Saba

¹ Хвала Аллагу, якому належыць тое, што на нябёсах i тое, што на зямлі! Хвала Яму i ў жыцці наступным! Ён – Мудры, Ведаючы.

² Ён ведае, што ўваходзіць у зямлю і тое, што выходзіць з яе, што сходзіць з неба i што туды ўзносіцца. А Ён – Міласэрны, Прабачаючы.

³ Тыя, што не вераць, кажуць: «Час не прыйдзе да нас». Скажы: «Не, клянуся маім Госпадам, Які ведае таемнае, – ён абавязкова прыйдзе да вас!» Ні на нябёсах, ні на зямлі не схаваецца ад Яго нічога, нават ва¬гою ў парушынку, і менш альбо больш за гэта. Гэта ўсё – у выразным Пісанні,

⁴ каб Аллаг узнагародзіў тых, якія паверылі і здзяйснялі дабро. На іх чакае прабачэнне і шчодры надзел.

⁵ А на тых, якія імкнуліся пазбавіць моцы Нашыя знакі, чакаюць пакуты ад мардоўнага пакарання.

⁶ Тыя, каму дадзена разуменне, бачаць, што паслана табе ад Госпа¬да твайго – праўда, якая вядзе да шляху Вялікага, Хвалімага.

⁷ Тыя, што не вераць, кажуць: «Ці не паказаць вам на чалавека, які распавядае, што пасля таго, як вы цалкам сатлееце, вы адродзіцеся ў новым творы?

⁸ Ён робіць паклёп на Аллага ці апантаны?» дык не! Тыя, што не вераць у наступнае жыццё, будуць пакараныя і знаходзяцца ў глыбо¬кай аблудзе.

⁹ Няўжо яны не бачаць таго, што наперадзе і з тылу іх – на небе і на зямлі? Калі Мы пажадаем, дык прымусім зямлю паглынуць іх аль¬бо скінем на іх частку неба. Сапраўды, у гэтым – знак для кожнага раба, які вінаваціцца.

¹⁰Мы даравалі давуду перавагу ад Сябе: «о горы! Слаўце Мяне разам з ім, i птушкі [таксама слаўце]!» Мы змякчылі для яго жалеза.

¹¹зрабі кальчугі і здабуць меры ў кольцах». Рабіце дабро, бо Я бачу тое, што вы робіце!

¹²[Мы скарылі] Сулейману вецер, які раніцай пераадольваў шлях працягласцю ў месяц, i ўвечары пераадольваў шлях працягласцю ў ме¬ сяц. Мы адкрылі для яго крыніцу медзі. Былі сярод джынаў такія, якія працавалі перад ім з дазволу ягонага Госпада. А тым з іх, якія ўхілялі¬ся ад Нашага загаду, Мы дамо паспрабаваць вогненнага пакарання.

¹³Яны будавалі для яго ўсё, што ён жадаў: прыгожыя збудаванні, статуі, келіхі, як быццам вадазборы, а таксама нерухомые катлы. о родзе давуда! Працуй на знак падзякі! Але ж мала ўдзячных сярод Маіх рабоў.

¹⁴Калі Мы ўсталявалі для яго час сканання, ім паказала на гэта толькі земляная жывёла, якая пад’ела ягоны кій. Калі ж ён упаў, дык зразумелі джыны, што калі б ім было вядома схаванае, яны б не зве¬далі зневажальнае пакаранне.

¹⁵У паселішчы сабейцаў быў знак – два сады, з правага і левага боку. Ежце шчодрую долю Госпада вашага і будзьце ўдзячныя Яму. Вы¬датная краіна, Прабачаючы Госпад.

¹⁶Але яны адхінуцца. Таму Мы наслалі на іх струмень, які прар¬ваў гаць, і падмянілі два іхных сады іншымі – з горкім плёнам, тама¬рыксамі i некалькімі лотасамі.

¹⁷Так Мы адплацілі ім за тое, што яны былі нявернікамі. Хіба ж мы караем кагосьці, апроч няўдзячных?

¹⁸Мы ўзвялі паміж імі і паселішчамі, якія Мы блаславілі, іншыя паселішчы, добра бачныя, і вымералі паміж імі шлях. Падарожнічай¬це ў бяспецы – i ноччу, i днём.

¹⁹Але яны сказалі: «Госпадзе наш! зрабі шлях паміж нашымі пры-пынкамі даўжэй». Яны здзейснілі няслушнасць да сябе. Таму мы зра¬білі іх прыпавесцю i разарвалі на шматкі. Сапраўды, у гэтым – знакі для ўсіх трывалых i ўдзячных.

²⁰здагадка Iблiса пра іх была правільнай, таму яны пайшлі за ім, апроч гурту вернікаў.

²¹Ён не меў над імі ўлады, [хіба столькі,] каб мы маглі адрозніць вернікаў у наступным жыцці ад тых, якія маюць сумневы наконт яго. Госпад твой – Ахоўнік кожнае рэчы.

²²Скажы: «Паклічце тых, каго вы прыдумалі заміж Аллага». Яны не маюць улады нават над парушынкаю, ні на нябёсах, ні на зямлі. Яны не маюць там ніякай долі, i няма ў Яго памагатых сярод іх.

²³Абарона перад Ім дапаможа толькі таму, каму Ён дазволіць. Калі сполах пакіне іхныя сэрцы, яны спытаюць: «Што сказаў ваш Госпад?» Ім скажуць: «Праўду, бо Ён – Найвышэйшы, Вялікі».

²⁴Спытай: «Хто надзяляе вас з нябёсаў i зямлі?» I скажы: «Аллаг». I яшчэ: «Хтосьці з нас трымаецца правільнага шляху, а хтосьці блукае ў відавочнай аблудзе».

²⁵Скажы: «Вас не спытаюць пра нашыя правіны, i нас не спытаю¬ць пра тое, што робіце вы».

²⁶Скажы: «Наш Госпад згуртуе ўсіх нас разам, а потым слушна вы¬рашыць. Ён – Суддзя, дасведчаны».

²⁷Скажы: «Пакажыце мне тых, каго вы лічыце роўнымі Аллагу». дык не! Ён – Аллаг, Велічны, Мудры.

²⁸Мы паслалі цябе да ўсіх людзей як добрага весніка і засцерагаль¬ніка, але большасць людзей не ведае.

²⁹Яны пытаюцца: «Калі ж прыйдзе абяцанае, калі вы праўдзівыя?»

³⁰Скажы: «Вам абяцаны дзень, які вы не здолееце ні падаліць, ні наблізіць – нават на гадзіну».

³¹Тыя, што не паверылі, кажуць: «Мы ніколі не паверым ні ў гэты Каран, ні ў тое, што было перад ім!» Калі б ты бачыў прыгнятальнікаў, калі, апынуўшыся перад Госпадам сваім, яны будуць звяртацца адно да аднаго. Кволыя скажуць тым, якія панавалі: «Калі б не вы, дык мы б абавязкова паверылі!»

³²А тыя, якія панавалі, скажуць кволым: «Няўжо гэта мы адгар¬нулі вас ад простага шляху, калі ён прыйшоў да вас?! дык не, вы самі былі бунтаўнікамі!»

³³Кволыя скажуць тым, якія панавалі: «Вы мудрагелілі ноччу і днём, калі загадвалі, каб мы не верылі ў Аллага і каб дадавалі Яму су¬таварышаў!» Яны схаваюць сваё каянне, калі ўбачаць пакаранне. I Мы накладзем кайданы на шыі нявернікаў. Хіба не адплацяць ім толькі за тое, што яны рабілі?

³⁴да якога б паселішча Мы не пасылалі засцерагальніка, ягоныя распешчаныя раскошаю жыхары казалі: «Сапраўды, мы не верым у тое, з чым вас паслалі!»

³⁵Яны кажуць: «У нас больш маёмасці і дзяцей! Нас не скараюць».

³⁶Скажы: «Сапраўды, мой Госпад павялічвае долю, каму пажадае, i памяншае, каму пажадае. Але большасць людзей не ведае».

³⁷Ні вашая маёмасць, ні вашыя дзеці не набліжаюць вас да Нас, а толькі вера і добрыя справы. за тое, што яны рабілі, будзе павялічана ўзнагароджанне іхнае. Яны будуць у бяспечных пакоях раю.

³⁸А тыя, якія імкнуцца пазбавіць моцы Нашыя знакі, будуць па¬караныя.

³⁹Скажы: «Аллаг павялічвае і памяншае долю тым з рабоў сваіх, каму пажадае. Што б вы ні ахвяравалі, Аллаг паварочае гэта вам. А Ён – найлепшы з тых, хто надзяляе».

⁴⁰У той дзень ён згуртуе іх усіх, а потым скажа анёлам: «Ці гэта тыя, якія пакланяліся вам?»

⁴¹Тыя адказалі: «Усячысты Ты! Ты – наш Абаронца, а не яны. Яны пакланяліся джынам. Большасць з іх верыла менавіта ў іх».

⁴²Сёння вы не здольныя ні прынесці адно аднаму карысці, ні зра¬біць шкоды. Мы скажам тым, якія былі няслушнымі: «Паспрабуйце пакаранне агнём, якое вы лічылі хлуснёю!»

⁴³Калі ім чытаюць Нашыя выразныя знакі, яны кажуць: «Гэты ча¬лавек толькі імкнецца адцягнуць вас ад таго, чаму пакланяліся вашыя бацькі». I яшчэ кажуць: «ды гэта толькі хлуслівая прыдумка!» I ска¬залі тыя, якія не паверылі ў праўду, калі яна прыйшла да іх: «Сапраў¬ды, гэта толькі відавочнае чараўніцтва!»

⁴⁴Мы не далі ім Пісанне, якое б яны вывучалі, і не пасылалі да іх засцерагальніка ранейшага за цябе.

⁴⁵Тыя, якія жылі раней за іх, лічылі пасланцоў хлусамі. А гэтыя не маюць i дзесятай часткі таго, што Мы даравалі тым, але i яны лічаць хлусамі Маіх пасланцоў. Якая ж была адплата!

⁴⁶Скажы: «Я заклікаю вас толькі да аднаго: устаньце перад Алла¬гам удваіх i паасобку і памяркуйце. Ваш сябар не вар’ят, ён толькі за-сцерагае вас перад надыходам цяжкага пакарання».

⁴⁷Скажы: «Узнагароджанне, якое я прашу ў вас, прызначана для вас саміх. Мяне ўзнагародзіць толькі Аллаг, а Ён – кожнай рэчы Сведка».

⁴⁸Скажы: «Мой Госпад пасылае праўду і ведае таемнае».

⁴⁹Скажы: «Прыйшла праўда, і хлусня ўжо нічога не народзіць i не вернецца».

⁵⁰Скажы: «Калі я знаходжуся ў аблудзе, дык толькі супраць само¬га сябе, а калі стаў на просты шлях, дык дзякуючы таму, што адкрыў мне Госпад мой. Сапраўды, Ён – Чуючы і Блізкі».

⁵¹Калі б ты бачыў, як яны будуць палохацца. Не пазбегнуць яны, іх схопяць паблізу.

⁵²Яны скажуць: «Мы паверылі ў гэта». Але як яны спасцігнуць веру з далёкага месца?

⁵³Бо раней яны не верылі і рабілі здагадкі з далёкага месца.

⁵⁴Паміж імі і тым, чаго яны пажадаюць, будзе ўсталяваная пераш¬кода, як ужо зрабілі з падобнымі да іх. Сапраўды, яны мелі глыбокія сумневы.