Qaf

¹Қоф. Улуғ Қуръонга қасам.

²Балки улар огоҳлантирувчи ўзларидан келганига ажабландилар ва кофирлар: «Бу жуда қизиқ-ку», дедилар.

³Ўлиб, тупроқ бўлиб кетганимиздан кейин-а? Бу узоқ қайтишдир.

⁴Замин улардан камайтираётган нарсаларни билиб турибмиз. Бизда сақловчи китоб бор.

⁵Балки уларга ҳақ келганда уни ёлғонга чиқардилар. Бас, улар бир беқарор ишдалар.

⁶Тепаларидаги самога, уни қандай бино қилганимизга, безаб қўйганимизга, тешиклари йўқ эканига назар солмайдиларми?

⁷Заминни эса ёйиб қўйдик. Унга тоғларни ўрнатдик. Унда турли хил гўзал жуфтларни ўстирдик.

⁸Ҳар бир қайтгувчи бандага кўрсатма ва ибрат қилиб.

⁹Осмондан баракали ёмғир ёғдириб, у билан ўриб олинадиган дон-дунларни ўстирдик.

¹⁰Мевали новдалари зич бўлган баланд хурмоларни ҳам.

¹¹Бандаларга ризқ қилиб. У билан ўлик шарҳарни тирилтирдик. Чиқиш ҳам мана шундай.

¹²Улардан олдин Нуҳ қавми, қудуқ эгалари ва Самуд ҳам ёлғонга чиқаргандилар.

¹³Од, Фиръавн ва Лут биродарлари.

¹⁴Дарахтзор эгалари ва Туббаъ қавми ҳам. Ҳаммалари пайғамбарларни ёлғончига чиқарганлар. Бас, ваъдам ҳақ бўлди.

¹⁵Дастлабки яратишга ожизлик қилдикми? Балки улар янги яратилишдан шубҳададирлар.

¹⁶Дарҳақиқат, инсонни яратдик. Унга нафси нимани васваса қилишини биламиз. Биз унга жон томиридан ҳам яқинроқмиз.

¹⁷Зеро, ўнг ва чап тарафларда ўтирган икки қабул қилгувчи қабул қилиб туради.

¹⁸Бирон сўз айтса, ўша заҳоти унинг ҳузурида бир ҳозиру нозир кузатувчи бўлади.

¹⁹Ўлим алаҳсираши чиндан етиб келди. Сен қочиб юрган нарса мана шудир.

²⁰Сур ҳам чалинди. Бу ваъда қилинган кундир.

²¹Ҳар бир жон бир ҳайдагувчи ва бир гувоҳ билан бирга келди.

²²Мана шундан ғафлатда эдинг. Бас, сендан пардангни очиб юбордик. Энди бугун кўзинг ўткир.

²³Унинг ҳамроҳи деди: «Мана шу менинг ҳузуримда ҳозирлангандир».

²⁴Ҳар бир саркаш кофирни жаҳаннамга улоқтиринглар.

²⁵Яхшиликдан қайтарадиган, шубҳаланаверадиган зўравонни.

²⁶Аллоҳ билан бирга яна бир илоҳни қилиб олганни. Бас, уни қаттиқ азобга улоқтиринглар.

²⁷Унинг яқини деди: «Парвардигоро, уни мен ҳаддидан оширмадим. Лекин унинг ўзи узоқ залолатда эди».

²⁸Деди: «Менинг ҳузуримда тортишманглар. Сизларга олдин шуни ваъда қилганман.

²⁹Менинг ҳузуримда айтилган гап ўзгартирилмас ва Мен бандаларга зулм қилгувчи эмасман».

³⁰У кунда жаҳаннамга: «Тўлдингми?» - деймиз. У эса: «Яна қўшимча борми?», дейди.

³¹Тақводорлар учун жаннат узоқ бўлмаган бир жойга яқинлаштирилди.

³²Мана шу ҳар бир қайтгувчи, сақлагувчи учун ваъда қилинган нарсадир.

³³Раҳмондан ғойибона қўрқиб, тавба қилгувчи қалб билан келганлар учун.

³⁴«Унга тинч-омон киринглар. Бу мангулик кунидир».

³⁵У ерда уларга истаган нарсалари бор. Яна Бизнинг ҳузуримиздаги қўшимча ҳам.

³⁶Улардан олдин улардан кўра қудратлироқ қанча авлодни ҳалок этганмиз. (Улар) Бирон нажот бормикин, дея шаҳарларда изғиб юрганлар.

³⁷Албатта, бу ишда қалби бор ёки ўзи огоҳ ҳолида қулоқ солган кишиларга эслатма бордир.

³⁸Дарҳақиқат, осмонлару ерни ва улар орасидаги нарсаларни олти кунда яратдик. Бизни ҳеч қандай чарчоқ тутмади.

³⁹Улар айтаётган гапларга сабр қилинг. Қуёш чиқишидан олдин ҳам, ботишидан олдин ҳам Парвардигорингизга ҳамду сано, тасбеҳ айтинг.

⁴⁰Туннинг бир қисмида ҳам, саждалар ортидан ҳам тасбеҳ айтинг.

⁴¹Жарчи яқин жойдан жар соладиган кунда қулоқ солинг.

⁴²Улар қичқириқни чиндан эшитадиган кунда. Бу (қабрлардан) чиқиш кунидир.

⁴³Жон берадиган ҳам, жон оладиган ҳам Бизмиз. Қайтиб келиш ҳам Бизгадир.

⁴⁴У кунда ер ёрилиб, шошиб қоладилар. Бу тўплаш Биз учун енгилдир.

⁴⁵Улар айтаётганларини Биз биламиз. Сиз уларга зўрлик қилгувчи эмассиз. Бас, азоб ҳақидаги ваъдамдан қўрқадиган кишиларни Қуръон билан огоҳлантиринг.