٢﴾

52Вось яны ўвайшлі да яго і сказалі: «Мір!» А ён адказаў: «Мы па-лохаемся вас».

قَالُواْ لَا تَوۡجَلۡ إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَٰمٍ عَلِيمٖ﴿٥٣﴾

53Тыя сказалі: «Не палохайся! Мы паведамляем табе ўцешную вестку пра разумнага хлопчыка».

قَالَ أَبَشَّرۡتُمُونِي عَلَىٰٓ أَن مَّسَّنِيَ ٱلۡكِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرُونَ﴿٥٤﴾

54Ён сказаў: «Няўжо вы паведамляеце мне такую ўцешную вест¬ку тагды, калі кранула мяне старасць? Якую ж уцешную вестку вы мне прынеслі?»

قَالُواْ بَشَّرۡنَٰكَ بِٱلۡحَقِّ فَلَا تَكُن مِّنَ ٱلۡقَٰنِطِينَ﴿٥٥﴾

55Яны сказалі: «Мы паведамілі табе праўду, таму не будзь сярод тых, якія ўпадаюць у роспач».

قَالَ وَمَن يَقۡنَطُ مِن رَّحۡمَةِ رَبِّهِۦٓ إِلَّا ٱلضَّآلُّونَ﴿٥٦﴾

56Ён адказаў: «Хто ж расчароўваецца ў літасці свайго Госпада, апроч тых, што знаходзяцца ў аблудзе?»

قَالَ فَمَا خَطۡبُكُمۡ أَيُّهَا ٱلۡمُرۡسَلُونَ﴿٥٧﴾

57I сказаў: «Чаго ж вы жадаеце, пасланцы?»

قَالُوٓاْ إِنَّآ أُرۡسِلۡنَآ إِلَىٰ قَوۡمٖ مُّجۡرِمِينَ﴿٥٨﴾

58Яны сказалі: «Нас паслалі да людзей грэшных,

إِلَّآ ءَالَ لُوطٍ إِنَّا لَمُنَجُّوهُمۡ أَجۡمَعِينَ﴿٥٩﴾

59апроч сям’і Лута – мы выратуем іх усіх,

إِلَّا ٱمۡرَأَتَهُۥ قَدَّرۡنَآ إِنَّهَا لَمِنَ ٱلۡغَٰبِرِينَ﴿٦٠﴾

60апроч ягонае жонкі. Мы вырашылі, што яна застанецца».

فَلَمَّا جَآءَ ءَالَ لُوطٍ ٱلۡمُرۡسَلُونَ﴿٦١﴾

61I калі пасланцы прыйшлі да сям’і Лута,

قَالَ إِنَّكُمۡ قَوۡمٞ مُّنكَرُونَ﴿٦٢﴾

62ён сказаў: «Сапраўды, вы – незнаёмыя людзі».

قَالُواْ بَلۡ جِئۡنَٰكَ بِمَا كَانُواْ فِيهِ يَمۡتَرُونَ﴿٦٣﴾

63Тыя сказалі: «Мы прыйшлі да цябе з тым, у чым яны вагаюцца.

وَأَتَيۡنَٰكَ بِٱلۡحَقِّ وَإِنَّا لَصَٰدِقُونَ﴿٦٤﴾

64Мы прынеслі табе праўду і мы праўдзівыя.

فَأَسۡرِ بِأَهۡلِكَ بِقِطۡعٖ مِّنَ ٱلَّيۡلِ وَٱتَّبِعۡ أَدۡبَٰرَهُمۡ وَلَا يَلۡتَفِتۡ مِنكُمۡ أَحَدٞ وَٱمۡضُواْ حَيۡثُ تُؤۡمَرُونَ﴿٦٥﴾

65Сярод ночы выведзі сваю сям’ю і сам руш утроп іх. I няхай нівод¬зін з вас не азіраецца! Ідзіце туды, куды вам загадана».

وَقَضَيۡنَآ إِلَيۡهِ ذَٰلِكَ ٱلۡأَمۡرَ أَنَّ دَابِرَ هَٰٓؤُلَآءِ مَقۡطُوعٞ مُّصۡبِحِينَ﴿٦٦﴾

66Мы паведамілі яму пра тое, што да раніцы яны ўсе будуць зніш¬чаныя.

وَجَآءَ أَهۡلُ ٱلۡمَدِينَةِ يَسۡتَبۡشِرُونَ﴿٦٧﴾

67I прыйшлі жыхары горада, цешачыся.

قَالَ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ ضَيۡفِي فَلَا تَفۡضَحُونِ﴿٦٨﴾

68Лут сказаў: «Гэта – мае госці, таму не ганьбiце мяне,

وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَلَا تُخۡزُونِ﴿٦٩﴾

69палохайцеся Аллага і не зняважце мяне».

قَالُوٓاْ أَوَلَمۡ نَنۡهَكَ عَنِ ٱلۡعَٰلَمِينَ﴿٧٠﴾

70І яны сказалі: «Няўжо мы не забаранілі табе быць з жыхарамі светаў?»

قَالَ هَٰٓؤُلَآءِ بَنَاتِيٓ إِن كُنتُمۡ فَٰعِلِينَ﴿٧١﴾

71Ён адказаў: «Вось вам мае дочкі, калі вы гэтага жадаеце!»

لَعَمۡرُكَ إِنَّهُمۡ لَفِي سَكۡرَتِهِمۡ يَعۡمَهُونَ﴿٧٢﴾

72Клянуся тваім жыццём! Яны блукалі, у сваім ап’яненні,

فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلصَّيۡحَةُ مُشۡرِقِينَ﴿٧٣﴾

73а на ўсходзе сонца паразіў іх лямант.

فَجَعَلۡنَا عَٰلِيَهَا سَافِلَهَا وَأَمۡطَرۡنَا عَلَيۡهِمۡ حِجَارَةٗ مِّن سِجِّيلٍ﴿٧٤﴾

74Мы абярнулі горад дагары нагамі і пралілі на іх дождж з камя¬нёў з абпаленае гліны.

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّلۡمُتَوَسِّمِينَ﴿٧٥﴾

75Сапраўды, у гэтым знак для тых, хто здольны бачыць!

وَإِنَّهَا لَبِسَبِيلٖ مُّقِيمٍ﴿٧٦﴾

76Было яно на прыкметнай дарозе.

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗ لِّلۡمُؤۡمِنِينَ﴿٧٧﴾

77Сапраўды, у гэтым знак для вернікаў!

وَإِن كَانَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡأَيۡكَةِ لَظَٰلِمِينَ﴿٧٨﴾

78Жыхары аль-Айкі былі няслушнымі,

فَٱنتَقَمۡنَا مِنۡهُمۡ وَإِنَّهُمَا لَبِإِمَامٖ مُّبِينٖ﴿٧٩﴾

79таму Мы пакаралі іх. Сапраўды, гэтыя два гарады былі на бач¬ным шляху.

وَلَقَدۡ كَذَّبَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡحِجۡرِ ٱلۡمُرۡسَلِينَ﴿٨٠﴾

80Жыхары аль-Хiджры лічылі пасланцоў за хлусаў.

وَءَاتَيۡنَٰهُمۡ ءَايَٰتِنَا فَكَانُواْ عَنۡهَا مُعۡرِضِينَ﴿٨١﴾

81Мы даравалі ім Нашыя знакі, але яны адхінуліся.

وَكَانُواْ يَنۡحِتُونَ مِنَ ٱلۡجِبَالِ بُيُوتًا ءَامِنِينَ﴿٨٢﴾

82У гарах яны высякалі сабе бяспечнае жыллё,

فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلصَّيۡحَةُ مُصۡبِحِينَ﴿٨٣﴾

83але раніцай паразіў іх лямант.

فَمَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يَكۡسِبُونَ﴿٨٤﴾

84Не дапамагло ім тое, што яны сабе назапашвалі!

وَمَا خَلَقۡنَا ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ وَمَا بَيۡنَهُمَآ إِلَّا بِٱلۡحَقِّۗ وَإِنَّ ٱلسَّاعَةَ لَأٓتِيَةٞۖ فَٱصۡفَحِ ٱلصَّفۡحَ ٱلۡجَمِيلَ﴿٨٥﴾

85Мы не стваралі нябёсаў, зямлі і таго, што паміж імі, як толькі ў праўдзе. Час абавязкова наступіць. Таму дай ім лепей прабачэння.

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ ٱلۡخَلَّٰقُ ٱلۡعَلِيمُ﴿٨٦﴾

86Сапраўды, твой Госпад – Творца, Усеведаючы!

وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَٰكَ سَبۡعٗا مِّنَ ٱلۡمَثَانِي وَٱلۡقُرۡءَانَ ٱلۡعَظِيمَ﴿٨٧﴾

87Сапраўды, Мы даравалі табе сем паўторных i вялікі Каран.

لَا تَمُدَّنَّ عَيۡنَيۡكَ إِلَىٰ مَا مَتَّعۡنَا بِهِۦٓ أَزۡوَٰجٗا مِّنۡهُمۡ وَلَا تَحۡزَنۡ عَلَيۡهِمۡ وَٱخۡفِضۡ جَنَاحَكَ لِلۡمُؤۡمِنِينَ﴿٨٨﴾

88Не глядзі на даброты, якімі Мы надзялілі некаторых з іх. Не мар¬коцься наконт іх i апусці свае крылы перад вернікамі.

وَقُلۡ إِنِّيٓ أَنَا ٱلنَّذِيرُ ٱلۡمُبِينُ﴿٨٩﴾

89Скажы: «Сапраўды, я – выразны засцерагальнік».

كَمَآ أَنزَلۡنَا عَلَى ٱلۡمُقۡتَسِمِينَ﴿٩٠﴾

90Мы паслалі падобнае на тых,

ٱلَّذِينَ جَعَلُواْ ٱلۡقُرۡءَانَ عِضِينَ﴿٩١﴾

91хто падзяліў Каран на часткі.

فَوَرَبِّكَ لَنَسۡـَٔلَنَّهُمۡ أَجۡمَعِينَ﴿٩٢﴾

92Клянуся Богам тваім, што Мы спытаем іх усіх

عَمَّا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ﴿٩٣﴾

93пра тое, што яны рабілі!

فَٱصۡدَعۡ بِمَا تُؤۡمَرُ وَأَعۡرِضۡ عَنِ ٱلۡمُشۡرِكِينَ﴿٩٤﴾

94Распавядзі тое, што Табе загадана і адхініся ад паганаў.

إِنَّا كَفَيۡنَٰكَ ٱلۡمُسۡتَهۡزِءِينَ﴿٩٥﴾

95Сапраўды, Мы выратавалі цябе ад тых, якія кпяць,

ٱلَّذِينَ يَجۡعَلُونَ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَۚ فَسَوۡفَ يَعۡلَمُونَ﴿٩٦﴾

96якія лічаць, што апроч Аллага маецца іншы бог. Борзда даведа¬юцца яны!

وَلَقَدۡ نَعۡلَمُ أَنَّكَ يَضِيقُ صَدۡرُكَ بِمَا يَقُولُونَ﴿٩٧﴾

97Мы ведаем, што твае грудзі сціскаюцца ад таго, што кажуць яны.

فَسَبِّحۡ بِحَمۡدِ رَبِّكَ وَكُن مِّنَ ٱلسَّٰجِدِينَ﴿٩٨﴾

98дык услаўляй Госпада свайго хвалою і будзь з тых, якія падаю¬ць ніцма!

وَٱعۡبُدۡ رَبَّكَ حَتَّىٰ يَأۡتِيَكَ ٱلۡيَقِينُ﴿٩٩﴾

99Пакланяйся Госпаду свайму, пакуль не прыйдзе да цябе ўпэўне¬насць.

← IbrahimAn-Nahl→

RELATED SURAHS

6

Al-An'am

The Cattle

11

Hud

Hud

16

An-Nahl

The Bee

1

Al-Fatiha

The Opening

Browse all 114 surahs