'Abasa

¹Yã game huska[1] kuma ya jũya bãya.

²Sabõda makãho yã je masa.

³To, me ya sanar da kai cẽwa watakila shi ne zai tsarkaka.

⁴Ko ya tuna, dõmin tunãwar ta amfane shi?

⁵Amma wanda ya wadãtu da dũkiya.

⁶Sa'an nan kai kuma ka ɗora bijira zuwa gare shi!

⁷To, me zai cũce ka idan bai tsarkaka ba?

⁸Kuma, amma wanda ya zomaka yana gaugãwa.

⁹Alhãli shĩ yanã jin tsõrõn Allah.

¹⁰Kai kuma kã shagala ga barinsa!

¹¹A'aha! Lalle ne, wannan tunãtarwa ce.

¹²Sabõda wanda ya so ya tuna Shi (Allah).

¹³(Tunãtarwa ce) ta cikin littafai abãban girmamãwa,

¹⁴Abãban ɗaukakãwa, abãban tsarkakẽwa.

¹⁵A cikin hannãyen mala'iku marubũta.

¹⁶Mãsu daraja, mãsu ɗã'a ga Allah.

¹⁷An la'ani mutum (kafiri). Mẽ yã yi kãfircinsa!

¹⁸Daga wane abu, (Allah) Ya halitta shi?

¹⁹Daga ɗigon maniyyi, Ya halitta shi sa'an nan Ya ƙaddarã shi (ga halaye).

²⁰Sa'an nan, hanyarsa ta fita Ya sauƙaƙe masa.

²¹Sa'an nan, Ya matar da shi sai Ya sanya shi a cikin kabari.

²²Sa'an nan, idan Ya so lalle ne zai tãyar da shi.

²³Haƙĩƙa bai i da aikata abin da Allah Ya umurce shi ba (lõkacin sanya shi a cikin kabari).

²⁴To, mutum ya dũba zuwa ga abincinsa.

²⁵Lalle ne Mũ, Mun zuo ruwa, zubõwa.

²⁶Sa'an nan, Muka tsattsãge ƙasa tsattsagewa.

²⁷Sa'an nan, Muka tsirar da ƙwaya, a cikinta.

²⁸Da inabi da ciyãwa.

²⁹Da zaitũni da itãcen dabĩno.

³⁰Da lambuna, mãsu yawan itãce.

³¹Da 'yã'yan itãcen marmari, da makiyãyã ta dabbõbi.

³²Domin jin dãɗi a gare ku, ku da dabbobinku.

³³To, idan mai tsãwa (busa ta biyu) ta zo.

³⁴Rãnar da mutum yake gudu daga ɗan'uwansa.

³⁵Da uwarsa da ubansa.

³⁶Da mãtarsa da ɗiyansa.

³⁷Ga kõwane mutum daga cikinsu, a rãnar nan akwai wani sha'ani da ya ishe shi.

³⁸Wasu huskõki, a rãnar nan, mãsu haske ne.

³⁹Mãsu dãriya ne, mãsu bushãra.

⁴⁰Wasu huskõki, a rãnar nan, akwai ƙũra a kansu.

⁴¹Baƙi zai rufe su.

⁴²Waɗannan sũ ne kãfirai fãjirai (ga ayyukansu).