الشعراء
The Poets • 227 ayahs • Meccan
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
1ტა სიინ მიიმ
2ეს [ის, რაც წაიკითხება] არის აიათები განმარტებული წიგნიდან [ყურანიდან რომელიც ჭეშმარიტებას განმარტავს]
3შეიძლება და დარდისგან თავიც დაიღუპო იმისათვის, რომ ისინი [შენი ხალხი] არ ხდებიან მორწმუნენი
4თუ ვინებებდით, გარდმოვავლენდით ზეციდან სასწაულს და მის წინაშე ქედს მოიხრიდნენ, მორჩილად
5რა შეხსენებაც არ უნდა მიუვიდეთ [მრავალღმერთიანებს] მოწყალისაგან [ალლაჰისაგან], ზურგს აქცევენ.
6[მრავალღმერთიანებმა] ცრუდ შერაცხეს [ყურანი] და მალე მიუვათ ამბავი იმისა, რასაც დასცინოდნენ
7ნუთუ ისინი [ურწმუნონი] ვერ ხედავენ, დედამიწაზე რამდენი ყოველგვარი მშვენიერი [და სარგებლიანი] წყვილი [მცენარეებისა]აღმოვაცენეთ (თვითონ ალლაჰმა)
8ჭეშმარიტად, ამაში არის სასწაული, მაგრამ მათგან უმეტესნი მორწმუნენი არ არიან
9და ჭეშმარიტად, შენი ღმერთი ნამდვილად დიდებული, შემწყალებელია
10და [უამბე, ო შუამავალო] [თუ როგორ] ერთხელ შენმა ღმერთმა უხმო მუსას: წადი იმ ხალხთან, რომლებიც ბოროტებას სჩადიან
11ფარაონის ხალხთან ნუთუ არ შიშობენ ისინი [ალლაჰის სასჯელის]?
12უთხრა [მუსამ]: ღმერთო ჩემო, ვშიშობ, რომ ცრუდ შემრაცხავენ
13მკერდი მეკუმშება და და ჩემი ენა არ გაიხსნება. მაშ, მიავლინე [ანგელოზი ჯიბრილი] ჰარუნთან [რათა იყოს ჩემი დამხმარე].
14და მათთ ჩემს წინააღმდეგ ცოდვა აქვთ [ერთ-ერთი მათგანი მოვკალი], და მეშინია, რომ მომკლავენ
15[ალლაჰმა] მიუგო: სულაც არა[არ მოგკლავენ]. წადით ორივე ჩემი სასწაულებით. ჭეშმარიტად, ჩვენ თქვენთან ერთად ვიქნებით და ყველაფერს მოვისმენთ.
16წადით [ორივე] ფარაონთან და უთხარით მას: ნამდვილად, ჩვენ ვართ სამყაროთა ღმერთის გზავნილნი.
17გამოუშვი ჩვენთან ერთად ისრაელის შთამომავალნი
18[ფარაონმა] უთხრა: განა ჩვენში არ გაგზარდეთ [ო,მუსა] ჩვილობიდანვე და ჩვენთან არ გაატარე შენი მრავალი წლები?
19შენ კი გააკეთე ის რაც გააკეთე [მოკალი ადამიანი], რაც ჩაიდინე, და ერთი უმადურთაგანი ხარ.
20[მუსამ] უთხრა [ფარაონს]: მე ეს მაშინ ჩავიდინე, როცა გზასაცდენილთაგანი ვიყავი
21გავიქეცი თქვენგან [მადაინში], როდესაც შემეშინდა თქვენგან. ახლა კი მიწყალობა ჩემმა ღმერთმა სიბრძნე და მე ჰმქმნა ერთ-ერთ წარმოგზავნილთაგანი
22და ის წყალობა, რომელსაც მაყვედრი შენ [ო, ფარაონ] ისაა, რომ დაიმონე ისრაელის ძენი
23უთხრა ფარაონმა: და რა არის სამყაროთა ღმერთი?
24უთხრა [მუსამ]: [სამყაროთა ღმერთი] ისაა ღმერთი ცათა და ქვეყნისა და იმის, რაც ამათ შორისაა, თუ კი ხართ დარწმუნებულნი [ამაში].
25[ფარაონმა] უთხრა იმათ, ვინც მის ირგვლივ იყვნენ, ნუთუ არ გესმით?!
26მიუგო [მუსამ]: იგია თქვენი ღმერთი და თქვენი პირველი წინაპარი მამების ღმერთიც
27[ფარაონმა] უთხრა დიდებულებს [ დამცინავად]: ჭეშმარიტად, თქვენი მოციქული, რომელიც თქვენთან არის გაგზავნილი უთუოდ გიჟია(ანუ ვერ აზროვნებს თუ როგორ უპასუხოს,და ამბობს უაზროს)
28მიუგო [მუსამ] [ღმერთი, რომლისკენაც მოგიხმობთ] იგია ღმერთი აღმოსავლეთისა და დასავლეთისა და იმის, რაც ამათ შორისაა. თუკი თქვენ გონს მოუხმობთ
29[ფარაონმა] თქვა: თუ შენ [ო, მუსა] თუკი აიყვან ვინმეს ღმერთად ჩემს გარდა, აუცილებლად გაგხდი გამომწდეულთაგან დილეგში
30[მუსამ] უთხრა: და თუ მოვალ შენთან რაიმე ცხადით?
31[ფარაონმა] თქვა: მოდი მისით, თუკი ხარ მართალთაგანი.
32და გადააგდო [მუსამ] თავისი კვერთხი და იქცა იგი ცხად [უზარმაზარ] გველად
33და ამოიღო [მუსამ] თავისი ხელი [ტანსაცმლიდან], და აჰა ის [მისი ხელი] იყო თეთრი [მთვარესავით განათებული] მაყურებელთათვის
34[ფარაომნა] უთხრა თავის გარშემო დიდებულებს: ჭეშმარიტად, ეს [მუსა] მცოდნე ჯადოქარია.
35სურს რომ გაგაძევოთ თქვენი მიწა-წყლიდან თავისი ჯადოქრობით. და რას ბრძანებთ(რა აზრისა ხართ ამ საქმეში)?
36უთხრეს: გადაუვადე მუსა და მისი ძმაც [ჰარუნი] და წარგზავნე ქალაქებში შემკრებნი
37რათა მოგიყვანის შენ [ო, ფარაონ] ყველა განსწავლული ჯადოქარი
38და შეკრებილ იქნენ ჯადოქრები წინასწარ ცნობილი დღისთვის
39ხალხს ეთქვა: შეიკრიბებით თქვენ? [ჯადოქრებისა და მუსას შეჯიბრისთვის]
40ეგების ჩვენ მივყვეთ ჯადოქრებს, თუ ისინი იქნებიან გამარჯვებულნი?
41და როცა მოვიდნენ ჯადოქრები, მათ უთხრეს ფარაონს: თუკი გავიმარჯვებთ, მივიღებთ საზღაურს?
42(ფარაონმა) თქვა: დიახ! [იქნება თქვენთვის ჯილდო] და ამასთან ერთად იქნებით ჩემს დაახლოებულმყოფთაგანი [თუ გაიმარჯვებთ]
43[მუსამ] უთხრა მათ [ჯადოქრებს]: ისროლეთ ის, რის სროლასაც აპირებთ
44იმათაც [ჯადოქრებმა] ისროლეს თავიანთი თოკები და კვერთხები და [ჯადოქრებმა] თქვეს: ფარაონის დიდებას ვფიცავთ მართლაც, ჩვენ გავხდით გამარჯვებულნი
45მერე მუსამ ისროლა თავისი კვერთხი [რომელიც გადაიქცა დიდ გველად] და მან გადაყლაპა რაც მათ (ჯადოქრებმა) სიცრუით წარმოაჩინეს
46და ჯადოქრები მუხლმოდრეკილნი დაეცნენ [ყოვლისშემძლე ალლაჰის წინაშე თაყვანისცემით საჯდაზე]
47[ჯადოქრებმა] თქვეს: ვირწმუნეთ სამყაროთა ღმერთი
48ღმერთი მუსას და ჰარუნის
49[ფარაონმა მათ] უთხრა: ირწმუნეთ მისი [მუსას] მანამ, სანამ ამის ნება მე მოგეცით? უეჭველად იგი [მუსა] თქვენი უფროსია, რომელმაც გასწავლათ ჯადოქრობა. მალე გაიგებთ [ო, ჯადოქრებო], როცა ჯვარედინად დაგაჭრით ხელ-ფეხს და ერთიანად გაგაკრავთ ჯვარზე
50[ჯადოქრებმა] უთხრეს ფარაონს: არ არის პრობლემა! [რაც არ უნდა გაგვიკეთო ამ ქვეყნად] ჭეშმარიტად, ჩვენ ვუბრუნდებით ჩვენს ღმერთს!
51ჭეშმარიტად, ჩვენ ვიმედოვნებთ, რომ გვაპატიებს ჩვენი ღმერთი ცოდვებს და რომ გავხდით პირველნი მორწმუნეთაგანი
52და ზეშთავაგონეთ მუსას, რომ ღამით წაიყვანე ჩემი [მორწმუნე] მსახურები. რამეთუ უკან დაგედევნებიან [ფარაონი და მისი ჯარი]
53და გააგზავნა ფარაონმა ქალაქებში [ხალხის] შემკრებნი
54ჭეშმარიტად, ესენი [ისრაელის ძენი] მცირე ჯგუფია
55და მათ ჩვენ განგვარისხეს.
56ჭეშმარიტად, ერთად უნდა ვიყოთ ფრთხილნი.
57და გამოვიყვანეთ ისინი [ფარაონი და მის ჯარი] ბაღებიდან და წყაროებიდან
58საგანძურებიდან, და ბარაქიანი ადგილიდან [ეგვიპტიდან] [იმისთვის, რომ ზღვის წყალში დახრჩობილიყვენ ისინი]
59ამგვარად, ჩვენ დავუმკვიდრეთ იგი ისრაელის შვილთ
60და დაედევნენ [ფარაონი და მისი ჯარი] მათ მზის ამოსვლისას
61და როცა ერთმანეთი დაინახა ორმა ჯგუფმა, თქვეს მუსას მხლებლებმა: უეჭველად დაგვეწევიან [ფარაონი და მისი ჯარი[
62[მუსამ] უთხრა [მათ]: არა, ჩემთან არის ჩემი ღმერთი და ის სწორ გზაზე დამაყენებს [ჩვენი გადარჩენისკენ]
63და ზეშთავაგონეთ მუსას: დაარტყი შენი კვერთი ზღვას. გაიყო და თითოეული ნაწილი უზამარმარი მთასავით აღიმართა
64ჩვენ მოვუახლოვეთ [ზღვას] შემდეგ სხვები [ფარაონი და მისი ჯარი]
65და გადავარჩინეთ ჩვენ მუსა და ისინი, ვინც მასთან ერთად იყვნენ ყველა
66შემდეგ დავახრჩეთ [ზღვაში] სხვა დანარჩენები [ფარაონი და მისი ჯარი].
67ჭეშმარიტად, ამაში არის სასწაული [ალლაჰის ძლევამოსილობის], და მათგან უმეტესნი (ფარაონთან ვინც იყვნენ)არ იყვნენ მორწმუნენი
68და ჭეშმარიტად, შენი ღმერთი ნამდვილად ძლევამოსილი, შემწყალებელია
69და წაუკითხე [ო, შუამავალო] მათ [მრავალღმერთიანებს] ამბავი [შუამავალი] იბრაჰიმისა
70[ერთხელ] [იბრაჰიმმა] მამამისს და თავის ხალხს უთხრა: რას ეთაყვანებით თქვენ?
71მათ თქვეს: ჩვენ ვეთაყვანებით კერპებს და მუდმივად ვცემთ მათ თაყვანს.
72[იბრაჰიმმა] ჰკითხა: განა ესმით თქვენი, როცა მათ უხმობთ?
73ან მოაქვთ მათ თქვენთვის სარგებელი, ან გავნებთ?
74მიუგეს: არა, ჩვენ ვნახეთ ჩვენი წინაპრები ამგვარად იქცეოდნენ
75[იბრაჰიმმა] უთხრა: განა გიფიქრიათ, რას ეთაყვანებით?
76თქვენც და თქვენი წინაპრებიც?
77ჭეშმარიტად, ისინი [თქვენი ღმერთები] ჩემი მტრები არიან, გარდა სამყაროთა ღმერთისა.
78რომელმაც შემქმნა მე, და სწორედ იგი დამადგენს ჭეშმარიტ გზაზე
79და ის, რომელიც მაჭმევს და მასმევს
80და როცა ავად ვხვდები, ის მკურნავს
81რომელიც მომაკვდინებს [ამ ქვეყნად] და მერე გამაცოცხლებს [განკითხვის დღეს]
82და [ის], რომელიც ძალიან მინდა [და ვიმედოვნებ], რომ მაპატიოს ჩემი ცოდვები განკითხვის დღეს
83ღმერთო ჩემო, მიბოძე სიბრძნე [წინასწარმეტყველება და ცოდნა] და შემაერთე მართალთა შორის.
84და ჰქმენ ჩემთვის მართალი მხსენებელი მომავალ თაობებში
85და მაქციე იმათგანად, ვინც დაიმკვიდრებენ ნეტარების სამოთხეს
86და მიუტევე მამაჩემს, რამეთუ ის იყო გზააბნეულთაგანი(იბრაჰიმმა ეს ვედრება გააკეთა სანამ მისთვის ცხადი გახდებოდა რომ მისი მამა ჯოჯოხეთის ბინადართაგან არის)
87და ნუ შემარცხვენ იმ დღეს, როცა ისინი აღსდგებიან [განკითხვის დღეს].
88იმ დღეს, როცა არ მოუტანს სარგებელს არც მათი ქონება და არც შვილები
89იმათ გარდა, ვინც წარსდგება ალლაჰის წინაშე სპეტაკი გულით(გული რომელიც ერთ ღმერთს ალლაჰს სცემს თაყვანს,და მისი სიყვარულით აღსავსეა)
90და დაახლოებულ იქნა სამოთხე ღვთისმოშიშთათვის.
91და გამოჩენილი იქბენა ჯოჯოხეთი გზას აცდენილთათვის [ურწმუნოთათვის]
92მათ ეთქმებათ [მრავალღმერთიანებს]: სად არიან ისინი, რასაც ეთაყვანებოდით,
93ალლაჰის გარდა? განა შეგეწევიან ისინი ანდა თავიანთ თავს შეეწევიან?
94და იქ ჩაიგდებიან ისინი [ურწმუნონი] და გზააბნეულნი [ურწმუნოთა წინამძღოლები]
95ასევე იბლისის[სატანის] ჯარი, ერთიანად
96იტყვიან იქ ისინი კამათით: მათ იქ [ჯოჯოხეთში] იტყვიან, ურთიერთდაპირისპირებით [დაუპირისპირდებიან ერთმანეთს]
97ალლაჰს ვფიცავთ, ჩვენ ვიყავით ცხად გზააბნევაში
98მაშინ როცა თქვენ გათანაბრებდით სამყაროთა ღმერთთან,
99მხოლოდ დამნაშავეებმა [რომლებმაც მოგვიწოდეს რომ მათთვის გვეცა თაყვანი გარდა ალლაჰისა] გვაცდინეს ჭეშმარიტი გზიდან
100და არავინ გვყავს [დღეს] შუამდგომელნი
101და არც თანამგრძნობი მეგობარი
102[ო], ნეტა კიდევ ერთხელ გვქონოდა [ამ სამყაროში ცხოვრების] შესაძლებლობა, მაშინ ჩვენ მორწმუნენი ვიქნებოდით
103ჭეშმარიტად, ამაში არის სასწაული [ალლაჰის ძლევამოსილობის], მაგრამ მათგან უმეტესნი არ იყვნენ მორწმუნენი
104და ჭეშმარიტად, შენი ღმერთი ნამდვილად ძლიერია[რომელსაც ძალა შესწევს შურისძიების], შემწყალებელია[მათთვის ვინც მოინანიებს]
105ცრუდ შერაცხა ნუჰის ხალხმა შუამავლები
106და აი უთხრა მათ მათმა ძმამ ნუჰმა: ნუთუ არ გეშინიათ [ალლაჰის სასჯელის]?
107ჭეშმარიტად, მე ვარ თქვენთან სანდო შუამავალი.
108გეშინოდეთ [გაფრთხილდით] ალლაჰის [სასჯელისგან] და მე დამემორჩილეთ!
109ამისათვის [ჭეშმარიტების მოტანისთვის თქვენამდე] საზღაურს არ გთხოვთ, რამეთუ ჩემი საზღაური მხოლოდ სამყაროთა ღმერთთან არის.
110გეშინოდეთ [გაფრთხილდით] ალლაჰის [სასჯელისგან] და მე დამემორჩილეთ!
111თქვეს [ნუჰის ხალხმა]:ნუთუ დაგიჯეროთ შენ, მაშინ როცა შენს გზას მიჰყვებიან მდაბიონი/დაბალი ფენის ხალხი?
112[შუამავალმა ნუჰმა] უთხრა: მე არ მაქვს ცოდნა იმისა, თუ რას აკეთებენ ისინი
113მათი ანგარიშსწორება მხოლოდ ჩემს უფალთანაა რომ გცოდნოდათ
114არ გავაძევებ მე მორწმუნეებს [როგორიც არ უნდა იყვნენ]
115რადგან მე მხოლოდ ცხადი გამაფრთხილებელი ვარ
116[ნუჰის ხალხმა] უთხრეს: თუ არ შეწყვეტ [შენს მოწოდებას], ნუჰ, მაშინ ნამდვილად იქნები ქვით ჩაქოლილთაგან
117[შუამავალმა ნუჰმა] თქვა: ღმერთო ჩემო, ჩემმა ხალხმა ცრუდ შემრაცხა [არ დაიჯერეს ჩემი]
118განსაჯე ჩვენს და მათ შორის, და გადამარჩინე მე და ვინც ჩემთანაა მორწმუნეთაგან
119და გადავარჩინეთ იგი [შუამავალი ნუჰი] და ისინი, ვინც მასთან ერთად იყვნენ დატვირთულ კიდობანში
120შემდეგ დავახრჩეთ ყველა დარჩენილი.
121ჭეშმარიტად, ამაში არის სასწაული [ალლაჰის ძლევამოსილობის], მაგრამ მათგან უმეტესნი არ გახდნენ მორწმუნენი
122და ჭეშმარიტად, შენი ღმერთი ნამდვილად ძლევამოსილი, შემწყალებელია
123ადიელებმაც უარყეს შუამავლები
124და უთხრა მათ მათმა ძმამ ჰუდმა: განა ღმერთის არ გეშინიათ?
125ჭეშმარიტად, მე ვარ თქვენთან სანდო შუამავალი.
126გეშინოდეთ [გაფრთხილდით] ალლაჰის [სასჯელისგან] და მე დამემორჩილეთ!
127ამისათვის [ჭეშმარიტების მოტანისთვის თქვენამდე] საზღაურს არ გთხოვთ, რამეთუ ჩემი საზღაური მხოლოდ სამყაროთა ღმერთთან არის.
128ნუთუ ყოველ ბორცვზე უაზროდ ნიშანს [მაღალ ნაგებობას] ააგებთ [რათა იტრაბახოთ] და [ამით] დაარღვიოთ [სხვისი უფლება]
129და აშენებთ სასახლეებს, თითქოს სამუდამოდ უნდა დარჩეთ [ამ ქვეყნად].
130და როცა სჯით ვინმეს, სჯით მტრულად, როგორც მჩაგვრელნი [უმოწყალოდ].
131გეშინოდეთ [გაფრთხილდით] ალლაჰის [სასჯელისგან] და მე დამემორჩილეთ!
132და გეშინოდეთ მისი, ვინც მოგცათ ყველაფერი, ის რაც იცით
133მან გიბოძათ თქვენ საქონელი და ძეები.
134ბაღები და წყაროები
135მე ვშიშობ თქვენთვის დიადი დღის სასჯელისა
136[ურწმუნოებმა ჰუდის ერიდან] თქვეს: ჩვენთვის სულერთია, შეგვაგონებ თუ არ იყავი შემგონებელთაგანი
137ეს მხოლოდ უწინდელთა ადათ-წესებია
138და ჩვენ არ ვიქნებით დასჯილთაგანი
139და მათ ის[მოციქული ჰუდი] ცრუდ შერაცხეს ჭეშმარიტად, ამაში არის სასწაული [ალლაჰის ძლევამოსილობის], მაგრამ მათგან უმეტესნი არ გახდნენ მორწმუნენი
140და ჭეშმარიტად, შენი ღმერთი ნამდვილად დიდებული, შემწყალებელია
141სემუდიელებმა ცრუდ შერაცხეს შუამავლები
142და აი უთხრა მათ მათმა ძმამ საალიჰმა: ნუთუ არ შეგეშინდებათ [ალლაჰის სასჯელის]?
143ჭეშმარიტად, მე ვარ თქვენთან სანდო შუამავალი.
144გეშინოდეთ [გაფრთხილდით] ალლაჰის [სასჯელისგან] და მე დამემორჩილეთ!
145ამისათვის [ჭეშმარიტების მოტანისთვის თქვენამდე] საზღაურს არ გთხოვთ, რამეთუ ჩემი საზღაური მხოლოდ სამყაროთა ღმერთზეა.
146ნუთუ თქვენ [ო, სამუდიანელებო] დარჩებით იმ ყველაფერში რა აქ არის უსაფრთხოდ,
147ბაღებსა და წყაროებში,
148და ნათესებში, და ფინიკის ხეებში, რომელთა ნაყოფი საამურია
149და თქვენ მთებში კვეთავდით სახლებს სიამაყით[და დახვეწით]?
150გეშინოდეთ [გაფრთხილდით] ალლაჰის [სასჯელისგან] და მე დამემორჩილეთ!
151და ნუ დაემორჩილებით ზღვარს გადასულთა ბრძანებებს [მმართველებს, რომლებიც მოუწოდებენ ურწმუნოებისა და მრვალღმერთიანობისკენ]
152ვინც ავრცელებენ არეულობას მიწაზე და არაფერს ასწორებენ [არ ქმნიან სიკეთეს].
153[სამუდიანელებმა] უთხრეს: [ო, საალიჰ] შენ მოჯადოებულთაგანი ხარ
154შენ არავინ ხარ, თუ არა კაცი, ჩვენი მსგავსი. მაშ, მოიტანე ერთი სასწაული მაინც, თუკი მართალთაგანი ხარ
155[შუამავალმა საალიჰმა] უთხრა: ეს არის [ის] დედალი აქლემი [სასწაული რომელსაც მთხოვდით] [და ალლაჰმა ყოვლადმაღალმა გამოიყვანა იგი კლდიდან], მისთვის იქნება წყალი [წყაროებიდან] ერთ დღეს, ხოლო თქვენთვის დასალევი [წყალი] განსაზღვრულ დღეს
156და ნუ შეეხებით მას [სასწაულებრივ აქლემს] ბოროტი განზრახვით, რომ არ გეწიოთ დიადი დღის სასჯელი.
157მათ დაკლეს ის, და მერე ინანეს.
158და დაატყდა მათ სასჯელი. ამაში [შუამავალი საალიჰის ისტორიაში] არის სასწაული[და შეგონება], თუმცა უმრავლესობა მათგანი არ იყვნენ მორწმუნენი.
159და ჭეშმარიტად, შენი ღმერთი ნამდვილად დიდებული, შემწყალებელია
160ლუტის ხალხმა ცრუდ შერაცხა შუამავლები
161და უთხრა მათ მათმა ძმამ, ლუტმა: ნუთუ ღმერთის არ გეშინიათ [ იქონიეთ ალლაჰის სასჯელის შიში, ნუ სცემთ კერპებს თაყვანს]?
162ჭეშმარიტად, მე ვარ თქვენთან სანდო შუამავალი.
163გეშინოდეთ [გაფრთხილდით] ალლაჰის [სასჯელისგან] და მე დამემორჩილეთ!
164ამისათვის [ჭეშმარიტების მოტანისთვის თქვენამდე] საზღაურს არ გთხოვთ, რამეთუ ჩემი საზღაური მხოლოდ სამყაროთა ღმერზეა.
165ნუთუ თქვენ მიდიხართ [სქესობრივი კავშირისათვის] მამაკაცებთან?
166და მიატოვებთ ცოლებს, რომლებიც ღმერთმა შექმნა თქვენს მეუღლეთაგან? დიახ, თქვენ ზღვარგადასული ხალხი ხართ
167მათ უთხრეს: თუ არ მორჩები[ამ შენს მოწოდებას] ო, ლუტ, იქნები გაძევებულთაგანი
168[შუამავალმა ლუტმა] უთხრა: ნამდვილად, მე სიძულვილის მქონეთაგან ვარ თქვენი ქმედების მიმართ
169[შუამავალმა ლუტმა მიმართა ალლაჰს] ღმერთო ჩემო! გადამარჩინე მე და ჩემი ოჯახი იმისაგან, რასაც ისინი აკეთებენ
170და გადავარჩინეთ იგი [ლუტი] და მისი ოჯახი ერთიანად.
171გარდა მოხუცი ქალისა [ლუტის ცოლისა], რომელიც დარჩა უკან განადგურებულთა შორის [რადგან არ ირწმუნა]
172შემდგომ გავანადგურეთ დანარჩენები [ურწმუნოები]!
173და მოვუვლინეთ მათ [ციდან] [ქვის] წვიმა, და რა საშინელია ეს წვიმა მათთვის, ვინც გაფრთხილებული იყო
174ჭეშმარიტად, ამაში არის სასწაული [ალლაჰის ძლევამოსილობის], მაგრამ მათგან უმეტესნი არ გახდნენ მორწმუნენი
175და ჭეშმარიტად, შენი ღმერთი ნამდვილად ძლევამოსილი, შემწყალებელია
176აიქეს ბინადრებმა [შუამავალი შუაიბის ხალხმა] ცრუდ შერაცხეს შუამავლები
177უთხრა მათ შუ'აიბმა: განა ღმერთის არ გეშინიათ [ალლაჰის სასჯელის]?
178ჭეშმარიტად, მე ვარ თქვენთან სანდო შუამავალი.
179გეშინოდეთ [გაფრთხილდით] ალლაჰის [სასჯელისგან] და მე დამემორჩილეთ!
180ამისათვის [ჭეშმარიტების მოტანისთვის თქვენამდე] საზღაურს არ გთხოვთ, რამეთუ ჩემი საზღაური მხოლოდ სამყაროთა ღმერთზეა.
181სრულად დაიცავით საზომი და ნუ იქნებით დამკლებთაგანი
182და აწონეთ სამართლიანი სასწორით
183და ნუ დააკლებთ ხალხს მათ კუთვნილ ნივთებს [ნუ მოპარავთ იმას, რაც მათ ეკუთვნის], და ნუ, გაავრცელებთ უკეთურებას დედამიწაზე
184და გეშინოდეთ იმის, ვინც გაგაჩინათ თქვენც და პირველი თაობაც
185მათ უთხრეს: [ო, შუაიბ] შენ მოჯადოებულთაგანი ხარ
186და არავინა ხარ შენ [ო, შუ'აიბ], თუ არა კაცი, ჩვენი მსგავსი. და ჩვენ ვფიქრობთ შენზე, რომ ცრუთაგანი ხარ
187და მოგვივლინე ციდან ნატეხები [სასჯელად], თუკი მართალთაგანი ხარ
188[შუამავალმა შუ'აიბმა] უთხრა მათ: ჩემმა ღმერთმა უკეთ იცის, რასაც აკეთებთ
189და ცრუდ შერაცხეს იგი [შუ'აიბი], და თავს დაატყდათ ბნელი დღის მტანჯველი სასჯელი. ჭეშმარიტად, იგი იყო იმ დიადი დღის სასჯელი.
190და დაატყდა მათ სასჯელი. ამაში [შუამავალი შუ'აიბის ისტორიაში] არის სასწაული, თუმცა უმრავლესობამ არ ირწმუნა.
191და ჭეშმარიტად, შენი ღმერთი ნამდვილად დიდებული, შემწყალებელია
192ჭეშმარიტად, იგი [ყურანი] ზეგარდმოვლენაა სამყაროთა ღმერთისგან.
193ჩამოვიდა მისით [ყურანით] [ალლაჰისგან] სანდო სული [ანგელოზი ჯიბრილი]
194შენ გულზე [ო, მოციქულო] [ჯიბრილი უკითხავდა ყურანის აიათებს შუამავალს, ის კი მათ მნიშვნელობას ხვდებოდა და იმახსოვრებდა], რათა იყო [ო, მოციქულო] შემგონებელთაგანი [ადამიანებზე და ჯინებზე ალლაჰის სასჯელის შესახებ].
195[გარდმოევლინა ყურანი] ცხადი არაბული ენით
196ჭეშმარიტად, იგი [ყურანი] რა თქმა უნდა, მოხსენიებულია წინა წიგნებში
197და განა არ წარმოადგენს მათთვის [მექქელი ურწმუნოებისთვს] სასწაულს [მტკიცებულებას] ის [რომ ყურანი არის ალლაჰის წიგნი, ხოლო მუჰამმადი ალლაჰის მოციქული], რომ იციან ის [მუჰამმადი ბოლო შუამავალია] ისრაელის შვილების სწავლულებმა[როგორიცაა აბდულლაჰ ბინ სალაამ]?
198და რომ გარდმოგვევლინა იგი [ყურანი] ვინმე არაარაბზე
199და, რომ წაეკითხა [არაარაბს] ის [ყურანი] მათთვის [ყურეიშელებისთვის], ისინი მაინც არ ირწმუნებდნენ მას
200ასე შევიყვანეთ ის [ყურანის მიმართ ურწმუნოება] ცოდვილთა [ურწმუნოთა] გულებში
201არ ირწმუნებენ მას [ყურანს], ვიდრე არ დაინახავენ მტანჯველ სასჯელს
202და მოვა იგი [სასჯელი] მათზე მოულოდნელად, მაშინ როცა ისინი ვერც კი იგრძნობენ [მას]
203და ისინი იტყვიან [როცა სასჯელი მათ მოევლინება]: ნუთუ არ მოგვეცემა ვადა (რათა მოვინანიოთ და ვირწმუნოთ)?
204ნუთუ ისინი ჩქარობენ ჩვენს სასჯელს
205ნუთუ არ იცი [ო, მოციქულო], რომ თუკი ვაცხოვრებთ მათ მრავალი წლის განმავლობაში,
206და შემდეგ მოვა მათთან ის [სასჯელი], რაც მათთვის დაპირებული იყო,
207მაშინ ის, რაც მიეცათ სარგებლობაში [თუნდაც მრავალწლიანი ცხოვრება], ვერ იხსნის მათ [სასჯელისგან]
208და ჩვენ არ გაგვინადგურებია არც ერთი სოფელი [მისი მცხოვრებლები], სანამ მას [იმ სოფელს] არ მოევლინებოდა გამაფრთხილებელნი [ალლაჰის შუამავლები]
209შესაგონებლად, და არ ვყოფილვართ ჩვენ უსამართლონი
210და არ ჩამოდიოდნენ მასთან [მუჰამედთან] [ყურანით] შაიტნები [სატანები] [როგორც ამბობენ ურწმუნონი]
211მათ ეს არ შეეფერებათ[ეს მათი შესაფერისი საქმე არ არის] და არც შესწევთ ამის უნარი
212ჭეშმარიტად, ისინი [შაიტნები] მოსმენისგანაც [ყურანის ცაში] კი განდევნილნი არიან
213და არ მოუხმო ალლაჰთან ერთად სხვა ღვთაებას, თორემ აღმოჩნდები დასჯილთაგანი.
214და გააფრთხილე [ალლაჰის სასჯელისგან] შენი ახლო ნათესავები
215და გადააფარე შენი ფრთა [იყავი რბილი] მათ მიმართ, ვინც მოგყვება მორწმუნეთაგან
216ხოლო თუ გეურჩნენ [ო, შუამავალო] [არ მიიღებენ შენს მოწოდებას ერთღმერთიანობისკენ] უთხარი: მე შორსა ვარ იმისაგან, რასაც აკეთებთ
217და მიენდე ძლევამოსილს, შემწყალებელს
218რომელიც გხედავს შენ, როცა დგები [ღამის ლოცვებზე]
219და როგორ ასრულებ ლოცვის მოძრაობებს მათთან ერთად, ვინც მუხლებზე დამდგარია [სეჯდაშია]
220ჭეშმარიტად, იგი ყოვლისმსმენი, ყოვლისმცოდნეა
221გინდათ გითხრათ [ო, ხალხნო], ვისზე გარდმოდიან ეშმაკები?
222ისინი [შაიტანები] გარდმოდიან ყოველ ტყუილის მთქმელ ცოდვილზე
223ისინი [შაიტანები] გადმოუგდებენ მოსმენილს [ცაში] [ჯადოქრებს], და მათგან უმრავლესობა [ამ ჯადოქართაგან] მატყუარაა
224და პოეტებს მიჰყვებიან გზააბნეულნი
225ნუთუ ვერ ხედავ [ო, შუამავალო] მათ [პოეტებს], რომ ყველ ხეობაში დაეხეტებიან[ხან ქებაში ხან კი ცუდად ხსენებაში]
226და ამბობენ [პოეტები] იმას, რასაც არ აკეთებენ?
227გარდა მათი [იმ პოეტებისგან], რომელთაც ირწმუნეს, სიკეთეები აკეთეს და ახსენებდნენ ალლაჰს ხშირად, და გაიმარჯვე[მტრებზე] მის მერე, რაც უსამართლოდ მოექცნენ. ხოლო ისინი მალე შეიტყობენ, რომელთაც უსამართლოდ მოიქცნენ, თუ სად დაბრუნდებიან[განკითხვის დღეს]!