An-Nazi'at

النازعات

Those Who Drag Forth46 ayahsMeccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرۡقٗا﴿١

1Савганд ба фариштагоне, ки ҷон [-и кофирон]-ро ба шиддат берун мекашанд

وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشۡطٗا﴿٢

2Ва савганд ба фариштагоне, ки ҷон [-и муъминон]-ро ба нармӣ ва осонӣ мегиранд

وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبۡحٗا﴿٣

3Ва савганд ба фариштагоне, ки [ба амри Аллоҳ таоло аз осмон ба сӯйи замин] шиноваранд

فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبۡقٗا﴿٤

4Ва савганд ба фариштагоне, ки [дар иҷрои авомири илоҳӣ] бар якдигар сабқат мегиранд

فَٱلۡمُدَبِّرَٰتِ أَمۡرٗا﴿٥

5Ва савганд ба фариштагоне [ки ба амри илоҳӣ] корҳоро тадбир мекунанд

يَوۡمَ تَرۡجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ﴿٦

6Рӯзе, ки [пас аз аввалин дамидан дар сур] замин [ва кӯҳҳо ва ҳама чиз] ба ларза дарояд

تَتۡبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ﴿٧

7[Ва] Дар пайи он [дамидани дувуми ҳашр] биёяд

قُلُوبٞ يَوۡمَئِذٖ وَاجِفَةٌ﴿٨

8Дар он рӯз дилҳое сахт музтариб [ва тарсон] аст

أَبۡصَٰرُهَا خَٰشِعَةٞ﴿٩

9Ва чашмҳои онон [аз тарсу шармсорӣ] фуру афтодааст

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرۡدُودُونَ فِي ٱلۡحَافِرَةِ﴿١٠

10[Кофирон дар дунё] Мегӯянд: «Оё мо [пас аз марг дубора] ба ҳоли аввали худ бозгардонда мешавем?

أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمٗا نَّخِرَةٗ﴿١١

11Оё ҳангоме ки устухонҳои пӯсида шудем [ва ба хок табдил гаштем, боз ҳам зинда мешавем]?»

قَالُواْ تِلۡكَ إِذٗا كَرَّةٌ خَاسِرَةٞ﴿١٢

12Гӯянд: «[Агар чунин ваъдае дуруст бошад] он гоҳ он бозгаште зиёнбор аст»

فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةٞ وَٰحِدَةٞ﴿١٣

13Пас он [бозгашт] танҳо бо як бонги боҳайбат аст

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ﴿١٤

14Ва ногаҳон ҳамагӣ бар арсаи замин [-и маҳшар] зоҳир] мешаванд

هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ﴿١٥

15[Эй Паёмбар] Оё достони Мӯсо ба ту расидааст?

إِذۡ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوًى﴿١٦

16Он гоҳ ки Парвардигораш ӯро дар сарзамини муқаддаси «Туво» нидо дод [ва фармуд]

ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ﴿١٧

17«Ба сӯи Фиръавн бирав, ки ӯ туғён кардааст

فَقُلۡ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ﴿١٨

18Ва ба ӯ бигӯ: «Оё мехоҳӣ [аз куфру гуноҳ] пок шавӣ?

وَأَهۡدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخۡشَىٰ﴿١٩

19Ва ман туро ба сӯйи Парвардигорат ҳидоят кунам, то [аз Ӯ] битарсӣ [ва фармонбардор шавӣ]?

فَأَرَىٰهُ ٱلۡأٓيَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰ﴿٢٠

20Пас, [Мусо] муъҷизаи бузургро ба ӯ нишон дод

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ﴿٢١

21Аммо ӯ такзибу саркашӣ кард

ثُمَّ أَدۡبَرَ يَسۡعَىٰ﴿٢٢

22Сипас пушт кард ва ба кӯшишу талош [алайҳи ӯ] пардохт

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ﴿٢٣

23Пас, [қавмашро] ҷамъ карду нидо дод

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلۡأَعۡلَىٰ﴿٢٤

24Ва гуфт: «Ман Парвардигори бартари шумо ҳастам»

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلۡأٓخِرَةِ وَٱلۡأُولَىٰٓ﴿٢٥

25Пас, Аллоҳ таоло ӯро ба азоби охират ва дунё гирифтор кард

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةٗ لِّمَن يَخۡشَىٰٓ﴿٢٦

26Бе гумон, дар ин [воқеа] барои ҳар кас, ки [аз Аллоҳ таоло] метарсад, ибрате ҳаст

ءَأَنتُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُۚ بَنَىٰهَا﴿٢٧

27Оё офариниши шумо [баъд аз марг] сахттар аст ё осмоне, ки [Аллоҳ таоло] онро бино кард?

رَفَعَ سَمۡكَهَا فَسَوَّىٰهَا﴿٢٨

28Сақфи онро барафрошту ба он шаклу назм дод

وَأَغۡطَشَ لَيۡلَهَا وَأَخۡرَجَ ضُحَىٰهَا﴿٢٩

29Ва шабашро торик ва рӯзашро равшан гардонид

وَٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ﴿٣٠

30Ва заминро баъд аз он густаронид

أَخۡرَجَ مِنۡهَا مَآءَهَا وَمَرۡعَىٰهَا﴿٣١

31Ва аз он об [чашмаҳо ва чоҳҳо ва] чарогоҳашро берун овард

وَٱلۡجِبَالَ أَرۡسَىٰهَا﴿٣٢

32Ва кӯҳҳоро муҳкам ва устувор [бар рӯйи замин] қарор дод

مَتَٰعٗا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ﴿٣٣

33[Ҳамаи инҳо] барои баҳрагирии шумо ва чаҳорпоёнатон аст

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ﴿٣٤

34Пас, ҳангоме ки [он] ҳодисаи бузург [-и қиёмат] фаро расад

يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ﴿٣٥

35Дар он рӯз инсон [тамоми аъмолу] талошҳои худро ба ёд меоварад

وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ﴿٣٦

36Ва ҷаҳаннам барои ҳар бинандае ошкор мешавад

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ﴿٣٧

37Пас, он кас, ки туғён [ва саркашӣ] карда бошад

وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا﴿٣٨

38Ва зиндагии дунёро [бар охират] тарҷеҳ дода бошад

فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ﴿٣٩

39Бе тардид, ҷаҳаннам ҷойгоҳи ӯст

وَأَمَّا مَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفۡسَ عَنِ ٱلۡهَوَىٰ﴿٤٠

40Ва аммо касе, ки аз истодан дар ҳузури Парвардигораш бимнок буда ва нафсро аз ҳаво [ва ҳавас] боздошта бошад

فَإِنَّ ٱلۡجَنَّةَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ﴿٤١

41Ҳатман, биҳишт ҷойгоҳи ӯст

يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرۡسَىٰهَا﴿٤٢

42[Эй Паёмбар] Дар бораи қиёмат аз ту мепурсанд, ки дар чи замоне воқеъ мешавад?

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكۡرَىٰهَآ﴿٤٣

43Туро бо ёдоварии ин сухан чи кор аст?

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ﴿٤٤

44[Саранҷом ва] Мунтаҳои [илми] он назди Парвардигори туст

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخۡشَىٰهَا﴿٤٥

45Ту, ҳатман, бимдиҳандаи касоне ҳастӣ, ки аз он метарсанд

كَأَنَّهُمۡ يَوۡمَ يَرَوۡنَهَا لَمۡ يَلۡبَثُوٓاْ إِلَّا عَشِيَّةً أَوۡ ضُحَىٰهَا﴿٤٦

46Рӯзе, ки [кофирон қиёматро] бубинанд, [чунин эҳсос мекунанд, ки] гӯӣ [дар дунё] ҷуз як шомгоҳ ё бомдод ба сар набурдаанд

RELATED SURAHS