Adh-Dhariyat

الذاريات

The Scattering Winds • 60 ayahs • Meccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

وَٱلذَّٰرِيَٰتِ ذَرۡوٗا﴿١﴾

1 Клянуся тымі, якія рассяваюць!

فَٱلۡحَٰمِلَٰتِ وِقۡرٗا﴿٢﴾

2 Клянуся тымі, якія нясуць бярэмя!

فَٱلۡجَٰرِيَٰتِ يُسۡرٗا﴿٣﴾

3 Клянуся тымі, якія плывуць латва!

فَٱلۡمُقَسِّمَٰتِ أَمۡرًا﴿٤﴾

4 Клянуся тымі, якія размяркоўваюць справы!

إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقٞ﴿٥﴾

5 Сапраўды, тое, што абяцана вам – праўда.

وَإِنَّ ٱلدِّينَ لَوَٰقِعٞ﴿٦﴾

6 Суд абавязкова надыдзе.

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلۡحُبُكِ﴿٧﴾

7 Клянуся небам, па якім пракладзены шляхi!

إِنَّكُمۡ لَفِي قَوۡلٖ مُّخۡتَلِفٖ﴿٨﴾

8 Сапраўды, вы спрачаецеся паміж сабою.

يُؤۡفَكُ عَنۡهُ مَنۡ أُفِكَ﴿٩﴾

9 Але адхінаецца ад [Карана] той, хто збіўся са шляху.

قُتِلَ ٱلۡخَرَّٰصُونَ﴿١٠﴾

10Няхай жа знікнуць хлусы

ٱلَّذِينَ هُمۡ فِي غَمۡرَةٖ سَاهُونَ﴿١١﴾

11i тыя, хто знаходзіцца ў цемры невуцтва!

يَسۡـَٔلُونَ أَيَّانَ يَوۡمُ ٱلدِّينِ﴿١٢﴾

12Яны пытаюцца: «Калі ж прыйдзе дзень Суда?»

يَوۡمَ هُمۡ عَلَى ٱلنَّارِ يُفۡتَنُونَ﴿١٣﴾

13У той дзень яны будуць пакараныя агнём.

ذُوقُواْ فِتۡنَتَكُمۡ هَٰذَا ٱلَّذِي كُنتُم بِهِۦ تَسۡتَعۡجِلُونَ﴿١٤﴾

14Паспрабуйце ж вашага пакарання, якое вы так намагалiся па¬скорыць.

إِنَّ ٱلۡمُتَّقِينَ فِي جَنَّٰتٖ وَعُيُونٍ﴿١٥﴾

15Сапраўды, збожныя будуць у райскіх садах, сярод крыніц,

ءَاخِذِينَ مَآ ءَاتَىٰهُمۡ رَبُّهُمۡۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَبۡلَ ذَٰلِكَ مُحۡسِنِينَ﴿١٦﴾

16атрымліваючы тое, што дараваў ім Госпад іхны. Сапраўды, яны пры жыцці былі шчырымi ў добрых справах,

كَانُواْ قَلِيلٗا مِّنَ ٱلَّيۡلِ مَا يَهۡجَعُونَ﴿١٧﴾

17спалі толькі малую частку ночы,

وَبِٱلۡأَسۡحَارِ هُمۡ يَسۡتَغۡفِرُونَ﴿١٨﴾

18а перад світанкам яны малілі аб прабачэнні,

وَفِيٓ أَمۡوَٰلِهِمۡ حَقّٞ لِّلسَّآئِلِ وَٱلۡمَحۡرُومِ﴿١٩﴾

19i аддавалі долю маёмасці таму хто просiць і пазбаўленаму.

وَفِي ٱلۡأَرۡضِ ءَايَٰتٞ لِّلۡمُوقِنِينَ﴿٢٠﴾

20зямля мае знакі для ўпэўненых людзей,

وَفِيٓ أَنفُسِكُمۡۚ أَفَلَا تُبۡصِرُونَ﴿٢١﴾

21а таксама ў вас саміх. Няўжо вы не бачыце?

وَفِي ٱلسَّمَآءِ رِزۡقُكُمۡ وَمَا تُوعَدُونَ﴿٢٢﴾

22А на небе – доля вашая i тое, што абяцана вам.

فَوَرَبِّ ٱلسَّمَآءِ وَٱلۡأَرۡضِ إِنَّهُۥ لَحَقّٞ مِّثۡلَ مَآ أَنَّكُمۡ تَنطِقُونَ﴿٢٣﴾

23Клянуся Госпадам неба і зямлі, што гэта – такая ж праўда, як i тое, што вы надзеленыя моваю!

هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ضَيۡفِ إِبۡرَٰهِيمَ ٱلۡمُكۡرَمِينَ﴿٢٤﴾

24Ці дайшло да цябе апавяданне пра шляхетных гасцей Ібрагіма?

إِذۡ دَخَلُواْ عَلَيۡهِ فَقَالُواْ سَلَٰمٗاۖ قَالَ سَلَٰمٞ قَوۡمٞ مُّنكَرُونَ﴿٢٥﴾

25Калі яны ўвайшлі да яго і сказалі: «Мiр!» Ён адказаў: «Мiр i вам, людзі незнаёмыя!»

فَرَاغَ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِۦ فَجَآءَ بِعِجۡلٖ سَمِينٖ﴿٢٦﴾

26Ён выйшаў да сваёй сям’і і прынёс тлустае цяля.

فَقَرَّبَهُۥٓ إِلَيۡهِمۡ قَالَ أَلَا تَأۡكُلُونَ﴿٢٧﴾

27Падаўшы яго, ён спытаў: «Ці не паспрабуеце?»

فَأَوۡجَسَ مِنۡهُمۡ خِيفَةٗۖ قَالُواْ لَا تَخَفۡۖ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَٰمٍ عَلِيمٖ﴿٢٨﴾

28I спалохаўся іх. Яны сказалі: «Не палохайся!» І распавялі яму до¬брую вестку пра разумнага хлопчыка.

فَأَقۡبَلَتِ ٱمۡرَأَتُهُۥ فِي صَرَّةٖ فَصَكَّتۡ وَجۡهَهَا وَقَالَتۡ عَجُوزٌ عَقِيمٞ﴿٢٩﴾

29Жонка залямантавала і пачала біць сябе па твары. I яна выгукну¬ла: «Я старая, бясплённая».

قَالُواْ كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلۡحَكِيمُ ٱلۡعَلِيمُ﴿٣٠﴾

30Яны адказалі: «Так кажа Госпад твой. Сапраўды, Ён – Мудры, Усеведаючы».

۞ قَالَ فَمَا خَطۡبُكُمۡ أَيُّهَا ٱلۡمُرۡسَلُونَ﴿٣١﴾

31[Ібрагім] спытаў: «Чаго ж вы жадалі, о пасланцы?»

قَالُوٓاْ إِنَّآ أُرۡسِلۡنَآ إِلَىٰ قَوۡمٖ مُّجۡرِمِينَ﴿٣٢﴾

32«Нас паслалi да беззаконнікаў».

لِنُرۡسِلَ عَلَيۡهِمۡ حِجَارَةٗ مِّن طِينٖ﴿٣٣﴾

33Каб Мы наслалi на іх камяні з гліны,

مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ لِلۡمُسۡرِفِينَ﴿٣٤﴾

34адзначаныя Госпадам тваім для злачынцаў.

فَأَخۡرَجۡنَا مَن كَانَ فِيهَا مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ﴿٣٥﴾

35Мы вывелі адтуль вернікаў, якія былі там,

فَمَا وَجَدۡنَا فِيهَا غَيۡرَ بَيۡتٖ مِّنَ ٱلۡمُسۡلِمِينَ﴿٣٦﴾

36i знайшлі Мы там толькі адзіную хату з адданымі [Аллагу].

وَتَرَكۡنَا فِيهَآ ءَايَةٗ لِّلَّذِينَ يَخَافُونَ ٱلۡعَذَابَ ٱلۡأَلِيمَ﴿٣٧﴾

37I пакінулі Мы там знак для тых, якія маюць сполах перад пакут¬лівым пакараннем.

وَفِي مُوسَىٰٓ إِذۡ أَرۡسَلۡنَٰهُ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ بِسُلۡطَٰنٖ مُّبِينٖ﴿٣٨﴾

38Вось Мы паслалі Мусу з выразным доказам да Фараона.

فَتَوَلَّىٰ بِرُكۡنِهِۦ وَقَالَ سَٰحِرٌ أَوۡ مَجۡنُونٞ﴿٣٩﴾

39Але, апіраючыся на сваю моц, той адхiнуўся i сказаў: «Чараўнік альбо апантаны».

فَأَخَذۡنَٰهُ وَجُنُودَهُۥ فَنَبَذۡنَٰهُمۡ فِي ٱلۡيَمِّ وَهُوَ مُلِيمٞ﴿٤٠﴾

40Таму Мы схапілі яго разам з войскам і кінулі ў моры. Годны гань¬бы ж ён!

وَفِي عَادٍ إِذۡ أَرۡسَلۡنَا عَلَيۡهِمُ ٱلرِّيحَ ٱلۡعَقِيمَ﴿٤١﴾

41Вось Мы адаслалі супраць адытаў згубны вецер,

مَا تَذَرُ مِن شَيۡءٍ أَتَتۡ عَلَيۡهِ إِلَّا جَعَلَتۡهُ كَٱلرَّمِيمِ﴿٤٢﴾

42які не пакідаў пасля сябе ніводнае рэчы, апроч папялішча.

وَفِي ثَمُودَ إِذۡ قِيلَ لَهُمۡ تَمَتَّعُواْ حَتَّىٰ حِينٖ﴿٤٣﴾

43Было сказана самудытам: «Цешцеся з дабротаў да пэўнага часу».

فَعَتَوۡاْ عَنۡ أَمۡرِ رَبِّهِمۡ فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلصَّٰعِقَةُ وَهُمۡ يَنظُرُونَ﴿٤٤﴾

44Яны не паслухаліся загаду іхнага Госпада. Таму паразіла іх ма¬ланка, i бачылі яны гэтае.

فَمَا ٱسۡتَطَٰعُواْ مِن قِيَامٖ وَمَا كَانُواْ مُنتَصِرِينَ﴿٤٥﴾

45Яны нават не змаглі падняцца, i ніхто не дапамог ім.

وَقَوۡمَ نُوحٖ مِّن قَبۡلُۖ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمٗا فَٰسِقِينَ﴿٤٦﴾

46А яшчэ раней Мы знішчылі народ Нуха – яны былі людзьмі не-пакорлiвымi.

وَٱلسَّمَآءَ بَنَيۡنَٰهَا بِأَيۡيْدٖ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ﴿٤٧﴾

47Магутнасцю Нашай Мы стварылі неба; сапраўды, Мы – пашыраем.

وَٱلۡأَرۡضَ فَرَشۡنَٰهَا فَنِعۡمَ ٱلۡمَٰهِدُونَ﴿٤٨﴾

48I Мы распасцерлі зямлю. Якiя жа выдатныя Мы наладжвальнікi!

وَمِن كُلِّ شَيۡءٍ خَلَقۡنَا زَوۡجَيۡنِ لَعَلَّكُمۡ تَذَكَّرُونَ﴿٤٩﴾

49з кожнай рэчы Мы стварылі пару; магчыма, апамятаецеся вы.

فَفِرُّوٓاْ إِلَى ٱللَّهِۖ إِنِّي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرٞ مُّبِينٞ﴿٥٠﴾

50Спяшайцеся ж да Аллага! Сапраўды, я нясу ад Яго да вас выраз¬ную засцярогу.

وَلَا تَجۡعَلُواْ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَۖ إِنِّي لَكُم مِّنۡهُ نَذِيرٞ مُّبِينٞ﴿٥١﴾

51I не рабіце побач з Аллагам іншага бога! Сапраўды, я нясу ад Яго да вас выразную засцярогу.

كَذَٰلِكَ مَآ أَتَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا قَالُواْ سَاحِرٌ أَوۡ مَجۡنُونٌ﴿٥٢﴾

52Таксама і тыя, якія жылі раней, казалі пасланцам, якія прыход¬зілі да іх: «Чараўнік альбо апантаны».

أَتَوَاصَوۡاْ بِهِۦۚ بَلۡ هُمۡ قَوۡمٞ طَاغُونَ﴿٥٣﴾

53Няўжо яны наказвалi гэтае адно аднаму? Не, бо яны людзі, якія парушаюць.

فَتَوَلَّ عَنۡهُمۡ فَمَآ أَنتَ بِمَلُومٖ﴿٥٤﴾

54Адхініся ад іх, i цябе не будуць упікаць.

وَذَكِّرۡ فَإِنَّ ٱلذِّكۡرَىٰ تَنفَعُ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ﴿٥٥﴾

55I нагадвай, бо нагадка прыносіць карысць вернікам.

وَمَا خَلَقۡتُ ٱلۡجِنَّ وَٱلۡإِنسَ إِلَّا لِيَعۡبُدُونِ﴿٥٦﴾

56Я стварыў джынаў і людзей толькі для таго, каб яны пакланялі¬ся Мне.

مَآ أُرِيدُ مِنۡهُم مِّن رِّزۡقٖ وَمَآ أُرِيدُ أَن يُطۡعِمُونِ﴿٥٧﴾

57Я не жадаю ад іх долi і не маю патрэбы, каб яны жывілі Мяне.

إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلرَّزَّاقُ ذُو ٱلۡقُوَّةِ ٱلۡمَتِينُ﴿٥٨﴾

58Сапраўды, Аллаг – Той Хто надзяляе, Уладар магутнасці.

فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُواْ ذَنُوبٗا مِّثۡلَ ذَنُوبِ أَصۡحَٰبِهِمۡ فَلَا يَسۡتَعۡجِلُونِ﴿٥٩﴾

59Сапраўды, тым, якія душылi – такая ж доля, як i для iхных ся¬броў, якiя былi да іх. І няхай не прыспешваюць Мяне!

فَوَيۡلٞ لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ مِن يَوۡمِهِمُ ٱلَّذِي يُوعَدُونَ﴿٦٠﴾

60Гора нявернiкам ад таго дня, які абяцаны ім!

← QafAt-Tur→

RELATED SURAHS

11

Hud

Hud

14

Ibrahim

Abraham

15

Al-Hijr

The Rocky Tract

1

Al-Fatiha

The Opening

Browse all 114 surahs