Hud

هود

Hud • 123 ayahs • Meccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

الٓرۚ كِتَٰبٌ أُحۡكِمَتۡ ءَايَٰتُهُۥ ثُمَّ فُصِّلَتۡ مِن لَّدُنۡ حَكِيمٍ خَبِيرٍ﴿١﴾

1ალიფ. ლაამ. რაა. წიგნი, რომლის აიათებიც (სრულყოფილად) დადგენილია [არ შეიცავს არავითარ შეცდომას, ან ნაკლს], ხოლო შემდეგ ნათლად განმარტებულია (მისი ყოველი დებულება) ბრძენისა და ყოვლისმცოდნის (ალლაჰის მიერ).

أَلَّا تَعۡبُدُوٓاْ إِلَّا ٱللَّهَۚ إِنَّنِي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرٞ وَبَشِيرٞ﴿٢﴾

2რომ არ ეთაყვანოთ არავის, გარდა ალლაჰისა. ჭეშმარიტად, მე თქვენთვის მისგან გამფრთხილებელი (მისი სასჯელისა) და მახარობელი (სამოთხის) ვარ.

وَأَنِ ٱسۡتَغۡفِرُواْ رَبَّكُمۡ ثُمَّ تُوبُوٓاْ إِلَيۡهِ يُمَتِّعۡكُم مَّتَٰعًا حَسَنًا إِلَىٰٓ أَجَلٖ مُّسَمّٗى وَيُؤۡتِ كُلَّ ذِي فَضۡلٖ فَضۡلَهُۥۖ وَإِن تَوَلَّوۡاْ فَإِنِّيٓ أَخَافُ عَلَيۡكُمۡ عَذَابَ يَوۡمٖ كَبِيرٍ﴿٣﴾

3და რომ შესთხოვოთ პატიება (ცოდვებისთვის) თქვენს ღმერთს, შემდეგ მოინანიოთ მის წინაშე, ის მოგანიჭებთ თქვენ მშვენიერ სარჩოს დათქმულ დრომდე და მიაგებს ყოველ ღირსეულს თავის ღირსებას. ხოლო თუ პირს იბრუნებთ, მაშინ მე მეშინია თქვენთვის დიდი დღის სასჯელისა.

إِلَى ٱللَّهِ مَرۡجِعُكُمۡۖ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٌ﴿٤﴾

4ალლაჰთანაა თქვენი დაბრუნება და იგი ყოვლისშემძლეა

أَلَآ إِنَّهُمۡ يَثۡنُونَ صُدُورَهُمۡ لِيَسۡتَخۡفُواْ مِنۡهُۚ أَلَا حِينَ يَسۡتَغۡشُونَ ثِيَابَهُمۡ يَعۡلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعۡلِنُونَۚ إِنَّهُۥ عَلِيمُۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ﴿٥﴾

5დიახ! ჭეშმარიტად, ისინი [მრავალღმერთიანები], როცა წინასწარმეტყველი კითხულობს ყურანს, მკერდებს მუცელზე იჭერენ, თითქოს არ ესმით ალლაჰის შეგონება და სურთ დამალონ თავიანთი ურწმუნოება მისგან. მაგრამ არა! მაშინაც კი, როცა (ღამით) თავიანთი ტანსაცმლით იფარებიან, ალლაჰმა იცის, რას მალავენ მათ სულებში და რას სჩადიან ღიად (დღისით). ჭეშმარიტად, მან — უწყის ის, რაც გულებშია.

۞ وَمَا مِن دَآبَّةٖ فِي ٱلۡأَرۡضِ إِلَّا عَلَى ٱللَّهِ رِزۡقُهَا وَيَعۡلَمُ مُسۡتَقَرَّهَا وَمُسۡتَوۡدَعَهَاۚ كُلّٞ فِي كِتَٰبٖ مُّبِينٖ﴿٦﴾

6არ არსებობს დედამიწაზე არც ერთი ცოცხალი არსება, რომლის საზრდოც ალლაჰთან არ იყოს. მან იცის მისი საცხოვრებელი ადგილი (სიცოცხლის განმავლობაში) და მისი განსვენების ადგილი (სიკვდილის შემდეგ). ეს ყოველივე ალლაჰთან არის ჩაწერილი ნათელ წიგნში [დაცულ ფირფიტაზე]

وَهُوَ ٱلَّذِي خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٖ وَكَانَ عَرۡشُهُۥ عَلَى ٱلۡمَآءِ لِيَبۡلُوَكُمۡ أَيُّكُمۡ أَحۡسَنُ عَمَلٗاۗ وَلَئِن قُلۡتَ إِنَّكُم مَّبۡعُوثُونَ مِنۢ بَعۡدِ ٱلۡمَوۡتِ لَيَقُولَنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّا سِحۡرٞ مُّبِينٞ﴿٧﴾

7ის არის, რომელმაც შექმნა ცანი და მიწა ექვს დღეში და მისი ტახტი წყალზე იყო, რათა გამოგცადოთ, თუ რომელი თქვენგანი უკეთესი იყო საქმით. და თუ შენ ეტყვი: ჭეშმარიტად, თქვენ აღდგენილნი იქნებით სიკვდილის შემდეგ, უეჭველად იტყვიან ისინი, რომელნიც გახდნენ ურწმუნონი(ალლაჰისა და გაცოცხლების მიმართ): ეს(ყურანი) სხვა არაფერია, თუ არა ცხადი ჯადოქრობა.

وَلَئِنۡ أَخَّرۡنَا عَنۡهُمُ ٱلۡعَذَابَ إِلَىٰٓ أُمَّةٖ مَّعۡدُودَةٖ لَّيَقُولُنَّ مَا يَحۡبِسُهُۥٓۗ أَلَا يَوۡمَ يَأۡتِيهِمۡ لَيۡسَ مَصۡرُوفًا عَنۡهُمۡ وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ﴿٨﴾

8და თუ ჩვენ გადავუვადებთ მათ სასჯელს განსაზღვრულ დრომდე, უთუოდ იტყვიან: რა აკავებს მას [სასჯელს]? ვაი, იმ დღეს, როცა ის მათ ეწვევა, არ იქნება მათგან არიდებული და გარს შემოერტყმებათ მათ ის(ტანჯვა-წამება), რასაც ისინი დასცინოდნენ.

وَلَئِنۡ أَذَقۡنَا ٱلۡإِنسَٰنَ مِنَّا رَحۡمَةٗ ثُمَّ نَزَعۡنَٰهَا مِنۡهُ إِنَّهُۥ لَيَـُٔوسٞ كَفُورٞ﴿٩﴾

9და თუ ჩვენ ადამიანს ვაგემოვნებინებთ წყალობას ჩვენგან, შემდეგ კი წავართმევთ მას, უეჭველად, იგი სასოწარკვეთილი და უმადურია.

وَلَئِنۡ أَذَقۡنَٰهُ نَعۡمَآءَ بَعۡدَ ضَرَّآءَ مَسَّتۡهُ لَيَقُولَنَّ ذَهَبَ ٱلسَّيِّـَٔاتُ عَنِّيٓۚ إِنَّهُۥ لَفَرِحٞ فَخُورٌ﴿١٠﴾

10და თუ ჩვენ მას (ადამიანს) ვაგემებინებთ სიკეთეს გაჭირვების შემდეგ, რომელიც მას შეეხო, უეჭველად იტყვის: უბედურებანი გამშორდა! (ალლაჰს კი მადლობას არ უძღვნის )ჭეშმარიტად, იგი გახარებულია და ამაყი.

إِلَّا ٱلَّذِينَ صَبَرُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ أُوْلَٰٓئِكَ لَهُم مَّغۡفِرَةٞ وَأَجۡرٞ كَبِيرٞ﴿١١﴾

11გარდა იმათ, რომელთაც მოითმინეს და ჰქმნეს კეთილი საქმენი. მათთვისაა შენდობა და დიდი საზღაური.

فَلَعَلَّكَ تَارِكُۢ بَعۡضَ مَا يُوحَىٰٓ إِلَيۡكَ وَضَآئِقُۢ بِهِۦ صَدۡرُكَ أَن يَقُولُواْ لَوۡلَآ أُنزِلَ عَلَيۡهِ كَنزٌ أَوۡ جَآءَ مَعَهُۥ مَلَكٌۚ إِنَّمَآ أَنتَ نَذِيرٞۚ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ وَكِيلٌ﴿١٢﴾

12იქნებ შენ (ო,მოციქულო) მიატოვო ნაწილი იმისა, რაც შენ გეცხადება და ამის გამო შენი გული შევიწროვებულია, რომ ისინი ამბობენ: ნუთუ არ გარდმოევლინა მას საგანძური ან ანგელოზი არ მოჰყვა მას?! შენ მხოლოდ შემგონებელი ხარ. ხოლო ალლაჰია ყოველივეს მფარველი.

أَمۡ يَقُولُونَ ٱفۡتَرَىٰهُۖ قُلۡ فَأۡتُواْ بِعَشۡرِ سُوَرٖ مِّثۡلِهِۦ مُفۡتَرَيَٰتٖ وَٱدۡعُواْ مَنِ ٱسۡتَطَعۡتُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ﴿١٣﴾

13ან იქნებ ისინი [მექის მრავალღმერთიანები] ამბობენ: (მუჰამმადმა თვითონვე მოიგონა იგი [ყურანი]). უთხარი მათ (ო, შუამავალო): (თუ ეს ასეა,) მოიტანეთ ათი მოგონილი სურა, მსგავსი მისისა [ყურანისა], და მოუხმეთ, ვისაც შეძლებთ, გარდა ალლაჰისა, თუ მართალს ამბობთ (თქვენს სიტყვებში).

فَإِلَّمۡ يَسۡتَجِيبُواْ لَكُمۡ فَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّمَآ أُنزِلَ بِعِلۡمِ ٱللَّهِ وَأَن لَّآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ فَهَلۡ أَنتُم مُّسۡلِمُونَ﴿١٤﴾

14ხოლო თუ არ გიპასუხებენ, მაშინ იცოდეთ, რომ იგი ალლაჰის ცოდნითაა ზემოვლენილი და რომ არ არსებობს ღვთაება, გარდა მისი. მაშ, არ გახდებით მორჩილნი (მუსლიმები) მისი?

مَن كَانَ يُرِيدُ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا وَزِينَتَهَا نُوَفِّ إِلَيۡهِمۡ أَعۡمَٰلَهُمۡ فِيهَا وَهُمۡ فِيهَا لَا يُبۡخَسُونَ﴿١٥﴾

15ვისაც სურს ამქვეყნიური ცხოვრება და მისი სილამაზე(სიტკბოება), ჩვენ სრულად მივუზღავთ მათ თავიანთი საქმეებისთვის მასში და არაფერი დააკლდებათ.

أُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ لَيۡسَ لَهُمۡ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ إِلَّا ٱلنَّارُۖ وَحَبِطَ مَا صَنَعُواْ فِيهَا وَبَٰطِلٞ مَّا كَانُواْ يَعۡمَلُونَ﴿١٦﴾

16აი, ისინი არიან, რომელთაც საიქიოში ცეცხლის გარდა არაფერი ელით. და ამაო იქნება, რაც იქ მოიმოქმედეს, და ფუჭია, რასაც აკეთებდნენ.

أَفَمَن كَانَ عَلَىٰ بَيِّنَةٖ مِّن رَّبِّهِۦ وَيَتۡلُوهُ شَاهِدٞ مِّنۡهُ وَمِن قَبۡلِهِۦ كِتَٰبُ مُوسَىٰٓ إِمَامٗا وَرَحۡمَةًۚ أُوْلَٰٓئِكَ يُؤۡمِنُونَ بِهِۦۚ وَمَن يَكۡفُرۡ بِهِۦ مِنَ ٱلۡأَحۡزَابِ فَٱلنَّارُ مَوۡعِدُهُۥۚ فَلَا تَكُ فِي مِرۡيَةٖ مِّنۡهُۚ إِنَّهُ ٱلۡحَقُّ مِن رَّبِّكَ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يُؤۡمِنُونَ﴿١٧﴾

17განა ის, ვინც თავისი უფლისგან მოცემულ ცხად სასწაულს [დამადასტურებელ მტკიცებულებას] ეყრდნობა [ნაგულისხმებია შუამავალი], და მას მოჰყვება მოწმე [ჯიბრილი] მისი მხრიდან [ალლაჰისგან], და მასზე წინ მუსას წიგნიც [თორა], როგორც გზამკვლევი და წყალობა, შეიძლება იყოს მსგავსი ურწმუნოსი? მართლაც, იმათ სწამთ მისი [ყურანის]. ხოლო ვინც მას [ყურანს] უარყოფს სხვადასხვა ჯგუფთაგან, ცეცხლი [ჯოჯოხეთი] არის მათი დანიშნული ადგილი. ამიტომ ნუ იქნები მასში [ყურანში] ეჭვმიტანილი, რადგან ჭეშმარიტად, იგი [ყურანი] არის სიმართლე შენი უფლისგან, მაგრამ ადამიანთა უმრავლესობას არ სწამს.

وَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّنِ ٱفۡتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبًاۚ أُوْلَٰٓئِكَ يُعۡرَضُونَ عَلَىٰ رَبِّهِمۡ وَيَقُولُ ٱلۡأَشۡهَٰدُ هَٰٓؤُلَآءِ ٱلَّذِينَ كَذَبُواْ عَلَىٰ رَبِّهِمۡۚ أَلَا لَعۡنَةُ ٱللَّهِ عَلَى ٱلظَّٰلِمِينَ﴿١٨﴾

18და ვინ არის იმაზე უსამართლო, ვინც ალლაჰს სიცრუეს მიაწერს? ისინი წარდგებიან თავიანთი ღმერთის წინაშე და მოწმეები იტყვიან: აი, ისინი, რომელთაც იცრუეს თავიანთ ღმერთზე. უეჭველად, დაე (იყოს) ალლაჰის წყევლა უსამართლოებს [მრავალღმერთიანებზე]

ٱلَّذِينَ يَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ وَيَبۡغُونَهَا عِوَجٗا وَهُم بِٱلۡأٓخِرَةِ هُمۡ كَٰفِرُونَ﴿١٩﴾

19ისინი, რომელნიც აცდენდნენ სხვებს ალლაჰის გზიდან [მთლიანად მორჩილებისგან მისადმი], და ცდილობდნენ ამ გზის დამახინჯებას [მისი მოტყუებით წარმოდგენას], და არ სწამდათ მარადიული ცხოვრება!

أُوْلَٰٓئِكَ لَمۡ يَكُونُواْ مُعۡجِزِينَ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَمَا كَانَ لَهُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ مِنۡ أَوۡلِيَآءَۘ يُضَٰعَفُ لَهُمُ ٱلۡعَذَابُۚ مَا كَانُواْ يَسۡتَطِيعُونَ ٱلسَّمۡعَ وَمَا كَانُواْ يُبۡصِرُونَ﴿٢٠﴾

20ასეთები (ურწმუნოები) ვერასოდეს შეასუსტებენ ალლაჰის სასჯელს დედამიწაზე (ვერ გაექცევიან მას), და არ ჰყავთ მათ ალლაჰის გარდა მფარველები (ვინც შეძლებდა მათ დაცვას მისი სასჯელისგან). გაორმაგებული იქნება მათთვის სასჯელი. მათ არ შეეძლოთ მოსმენა და ვერც ხედავდნენ

أُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ خَسِرُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ وَضَلَّ عَنۡهُم مَّا كَانُواْ يَفۡتَرُونَ﴿٢١﴾

21ასეთები არიან ისინი, რომელთაც საკუთარი თავები წააგეს, და დაეკარგათ მათ ის, რაც მოიგონეს [ცრუ ღმერთები, რომელთა შუამდგომლობას იმედოვნებდნენ]

لَا جَرَمَ أَنَّهُمۡ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ هُمُ ٱلۡأَخۡسَرُونَ﴿٢٢﴾

22ეჭვგარეშეა, რომ საიქიოში სწორედ ისინი იქნებიან ყველაზე მეტად წაგებულნი.

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ وَأَخۡبَتُوٓاْ إِلَىٰ رَبِّهِمۡ أُوْلَٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلۡجَنَّةِۖ هُمۡ فِيهَا خَٰلِدُونَ﴿٢٣﴾

23უეჭველად, რომელთაც ირწმუნეს, და კეთილი საქმეები აკეთეს, და მორჩილნი იყვნენ თავიანთი ღმერთის წინაშე, სწორედ ისინი არიან სამოთხის მკვიდრნი. ისინი იქ სამუდამოდ დარჩებიან.

۞ مَثَلُ ٱلۡفَرِيقَيۡنِ كَٱلۡأَعۡمَىٰ وَٱلۡأَصَمِّ وَٱلۡبَصِيرِ وَٱلسَّمِيعِۚ هَلۡ يَسۡتَوِيَانِ مَثَلًاۚ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ﴿٢٤﴾

24მაგალითი ორივე ჯგუფისთვის ბრმა და ყრუ [ურწმუნოს მაგალითი] და მხედველი და მსმენელი [მორწმუნის მაგალითი]. ნუთუ ისინი ტოლნი არიან ერთმანეთის მაგალითით? ნუთუ არ შეიგონებთ [და არ მიიღებთ სარგებელს აქედან]?

وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوۡمِهِۦٓ إِنِّي لَكُمۡ نَذِيرٞ مُّبِينٌ﴿٢٥﴾

25და ჩვენ წარვგზავნეთ ნუჰი (ნოე) თავის ხალხთან (მან უთხრა მათ): მე თქვენთვის ცხადი შემგონებელი ვარ

أَن لَّا تَعۡبُدُوٓاْ إِلَّا ٱللَّهَۖ إِنِّيٓ أَخَافُ عَلَيۡكُمۡ عَذَابَ يَوۡمٍ أَلِيمٖ﴿٢٦﴾

26რომ არ ეთაყვანოთ არავის, გარდა (ერთადერთი) ალლაჰისა. ჭეშმარიტად, მე მეშინია თქვენთვის მტანჯველი დღის სასჯელისა.

فَقَالَ ٱلۡمَلَأُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِن قَوۡمِهِۦ مَا نَرَىٰكَ إِلَّا بَشَرٗا مِّثۡلَنَا وَمَا نَرَىٰكَ ٱتَّبَعَكَ إِلَّا ٱلَّذِينَ هُمۡ أَرَاذِلُنَا بَادِيَ ٱلرَّأۡيِ وَمَا نَرَىٰ لَكُمۡ عَلَيۡنَا مِن فَضۡلِۭ بَلۡ نَظُنُّكُمۡ كَٰذِبِينَ﴿٢٧﴾

27და თქვეს მისმა ხალხმა, რომელთაც უარყვეს: ჩვენ ვერ გხედავთ სხვას, გარდა ჩვენნაირი ადამიანისა, და ვერ ვხედავთ, რომ ვინმე მოგყვება, გარდა ჩვენს შორის ყველაზე უბადრუკებისა. და ვერ ვხედავთ თქვენში რაიმე უპირატესობას ჩვენზე. პირიქით ჩვენ ვფიქრობთ, რომ თქვენ მატყუარები ხართ

قَالَ يَٰقَوۡمِ أَرَءَيۡتُمۡ إِن كُنتُ عَلَىٰ بَيِّنَةٖ مِّن رَّبِّي وَءَاتَىٰنِي رَحۡمَةٗ مِّنۡ عِندِهِۦ فَعُمِّيَتۡ عَلَيۡكُمۡ أَنُلۡزِمُكُمُوهَا وَأَنتُمۡ لَهَا كَٰرِهُونَ﴿٢٨﴾

28თქვა (შუამავალმა ნუჰმა): ჰეი, ჩემო ხალხო! რას იტყვით, თუ მე ჩემი ღმერთისგან ცხად მტკიცებულებაზე ვარ და მან თავისი წყალობა მომმადლა, მაგრამ ის თქვენთვის დაფარული დარჩა? განა გაიძულებთ მის მიღებას, მაშინ, როცა თქვენ იგი გძულთ?

وَيَٰقَوۡمِ لَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مَالًاۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَى ٱللَّهِۚ وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْۚ إِنَّهُم مُّلَٰقُواْ رَبِّهِمۡ وَلَٰكِنِّيٓ أَرَىٰكُمۡ قَوۡمٗا تَجۡهَلُونَ﴿٢٩﴾

29ჰეი, ჩემო ხალხო! მე (ნუჰი) არ გთხოვთ თქვენ ამისთვის ქონებას. ჩემი საზღაური მხოლოდ ალლაჰზეა. და მე არ განვდევნი მათ, რომელთაც ირწმუნეს. ჭეშმარიტად, ისინი შეხვდებიან თავიანთ ღმერთს, მაგრამ მე გხედავთ თქვენ, როგორც უმეცარ ხალხს.

وَيَٰقَوۡمِ مَن يَنصُرُنِي مِنَ ٱللَّهِ إِن طَرَدتُّهُمۡۚ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ﴿٣٠﴾

30ჰეი, ჩემო ხალხო! ვინ დამიცავს ალლაჰისგან, თუ მე მათ (მორწმუნეებს) განვდევნი? ნუთუ არ დაფიქრდებით?

وَلَآ أَقُولُ لَكُمۡ عِندِي خَزَآئِنُ ٱللَّهِ وَلَآ أَعۡلَمُ ٱلۡغَيۡبَ وَلَآ أَقُولُ إِنِّي مَلَكٞ وَلَآ أَقُولُ لِلَّذِينَ تَزۡدَرِيٓ أَعۡيُنُكُمۡ لَن يُؤۡتِيَهُمُ ٱللَّهُ خَيۡرًاۖ ٱللَّهُ أَعۡلَمُ بِمَا فِيٓ أَنفُسِهِمۡ إِنِّيٓ إِذٗا لَّمِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ﴿٣١﴾

31და არ გეუბნებით თქვენ, რომ ჩემთანაა ალლაჰის საგანძურები, და არც დაფარულის ვიცი, და არც იმას ვამბობ, რომ ანგელოზი ვარ. და არც ვეტყვი იმათზე, ვისაც თქვენი თვალები შეურაცხყოფით უყურებენ [საწყალ და სუსტ მორწმუნეებს], რომ ალლაჰი მათ სიკეთეს არ მიაგებს. ალლაჰმა უკეთ იცის, რაც მათ სულებშია. მაშინ მე უსათუოდ უსამართლოთაგანი ვიქნებოდი.

قَالُواْ يَٰنُوحُ قَدۡ جَٰدَلۡتَنَا فَأَكۡثَرۡتَ جِدَٰلَنَا فَأۡتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّٰدِقِينَ﴿٣٢﴾

32უთხრეს [ცნობილმა ხალხმა]: „ჰეი, ნუჰ! შენ გვეკამათებოდი და გაახშირე ჩვენი კამათი. მაშ, მოგვივლინე ის, რითაც გვემუქრები, თუ ხარ მართალთაგანი.

قَالَ إِنَّمَا يَأۡتِيكُم بِهِ ٱللَّهُ إِن شَآءَ وَمَآ أَنتُم بِمُعۡجِزِينَ﴿٣٣﴾

33უთხრა (ნუჰმა): მას მხოლოდ ალლაჰი მოგივლენთ, თუ ინებებს, და თქვენ ვერ დააღწევთ თავს.

وَلَا يَنفَعُكُمۡ نُصۡحِيٓ إِنۡ أَرَدتُّ أَنۡ أَنصَحَ لَكُمۡ إِن كَانَ ٱللَّهُ يُرِيدُ أَن يُغۡوِيَكُمۡۚ هُوَ رَبُّكُمۡ وَإِلَيۡهِ تُرۡجَعُونَ﴿٣٤﴾

34და არ გამოგადგებათ ჩემი რჩევა, თუნდაც რომ მინდოდეს თქვენთვის რჩევის მოცემა, თუ ალლაჰს თქვენი გზააბნევა სურს(თქვენი ურჩობისა და ჯიუტობის გამო). იგია თქვენი ღმერთი და მასთან იქნებით დაბრუნებულნი.

أَمۡ يَقُولُونَ ٱفۡتَرَىٰهُۖ قُلۡ إِنِ ٱفۡتَرَيۡتُهُۥ فَعَلَيَّ إِجۡرَامِي وَأَنَا۠ بَرِيٓءٞ مِّمَّا تُجۡرِمُونَ﴿٣٥﴾

35[მრავალღმერთანები შენი ხალხისგან იტყვიან ო, შუამავალო მუჰმმად] ან იტყვიან, მან (მუჰამმადმა) შეთხზაო (ყურანი) უთხარი: თუ მე შევთხზე, ჩემზე იყოს ჩემი ცოდვა, და მე თავისუფალი ვარ იმისგან, რაშიც თქვენ სცოდავთ [თქვენი ურწმუნოებისაგან].

وَأُوحِيَ إِلَىٰ نُوحٍ أَنَّهُۥ لَن يُؤۡمِنَ مِن قَوۡمِكَ إِلَّا مَن قَدۡ ءَامَنَ فَلَا تَبۡتَئِسۡ بِمَا كَانُواْ يَفۡعَلُونَ﴿٣٦﴾

36და შთაეგონა ნუჰს, რომ შენი ხალხიდან არავინ ირწმუნებს, გარდა იმათი, რომელთაც უკვე ირწმუნეს. ამიტომ ნუ დამწუხრდები იმის გამო, რასაც ისინი სჩადიოდნენ.

وَٱصۡنَعِ ٱلۡفُلۡكَ بِأَعۡيُنِنَا وَوَحۡيِنَا وَلَا تُخَٰطِبۡنِي فِي ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓاْ إِنَّهُم مُّغۡرَقُونَ﴿٣٧﴾

37ააგე კიდობანი ჩვენი მეთვალყურეობითა და შთაგონებით, და ნუღარაფერს მეტყვი უსამართლოთა შესახებ, რადგან ისინი უნდა დაიხრჩონ.

وَيَصۡنَعُ ٱلۡفُلۡكَ وَكُلَّمَا مَرَّ عَلَيۡهِ مَلَأٞ مِّن قَوۡمِهِۦ سَخِرُواْ مِنۡهُۚ قَالَ إِن تَسۡخَرُواْ مِنَّا فَإِنَّا نَسۡخَرُ مِنكُمۡ كَمَا تَسۡخَرُونَ﴿٣٨﴾

38და აგებდა კიდობანს. და ყოველთვის, როცა მის გვერდით ჩაივლიდნენ მისი ხალხის წარჩინებულნი, დასცინოდნენ მას. მან თქვა: თუ თქვენ დაგვცინით, ჩვენც დაგცინებთ თქვენ, ისევე, როგორც თქვენ დაგვცინით.

فَسَوۡفَ تَعۡلَمُونَ مَن يَأۡتِيهِ عَذَابٞ يُخۡزِيهِ وَيَحِلُّ عَلَيۡهِ عَذَابٞ مُّقِيمٌ﴿٣٩﴾

39მალე გაიგებთ, ვის მოევლინება დამამცირებელი სასჯელი და ვის დაატყდება თავს მარადიული სასჯელი

حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَ أَمۡرُنَا وَفَارَ ٱلتَّنُّورُ قُلۡنَا ٱحۡمِلۡ فِيهَا مِن كُلّٖ زَوۡجَيۡنِ ٱثۡنَيۡنِ وَأَهۡلَكَ إِلَّا مَن سَبَقَ عَلَيۡهِ ٱلۡقَوۡلُ وَمَنۡ ءَامَنَۚ وَمَآ ءَامَنَ مَعَهُۥٓ إِلَّا قَلِيلٞ﴿٤٠﴾

40და როცა მოვიდა ჩვენი ბრძანება (ურწმუნოთა დაღუპვის შესახებ) და ადუღდა თონე, ვუთხარით: შეიყვანე მასში [გემში] ყოველი სახეობიდან თითო წყვილი [მამრობითი და მდედრობითი], აგრეთვე შენი ოჯახი, გარდა მათისა, რომელთაც უკვე შეეხო სიტყვა [გარდა შენი შვილისა და ცოლისა], და (შეიყვანე გემში) ისინი, რომელთაც ირწმუნეს. მაგრამ მასთან ერთად [ნუჰთან] მხოლოდ მცირედმა ირწმუნეს

۞ وَقَالَ ٱرۡكَبُواْ فِيهَا بِسۡمِ ٱللَّهِ مَجۡر۪ىٰهَا وَمُرۡسَىٰهَآۚ إِنَّ رَبِّي لَغَفُورٞ رَّحِيمٞ﴿٤١﴾

41და უთხრა (ნუჰმა) (მორწმუნეებს): ჩასხედით მასში, ალლაჰის სახელითაა მისი სვლაც და მისი გაჩერებაც. უეჭველად, ჩემი ღმერთი მიმტევებელი, შემწყალებელია.

وَهِيَ تَجۡرِي بِهِمۡ فِي مَوۡجٖ كَٱلۡجِبَالِ وَنَادَىٰ نُوحٌ ٱبۡنَهُۥ وَكَانَ فِي مَعۡزِلٖ يَٰبُنَيَّ ٱرۡكَب مَّعَنَا وَلَا تَكُن مَّعَ ٱلۡكَٰفِرِينَ﴿٤٢﴾

42და მიედინებოდა იგი [გემი] მათთან ერთად ტალღებზე, რომლებიც მთებს ჰგავდა. და მიმართა ნუხმა თავის შვილს, რომელიც განცალკევებით იყო [მორწმუნეთაგან]: ო, შვილო ჩემო, შემოდი ჩვენთან ერთად (გემში) და ნუ იქნები ურწმუნოებთან (რომლებიც ყველა დაიხრჩვებიან)

قَالَ سَـَٔاوِيٓ إِلَىٰ جَبَلٖ يَعۡصِمُنِي مِنَ ٱلۡمَآءِۚ قَالَ لَا عَاصِمَ ٱلۡيَوۡمَ مِنۡ أَمۡرِ ٱللَّهِ إِلَّا مَن رَّحِمَۚ وَحَالَ بَيۡنَهُمَا ٱلۡمَوۡجُ فَكَانَ مِنَ ٱلۡمُغۡرَقِينَ﴿٤٣﴾

43[შვილმა უთხრა] (შუამავალ ნუჰს): მთას შევეფარები, რომელიც დამიცავს წყლისგან. უთხრა: დღეს არ არსებობს დამცველი ალლაჰის ბრძანებისგან, გარდა იმისა, ვისაც ის შეიწყალებს. და მათ შორის ტალღა ჩადგა და ის იყო ერთ-ერთი დახრჩობილთაგანი.

وَقِيلَ يَٰٓأَرۡضُ ٱبۡلَعِي مَآءَكِ وَيَٰسَمَآءُ أَقۡلِعِي وَغِيضَ ٱلۡمَآءُ وَقُضِيَ ٱلۡأَمۡرُ وَٱسۡتَوَتۡ عَلَى ٱلۡجُودِيِّۖ وَقِيلَ بُعۡدٗا لِّلۡقَوۡمِ ٱلظَّٰلِمِينَ﴿٤٤﴾

44და ითქვა (ალლაჰის მიერ), მას შემდეგ რაც ყველა ურწმუნო დაიხრჩო: ო მიწავ! შთანთქე შენი წყალი! და ო ცაო! შეჩერდი [გააჩერე წვიმა]! და წყალი დაეცა (დაიწია), და აღსრულდა ალლაჰის ბრძანება, და [გემი] გაჩერდა ალ-ჯუდის მთაზე. და ითქვა: შორს [ალლაჰის წყალობისგან] უსამართლონი [ურწმუნონი]!

وَنَادَىٰ نُوحٞ رَّبَّهُۥ فَقَالَ رَبِّ إِنَّ ٱبۡنِي مِنۡ أَهۡلِي وَإِنَّ وَعۡدَكَ ٱلۡحَقُّ وَأَنتَ أَحۡكَمُ ٱلۡحَٰكِمِينَ﴿٤٥﴾

45და მოუხმო ნუჰმა თავის ღმერთს და უთხრა: „ღმერთო ჩემო! ჭეშმარიტად, ჩემი შვილი ჩემი ოჯახიდანაა, და შენი აღთქმა ჭეშმარიტია, და შენ ხარ ყველაზე ბრძენი მსაჯულთაგან

قَالَ يَٰنُوحُ إِنَّهُۥ لَيۡسَ مِنۡ أَهۡلِكَۖ إِنَّهُۥ عَمَلٌ غَيۡرُ صَٰلِحٖۖ فَلَا تَسۡـَٔلۡنِ مَا لَيۡسَ لَكَ بِهِۦ عِلۡمٌۖ إِنِّيٓ أَعِظُكَ أَن تَكُونَ مِنَ ٱلۡجَٰهِلِينَ﴿٤٦﴾

46ბრძანა (დიდებულმა ალლაჰმა): ჰეი, ნუჰ! ის შენი ოჯახიდან არ არის. უეჭველად, ის არა სწორი საქმეა(ეს შენი თხოვნა არა სწორია იმიტომ, რომ ის ურწმუნო შენი ოჯახიდან არ ითვლება). ამიტომ ნუ მთხოვ იმას, რის შესახებაც ცოდნა არ გაგაჩნია. მე გარიგებ შენ, რათა არ იყო უმეცართა შორის.

قَالَ رَبِّ إِنِّيٓ أَعُوذُ بِكَ أَنۡ أَسۡـَٔلَكَ مَا لَيۡسَ لِي بِهِۦ عِلۡمٞۖ وَإِلَّا تَغۡفِرۡ لِي وَتَرۡحَمۡنِيٓ أَكُن مِّنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ﴿٤٧﴾

47თქვა (ნუჰმა): უფალო ჩემო! მე შენ შემოგფარებივარ, რათა არ გთხოვო ის, რის შესახებაც ცოდნა არ გამაჩნია. და თუ არ მომიტევებ და არ შემიწყალებ, ვიქნები წაგებულთა შორის.

قِيلَ يَٰنُوحُ ٱهۡبِطۡ بِسَلَٰمٖ مِّنَّا وَبَرَكَٰتٍ عَلَيۡكَ وَعَلَىٰٓ أُمَمٖ مِّمَّن مَّعَكَۚ وَأُمَمٞ سَنُمَتِّعُهُمۡ ثُمَّ يَمَسُّهُم مِّنَّا عَذَابٌ أَلِيمٞ﴿٤٨﴾

48თქვა (ალლაჰმა): ო, ნუჰ! ჩამოდი (გემიდან) ჩვენი მშვიდობით და ბარაქით შენზე და მათზე, ვინც შენთან ერთად არის, მაგრამ იქნებიან ისეთი თემებიც, რომლებსაც ჩვენ მივცემთ სიკეთეებს (მხოლოდ ამ წუთისოფელში), ხოლო შემდეგ მათ მოეწევათ ჩვენგან მტანჯველი სასჯელი (განსჯის დღეს)

تِلۡكَ مِنۡ أَنۢبَآءِ ٱلۡغَيۡبِ نُوحِيهَآ إِلَيۡكَۖ مَا كُنتَ تَعۡلَمُهَآ أَنتَ وَلَا قَوۡمُكَ مِن قَبۡلِ هَٰذَاۖ فَٱصۡبِرۡۖ إِنَّ ٱلۡعَٰقِبَةَ لِلۡمُتَّقِينَ﴿٤٩﴾

49ეს [რასაც ჩვენ გიამბეთ] იმ უხილავი ამბებათაგანია, რომლებიც ჩვენ შთაგონებით გიცხადეთ, (ო, მოციქულო) არც შენ და არც შენმა ხალხმა იცოდით ისინი აქამდე. მოითმინე, მაშ, (ის ტანჯვა და ზიანი), რასაც შენი ხალხი გაყენებს! ჭეშამრიტად, კარგი დასასრული ხვთისმოშიშთათვისაა (ვინც უფლის სასჯელს უფრთხილდება)

وَإِلَىٰ عَادٍ أَخَاهُمۡ هُودٗاۚ قَالَ يَٰقَوۡمِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنۡ إِلَٰهٍ غَيۡرُهُۥٓۖ إِنۡ أَنتُمۡ إِلَّا مُفۡتَرُونَ﴿٥٠﴾

50ადიელებთან (წარვგზავნეთ ჩვენ) მათი ძმა ჰუდი. უთხრა (შუმავალმა ჰუდმა): ჰეი, ხალხო ჩემო! თაყვანი ეცით (მხოლოდ მას) ალლაჰს! თქვენთვის არ არსებობს სხვა ღვთაება, გარდა მისი. თქვენ მხოლოდ ცილისმწამებლები ხართ(ალლაჰის გარდა ცრუდ ღმერთებს რომ იგონებთ).

يَٰقَوۡمِ لَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ أَجۡرًاۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَى ٱلَّذِي فَطَرَنِيٓۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ﴿٥١﴾

51ჰეი, ჩემო ხალხო! არ გთხოვთ ამაზე საზღაურს. ჩემი საზღაური მხოლოდ მასზეა (ალლაჰზე), ვინც შემქმნა. ნუთუ ვერ ხვდებით?

وَيَٰقَوۡمِ ٱسۡتَغۡفِرُواْ رَبَّكُمۡ ثُمَّ تُوبُوٓاْ إِلَيۡهِ يُرۡسِلِ ٱلسَّمَآءَ عَلَيۡكُم مِّدۡرَارٗا وَيَزِدۡكُمۡ قُوَّةً إِلَىٰ قُوَّتِكُمۡ وَلَا تَتَوَلَّوۡاْ مُجۡرِمِينَ﴿٥٢﴾

52ო, ჩემო ხალხო! ითხოვეთ შენდობა თქვენი უფლისაგან (თქვენი ურწმუნოებისთვის), შემდეგ კი მოინანიეთ მის წინაშე თქვენი ცოდვები და (თუ ასე მოიქცევით) ის გამოგიგზავნით ციდან უხვ ნალექს და შეგმატებთ ძალას თქვენს ძალაზე (გაგამრავლებთ და გაძლიერებთ), და ნუ გაემიჯნებით (იმ მოწოდებას, რისკენაც გიწვევთ), მეამბოხედ [ურწმუნოდ]

قَالُواْ يَٰهُودُ مَا جِئۡتَنَا بِبَيِّنَةٖ وَمَا نَحۡنُ بِتَارِكِيٓ ءَالِهَتِنَا عَن قَوۡلِكَ وَمَا نَحۡنُ لَكَ بِمُؤۡمِنِينَ﴿٥٣﴾

53მათ უთხრეს: ჰეი, ჰუდ! შენ ჩვენთვის არანაირი ცხადი მტკიცებულება არ მოგიტანია, და ჩვენ არ მივატოვებთ ჩვენს ღმერთებს შენი სიტყვის გამო, და ჩვენ შენი არ გვწამს.

إِن نَّقُولُ إِلَّا ٱعۡتَرَىٰكَ بَعۡضُ ءَالِهَتِنَا بِسُوٓءٖۗ قَالَ إِنِّيٓ أُشۡهِدُ ٱللَّهَ وَٱشۡهَدُوٓاْ أَنِّي بَرِيٓءٞ مِّمَّا تُشۡرِكُونَ﴿٥٤﴾

54ჩვენ მხოლოდ იმას ვამბობთ, რომ ზოგიერთმა ჩვენმა ღვთაებამ ბოროტებით შეგეხო შენ. მან თქვა: მე ვამოწმებ ალლაჰს და თქვენც დაამოწმეთ, რომ მე შორს ვარ იმისგან, რასაც თქვენ თანაზიარად უდგენთ მას(ალლაჰს).(ე.ი.მე არ ვაღიარებ კერპებს)

مِن دُونِهِۦۖ فَكِيدُونِي جَمِيعٗا ثُمَّ لَا تُنظِرُونِ﴿٥٥﴾

55მის(ალლაჰის) გარდა. მაშ, მტრულად მომექეცით ყველანი ერთად [თქვენ და თქვენი ცრუ ღვთაებები] და შემდეგ ნუ მომცემთ დროს [ნუ დამაცდით]!

إِنِّي تَوَكَّلۡتُ عَلَى ٱللَّهِ رَبِّي وَرَبِّكُمۚ مَّا مِن دَآبَّةٍ إِلَّا هُوَ ءَاخِذُۢ بِنَاصِيَتِهَآۚ إِنَّ رَبِّي عَلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ﴿٥٦﴾

56მე ალლაჰს მივენდე, ჩემს ღმერთს და თქვენს ღმერთს. არ არსებობს არც ერთი ცოცხალი არსება, რომელიც არ იყოს მისი ხელში [მისი ძალაუფლების ქვეშ]. ჭეშმარიტად, ჩემი უფალი არის სწორ გზაზე [ის სამართლიანია თავის გადაწყვეტილებებში და სიკეთეს სიკეთითვე აჯილდოებს, და ის მე დამიცავს თგვენგან]

فَإِن تَوَلَّوۡاْ فَقَدۡ أَبۡلَغۡتُكُم مَّآ أُرۡسِلۡتُ بِهِۦٓ إِلَيۡكُمۡۚ وَيَسۡتَخۡلِفُ رَبِّي قَوۡمًا غَيۡرَكُمۡ وَلَا تَضُرُّونَهُۥ شَيۡـًٔاۚ إِنَّ رَبِّي عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٍ حَفِيظٞ﴿٥٧﴾

57ხოლო თუ ზურგს შეაქცევთ, მე უკვე გამცნეთ ის, რითაც მოვლინებული ვიყავი თქვენთან. და ჩემი ღმერთი თქვენს ნაცვლად სხვა ხალხს მოიყვანს და თქვენ მას ვერაფერს ავნებთ. ჭეშმარიტად, ჩემი ღმერთი ყოვლისმფარველია.

وَلَمَّا جَآءَ أَمۡرُنَا نَجَّيۡنَا هُودٗا وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُۥ بِرَحۡمَةٖ مِّنَّا وَنَجَّيۡنَٰهُم مِّنۡ عَذَابٍ غَلِيظٖ﴿٥٨﴾

58და როცა მოვიდა ჩვენი ბრძანება, გადავარჩინეთ ჰუდი და რომელთაც ირწმუნეს მასთან ერთად ჩვენი წყალობით, და ვიხსენით ისინი სასტიკი სასჯელისგან.

وَتِلۡكَ عَادٞۖ جَحَدُواْ بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِمۡ وَعَصَوۡاْ رُسُلَهُۥ وَٱتَّبَعُوٓاْ أَمۡرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٖ﴿٥٩﴾

59აი, ადელები, რომლებმაც უარყვეს თავიანთი ღმერთის სასწაულები, არ დაემორჩილნენ მის შუამავლებს და გაჰყვნენ ყოველი ჯიუტი ტირანის ბრძანებას.

وَأُتۡبِعُواْ فِي هَٰذِهِ ٱلدُّنۡيَا لَعۡنَةٗ وَيَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۗ أَلَآ إِنَّ عَادٗا كَفَرُواْ رَبَّهُمۡۗ أَلَا بُعۡدٗا لِّعَادٖ قَوۡمِ هُودٖ﴿٦٠﴾

60და დაედევნათ მათ ამქვეყნად წყევლა და აღდგომის დღესაც. ჭეშმარიტად, აადის ტომი გახდა ურწმუნო თავისი ღმერთის! დაე დაშორდნენ [ალლაჰის წყალობას] ადის ხალხი ჰუდის ერი!

۞ وَإِلَىٰ ثَمُودَ أَخَاهُمۡ صَٰلِحٗاۚ قَالَ يَٰقَوۡمِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنۡ إِلَٰهٍ غَيۡرُهُۥۖ هُوَ أَنشَأَكُم مِّنَ ٱلۡأَرۡضِ وَٱسۡتَعۡمَرَكُمۡ فِيهَا فَٱسۡتَغۡفِرُوهُ ثُمَّ تُوبُوٓاْ إِلَيۡهِۚ إِنَّ رَبِّي قَرِيبٞ مُّجِيبٞ﴿٦١﴾

61და სამუდის ხალხს(გავუგზავნეთ), მათი ძმა საალიჰი. მან უთხრა: ჰეი, ჩემო ხალხო! თაყვანი ეცით ალლაჰს. თქვენთვის არ არსებობს სხვა ღვთაება, გარდა მისი. მან გაგაჩინათ თქვენ მიწისგან და დაგასახლათ მასზე. მაშ, სთხოვეთ მას შენდობა, შემდეგ კი მოინანიეთ მის წინაშე. ნამდვილად, ჩემი უფალი ახლოა და პასუხობს (ის პასუხობს ვედრებას, როცა მას ევედრებიან)!

قَالُواْ يَٰصَٰلِحُ قَدۡ كُنتَ فِينَا مَرۡجُوّٗا قَبۡلَ هَٰذَآۖ أَتَنۡهَىٰنَآ أَن نَّعۡبُدَ مَا يَعۡبُدُ ءَابَآؤُنَا وَإِنَّنَا لَفِي شَكّٖ مِّمَّا تَدۡعُونَآ إِلَيۡهِ مُرِيبٖ﴿٦٢﴾

62უთხრეს (სამუდიანელებმა): ჰეი, სალიჰ! შენ ჩვენ შორის იმედის მომცემი იყავი(პატივისცემას იმსახურებდი, ჭკვიანი და საღი აზრის მქონე იყავი) ამაზე წინ. ნუთუ გვიკრძალავ, რომ ვეთაყვანოთ იმას, რასაც ჩვენი მამები(წინაპრები) ეთაყვანებოდნენ? და ჭეშმარიტად, ჩვენ ღრმა, ეჭვში ვართ იმის შესახებ, რისკენაც შენ გვიხმობ (ერთადერთ ალლაჰს თაყვანი ვცეთ).

قَالَ يَٰقَوۡمِ أَرَءَيۡتُمۡ إِن كُنتُ عَلَىٰ بَيِّنَةٖ مِّن رَّبِّي وَءَاتَىٰنِي مِنۡهُ رَحۡمَةٗ فَمَن يَنصُرُنِي مِنَ ٱللَّهِ إِنۡ عَصَيۡتُهُۥۖ فَمَا تَزِيدُونَنِي غَيۡرَ تَخۡسِيرٖ﴿٦٣﴾

63(საალიჰმა) უთხრა: ჰეი, ჩემო ხალხო! აბა, დაფიქრდით, თუ მე ჩემი ღმერთისგან ცხად მტკიცებულებაზე ვარ და მან თავისი წყალობა მომმადლა, ვინ დამიცავს ალლაჰისგან, თუ მე მას ვეურჩები? თქვენ კი ზარალის მეტს ვერაფერს შემმატებთ.

وَيَٰقَوۡمِ هَٰذِهِۦ نَاقَةُ ٱللَّهِ لَكُمۡ ءَايَةٗۖ فَذَرُوهَا تَأۡكُلۡ فِيٓ أَرۡضِ ٱللَّهِۖ وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٖ فَيَأۡخُذَكُمۡ عَذَابٞ قَرِيبٞ﴿٦٤﴾

64ჰეი, ხალხო ჩემო, ეს ალლაჰის აქლემია, თქვენთვის სასწაულად. მიუშვით, ძოვოს ალლაჰის მიწაზე და ბოროტად არ შეეხოთ მას, თორემ მოგევლინებათ ახლო სასჯელი.

فَعَقَرُوهَا فَقَالَ تَمَتَّعُواْ فِي دَارِكُمۡ ثَلَٰثَةَ أَيَّامٖۖ ذَٰلِكَ وَعۡدٌ غَيۡرُ مَكۡذُوبٖ﴿٦٥﴾

65მაგრამ მათ დაკლეს იგი. მაშინ მან (შუამავალმა საალიჰმა) უთხრა მათ: ისიამოვნეთ თქვენს სახლებში სამი დღე. ეს არის აღთქმა(იმ უბედურებისა რაც თავს დაგატყდებათ), რომელიც არ იქნება ცრუ.

فَلَمَّا جَآءَ أَمۡرُنَا نَجَّيۡنَا صَٰلِحٗا وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُۥ بِرَحۡمَةٖ مِّنَّا وَمِنۡ خِزۡيِ يَوۡمِئِذٍۚ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ ٱلۡقَوِيُّ ٱلۡعَزِيزُ﴿٦٦﴾

66და როცა მოვიდა ჩვენი ბრძანება, ჩვენი წყალობით ვიხსენით საალიჰი და მასთან ერთად მორწმუნენი, და იმ დღის სირცხვილისგან. ჭეშმარიტად, შენი ღმერთი ყოვლადძლიერია ძლევამოსილია.

وَأَخَذَ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ ٱلصَّيۡحَةُ فَأَصۡبَحُواْ فِي دِيَٰرِهِمۡ جَٰثِمِينَ﴿٦٧﴾

67და უსამართლოებს მოევლინათ ძლიერი ხმა და(რის შედეგადაც) აღმოჩნდნენ ისინი თავიანთ საცხოვრებლებში დაგდებულნი [მკვდარნი].

كَأَن لَّمۡ يَغۡنَوۡاْ فِيهَآۗ أَلَآ إِنَّ ثَمُودَاْ كَفَرُواْ رَبَّهُمۡۗ أَلَا بُعۡدٗا لِّثَمُودَ﴿٦٨﴾

68თითქოს არც კი უცხოვრიათ იქ. უეჭველად, სამუდის ხალხი გახდა ურწმუნო თავისი უფლის მიმართ. დაე, იყვნენ შორს (ალლაჰის წყალობას) სამუდელები!

وَلَقَدۡ جَآءَتۡ رُسُلُنَآ إِبۡرَٰهِيمَ بِٱلۡبُشۡرَىٰ قَالُواْ سَلَٰمٗاۖ قَالَ سَلَٰمٞۖ فَمَا لَبِثَ أَن جَآءَ بِعِجۡلٍ حَنِيذٖ﴿٦٩﴾

69და ჩვენი მოციქულები (ანგელოზები) ეახლნენ იბრაჰიმს სასიხარულო ცნობით. მათ უთხრეს: მშვიდობა! მანაც უპასუხა: მშვიდობა! და არ დააყოვნა, რომ მოეტანა შემწვარი ხბო(ის ვერ მიხვდა რომ ისინი ანგელოზები იყვნენ ადამიანური გარეგნობით).

فَلَمَّا رَءَآ أَيۡدِيَهُمۡ لَا تَصِلُ إِلَيۡهِ نَكِرَهُمۡ وَأَوۡجَسَ مِنۡهُمۡ خِيفَةٗۚ قَالُواْ لَا تَخَفۡ إِنَّآ أُرۡسِلۡنَآ إِلَىٰ قَوۡمِ لُوطٖ﴿٧٠﴾

70და როცა მან (იბრაჰიმმა) დაინახა, რომ მათი [ანგელოზები, რომლებიც ადამიანების სახით მოვიდნენ] ხელები არ მიეკარებოდა მის [საპატივცემულო საჭმელს], ვერ იცნო ისინი (დაეჭვდა მათში) და შიში იგრძნო მათგან (იფიქრა, რომ მტრები ან ქურდები იყვნენ), (როცა დაინახეს, რომ შიშმა მოიცვა იგი, ანგელოზებმა) უთხრეს: ნუ გეშინია! ჩვენ მოსული ვართ ლუტის ხალხთან (იმისათვის, რომ დავასჯათ ისინი)

وَٱمۡرَأَتُهُۥ قَآئِمَةٞ فَضَحِكَتۡ فَبَشَّرۡنَٰهَا بِإِسۡحَٰقَ وَمِن وَرَآءِ إِسۡحَٰقَ يَعۡقُوبَ﴿٧١﴾

71და მისი ცოლი [სარა] იდგა (ესმოდა ეს საუბარი) და გაიცინა და ჩვენ ვახარეთ მას ისჰააყის შესახებ [რომ იგი შობს ძეს, რომელსაც დაარქმევენ ისჰააყს], და ისჰააყის შემდეგ იაყუბის შესახებ [რომ ისჰააყს შეეძინება ძე იაყუბი].

قَالَتۡ يَٰوَيۡلَتَىٰٓ ءَأَلِدُ وَأَنَا۠ عَجُوزٞ وَهَٰذَا بَعۡلِي شَيۡخًاۖ إِنَّ هَٰذَا لَشَيۡءٌ عَجِيبٞ﴿٧٢﴾

72(ამ ამბავით გაკვირვებულმა სარამ)თქვა:ვაი ჩემდა სიმწარე! ნუთუ მე შვილი შემეძინება მაშინ, როცა უკვე მოხუცი ვარ, და ეს ჩემი ქმარი ბერიკაცია? ნამდვილად, ეს საოცარი რამ არის

قَالُوٓاْ أَتَعۡجَبِينَ مِنۡ أَمۡرِ ٱللَّهِۖ رَحۡمَتُ ٱللَّهِ وَبَرَكَٰتُهُۥ عَلَيۡكُمۡ أَهۡلَ ٱلۡبَيۡتِۚ إِنَّهُۥ حَمِيدٞ مَّجِيدٞ﴿٧٣﴾

73(ანგელოზებმა) უთხრეს: განა ალლაჰის ბრძანება გაკვირვებს? ალლაჰის წყალობა და მისი კურთხევა იყოს თქვენზე, ო, ამ სახლის [შუამავლების ოჯახის] ბინადარნო! ნამდვილად, ის (ალლაჰი) ქებულია და დიდებულია

فَلَمَّا ذَهَبَ عَنۡ إِبۡرَٰهِيمَ ٱلرَّوۡعُ وَجَآءَتۡهُ ٱلۡبُشۡرَىٰ يُجَٰدِلُنَا فِي قَوۡمِ لُوطٍ﴿٧٤﴾

74როცა იბრაჰიმს შიშმა გაუარა და სასიხარულო ამბავი ეუწყა, ლუტის ხალხის გამო დაგვიწყო დავა(იქნება და გადააქმევინოს მათი განადგურება).

إِنَّ إِبۡرَٰهِيمَ لَحَلِيمٌ أَوَّٰهٞ مُّنِيبٞ﴿٧٥﴾

75ნამდვილად, იბრაჰიმი იყო უეჭველად მოთმინებით სავსე [სასჯელს არ აჩქარებდა], მორჩილი (ალლაჰის წინაშე) და მუდამ მომნანიე.

يَٰٓإِبۡرَٰهِيمُ أَعۡرِضۡ عَنۡ هَٰذَآۖ إِنَّهُۥ قَدۡ جَآءَ أَمۡرُ رَبِّكَۖ وَإِنَّهُمۡ ءَاتِيهِمۡ عَذَابٌ غَيۡرُ مَرۡدُودٖ﴿٧٦﴾

76(ანგელოზებმა უთხრეს): ჰეი, იბრაჰიმ, თავი დაანებე ამას! რამეთუ უკვე მოვიდა შენი ღმერთის ბრძანება და უეჭველად, მათ გარდაუვალი სასჯელი ეწევათ.

وَلَمَّا جَآءَتۡ رُسُلُنَا لُوطٗا سِيٓءَ بِهِمۡ وَضَاقَ بِهِمۡ ذَرۡعٗا وَقَالَ هَٰذَا يَوۡمٌ عَصِيبٞ﴿٧٧﴾

77და როცა მოვიდნენ ჩვენი მოციქულნი [ანგელოზები] ლუტთან, დამწუხრდა ის მათ გამო (რადგან არ იცოდა, რომ ისინი ანგელოზები იყვნენ და შეეშინდა, რომ მისი ხალხი მათ ცუდი მიზნებით მიადგებოდა), და იგრძნო უძლურება [ვერაფრით შეეძლო თავისი სტუმრების დაცვა], და თქვა: ეს მძიმე დღეა

وَجَآءَهُۥ قَوۡمُهُۥ يُهۡرَعُونَ إِلَيۡهِ وَمِن قَبۡلُ كَانُواْ يَعۡمَلُونَ ٱلسَّيِّـَٔاتِۚ قَالَ يَٰقَوۡمِ هَٰٓؤُلَآءِ بَنَاتِي هُنَّ أَطۡهَرُ لَكُمۡۖ فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَلَا تُخۡزُونِ فِي ضَيۡفِيٓۖ أَلَيۡسَ مِنكُمۡ رَجُلٞ رَّشِيدٞ﴿٧٨﴾

78და მივიდა მასთან [ლუტთან] მისი ხალხი, სწრაფად და აჩქარებით (იმისთვის, რომ მისი სტუმრები სიბილწისკენ წაეხელებინათ) და მანამდე ისინი ჩადიოდნენ ბოროტ საქმეებს [მამაკაცებთან სქესობრივ კავშირს]. უთხრა (შუამავალმა ლუტმა) თავის ხალხს: ო, ჩემო ხალხო! აი, ესენი ჩემი ქალიშვილები [თქვენი ქალები], ისინი უფრო წმიდანი არიან თქვენთვის (თუ გსურთ ქორწინება), ვიდრე ის სიბილწე, რასაც აპირებთ. გეშინოდეთ ალლაჰის (და მოშორდით იმას, რაც მან აკრძალა), და ნუ შემარცხვენთ ჩემს სტუმართა წინაშე. ნუთუ თქვენს შორის არც ერთი გონიერი ადამიანი არ მოიძებნება, ვინც შეგაჩერებთ ამ ბოროტებიდან?

قَالُواْ لَقَدۡ عَلِمۡتَ مَا لَنَا فِي بَنَاتِكَ مِنۡ حَقّٖ وَإِنَّكَ لَتَعۡلَمُ مَا نُرِيدُ﴿٧٩﴾

79მათ უთხრეს: შენ ხომ იცი, რომ შენს ასულებზე არანაირი უფლება არ გვაქვს(არ გვსურს ქალები) და უეჭველად იცი, რაც ჩვენ გვინდა(შენ კარგად იცი რომ ჩვენ მხოლოდ კაცები გვინდა).

قَالَ لَوۡ أَنَّ لِي بِكُمۡ قُوَّةً أَوۡ ءَاوِيٓ إِلَىٰ رُكۡنٖ شَدِيدٖ﴿٨٠﴾

80თქვა: ნეტავ მქონდეს თქვენს წინააღმდეგ ძალა, ან თავი შევაფარო მტკიცე საყრდენს [ნათესავებს] (აუცილებლად შეგაჩერებდით)

قَالُواْ يَٰلُوطُ إِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَن يَصِلُوٓاْ إِلَيۡكَۖ فَأَسۡرِ بِأَهۡلِكَ بِقِطۡعٖ مِّنَ ٱلَّيۡلِ وَلَا يَلۡتَفِتۡ مِنكُمۡ أَحَدٌ إِلَّا ٱمۡرَأَتَكَۖ إِنَّهُۥ مُصِيبُهَا مَآ أَصَابَهُمۡۚ إِنَّ مَوۡعِدَهُمُ ٱلصُّبۡحُۚ أَلَيۡسَ ٱلصُّبۡحُ بِقَرِيبٖ﴿٨١﴾

81უთხრეს: ჰეი, ლუტ! ჭეშმარიტად, ჩვენ შენი ღმერთის მოციქულები (ანგელოზები) ვართ. ისინი შენ ვერაფერს დაგაკლებენ. გაიყვანე შენი ოჯახი ღამის ერთ ნაწილში და არც ერთმა თქვენგანმა უკან არ მოიხედოს, შენი ცოლის გარდა. ჭეშმარიტად, მასაც იგივე ეწევა, რაც მათ. ჭეშმარიტად, მათი დათქმული დრო დილაა. განა დილა ახლოს არ არის?

فَلَمَّا جَآءَ أَمۡرُنَا جَعَلۡنَا عَٰلِيَهَا سَافِلَهَا وَأَمۡطَرۡنَا عَلَيۡهَا حِجَارَةٗ مِّن سِجِّيلٖ مَّنضُودٖ﴿٨٢﴾

82ხოლო როცა მოვიდა ჩვენი ბრძანება, ჩვენ გადავაქცევინეთ მისი [მათი ქალაქის] ზემო ნაწილი ქვემოდ და გავაწვიმედ მასზე გამომწვარი თიხის ქვები, ფენა-ფენად დაწყობილი(ერთიმეორეზე მიყოლებით).

مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَۖ وَمَا هِيَ مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ بِبَعِيدٖ﴿٨٣﴾

83(და ეს ქვები იყო) შენს უფალთან ნიშანდებული [ეს არ იყო უბრალო ქვები]. და ისინი [იგივე სასჯელი] არ არიან შორს უსმართლოთაგან [ურწმუნოთაგან], (ვინც არ აღიარებს შენს მოციქულობას, ო მუჰამმად)

۞ وَإِلَىٰ مَدۡيَنَ أَخَاهُمۡ شُعَيۡبٗاۚ قَالَ يَٰقَوۡمِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنۡ إِلَٰهٍ غَيۡرُهُۥۖ وَلَا تَنقُصُواْ ٱلۡمِكۡيَالَ وَٱلۡمِيزَانَۖ إِنِّيٓ أَرَىٰكُم بِخَيۡرٖ وَإِنِّيٓ أَخَافُ عَلَيۡكُمۡ عَذَابَ يَوۡمٖ مُّحِيطٖ﴿٨٤﴾

84და მადიანში (ჩვენ წარგვზავნეთ) მათი ძმა შუაიბი. მან უთხრა: „ჰეი, ჩემო ხალხო! თაყვანი ეცით ალლაჰს! თქვენ არ გყავთ სხვა ღვთაება, გარდა მისი. და ნუ დააკლებთ საწყაოსა და სასწორს. უეჭველად, მე გხედავთ თქვენ კეთილდღეობაში და უეჭველად, მე მეშინია თქვენთვის ყოვლისმომცველი დღის სასჯელისა.

وَيَٰقَوۡمِ أَوۡفُواْ ٱلۡمِكۡيَالَ وَٱلۡمِيزَانَ بِٱلۡقِسۡطِۖ وَلَا تَبۡخَسُواْ ٱلنَّاسَ أَشۡيَآءَهُمۡ وَلَا تَعۡثَوۡاْ فِي ٱلۡأَرۡضِ مُفۡسِدِينَ﴿٨٥﴾

85ჰეი, ჩემო ხალხო! სრულად დაიცავით ზომა და წონა სამართლიანად [იყავით მართალნი ამ საქმეში], და ნუ დააკლებთ ხალხს თავიანთ კუთვნილს, და ნუ ივლით მიწაზე უწესრიგობის თესვით [ნუ გააკეთებთ იმას, რაც ალლაჰმა აკრძალა].

بَقِيَّتُ ٱللَّهِ خَيۡرٞ لَّكُمۡ إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِينَۚ وَمَآ أَنَا۠ عَلَيۡكُم بِحَفِيظٖ﴿٨٦﴾

86ის, რაც ალაჰმა დაგიტოვათ [ნებადართული მოგება], უკეთესია თქვენთვის, თუკი მორწმუნენი ხართ. და მე თქვენზე მცველი როდი ვარ.

قَالُواْ يَٰشُعَيۡبُ أَصَلَوٰتُكَ تَأۡمُرُكَ أَن نَّتۡرُكَ مَا يَعۡبُدُ ءَابَآؤُنَآ أَوۡ أَن نَّفۡعَلَ فِيٓ أَمۡوَٰلِنَا مَا نَشَٰٓؤُاْۖ إِنَّكَ لَأَنتَ ٱلۡحَلِيمُ ٱلرَّشِيدُ﴿٨٧﴾

87მათ უთრეს: ჰეი, შუაიბ! განა შენი ლოცვა გიბრძანებს, რომ მივატოვოთ ის, რასაც ჩვენი მამა-პაპა ეთაყვანებოდა, ან ჩვენს ქონებას ისე არ მოვექცეთ, როგორც ჩვენ გვსურს? ჭეშმარიტად, შენ ხარ მომთმენი, გონიერი!(ეს თქვეს ირონიის სახით.იხ. იბნ ქასიირის განმარტება)

قَالَ يَٰقَوۡمِ أَرَءَيۡتُمۡ إِن كُنتُ عَلَىٰ بَيِّنَةٖ مِّن رَّبِّي وَرَزَقَنِي مِنۡهُ رِزۡقًا حَسَنٗاۚ وَمَآ أُرِيدُ أَنۡ أُخَالِفَكُمۡ إِلَىٰ مَآ أَنۡهَىٰكُمۡ عَنۡهُۚ إِنۡ أُرِيدُ إِلَّا ٱلۡإِصۡلَٰحَ مَا ٱسۡتَطَعۡتُۚ وَمَا تَوۡفِيقِيٓ إِلَّا بِٱللَّهِۚ عَلَيۡهِ تَوَكَّلۡتُ وَإِلَيۡهِ أُنِيبُ﴿٨٨﴾

88(შუამავალმა შუაიბმა) უთხრა: ჰეი, ჩემო ხალხო! თუ გიფიქრიათ, თუ მე ჩემი ღმერთისგან ცხად მტკიცებულებაზე ვარ და მან მომცა თავისგან მშვენიერი სარჩო? და არ მსურს, რომ შეგეწინააღმდეგოთ იმაში, რასაც გიკრძალავთ. მე მხოლოდ გამოსწორება მსურს, რამდენადაც შემიძლია. და ჩემი წარმატება მხოლოდ ალლაჰისგანაა. მასზე ვარ მინდობილი და მხოლოდ მას მივმართავ (მონანიებით).

وَيَٰقَوۡمِ لَا يَجۡرِمَنَّكُمۡ شِقَاقِيٓ أَن يُصِيبَكُم مِّثۡلُ مَآ أَصَابَ قَوۡمَ نُوحٍ أَوۡ قَوۡمَ هُودٍ أَوۡ قَوۡمَ صَٰلِحٖۚ وَمَا قَوۡمُ لُوطٖ مِّنكُم بِبَعِيدٖ﴿٨٩﴾

89ჰეი, ჩემო ხალხო, ჩემთან უთანხმოებამ არ გაიძულოთ, რომ თქვენც იგივე გეწიოთ, რაც ეწია ნუჰის ხალხს, ან ჰუდის ხალხს, ან სალიჰის ხალხს. და ლუტის ხალხი ხომ თქვენგან შორს არ არის(დიდი ხნის წინ არ იყვნენ).

وَٱسۡتَغۡفِرُواْ رَبَّكُمۡ ثُمَّ تُوبُوٓاْ إِلَيۡهِۚ إِنَّ رَبِّي رَحِيمٞ وَدُودٞ﴿٩٠﴾

90სთხოვეთ პატიება თქვენს უფალს (იმ ცოდვებისთვის, რომლებიც უკვე ჩაგიდენიათ), შემდეგ კი მოინანიეთ მის წინაშე. ჭეშმარიტად, ჩემი უფალი შემწყალებელი, მოყვარულია (იმათ მიმართ, ვინც მას მონანიებით მიმართავს).

قَالُواْ يَٰشُعَيۡبُ مَا نَفۡقَهُ كَثِيرٗا مِّمَّا تَقُولُ وَإِنَّا لَنَرَىٰكَ فِينَا ضَعِيفٗاۖ وَلَوۡلَا رَهۡطُكَ لَرَجَمۡنَٰكَۖ وَمَآ أَنتَ عَلَيۡنَا بِعَزِيزٖ﴿٩١﴾

91მათ უთხრეს: ჰეი, შუაიბ! ჩვენ ვერ ვიგებთ ბევრს, რასაც შენ ამბობ. და ჩვენ ნამდვილად გხედავთ ჩვენს შორის სუსტად. და რომ არა შენი გვარეულობა, უთუოდ ჩაგქოლავდით. და შენ ჩვენთვის ძვირფასი არ ხარ.

قَالَ يَٰقَوۡمِ أَرَهۡطِيٓ أَعَزُّ عَلَيۡكُم مِّنَ ٱللَّهِ وَٱتَّخَذۡتُمُوهُ وَرَآءَكُمۡ ظِهۡرِيًّاۖ إِنَّ رَبِّي بِمَا تَعۡمَلُونَ مُحِيطٞ﴿٩٢﴾

92(შუამავალმა შუაიბმა) უთხრა: ჰეი, ჩემო ხალხო! ნუთუ ჩემი საგვარეულო უფრო ძვირფასია თქვენთვის, ვიდრე ალლაჰი? და თქვენ ის ზურგს უკან მიატოვეთ. უეჭველად, ჩემი ღმერთი ყოვლისმომცველია იმისა, რასაც თქვენ სჩადიხართ!

وَيَٰقَوۡمِ ٱعۡمَلُواْ عَلَىٰ مَكَانَتِكُمۡ إِنِّي عَٰمِلٞۖ سَوۡفَ تَعۡلَمُونَ مَن يَأۡتِيهِ عَذَابٞ يُخۡزِيهِ وَمَنۡ هُوَ كَٰذِبٞۖ وَٱرۡتَقِبُوٓاْ إِنِّي مَعَكُمۡ رَقِيبٞ﴿٩٣﴾

93ჰეი, ჩემო ხალხო! იმოქმედეთ თქვენი შესაძლებლობებისამებრ, მეც ვიმოქმედებ. მალე გაიგებთ, ვის მოევლინება სასჯელი, რომელიც შეარცხვენს მას, და ვინ არის მატყუარა. დაელოდეთ, მეც თქვენთან ერთად დაველოდები.

وَلَمَّا جَآءَ أَمۡرُنَا نَجَّيۡنَا شُعَيۡبٗا وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُۥ بِرَحۡمَةٖ مِّنَّا وَأَخَذَتِ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ ٱلصَّيۡحَةُ فَأَصۡبَحُواْ فِي دِيَٰرِهِمۡ جَٰثِمِينَ﴿٩٤﴾

94და როცა მოვიდა ჩვენი ბრძანება, ჩვენი წყალობით ვიხსენით შუაიბი და მასთან ერთად მორწმუნენი. ხოლო უსამართლონი შეიპყრო საზარელმა ხმამ და ისინი თავიანთ სახლებში პირქვე დამხობილნი აღმოჩნდნენ.

كَأَن لَّمۡ يَغۡنَوۡاْ فِيهَآۗ أَلَا بُعۡدٗا لِّمَدۡيَنَ كَمَا بَعِدَتۡ ثَمُودُ﴿٩٥﴾

95ისე, თითქოს ისინი იქ არასოდეს ყოფილან. ო, დიახ! დაე, დაშორდნენ (ალლაჰის წყალობას) მადიანელები, ისე როგორც დაშორდნენ სამუდეველები

وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا مُوسَىٰ بِـَٔايَٰتِنَا وَسُلۡطَٰنٖ مُّبِينٍ﴿٩٦﴾

96და ვფიცავ, ჩვენ წარვგზავნეთ მუსა ჩვენი სასწაულებითა და ცხადი ხელმწიფებით.

إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ وَمَلَإِيْهِۦ فَٱتَّبَعُوٓاْ أَمۡرَ فِرۡعَوۡنَۖ وَمَآ أَمۡرُ فِرۡعَوۡنَ بِرَشِيدٖ﴿٩٧﴾

97ფარაონთან და მის დიდებულებთან. და ისინი დაემორჩილნენ ფარაონის ბრძანებას, და ფარაონის ბრძანება არ იყო სწორი.

يَقۡدُمُ قَوۡمَهُۥ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ فَأَوۡرَدَهُمُ ٱلنَّارَۖ وَبِئۡسَ ٱلۡوِرۡدُ ٱلۡمَوۡرُودُ﴿٩٨﴾

98ის თავის ხალხს გაუძღვება აღდგომის დღეს და ცეცხლში მიიყვანს მათ. და რა საზარელია ის ადგილი, სადაც მიიყვანეს!

وَأُتۡبِعُواْ فِي هَٰذِهِۦ لَعۡنَةٗ وَيَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۚ بِئۡسَ ٱلرِّفۡدُ ٱلۡمَرۡفُودُ﴿٩٩﴾

99და თან სდევდათ წყევლა ამქვეყნადაც და აღდგომის დღესაც.და რა საშინელია ის ბოძებული ჯილდო, რომელიც მათ ეძლევათ!(წყევლა ამქვეყნადაც და იმქვეყნადაც ზედი ზედ)

ذَٰلِكَ مِنۡ أَنۢبَآءِ ٱلۡقُرَىٰ نَقُصُّهُۥ عَلَيۡكَۖ مِنۡهَا قَآئِمٞ وَحَصِيدٞ﴿١٠٠﴾

100ეს იმ დასახლებათა ამბებიდანაა, რომელსაც გიამბობთ შენ (ო, შუამავალო). ზოგი მათგანი კვლავ დგას, ზოგი კი განადგურებულია.

وَمَا ظَلَمۡنَٰهُمۡ وَلَٰكِن ظَلَمُوٓاْ أَنفُسَهُمۡۖ فَمَآ أَغۡنَتۡ عَنۡهُمۡ ءَالِهَتُهُمُ ٱلَّتِي يَدۡعُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ مِن شَيۡءٖ لَّمَّا جَآءَ أَمۡرُ رَبِّكَۖ وَمَا زَادُوهُمۡ غَيۡرَ تَتۡبِيبٖ﴿١٠١﴾

101ჩვენ არ დაგვიჩაგრავს ისინი, არამედ მათ თავიანთი თავები დაჩაგრეს. და ვერაფრით უშველეს მათ თავიანთმა (ცრუ) ღვთაებებმა, რომლებსაც ალლაჰის გარდა უხმობდნენ, როცა შენი ღმერთის ბრძანება მოვიდა. და არაფერი შემატეს მათ, გარდა დაღუპვისა.

وَكَذَٰلِكَ أَخۡذُ رَبِّكَ إِذَآ أَخَذَ ٱلۡقُرَىٰ وَهِيَ ظَٰلِمَةٌۚ إِنَّ أَخۡذَهُۥٓ أَلِيمٞ شَدِيدٌ﴿١٠٢﴾

102ასეთია შენი ღმერთის სასჯელი, როცა ის სჯის უსამართლო სოფლებს. უეჭველად, მისი სასჯელი მტანჯველი და მკაცრია!

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗ لِّمَنۡ خَافَ عَذَابَ ٱلۡأٓخِرَةِۚ ذَٰلِكَ يَوۡمٞ مَّجۡمُوعٞ لَّهُ ٱلنَّاسُ وَذَٰلِكَ يَوۡمٞ مَّشۡهُودٞ﴿١٠٣﴾

103ჭეშმარიტად, ამაშია სასწაული იმისთვის, ვისაც ეშინია იმქვეყნიური სასჯელის. ეს ის დღეა, როცა შეკრებილი იქნება ხალხი, და ეს არის დღე, რომელსაც ყველა იხილავს.

وَمَا نُؤَخِّرُهُۥٓ إِلَّا لِأَجَلٖ مَّعۡدُودٖ﴿١٠٤﴾

104და ჩვენ მას არ გადავდებთ, გარდა დათქმული ვადისთვის.

يَوۡمَ يَأۡتِ لَا تَكَلَّمُ نَفۡسٌ إِلَّا بِإِذۡنِهِۦۚ فَمِنۡهُمۡ شَقِيّٞ وَسَعِيدٞ﴿١٠٥﴾

105იმ დღეს, როცა ის (განკითხვის დღე) დადგება , ვერცერთი სული ვერ ილაპარაკებს, გარდა მისი ნებართვისა. მათ შორის იქნებიან უბედურნი და ბედნიერნი.

فَأَمَّا ٱلَّذِينَ شَقُواْ فَفِي ٱلنَّارِ لَهُمۡ فِيهَا زَفِيرٞ وَشَهِيقٌ﴿١٠٦﴾

106ხოლო უბედურნი ცეცხლში იქნებიან, და იქ მათთვის იქნება მოთქმა [ტანჯვის კვნესა] და ღრიალი.

خَٰلِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ ٱلسَّمَٰوَٰتُ وَٱلۡأَرۡضُ إِلَّا مَا شَآءَ رَبُّكَۚ إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٞ لِّمَا يُرِيدُ﴿١٠٧﴾

107მარადიულად იქნებიან იქ, სანამ იარსებებს ცა და მიწა,გარდა იმისა, თუ შენი უფალი ინებებს (სხვაგვარად) [რადგან ჯოჯოხეთიდან გამოიყვანს ყველა მორწმუნეს, ვის გულშიც თუნდაც მტვრის წილზე მცირე რწმენა ჰქონდათ] ვინაიდან, ნამდვილად, შენი უფალი აღასრულებს ყველაფერს, რასაც ინებებს!

۞ وَأَمَّا ٱلَّذِينَ سُعِدُواْ فَفِي ٱلۡجَنَّةِ خَٰلِدِينَ فِيهَا مَا دَامَتِ ٱلسَّمَٰوَٰتُ وَٱلۡأَرۡضُ إِلَّا مَا شَآءَ رَبُّكَۖ عَطَآءً غَيۡرَ مَجۡذُوذٖ﴿١٠٨﴾

108ხოლო ბედნიერნი სამოთხეში იქნებიან, სამუდამოდ დამკვიდრდებიან იქ, ვიდრე იარსებებენ ცანი და მიწა, გარდა იმისა, რასაც ინებებს შენი ღმერთი. ეს არის ჯილდო, რომელიც არასოდეს შეწყდება.

فَلَا تَكُ فِي مِرۡيَةٖ مِّمَّا يَعۡبُدُ هَٰٓؤُلَآءِۚ مَا يَعۡبُدُونَ إِلَّا كَمَا يَعۡبُدُ ءَابَآؤُهُم مِّن قَبۡلُۚ وَإِنَّا لَمُوَفُّوهُمۡ نَصِيبَهُمۡ غَيۡرَ مَنقُوصٖ﴿١٠٩﴾

109ნუ იქნები (ო, მოციქულო) ეჭვში იმის შესახებ, რასაც ესენი [მრავალღმერთიანები] თაყვანს სცემენ, ისინი თაყვანს სცემენ მხოლოდ ისე, როგორც მათი მამები [წინაპრები] სცემდნენ მანამდე. ნამდვილად, ჩვენ სრულად მივაგებთ მათ მათ წილს რაიმე შემცირების გარეშე!

وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَى ٱلۡكِتَٰبَ فَٱخۡتُلِفَ فِيهِۚ وَلَوۡلَا كَلِمَةٞ سَبَقَتۡ مِن رَّبِّكَ لَقُضِيَ بَيۡنَهُمۡۚ وَإِنَّهُمۡ لَفِي شَكّٖ مِّنۡهُ مُرِيبٖ﴿١١٠﴾

110ჩვენ ნამდვილად მივეცით (შუამავალ) მუსას წიგნი [თორა], და მის ხალხში გაჩნდა უთანხმოება მის შესახებ [თორას შინაარსისა და კანონების მიმართ]. [ზოგმა ირწმუნა თორა, ხოლო სხვებმა უარყვეს იგი.] (იგივე გზა აირჩია შენმა ხალხმაც, ო, მუჰამმად, ყურანის მიმართ.) და რომ არა შენი უფლის სიტყვა (მისი წინასწარ დადგენილი განჩინება, რომ არ აჩქარებს სასჯელს), აუცილებლად უკვე გადაწყდებოდა მათ შორის [ურწმუნონი დაისჯებოდნენ, ხოლო მორწმუნენი გადარჩებოდნენ]. თუმცა ისინი [ურწმუნო იუდეველები და მრავალღმერთიანები] ნამდვილად იმყოფებიან დაბნეულ და შემაძრწუნებელ ეჭვში ამასთან დაკავშირებით [ყურანთან].

وَإِنَّ كُلّٗا لَّمَّا لَيُوَفِّيَنَّهُمۡ رَبُّكَ أَعۡمَٰلَهُمۡۚ إِنَّهُۥ بِمَا يَعۡمَلُونَ خَبِيرٞ﴿١١١﴾

111და უეჭველად, შენი ღმერთი ყველას სრულად მიუზღავს თავიანთი ნამოქმედარისთვის. ჭეშმარიტად, იგი უწყის, რასაც ისინი სჩადიან.

فَٱسۡتَقِمۡ كَمَآ أُمِرۡتَ وَمَن تَابَ مَعَكَ وَلَا تَطۡغَوۡاْۚ إِنَّهُۥ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرٞ﴿١١٢﴾

112მაშ, იდექი სწორად(სწორ გზაზე), როგორც ნაბრძანები გაქვს, შენ და ვინც შენთან ერთად მოინანია. და ზღვარს ნუ გადახვალთ. უეჭველად, იგი ხედავს იმას, რასაც თქვენ აკეთებთ.

وَلَا تَرۡكَنُوٓاْ إِلَى ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ فَتَمَسَّكُمُ ٱلنَّارُ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ ٱللَّهِ مِنۡ أَوۡلِيَآءَ ثُمَّ لَا تُنصَرُونَ﴿١١٣﴾

113და ნუ დაეყრდნობით უსამართლოთა [ნუ მიემხრობით მათ სიყვარულით], რადგან ამის გამო შეიძლება ცეცხლი შეგეხოთ. და არ გეყოლებათ ალლაჰის გარდა მფარველები, შემდეგ კი თქვენ დაცული არ იქნებით!

وَأَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَ طَرَفَيِ ٱلنَّهَارِ وَزُلَفٗا مِّنَ ٱلَّيۡلِۚ إِنَّ ٱلۡحَسَنَٰتِ يُذۡهِبۡنَ ٱلسَّيِّـَٔاتِۚ ذَٰلِكَ ذِكۡرَىٰ لِلذَّٰكِرِينَ﴿١١٤﴾

114და აღავლინე ლოცვა დღის ორ ბოლოს(დღის დასაწყისში და დასასრულში) და ღამის დასაწყისში. ჭეშმარიტად, კეთილი საქმეები შლიან ცუდ საქმეებს. ეს შეგონებაა მომხსენებელთათვის.

وَٱصۡبِرۡ فَإِنَّ ٱللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجۡرَ ٱلۡمُحۡسِنِينَ﴿١١٥﴾

115და მოითმინე (ო, შუამავალო) (ის ტკივილი და შეურაცხყოფა, რასაც მრავალღმერთიანები გაყენებენ), რადგან ალლაჰი არ აქარწყლებს ჯილდოს იმათს, ვინც კეთილი საქმე გულწრფელად შეასრულა

فَلَوۡلَا كَانَ مِنَ ٱلۡقُرُونِ مِن قَبۡلِكُمۡ أُوْلُواْ بَقِيَّةٖ يَنۡهَوۡنَ عَنِ ٱلۡفَسَادِ فِي ٱلۡأَرۡضِ إِلَّا قَلِيلٗا مِّمَّنۡ أَنجَيۡنَا مِنۡهُمۡۗ وَٱتَّبَعَ ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ مَآ أُتۡرِفُواْ فِيهِ وَكَانُواْ مُجۡرِمِينَ﴿١١٦﴾

116ო, ნეტავ ყოფილიყვნენ თქვენამდე მცხოვრებ თაობებში ისეთი ადამიანები, რომლებიც რწმენითა და გონიერებით იქნებოდნენ გამორჩეულნი, და რომლებიც შეაკავებდნენ ხალხს ბოროტებისგან მიწაზე [ურწმუნოებისგან და ცოდვისგან]! (ასე ისინი მიგასწავლიდნენ ხსნის გზას ალლაჰის სასჯელისგან) მაგრამ ასეთი ადამიანები ცოტანი აღმოჩნდნენ მხოლოდ მცირედნი მათგან, ვისაც ჩვენ გადავარჩინეთ. (მათგან კი ცოტანი უსმენდნენ, და კიდევ უფრო ცოტანი მისდევდნენ მათ), ხოლო ვინც უსამართლობას სჩადიოდნენ, მიჰყვნენ იმ ფუფუნებას, რომლითაც იყვნენ დაჯილდოებულნი [მიწიერ სიამოვნებებსა და ამქვეყნიურ ცხოვრებას მიეცნენ] და გახდნენ ბოროტმოქმედნი [ურწმუნონი].

وَمَا كَانَ رَبُّكَ لِيُهۡلِكَ ٱلۡقُرَىٰ بِظُلۡمٖ وَأَهۡلُهَا مُصۡلِحُونَ﴿١١٧﴾

117და არ არის შენი უფალი ისეთი, რომ გაანადგუროს ქალაქები უსამართლოდ, როცა მათი მცხოვრებნი კეთილისმქმნელნი არიან.

وَلَوۡ شَآءَ رَبُّكَ لَجَعَلَ ٱلنَّاسَ أُمَّةٗ وَٰحِدَةٗۖ وَلَا يَزَالُونَ مُخۡتَلِفِينَ﴿١١٨﴾

118შენს ღმერთს რომ ნდომებოდა, იგი ყველა ადამიანს ერთ თემად აქცევდა, მაგრამ ისინი კვლავაც აზრთა სხვადასხვაობაში არიან

إِلَّا مَن رَّحِمَ رَبُّكَۚ وَلِذَٰلِكَ خَلَقَهُمۡۗ وَتَمَّتۡ كَلِمَةُ رَبِّكَ لَأَمۡلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنَ ٱلۡجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ أَجۡمَعِينَ﴿١١٩﴾

119გარდა იმათი, ვინც შეიწყალა შენმა ღმერთმა. და ამისთვის გააჩინა ისინი. და აღსრულდა შენი ღმერთის სიტყვა: აუცილებლად ავავსებ ჯოჯოხეთს ჯინებითა და ადამიანებით, ყველათი ერთად [მათ, რომელნიც სატანას მიჰყვებიან]

وَكُلّٗا نَّقُصُّ عَلَيۡكَ مِنۡ أَنۢبَآءِ ٱلرُّسُلِ مَا نُثَبِّتُ بِهِۦ فُؤَادَكَۚ وَجَآءَكَ فِي هَٰذِهِ ٱلۡحَقُّ وَمَوۡعِظَةٞ وَذِكۡرَىٰ لِلۡمُؤۡمِنِينَ﴿١٢٠﴾

120და ყოველივეს, რასაც გიამბობთ შუამავალთა ამბებიდან (ო, შუამავალო), იმისთვისაა, რომ განგიმტკიცოთ გული. და მოვიდა შენთან ამ [სურაში] ჭეშმარიტება, დარიგება და შეგონება მორწმუნეთათვის.

وَقُل لِّلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ ٱعۡمَلُواْ عَلَىٰ مَكَانَتِكُمۡ إِنَّا عَٰمِلُونَ﴿١٢١﴾

121და უთხარი (ო,შუამავალო) მათ, რომელთაც არ სწამთ: იმოქმედეთ თქვენი ძალისამებრ [როგორც თვლით სწორად], და, უეჭველად, ჩვენც ვიმოქმედებთ (როგორც გვიბრძანა ჩვენმა უფალმა)

وَٱنتَظِرُوٓاْ إِنَّا مُنتَظِرُونَ﴿١٢٢﴾

122და დაელოდეთ (და ნახავთ, როგორ დასრულდება ჩვენი საქმე), და ჩვენც დაველოდებით (თუ როგორ დასრულდება თქვენი საქმე)

وَلِلَّهِ غَيۡبُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَإِلَيۡهِ يُرۡجَعُ ٱلۡأَمۡرُ كُلُّهُۥ فَٱعۡبُدۡهُ وَتَوَكَّلۡ عَلَيۡهِۚ وَمَا رَبُّكَ بِغَٰفِلٍ عَمَّا تَعۡمَلُونَ﴿١٢٣﴾

123და ალლაჰს ეკუთვნის ცათა და მიწის უხილავი, და მასთან ბრუნდება ყოველი საქმე. მაშ, თაყვანი (მხოლოდ) მას ეცი და (მხოლოდ) მას მიენდე. და შენი უფალი არ არის უყურადღებო იმის მიმართ, რასაც თქვენ აკეთებთ.

← YunusYusuf→

RELATED SURAHS

2

Al-Baqarah

The Cow

3

Ali 'Imran

Family of Imran

6

Al-An'am

The Cattle

1

Al-Fatiha

The Opening

Browse all 114 surahs