An-Nazi'at

النازعات

Those Who Drag Forth • 46 ayahs • Meccan

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرۡقٗا﴿١﴾

1ขอสาบานด้วย (มลาอิกะฮ์) ผู้ฉุดกระชาก (วิญญาณของผู้ปฏิเสธศรัทธา) อย่างแรง

وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشۡطٗا﴿٢﴾

2ขอสาบานด้วย (มลาอิกะฮ์) ผู้เชิญ (วิญญาณของผู้ศรัทธา) อย่างนุ่มนวล

وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبۡحٗا﴿٣﴾

3ขอสาบานด้วย (มลาอิกะฮ์) ที่แหวกว่ายในท้องนภากาศ

فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبۡقٗا﴿٤﴾

4แล้วพวกเขา (มลาอิกะฮ์) ผู้รุดหน้าไปอย่างว่องไว

فَٱلۡمُدَبِّرَٰتِ أَمۡرٗا﴿٥﴾

5แล้วพวกเขา (มลาอิกะฮ์) ผู้บริหารกิจการ

يَوۡمَ تَرۡجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ﴿٦﴾

6วันซึ่งการเป่าสังข์ครั้งแรกทำให้สั่นสะเทือน

تَتۡبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ﴿٧﴾

7การเป่าสังข์ครั้งสองจะติดตามมา

قُلُوبٞ يَوۡمَئِذٖ وَاجِفَةٌ﴿٨﴾

8ในวันนั้นดวงจิตทั้งหลายจะตระหนก

أَبۡصَٰرُهَا خَٰشِعَةٞ﴿٩﴾

9สายตาของพวกเขาจะละห้อย

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرۡدُودُونَ فِي ٱلۡحَافِرَةِ﴿١٠﴾

10พวกเขาจะกล่าวว่า พวกเราจะถูกให้กลับไปอยู่ในสภาพเดิมอีกกระนั้นหรือ?

أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمٗا نَّخِرَةٗ﴿١١﴾

11เมื่อเราได้กลายเป็นกระดูกที่ผุแล้วกระนั้นหรือ?

قَالُواْ تِلۡكَ إِذٗا كَرَّةٌ خَاسِرَةٞ﴿١٢﴾

12พวกเขากล่าวว่า ถ้าเป็นเช่นนั้นก็เป็นการกลับไปที่ขาดทุน

فَإِنَّمَا هِيَ زَجۡرَةٞ وَٰحِدَةٞ﴿١٣﴾

13ความจริงมันเป็นเพียงเสียงกึกก้องครั้งเดียวเท่านั้น

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ﴿١٤﴾

14แล้วเมื่อนั้นพวกเขาก็จะออกมายังที่ราบโล่ง

هَلۡ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ﴿١٥﴾

15เรื่องราวของมูซาได้มาถึงเจ้าแล้วมิใช่หรือ?

إِذۡ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوًى﴿١٦﴾

16จงรำลึกเถิดว่า พระเจ้าของเขาทรงเรียกเขาที่ระหว่างหุบเขาฏุวาอันสุทธิจำเริญ

ٱذۡهَبۡ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ﴿١٧﴾

17เจ้าจงไปหาฟิรเอาน์ เพราะเขาได้ล่วงเกิน

فَقُلۡ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ﴿١٨﴾

18แล้วจงกล่าวว่า เจ้าประสงค์จะเป็นผู้ผ่องแผ้วไหม?

وَأَهۡدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخۡشَىٰ﴿١٩﴾

19และจะให้ฉันนำเจ้าไปสู่พระผู้อภิบาลของเจ้าไหม เพื่อเจ้าจะได้ยำเกรง

فَأَرَىٰهُ ٱلۡأٓيَةَ ٱلۡكُبۡرَىٰ﴿٢٠﴾

20แล้วมูซาก็แสดงให้เขาเห็นสัญญาณอันยิ่งใหญ่

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ﴿٢١﴾

21แต่เขาได้ปฏิเสธและไม่เชื่อฟัง

ثُمَّ أَدۡبَرَ يَسۡعَىٰ﴿٢٢﴾

22แล้วเขาก็หันหลังกลับหนีออกไปอย่างเร็ว

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ﴿٢٣﴾

23แล้วเขาก็ได้เรียกชุมนุม แล้วประกาศออกไป

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلۡأَعۡلَىٰ﴿٢٤﴾

24แล้วกล่าวว่า ฉันคือพระผู้อภิบาลสูงสุดของพวกเจ้า

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلۡأٓخِرَةِ وَٱلۡأُولَىٰٓ﴿٢٥﴾

25ดังนั้นอัลลอฮ์จึงคร่าเขาเป็นการลงโทษที่เป็นแบบอย่างทั้งในปรโลกและในโลกนี้

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبۡرَةٗ لِّمَن يَخۡشَىٰٓ﴿٢٦﴾

26แท้จริงในการนี้ย่อมเป็นข้อเตือนใจสำหรับผู้ยำเกรง

ءَأَنتُمۡ أَشَدُّ خَلۡقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُۚ بَنَىٰهَا﴿٢٧﴾

27พวกเจ้ายากยิ่งในการสร้างกระนั้นหรือ หรือว่าชั้นฟ้าที่พระองค์ได้ทรงสร้างมัน?

رَفَعَ سَمۡكَهَا فَسَوَّىٰهَا﴿٢٨﴾

28พระองค์ทรงยกให้มันสูงขึ้น แล้วทรงทำให้มันสมบูรณ์

وَأَغۡطَشَ لَيۡلَهَا وَأَخۡرَجَ ضُحَىٰهَا﴿٢٩﴾

29และทรงทำให้กลางคืนของมันมืดทึบ และทรงทำให้ความสว่างจ้าของมันออกมา

وَٱلۡأَرۡضَ بَعۡدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ﴿٣٠﴾

30และหลังจากนั้นทรงทำให้แผ่นดินเป็นพื้นราบเรียบ

أَخۡرَجَ مِنۡهَا مَآءَهَا وَمَرۡعَىٰهَا﴿٣١﴾

31ทรงให้ออกมาจากแผ่นดินเป็นน้ำของมัน และทุ่งหญ้าของมัน

وَٱلۡجِبَالَ أَرۡسَىٰهَا﴿٣٢﴾

32ส่วนเทือกเขานั้นทรงทำให้มันมั่นคง

مَتَٰعٗا لَّكُمۡ وَلِأَنۡعَٰمِكُمۡ﴿٣٣﴾

33ทั้งหมดนี้เป็นปัจจัยยังชีพสำหรับพวกเจ้า และสำหรับปศุสัตว์ของพวกเจ้า

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلۡكُبۡرَىٰ﴿٣٤﴾

34ดังนั้นเมื่อความหายนะอันใหญ่หลวงได้เกิดขึ้น

يَوۡمَ يَتَذَكَّرُ ٱلۡإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ﴿٣٥﴾

35เป็นวันที่มนุษย์จะนึกถึงสิ่งที่เขาได้ขวนขวายไว้

وَبُرِّزَتِ ٱلۡجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ﴿٣٦﴾

36และนรกหรือเปลวไฟจะถูกเผยให้แก่ผู้ที่มองมัน

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ﴿٣٧﴾

37ส่วนผู้ที่ล่วงเกินนั้น

وَءَاثَرَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا﴿٣٨﴾

38และเขาได้เลือกเอาการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้

فَإِنَّ ٱلۡجَحِيمَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ﴿٣٩﴾

39ดังนั้นนรกคือที่พำนักของเขา

وَأَمَّا مَنۡ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفۡسَ عَنِ ٱلۡهَوَىٰ﴿٤٠﴾

40และส่วนผู้ที่หวาดหวั่นต่อการยืนเบื้องหน้าพระผู้อภิบาลของเขา และได้หน่วงเหนี่ยวจิตใจจากกิเลสต่ำ

فَإِنَّ ٱلۡجَنَّةَ هِيَ ٱلۡمَأۡوَىٰ﴿٤١﴾

41ดังนั้นสวนสวรรค์ก็จะเป็นที่พำนักของเขา

يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرۡسَىٰهَا﴿٤٢﴾

42พวกเขาจะถามเจ้าถึงยามอวสาน (วันกิยามะฮ์) ว่า เมื่อใดเล่ามันจะเกิดขึ้น?

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكۡرَىٰهَآ﴿٤٣﴾

43ด้วยเหตุอันใดเล่า เจ้าจึงชอบกล่าวถึงมันนัก

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ﴿٤٤﴾

44ขึ้นอยู่กับพระผู้อภิบาลของเจ้าเท่านั้นคือวาระสุดท้ายของมัน

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخۡشَىٰهَا﴿٤٥﴾

45ความจริงเจ้าเป็นแค่เพียงผู้ตักเตือนแก่คนที่หวาดหวั่นมัน (วันกิยามะฮ์) เท่านั้น

كَأَنَّهُمۡ يَوۡمَ يَرَوۡنَهَا لَمۡ يَلۡبَثُوٓاْ إِلَّا عَشِيَّةً أَوۡ ضُحَىٰهَا﴿٤٦﴾

46วันที่พวกเขาจะเห็นมัน (วันกิยามะฮ์) ประหนึ่งว่าพวกเขามิได้พำนักอยู่ในโลกนี้ เว้นแต่เพียงชั่วครู่หนึ่งของยามเย็นและยามเช้าของมันเท่านั้น

← An-Naba'Abasa→

RELATED SURAHS

7

Al-A'raf

The Heights

18

Al-Kahf

The Cave

20

Ta-Ha

Ta-Ha

1

Al-Fatiha

The Opening

Browse all 114 surahs